Δημοκρατία ν. Μάριου Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 14444/2016, 4/1/2017

(2), 24, 30, 31, 31Α και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 22.6.2016 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως "Α", δηλαδή 1 κιλό και 490,1 γραμμάρια κοκαΐνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 4). 2. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως "Α" με σκοπό την προμήθεια κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Μέρος Ι του Πρώτου Πίνακα, του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 5

(1), 6

(3), 24, 30, 30Α, 31, 31Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 22.6.2016 είχε στην κατοχή του με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως "Α", δηλαδή 1 κιλό και 490,1 γραμμάρια κοκαΐνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 5). 3. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως "B" κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 Μέρος ΙΙ του Πρώτου Πίνακα, του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 22.6.2016 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως "Β", δηλαδή 32 κιλά και 975,7 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 10). 4. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως "Β" με σκοπό την προμήθεια κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Μέρος ΙΙ του Πρώτου Πίνακα, του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 5

(1), 6

(3), 24, 30, 30Α, 31, 31Α του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77 ως έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 22.6.2016 είχε στην κατοχή του με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως "Β", δηλαδή 32 κιλά και 975,7 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτα άτομα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, (κατηγορία 11). Όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν στην επαρχία Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και άλλες κατηγορίες, ήτοι τις κατηγορίες 1, 2, 3, 6, 7, 8, 9, 12 και 13, οι οποίες όμως στη συνέχεια ανεστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα στα οποία ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος, είναι καταγεγραμμένα στην γραπτή έκθεση γεγονότων όπως αυτή διαμορφώθηκε, την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο και διάβασε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής και βρίσκουν σύμφωνη και την Υπεράσπιση. Τα συνοψίζουμε : Την 22/6/2016, μετά από πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος διακινούσε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου και Λεμεσού έθεσαν την ίδια μέρα τα υποστατικά του κατηγορούμενου, που βρίσκονται στην κτηνοτροφική περιοχή Μουτταγιάκας, υπό παρακολούθηση. Την 11:50 αφίχθηκε στο μέρος φορτηγό, το οποίο στάθμευσε πλησίον του υποστατικού κι από αυτό θεάθηκε να βγαίνει ο κατηγορούμενος. Μια περίπου ώρα αργότερα, τη 12:40 ο κατηγορούμενος εισήλθε σε ένα λυόμενο υποστατικό, έμεινε σε αυτό περίπου τρία με τέσσερα λεπτά κι εξήλθε κρατώντας μια νάιλον σακούλα και κατευθύνθηκε προς το πιο πάνω αναφερόμενο φορτηγό, επιβιβάστηκε και κατευθύνθηκε προς το χωριό Μουτταγιάκα. Περί ώρα 13:00 ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε να οδηγεί το όχημα με αριθμό εγγραφής ΜΝΑ318 και να κατευθύνεται προς τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού Λευκωσίας, να εισέρχεται σε αυτόν και να παίρνει κατεύθυνση προς Λευκωσία. Ανακόπηκε από την Αστυνομία έξω από την Χοιροκοιτία. Ο Αστυφύλακας 3217 Χ. Περικέντης πλησίασε τον κατηγορούμενο, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα κι εξηγώντας του τους λόγους της εκεί παρουσίας τους, τον ρώτησε αν έχει οτιδήποτε παράνομο στο αυτοκίνητο, αφού πρώτα του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος του απάντησε « έτο τζαμαί», υποδεικνύοντάς του ένα μαύρο νάιλον σακούλι που βρισκόταν στο χαλάκι της θέσης του συνοδηγού. Εντός του σακουλιού εντοπίσθηκε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, που έμοιαζε με κάνναβη. Ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι η κατοχή κάνναβης απαγορευόταν από το Νόμο, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος αποκρίθηκε: «Εν ένα κιλό χόρτο». Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα, του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής του κι εκείνος δεν απάντησε ο,τιδήποτε. Σε έρευνα που έγινε στο όχημα με αριθμό εγγραφής ΜΝΑ 318, βρέθηκαν σε τσαντάκι ώμου 16 χαρτονομίσματα των 500 ευρώ, το χρηματικό ποσό των 205 ευρώ και το ποσό των 150 στερλινών. Ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε πως τα εν λόγω χρήματα πιθανόν να προέρχονταν από αγοραπωλησία ναρκωτικών κι ότι θα παραλαμβάνονταν, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, κι εκείνος απάντησε «εν της δουλειάς μου». Επιπλέον εντοπίστηκαν στη θέση του συνοδηγού τέσσερα κινητά τηλέφωνα και μέσα στη θήκη του ενός εντοπίστηκε χαρτονόμισμα των 50 ευρώ. Κάποια ώρα αργότερα του υποδείχθηκε εκ νέου πως η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Εν δικό μου, ήταν να το πάρω κάπου. Έχω ακόμα τρία κιλά χόρτο σαν τούτο μες το αυτοκίνητό μου το FORD IVECO, έξω που το σπίτι του παπά μου. Έχω τζιαι κάμποσα στη μάντρα στη Μουτταγιάκα». Ο αστυφύλακας 1828, Γ. Ευριπίδου, παρέλαβε τα τεκμήρια κι επέστησε εκ νέου την προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο σχετικά με τα μετρητά και τα τηλέφωνα κι αυτός απάντησε: «Τα χίλια εδώκαν μου τα που επούλησα κάτι σκαλωσιές, τα άλλα ήταν που επιταγές που άλλαζα κι άφηνά τα στην πάντα. Το I-PHONE είναι το προσωπικό μου τηλέφωνο. Το ALCATEL ήταν τζίνο που με έπιαναν για να μου πουν, πού να βάλω τα ναρκωτικά. Το SAMSUNG εν της γυναίκας μου τζιαι το άλλο εν δικό μου». Στις 15:23 διενεργήθηκε έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην πατρική οικία του κατηγορούμενου και στα αυτοκίνητά του με αριθμούς εγγραφής HNE 532, KWA 509, και KUM 477. Ο κατηγορούμενος υπέδειξε τη θέση του συνοδηγού του οχήματος ΗΝΕ 532, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος απάντησε: «Έχω μέσα τρία κιλά χόρτο κι ενάμιση κιλό κοκαΐνη». Η πόρτα του αυτοκινήτου ανοίχτηκε με κλειδί που κατείχε ο κατηγορούμενος και στην έρευνα που ακολούθησε ανευρέθηκε στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού μια τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν διάφορες συσκευασίες με άσπρη σκόνη κοκαΐνη, μια ζυγαριά ακριβείας καθώς κι ένα κινητό τηλέφωνο. Υποδείχθηκαν τα πιο πάνω στον κατηγορούμενο, πληροφορήθηκε πως η άσπρη σκόνη μοιάζει με κοκαΐνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, ότι η ζυγαριά πιθανόν να χρησιμοποιείται για ζύγισμα ναρκωτικών ουσιών κι ότι αυτά μαζί με το τηλέφωνο ΝΟΚΙΑ και την κάρτα SIM θα παραλαμβάνονταν ως τεκμήρια, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος απάντησε: «Τούτα ούλα που εβρέθηκαν μες την handbag, εν δικά μου, ούλλα». Στο ίδιο αυτοκίνητο ανευρέθηκαν επίσης, στον πάτωμα της θέσης του συνοδηγού, μέσα σε νάιλον τσάντα τρεις ξεχωριστές νάιλον συσκευασίες που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη και ήταν "περιλουσμένες" με καφέ κολλώδη ουσία. Υποδείχθηκαν τα πιο πάνω στον κατηγορούμενο, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, κι εκείνος απάντησε: «Εν τω χόρτο, που σας είπα ότι εν μες το βαν». Την ίδια μέρα και ώρα 16:26 ο κατηγορούμενος υπέδειξε στην Αστυνομία ένα λυόμενο υποστατικό που βρισκόταν εντός της μάντρας του, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος απάντησε: «Δαμέσα έχω τα υπόλοιπα ναρκωτικά». Στη συνέχεια διενεργήθηκε έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος σε λυόμενο υποστατικό το οποίο ανοίχθηκε με κλειδί που κατείχε ο κατηγορούμενος, εντός του περιφραγμένου χώρου, που ο κατηγορούμενος διατηρούσε στην κτηνοτροφική περιοχή Μουτταγιάκας. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, ο κατηγορούμενος υπέδειξε αριθμό αεροστεγών σακουλιών με κάνναβη, τα οποία βρισκόντουσαν εντός αποχωρητηρίου. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι ο κατηγορούμενος απάντησε: «Εν κάνναβη, εν δικά μου». Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε την ίδια μέρα με δικαστικό ένταλμα σύλληψης, κι αφού του επεξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, εκείνος απάντησε «είμαι ένοχος». Σε ανακριτική του κατάθεση που του λήφθηκε την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κατοχή όλων των ανευρεθέντων ναρκωτικών και ισχυρίστηκε πως τα είχε υπό τη φύλαξή του για λογαριασμό άλλου προσώπου, το οποίο όμως δεν κατονόμασε. Την 24/6/2016 ο κατηγορούμενος, κατόπιν επιθυμίας του, προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών και υπέδειξε στην Αστυνομία τα μέρη όπου κατά τον ίδιο παραλάμβανε βαλίτσες με ναρκωτικά και μέρη όπου πετούσε τις σχετικές βαλίτσες. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους το σύνολο των ανευρεθέντων ναρκωτικών είναι 32 κιλά και 975,7 γραμμάρια κάνναβη και 1 κιλό και 490,1 γραμμάρια κοκαΐνη, της οποίας η περιεκτικότητα είναι 93,4% σε κοκαΐνη, με το υπόλοιπο να είναι φαινακετίνη. Η φαινακετίνη είναι αναλγητικό φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται ως αραιωτικό της κοκαΐνης. Είναι απαγορευμένη ουσία στην Κύπρο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής λόγω, των αρνητικών της επιδράσεων στην υγεία του ανθρώπου, αφού είναι, ανάμεσα σε άλλα, καρκινογόνο και προκαλεί βλάβες στα νεφρά. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από την 22/6/2016 και δεν έχει προηγούμενες καταδίκες. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως εκδοθεί διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται τα κατασχεθέντα ναρκωτικά, ήτοι 32 κιλά και 975,7 γραμμάρια κάνναβης και 1 κιλό και 490,1 γραμμάρια κοκαΐνης, να δημευθούν και να καταστραφούν, τα δε υπόλοιπα τεκμήρια να δημευθούν. Στο εν λόγω αίτημα συγκατατέθηκε και η συνήγορος του κατηγορούμενου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου με την εμπεριστατωμένη αγόρευση της έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου και στη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, η οποία φανερώνει την ειλικρινή και έμπρακτη μεταμέλεια του. Αναφέρθηκε επίσης στο λευκό ποινικό μητρώο του, στις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις, υιοθετώντας πλήρως και την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε γι αυτόν και βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης. Εξ αυτών ιδιαίτερη μνεία έκανε στα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει ο πατέρας του, κάτι που υποχρέωσε τον κατηγορούμενο από πολύ νεαρή ηλικία να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση και να καταστεί ουσιαστικά προστάτης της πατρικής του οικογένειας. Ακόμη σε σχέση με τις οικογενειακές του συνθήκες, στάθηκε και στο γεγονός ότι είναι συζευγμένος με Κύπρια από την Αγγλία, από την οποία έχει αποκτήσει ένα παιδί ηλικίας σήμερα δύο ετών. Λόγω δε της σύλληψης του για την παρούσα υπόθεση, η σύζυγος του αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία μαζί με το παιδί τους αφού στη Κύπρο δεν έχει συγγενείς. Αυτή δε η απόφαση της συζύγου του, αποστερεί τον κατηγορούμενο από του να έχει επαφή μαζί τους και το παιδί του θα μεγαλώνει χωρίς την παρουσία του. Επικαλέστηκε επίσης την προσπάθεια που καταβάλλει ο κατηγορούμενος για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά και προς τούτο κατέθεσε ιατρική βεβαίωση του ειδικού ψυχολόγου κ. Σάββα Μενελάου, Τεκμήριο 1, από την οποία βεβαιούται το γεγονός αυτό. Αναφερόμενη στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα που σήμερα αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, επικαλέστηκε σαν παράγοντα, ο οποίος όμως δεν αποτελεί δικαιολογία, όπως η ίδια αναγνωρίζει, τα οικονομικά του προβλήματα τα οποία μαζί με το γεγονός ότι και ό ίδιος ήταν χρήστης, τον οδήγησαν στην λανθασμένη απόφαση να εμπλακεί στην σοβαρή αυτή υπόθεση. Αναφορά έκανε και στο γεγονός ότι βοήθησε στην πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης υποδεικνύοντας σκηνές αλλά και τα ναρκωτικά που δεν ανευρέθηκαν στη κατοχή του όταν συνελήφθη, αλλά τα είχε κρυμμένα σε υποστατικά και άλλο αυτοκίνητο, επισημαίνοντας ότι η Αστυνομία δεν γνώριζε την ύπαρξη τους. Εισηγήθηκε ακόμη, πως θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου διαφέρει από τον ρόλο του τρίτου προσώπου για το οποίο ενεργούσε και ήταν ο έμπορος των ναρκωτικών. Ο ρόλος του κατηγορουμένου δεν ήταν τόσο σοβαρός όσο αυτός του προσώπου που θα προμήθευε και θα διέθετε τα ναρκωτικά στην αγορά και από το οποίο λάμβανε οδηγίες και για λογαριασμό του ενεργούσε. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα η ευπαίδευτη συνήγορος ανέφερε, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχομε επίσης μελετήσει με την δέουσα προσοχή την νομολογία και νομικές αυθεντίες στις οποίες μας παρέπεμψε Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο (5η, και 11η κατηγορία) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Για την απλή κατοχή κάνναβης προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη ενώ για την απλή κατοχή κοκαΐνης ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη τόσο στην επιμέτρηση, όσο και στο είδος της ποινής που θα επιβληθεί[1]. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Το δε κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι τεράστιο. Δυστυχώς παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί για την πρόληψη και την καταστολή του παγκόσμιου αυτού φαινομένου, φαίνεται το πρόβλημα να έχει διογκωθεί και να έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε και δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ένα τέταρτο των υποθέσεων που εκκρεμούν σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου για εκδίκαση αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342). Ακόμη η πρόθεση αποκόμισης κέρδους αυτοκαθορίζει και τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[2]. Όπως δε λέχθηκε στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος κατείχε πολύ μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, ήτοι 1 κιλό και 490,1 γραμμάρια κοκαΐνης και 32 κιλά και 975,7 γραμμάρια κάνναβης. Η κοκαΐνη δε κατατάσσεται στα σκληρά ναρκωτικά και συγκαταλέγεται στην Τάξη Α, ενώ η κάνναβη στην Τάξη Β. Επισημαίνουμε ακόμη ότι η καθαρότητα της συγκεκριμένης ποσότητας κοκαΐνης, ανερχόταν σε ποσοστό 93,4% το δε υπόλοιπο μείγμα αποτελείτο από φαινακετίνη. Υπενθυμίζουμε ότι με βάση τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, η φαινακετίνη είναι αναλγητικό φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται ως αραιωτικό της κοκαΐνης. Αυτή η ουσία είναι απαγορευμένη στην Κύπρο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής λόγω των αρνητικών της επιδράσεων στην υγεία του ανθρώπου, αφού είναι, ανάμεσα σε άλλα, καρκινογόνος και προκαλεί βλάβες στα νεφρά. Κρίνουμε ότι το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας αφού πέραν των σοβαρών παρενεργειών που προκαλεί η χρήση της κοκαΐνης, μείγμα με την συγκεκριμένη ουσία ως συστατικό του, προκαλεί και τις σοβαρότατες βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό που προαναφέραμε. Είναι δε τραγικό και εξαιρετικά ανησυχητικό ότι άνθρωποι όπως ο κατηγορούμενος και οι συνεργάτες τους, να αδιαφορούν για τους εν λόγω κινδύνους με σκοπό την αποκόμιση κέρδους. Ο ρόλος του κατηγορούμενου και η εμπλοκή του στην υπόθεση, τον οποίο επικαλέσθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης ως μετριαστικό παράγοντα, είναι στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη, δεν είναι όμως ικανός παράγοντας να διαφοροποιήσει σε σημαντικό βαθμό την κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με τη συμμετοχή του κατηγορουμένου στη διάδοση αυτών των τόσο επικίνδυνων ουσιών. Όπως είναι παραδεκτό ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η πολύ μεγάλη ποσότητα της οποίας ανέλαβε την φύλαξη, θα διοχετεύετο στην παράνομη αγορά από τον συνεργάτη του, «τον έμπορο», όπως τον χαρακτήρισε ο ίδιος μέσω της συνηγόρου του, αποτελώντας τοιουτοτρόπως και αυτός ένα από τους κρίκους της αλυσίδας που σύρουν συνανθρώπους μας στην εξαθλίωση και πολλές φορές στον θάνατο. Αναφορικά με τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες που επικαλέστηκε η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου, δίδουμε βαρύτητα στην άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς όμως να παραβλέπουμε ότι η πρώτη ποσότητα ναρκωτικών που εντοπίσθηκε από την αστυνομία βρισκόταν εντός του οχήματος του. Ο συσχετισμός του κατηγορουμένου με την πιο πάνω ποσότητα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές[3]. Ανεξαρτήτως τούτου όμως όπως έχει επανειλημμένα τονιστεί, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή καθότι αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων[4]. Στην πρόσφατη απόφαση Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «.αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Σε σχέση με την υπόλοιπη ποσότητα των ναρκωτικών που εντοπίσθηκε στα υποστατικά και στο δεύτερο όχημα του κατηγορουμένου, επισημαίνουμε ότι αυτή ανευρέθηκε από την αστυνομία μετά από υποδείξεις του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος προέβη σε υποδείξεις σκηνών βοηθώντας έτσι στον εντοπισμό της πολύ μεγάλης ποσότητας των ναρκωτικών ουσιών, που όπως αναφέρθηκε από τη συνήγορο του και δεν αμφισβητήθηκε από την ευπαίδευτο εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, αγνοείτο η ύπαρξη της από την αστυνομία. Η πιο πάνω συνεργασία του κατηγορουμένου με την αστυνομία αποτελεί μετριαστικό παράγοντα ιδιάζουσας σημασίας. Έγινε αναφορά από τη συνήγορο υπεράσπισης και στο γεγονός ότι τα ναρκωτικά δεν ανήκαν στον κατηγορούμενο αλλά σε τρίτο πρόσωπο το οποίο ήταν ο έμπορος αφού αυτό θα τα διοχέτευε στην αγορά. Ο κατηγορούμενος τα παραλάμβανε από συγκεκριμένα μέρη και εν συνεχεία τα φύλαττε για λογαριασμό του εν λόγω προσώπου μέχρις ότου θα του τα παρέδιδε για να διατεθούν στη παράνομη αγορά και στα τραγικά θύματα τους. Θα λάβουμε υπόψη μας και αυτό το γεγονός χωρίς να αγνοούμε βεβαίως, ως και πιο πάνω αναφέρουμε, πως ουσιαστικά ο κατηγορούμενος είχε πλήρη επίγνωση ότι θα βοηθούσε τον έμπορο των ναρκωτικών ουσιών να διοχετεύσει στην αγορά τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών τάξεως «Α» και «Β», με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Επισημαίνουμε στο σημείο αυτό, ότι ο κατηγορούμενος δεν κατονόμασε τον έμπορο αυτό χωρίς μάλιστα να δώσει οποιαδήποτε δικαιολογία γιατί δεν το έπραξε, στοιχείο που θα έδιδε σε αυτόν ακόμη ένα σοβαρό μετριαστικό παράγοντα. Σημειώνουμε, επίσης πως είναι μετά από επιχείρηση της Αστυνομίας που μια πολύ μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών δεν πρόλαβε να διοχετευθεί στην αγορά κι όχι γιατί ο κατηγορούμενος πριν από την σύλληψη του, συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στη αποκάλυψη της. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του στην υπόθεση Κωνσταντίνου Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.39/2015, ημερομ.15.11.2016, επικυρώνοντας την επιβληθείσα ποινή των 5 χρόνων φυλάκισης, για κατοχή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, ήτοι 248,54 γρ. κοκαΐνης, αναφέρει σχετικά τα εξής: «΄Οσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να τους προσδώσει ιδιαίτερη σημασία προς όφελος του εφεσείοντος. Επεσήμανε ότι επρόκειτο για συνήθη περίπτωση, κατά την οποία πρόσωπο, εν προκειμένω ο εφεσείων, εμπλέκεται, ενδιάμεσα, στη διακίνηση απαγορευμένης ουσίας, προκειμένου να την παραδώσει σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, έναντι αμοιβής. Διαπίστωσε δε, συγχρόνως, τη συμβολή τέτοιας δράσης στην εξάπλωση της χρήσης απαγορευμένων ουσιών, με καταστροφικά αποτελέσματα για την κοινωνία. Σε σχέση δε με αυτήν, ειδικά, την εμπλοκή του εφεσείοντος, σημείωσε, ως πολύ αρνητικό στοιχείο, το γεγονός ότι ο ίδιος ηθελημένα παρέλειψε να αποκαλύψει την ταυτότητα του προσώπου που του προμήθευσε τα ναρκωτικά, καθώς, επίσης, την ταυτότητα του προσώπου προς το οποίο ο ίδιος, ακολούθως, θα τα παρέδιδε. Παρεμπόδισε, έτσι, όπως, συναφώς, σημείωσε, την ανάληψη δράσης από την Αστυνομία, προς εντοπισμό και σύλληψη των βασικών συντελεστών στην εμπορία της συγκεκριμένης ποσότητας του άκρως επιβλαβούς ναρκωτικού και, πιθανόν, και άλλων ποσοτήτων αυτού. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω διαπιστώσεών του, δεν έλαβε, επίσης, σοβαρά υπόψη και τις αιτιάσεις τις οποίες ο εφεσείων πρόβαλε για την εν λόγω παράλειψή του, που αφορούσαν, δήθεν, σε απειλές, τις οποίες ο ίδιος δέχθηκε για το πρόσωπό του, καθώς και για πρόσωπα της οικογένειάς του. Οι αιτιάσεις αυτές είχαν περιοριστεί, άλλωστε, στο πεδίο των ισχυρισμών και μόνο». Η πιο πάνω προσέγγιση επικροτήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Για σκοπούς επιλογής του είδους και του ύψους της ποινής, λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως αυτές παρατίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και αυτές που προσέθεσε η συνήγορος του. Παραθέτουμε κατωτέρω τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου ως αυτές καταγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος είναι 33 ετών και προέρχεται από συγκροτημένη, πολυμελή οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του, τα τελευταία χρόνια λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, δεν είναι σε θέση να εργαστεί και στηρίζεται οικονομικά με μηνιαία σύνταξη αναπηρίας. Είναι απόφοιτος Λυκείου. Υπηρέτησε κανονικά τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά και στη συνέχεια εργάστηκε ως ναυαγοσώστης, οικοδόμος και ως βοηθός συγκολλητής. Ακολούθως, λόγω προβλημάτων που παρουσίασε ο πατέρας του και ανικανότητας για εργασία, ανέλαβε την λειτουργία της οικογενειακής επιχείρησης, αυτοεργοδοτούμενος μηχανοδηγός, επάγγελμα το οποίο ασκούσε μέχρι τη σύλληψή του. Από την ηλικία των 18 ετών και κατά την εκτέλεση της στρατιωτικής του θητείας, άρχισε την χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Το 2012 νυμφεύθηκε και από το γάμο του απέκτησε ένα κοριτσάκι ηλικίας 2 ετών σήμερα. Οι σχέσεις του ζεύγους περιγράφτηκαν μέτριες, λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας που παρουσιάζει η σύζυγος. Η σύζυγος του από νεαρή ηλικία παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας για τα οποία παρακολουθείται από ψυχίατρο. Λαμβάνουμε υπόψη το γεγονός ότι η σύζυγος του λόγω της σύλληψης του για την παρούσα υπόθεση και επειδή δεν έχει συγγενείς στην Κύπρο έχει μεταβεί στην Αγγλία, ένα γεγονός που ουσιαστικά θα καταστήσει αδύνατη την επαφή του κατηγορούμενου με αυτή και το παιδί του το οποίο θα μεγαλώνει με την απουσία του πατέρα του. Αναφορικά με την προσπάθεια απεξάρτησης του κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά, που η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου επίσης έχει επικαλεστεί και με την θέση αυτή, παρά περί του αντιθέτου σχολίου που γίνεται στην Έκθεση του γραφείου Ευημερίας συμφώνησε και η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, αυτό το οποίο κατ' αρχάς επισημαίνουμε είναι ότι αυτή η απόφαση λήφθηκε μετά την σύλληψη και τον εγκλεισμό του στις φυλακές, που ούτως η άλλως δεν μπορεί να έχει πρόσβαση σε ναρκωτικές ουσίες. Αυτό συνάγεται τόσο από την ιατρική έκθεση - βεβαίωση, Τεκμήριο 1, όσο και από τα όσα η συνήγορος του έχει αναφέρει στην αγόρευση της. Από την άλλη όμως σύμφωνα με τα όσα η νομολογία αναγνωρίζει αυτή του η προσπάθεια πρέπει να τύχει αναγνώρισης έστω και υπό τις συνθήκες που έχει αρχίσει και έστω κι αν ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. Στην υπόθεση Μάριος Π. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 82 το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 5 μηνών, 15 ημερών και 6 μηνών σε τρεις κατηγορίες που αφορούσαν, οι πρώτες δύο, σε κατοχή και, η τρίτη, σε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Το Εφετείο μείωσε την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης σε τέτοια έκταση ώστε ο εφεσείοντας να αποφυλακισθεί αμέσως. Στην κρίση του Εφετείου βάρυνε η αυτόβουλη προσπάθεια του κατηγορουμένου να επιτύχει την απεξάρτησή του με την βοήθεια ειδικών. Παρά το ότι μέχρι την έφεση δεν υπήρχε ενώπιον του Εφετείου στοιχείο επιτυχίας, εντούτοις, το Εφετείο έδωσε βαρύτητα στο ότι η προσπάθεια ήταν δύσκολη, αφού ο εφεσείων, ηλικίας 40 ετών, ήταν χρήστης από τα 18 του και η προσπάθεια για απεξάρτηση που είχε αρχίσει συνεχιζόταν[5]. Σε σχέση με τα προβλήματα οικονομικής φύσεως που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος και τον ώθησαν να διαπράξει τα υπό κρίση αδικήματα, αυτά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες καθότι αποτελούν, ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην πρόσφατη απόφαση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), "ευτελή δικαιολογία". Tα Δικαστήρια στα πλαίσια της εξατομίκευσης μιας ποινής και σύμφωνα με τα ό,σα η νομολογία έχει αναγνωρίσει, δεν βασίζονται μόνο στη σοβαρότητα ενός αδικήματος και στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Παράλληλα διατηρούμε κατά νου και δεν μας διαφεύγει, ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην ουδετεροποίηση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή την εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος[6]. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Μουσταφά Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 127: «Να επισημάνουμε επίσης το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργείται, τη σωρευτική και αλυσιδωτή αύξηση του εγκλήματος, ως παράγωγο της χρήσης ναρκωτικών. Είναι μ' αυτές τις σκέψεις που η νομολογία μας θεωρεί πως οι προσωπικές περιστάσεις διαδραματίζουν ασήμαντο, μέχρι μηδενικό ρόλο, στην επιμέτρηση της ποινής σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις. Εμείς κρίνουμε πως οι ποινές που επέβαλε το κακουργιοδικείο δεν είναι αυστηρές. Ακολουθούν ορθά την καθοδήγηση της νομολογίας. Οι παραβάτες πρέπει να αναμένουν την αυστηρή εφαρμογή του νόμου.» Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη[7]. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών[8]. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιες αποφάσεις όπου επιβλήθηκαν ποινές σε αδικήματα που αφορούσαν παρόμοιες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών. Στην Memic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, απόφαση ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α΄ και τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Στην Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 15 ετών η οποία μειώθηκε από το Εφετείο σε 13 έτη. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 32, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 15 κιλών περίπου κάνναβης. Ο εφεσείοντας ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στη Βασιλείου ν. Αστυνομίας,

(2012)2 ΑΑΔ 254, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ρητίνης κάνναβης βάρους 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 AAΔ 64, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον κατηγορούμενο, μετά από ακρόαση, σε κατηγορίες, με σοβαρότερη αυτή της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β 110.236,2497 γραμμαρίων κάνναβης. Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων δεν είχε πρωτεύοντα αλλά δευτερεύοντα (σημαντικό) ρόλο στην παράνομη δραστηριότητα. Στη Νίκος Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 78/13, απόφαση ημερ. 8.12.14, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής, βρέθηκε ένοχος σε 23 κατηγορίες. Ανάμεσα σε αυτές και σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία κάνναβης. Το Κακουργιοδικείο στην εν λόγω κατηγορία, επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Την ίδια ποινή επέβαλε και στην κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια αυτών σε άλλα πρόσωπα, 7η κατηγορία. Το Κακουργιοδικείο εσφαλμένα θεώρησε ότι η συνολική ποσότητα της κάνναβης που ανευρέθηκε ήταν 36.177,76 κιλά ενώ στην πραγματικότητα ήταν 27.406,6 κιλά. Το Εφετείο αποφάσισε συνεπεία του πιο πάνω λάθους να μειώσει και τις δύο πιο πάνω ποινές σε 12 χρόνια. Στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 15/6/15, Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/14, οι κατηγορίες αφορούσαν κυρίως σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 25 κιλών περίπου κάνναβης, μέσω του αεροδρομίου Πάφου. Ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, στον εφεσείοντα μειώθηκε στα 10 χρόνια, αφού η ίδια ποινή επιβλήθηκε και σε συγκατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Κρίθηκε πως προκλήθηκε στον εφεσείοντα αίσθημα αδικίας και προς τούτο χωρούσε διορθωτική παρέμβαση του Εφετείου. Το Εφετείο βεβαίως σημείωσε πως αν επρόκειτο να έκρινε αυτοτελώς την επιβληθείσα ποινή των 13 ετών, δεν θα υπήρχαν περιθώρια παρέμβασης. Στη Σιδερένου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 190, η εφεσείουσα κρίθηκε ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής για αδικήματα που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Για το αδίκημα της κατοχής πολύ μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, 12 κιλών κοκαΐνης και 189 κιλών κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα, της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο σύζυγος της κατηγορουμένης, ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας, είχε παραδεχθεί ενοχή στην ίδια υπόθεση και του επιβλήθηκαν ποινές, η μεγαλύτερη εκ των οποίων ήταν ποινή φυλάκισης 23 χρόνων. Η κατηγορούμενη διατηρούσε διαμέρισμα στην Αθήνα, όπου συσκεύαζε αεροστεγώς τα ναρκωτικά για να εισαχθούν στην Κύπρο, τα οποία και εισήχθησαν. Ο ρόλος της στη συνδρομή που παρείχε στο σύζυγό της ήταν πολύ σημαντικός αφού αποδέχθηκε την παραλαβή όλων των ποσοτήτων των ναρκωτικών στο διαμέρισμά της, τα συσκεύασε πολύ προσεκτικά με ειδικό μηχάνημα και πασπάλισε τα περιτυλίγματα με διάφορες ουσίες για να εξουδετερωθούν οι οσμές, ώστε να μην είναι εύκολη η ανίχνευσή τους. Ενεργούσαν ως σύζυγοι για κοινό όφελος. Μετά λοιπόν από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής[9]. Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω, η μεταμέλεια του, το λευκό ποινικό μητρώο του, η προσπάθεια απεξάρτησης που καταβάλλει, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στον ίδιο και στην οικογένεια του, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση των ποινών φυλάκισης. Καταληκτικά κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην 11η κατηγορία ποινή φυλάκισης 13 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στις κατηγορίες 4 και 10 δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 5η και 11η κατηγορίες στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Νοείται βεβαίως ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και τελεί υπό κράτηση, δηλαδή από τις 22.6.2016 Εξασκώντας την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 31 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/1977διατάσσουμε:

1. Τη δήμευση και την καταστροφή των ναρκωτικών, ήτοι του 1 κιλού και 490,1 γραμμαρίων κοκαΐνης και των 32 κιλών και 975,7 γραμμαρίων κάνναβης, και
2. Τη δήμευση των λοιπών τεκμηρίων στα οποία περιλαμβάνεται το ποσό των €8.255,00 και το ποσό των 150 στερλινών. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό την προμήθεια [1] Βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9 [2] Βλ. Μoussa v. Δημοκρατίας

(1992)2 AAΔ 320 και Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711 [3] Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Γ. Κατσαπάου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 318. [4] Βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28. [5] Βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κανάρη

(2005)2 ΑΑΔ 327, Γιάννης Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 463 και Πέτρος Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148 [6] Βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224 [7] Βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123 [8] Βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217 [9] Βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο