Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. IVAYLO STOILKOV κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22732/15, 19/1/2017

(1)διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της Poliya Kadiyska και έκλεψαν από αυτήν ένα Βουλγαρικό διαβατήριο αξίας €200 και ένα βιβλιάριο καταθέσεων (κατηγορία 5) και

(2)διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της Νικολέτας Γιάγκου και έκλεψαν από αυτήν τα αντικείμενα που αναφέρονται στον συνημμένο Πίνακα 2, συνολικής αξίας €2.335 (κατηγορία 7). · Στις 29.10.15, στην Λεμεσό: συνωμότησε με τους πρώην κατηγορούμενους 2 και 3 να διαπράξουν διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές (κατηγορίες 1, 8 και 12) και:

(1)διέρρηξαν και εισήλθαν στο διαμέρισμα της Tatyana Lobko και έκλεψαν από αυτό τα αντικείμενα που αναφέρονται στον συνημμένο Πίνακα 1, συνολικής αξίας €1.023 (κατηγορία 2),

(2)διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της Νίνας Φωτίου και έκλεψαν από αυτήν τα αντικείμενα που αναφέρονται στον συνημμένο Πίνακα 2, συνολικής αξίας €1.071,50 (κατηγορία 9),

(3)διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της Άντρης Χριστοφόρου και έκλεψαν από αυτήν ένα laptop αξίας €100, ένα ζεύγος αθλητικά παπούτσια αξίας €50 και ένα handsfree αξίας €15, όλα συνολικής αξίας €165 (κατηγορία 13) και

(4)είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά όργανα, με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, δηλ. 1 λιβέρι, 2 κατσαβίδια και 1 κάβουρα (κατηγορία 3). · Στις 29.10.15, στην Λεμεσό, συνωμότησε με τον πρώην κατηγορούμενο 2 να διαπράξουν ληστεία (κατηγορία 17). · Στις 29.10.15, στην Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ένα σκληρό δίσκο, ένα κινητό τηλέφωνο ΝΟΚΙΑ και μια φωτογραφική μηχανή, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία (κατηγορία 20). ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν 11 μάρτυρες ενώ κατατέθηκαν 141 τεκμήρια. Δηλώθηκε δε σωρεία παραδεκτών γεγονότων, τα οποία αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, αυτός έδωσε ένορκη μαρτυρία και δεν κάλεσε μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο πρώην κατηγορούμενος 3, σύμφωνα με τον οποίο: Γνώρισε τον πρώην κατηγορούμενο 2 στην φυλακή στην Βουλγαρία. Τον κατηγορούμενο τον γνώρισε όταν αυτός με τον πρώην κατηγορούμενο 2 πήγαν να τον παραλάβουν από το αεροδρόμιο, όταν έφθασε στην Κύπρο. Από ότι του έλεγαν ο κατηγορούμενος και ο πρώην κατηγορούμενος 2, έκλεβαν μαζί σπίτια σε όλες τις πόλεις της Κύπρου και όχι μόνο στη Λεμεσό και πάντα δούλευαν μαζί. Ακόμη του είπαν ότι όταν κλέβουν χρυσαφικά, τα πουλούν σε χαμηλή τιμή. Επίσης ο πρώην κατηγορούμενος 2 του είπε ότι μαζί με τον κατηγορούμενο παρακολουθούσαν σπίτια, πριν τα κλέψουν και ότι προτιμούν να κλέβουν διαμερίσματα. Δύο με τρεις μέρες πριν τις 29.10.15, ο πρώην κατηγορούμενος 2 μπήκε σε πολυκατοικία κοντά σε ένα ζαχαροπλαστείο και αφού έσπασε την κλειδαριά πόρτας με τα εργαλεία του, μπήκε σε ένα διαμέρισμα νομίζει στον 3ον όροφο. Εκεί έκλεψε λεφτά και ένα Βουλγαρικό διαβατήριο, μιας γυναίκας, το οποίο ο πρώην κατηγορούμενος 2 του έδωσε γιατί εάν το φύλαγε αυτός δεν θα το έβρισκε κανένας αφού ήταν άγνωστος στην Αστυνομία ενώ οι άλλοι όχι. Στην κλοπή αυτή ο μάρτυρας εκτελούσε χρέη σκοπού και ο κατηγορούμενος τους περίμενε στο αυτοκίνητο του. Τα λεφτά που έκλεψε ο πρώην κατηγορούμενος 2 τα μοιράστηκε με τον κατηγορούμενο. Την ίδια ημέρα συνεργαστήκαν όλοι τους και έκλεψαν και άλλο διαμέρισμα. Και σε εκείνη την περίπτωση ο μάρτυρας εκτελούσε χρέη σκοπού, ο πρώην κατηγορούμενος 2 έσπασε την κλειδαριά, μπήκε μέσα και έκλεψε, ενώ ο κατηγορούμενος τους περίμενε έξω με το αυτοκίνητο του και τους φυγάδεψε. Από εκεί κλάπηκε ένας φορητός υπολογιστής, τον οποίο έδωσε στον μάρτυρα ο πρώην κατηγορούμενος

1. Δεν ξέρει τι πήραν οι άλλοι αλλά κλάπηκαν και άλλα πράγματα. Στις 28.10.15 ο πρώην κατηγορούμενος 2 και ο κατηγορούμενος του αποκάλυψαν ότι στις 30.10.15 θα έκαναν ληστεία σε μια γυναίκα, γύρω στα 60, που έχει περίπτερο. Του είπαν ότι και οι δυο τους το σχεδίαζαν τις τελευταίες δυο εβδομάδες και του το ανέφεραν γιατί ήθελαν την βοήθεια του. Συγκεκριμένα του είπαν ότι παρακολουθούσαν την γυναίκα για πολύ καιρό, έμαθαν όλες τις κινήσεις της και ήθελαν από αυτόν να την ακινητοποιήσει, επειδή σωματικά είναι πιο γρήγορος από τον πρώην κατηγορούμενο 2 που είναι εύσωμος. Επίσης ήθελαν την βοήθεια του για να μετακινήσει με ξύλο μια κάμερα που υπήρχε στον χώρο ώστε αυτή να μην δείχνει στον δρόμο και να τους καταγράφει μετά την ληστεία. Το σχέδιο ήταν μόλις σχόλανε η γυναίκα, η οποία πάντα σχόλανε η ώρα εννέα το βράδυ και έφευγε για το αυτοκίνητο της, από την πισινή μεριά του περιπτέρου, ο Μ.Κ.1 θα την αιφνιδίαζε και θα την άρπαζε και ο πρώην κατηγορούμενος 2 θα της έβγαζε όλα τα χρυσαφικά που φορούσε. Του είπαν επίσης ότι φορούσε ένα μεγάλο χρυσό βραχιόλι μεγάλης αξίας, μια χρυσή καδένα και ίσως να είχε λεφτά μαζί της. Τα χρυσαφικά τα υπολόγισαν να είναι αξίας €5.000 και θα έδιναν στον μάρτυρα περί τα €1.
2. Του εξήγησαν την διαδρομή που θα έφευγαν και που είχε κάμερες. Ο κατηγορούμενος θα τους περίμενε στο αυτοκίνητο του που θα ήταν παρκαρισμένο σε μια πολυκατοικία, κοντά στο περίπτερο, κοντά σε κύριο δρόμο για να φύγουν γρήγορα. Θα έβαζαν κουκούλα από σακάκι για να μην φαίνονται τα πρόσωπα τους και θα φορούσαν γάντια. Την κυρία που θα λήστευαν, ο μάρτυρας την είδε. Είναι Κύπρια, ηλικίας περίπου 60 ετών, έχει ξανθιά μαλλιά μέχρι τους ώμους, είναι εύσωμη, ύψους περίπου 1.65 και οδηγεί ένα μαύρο Mercedes Clk. Στις 29.10.15 το πρωί ο μάρτυρας πήγε με τη φιλενάδα του στην πολυκατοικία όπου διέμενε. Εκεί έμενε και ο πρώην κατηγορούμενος 2, ο οποίος εκείνη την ώρα βρισκόταν στη βεράντα του διαμερίσματος του με τον κατηγορούμενο και φώναξαν στον μάρτυρα για να πιούν καφέ. Στην συνέχεια του πρότειναν να πάνε περίπατο. Αυτός πήγε με τον πρώην κατηγορούμενο 2 στην Τουριστική και από εκεί πήγε και τους πήρε ο κατηγορούμενος. Άρχισαν να γυρνούν για να βρουν διαμέρισμα να κλέψουν. Περίπου μετά από δυο ώρες, ο κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο του σε ένα σημείο στην Λεμεσό και τους είπε να πάνε να κλέψουν διαμερίσματα και ότι αυτός θα περίμενε στο ίδιο σημείο για να τους φυγαδέψει. Ο μάρτυρας και ο πρώην κατηγορούμενος 2 πήγαν σε μια πολυκατοικία. Ο πρώην κατηγορούμενος 2 κρατούσε ένα τσαντάκι καφέ χρώματος που, όπως του είπε, είχε μέσα τα εργαλεία για να σπάζει τις κλειδαριές. Η πόρτα της εισόδου ήταν ανοικτή και ανέβηκαν, νομίζει στον 3ο όροφο. Εκεί ο μάρτυρας έμεινε έξω σκοπός για να μην έρθει κανένας, ενώ ο πρώην κατηγορούμενος 2 σπάζοντας τις κλειδαριές μπήκε σε τρία διαμερίσματα στον ίδιο όροφο. Μετά από λίγη ώρα αυτός βγήκε με ένα φορητό υπολογιστή και με πολλά άλλα πράγματα σε μια μπλε αθλητική τσάντα δηλ. αυτή που εντοπίσθηκε από την Αστυνομία στο αυτοκίνητο, την οποία βρήκε σε ένα από τα διαμερίσματα. Βγαίνοντας είπε στον μάρτυρα να φύγουν γρήγορα για να πάνε στον κατηγορούμενο που τους περίμενε. Όταν βγήκαν από την πολυκατοικία, ο πρώην κατηγορούμενος 2, του έδωσε την αθλητική τσάντα και τον φορητό υπολογιστή για να τα κρατάει. Περπάτησαν και έφτασαν στον κύριο δρόμο όπου απέναντι είχε περίπτερο. Ο πρώην κατηγορούμενος 2 του είπε να περιμένει εκεί. Ο μάρτυρας μπήκε στο περίπτερο μαζί με την τσάντα και με τον υπολογιστή, αγόρασε μια μπύρα, βγήκε έξω και έκατσε εκεί που υπήρχε ένα τραπέζι. Τηλεφώνησε στον πρώην κατηγορούμενο 2 για να ρωτήσει πού είναι και εκείνος του είπε ότι έρχεται. Λίγα λεπτά αργότερα έφτασαν εκεί ο κατηγορούμενος με τον πρώην κατηγορούμενο 2, σταμάτησαν μπροστά από το περίπτερο και ο μάρτυρας μπήκε στο αυτοκίνητο κρατώντας την τσάντα, τον υπολογιστή και την μπύρα. Αναχώρησαν και μετά από λίγο τους σταμάτησε η Αστυνομία. Όσον αφορά τα δύο αρώματα, τα γυαλιά ηλίου και το κινητό τηλέφωνο, που βρέθηκαν στην κατοχή του μάρτυρα κατά την σωματική έρευνα που του έγινε στη συνέχεια, είπε ότι το τηλέφωνο ήταν δικό του και το αγόρασε από Βουλγαρία ενώ τα αρώματα και τα γυαλιά του τα έδωσε ο πρώην κατηγορούμενος 2 από το πρώτο διαμέρισμα που έκλεψε. Τα δε εργαλεία που βρέθηκαν από την Αστυνομία στο αυτοκίνητο ανήκουν στον πρώην κατηγορούμενο 2 και στον κατηγορούμενο. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που τους έλεγε που να πάνε, καθότι ο ίδιος και ο πρώην κατηγορούμενος 2 δεν ήξεραν που να πάνε και εκείνος γνώριζε τα άτομα που μπορούσε να πουλήσει τα κλοπιμαία. Είπε δε ότι για όλες τις διαρρήξεις είχαν και οι τρεις τους συμμετοχή αλλά το μυαλό και οι ιδέες ήταν του κατηγορούμενου. Περαιτέρω είπε ότι στην χώρα του συνομωσία σημαίνει να κάνεις σχέδιο από πριν πώς να κλέψεις και ότι στις περιπτώσεις που ανέφερε ότι αυτός έλαβε μέρος σε διαρρήξεις δεν συνεννοήθηκε με τους άλλους δύο από πριν. Έμπαιναν και οι τρεις στο αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος που οδηγούσε αποφάσιζε πού να σταματήσουν για να κλέψει ο πρώην κατηγορούμενος
3. Μόλις σταματούσε, ο πρώην κατηγορούμενος 2 έλεγε στον μάρτυρα να κατεβεί για να προσέχει μήπως έλθει κάποιος, όπως και έκανε. Ο κατηγορούμενος ήταν στο αυτοκίνητο αλλά πιο μακριά και μόλις ο πρώην κατηγορούμενος 2 τέλειωνε την δουλειά, μιλούσε με τον κατηγορούμενο και στην συνέχεια ο τελευταίος πήγαινε με το αυτοκίνητο για να τους φυγαδεύσει. Επίσης σε μια άλλη περίπτωση, που αφορά πολυκατοικία που υπέδειξε στην Αστυνομία, καθώς περνούσαν από εκεί με τον κατηγορούμενο και τον πρώην κατηγορούμενο 2 εκείνοι του είπαν ότι πήγαν εκεί ξανά πριν μια εβδομάδα περίπου (πριν τις 29.10.15), έσπασαν την κλειδωνιά της εισόδου πίσω, μπήκαν μέσα και μόλις κοντέψαν στο διαμέρισμα, έπαιξε συναγερμός και έφυγαν χωρίς να κλέψουν. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Αστ.4417 Δημήτρης Δημητρίου, του Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Αυτός στις 29.10.15 ορίσθηκε από τον υπεύθυνο του, ως µέλος ανακριτικής ομάδας για την διερεύνηση των αδικημάτων της παρούσας και συγκεκριμένα ως υπεύθυνος τεκμηρίων. Την ίδια ημέρα και ώρα 12:25 αφίχθηκε στην αυλή της Α.Δ.Ε. Λεµεσού το όχημα µε αρ. εγγραφής ΗΖΕ685, το οποίο συνοδευόταν από τους Μ.Κ.4, Μ.Κ.5, Αστ.4386, Αστ.839 και Ε/Αστ.5254, μαζί µε άλλα µέλη του Ο.Π.Ε. και Γ.Σ.Π. Λεµεσού. Επίσης στο μέρος βρίσκονταν ο κατηγορούμενος, ο πρώην κατηγορούμενος 2 και ο Μ.Κ.1, οι οποίοι ως του αναφέρθηκε από τα µέλη του Γ.Σ.Π., συνελήφθηκαν προηγουμένως, αυτόφωρα για το αδίκημα της παράνοµης κατοχής περιουσίας. Ο Λοχ.1760 κάλεσε στο μέρος διερμηνέα ενώ όρισε τον Αστ.3353 να καταγράφει σχετικό πρακτικό της έρευνας που θα ακολουθούσε στο αυτοκίνητο. Μεταξύ των ωρών 12:35-13:30 έγινε από τον μάρτυρα, µε την βοήθεια του Λοχ.1760, στην παρουσία της προαναφερόμενης διερµηνέα και των τριών υπόπτων, έρευνα στο εν λόγω αυτοκίνητο, µε την γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν κάτοχος και οδηγός του αυτοκίνητου. Κατά την διάρκεια της έρευνα ο μάρτυρας εντόπισε και παρέλαβε από το αυτοκίνητο διάφορα αντικείμενα. Συγκεκριμένα εντόπισε: (Α) εντός αθλητικής τσάντας χρώματος μπλε, μάρκας Admiral που βρέθηκε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου (αντικείμενο υπ' αρ. 1 του τεκμηρίου 12) τα τεκμήρια 52, 53, 64, 65, 66, 67, 68, 69 και 70 καθώς και τα αντικείμενα υπ' αρ. 2, 3, 5, 7, 14, 15, 16, 17, 20, 21, 22, 23 και 24 του τεκμηρίου 12, (Β) σε δερμάτινο τσαντάκι ώμου χρώματος καφέ, μάρκας Caprisa, που βρέθηκε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου (τεκμήριο 51), τα τεκμήρια 57-63 και 71-73 καθώς και τα αντικείμενα υπ' αρ. 18 και 19 του τεκμηρίου 12, (Γ) σε ρούχινη τσάντα ηλεκτρονικού υπολογιστή χρώματος μαύρου και γκρίζου, που βρέθηκε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, τα αντικείμενα υπ' αρ. 11-13 του τεκμηρίου 12, (Δ) σε θήκη στην πόρτα του οδηγού του οχήματος, τα τεκμήρια 54 και 55 και (Ε) σε πλαστική εργαλειοθήκη στο πισινό καπό του οχήματος, το τεκμήριο
4. Κατά τον εντοπισμό των πιο πάνω ο μάρτυρας εφιστούσε την προσοχή των τριών υπόπτων στο Νόμο και εκείνοι έδιναν μια απάντηση. Την ίδια ηµέρα παρέδωσαν στον μάρτυρα: (Α) ο Μ.Κ.5, τα τεκµήρια 74 και 75 και (Β) ο Μ.Κ.4 τα τεκμήρια 13 και 14 και τα αντικείμενα υπ' αρ. 26, 27, 28, 29, 33 και 43 του τεκμηρίου
5. Την ίδια ημέρα η Tatyana Lobko, της οποίας διαρρήχθηκε το διαµέρισµα, πήγε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεµεσού για κατάθεση και παρέδωσε στον μάρτυρα το τεκμήριο 43, το οποίο εντόπισε η ίδια και παρέλαβε από το πάτωµα έξω από την πόρτα εισόδου της. Την ίδια ημέρα και ώρα 17:00 η Αστ.3615 παρέδωσε στον μάρτυρα τα τεκµήρια 41 και 42 τα οποία παρέλαβε από δύο σκηνές διαρρήξεων και κλοπών που έγιναν την ίδια ηµέρα στην Λεµεσό. Περαιτέρω ο μάρτυρας έλαβε μέρος στην έρευνα που έγινε στην οικία του κατηγορούμενου την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 17:00-17:30, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης αυτού. Κατά την έρευνα εντοπίσθηκαν και παραλήφθηκαν τα τεκμήρια 76 και 77 και τα αντικείμενα υπ' αρ. 39 και 41 του τεκμηρίου
6. Στις 30.11.15 κατόπιν οδηγιών του Λοχ.1760 ο μάρτυρας έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο και τους πρώην κατηγορούμενους 2 και Μ.Κ.1 (τεκμήρια 38-40). Στις 2.11.15 παρέλαβε από τον Αστ.2061 τα τεκμήρια 44-47 και στην συνέχεια παρέδωσε διάφορα αντικείμενα στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστηµονικές εξετάσεις. Στις 5 και 6.11.15 ο Μ.Κ.1 οδήγησε τον μάρτυρα και άλλους συναδέλφους του, και στην παρουσία διερµηνέα προέβη σε υποδείξεις σκηνών κατόπιν επιθυµίας του. Κατά την διάρκεια των υποδείξεων στις 5.11.15 ο μάρτυρας τηρούσε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας (τεκμήριο 4). Στις 7.11.15 ο μάρτυρας παρέδωσε στον Λοχ.1760, 37 αντικείμενα για διενέργεια εξετάσεων από το Τ.Α.Ε. Λευκωσίας. Αυτά του επιστράφηκαν στις 11.11.15 εκτός από το αντικείμενο υπ' αρ. 47 του τεκμηρίου 12, το οποίο αναγνωρίσθηκε από παραπονούμενο πρόσωπο για διάρρηξη που έγινε στην Λευκωσία. Όσον δε αφορά τα αντικείμενα που ο μάρτυρας παρέλαβε και τα οποία δεν κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο, αυτά τα παρέδωσε, μεταξύ 8 και 11.11.15, έναντι απόδειξης και αφού φωτογραφήθηκαν, σε πρόσωπα που τα αναγνώρισαν ενώπιον του ως δικά τους και ήταν προϊόντα διαρρήξεων και κλοπών από τις οικίες τους. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας παρέδωσε: (Α) τα υπ' αρ. 2, 5, 7, 14, 15, 16, 17, 20, 21 και 34 του τεκμηρίου 12, στον Ανδρέα Αυγουστή, σύζυγο της Νίνας Φωτίου, (Β) τα υπ' αρ. 50, 65, 72 και 77 στον Emilian Chilat, (Γ) τα υπ' αρ. 1, 3 και 24 στην Άντρη Χριστοφόρου (βλ. φωτογραφίες τεκμηρίου 81), (Δ) τα υπ' αρ. 35 και 78 στην Νικολέτα Γιάγκου, (Ε) τα υπ' αρ. 58 και 81 στον Σωφρόνη Λιµνάτη, (Στ) τα υπ' αρ. 39 και 55 στον Δηµήτρη Μοσφίλη (βλ. φωτογραφίες τεκμηρίου 79), (Ζ) το υπ' αρ. 86 στον Pavel Matei, σύζυγο της Βασιλικής Κελεπούρη, (Η) τα υπ' αρ. 11, 12, 13, 18, 19, 22, 23, 27, 28 και 33 στην Tatyana Lobko και (Θ) το υπ' αρ. 36 στην Polya Kadishka (κατέθεσε δε ως τεκμήρια 88-95 σχετικές αποδείξεις παραλαβής και ως τεκμήρια 79-85 βιβλιάρια με φωτογραφίες όπου υπέδειξε τα επιστραφέντα αντικείμενα). Αναφορικά με την διαδικασία αναγνώρισης αντικειμένων από παραπονούμενους είπε ότι μερικοί, οι οποίοι κατήγγειλαν προηγουμένως ότι είχαν γίνει διαρρήξεις, πήγαν στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού μετά που ενημερώθηκαν από τα Μ.Μ.Ε. ενώ άλλους τους ενημέρωσε ο Μ.Κ.
7. Εκεί υπήρχαν διάφορα αντικείμενα, τα εν λόγω πρόσωπα εισήλθαν στο γραφείο, είδαν τα αντικείμενα και μερικοί εξ αυτών αναγνώρισαν κάποια ως δικά τους από κάποια αναγνωριστικά σημεία και βάσει της περιγραφής που έδωσαν στην κατάθεση τους. Στην συνέχεια μετά από οδηγίες του Μ.Κ.9, ο οποίος και αποφάσιζε σχετικά, παρέδιδε τα αντικείμενα και συμπλήρωνε αποδείξεις παράδοσης, τις οποίες υπέγραφαν. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε η Αστ.3615 Λουίζα Γιαννοπούλου. Σύμφωνα με αυτήν στις 27.10.15 και περί ώρα 16:45 καταγγέλθηκε στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού από την Poliya Kadiyska, οδός Καραϊσκάκη 11, Κόραλ Κωρτ, διαμ. 302, Λεμεσός, ότι μεταξύ των ωρών 07:20-15:30 της ίδιας ημέρας διαρρήχθηκε το διαμέρισμα της, το οποίο βρίσκεται στον 3ο όροφο της πιο πάνω πολυκατοικίας και κλάπηκε περιουσία. Την σκηνή επισκέφθηκε η μάρτυρας με τον Αστ.4797 Σ. Ανδρέου και προέβησαν σε εξετάσεις. Στις 29.10.15 και ώρα 13:45 καταγγέλθηκε στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού από τη Νίνα Φωτίου, οδός Καρατζιά 44, Πατσιάς και Μάμουλλος Κωρτ, διαμ.302, Λεμεσός, ότι μεταξύ των ωρών 08:30-13:20 της ίδιας ημέρας, διαρρήχθηκε το διαμέρισμα της, το οποίο βρίσκεται στον 3ο όροφο της πιο πάνω πολυκατοικίας και κλάπηκε περιουσία. Αμέσως η μάρτυρας επισκέφθηκε τη σκηνή και προέβη σε εξετάσεις. Στη συνέχεια και περί ώρα 16:15, στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, η Νίνα Φωτίου παρέδωσε στην μάρτυρα το μισό κομμάτι της κλειδαριάς του διαμερίσματος της, μαζί με το κλειδί (τεκμήριο 42), το οποίο η μάρτυρας την ίδια ημέρα παρέδωσε στον Μ.Κ.
8. Ακολούθως και περί ώρα 14:20 καταγγέλθηκε από την Tatyana Lobko, οδός Καρατζιά 44, Πατσιάς και Μάμουλλος Κωρτ, διαμ. 303 στην Λεμεσό, ότι μεταξύ των ωρών 08:50-13:15, της ίδιας ημέρας διαρρήχθηκε το διαμέρισμα της και κλάπηκε περιουσία. Στην σκηνή έγιναν εξετάσεις. Στη συνέχεια και ώρα 15:45, καταγγέλθηκε από την Άντρη Χριστοφόρου, ότι στην ίδια πολυκατοικία, μεταξύ των ωρών 07:00-14:30, της ίδιας ημέρας διαρρήχθηκε το διαμέρισμα της (αρ. 301) και κλάπηκε περιουσία. Στην σκηνή έγιναν εξετάσεις. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 16:55 στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, η Άντρη Χριστοφόρου παρέδωσε στην μάρτυρα το μισό κομμάτι της κλειδαριάς του διαμερίσματος της, μαζί με το κλειδί (τεκμήριο 41), τα οποία η μάρτυρας ακολούθως την ίδια ημέρα παρέδωσε στον Μ.Κ.
9. Από επιτόπιες εξετάσεις που έγιναν στις σκηνές όλων των πιο πάνω διαρρήξεων, διαπιστώθηκε ότι η είσοδος/έξοδος των δραστών επιτεύχθηκε από την ξύλινη πόρτα της κύριας εισόδου των διαμερίσματων, της οποίας αφαιρέθηκε η κλειδαριά με τη χρήση ειδικού εργαλείου. Ως Μ.Κ.4 κατέθεσε ο Αστ.3357 Άγγελος Σιαρρής, του Γ.Σ.Π. Λεµεσού. Στα πλαίσια συντoνισµένης επιχείρησης στην Επαρχία Λεµεσού, σε σχέση µε πληροφορία ότι οµάδα Βούλγαρων διαπράττουν διαρρήξεις και κλοπές στην πόλη της Λεµεσού, στις 29.10.15 και ώρα 10:00, έλαβε οδηγίες από την Υπεύθυνη του Κλιµακίου, Α/Λοχ.207 Μ. Σωκράτους, να µεταβεί στην οδό Φιλοποίμενος για διακριτική παρακολούθηση του αυτοκίνητου με αρ. εγγραφής ΗΖΕ
10. Αµέσως κατευθύνθηκε στο µέρος µε µοτοσικλέτα και οι Α/Λοχ.207 και Μ.Κ.5 µε αυτοκίνητο. Αφού έφθασαν στην περιοχή, ο μάρτυρας πληροφορήθηκε από τους Α/Λοχ.207 και Μ.Κ.5 ότι εντόπισαν το εν λόγω αυτοκίνητο στην οδό Σισύφου, αυτό κινείτο µε δυτική κατεύθυνση και εντός αυτού επέβαιναν τρία πρόσωπα. Μετά παρέλευση λίγων λεπτών ο μάρτυρας πληροφορήθηκε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου αφού αποβίβασε τους επιβαίνοντες στάθµευσε σε χώρο στάθμευσης επί της οδού Σισύφου και αφού κατέβηκε από το αυτοκίνητο αποµακρύνθηκε πεζός. Ο μάρτυρας έλαβε οδηγίες από την Α/Λοχ.207 να παραµείνει στην περιοχή. Στην συνέχεια και περί ώρα 11:30 ο μάρτυρας έλαβε ενηµέρωση ότι ο οδηγός επέστρεψε και αφού παρέλαβε το αυτοκίνητο εισήλθε στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου Γ' και κατευθύνθηκε δυτικά. Αµέσως κατευθύνθηκε προς την πιο πάνω περιοχή, όπου εντόπισε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο στην Λεωφ. Μακαρίου Γ' με δυτική κατεύθυνση. Στην συνέχεια το είδε να σταµατά στην διασταύρωση της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' µε Λεοντίου Α' και Νίκου Παττίχη και σε αυτό να επιβιβάζονται δύο άνδρες, ένας εκ των οποίων κρατούσε µια βαλίτσα χρώµατος µπλε τύπου handbag και στην συνέχεια να κατευθύνονται νότια στην οδό Λεοντίου Α'. Αµέσως ενηµέρωσε την Α/Λοχ.207, η οποία του έδωσε οδηγίες να τους ακολουθήσει και να ενηµερώνει για το σηµείο τους αφού θα ζητούσε ενισχύσεις για να τους ανακόψουν. Αφού το όχημα κατευθύνθηκε στις οδούς 16ης Ιουνίου, Γλάδστωνος και έφτασε στον κυκλικό κόµβο Αγ. Νικολάου, εισήλθε στην οδό Ρήγα Φεραίου. Κατά την είσοδο του μάρτυρα στην πιο πάνω οδό, τον πλησίασαν οι Α/Λοχ.207 και Μ.Κ.5 µε το υπηρεσιακό αυτοκίνητο καθώς και τρεις µοτοσικλετιστές της Τροχαίας Λεμεσού, οι Αστ.4386, Ε/Αστ.5254 και Αστ.839 στους οποίους αφού ο μάρτυρας υπέδειξε το αυτοκίνητο αµέσως και περί ώρα 12:00 το ανέκοψαν. Από εξετάσεις που διενήργησαν στα έγγραφα των επιβαινόντων διαπιστώθηκε ότι ο οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος, συνοδηγός ο Μ.Κ.1 και στο πίσω κάθισμα βρισκόταν ο πρώην κατηγορούμενος
11. Στην συνέχεια µετά από έρευνα που διενήργησε ο μάρτυρας µαζί µε τον Μ.Κ.5 στο αυτοκίνητο εντόπισαν στο πίσω κάθισµα µία βαλίτσα τύπου handbag χρώµατος μπλε, η οποία περιείχε ζεύγη αθλητικών παπουτσιών, γυαλιά ηλίου, φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, tablet, κοσµήµατα και διάφορες άλλες ηλεκτρονικές συσκευές καθώς και τσαντάκια ώμου, ένα εκ των οποίων ήταν χρώματος καφέ σκούρο και περιείχε µεταξύ άλλων ένα κατσαβίδι και κλειδωνιές πόρτας. Αφού ο μάρτυρας τους ανέκρινε τόσο στην ελληνική όσο και στην αγγλική γλώσσα µαζί µε τον Μ.Κ.5, ως προς την προέλευση της πιο πάνω περιουσίας, αυτοί δεν έδωσαν ικανοποιητικές εξηγήσεις. Ως εκ τούτου ο μάρτυρας πληροφόρησε τον Μ.Κ.1 και τον πρώην κατηγορούμενο 2 ότι διέπραξαν το αδίκηµα της παράνοµης κατοχής περιουσίας και συνέλαβε αυτούς για το εν λόγω αδίκηµα. Αυτόφωρα συνελήφθη για τον ίδιο λόγο από τον Μ.Κ.5 και ο κατηγορούμενος. Τα εν λόγω αντικείμενα δεν τα παρέλαβαν αλλά τα άφησαν μέσα στο αυτοκίνητο. Στην συνέχεια ο μάρτυρας έκανε σωµατική έρευνα στον M.K.1 και εντόπισε και παρέλαβε αντικείμενα που ήταν στην κατοχή αυτού (τα αντικείμενα του τεκμηρίου 13 και τα αντικείμενα υπ' αρ. 26, 27, 28, 29, και 33 του τεκμηρίου 12). Σωµατική έρευνα έκανε και στον πρώην κατηγορούμενο 2 και επίσης εντόπισε και παρέλαβε αντικείμενα που ήταν στην κατοχή αυτού (το τεκμήριο 14 και το αντικείμενο υπ' αρ. 43 του τεκμηρίου 12). Ακολούθως οι συλληφθέντες και το όχηµα, µεταφέρθηκαν στο Τ.Α.Ε. Λεµεσού και περί ώρα 13:15 ο μάρτυρας παρέδωσε στον Μ.Κ.2 την περιουσία που κατάσχεσε από τον Μ.Κ.1 και τον πρώην κατηγορούμενο
12. Ως Μ.Κ.5 κατέθεσε ο Αστ.146 Αντρέας Παρμαξής, του Γ.Σ.Π. Λεμεσού. Σε σχέση µε πληροφορία ότι Βούλγαροι υπήκοοι ενέχονται σε διαρρήξεις και κλοπές στην πόλη της Λεµεσού, την 29.10.15 και ώρα 10:00, έλαβε οδηγίες από την Υπεύθυνη του Κλιµακίου, Α/Λοχ.207 να µεταβεί στην οδό Φιλοποίµενος στην Λεμεσό, για διακριτική παρακολούθηση του αυτοκίνητου µε αρ. εγγραφής ΗΖΕ685, στο οποίο του αναφέρθηκε ότι επέβαιναν 3 πρόσωπα, πιθανό αλλοδαποί, που σχετίζονταν µε την αναφερόµενη πληροφορία. Αµέσως αυτός µε την Α/Λοχ.207, µε αυτοκίνητο και ο Μ.Κ.4, µε µοτοσικλέτα, µετέβηκαν στο µέρος για σχετική παρακολούθηση. Αφού εντόπισαν το εν λόγω αυτοκίνητο στην οδό Σισύφου, να κινείται µε δυτική κατεύθυνση και να επιβαίνουν σε αυτό 3 πρόσωπα, το ακολούθησαν διακριτικά. Το εν λόγω όχημα κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα και οι επιβαίνοντες παρατηρούσαν δεξιά και αριστερά του δρόμου. Στη συνέχεια το όχημα εισήλθε στην οδό Φιλοποίμενος, σταμάτησε εκεί και αποβιβάστηκαν από αυτό ο συνοδηγός και ο συνεπιβάτης. Ο οδηγός του οχήµατος δηλ. ο κατηγορούμενος στάθµευσε το όχηµα του σε χώρο στάθµευσης επί της οδό Σισύφου. Κατέβηκε από το όχημα, έμεινε για λίγο εκεί και στην συνέχεια αποµακρύνθηκε πεζός, με ανατολική κατεύθυνση επί της ίδιας οδού, μέχρι που χάθηκε από το οπτικό πεδίο του μάρτυρα. Ο μάρτυρας παρέμεινε και παρακολουθούσε διακριτικά το όχημα. Περί ώρα 11:30, ο κατηγορούμενος επέστρεψε µόνος του στο µέρος, χωρίς να κρατά οτιδήποτε, παρέλαβε το αυτοκίνητο και αφού εισήλθε στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου Γ' κατευθύνθηκε δυτικά. Την παρακολούθηση του οχήματος ανέλαβε ο Μ.Κ.4, ο οποίος τους ενημέρωσε ότι το αυτοκίνητο σταµάτησε στην διασταύρωση της Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ µε Λεοντίου Α' και Νίκου Παττίχη και σε αυτό επιβιβάστηκαν δύο άνδρες, οι οποίοι κρατούσαν µια βαλίτσα (handbag) και ακολούθως κατευθύνθηκαν νότια στην οδό Λεοντίου Α'. Αµέσως η Α/Λοχ.207 έδωσε οδηγίες στον Μ.Κ.4 να τους ακολουθήσει και να τους ενηµερώνει για το σηµείο τους και µέσω ασυρµάτου ενηµέρωσε τα περίπολα της Α.Δ.Ε. Λεμεσού για να πλησιάσουν, µε σκοπό την ανακοπή του αυτοκινήτου. Αφού ο μάρτυρας με την Α/Λοχ.207 κατευθύνθηκαν βάση της ενηµέρωσης του Μ.Κ.4, εντόπισαν το αυτοκίνητο παρά τον κυκλικό κόµβο Αγ.Νικολάου και το ακολούθησαν στην οδό Ρήγα Φεραίου, όπου µε την βοήθεια των µοτοσικλετιστών της Τροχαίας Λεµεσού, η ώρα 12:00 το όχημα ανακόπηκε. Για όλες τους τις ενέργειες μέχρι το σημείο αυτό ο μάρτυρας έπαιρνε οδηγίες από την Α/Λοχ.207, η οποία μιλούσε στο τηλέφωνο και έδινε οδηγίες από τον ασύρματο στα άλλα μέλη της Αστυνομίας. Ακολούθως από εξετάσεις που διενήργησαν στα έγγραφα των επιβαινόντων διαπιστώθηκε ότι ο οδηγός του οχήματος ήταν ο κατηγορούμενος, συνοδηγός ο Μ.Κ.1 και στο πίσω κάθισμα ο πρώην κατηγορούμενος
13. Στην συνέχεια µετά από έρευνα που διενήργησε ο μάρτυρας με τον Μ.Κ.4 στο αυτοκίνητο, εντόπισαν στο πίσω κάθισµα µία βαλίτσα τύπου handbag χρώµατος µπλέ, η οποία περιείχε ζεύγη αθλητικών παπουτσιών, tablet, φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κοσµήµατα και διάφορες άλλες ηλεκτρονικές συσκευές καθώς και τσαντάκια ώµου, εκ των οποίων το ένα χρώµατος καφέ σκούρο, το οποίο περιείχε µεταξύ άλλων ένα κατσαβίδι και κλειδωνιές πόρτας. Αφού τους ανέκριναν µε τον Μ.Κ.4 για την κατοχή της περιουσίας αυτής, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, δεν έδωσαν ικανοποιητικές εξηγήσεις για το νόµιµο της κατοχής της. Έτσι ο μάρτυρας πληροφόρησε τον κατηγορούμενο στα ελληνικά ότι διέπραξε το αδίκηµα της παράνοµης κατοχής περιουσίας και τον συνέλαβε για το εν λόγω αυτόφωρο αδίκηµα. Στη συνέχεια η ώρα 12:10 ερεύνησε σωµατικώς τον κατηγορούμενο και εντόπισε στην κατοχή του, ένα άσπρο τηλέφωνο µάρκας ΝΟΚΙΑ και το χρηµατικό ποσό των €26,30, τα οποία παρέλαβε (τεκμήρια 74 και 75). Του επέστησε την προσοχή στον νόµο και απάντησε «Είναι δικά µου». Αυτόφωρα συνελήφθηκαν για τον ίδιο λόγο από τον Μ.Κ.4 και οι άλλοι δυο επιβαίνοντες στο όχηµα. Στην συνέχεια, µετά από άδεια του Αξιωµατικού Υπηρεσίας της Α.Δ.Ε. Λεµεσού, ο μάρτυρας οδήγησε το εν λόγω όχημα στην Α.Δ.Ε. Λεµεσού, η ώρα 12:
14. Εκεί παρέδωσε στον Μ.Κ.2 τα τεκμήρια που παρέλαβε από την σωματική έρευνα του κατηγορούμενου. Ως Μ.Κ.6 κατέθεσε ο Δημήτρης Μοσφίλης, ο οποίος διαμένει με την οικογένεια του στο διαμέρισμα 201 στην πολυκατοικία Λίτσα Court, στην οδό Αριστείδη Χαραλάμπους 28 στο Ζακάκι. Στις 20.10.15 γύρω στις 09:00 έφυγε η σύζυγος του από το διαμέρισμα αφού κλείδωσε την πόρτα. Γύρω στις 13:20 επέστρεψαν στο διαμέρισμα και ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι ήταν σπασμένο και έλειπε το πόμολο της πόρτας. Ειδοποίησαν την Αστυνομία και όταν αυτή κατέφθασε και μπήκαν στο διαμέρισμα διαπίστωσε ότι κλάπηκαν από αυτό ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας Lenovo, 17", αγνώστου S/N αξίας €300, ο οποίος ήταν στην είσοδο του σπιτιού καθώς και όλα τα χρυσαφικά που ήταν μέσα σε κομοδίνο και συγκεκριμένα μία λίρα χρυσή αξίας €200 σε χρυσό δακτυλίδι αντίκα αξίας €120, ένα χρυσό βραχιόλι αξίας €110 και οι δύο χρυσές βέρες του γάμου του αξίας €
15. Στις 5.11.15 ο μάρτυρας κλήθηκε από την Αστυνομία, όπως επιθεωρήσει στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, διάφορα αντικείμενα. Εκεί, μεταξύ πολλών αντικειμένων, αναγνώρισε ως δικά του, τον πιο πάνω αναφερόμενο κλαπέντα φορητό υπολογιστή και το χρυσό δακτυλίδι αντίκα, η οποία είχε ως ανάγλυφο τον «Άγιο Γεώργιο» και έφερε χρονολογία
16. Αυτή του την είχε δωρίσει ο κουμπάρος του το
17. Αναγνώρισε δε τον υπολογιστή ως το δικό του καθότι ήταν μαύρος, μάρκας Lenovo, είχε ένα σημάδι μαρκαδόρου ασημί χρώματος, στο πίσω μέρος και τα πλήκτρα του ήταν στα Ρωσικά. Αυτό για τον μαρκαδόρο του το ανέφερε ο γιος του ηλικίας 10 ετών, ο οποίος χρησιμοποιούσε τον υπολογιστή και του είχε πει ότι έκανε το προαναφερόμενο σημάδι κατά λάθος. Περαιτέρω ο υπολογιστής έφερε πλήκτρα στα Ρωσικά καθότι τον είχε αγοράσει η πεθερά του μάρτυρα, η οποία είναι από την Ουκρανία και του τον δώρησε. Επικοινώνησε με την πεθερά του για να του στείλει την απόδειξη αγοράς αλλά του ανέφερε ότι δεν είχε τέτοια. Αναγνώρισε από τις φωτογραφίες του τεκμηρίου 79 τον εν λόγω ηλεκτρονικό υπολογιστή (φωτογραφία 1) και το δακτυλίδι αντίκα (φωτογραφία 4). Τα αντικείμενα αυτά του παραδόθηκαν από την Αστυνομία σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Ως Μ.Κ.7 κατέθεσε ο Emilian Marian Chilat, ο οποίος ως διαπιστώθηκε μετά την έναρξη της μαρτυρίας του, εκ λάθους κλήθηκε να καταθέσει καθότι η μαρτυρία του αφορά κατηγορία που αντιμετώπιζε ο πρώην κατηγορούμενος 2 και δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τον κατηγορούμενο. Ως Μ.Κ.8 κατέθεσε η Άντρη Χριστοφόρου, η οποία διαμένει σε διαμέρισμα στον 3ον όροφο πολυκατοικίας, που βρίσκεται στην οδό Καρατζιά 44 στην Λεμεσό. Στις 29.10.15 και γύρω στις 07:00 έφυγε από το διαμέρισμά της για να πάει στην δουλειά της. Την ίδια ημέρα και γύρω στις 14:30 την ειδοποίησε μια γειτόνισσά της ότι κάποιος διέρρηξε το διαμέρισμα της. Φτάνοντας εκεί είδε ότι έλειπε η κλειδαριά από την πόρτα και ότι η πόρτα ήταν κλειστή. Κάλεσε κλειδαρά και όταν άνοιξαν είδε παντού ακαταστασία. Από έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι κλάπηκε ένα λάπτοπ, χρώματος μαύρου με ασημί, μάρκας Lenovo, αξίας €100, του οποίου δεν γνωρίζει το s/n. Την ίδια ημέρα κλήθηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού για να επιθεωρήσει περιουσία και εκεί είδε και αναγνώρισε το προαναφερόμενο λάπτοπ της, με τον φορτιστή του και ένα handsfree, μάρκας samsung χρώματος άσπρου/γκρίζου αξίας €
18. Εκεί η κόρη της αναγνώρισε επίσης ως δικά της μια αθλητική τσάντα, χρώματος μπλε μάρκας Admiral αξίας €20 και ένα αθλητικό ζευγάρι παπουτσιών, χρώματος μπλε με κοραλλί, μάρκας NIKE, αξίας €
19. Ως προς το πώς αναγνώρισε το λάπτοπ ως το δικό της είπε ότι το αναγνώρισε από δύο «τάτσες» που είχε πάνω και τις οποίες είχε βάλει η κόρη της. Αναγνώρισε από τις φωτογραφίες του τεκμηρίου 82 την προαναφερόμενη τσάντα και τα παπούτσια αλλά όχι και το λάπτοπ, το οποίο αναγνώρισε στην Αστυνομία. Ως Μ.Κ.9 κατέθεσε ο εξεταστής της υπόθεσης Λοχ.1760 Παναγιώτης Πελοπίδα, ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: Στις 29.10.15 ορίσθηκε από τον Υπεύθυνο του Τμήματος του, όπως διερευνήσει την παρούσα. Την ίδια ημέρα και ώρα 12:25 αφίχθηκε στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού, το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΖΕ685, συνοδευόμενο από μέλη του Ο.Π.Ε. Λεμεσού, τους Αστ.4386, Αστ.839 και Ε/Αστ.5254 της Τροχαίας και τους Μ.Κ.4 και Μ.Κ.
20. Επίσης στο μέρος βρισκόταν ο κατηγορούμενος, ο πρώην κατηγορούμενος 2 και ο Μ.Κ.
21. Αναφέρθηκε στον μάρτυρα από τα μέλη του Γ.Σ.Π., ότι οι πιο πάνω συνελήφθησαν αυτόφωρα για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, αφού ανακόπηκαν προηγουμένως για έλεγχο και από προκαταρτική έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο που επέβαιναν, εντοπίστηκε περιουσία για την οποία δεν έδωσαν καμία εξήγηση ως προ το νόμιμο της κατοχής τους. Κλήθηκε και έφθασε στην Α.Δ.Ε. διερμηνέας της Βουλγάρικης γλώσσας. Περαιτέρω ο μάρτυρας όρισε τον Μ.Κ.10 ως υπεύθυνο να καταγράφει σε πρακτικό τις λεπτομέρειες της έρευνας που θα διενεργείτο στο προαναφερόμενο όχημα. Ετοιμάστηκε σχετική συγκατάθεση έρευνας μέσω της διερμηνέα, την οποία υπέγραψε ο κατηγορούμενος, κάτοχος και οδηγός του εν λόγω αυτοκινήτου. Ακολούθως μεταξύ των ωρών 12:35-13:30, στον εσωτερικό χώρο στάθμευσης της Α.Δ.Ε. Λεμεσού, διενεργήθηκε από τον μάρτυρα και τον Μ.Κ.2, στην παρουσία των τριών υπόπτων και της διερμηνέα, έρευνα στο αυτοκίνητο. Κατά την διάρκεια της έρευνας, εντοπίστηκαν από τον Μ.Κ.2 και παραλήφθηκαν τα τεκμήρια που ανέφερε και ο Μ.Κ.
22. Κατά τον εντοπισμό αυτών ο Μ.Κ.2 εφιστούσε την προσοχή των τριών υπόπτων στον Νόμο και τα σχετικά με αυτό καταγράφονταν από τον Μ.Κ.10 στο πρακτικό (ημερολόγιο ενεργείας) που τηρούσε (τεκμήριο 108). Στις 29.10.15 και ώρα 22:32, στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, ο μάρτυρας συνέλαβε τον Μ.Κ.1, ο οποίος όταν του επιστήθηκε η προσοχή στον Νόμο απάντησε «Παραδέχομαι μόνο τις πρώτες δυο κατηγορίες». Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 20:00-22:29, ο μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μ.Κ.
23. Περαιτέρω έδωσε οδηγίες στον Μ.Κ.2 να λάβει παρειακά επιχρίσματα των τριών υπόπτων και τα δακτυλικά τους αποτυπώματα για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 3.11.15 και ώρα 16:48, ενώ ο μάρτυρας μετέφερε τον Μ.Κ.1 για να παραλάβει τα ρούχα του από διαμέρισμα όπου διέμενε, περνώντας από ένα περίπτερο έναντι του ξενοδοχείου MEDITERANIAN, ο Μ.Κ.1 του ανάφερε στα ελληνικά, που μιλούσε αρκετά καλά «Εδώ είναι κύριος που θα κλέβαμε την γυναίκα που σας είπα». Όταν ο μάρτυρας του επέστησε την προσοχή στον νόμο ο Μ.Κ.1 του απάντησε «Πήγαινε πίσω να δεις το CLK». Τότε ο μάρτυρας κατέβηκε και είδε ότι πράγματι στο πίσω μέρος του περιπτέρου, ήταν σταθμευμένο ένα όχημα Mercedes CLK, χρώματος μαύρου, με αρ. εγγραφής KPR
24. Ο μάρτυρας εισήλθε στο περίπτερο όπου συνάντησε την ιδιοκτήτρια αυτού Ελένη Νικολάου, η οποία φορούσε ένα χρυσό βραχιόλι και μια χρυσή καδένα, που έδειχναν να είναι μεγάλης αξίας. Επίσης τα χαρακτηριστικά αυτής ήταν τα ιδία με αυτά που του ανάφερε ο Μ.Κ.1 στην κατάθεση του. Ο μάρτυρας εξήγησε στην Νικολάου την ιδιότητα του και την πληροφόρησε για την ληστεία που προγραμματιζόταν να γίνει εις βάρος της. Επίσης συνομιλώντας μαζί της, επιβεβαιώθηκαν οι ισχυρισμοί του Μ.Κ.1 για τις κινήσεις της, μετά που έκλεινε το βράδυ το περίπτερο και ότι το προαναφερόμενο αυτοκίνητο ήταν δικό της. Στη συνέχεια ο μάρτυρας έφυγε από εκεί αναφέροντας στην Νικολάου ότι θα επανερχόταν για λήψη κατάθεσης, πράγμα που έγινε σε άλλη ημερομηνία. Σε σχέση με τα πιο πάνω ο μάρτυρας συμπλήρωσε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας, το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
25. Στις 5.11.15 μεταξύ των ωρών 09:00-12:13, ο Μ.Κ.1 κατόπιν επιθυμίας του (βλ. τεκμήριο 110), οδήγησε τον μάρτυρα και τον Μ.Κ.2 και στην παρουσία διερμηνέα, υπέδειξε στην Λεμεσό σκηνές διαρρήξεων διαμερισμάτων και κλοπών, απόπειρας διάρρηξης διαμερίσματος και συνωμοσίας προς διάπραξη ληστείας. Σε όλες τις υποδείξεις, ο Μ.Κ.2 του εφιστούσε την προσοχή στο Νόμο και ο Μ.Κ.1 απαντούσε και κατέγραφε ο ίδιος στην μητρική του γλώσσα την απάντηση και υπέγραφε στο τέλος, σε πρακτικό που τηρούσε ο Μ.Κ.2 (τεκμήριο 4). Επίσης υπεδείχθησαν και σημεία διαφυγής του κατηγορούμενου και του πρώην κατηγορούμενου 2, μετά την διάπραξη της προγραμματιζόμενης ληστείας, σε βάρος της Έλενας Νικολάου. Στις 6.11.15 ο μάρτυρας παρέλαβε από τον OLARU IΟΝ, τεχνικό κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης των περιπτέρων MMS, το τεκμήριο 48, το οποίο και παρέδωσε στον Μ.Κ.
26. Στις 7.11.15 ο Μ.Κ.2 παρέδωσε στον μάρτυρα διάφορα τεκμήρια που λήφθηκαν στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας, τα οποία ο μάρτυρας παρέδωσε στον Αστ.1202 του Τ.Α.Ε. Λευκωσίας για να επιθεωρηθούν από παραπονούμενους ανεξιχνίαστων υποθέσεων διαρρήξεων και κλοπών, που διαπράχθηκαν στην Επαρχία Λευκωσίας. Όσον αφορά τεκμήρια που στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις γενετικού υλικού και δακτυλικών αποτυπωμάτων, ο κατηγορούμενος δεν συνδέθηκε με αυτά. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο την προκαταρτική ανάλυση που έκανε στα τηλεπικοινωνιακά δεδομένων που λήφθηκαν, στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας, από τις εταιρείες Cable Net και MTN (τεκμήρια 49 και 50 αντίστοιχα). Η ανάλυση του αυτή έγινε για συγκεκριμένους αριθμούς τηλεφώνων και για συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες των επίδικων στην παρούσα χρόνων. Στα πλαίσια αυτά ανέφερε ότι:

(1)ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε τους αριθμούς τηλεφώνου 94‑286020 (βρέθηκε στο κινητό τηλέφωνο που εντοπίσθηκε κατά τη σωματική έρευνα που του έγινε την ημέρα της σύλληψης του), 97‑636351 (αυτός προέκυψε από τις εξετάσεις που έγιναν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος αναλύσεως δεδομένων της Αστυνομίας, όπου φαίνεται ότι το κατείχε και το χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος) και 96‑464518 (αυτός αναφέρθηκε στην γραπτή κατάθεση της από την σύζυγο του κατηγορούμενου),

(2)ο πρώην κατηγορούμενος 2 χρησιμοποιούσε τους αριθμούς 94-026434 και 94‑026436 (βρέθηκαν στο κινητό τηλέφωνο που είχε στην κατοχή του την ημέρα της σύλληψης του και από δύο αποκόμματα πακέτων προπληρωμένης κινητής τηλεφωνίας, τα οποία εντοπίσθηκαν κατά την έρευνα που έγινε στην κατοικία του) και

(3)ο Μ.Κ.1 χρησιμοποιούσε τον αριθμό 94‑025789 (βρέθηκε σε κινητό τηλέφωνο που εντοπίσθηκε κατά την σωματική του έρευνα την ημέρα της σύλληψη του) και τον αριθμό 94‑025793 (από ένα πακέτο προπληρωμένης υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας που εντοπίσθηκε στην κατοχή του). Ως Μ.Κ.10 κατέθεσε ο Αστ.3353 Γενεθλής Μανίταρος, του Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Στα πλαίσια διερεύνησης υποθέσεων διαρρήξεων κατοικιών και κλοπών που επισυνέβησαν στην Λεµεσό, µεταξύ 27.-29.10.15, στις 29.10.15 και µεταξύ των ωρών 17:50-18:10, με την βοήθεια συναδέλφων του ερεύνησε την κατοικία του Μ.Κ.1, η οποία βρισκόταν στην οδό Προφήτη Ηλία αρ.2, CASTLE HOTEL, BLOCK Β, FLAT 410, Λεµεσός. Κατά την έρευνα, η οποία έγινε στην παρουσία του Μ.Κ.1 και της συµβίας του, εντοπίστηκε και παραλήφθηκε ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής µάρκας ΗΡ, χρώµατος ασηµένιου µε τον φορτιστή του. Όταν επιστήθηκε η προσοχή του Μ.Κ.1 στο Νόμο αυτός απάντησε «Μου το έδωσε ο IVAN». Στην συνέχεια ο Μ.Κ.1 παρέδωσε το Βουλγαρικό διαβατήριο µε αριθµό 382881249, στο όνοµα ΚADIYSΚA POLYA ΝΙΝΟΥΑ, το οποίο βρισκόταν πάνω από τα ερµάρια της κουζίνας αναφέροντας ότι του το έδωσε ο ΙVΑΝ για να το κρύψει. Ακολούθως την ίδια µέρα ο μάρτυρας παρέδωσε τα πιο πάνω στον Μ.Κ.

1. Προηγουμένως την ίδια ημέρα ο μάρτυρας ήταν παρών κατά την έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΖΕ146 στην αυλή της Α.Δ.Ε. Λεµεσού και τήρησε σχετικό ηµερολόγιο ενεργείας (τεκμήριο 108). Ως Μ.Κ.11 κατέθεσε ο Γιάννης Κοφτερός, υπάλληλος της MTN CYPRUS LTD. Ο μάρτυρας παρέλαβε διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην Αίτηση 72/15 ημερ. 3.11.15 (τεκμήριο 139), στην βάση του οποίου απέστειλε στην Αστυνομία τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα των δύο από τους αριθμούς που αναφέρονταν στο διάταγμα και ανήκαν στην εταιρεία του (τεκμήριο 50). Ανέφερε επίσης στο Δικαστήριο τι αφορά γενικά η κάθε στήλη του τεκμηρίου 50 καθώς και ότι από την σελίδα 4 μέχρι 11, καταγράφονται οι τηλεπικοινωνίες του αριθμού 96-464518 και από τη σελίδα 12‑33 αυτές του αριθμού 94-
2. Περαιτέρω εξήγησε ότι κάθε κεραία κινητής τηλεφωνίας φέρει από 2‑8 κυψέλες και κάθε κυψέλη είναι μοναδική δηλ. έχει τη δική της ταυτότητα. Όταν γίνεται μια κλήση ο αριθμός του τηλεφώνου το οποίο κάνει ή δέχεται την κλήση καταγράφεται στην ανάλογη με την περιοχή κυψέλη και άρα κεραία. Μια κυψέλη μπορεί να έχει εμβέλεια μέχρι 600‑800 μέτρα σε κατοικημένες περιοχές. Αναλόγως όμως με το ποιες κεραίες βρίσκονται γύρω και σε ποια απόσταση, σπάνια θα υπερβεί το σήμα από τη μια κεραία στην άλλη και σε χωριά μέχρι 2,5‑3 χιλιόμετρα. Ο τελευταίος αριθμός της κυψέλης προσδιορίζει την κατεύθυνση. Ανέφερε επίσης ότι ο αριθμός 96-464518 είναι αριθμός «Pay As You Go» δηλ. είναι κάρτα περιπτέρου και έτσι δεν υπάρχουν στοιχεία ποιος είναι ο κάτοχος του. Δεν γνωρίζει δε ούτε ποιος είναι ο κάτοχος του αριθμού 94-
3. Με βάση δε τα πιο πάνω, το περιεχόμενο του τεκμηρίου 50 και τους χάρτες τεκμήρια 140 και 141 που κατέθεσε, ο μάρτυρας ανέφερε κατά πόσο οι δύο προαναφερόμενοι αριθμοί λάμβαναν σήμα από κυψέλη και ποιας περιοχής σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες που είναι σχετικές με τις επίδικες στην παρούσα διαρρήξεις. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι: · Όσον αφορά τις 20.10.15 και μεταξύ των ωρών 9:00‑13:20 για την οδό Αριστείδη Χαραλάμπους 28 στο Ζακάκι, η ώρα 12:31:52, ο αριθμός 96-464518 λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 21881, η οποία βλέπει βόρεια και βρίσκεται στην κεραία Lim088 (από το συνδυασμό των χαρτών τεκμηρίων 140 και 141 - που φαίνεται ότι το 140 δείχνει την περιοχή που βρίσκεται ως συνέχεια βόρεια του 141 - φαίνεται ότι η εγγύτερη στην οδό Αριστείδη Χαραλάμπους κεραία είναι η Lim045 ενώ η Lim088 είναι η αμέσως επόμενη βόρεια). Ως εξήγησε ο μάρτυρας υπάρχει πιθανότητα ο συγκεκριμένος αριθμός να βρισκόταν στην οδό Αριστείδη Χαραλάμπους και να παίρνει σήμα από τη Lim088 αλλά είναι πιο πιθανόν να λάμβανε από την κεραία Lim045, η οποία είναι πλησίον της εν λόγω οδού. Σε σχέση με την ίδια ημέρα, η ώρα 12:47:46, ο αριθμός 94-286020 λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 21103 η οποία είναι στην κεραία Lim010, η οποία βρίκεται στο Ζακάκι και από τον χάρτη τεκμήριο 140 είναι βορειότερα από την κεραία Lim088 και ως εξήγησε ο μάρτυρας είναι αδύνατο να βρίσκεται κάποιος στη οδό Αριστείδη Χαραλάμπους και να λαμβάνει σήμα από την κεραία Lim
4. Είπε επίσης ότι εάν κάποιος βρίσκεται στην οδό Αριστείδη Χαραλάμπους αριστερά της κεραίας Lim045 είναι δύσκολο να λάβει από την κυψέλη που βρίσκεται δεξιά της Lim008, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 800 μέτρα. Από τη στιγμή που υπάρχουν άλλες κυψέλες στο ενδιάμεσο, είναι δύσκολο να υπερβεί. Η εμβέλεια της κεραίας 600-800 είπε, ισχύει μόνο όταν η απόσταση από την μια κεραία στην άλλη είναι τόση και δεν υπάρχουν άλλες κεραίες σε μικρότερη απόσταση. · Όσον αφορά τις 24.10.15 σε σχέση με την οδό Προφήτη Ηλία και Ηλιάδος στη Λεμεσό δεν εντόπισε κάτι σχετικό. · Όσον αφορά τις 27.10.15 και μεταξύ των ωρών 8:45‑12:35, για την οδό Ταινάρου είπε ότι ο αριθμός 96-464518 λάμβανε σήμα για εισερχόμενη κλήση η ώρα 10:26:22, από την κυψέλη 21881, η οποία βλέπει βόρεια και βρίσκεται στην κεραία Lim088, η οποία ως φαίνεται από τον χάρτη τεκμήριο 140 είναι η πλησιέστερη στην οδό Ταινάρου. Η επόμενη κλήση του ίδιου αριθμού έγινε η ώρα 11:11:45 και πάλι λαμβάνει σήμα από την ίδια κυψέλη. Την ίδια ημέρα και ώρα 13:44:27, ο αριθμός 94-286020 λαμβάνει σήμα από την ίδια κυψέλη. · Όσον αφορά τις 27.10.15 για την οδό Καραϊσκάκη, μεταξύ των ωρών 7:20‑15:30, η ώρα 10:26:22, ο αριθμός 96-464518 λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 21881, η οποία βρίσκεται στην κεραία Lim088, η οποία είναι μακριά από τη συγκεκριμένη διεύθυνση και αποκλείεται να λαμβάνει σήμα από την εν λόγω κεραία και να βρίσκεται στη οδό Καραϊσκάκη. Την ίδια ημέρα και ώρα 11:11:45, λαμβάνει σήμα και πάλι από την ίδια κυψέλη
5. Ο δε αριθμός 94-286020 την ίδια ημέρα και ώρα 13:44:27, λαμβάνει σήμα και πάλι από την κυψέλη
6. Είπε δε όσον αφορά την πλησιέστερη κεραία από την οδό Καραϊσκάκη, ότι αυτή η οδός είναι στο μέσο τριών κεραίων, σε απόσταση γύρω στα 400‑500 μέτρα. · Όσον αφορά τις 29.10.15, ο αριθμός 94-286020 η ώρα 10:24:38 λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 21031, η οποία βρίσκεται στην κεραία Lim003, η οποία δεν φαίνεται στους χάρτες τεκμήρια 140 και
7. Η επόμενη κλήση την ίδια ημέρα γίνεται η ώρα 10:41:34 και λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 21184, η οποία βρίσκεται στην κεραία Lim018, η οποία επίσης δεν φαίνεται στους χάρτες τεκμήρια 140 και
8. Η επόμενη κλήση την ίδια ημέρα είναι η ώρα 10:41:57 και λαμβάνει σήμα και πάλι από την κυψέλη
9. Η επόμενη κλήση είναι η ώρα 10:56:23 και λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 60151, η οποία βρίσκεται στην κεραία Lim115, η οποία επίσης δεν φαίνεται στους χάρτες τεκμήρια 140 και
10. Τέλος η επόμενη κλήση είναι η ώρα 11:08:49 και λαμβάνει σήμα από την κυψέλη 21183, η οποία είναι στην κεραία Lim
11. Η εκδοχή του κατηγορούμενου ήταν η ακόλουθη: Στις 29.10.15 έφυγε από το σπίτι του γύρω στις 8:00 το πρωί και πήγε στο πάρκο, στη θάλασσα όπως κάνει κάθε πρωί για γυμναστική. Μετά πήγε ως το διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 για να του ζητήσει δανεικά επειδή έπρεπε να πάρει το αυτοκίνητο του για σέρβις. Ήπιαν καφέ στην βεράντα. Ζήτησε από τον πρώην κατηγορούμενο 2 να του δώσει €100 και εκείνος του έδωσε €
12. Την ίδια ώρα είδε τον Μ.Κ.1 να έρχεται από τον δρόμο με τη φιλενάδα του και ο πρώην κατηγορούμενος 2 τους φώναξε να πάνε εκεί για να πιούν καφέ και εκείνοι πήγαν. Ήταν η δεύτερη φορά που έβλεπε τον Μ.Κ.
13. Αφού πήρε τα €50 ο κατηγορούμενος έφυγε. Έκανε γύρο στον πεζόδρομο στην θάλασσα ως η ώρα 09:30‑10:00 και μετά έφυγε με το αυτοκίνητο. Στον δρόμο είδε τον πρώην κατηγορούμενο 2 και τον Μ.Κ.1 σε μια στάση, σταμάτησε και τους ρώτησε πού πάνε. Ο πρώην κατηγορούμενος 2 του είπε ότι θα πάνε στην πόλη για περίπατο και αυτός τους είπε ότι πάει στο κέντρο αν θέλουν να τους πάρει. Έτσι εκείνοι μπήκαν στο αυτοκίνητο και τους πήρε και τους άφησε εκεί πού είναι το DEBENHAMS το μικρό. Πίσω από το DEBENHAMS υπάρχει ένα γκαράζ. Πήγε στο γκαράζ, αλλά δεν άφησε αμέσως το αυτοκίνητο επειδή ήταν γεμάτο και ο μηχανικός του είπε να περιμένει μισή ώρα για να τελειώσει άλλο αυτοκίνητο. Στην συνέχεια στάθμευσε το αυτοκίνητο 15 μέτρα πιο κάτω, σε ένα πάρκιγκ στην ίδια οδό. Άφησε εκεί το αυτοκίνητο και πήγε στο γκαράζ. Έβαλε καφέ και επέστρεψε στο αυτοκίνητο. Εκεί έμεινε και ήπιε τον καφέ και μετά από μισή ώρα πήρε το αυτοκίνητο στο γκαράζ. Μετά από 10 περίπου λεπτά το αυτοκίνητο ήταν έτοιμο. Στην συνέχεια έφυγε από το γκαράζ και τότε χτύπησε το τηλέφωνο του. Ήταν ο πρώην κατηγορούμενος 2, ο οποίος τον ρώτησε εάν μπορούσε να πάει να τους πάρει, γιατί ως του είπε τελείωσαν και ήθελαν να πάνε σπίτι. Ο πρώην κατηγορούμενος 2 του ανέφερε που βρίσκονταν και αυτός κατευθύνθηκε προς τα εκεί. Πέρασε τα φώτα και στα επόμενα φώτα που ήταν κόκκινα σταμάτησε και μετά σταμάτησε, οπόταν ο πρώην κατηγορούμενος 2 μπήκε στο αυτοκίνητο και έκατσε στη θέση του συνοδηγού. Ρώτησε τον πρώην κατηγορούμενο 2 πού είναι ο Μ.Κ.1 και εκείνος του είπε «Πιο κάτω να στρίψεις αριστερά, εκεί έχει ένα περίπτερο, είναι εκεί στο περίπτερο». Έτσι πήγε και σταμάτησε μπροστά από το περίπτερο. Ο Μ.Κ.1 καθόταν σε ένα τραπέζι, έσκυψε και πήρε μια τσάντα από κάτω και άλλη μια τσάντα laptop που ήταν στον ώμο του και ένα μπουκάλι μπύρα, μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο και έκατσε πίσω. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να οδηγεί, ήθελε να βγει στο highway για να αποφύγει την κίνηση και να φτάσει πιο γρήγορα στο σπίτι. Πέρασε από το παλιό Νοσοκομείο και την Αστυνομία, είδε ότι πίσω του είχε πολλή Αστυνομία, ήταν με μοτόρες, πέρασε από το round‑about των Δικαστηρίων και πήγε στα φώτα του Πεντάδρομου και από εκεί θα πήγαινε πάνω για να βγει στο highway. Εκεί σε έναν δρόμο τον προσπέρασαν δύο Αστυνομικοί και του έδειξαν ότι πρέπει να σταματήσει. Σταμάτησε το αυτοκίνητο και τους ρώτησαν από πού είναι και τι κάνουν. Αυτός τους είπε ότι είναι από τη Βουλγαρία και έδωσε την Alien Card. Ρώτησαν για τη τσάντα στο πίσω κάθισμα και αυτός τους είπε ότι ήταν του Μ.Κ.
14. Ρώτησαν και τον Μ.Κ.1 και εκείνος τους είπε ότι δεν ξέρει, δεν είναι δική του η τσάντα, ενώ ο πρώην κατηγορούμενος 2 δεν κατάλαβε επειδή δεν ξέρει ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Μετά είπαν στον κατηγορούμενο να βγει από αυτοκίνητο και πήραν τα κλειδιά. Πριν κατεβεί τους διέταξαν να βγάλουν τα χέρια τους έξω και του έβαλαν χειροπέδες. Τον έβγαλαν από το αυτοκίνητο και του ζήτησαν να ανοίξει το καπό πίσω. Εκεί είχε δικά του πράγματα σε ένα μαύρο κουτί. Ήταν εργαλεία από την δουλειά του που δούλευε πριν και για το αυτοκίνητο. Μετά τους πήραν στην Αστυνομία και εκεί άρχισαν να βγάζουν από την τσάντα που έφερε ο Μ.Κ.1 τα πράγματα. Τότε πήγε εκεί ο Μ.Κ.9 και άρχισε να διατάζει και να τους θυμώνει γιατί δεν περίμεναν να πάει κάποιος με φωτογραφική μηχανή για να φωτογραφίζει και τους είπε να βάλουν τα πράγματα πίσω στην τσάντα. Τότε πήγε εκεί κάποιος με μια φωτογραφική μηχανή και άρχισε να φωτογραφίζει. Ο κατηγορούμενος ζήτησε να μιλήσει με τον Μ.Κ.9 και πριν να πάει η μεταφράστρια, του είπε ότι αυτά τα πράγματα τα βλέπει για πρώτη φορά, δεν είναι δικά του και αν γίνεται να δουν τι είναι αυτά τα πράγματα για να τελειώσουν για να πάει να πάρει το παιδί του από το Νηπιαγωγείο η ώρα 13:
15. Τον πήραν πάνω σε γραφείο μαζί με τον Μαρίνο, που του είπαν ότι ήταν ο υπεύθυνος τους. Ο Μαρίνος τον χτύπησε και ήθελε να τον αναγκάσει να παραδεχτεί 200 κλοπές. Μετά αργά το βράδυ πήραν τη γυναίκα του στην Αστυνομία. Ως τότε κανένας δεν είχε μιλήσει μαζί του αλλά τον άφησαν σε ένα δωμάτιο. Μετά τις 11:00, πήγε ένας Αστυνομικός και του έκανε ανάκριση. Την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την είδε αλλά δεν την διάβασε, μόνο την υπόγραψε. Ο Μαρίνος, όταν τους συνέλαβαν, πήγε κοντά και νομιζόμενος ότι ήταν ο Μ.Κ.1 του είπε «Stoyko, εγώ ξέρω ότι εσύ δεν έχεις κάνει τίποτα, αλλά εμείς είμαστε πίσω από το δικό σου το αυτοκίνητο, τέσσερα αυτοκίνητα της Αστυνομίας και ξέρουμε ότι δεν έχεις κάνει τίποτα, αλλά θέλουμε να μας βοηθήσεις για να βάλουμε τον Stoilkov μέσα στη φυλακή». Αυτός του είπε «Εσείς μιλάτε για μένα, εγώ είμαι Stoilkov» και ο Μαρίνος τον κοίταξε χωρίς να πει τίποτα, του έδωσε ένα χαστούκι και βγήκε από το δωμάτιο. Δεν συνωμότησε με κανένα να κάνει οτιδήποτε και δεν έχει κάνει τίποτα από αυτά που τον κατηγορούν. Αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.1 είναι ψέματα. Του είπαν στην Αστυνομία τι να πει και του είπε και ο Εισαγγελέας. Ο Μ.Κ.1 του είπε ότι όταν τον πήραν στο Δικαστήριο τον Δεκέμβριο, τον πήραν οι Αστυνομικοί στο γραφείο του Εισαγγελέα, ο οποίος του είπε ότι αν δεν δώσει κατάθεση και αν δεν πει αυτά που πρέπει να πει, αντί 6 μήνες θα του δώσουν 18 μήνες και ο Μ.Κ.1 φοβήθηκε και γι' αυτό έδωσε έτσι κατάθεση και είπε αυτά που είπε. Η Αστυνομία παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο για 6 μήνες αλλά δεν γνωρίζει γιατί αποφάσισαν να τον βάλουν στη φυλακή. Η Αστυνομία παρέλαβε αντικείμενα δικά του τα οποία δεν του επέστρεψε και συγκεκριμένα την φωτογραφική μηχανή την οποία αγόρασαν το 2012 από το MY MALL, το τηλέφωνο €120 που αγόρασαν και το παλιό του τηλέφωνο NOKIA, €20, ένα σκληρό δίσκο που πήραν από το σπίτι του, διάφορα κλειδιά και ένα ρολόι που είπαν ότι κάποιος το αναγνώρισε από τη Λευκωσία. Το laptop που ήταν στο σπίτι του το αγόρασε μία ή δύο βδομάδες πριν να τον συλλάβουν. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ως προαναφέρθηκε σαν Μ.Κ.1 κατέθεσε o πρώην κατηγορούμενoς
16. Αυτός μετά την καταχώρησης της παρούσας, προέβη σε άμεση παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και στις 11.12.15, του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης. Στη συνέχεια κλήθηκε για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον των δύο συγκατηγορουμένων του. Αναμφίβολα ο Μ.Κ.1 αποτελεί πρόσωπο που θεωρείται συνεργός του κατηγορούμενου και του πρώην κατηγορούμενου 2, στην διάπραξη των πλείστων εκ των επίδικων αδικημάτων (βλ. Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ 482). Όσον αφορά την προσέγγιση μαρτυρίας συνεργού, ως έχει νομολογηθεί, το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, αξιολογώντας την αξιοπιστία του, το Δικαστήριο είναι ή δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία αυτή χωρίς ενίσχυση. Το Δικαστήριο έχει νομική υποχρέωση να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι ένας συναυτουργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας, που η μαρτυρία του μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση του με το έγκλημα και ότι επομένως είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση. Όταν όμως, παρά μια τέτοια προειδοποίηση, το Δικαστήριο νομίζει ότι μπορεί να δεχτεί τη μαρτυρία αυτή και αισθάνεται ότι μπορεί με σιγουριά να στηριχτεί σε αυτήν χωρίς ενίσχυση, τότε έχει από το νόμο δικαίωμα να το κάνει, δεδομένου ότι η υπόθεση δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνη των περιπτώσεων που η ενίσχυση απαιτείται από τον ίδιο το νόμο ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του μάρτυρα στο έγκλημα. Όταν όμως το Δικαστήριο αισθάνεται ότι δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί σε τέτοια μαρτυρία χωρίς άλλο στήριγμα, τότε πρέπει να αναζητήσει ενίσχυση από ανεξάρτητη μαρτυρία, η οποία όχι μόνο να στηρίζει την εκδοχή του συνεργού σχετικά με τη διάπραξη του αδικήματος αλλά και να συνδέει ή να τείνει να συνδέσει τον κατηγορούμενο με το αδίκημα (βλ. Zacharias ν. The Republic

(1962)C.L.R. 52 και Saad κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2Α.Α.Δ 106). Όσον αφορά το τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία ενδεικτικά είναι τα όσα αναφέρονται στην Saad (ανωτέρω) και στο σύγγραμμα του Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, σελ. 156-160. Σε σχέση με τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού, μέρος της παλαιότερης δικής μας νομολογίας αλλά και της αντίστοιχης αγγλικής, υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας, μόνο εφόσον ο συνεργός φαίνεται αξιόπιστος. Όμως στην απόφαση του Privy Council, Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488 - ως επισημάνθηκε και στην δική μας Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 258 - αποφασίστηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού διενεργείται ενιαία. Δεν πρόκειται για διαφορά ουσίας αλλά προσέγγισης. Μάρτυρας, εμφανώς αναξιόπιστος, δεν μπορεί να τύχει ενίσχυσης, εφόσον ελλείπει το αντικείμενο της ενίσχυσης, το κατ' αρχήν παραδεκτό της εκδοχής του. Σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξης του στο έγκλημα. Είναι προς άρση αυτών των αμφιβολιών που αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορουμένου στο έγκλημα. Παραμένει όμως το δικάζον Δικαστήριο κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία της δεν αναιρεί το δικαίωμα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συνεργού. Στην Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(2000)2 Α.Α.Δ. 628 αναφέρθηκε ότι ορθολογιστική αντιμετώπιση του θέματος επιβάλλει όπως πρώτα εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία, πριν το Δικαστήριο προχωρήσει σε τελική κρίση της αξιοπιστίας του συνεργού. Τονίστηκε όμως ότι με τον όρο "ορθολογιστική", δεν δημιουργείται άκαμπτος κανόνας δικαίου ή πρακτικής για τον ακριβή τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού, αφού, βέβαια, δοθεί η πρέπουσα προειδοποίηση (βλ. επίσης την Saad ανωτέρω όπου γίνεται σχετική αναφορά στην Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα ανωτέρω και ακολουθώντας τον τρόπο προσέγγισης που εισηγείται η σύγχρονη νομολογία θα εξετάσω πρώτα κατά πόσο υπάρχει ή όχι ενισχυτική μαρτυρία στην εκδοχή του Μ.Κ.1 και στη συνέχεια θα προχωρήσω σε τελική κρίση επί της αξιοπιστίας του. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι η θέση του Μ.Κ.1 είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν μετέφερε απλώς αυτόν και τον πρώην κατηγορούμενο 2 για την διάπραξη των διαρρήξεων αλλά ότι συμμετείχε σε αυτές με συγκεκριμένο τρόπο και ότι μάλιστα ο ρόλος του στην διάπραξη τους δεν ήταν απλώς βοηθητικός. Ήταν ως χαρακτηριστικά είπε το μυαλό στην διάπραξη των αδικημάτων. Η υπεράσπιση δε του κατηγορούμενου δεν αμφισβήτησε ότι έγιναν οι συγκεκριμένες διαρρήξεις και η μια απόπειρα διάρρηξης. Αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν ότι ο κατηγορούμενος συμμετείχε σε αυτές με οποιονδήποτε τρόπο. Σε σχέση λοιπόν με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι πέραν της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 καμία άλλη μαρτυρία δεν έχει τεθεί που να ενισχύει αυτήν. Η εξέταση λοιπόν της αξιοπιστίας του Μ.Κ.1 θα γίνει χωρίς την ύπαρξη τέτοιας μαρτυρίας. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προσεγγίζω τη μαρτυρία του με τη μέγιστη προσοχή και επιφυλακτικότητα. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να λεχθεί ότι η εικόνα που άφησε στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.1, μέσα από την δια ζώσης μαρτυρία του ήταν πολύ καλή. Μου έδωσε έντονα την εντύπωση ανθρώπου που είχε αποφασίσει να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο και όντως έλεγε την αλήθεια. Εξ ου και απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα, περιέγραψε απλά και χωρίς περιστροφές τα γεγονότα που περιβάλλουν τα επίδικα αδικήματα, με βάση την μνήμη του και χωρίς να απεκδύεται των πράξεων του και της ποινικής του ευθύνης. Δεν περιέπεσε δε σε ουσιώδεις αντιφάσεις ενώ οι θέσεις του ήταν σταθερές και συνεπείς, χαρακτηρίζονταν από συνοχή και λογική και η εν γένει αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Η υπεράσπιση του απέδωσε ουσιαστικά αλλότρια κίνητρα για το ότι ενέπλεξε τον κατηγορούμενο στα επίδικα αδικήματα. Ήταν βασικά η θέση του κ. Τούμπα, ως προωθήθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1, ότι αυτός ενέπλεξε τον κατηγορούμενο μετά από υπόσχεση που έλαβε από την Αστυνομία ότι θα του επιβληθεί ελαφρύτερη ποινή. Κάτι τέτοιο όμως δεν προκύπτει ούτε από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 αλλά ούτε και μπορεί να συναχθεί από την υπόλοιπη μαρτυρία. Κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί σχετικά ότι ο Μ.Κ.1, από την πρώτη κιόλας μέρας της σύλληψης του δηλ. από τις 29.10.15, μετά που πληροφορήθηκε γραπτώς ότι διερευνάτο εναντίον του υπόθεση που αφορούσε όλα τα επίδικα αδικήματα και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, παραδέχθηκε σε γραπτή του κατάθεση (τεκμήριο 1Α-1Β), την δική του ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά, αναφερόμενος σε λεπτομέρειες όσων γνώριζε καθώς και στην εμπλοκή τόσον του ιδίου όσο και του κατηγορούμενου και του πρώην κατηγορούμενου 2. Ήταν δε κατηγορηματικός εξ αρχής, κατά την μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ότι ό,τι είπε στην Αστυνομία τα είπε «Χωρίς πίεση και με καθαρή συνείδηση». Επέμενε δε σε αυτό και στην αντεξέταση του. Είπε ότι κανένας δεν του είπε εξ αρχής ότι θα καλείτο ως μάρτυρας κατηγορίας και δεν έκανε συμφωνία με οποιονδήποτε αστυνομικό. Το μόνο που του είπαν από την Αστυνομία είναι ότι εάν πει την αλήθεια θα του «δώσουν πιο λίγη ποινή επειδή έτσι είναι οι νόμοι». Μάλιστα ανέφερε ότι αυτό γίνεται και στην Βουλγαρία. Αυτό όμως δεν του το είπαν πριν δώσει την πρώτη του κατάθεση στις 29.10.16 αλλά μετά. Προκύπτει δε από το σύνολο της μαρτυρίας του, και δεν αποτελεί κατά την κρίση μου αντίφαση, ότι και ο δικηγόρος του, όταν ο μάρτυρας ζήτησε να μιλήσει μαζί του, του είπε ότι εάν παραδεχθεί θα έχει μειωμένη ποινή και τον συμβούλευσε, ενόψει της μαρτυρίας που υπήρχε εναντίον του, να παραδεχθεί. Το ότι αυτό έγινε επιβεβαιώνεται άλλωστε από τις καταθέσεις του τεκμήρια 2Α-2Β και 3Α-3Β. Συγκεκριμένα στο τεκμήριο 2Α-2Β που είναι ημερομηνίας 5.11.15, φαίνεται στο τέλος αυτού ότι η κατάθεση διακόπηκε εκείνη την ημέρα ώστε να μιλήσει με τον δικηγόρο του εφόσον παρά το ότι του τηλεφώνησε εκείνος δεν απαντούσε. Φαίνεται επίσης ότι προς ολοκλήρωση των όσων αυτοβούλως είπε στην Αστυνομία, έδωσε την αμέσως επόμενη μέρα δηλ. στις 6.11.15, την κατάθεση τεκμήριο 3Α-3Β, στην αρχή της οποίας αναφέρει ότι μίλησε με τον δικηγόρο του. Ανέφερε επίσης ότι ο σκοπός που παραδέχθηκε ήταν για να τιμωρηθεί για τις πράξεις του. Έμαθε ότι θα ήταν μάρτυρας κατηγορίας όταν καταδικάσθηκε. Είπε δε χαρακτηριστικά ότι εάν είχε κάνει συμφωνία πριν, μπορεί να είχε γίνει μάρτυρας κατηγορίας και να μην ήταν φυλακή. Δεν μίλησε δε με κανένα και δεν διάβασε τις καταθέσεις του πριν καταθέσει ενόρκως. Ήταν επίσης κατηγορηματικός ότι δεν αποφάσισε να καταθέσει εναντίον των συγκατηγορουμένων του κατόπιν υποσχέσεων που έλαβε από την Αστυνομία ότι θα τύχει μειωμένης ποινής. Πρόσθεσε δε ότι ήταν άλλωστε λογικό να του επιβληθεί τέτοια ποινή αφού παραδέχθηκε καθώς και ότι ο δικηγόρος του του είπε ότι η ποινή θα είναι περίπου ένα χρόνο. Ανέφερε επίσης ότι δεν τον προσέγγισαν από την Νομική Υπηρεσία, ενώ εκτίει την ποινή του στις φυλακές για να του μειώσουν και άλλο την ποινή του. Είναι λοιπόν φανερό ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε υπόσχεση στον Μ.Κ.1 να εμπλέξει τον κατηγορούμενο στην διάπραξη των αδικημάτων. Η όποια αναφορά του έγινε από την Αστυνομία ήταν να πει την αλήθεια και έτσι θα του επιβαλλόταν χαμηλότερη ποινή. Δεν τίθεται άλλωστε θέμα η ποινή να του «δοθεί» από την Αστυνομία εφόσον τέτοια επιβάλλεται από Δικαστήριο και η Αστυνομία δεν έχει οποιαδήποτε εξουσία ούτε λόγο ως προς την ποινή που θα επιβληθεί. Άλλωστε αυτό ήταν γνωστό και στον ίδιο τον Μ.Κ.1, εφόσον ως είπε, αυτό ισχύει και στην χώρα του, ότι δηλ. η παραδοχή αποτελεί παράγοντα που οδηγεί στην επιβολή χαμηλότερης ποινής. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί και το ότι με βάση τη σχετική νομολογία σε περιπτώσεις όπου ένας συγκατηγορούμενος παραδέχεται ώστε να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον των συγκατηγορουμένων του η ορθή πρακτική διαλαμβάνει ότι θα πρέπει να του επιβληθεί αμέσως ποινή ώστε να μην υπάρχει υποψία ότι η μαρτυρία του έχει μιανθεί εξαιτίας της ενδεχομένως εύλογης ελπίδας, ότι θα εξασφαλίσει μία ελαφρύτερη ποινή ως αποτέλεσμα της μαρτυρίας που θα προωθήσει (βλ. και Tekinder Pal κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Αναφορικά τώρα με την ουσία των επίδικων κατηγοριών περιέγραψε πειστικά και με λεπτομέρειες τις ενέργειες και τον ρόλο ενός εκάστου στην διάπραξη των αδικημάτων, τόσο αυτών που διέπραξαν στις 27 όσο και αυτών που διέπραξαν στις 29.10.

1. Όσον δε αφορά τον κατηγορούμενο είπε ότι εκείνος τους έλεγε που να πάνε να κλέψουν, αφού ο ίδιος και ο πρώην κατηγορούμενος 2 δεν γνώριζαν. Ο ίδιος βρισκόταν μόνο λίγες μέρες στην Κύπρο ενώ ο και ο πρώην κατηγορούμενος 2 βρισκόταν για λίγο χρόνο εδώ και δεν γνώριζε ούτε ελληνικά, ούτε αγγλικά ενώ δεν είχε ούτε αυτοκίνητο αφού δεν είχε καν άδεια οδηγού. Εξ ου και το ότι ως ανέφερε χαρακτηριστικά, στις διαρρήξεις συμμετείχαν και οι τρεις, αλλά το μυαλό και οι ιδέες ήταν του κατηγορούμενου αλλά και η θέση του ότι ήταν ο κατηγορούμενος που συμβούλεψε τον πρώην κατηγορούμενο 2 να πράξει ότι έπραξε. Περαιτέρω σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε καμία ανάμειξη αλλά απλά ως ομοεθνής του τον μετέφερε σε διάφορα σημεία στα οποία ήθελε να μεταβαίνει, δεν το δέχθηκε λέγοντας «Εγώ πού να ξέρω εγώ πού να πάω; Αφού δεν ξέρω καν πού μένω, πού να ξέρω πού να πάω;». Είπε επίσης στην κυρίως εξέταση του ότι και στις πέντε διαρρήξεις αυτός εκτελούσε χρέη σκοπού και συγκεκριμένα ότι όταν σταματούσαν έξω από τις πολυκατοικίες που θα έκλεβαν αυτός έβγαινε από το αυτοκίνητο για να προσέχει όταν θα γινόταν η δουλειά, ο κατηγορούμενος ήταν στο αυτοκίνητο πιο μακριά αλλά δεν γνωρίζει αν έβγαινε έξω από το αυτοκίνητο και μόλις ο πρώην κατηγορούμενος 2 τέλειωνε την δουλειά, μιλούσαν μεταξύ τους (ο κατηγορούμενος με τον πρώην κατηγορούμενο 2) και ερχόταν με το αυτοκίνητο ο κατηγορούμενος για να τους φυγαδεύσει. Στη συνέχεια άφηναν τον μάρτυρα στο σπίτι και οι άλλοι δύο έφευγαν μαζί με τα κλοπιμαία αλλά δεν γνωρίζει που πήγαιναν. Όσον αφορά τις διαρρήξεις που έγιναν στις 27.10.15 δεν μου διαφεύγει ότι στην τρίτη του κατάθεση είπε ότι σε μια από αυτές, σε μια πολυκατοικία που κλάπηκε και ένα διαβατήριο, ο κατηγορούμενος πήγε με τον πρώην κατηγορούμενο 2 να κλέψουν το διαμέρισμα και ότι τότε ο ίδιος πάτησε το θυροτηλέφωνο και κάποιος άνοιξε την πόρτα και οι άλλοι μπήκαν μέσα. Στην κυρίως εξέταση του διευκρίνισε όμως αμέσως μόλις ρωτήθηκε ότι δεν ξέρει ακριβώς που πήγε ο κατηγορούμενος, αλλά ήταν σίγουρος ότι μετά, όπως και στις άλλες περιπτώσεις, τους παρέλαβε με το αυτοκίνητο του και έφυγαν. Περαιτέρω στην αντεξέταση του διευκρίνισε ότι τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που βρέθηκε στην οικία του, τον είχαν κλέψει κατά την διάρρηξη διαμερίσματος όχι στην οδό Καραϊσκάκη, από όπου είχαν πάρει το Βουλγαρικό διαβατήριο, αλλά από άλλο διαμέρισμα το οποίο δεν είχε υποδείξει στην Αστυνομία. Αναφορικά με τα γεγονότα που αφορούν την κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη ληστείας, ήταν επίσης σαφής και κατηγορηματικός τόσο στις καταθέσεις του όσο και κατά την μαρτυρία του. Εξέθεσε δε όλα όσα με λεπτομέρεια του είπαν, ως προς τον σχεδιασμό και τις ενέργειες που θα έκαναν, ο κατηγορούμενος και ο πρώην κατηγορούμενος, ζητώντας την βοήθεια του και από την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Μ.Κ.9 και παραδεκτά γεγονότα δηλ. κατάθεση του υποψηφίου θύματος τεκμήριο 125) επιβεβαιώθηκε τόσο η ύπαρξη του θύματος, με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αλλά και ο χώρος εργασίας του και οι κινήσεις του. Αυτό άλλωστε το μέρος της μαρτυρίας του βασικά δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Όσον αφορά το κατά πόσο συνωμότησαν να διαπράξουν τις επίδικες διαρρήξεις, στην κατάθεση του τεκμήριο 1Α-1Β είπε μεν ότι στις 29.10.15 βρέθηκαν το πρωί στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 όπου βρισκόταν και ο κατηγορούμενος και ότι συμφώνησαν να πάνε να κλέψουν διαμερίσματα με το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, ως και έπραξαν ακολούθως, όμως στην δεύτερη του κατάθεση (τεκμήριο 2Α - 2Β) ο ίδιος ευθύς εξ αρχής έσπευσε να διευκρινίσει ότι όσον αφορά την συνομωσία δεν ξέρει πώς αυτή ερμηνεύεται στην Κύπρο αλλά στην χώρα του σημαίνει να κάνεις σχέδιο από πριν πώς να κλέψεις και ότι για τις περιπτώσεις που παραδέχθηκε ότι συμμετείχε και ο ίδιος σαν σκοπός και ο κατηγορούμενος τους περίμενε με το αυτοκίνητο του για να φύγουν, δεν συνεννοήθηκαν για αυτό από πριν. Πρόσθεσε δε ότι έμπαιναν και οι τρεις τους στο αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος, ο οποίος οδηγούσε αποφάσιζε πού να σταματήσουν για να κλέψει ο πρώην κατηγορούμενος
2. Μόλις σταματούσε, ο πρώην κατηγορούμενος 2, έλεγε στον μάρτυρα να κατεβεί κάτω από το αυτοκίνητο για να προσέχει μήπως έλθει οποιοσδήποτε και το έκανε. Τα ίδια δε ουσιαστικά επανέλαβε για το θέμα της συνωμοσίας και στην τρίτη του κατάθεση (τεκμήριο 3Α-3Β). Την ίδια θέση κράτησε και κατά την κυρίως εξέταση του όπου επανέλαβε ότι αυτός δεν συμφώνησε πριν με τους άλλους για να πάει να κλέψει, για να προσθέσει ότι όταν θα ξεκινούσαν, εκείνοι του έλεγαν την τελευταία στιγμή και αυτός δεν ήξερε ούτε που, ούτε πότε θα πάνε να κλέψουν. Ανέφερε έτσι ότι οι άλλοι δύο δεν του είπαν ποτέ «Έλα να κλέψουμε». Ήταν προφανές όμως από την μαρτυρία του ότι δεν ανέφερε τα πιο πάνω ώστε να δείξει ότι αυτός παρασύρθηκε από τους άλλους στην διάπραξη των διαρρήξεων. Αυτό μάλιστα το είπε και ο ίδιος, παραδεχόμενος ότι είναι και αυτός ένοχος. Την ίδια στάση κράτησε και στην αντεξέταση του όπου ανέφερε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε προσυνεννόηση, ούτε είχε μιλήσει με τους άλλους δύο να πάνε κάπου να κλέψουν. Πρόσθεσε όμως ότι δεν ξέρει εάν εκείνοι οι δύο είχαν μιλήσει μεταξύ τους. Ανέφερε επίσης ότι δύο ήταν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες πήγε με τους άλλους δύο για διαρρήξεις και ότι την πρώτη φορά όταν πήγαν μαζί δεν ήξερε καθόλου που θα πάνε, ούτε ότι θα κάνουν αυτά τα πράγματα ενώ την δεύτερη φορά δεν τους ρώτησε μεν που πάνε αλλά το κατάλαβε ότι θα πάνε κάπου όταν άρχισαν να κάνουν κύκλους και όταν σταμάτησαν. Επανέλαβε όμως ότι αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για τον ίδιο. Όσον αφορά τις υποδείξεις σκηνών στις οποίες προέβη, στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε και κατατέθηκε σχετικά το τεκμήριο
3. Είπε δε εξ αρχής ότι τα μέρη αυτά τα υπέδειξε ο ίδιος στους αστυνομικούς αλλά δεν θυμάται τις οδούς. Στην αντεξέταση του από τον κ. Κονναρή είπε ότι στις 5.11.15 τον φώναξαν από την Αστυνομία να πάνε να τους δείξει τους τόπους. Πρόσθεσε δε ότι είναι λογικό να δείξει κάτι που έχει πει ότι έχει κάνει, κάτι που δείχνει ότι εν πάση περιπτώσει ήταν με την θέληση του που προέβη στις υποδείξεις και χωρίς καμία πίεση. Σχετικό με αυτό είναι και το ημερολόγιο ενεργείας τεκμήριο 110 αλλά και η αναφορά του στην πρώτη του κατάθεση ημερ. 29.10.15 τεκμήριο 1Α-1Β, όπου δηλώνει ρητά την πρόθεση του να υποδείξει την σκηνή σε σχέση με την ληστεία που του ανέφεραν ο κατηγορούμενος και ο πρώην κατηγορούμενος 2 ότι θα έκαναν. Αναφέρθηκε επίσης στην κατάθεση του τεκμήριο 2Α-2Β ημερ. 5.11.15, σε υποδείξεις σκηνών στις οποίες προέβη προηγουμένως καθώς και στην πρόθεση του να υποδείξει και άλλη σκηνή. Εξήγησε ότι κατά τις υποδείξεις, στο αυτοκίνητο βρίσκονταν εκτός από αυτόν, δυο αστυνομικοί και μεταφράστρια. Σε σχέση με το τεκμήριο 4 είπε ότι δεν πήγε 2 φορές για υποδείξεις σκηνών στις 5.11.15 αλλά μια. Πήγε όμως και άλλες δύο φορές για υποδείξεις σκηνών και για αυτό ήταν δύο διαφορετικές οι μεταφράστριες και διαφορετικοί οι αστυνομικοί. Είπε ουσιαστικά ότι την μια φορά πήγε για υποδείξεις σκηνών για τις διαρρήξεις που τους συνέλαβαν (αυτό επιβεβαιώνεται από τις σελίδες 2-4 του τεκμηρίου 4), άλλη φορά για την οδό Καραϊσκάκη (αυτό παρά το ότι στην πρώτη σελίδα του τεκμηρίου 4 που αφορά την συγκεκριμένη υπόδειξη αναγράφεται η ημερομηνία 5.11.15, επιβεβαιώνεται από τα παραδεκτά γεγονότα - βλ. τεκμήριο 111 - ότι δηλ. κατόπιν επιθυμίας του ήταν στις 6.11.15 η ώρα 12:30 που έκανε την σχετική υπόδειξη στον Αστ.1100 Κ. Πολυκάρπου,) και τρίτη φορά για την ληστεία (προφανώς για την συνομωσία για ληστεία για την οποία την πρώτη υπόδειξη του χώρου όπου θα γινόταν η ληστεία την έκανε, σύμφωνα με τον Μ.Κ.9, στις 3.11.15 ενώ μεταφερόταν για να παραλάβει τα ρούχα του από το διαμέρισμα που διέμενε, ενώ την δεύτερη την έκανε στις 5.11.15 και φαίνεται στις σελίδες 3 και 4 του τεκμηρίου 4). Ήταν επίσης η θέση του ότι κατά τις υποδείξεις δεν ανέφερε στους αστυνομικούς τα ονόματα των οδών αφού δεν τα γνώριζε και ότι την μόνη που θυμόταν ήταν την οδό Καραϊσκάκη. Η θέση του δε για αυτά κρίνεται πειστική γιατί, ως ο ίδιος είπε δεν γνώριζε την Λεμεσό, εφόσον ήλθε στην Κύπρο μόλις λίγες μέρες πριν (15.10.15) και άρα ήταν λογικό να μην γνωρίζει ονόματα οδών ενώ εξήγησε ότι θυμόταν την οδό Καραϊσκάκη καθότι υπάρχει στην Αθήνα ένα στάδιο με το ίδιο όνομα, (έζησε ως είπε για 3 ½ περίπου χρόνια στην Ελλάδα) αλλά και γιατί εκεί είχε ζαχαροπλαστείο και όταν μπήκε μέσα ρώτησε και του είπαν το όνομα της οδού αυτής. Αναφορικά δε με το πώς έδινε κατευθύνσεις στους αστυνομικούς ώστε να μεταβούν στους άλλους χώρους των υποδείξεων, εξήγησε πολύ λογικά ότι επειδή για πολλά χρόνια στην ζωή του ήταν οδηγός και είχε οδηγήσει και στο εξωτερικό, ξέρει να προσέχει τους δρόμους και θυμάται. Εξήγησε έτσι με λεπτομέρεια και λογικά τι θυμόταν από την ευρύτερη περιοχή και με ποια λογική και τρόπο οδήγησε τους αστυνομικούς στους συγκεκριμένους χώρους. Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ότι από μόνος του στην αντεξέταση του ερωτώμενος με τι ασχολείτο στην Βουλγαρία απεκάλυψε ότι είχε καταδικασθεί στο παρελθόν εκεί σε ποινή φυλάκισης 1 χρόνου και δύο μηνών για φασαρία που έκανε και το 2010 καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών για μια περίπτωση μη ένοπλης ληστείας. Πρόσθεσε επίσης ότι καταδικάσθηκε και άλλες φορές από Δικαστήρια εκεί για χουλιγκανισμό και φασαρίες που έκανε, αλλά του επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές και όχι ποινές φυλάκισης. Σε σχέση με αυτά πρέπει να λεχθεί ότι το γεγονός ότι ένα πρόσωπο έχει προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελεί από μόνο του παράγοντα που τον καθιστά αυτόματα αναξιόπιστο. Το γεγονός αυτό εξετάζεται μαζί με όλα τα υπόλοιπα επίδικα και σχετικά θέματα. Η ύπαρξη δε των προηγούμενων καταδικών του Μ.Κ.1 δεν μπορεί λοιπόν από μόνο της να οδηγήσει σε εύρημα ότι πρόκειται για αναξιόπιστο πρόσωπο. Η αποκάλυψη αυτών από τον ίδιο, χωρίς μάλιστα να ρωτηθεί συγκεκριμένα, δείχνει ότι δεν είχε καμία πρόθεση να το αποκρύψει και ενισχύει κατά την κρίση μου την ειλικρίνεια του για όλα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Πριν τελειώσω με την μαρτυρία του Μ.Κ.1 θα πρέπει να λεχθεί ότι οι όποιες δηλώσεις έγιναν σε αυτόν, εκτός Δικαστηρίου, από τον πρώην κατηγορούμενο 2, αναφορικά με ενέργειες του κατηγορούμενου, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψην προς ενοχοποίηση του τελευταίου (βλ. Αριστοφάνους ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ 450 και Θεοχάρους κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφέσεις 49-51/2013, ημερ. 26.11.14). Έτσι δεν λαμβάνονται υπόψην ότι ο πρώην κατηγορούμενος 2 μαζί με τον κατηγορούμενο παρακολουθούσαν σπίτια πριν τα κλέψουν και ότι προτιμούσαν να κλέβουν διαμερίσματα. Γίνονται όμως δεκτές εφόσον δεν αμφισβητήθηκαν καν, και λαμβάνονται υπόψην, δηλώσεις που έγιναν και από τον ίδιο τον κατηγορούμενο στον μάρτυρα όπως ότι:

(1)αυτός μαζί με τον πρώην κατηγορούμενο 2, έκλεβαν μαζί σπίτια σε όλες τις πόλεις της Κύπρου και όχι μόνο στη Λεμεσό,

(2)ότι πάντα δούλευαν μαζί,

(3)ότι τα κλοπιμαία τα πωλούσαν σε χαμηλή τιμή,

(4)όσον αφορά την πολυκατοικία που ο μάρτυρας υπέδειξε στην Αστυνομία στις 5.11.15 (δηλ. Κλεάνθους Sala (KS) Plaza στην Γερμασόγεια) ότι καθώς περνούσε από εκεί με τον κατηγορούμενο και τον πρώην κατηγορούμενο 2, του είπαν και οι δύο ότι είχαν πάει εκεί ξανά μια εβδομάδα περίπου πριν, έσπασαν την κλειδωνιά της εισόδου πίσω, μπήκαν μέσα και μόλις κόντεψαν στο διαμέρισμα, έπαιξε συναγερμός και έφυγαν χωρίς να κλέψουν. Ενόψει όλων των ανωτέρω η μαρτυρία του Μ.Κ.1 γίνεται δεκτή εφόσον κρίνεται ότι αυτός ήταν ειλικρινής και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και αυτό αφού έχω ήδη αυτοπροειδοποιηθεί για τους κινδύνους που παραμονεύουν στο να στηριχθώ στη μαρτυρία αυτή χωρίς ενίσχυση και αφού κατέληξα χωρίς κανένα ενδοιασμό ότι μπορώ να στηριχθώ σε αυτή με απόλυτη ασφάλεια και σιγουριά. Καλή εντύπωση μου έκανε και ο Μ.Κ.2, ο ρόλος του οποίου επικεντρώθηκε, κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, στα τεκμήρια εφόσον αυτός τέθηκε εξ αρχής υπεύθυνος για την παραλαβή, διακίνηση και παράδοση τους. Αναφέρθηκε κατά την μαρτυρία του με λεπτομέρεια σε όλες τις σχετικές του ενέργειες και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις. Οι όποιες δε διαφορές στην μαρτυρία του με τα όσα ανέφερε στις καταθέσεις του κρίνονται επουσιώδεις και προφανώς, ως προκύπτει από όσα ανέφερε, οφείλονται σε λάθη λόγω του όγκου των τεκμηρίων που διαχειρίστηκε και όχι σε οποιανδήποτε προσπάθεια του να αποκρύψει οτιδήποτε ή να πει ψέματα. Έτσι: · Όσον αφορά το πότε έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο στην κατάθεση του ανέφερε ότι ήταν στις 2.11.15 ενώ ο ίδιος στην αντεξέταση είπε ότι αυτό είναι λάθος και ότι η σωστή ημερομηνία ήταν αυτή που ανέγραψε στο τεκμήριο 12 δηλ. 30.10.

1. · Στην κατάθεση του ανέφερε, ως εκ λάθους, ότι παρέδωσε στην Lobko κάποια αντικείμενα στις 9.11.15 ενώ αυτό έγινε στις 11.11.15, κάτι που φαίνεται και από την απόδειξη παράδοσης που αυτός ετοίμασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο (τεκμήριο 88). · Στην κατάθεση του (στην δεύτερη παράγραφο της τελευταίας σελίδας) ανέφερε ότι τα τεκμήρια με αύξοντες αριθμούς 81 και 58 τα παρέδωσε στην Άντρη Χριστοφόρου, ενώ ως ο ίδιος είπε σύμφωνα με το τεκμήριο 12, τα παρέδωσε στον Σοφρώνη Λιμνάτη. Δεν μου διαφεύγει δε ότι στην κατάθεση του ανέφερε ότι το αυτοκίνητο στο οποίο έγινε η έρευνα στις 29.10.15 στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού, είχε αρ. εγγραφής HEZ
2. Όμως και αυτό προφανώς επρόκειτο για λάθος εφόσον ο ίδιος στην κυρίως εξέταση του ερωτώμενος σχετικά και αφού είδε και αναγνώρισε το εν λόγω όχημα, ως αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες 1-3 του τεκμηρίου 78, παραδέχθηκε ότι επρόκειτο για λάθος λόγω του μακροσκελούς της κατάθεσης του, ως είπε, και ανέφερε ότι οι ορθοί αρ. εγγραφής είναι HZE
3. Εδώ θα πρέπει άλλωστε να λεχθεί ότι εφόσον δεν έχει αμφισβητηθεί ότι αυτό ήταν το όχημα που ανακόπηκε στις 29.10.15, ότι σε αυτό επέβαιναν ο κατηγορούμενος, ο πρώην κατηγορούμενος 2 και ο Μ.Κ.1 και ότι αυτό ερευνήθηκε στην συνέχεια και στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού, δεν τίθεται οποιοδήποτε θέμα μη ορθής αναγνώρισης του. Περαιτέρω δεν πλήττεται η αξιοπιστία του Μ.Κ.2 από το γεγονός ότι παρέλειψε στην κατάθεση του να αναφέρει ότι έλαβε μέρος στην έρευνα που έγινε στο σπίτι του κατηγορούμενου εφόσον ο ίδιος το ανέφερε στην κυρίως εξέταση του και ως εξήγησε, δεν υπήρξε οποιοσδήποτε δόλος για αυτό, εφόσον υπάρχει σχετικό έντυπο στον ανακριτικό φάκελο. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε ότι έγιναν αμέσως μετά την ανακοπή του οχήματος, εφόσον ήταν σαφής ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών και ό,τι γνώριζε σχετικά ήταν αυτά που του είχαν πει συναδέλφοι του. Τέλος όσον αφορά τις υποδείξεις σκηνών στις οποίες προέβη ο Μ.Κ.1, ως έχει αναφερθεί κατά την εξέταση της μαρτυρίας εκείνου, προκύπτει σαφώς ότι ήταν με την θέληση του και χωρίς πίεση που προέβη σε αυτές και συνεπώς δεν είναι αντιφατική η θέση του Μ.Κ.2 ότι ο Μ.Κ.1 προέβη σε υποδείξεις «κατόπιν επιθυµίας του». Περαιτέρω ο Μ.Κ.2 στην κυρίως εξέταση του βλέποντας το τεκμήριο 4 (το οποίο κατατέθηκε κατά την μαρτυρία του Μ.Κ.1) είπε ότι η πρώτη σελίδα έχει λάθος ημερομηνία εφόσον η υπόδειξη εκεί έγινε στις 6.11.15 και όχι στις 5.11.
4. Αυτό, ως έχει αναφερθεί και κατά την εξέταση της μαρτυρίας του Μ.Κ.1, καλύπτεται από παραδεκτό γεγονός (κατάθεση του Αστ.1100 - τεκμήριο 111). Ανέφερε δε ότι οι υποδείξεις που έγιναν στις 5.11.15 καταγράφονται στις υπόλοιπες σελίδες του τεκμηρίου
5. Αναφορικά δε με τον τρόπο που ο Μ.Κ.1 προέβη στις υποδείξεις, ανέφερε ότι μπήκαν μέσα στο αυτοκίνητο και ο Μ.Κ.1 τους υπέδειξε που να πάνε, κάτι που δείχνει ότι δεν τους έλεγε συγκεκριμένες διευθύνσεις αλλά τους καθοδηγούσε πώς να πάνε εκεί, όπως υποστήριξε ουσιαστικά και ο Μ.Κ.
6. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Κ.2 γίνεται δεκτή. Η Μ.Κ.3 κατά την μαρτυρία της αναφέρθηκε σε καταγγελίες για διαρρήξεις που έγιναν στις 27 και 29.10.15, στα όσα η ίδια παρατήρησε στις σκηνές και στα όσα της αναφέρθηκαν. Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι η μαρτυρία της ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη με μόνη εξαίρεση την αναφορά της ότι οι διαρρήξεις έγιναν με την χρήση «ειδικού εργαλείου». Σε σχέση με αυτό, από τα όσα συνολικά ανέφερε η μάρτυρας προκύπτει ότι, εκείνο που η ίδια παρατήρησε στις σκηνές των διαρρήξεων και μπορούσε να πει με βεβαιότητα ήταν ότι είχε αφαιρεθεί το εσωτερικό μέρος της κλειδαριάς των πόρτων εισόδου των διαμερισμάτων και ότι η αναφορά της στην χρήση «ειδικού εργαλείου» δεν έγινε γιατί γνώριζε με τι εργαλείο έγιναν οι διαρρήξεις αλλά ότι έγιναν με κάποιο εργαλείο, κάτι που είναι λογικό, με βάση τα όσα παρατήρησε. Επανέλαβε δε με ειλικρίνεια στην αντεξέταση της ότι δεν γνωρίζει ακριβώς με τι εργαλείο έγινε αυτό και ότι η φράση «ειδικό εργαλείο» χρησιμοποιείται από τα μέλη της Αστυνομία για να κατονομάσουν το εργαλείο για τις διαρρήξεις. Ως εκ των άνω η μαρτυρία της Μ.Κ.3 γίνεται δεκτή με μόνη εξαίρεση ότι το εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε για τις συγκεκριμένες διαρρήξεις ήταν «ειδικό». Ο Μ.Κ.4 γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα στις ερωτήσεις και περιέγραψε με ευθύτητα τα όσα διαπίστωσε και έπραξε κατά την επίδικη μέρα. Εξήγησε λοιπόν με σαφήνεια υπό ποιες συνθήκες προχώρησαν στην αυτόφωρη σύλληψη και των τριών επιβαινόντων, μετά την ανακοπή του οχήματος και τον εντοπισμό συγκεκριμένων αντικειμένων σε αυτό. Υπό τις περιστάσεις δε που έχει εκθέσει κρίνεται ότι υπήρχαν τα απαιτούμενα στοιχεία ώστε νόμιμα και ορθά προχώρησαν τόσο στην ανακοπή όσο και στις εν λόγω αυτόφωρες συλλήψεις για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Σε σχέση δε με την αναφορά του ότι όταν έφθασε στο σημείο της ανακοπής είδε στο όχημα να επιβαίνει ως οδηγός ο κατηγορούμενος, ως συνοδηγός ο Μ.Κ.1 και στο πίσω κάθισμα ο πρώην κατηγορούμενος 2, θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί και παραδεκτό γεγονός (βλ. τεκμήριο 117 - κατάθεση Αστ.4386 Κ. Εγκωμίτη του ΟΠΕ Λεμεσού, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που βρέθηκαν στο σημείο της ανακοπής, πριν τους Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5). Αναφορικά με το τι ώρα έφθασε το ίδιο αυτοκίνητο στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού καμία ερώτηση ή υποβολή έγινε στον μάρτυρα. Εκείνο που ανάφερε κατά την κυρίως εξέταση του ήταν ότι μετά την σωματική έρευνα των επιβαινόντων στο οχήμα, στον χώρο της ανακοπής, το όχημα και οι συλληφθέντες µεταφέρθηκαν στο Τ.Α.Ε. Λεµεσού και ότι περί ώρα 13:15 ο μάρτυρας παρέδωσε στον Μ.Κ.2 την περιουσία που κατάσχεσε. Δεν ανέφερε δε ότι η παράδοση της περιουσίας από αυτόν έγινε αμέσως με την άφιξη του στο Τ.Α.Ε. Συνεπώς παρά το ότι δεν ανέφερε ακριβώς την ώρα άφιξης τους δεν προκύπτει ότι αυτή έγινε η ώρα 13:15 και κατ' επέκταση δεν διαψεύδεται η θέση των Μ.Κ.2, 9 και 10 για την ώρα άφιξης του οχήματος και την έρευνα που ακολούθησε. Σε σχέση τέλος με το τι είδε όταν εντόπισε για πρώτη φορά το ίδιο όχημα είπε ότι, όταν πληροφορήθηκε από την Α/Λοχ.207 ότι αυτό εισήλθε στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου Γ' και κατευθύνθηκε δυτικά, ο ίδιος αµέσως κατευθύνθηκε στην περιοχή, όπου το εντόπισε στην εν λόγω λεωφόρο. Το ακολούθησε και στην συνέχεια το είδε να σταµατά στην διασταύρωση της λεωφόρου µε την Λεοντίου Α' και Νίκου Παττίχη, σε αυτό να επιβιβάζονται δύο άνδρες, ένας εκ των οποίων κρατούσε µια βαλίτσα χρώµατος µπλε τύπου handbag και στην συνέχεια να κατευθύνονται νότια στην οδό Λεοντίου Α'. Ως όμως προέκυψε τόσο από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 όσο και από τον σχετικό βίντεο (τεκμήριο 48), που το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια να παρακολουθήσει κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Μ.Κ.1 δεν εισήλθε στο όχημα ταυτόχρονα με τον πρώην κατηγορούμενο 2, αλλά πρώτα εισήλθε σε αυτό ο τελευταίος σε άλλο σημείο και στην συνέχεια το όχημα σταμάτησε έξω από περίπτερο στην οδό Λεοντίου Α', οπόταν εισήλθε σε αυτό ο Μ.Κ.1 έχοντας στην κατοχή του την μπλε αθλητική βαλίτσα και μια άλλη μικρότερη. Φαίνεται δε ότι μέχρι να κινηθεί ο Μ.Κ.4 και να εντοπίσει το όχημα, δεν πρόλαβε να δει ότι ο πρώην κατηγορούμενος 2 είχε ήδη εισέλθει σε αυτό, πριν εισέλθει και ο Μ.Κ.1 και ότι όταν είδε να εισέρχεται κάποιος κρατώντας την τσάντα θεώρησε ότι εισήλθαν και οι δύο, αφού στην συνέχεια διαπίστωσε ότι επέβαιναν και οι 3 στο όχημα. Αυτό λοιπόν το μέρος της μαρτυρίας του, δηλ. ότι εισήλθαν την ίδια ώρα στο αυτοκίνητο οι δύο προαναφερόμενοι, δεν γίνεται δεκτό. Με δεδομένο όμως ότι η πιο πάνω θέση του Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκε και επιβεβαιώνεται από το βίντεο αλλά και ο ίδιος ο κατηγορούμενος ενόρκως υποστήριξε ότι έτσι έγιναν τα πράγματα, κρίνω ότι η μη αποδοχή του συγκεκριμένου μέρους της μαρτυρίας του Μ.Κ.4 δεν επηρεάζει τα γεγονότα αυτά που είναι κοινώς αποδεκτά. Περαιτέρω ενόψει του ότι αυτό και μόνο το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.4 ουσιαστικά αμφισβητήθηκε (και αυτό από τον συνήγορο του πρώην κατηγορούμενου 2) και της συνολικής εικόνας που άφησε στο Δικαστήριο κατά την μαρτυρία του, κρίνω ότι δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του σε τέτοιο βαθμό ώστε να θεωρηθεί ολόκληρη η μαρτυρία του ως αναξιόπιστη και να απορριφθεί στο σύνολο της. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Κ.4 γίνεται δεκτή με μόνη εξαίρεση το αμέσως προαναφερόμενο μέρος. (Για αποδοχή μέρους μαρτυρίας και απόρριψη άλλης βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39 και Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). Ο Μ.Κ.5 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Περιέγραψε με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα όσα παρατήρησε καθώς και τις ενέργειες του τόσο κατά την παρακολούθηση του επίδικου οχήματος όσο και μετά την ανακοπή του και ανέφερε ποια ήταν τα γεγονότα για τα οποία είχε προσωπική γνώση και για ποια η γνώση του προερχόταν από την πληροφόρηση που είχε. Όσον δε αφορά την παρακολούθηση του οχήματος ήταν η θέση του ότι αυτός είχε συνεχή και καθαρή οπτική επαφή, από τον εντοπισμό του στην οδό Σισύφου μέχρι και το χρονικό σημείο που έφυγε από τον χώρο στάθμευσης και μπήκε στη Λεωφόρο Μακαρίου. Την επόμενη φορά που το είδε ξανά, ως είπε, ήταν στον κυκλικό κόμβο Αγίου Νικολάου. Δεν του έγινε δε οποιαδήποτε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος μετέφερε το όχημα σε κάποιο χρονικό σημείο σε παρακείμενο γκαράζ, πριν φύγει από την περιοχή και δεν αμφισβητήθηκε η θέση του που ήταν ουσιαστικά ότι το αυτοκίνητο από την ώρα που στάθμευσε στο συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης μέχρι την ώρα που έφυγε και εισήλθε στην Λεωφόρο Μακαρίου δεν μετακινήθηκε οπουδήποτε αλλού (και ότι εισήλθε σε γκαράζ ως υποστήριξε ο κατηγορούμενος). Περαιτέρω δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι οι δύο επιβαίνοντες στο αυτοκίνητο δηλ. πλην του κατηγορούμενου, κατέβηκαν στην οδό Φιλοποίμενος (και όχι στα φώτα του Debenhams ως υποστήριξε ο κατηγορούμενος). Σε σχέση δε με την θέση του ότι όταν έφθασε στο σημείο της ανακοπής είδε στο όχημα να επιβαίνει ως οδηγός ο κατηγορούμενος, ως συνοδηγός ο Μ.Κ.1 και πίσω ο πρώην κατηγορούμενος 2, ως έχει λεχθεί και για τον Μ.Κ.4, αυτό αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Τέλος σε σχέση με την ώρα άφιξης του οχήματος στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού, ο μάρτυρας έκανε αναφορά στην γραπτή του κατάθεση, όπου έγραψε ότι αυτός οδήγησε το όχημα εκεί η ώρα 12:

1. Να υπομνησθεί όμως ότι οι Μ.Κ.2, 9 και 10 ανέφεραν ότι το όχημα έφθασε εκεί η ώρα 12:
2. Αυτό φαίνεται και από το σχετικό ημερολόγιο ενεργείας (τεκμήριο 108) που τηρήθηκε από τον Μ.Κ.10 (βλ. αξιολόγηση μαρτυρίας του κατωτέρω) και στο οποίο αναγράφεται ότι το όχημα αφίχθηκε στην αυλή της Α.Δ.Ε. Λεμεσού με οδηγό τον Μ.Κ.5 η ώρα 12:25, ότι στις 12:32 ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι τα τρία πρόσωπα που επέβαιναν στο όχημα κατά την ανακοπή ήταν υπό κράτηση για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, ότι στις 12:35 ο κατηγορούμενος υπέγραψε γραπτή συγκατάθεση για έρευνα του οχήματος στην μητρική του γλώσσα με την βοήθεια διερμηνέα και ότι μεταξύ 12:50-13:15 οι Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5 παρέδωσαν στον Μ.Κ.2 τα τεκμήρια που παρέλαβαν κατά τις σωματικές έρευνες των τριών συλληφθέντων. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι το όχημα έφθασε στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού η ώρα 12:
3. Φαίνεται δε ότι ο Μ.Κ.5 έγραψε στην κατάθεση του την συγκεκριμένη ώρα με βάση την ώρα που παρέδωσε τα τεκμήρια και όχι με βάση την ώρα που πράγματι αφίχθηκε στον χώρο το αυτοκίνητο. Λαμβάνοντας δε υπόψην την συνολική εικόνα που άφησε στο Δικαστήριο, κρίνω ότι το πιο πάνω δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του σε βαθμό ώστε να θεωρηθεί ολόκληρη η μαρτυρία του ως αναξιόπιστη και να απορριφθεί στο σύνολο της. Εν πάση περιπτώσει το θέμα αυτό προφανώς συνδέεται με τον χρόνο έναρξης της έρευνας του οχήματος, η σημασία του οποίου θα εξηγηθεί κατωτέρω. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Κ.5, με εξαίρεση το προαναφερόμενο σημείο, γίνεται δεκτή. Ο Μ.Κ.6 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις και οι θέσεις του ήταν σταθερές, συνεπείς και λογικές. Αυτό που αμφισβητήθηκε βασικά κατά την μαρτυρία του ήταν ότι τα δύο αντικείμενα που αναγνώρισε στην Αστυνομία στις 5.11.15 και του παραδόθηκαν αργότερα δηλ. ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και το χρυσό δακτυλίδι με την χρυσή λίρα («αντίκα») ήταν αυτά που κλάπηκαν κατά την διάρρηξη του διαμερίσματος του στις 20.10.
4. Ο μάρτυρας όμως εξήγησε με σαφήνεια και λεπτομέρεια πως έγινε η αναγνώριση και πως ο ίδιος αναγνώρισε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του παρά το ότι δεν γνώριζε τον σειριακό του αριθμό (δεν ανέφερε ότι δεν είχε τέτοιο αλλά ότι ήταν άγνωστος) καθώς και το προαναφερόμενο δακτυλίδι. Εξήγησε δε ότι αυτά έφεραν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά δηλ. ότι ο υπολογιστής ήταν μαύρου χρώματος, έφερε πλήκτρα του Ρωσικού αλφαβήτου και είχε στο πίσω μέρος ένα σημάδι που είχε κάνει ο ανήλικος γιος του με μαρκαδόρο ασημί χρώματος και ότι το δακτυλίδι με την χρυσή λίρα έφερε τον Άγιο Γεώργιο και χρονολογία
5. Το γεγονός λοιπόν ότι δεν είχε αποδείξεις αγοράς τους δεν μεταβάλει το γεγονός ότι αυτά που είδε ήταν τα δικά του με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Δεν μου διαφεύγει ότι κατά την αντεξέταση του είπε ουσιαστικά ότι δεν μπορεί να αναγνωρίσει εάν ο υπολογιστής που φαίνεται στις φωτογραφίες 1-3 του τεκμηρίου 79 είναι ο δικός του. Εξήγησε όμως με ειλικρίνεια και πολύ λογικά ότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό καθότι στις φωτογραφίες δεν βλέπει το σημάδι και ότι δεν ήταν ανοικτός ώστε να δει τα πλήκτρα αλλά ήταν βέβαιος, και αυτό είναι που έχει σημασία, ότι ο υπολογιστής που αναγνώρισε στην Αστυνομία και αργότερα παρέλαβε και είχε στο σπίτι του είναι ο δικός του. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 79 δείχνουν τα τεκμήρια που παραδόθηκαν στον συγκεκριμένο παραπονούμενο και τα οποία αναγνωρίστηκαν ως δικά του κάτι που επιβεβαιώνεται και από την απόδειξη παράδοσης τεκμήριο
6. Τέλος όσον αφορά την αξία των κλαπέντων αντικειμένων ο μάρτυρας είπε ότι η αξία του υπολογιστή υπολογίζει ήταν αυτή που είπε επειδή ήταν μεταχειρισμένος και τον αγόρασε η πεθερά του για €
7. Όσον δε αφορά τα υπόλοιπα αντικείμενα, πλην του χρυσού δακτυλιδιού αντίκας, είπε ότι γνωρίζει την αξία τους επειδή ήταν αγορές που έκανε η οικογένεια του. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Κ.6 γίνεται δεκτή στο σύνολο της. Όσον αφορά τον Μ.Κ.7, ως έχει προαναφερθεί δεν τίθεται θέμα αξιολόγησης της μαρτυρίας του καθότι αυτός ως εκ λάθους κλήθηκε στο Δικαστήριο. Η δε Μ.Κ.8, παρά το ότι άφησε την εικόνα ότι δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για το αδίκημα που διαπράχθηκε εναντίον της λόγω του ότι δεν θεωρούσε ότι η κλαπείσα περιουσία της ήταν μεγάλης αξίας, εντούτοις εξήγησε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια πως, παρά το ότι δεν γνώριζε τον σειριακό αριθμό του υπολογιστή (λάπτοπ) της, τον αναγνώρισε στην Αστυνομία από κάποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό πέραν της μάρκας και του χρώματος και συγκεκριμένα από το ότι είχε πάνω δύο «τάτσες» τις οποίες είχε βάλει η κόρη της. Αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε όπως δεν αμφισβητήθηκε ότι το λάπτοπ που είδε στην Αστυνομία ήταν το δικό της. Τα πιο πάνω δεν μεταβάλλονται από το ότι στην κυρίως εξέταση της είπε ότι από τις φωτογραφίες του τεκμήριου 81 αναγνωρίζει την μπλε τσάντα και τα παπούτσια που είχαν κλαπεί αλλά όχι και το λάπτοπ. Αυτό γιατί, ως με ειλικρίνεια εξήγησε στην αντεξέταση της, δεν μπορούσε να το αναγνωρίσει μόνο από μια φωτογραφία. Ήταν όμως βέβαιη ότι το λάπτοπ που αναγνώρισε στην Αστυνομία ήταν το δικό της που κλάπηκε. Ούτε σε σχέση με αυτήν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 81 δείχνουν τα τεκμήρια που παραδόθηκαν στην συγκεκριμένη παραπονούμενη και τα οποία αναγνωρίστηκαν ως δικά της, κάτι που επιβεβαιώνεται και από την απόδειξη παράδοσης τεκμήριο
8. Αναφορικά δε με την πρώτη της κατάθεση η μάρτυρας είπε μεν στην αρχή της αντεξέτασης της ότι δεν θυμάται εάν την έδωσε στον Σταθμό ή στο διαμέρισμα της αλλά φαίνεται ότι έδωσε την απάντηση αυτή μη αντιλαμβανόμενη ακριβώς την ερώτηση, εξ ου και αργότερα όταν ξαναρωτήθηκε είπε ότι την έδωσε στο διαμέρισμα της και εξήγησε γιατί απάντησε διαφορετικά προηγουμένως. Όσον δε αφορά το κατά πόσο έγραψε αυτή την πρώτη της κατάθεση, αυτό κρίνεται άνευ σημασίας εφόσον δεν αμφισβητήθηκε ότι είναι αυτά που η ίδια είπε και ούτε και η ίδια ανέφερε ότι είπε κάτι άλλο. Εξήγησε τέλος με ειλικρίνεια ότι στην πρώτη της κατάθεση ανέφερε ότι κλάπηκε μόνο ένα λάπτοπ ενώ στην δεύτερη της κατάθεση, που έδωσε αργότερα την ίδια ημέρα στον Αστυνομικό Σταθμό, αναφέρθηκε και σε άλλα κλοπιμαία γιατί όταν αυτή πήγε στο σπίτι μετά που ειδοποιήθηκε για την διάρρηξη και όταν έδωσε την πρώτη της κατάθεση, η κόρη της δεν βρισκόταν εκεί και όταν μετά η κόρη της επέστρεψε διαπίστωσε ότι κλάπηκαν και άλλα αντικείμενα, τα οποία ανήκαν στην κόρη της. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν το ανέφερε αυτό στην κατάθεση της εξήγησε επίσης πειστικά ότι πρώτη φορά της έτυχε κάτι τέτοιο και δεν ξαναπήγε στην Αστυνομία ενώ περαιτέρω δεν θεώρησε ότι της κλάπηκε κάτι αξιόλογο, μεγάλη αξίας. Ως εκ των άνω και της Μ.Κ.8 η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Ο Μ.Κ.11 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Εξήγησε με απλότητα και επάρκεια ουσιαστικά πώς προσδιορίζεται τοπικά η θέση ενός τηλεφώνου, κατά την εκτέλεση ή λήψη κλήσεων, με βάση τις κυψέλες που βρίσκονται στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, από τις οποίες λαμβάνει σήμα. Με βάση δε αυτά απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν και επεξήγησε τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που δόθηκαν από την εταιρεία του, σε σχέση με συγκεκριμένους αριθμούς τηλεφώνων, συγκεκριμένες ημερομηνίες, ώρες και διευθύνσεις. Η δε μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ως εκ των άνω γίνεται δεκτή. Εδώ θα πρέπει να λεχθεί ότι όσον αφορά τηλεπικοινωνιακά δεδομένα φαίνεται ότι τέτοια λήφθηκαν και από την εταιρεία Cablenet (τεκμήριο 49) αλλά καμία μαρτυρία ειδικού προσκομίσθηκε προς επεξήγηση των σχετικών πινάκων και της σχέσης τους με την υπόθεση. Ως εκ τούτου κρίνω ότι αυτά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψην. Ο Μ.Κ.10 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Το μέρος της μαρτυρίας του που αμφισβητήθηκε είναι ο χρόνος σύνταξης του ημερολογίου ενεργείας τεκμήριο 108, των ενεργειών που καταγράφει εκεί καθώς και ο χρόνος σύνταξης της κατάθεσης του. Σε σχέση με όλα αυτά θα πρέπει να λεχθεί ότι ο μάρτυρας ήταν σταθερός και συνεπής στις θέσεις του, έδωσε πειστικές και λογικές εξηγήσεις και σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει ότι είχε οποιαδήποτε πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα: Αναφορικά με την έρευνα του οχήματος στην Α.Δ.Ε. Λεµεσού, στην κυρίως εξέταση του όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει, με δεδομένο ότι αυτός στο τεκμήριο 108 λέει ότι η έρευνα ξεκίνησε η ώρα 13:23 ενώ ο Μ.Κ.9 είπε ότι έγινε μεταξύ των ωρών 12:35‑13:30, ανέφερε ότι ίσως στις 12:35 να έγινε μια προκαταρκτική έρευνα και ότι ίσως να παρέλειψε να γράψει ότι η έρευνα άρχισε η ώρα 12:
9. Παρέπεμψε δε σχετικά στο τεκμήριο 108 λέγοντας ότι από εκεί φαίνεται ότι στις 13:09 άρχισε η φωτογράφηση, η οποία τελείωσε η ώρα 13:22 κάτι που δείχνει ότι η έρευνα ήταν σε εξέλιξη πριν από τις 13:
10. Ήταν δε κατηγορηματικός ότι όντας παρών είδε η ώρα 12:35 τον κατηγορούμενο να υπογράφει συγκατάθεση για την έρευνα του οχήματος, κάτι που κατέγραψε στο τεκμήριο
11. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε όπως το ίδιο δεν αμφισβητήθηκε ούτε κατά την μαρτυρία του Μ.Κ.
12. Στην αντεξέταση του είπε επίσης ότι αυτός ήταν παρών στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού κατά την άφιξη του οχήματος και κλήθηκε να συμπληρώσει το ημερολόγιο ενεργείας. Ανέφερε επίσης ότι κατά την έρευνα ήταν παρόντες, πέραν από τους Μ.Κ.2, Μ.Κ.9 και άλλοι αστυνομικοί συμπεριλαμβανομένων και των Μ.Κ.4 και Μ.Κ.
13. Ανέφερε επίσης ότι το ημερολόγιο ενεργείας το συμπλήρωνε ταυτόχρονα με την έρευνα και ότι την κατάθεση του δεν θυμάται ακριβώς ημερομηνία που την συνέταξε και ότι πρέπει να το έκανε μέσα στην εβδομάδα που ακολούθησε και όχι μετά την συμπλήρωση του φακέλου, ως του υποβλήθηκε. Όσον δε αφορά το γιατί στην κατάθεση του δεν ανέφερε το πότε άρχισε η έρευνα είπε πολύ λογικά ότι δεν ήταν ο ίδιος που έκανε την έρευνα και ότι αυτός τηρούσε το ημερολόγιο ενεργείας της σκηνής για να βοηθηθεί ο ανακριτής μετά κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Λογική ήταν και η θέση του ότι στην κατάθεση του δεν ανέφερε πότε συντάχθηκε το ημερολόγιο ενεργείας εφόσον αυτό αναφέρεται πάνω στο ίδιο το ημερολόγιο. Το γεγονός ότι στο τεκμήριο 108 στην στήλη «Τόπος, Ημερ. και ώρα καταχώρησης» ο μάρτυρας ανέγραψε τις ώρες και όχι ημερομηνία δεν δείχνει αυτό που εισηγήθηκε η υπεράσπιση ότι δηλ. αυτό έγινε μεταγενέστερα. Ως ο ίδιος ο μάρτυρας εξήγησε η πρώτη καταχώρηση στο εν λόγω ημερολόγιο ξεκινά με την φράση «Την 29.10.15 και ώρα 12:25 .» κάτι που δείχνει και την ημερομηνία στην οποία αναφέρονται οι ώρες στην προαναφερόμενη στήλη. Θα πρέπει εν πάση περιπτώσει να λεχθεί ότι εάν το ημερολόγιο ενεργείας γινόταν σε άλλον χρόνο τότε ο μάρτυρας θα μπορούσε κάλλιστα να αναγράψει στην εν λόγω στήλη και την ημερομηνία και όχι να την παραλείψει. Με άλλα λόγια εάν ο μάρτυρας ήθελε να ξεγελάσει το Δικαστήριο θα έκανε το λογικό να αναφέρει και την ημερομηνία και όχι να την παραλείψει, κάτι που δείχνει έλλειψη τέτοια πρόθεσης. Το δε ημερολόγιο ενεργείας ως έντυπο που χρησιμοποιεί η Αστυνομία στα πλαίσια των ενεργειών της κατά την διερεύνηση μιας υπόθεσης δεν αποτελεί οποιοδήποτε έγγραφο που το κύρος του επηρεάζεται από την έλλειψη ημερομηνίας στην σχετική στήλη, ως ουσιαστικά εισηγείται η υπεράσπιση με παραπομπή μάλιστα στο δίκαιο των Συμβάσεων. Τέλος όσον αφορά τους αριθμούς εγγραφής του εν λόγω οχήματος δεν μου διαφεύγει ότι ο μάρτυρας στην κατάθεση του ανέφερε ότι αυτοί ήταν HΖE146 αλλά και αυτός παραδέχθηκε ότι επρόκειτο για τυπογραφικό λάθος και ανέφερε ότι στο εν λόγω ημερολόγιο ενεργείας ανέγραψε τους αριθμούς HΖE685 ενώ δεν αμφισβητήθηκε η παρουσία του κατά την έρευνα του οχήματος στις 29.10.
14. Όσον δε αφορά το θέμα του αυτοκινήτου ισχύουν περαιτέρω και για αυτόν τα όσα έχουν προαναφερθεί σχετικά κατά την εξέταση της μαρτυρίας του Μ.Κ.
15. Ως εκ των άνω και του Μ.Κ.10 η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Ο Μ.Κ.9 εξεταστής της υπόθεσης μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Εξήγησε με σαφήνεια και λεπτομέρεια όλες τις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης καθώς και όλα όσα ήλθαν σχετικά στην αντίληψη του. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις, έδωσε επαρκείς και λογικές εξηγήσεις για όλα όσα ρωτήθηκε, ήταν σταθερός και συνεπής στις θέσεις του, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις και γενικά η αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Κατά την κυρίως εξέταση του και αμέσως μετά την ανάγνωση της κατάθεσης του, που υιοθέτησε βασικά ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ανέφερε ότι υπάρχουν κάποια λάθη σε αυτήν και ζήτησε να τα διορθώσει. Συγκεκριμένα προέβη σε διόρθωση των αριθμών εγγραφής του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος κατά την ημέρα της ανακοπής από ΗΕΖ685 σε HZE685, την οδό όπου έγινε η ανακοπή από Γλάδστωνος σε Ρήγα Φεραίου αλλά και τους αριθμούς του αστυνομικού, στην δεύτερη παράγραφο της δεύτερης σελίδας από 4711 σε
16. Εξήγησε δε πολύ λογικά ότι δεν έδωσε συμπληρωματική κατάθεση για να κάνει τις εν λόγω διορθώσεις καθότι διαπίστωσε τα εν λόγω λάθη μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και δη κατά την δίκη εντός δίκης που έγινε στα πλαίσια αυτής. Είπε δε, κάτι που άλλωστε είναι προφανές, ότι πρόκειται για λάθη που δεν έχουν κάποια σκοπιμότητα και πρέπει να διορθώνονται ενόρκως. Δεν μπορεί λοιπόν να γίνει δεκτή η θέση ότι αυτά αποτελούν κατοπινές σκέψεις του μάρτυρα. Αναφορικά με το τεκμήριο 4 που είναι έντυπο υποδείξεως σκηνών, ανέφερε στην κυρίως εξέταση του, όταν το διάβασε με προσοχή, ότι η πρώτη σελίδα είναι άλλο έντυπο υποδείξεων σκηνών στις οποίες προέβη ο Μ.Κ.1 στους Αστ.1100 και Μ.Κ.2 και προφανώς εκ λάθους συνδέθηκε μαζί με τις υποδείξεις των σελίδων 2-4 που έγιναν από τον Μ.Κ.1 στις 5.11.
17. Άλλωστε, ως έχει προαναφερθεί, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι οι υποδείξεις που αναφέρονται στην πρώτη σελίδα του τεκμηρίου 4 έγιναν από τον Μ.Κ.1 στους Αστ.1100 και Μ.Κ.2 στις 6.11.
18. Σε σχέση με το πότε αφίχθηκε το επίδικο όχημα στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού στις 29.10.15, ήταν κατηγορηματικός και συνεπής στην θέση του ότι αφίχθηκε η ώρα 12:25 και ότι η έρευνα σε αυτό έγινε μεταξύ των ωρών 12:35-13:
19. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 108, για το οποίο έγινε αναφορά ανωτέρω, είπε ότι η ώρα λήξης της έρευνα είναι ορθή αλλά η ώρα έναρξης της είναι λανθασμένη. Προς υποστήριξη της θέσης του αναφέρθηκε στην γραπτή συγκατάθεση που έδωσε για την εν λόγω έρευνα ο κατηγορούμενος. Υποβλήθηκε δε στον μάρτυρα ότι την εν λόγω συγκατάθεση την συμπλήρωσε ο ίδιος και κατέγραψε την ώρα που ήθελε, κάτι που δεν δέχθηκε λέγοντας ότι αυτή λήφθηκε από τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα, η οποία του εξήγησε την όλη διαδικασία και την υπέγραψε στην παρουσία του. Παρόμοια υποβολή όμως δεν έγινε στον Μ.Κ.2 ούτε στον Μ.Κ.10, οι οποίοι είπαν, χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι η εν λόγω συγκατάθεση δόθηκε γραπτώς στην παρουσία τους από τον κατηγορούμενο εκείνη την ημέρα η ώρα 12:35 δηλ. πριν την έναρξη της έρευνας ενώ ούτε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος στην μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν την υπόγραψε αυτός εκείνη την ώρα. Πρέπει επίσης στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι η θέση του μάρτυρα ως προς τα πιο πάνω επιβεβαιώνεται από τον Μ.Κ.2 ενώ, ως προκύπτει από τα όσα αναφέρθηκαν σχετικά κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των Μ.Κ.4, 5 και 10, δεν διαψεύδεται από αυτούς. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι, με δεδομένο ότι δεν αμφισβητήθηκε κατά την μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.10 ότι η έρευνα άρχισε μετά την λήψη γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου προς τούτο και ούτε ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι υπέγραψε τέτοια συγκατάθεση πριν την έναρξη της έρευνας, κρίνεται επουσιώδες το εάν η έρευνα άρχισε η ώρα 12:35 ή η ώρα 13:
20. Δεν τίθεται λοιπόν οποιοδήποτε θέμα σε σχέση με το νόμιμο της έρευνας, η οποία μάλιστα θα μπορούσε να γίνει κατά την κρίση μου και χωρίς τέτοια συγκατάθεση εφόσον αυτή ήταν στην ουσία συνέχιση και ολοκλήρωση της νόμιμης έρευνας που προηγήθηκε από τους Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5, στον δημόσιο δρόμο, μετά από την νόμιμη ανακοπή του οχήματος στο οποίο επέβαινε ο κατηγορούμενος και τα άλλα δύο πρόσωπα. Το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου, δεν μεταβάλλεται από το ότι, ως ο ίδιος ο Μ.Κ.9 είπε, έκρινε ως ανακριτής ότι ήταν ορθότερο να ληφθεί η γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου, καθότι η έρευνα που έγινε κατά την ανακοπή δεν ήταν σχολαστική μιας και δεν μπορούσε να γίνει τέτοια στη μέση του δρόμου και άρα ήταν λογικό να γίνει στην Αστυνομία. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν είχε προσωπική γνώση για τα όσα έγιναν στις 29.10.15 πριν την άφιξη του επίδικου οχήματος με τους 3 υπόπτους στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού και όσα γνώριζε σχετικά τα έμαθε από τους συναδέλφους του που είχαν προσωπική γνώση. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις μετά την ανακοπή, για την περιουσία που βρέθηκε στο όχημα, ήταν ότι δεν αντιλαμβάνεται καλά τα ελληνικά, είπε μεταξύ άλλων ότι αντιλαμβάνεται τα ελληνικά και ότι αντιλαμβανόταν πολύ καλά τι γινόταν κατά τη διάρκεια της έρευνας του οχήματος όσο και μετά κατά την κατάθεση του. Εξήγησε δε πολύ λογικά ότι παρά τούτο κάλεσε διερμηνέα καθότι είναι καλύτερο αυτό να γίνεται στην μητρική του γλώσσα. Ήταν επίσης κατηγορηματικός ο Μ.Κ.9 ότι το τεκμήριο 108 συντάχθηκε κατά τον χρόνο που λάμβαναν χώραν τα γεγονότα που αναγράφει και όχι μεταγενέστερα και εξήγησε ότι στο πάνω δεξιό μέρος κάθε σελίδας του υπάρχει σχετικός αύξων αριθμός με μαύρα γράμματα «Μ-1, Μ-2» κ.λ.π., ο οποίος τίθεται ώστε να μπαίνουν χρονολογικά τα έγγραφα. Όσον αφορά το ότι στο πάνω μέρος καθεμίας από τις σελίδες 1, 3 και 5 του εν λόγω τεκμηρίου υπάρχου γραμμένα χειρόγραφα με μπλε μελάνι οι λέξεις «ΤΑΕ» και «Λ/ΣΟΣ» και με μαύρο μελάνι «Σ/1000/15» και «Σ/1184/15» εξήγησε ότι αυτό είναι φυσιολογικό και ότι όταν συμπληρώνεται μια δικογραφία τα αρχικά δεν ξεκινούν με την ταξινόμηση και με το μαύρο μελάνι είναι ο αριθμός ποινικού φάκελου και αυτός τίθεται ώστε σε περίπτωση που χαθεί κάποιο έγγραφο κατά τη διαδικασία, να μπορεί κάποιος να το εντοπίσει δηλ. πρόκειται για αναγνωριστικό στοιχείο. Έτσι ανέφερε ότι η γραφή με το μαύρο μελάνι έγινε άλλη ημέρα, ίσως και μια μέρα μετά από αυτήν που αναφέρεται το τεκμήριο 108 ενώ η υπόλοιπη γραφή έγινε την ίδια ημέρα. Το ίδιο είπε ότι ισχύει και για το τεκμήριο 109 που συνέταξε στις 3.11.15, ημερομηνία που αναγράφεται στο τεκμήριο. Είπε δε ότι συνέταξε αυτό με σκοπό να τον βοηθήσει αργότερα κατά τη σύνταξη της κατάθεσης, στην οποία δεν κάνει μεν αναφορά στο τεκμήριο 109 αλλά αναφέρει τα γεγονότα που καταγράφονται σε αυτό. Όσον αφορά τον Μ.Κ.1 είπε ότι η πρώτη του κατάθεση λήφθηκε στις 29.10.15 και σε αυτήν αναφέρθηκε στην δράση του κατηγορούμενου και του πρώην κατηγορούμενου 2 και ότι προέβη σε υποδείξεις σκηνών στις 5.11.
21. Όταν ρωτήθηκε γιατί χρειάστηκαν 6 μέρες για να πάνε για τις υποδείξεις εξήγησε, επίσης πολύ λογικά, ότι στα πλαίσια διερεύνησης υπάρχουν αρκετές ανακριτικές ενέργειες μεταξύ των οποίων και οι υποδείξεις σκηνών και ότι είχαν δώσει έμφαση στην αρχή να εντοπίσουν όλους τους παραπονούμενους της περιουσίας και στη συνέχεια ταξινομήθηκαν και κατέληξαν να προβούν στην ενέργεια αυτή. Είπε επίσης ότι ο Μ.Κ.1 εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε τέτοιες υποδείξεις από την πρώτη του κατάθεση, κάτι που επιβεβαιώνεται από την εν λόγω κατάθεση τεκμήριο 1Α-1Β όπου ο Μ.Κ.1 εξέφρασε τέτοια επιθυμία για την περίπτωση της ληστείας που ο κατηγορούμενος και ο πρώην κατηγορούμενος 2 του αποκάλυψαν ότι θα έκαναν. Όσον δε αφορά τον τρόπο που έγιναν οι υποδείξεις, ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ουσιαστικά τα όσα είπε ο Μ.Κ.1 και ο Μ.Κ.2 ότι δηλ. ο Μ.Κ.1 έκανε τις υποδείξεις και όχι οι αστυνομικοί σε αυτόν και συγκεκριμένα ότι εβρισκόμενος στο αστυνομικό όχημα έδινε κατευθύνσεις στους αστυνομικούς που να πάνε και ότι δεν γνώριζε τις οδούς αλλά θυμόταν τα κτίρια όπου έγιναν τα αδικήματα. Περαιτέρω όσον αφορά τον Μ.Κ.1, είπε ότι δεν γνώριζε από τότε ότι αυτός θα γινόταν μάρτυρας κατηγορίας στην υπόθεση και ότι η Αστυνομία μετά την λήξη της διερεύνησης προβαίνει σε σχετικές εισηγήσεις και λαμβάνει οδηγίες. Δεν δέχθηκε δε ότι ως Αστυνομία υποσχέθηκαν στον Μ.Κ.1 μειωμένη φυλάκιση για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον των συγκατηγορουμένων του, αναφέροντας το προφανές ότι αυτός είναι μέλος της Αστυνομίας και είναι το Δικαστήριο που αποφασίζει για μια ποινή και δεν έγινε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Αναφορικά δε με την αναγνώριση και επιστροφή της περιουσίας που εντοπίσθηκε, σε παραπονούμενα για διαρρήξεις πρόσωπα, είπε ότι αυτό γινόταν με τις οδηγίες του. Σε σχέση δε με την διαδικασία που ακολουθείτο είπε ότι τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν, τοποθετήθηκαν στο γραφείο του και ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης είχαν ψάξει αρχικά όλες τις καταγγελίες που έγιναν τους τελευταίους 2‑3 μήνες, όπου η διάρρηξη είχε γίνει με την παραβίαση κλειδαριάς και μετά ενημερώνονταν διάφοροι παραπονούμενοι για πιθανόν αναγνώριση περιουσίας. Κάποιοι παραπονούμενοι τους επισκέφθηκαν κατόπιν ενημέρωσης από τα Μ.Μ.Ε. Όταν κάποιος τους έλεγε ότι αναγνώριζε ως δικό του ένα αντικείμενο, για να του το επιστρέψουν, του ζητούσαν να παρουσιάσει απόδειξη αγοράς ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό με βάση το οποίο μπορούσαν να θεωρήσουν ότι όντως δεν τους λέει ψέματα. Την απόφαση για την επιστροφή την λάμβανε πάντα ο μάρτυρας. Ανέφερε επίσης ότι υπήρχαν καταγγελίες που έγιναν αυθημερόν και κλήθηκαν οι παραπονούμενοι να δουν και αναγνώρισαν αντικείμενα όπως στην περίπτωση των διαρρήξεων διαμερισμάτων στην οδό Καρατζιά. Όταν ρωτήθηκε εάν οι παραπονούμενοι ανέφεραν τα αντικείμενα τα οποία κλάπηκαν από την οικία τους, πριν δουν τα τεκμήρια στην Αστυνομία, είπε ότι οι περισσότερες υποθέσεις είχαν καταγγελθεί πριν συλληφθεί ο κατηγορούμενος ενώ υπήρξαν και κάποιες περιπτώσεις που οι παραπονούμενοι για κάποια μικροαντικείμενα έλεγαν ουσιαστικά βλέποντας και άλλα ότι τότε αντιλήφθηκαν ότι ήταν κλοπιμαία από τις οικίες τους. Εξήγησε επίσης εκ πείρας ότι συνήθως παρατηρείται στην δουλειά του ότι πολύ λίγοι άνθρωποι που καταγγέλλουν περιγράφουν με πάσα λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά ενός αντικειμένου εκτός εάν είναι κάτι πανάκριβο. Δεν θυμόταν δε εάν όλοι οι παραπονούμενοι τους έδιναν αποδείξεις και είπε ότι για να απαντήσει έπρεπε να ανατρέξει και να δει τις καταθέσεις, το περιεχόμενο όλων των ανακριτικών φακέλων για να μπορέσει να πει ποιο αποδεικτικό στοιχείο περιήλθε στη γνώση του. Εκείνο που θυμόταν χαρακτηριστικά είναι ένα παραπονούμενο που κατήγγειλε ότι από το σπίτι του κλάπηκε μια χαρακτηριστική αντίκα, η οποία εντοπίστηκε στην κατοικία του πρώην κατηγορούμενου 2 και ένας ηλεκτρονικό υπολογιστή που βρέθηκε κατά την έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου. Ο συγκεκριμένος παραπονούμενος του ανέφερε ότι δεν έχει αποδεικτικά στοιχεία και ότι μίλησε με την πεθερά του και δεν μπορούσε να βρει απόδειξη, όμως του είπε ότι το πληκτρολόγιο ήταν στα Ρωσικά, κάτι που δεν έπεισε τον μάρτυρα αλλά του είπε μετά ότι έχει ένα σημάδι μαρκαδόρου ασήμι που είναι στο πίσω μέρος, με βάση το οποίο ο μάρτυρας ουσιαστικά θεώρησε ότι του έλεγε την αλήθεια. Περαιτέρω σε σχέση με αυτό ο κατηγορούμενος είπε στην κατάθεση του ότι το έφερε η γυναίκα του από το εξωτερικό ενώ η γυναίκα του είπε ότι το αγόρασε ο άνδρας της και το κατείχε. Σε σχέση δε με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα ανέφερε κατ' αρχάς με βάση ποια συγκεκριμένα δεδομένα ήταν σε θέση να πει ποιους αριθμούς τηλεφώνων χρησιμοποιούσαν ο κατηγορούμενος και οι πρώην κατηγορούμενος 2 και ο Μ.Κ.1, κάτι που δεν κλονίσθηκε κατά την μαρτυρία του και συναφώς γίνεται δεκτό. Όσον δε αφορά την αξιολόγηση από αυτόν των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων των τεκμηρίων 49 και 50, ανέφερε ότι αυτή έγινε από τον ίδιο μετά την καταχώρηση της παρούσας και αφορούσε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες κατά τις οποίες διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα και πιο συγκεκριμένα εάν τότε τα τηλέφωνα των πιο πάνω μιλούσαν μεταξύ τους και λάμβαναν σήμα από οποιανδήποτε κεραία πλησίον των σκηνών των διαρρήξεων. Αναφέρθηκε ειδικότερα στις ημερομηνίες 24, 27 και 29.10.17 και σε συγκεκριμένες ώρες που αφορούν οι επίδικες διαρρήξεις. Όμως ο ίδιος είπε δεν γνωρίζει ποια ήταν η απόσταση των εν λόγω κεραίων από τους χώρους που έγιναν οι διαρρήξεις. Επίσης ο ίδιος ανέφερε με ειλικρίνεια ότι αυτό που έκανε αποτελεί μια προκαταρκτική ανάλυση των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων και ότι δεν είναι ειδικός για τέτοια ανάλυση. Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν είναι ειδικός και δεν εξήγησε τι σημαίνει η λήψη σήματος από συγκεκριμένη κεραία, η μαρτυρία του που αφορά την προαναφερόμενη ανάλυση του ως προς τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Κ.9, γίνεται δεκτή, με εξαίρεση το αμέσως προαναφερόμενο μέρος της που αφορά την προκαταρκτική ανάλυση των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων. Τέλος ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Κατά την μαρτυρία του προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και να πείσει ότι τυχαία μετέφερε τους πρώην κατηγορούμενο 2 και τον Μ.Κ.1 με το αυτοκίνητο του στις 29.10.
22. Η όλη προσπάθεια του όμως δεν ήταν πειστική καθότι πλείστα όσα ανέφερε αποτελούν προφανώς εκ των υστέρων σκέψεις του ώστε να κατασκευάσει μια αθώα εικόνα για τον εαυτό του και να διαψεύσει τα όσα ανέφερε αντίθετα ο Μ.Κ.
23. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι βασικές θέσεις του έρχονται σε αντίθεση με όσα ανέφερε στις καταθέσεις του, άλλες διαψεύδονται από άλλη μαρτυρία, άλλες δεν βρίσκουν έρεισμα στην λογική και γενικά άφησε την εικόνα ενός προσώπου το οποίο απαντούσε υπεκφεύγοντας, με επιλεκτική μνήμη και με τέτοιο τρόπο ώστε να προσαρμόσει τα διάφορα δεδομένα στην εκδοχή του και να δείξει ότι άδικα καταδιώκεται από την Αστυνομία. Συγκεκριμένα: Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι στις 29.10.15 πήγε στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 για να του ζητήσει δανεικά €100 επειδή έπρεπε να πάρει το αυτοκίνητο για σέρβις. Σε σχέση όμως με την οικονομική του κατάσταση στην πρώτη του κατάθεση τεκμήριο 8Α-8Β ημερ. 30.10.15, ανέφερε βασικά ότι παρά το ότι ούτε ο ίδιος εργαζόταν κατά το συγκεκριμένο χρονικό σημείο, ούτε η σύζυγος του, εντούτοις περνούσαν με χρήματα που είχαν φυλαγµένα µέχρι να βρουν δουλειά. Στην αντεξέταση του όταν ρωτήθηκε για την οικονομική του κατάσταση στις 29.10.15 είπε ότι τότε ήταν μέτρια, εξηγώντας ότι πλήρωνε το ενοίκιο, το ρεύμα κάθε δύο μήνες και όταν δεν είχε λεφτά, έπαιρνε δανεικά. Όταν του υποδείχθηκε αυτό που είπε στην κατάθεση του, παραδέχθηκε ότι είχε φυλαγμένα λεφτά και για να το δικαιολογήσει είπε μάλιστα ότι ο μισθός του όταν δούλευε ήταν €2.400 τον μήνα. Είπε επίσης ότι το αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε όταν τους ανέκοψε η Αστυνομία ανήκει στην γυναίκα του και ότι αυτό ήταν το δεύτερο αυτοκίνητο τους, το οποίο αγόρασαν για €500 στις αρχές ή στα μέσα του
24. Όταν ρωτήθηκε εάν δηλ. αυτό το αγόρασαν ενώ ήταν άνεργος είπε ότι δούλευε η γυναίκα του και κάποτε και ο ίδιος. Σε αντίθεση δε με την πρώτη του κατάθεση είπε ότι η σύζυγος του εργαζόταν μέχρι και την ημέρα που τον συνέλαβαν. Όταν του τέθηκε αυτό, είπε ότι πριν αυτό, που δεν διευκρίνισε τι ήταν, δεν εργαζόταν πουθενά, αλλά εκείνη την περίοδο εργαζόταν. Όταν του τέθηκε εκ νέου αυτό που είπε στην κατάθεση και ρωτήθηκε σχετικά έδωσε την μη πειστική απάντηση ότι δεν ξέρει γιατί, εάν το είπε, το είπε. Μάλιστα είπε ότι μέχρι που συνελήφθηκε, η σύζυγος του έφερνε στο σπίτι εισοδήματα περίπου €700 τον μήνα και ότι ο ίδιος από περιστασιακές εργασίες τότε έπαιρνε €180, €200, €
25. Αντιλαμβανόμενος δε ότι παρά ταύτα στην κυρίως εξέταση του είπε ότι πήγε να ζητήσει δανεικά από τον πρώην κατηγορούμενο 2, είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν σημαίνει ότι δεν είχε λεφτά, αλλά δεν του έφταναν. Η υπό εξέταση λοιπόν θέση του κρίνεται μη πειστική και αποτελεί προφανώς εκ των υστέρων σκέψη του - εφόσον στην πρώτη του κατάθεση δεν αναφέρθηκε καν στην επίσκεψη αυτή ή έστω ότι ζήτησε δανεικά - ώστε να δώσει μια αθώα δικαιολογία ότι δηλ. πήγε στον πρώην κατηγορούμενο 2 για άλλο λόγο και όχι για να διαπράξουν διαρρήξεις. Αναφορικά δε με τις κινήσεις του στις 29.10.15, στην κυρίως εξέταση του είπε ότι έφυγε από το σπίτι του γύρω στις 08:00 και πήγε στη θάλασσα για να κάνει γυμναστική. Μετά πήγε στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 και εκεί είδε τον Μ.Κ.1 να έρχεται από τον δρόμο με τη φιλενάδα του και ο πρώην κατηγορούμενος 2 τους φώναξε να πάνε εκεί για να πιούν καφέ και εκείνοι πήγαν. Αφού ο πρώην κατηγορούμενος 2 του έδωσε €50 έφυγε, έκανε και πάλι γύρο στον πεζόδρομο στην θάλασσα ως η ώρα 09:30 ‑ 10:00 και μετά έφυγε με το αυτοκίνητο. Στον δρόμο είδε τον πρώην κατηγορούμενο 2 και τον Μ.Κ.1 σε μια στάση, σταμάτησε και τους ρώτησε πού πάνε. Ο πρώην κατηγορούμενος 2 του είπε ότι θα πάνε στην πόλη για περίπατο και αυτός τους είπε ότι πάει στο κέντρο αν θέλουν να τους πάρει. Έτσι εκείνοι μπήκαν στο αυτοκίνητο και τους πήρε και τους άφησε εκεί πού είναι το Debenhams το μικρό. Στην πρώτη του κατάθεση όμως, αντίθετα με τα πιο πάνω είπε ότι εκείνη την ημέρα το πρωί πήγε και περπάτησε στον παραλιακό πεζόδροµο στην Γερμασόγεια για περίπου µιάµιση ώρα και µετά επιστρέφοντας με το αυτοκίνητο για να πάει στο σπίτι του, κάπου κοντά στο κατάστηµα Debenhams στον παραλιακό είδε τον πρώην κατηγορούμενο 2 και τον Μ.Κ.1 να περπατούν στο πεζοδρόμιο, σταμάτησε και τους ρώτησε τι κάνουν και του είπαν ότι θα πήγαιναν µέχρι το Debenhams. Τους είπε ότι θα πήγαινε στον µηχανικό του για το αυτοκίνητο που είναι κοντά στα φώτα του Debenhams στο κέντρο της πόλης και αν τους βόλευε να τους έπαιρνε εκεί, όπως και έκανε. Απέκρυψε λοιπόν στην κατάθεση του ότι πήγε στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 και εκεί συνάντησε και τον Μ.Κ.1, προφανώς για να μην συνδέσει τον εαυτό του με τους άλλους δύο και κατ' επέκταση με τα επίδικα αδικήματα. Όταν όμως αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει αυτήν την γραμμή, στην μαρτυρία του στο Δικαστήριο αποκάλυψε ότι τους συνάντησε και για να δώσει μια αθώα εξήγηση για τον σκοπό της συνάντησης επικαλέστηκε τα δανεικά για το αυτοκίνητο του. Όταν του τέθηκε τι είπε στην κατάθεση και ρωτήθηκε να διευκρινίσει εάν είπε στην Αστυνομία ότι συνάντησε τους άλλους δύο στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 και δεν το έγραψαν, υπεκφεύγοντας είπε ότι τους συνάντησε στον δρόμο αλλά αυτό έγινε μετά που ήπιε καφέ στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 και ότι στην συνέχεια ο ίδιος όταν έφυγε ή να πάει στο σπίτι του ή να πάει στο σέρβις τότε τους ξαναείδε. Ούτε όμως και οι ώρες που επικαλέστηκε συνάδουν λογικά με τα όσα είπε. Συγκεκριμένα στην αντεξέταση του είπε ότι έφυγε από το σπίτι μπορεί γύρω στις 08:00 και ότι πήγε για γυμναστική στην θάλασσα, όπου έμεινε για περίπου μισή με μισή ώρα και κάτι και στη συνέχεια πήγε στο σπίτι του πρώην κατηγορούμενου
26. Είπε μάλιστα ότι πήγε εκεί πριν τις 09:00 επειδή η ώρα 09:30 έπρεπε να πάρει το αυτοκίνητο του για σέρβις. Όταν του τέθηκαν αυτά που είπε σχετικά στην κατάθεση του και του ζητήθηκε να εξηγήσει που οφείλεται η διαφορά, είπε ότι δεν είχε ρολόι για να δει πόση ώρα έκαμνε τη γυμναστική και την κατάθεση του την έδωσε πριν 13 μήνες και μπορεί αυτή να ήταν η αλήθεια επειδή τότε θυμόταν καλύτερα. Όμως αμέσως μετά ανατρέποντας ουσιαστικά αυτό, είπε ότι τότε ήταν πολύ στρεσαρισμένος, σε σοκ από το συμβάν και μπορεί έτσι να είπε για την ώρα. Όταν του ζητήθηκε να πει τελικά τι ισχύει είπε ότι έπρεπε να πάει γύρω στις 09:30 στο μηχανικό. Σε άλλο σημείο είπε ότι ο Μ.Κ.1 πήγε στο διαμέρισμα του πρώην κατηγορούμενου 2 γύρω στις 09:20 και ότι ο ίδιος έκατσε εκεί περί τα 5-10 λεπτά και μετά αυτός έφυγε για να κάνει τις δουλειές του και ξεκίνησε με το αυτοκίνητο και πήγε ως το τέλος της Τουριστικής, έκανε ένα γύρο στην άκρη της Λεμεσού για να μπορεί να γυρίσει πίσω επειδή είναι μονόδρομος. Όταν όμως ρωτήθηκε τι δουλειές πήγε να κάνει, υπεκφεύγοντας και πάλι είπε ότι έκανε επαναστροφή, οδηγούσε προς τα κάτω, προσπέρασε την πολυκατοικία που έμενε ο πρώην κατηγορούμενος 2 και σε απόσταση που δεν ξέρει πόσο μεγάλη είδε τον πρώην κατηγορούμενο 2 και τον Μ.Κ.1 στην στάση και σταμάτησε. Σε άλλο δε σημείο της αντεξέτασης είπε ότι μπορεί στην κατάθεση του να είπε ότι θα πάει σπίτι, αλλά πριν να πάει σπίτι έπρεπε να τελειώσει και άλλες δουλειές και σε άλλο σημείο ότι ναι πήγαινε σπίτι και ταυτόχρονα πέρασε από τον μηχανικό. Είπε επίσης ότι δεν θυμάται πότε ακριβώς ξανασυνάντησε τους άλλους δύο και ότι αυτό έγινε γύρω στις 10:
27. Εάν όμως υπολογισθούν οι χρόνοι που ανέφερε καταλήγει κάποιος στο συμπέρασμα ότι του πήρε περίπου μισή ώρα για να κάνει την επαναστροφή και να ξανασυναντήσει τους άλλους δύο σε άλλο σημείο. Είπε όμως αντίθετα ότι ούτε αυτός κατάλαβε πως τους είδε μετά από 10‑15 λεπτά στον δρόμο και ότι μπορεί να αποφάσισαν να βγουν μετά από αυτόν ενώ σε άλλο σημείο προφανώς αντιλαμβανόμενος την χρονική ασυνέπεια της εκδοχής του είπε ότι τους συνάντησε μπορεί μετά τις 10, μπορεί να ήταν 9:45, 9:40, μπορεί και
28. Όσον δε αφορά τον προορισμό των άλλων δύο, ενώ στην κυρίως εξέταση του είπε ότι ρωτώντας τους που πάνε εκείνοι του είπαν ότι θα πάνε στην πόλη για περίπατο και αυτός τους είπε ότι πάει στο κέντρο και αν θέλουν να τους πάρει και έτσι τους πήρε και τους άφησε στο Debenhams το μικρό, στην αντεξέταση του είπε ότι και στην κατάθεση του ότι δηλ. του είπαν ότι θα πήγαιναν περίπατο στο Debenhams, προφανώς για να συνάδει με το λόγο που τους άφησε εκεί. Η εκδοχή του δε αναφορικά με το ότι και πάλι αργότερα τυχαία συνάντησε ξανά τους άλλους στον δρόμο χαρακτηρίζεται από το μη λογικό ότι ενώ λίγο πριν ήταν μαζί τους, αυτοί δεν του ανέφεραν καν ότι ήθελαν να πάνε περίπατο στο κέντρο και ενώ τους άφησε εκεί να πίνουν βότκα για να πάει να κάνει δουλειές μέχρι να κάνει επαναστροφή τους συνάντησε και πάλι, αυτή την φορά σε άλλο σημείο, στον δρόμο. Όσον αφορά το που άφησε τους άλλους δύο, στην κυρίως εξέταση του είπε ότι τους άφησε εκεί στο Debenhams το μικρό, χωρίς να διευκρινίσει που ακριβώς, ενώ στην αντεξέταση του είπε ότι τους άφησε στα φώτα τροχαίας εκεί στο Debenhams και όχι εκεί που στάθμευσε αργότερα. Εδώ όμως θα πρέπει να λεχθεί ότι η θέση του Μ.Κ.5 ότι τους άφησε στην οδό Φιλοποίμενος και όχι στα φώτα τροχαίας, δεν έχει αμφισβητηθεί και συνεπώς η εν λόγω θέση του κατηγορούμενου διαψεύδεται. Όταν δε ρωτήθηκε στην αντεξέταση του τι ώρα πήγε στον μηχανικό είπε ότι μπορεί να πήγε η ώρα 10:30, μπορεί να ήταν η ώρα 11:00, κάτι που και πάλι δεν είναι λογικό εφόσον ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι του πήρε μισή με μια ώρα να φτάσει εκεί. Όταν δε εύλογα ρωτήθηκε εάν άρα δεν ίσχυε ότι θα έπαιρνε το αυτοκίνητο στον μηχανικό η ώρα 09:30 όπως είπε πριν, αντιλαμβανόμενος και πάλι την ασυνέπεια στην όλη εκδοχή του είπε ότι είναι αλήθεια ότι έπρεπε να το πάρει η ώρα 09:30 στο μηχανικό και αλλάζοντας και πάλι τους χρόνους ώστε να συνάδουν με την εκδοχή του, είπε ότι μπορεί να το πήρε 9:40 ή 10:20, για να προσθέσει ότι εάν το πήρε η ώρα 10:20 περίμενε ως η ώρα 11:30 για να το πάρει μέσα να του το φτιάξει. Ερωτώμενος να πει τελικά τι διευθέτηση είχε κάνει με τον μηχανικό και γιατί δεν πήρε το αυτοκίνητο εκεί η ώρα 09:30 αφού δεν είχε δουλειά να κάνει, είπε μη πειστικά ότι είναι φίλος με τον μηχανικό και ότι εάν είχαν συμφωνήσει η ώρα 09:30 και δεν πήγε δεν σημαίνει ότι έχασε το ραντεβού του. Σε άλλο δε σημείο της αντεξέτασης του όταν ρωτήθηκε εάν συμφωνεί ότι δεν πήρε το αυτοκίνητο του η ώρα 09:30 που βιαζόταν να το πάρει, αλλάζοντας και πάλι την θέση του είπε ότι δεν θυμάται και ότι μπορεί να ήταν 09:30, μπορεί να ήταν 10:30, μπορεί να ήταν συν πλην μια ώρα. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι το συγκεκριμένο γκαράζ ήταν πίσω από το Debenhams, πήγε εκεί αλλά δεν άφησε αμέσως το αυτοκίνητο επειδή ήταν γεμάτο και ο μηχανικός του είπε να περιμένει μισή ώρα για αυτό και στην συνέχεια στάθμευσε το αυτοκίνητο 15 μέτρα πιο κάτω και αργότερα το πήρε μέσα στο γκαράζ. Στην πρώτη του κατάθεση όμως είπε ότι πήρε το αυτοκίνητο στο γκαράζ χωρίς δηλ. να αναφέρει ότι πριν το πάρκαρε και περίμενε και ότι κινήθηκε με τον τρόπο που ανέφερε, κάτι που δείχνει ότι η όλη εκδοχή του για την αναμονή του στον χώρο αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις του ώστε και πάλι να δώσει μια αθώα εξήγηση για τις κινήσεις του που είδε και περιέγραψε ο Μ.Κ.
29. Εδώ να σημειωθεί και πάλι ότι η θέση του Μ.Κ.5, που ουσιαστικά ήταν ότι το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου από την ώρα που το στάθμευσε στο συγκεκριμένο πάρκινγκ μέχρι την ώρα που έφυγε και μπήκε στην Λεωφόρο Μακαρίου, δεν μετακινήθηκε, δεν αμφισβητήθηκε και συνεπώς η αντίθετη εκδοχή του κατηγορούμενου διαψεύδεται. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι ακόμη και για τον λόγο που κατ' ισχυρισμό πήρε το αυτοκίνητο στον μηχανικό η θέση του ήταν αντιφ