← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ALEVTYNA KOPTYAKOVA, Αρ. Υπόθεσης: 29408/13, 15/2/2017

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ALEVTYNA KOPTYAKOVA, Αρ. Υπόθεσης: 29408/13, 15/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B27 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 29408/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ALEVTYNA KOPTYAKOVA Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 15 Φεβρουαρίου, 2017 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου. Για τον Κατηγορούμενο: κα. Λ. Πέτρου. Κατηγορούμενη, παρούσα. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορία που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη

  1. Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72(«Ν. 86/72»), όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, η κατηγορούμενη στις 8/11/2012, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΚPW 260, Λεωφ. Μακαρίου Γ΄, στη Λεμεσό, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Η Μαρτυρία
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας, παρουσίασε ως μάρτυρες τον Α/Λοχ. 3027, Ανδρέα Περικλέους, τον Αστ. 3428, Κωνσταντίνο Χαραλάμπους (ΜΚ 2), τον κ. Χριστόδουλο Καλοπέδη (ΜΚ 3), την κα. Νίτσα Κίτση (ΜΚ 4), την κα. Μαρία Γεωργίου (ΜΚ 5) και τον κ. Ανδρέα Σουτζή (ΜΚ 6). Κατατέθηκαν 13 συνολικά Τεκμήρια.
  3. Αφού έκρινα ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης, η κατηγορούμενη επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως.
  4. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έτυχαν αμφισβήτησης και αποτέλεσαν κοινές θέσεις ότι στις 8/11/2012 περί ώρα 08:55, η κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KPW 260 στη Λεωφ. Μακαρίου Γ΄ στη Λεμεσό με δυτική κατεύθυνση και ότι συγκρούστηκε με τον ΜΚ 3 ο οποίος πορευόταν πεζός και διασταύρωνε από βόρεια προς νότια την εν λόγω λεωφόρο. Στην εν λόγω λεωφόρο υπάρχει διάβαση πεζών που ελέγχεται από φώτα τροχαίας.
  5. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι η κατηγορουμένη συγκρούστηκε με τον πεζό ενώ αυτός διασταύρωνε επί της διαβάσεως. Η Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Α/Λοχ. 3027, Ανδρέας Περικλέους (ΜΚ 1)
  6. Ο ΜΚ 1 ανέφερε ότι κατά τον χρόνο του δυστυχήματος υπηρετούσε στην Τροχαία Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Οδικών Τροχαίων Δυστυχημάτων. Έτυχε εξειδικευμένης εκπαίδευσης όσον αφορά την διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων στην Αστυνομική Ακαδημία (Traffic Course) και είχε ενδεκαετή πείρα στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων.
  7. Υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 2) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Επισκέφθηκε τη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος περί ώρα 09:15 μαζί με τον Αστ. 3428, Κωνσταντίνο Χαραλάμπους (ΜΚ 2), και βρήκε το όχημα της κατηγορουμένης στην τελική του θέση, την κατηγορούμενη και τον πεζό που τραυματίστηκε, Χριστόδουλο Καλοπέδη (ΜΚ 3). Ο ΜΚ 3 μεταφέρθηκε ακολούθως στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
  8. Ο ΜΚ 2 ετοίμασε καθ' υπόδειξη του πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1, μετά Τεκμήριο 7). Ο ίδιος έλαβε φωτογραφίες στη σκηνή (Δέσμη φωτογραφιών 1 - 18, Τεκμήριο 3). Το όχημα της κατηγορουμένης υπέστη ζημιά στο δεξιό μπροστινό φτερό, στον μπροστινό ανεμοθώρακα, στο μπροστινό καπώ και στο δεξιό καθρεφτάκι. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη (Τεκμήριο 4 - Ελληνική μετάφραση, Τεκμήριο 5 - κείμενο στα ρωσικά και Τεκμήριο 1 η κατάθεση του κ. Ανδρέα Χάρπα ότι βοήθησε στη λήψη της κατάθεσης[1]). Το οδόστρωμα ήταν στεγνό και ο καιρός αίθριος.
  9. Προφορικά ανέφερε, ότι ο ΜΚ 2, στη συνέχεια, ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 2, μετά Τεκμήριο 8). Εξήγησε ότι επί του σχεδίου σημειώθηκε με Γ η θέση του οχήματος ΚJΖ 898 στη δεξιά από τις δύο λωρίδες με δυτική κατεύθυνση σε σημείο πίσω από τη διάβαση πεζών. Η διάβαση πεζών, όπως εξήγησε, είναι ελεγχόμενη με φώτα, τύπου «pelican». Υπέδειξε στις φωτογραφίες 1 - 11, Τεκμήριο 3, τη διάβαση η οποία φέρει κόκκινο χρώμα. Της διάβασης, ανέφερε, προηγείται και προειδοποιητική πινακίδα. Το σημείο σύγκρουσης σημειώθηκε στο σχέδιο με βάση «μαρτυρίες». Ως σημείο Χ1 σημειώθηκε το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε η κατηγορούμενη.
  10. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι το σημείο σύγκρουσης Χ σημειώθηκε με βάση τη μαρτυρία των αυτόπτων μαρτύρων. Δεν θυμόταν αν η κατηγορουμένη υπέγραψε ή συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο. Αρνήθηκε ότι η κατηγορούμενη είχε υποδείξει το σημείο Χ1 ως το σημείο πτώσης του πεζού και όχι της σύγκρουσης.
  11. Δέχθηκε ότι το όχημα της ΜΚ 4, ΚJΖ 898, ήταν τύπου «pajero», ψηλό, σε αντίθεση με αυτό της κατηγορουμένης που ήταν χαμηλό, το οποίο να εμπόδιζε ενδεχομένως την ορατότητα της κατηγορουμένης. Δεν ήταν σίγουρος αν απέναντι του οχήματος ΚJΖ 898 υπήρχαν σταματημένα άλλα οχήματα. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ο πεζός (ΜΚ 3) να μην ήταν ορατός ούτε αμφισβήτησε το ενδεχόμενο η κατηγορούμενη να οδηγούσε εντός του ορίου ταχύτητας.
  12. Δεν απέκλεισε επίσης το ενδεχόμενο ο πεζός (ΜΚ 3) να εισήλθε στη διάβαση ενώ το φως της πορείας των οχημάτων ήταν πράσινο και για τους πεζούς κόκκινο χωρίς προηγουμένως να πατήσει το σηματοδότη. Τέλος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η κατηγορούμενη να προσπάθησε να σταματήσει το όχημα και ότι προσπαθώντας να αποφύγει τη σύγκρουση κινήθηκε αριστερά. Δεν συμφώνησε όμως με εισήγηση ότι ο χρόνος αντίδρασης της ήταν 1.5 δευτερόλεπτο και ότι με βάση την ταχύτητα της χρειαζόταν 20.84 μ. για να σταματήσει. Ανέφερε ότι ο χρόνος αντίδρασης μπορεί να ήταν και 1 δευτερόλεπτο και ότι η απόσταση που θα διένυε για να σταματήσει ήταν περίπου 13 μ. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που συνέλεξαν, η κατηγορούμενη προσπάθησε να σταματήσει αλλά δεν τα κατάφερε. Ανέφερε ότι η κατηγορούμενη, μετά τη σύγκρουση, ενδεχομένως να είχε μετακινήσει σε απόσταση 1 μ. το όχημα της για να μην εμποδίζει την κίνηση. Συμφώνησε με εισήγηση ότι για να μην υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης η κατηγορούμενη είτε δεν είχε χρόνο αντίδρασης ή απλά δεν άφησε σημάδια λόγω ταχύτητας και απόστασης. Πιθανόν, μόλις εφάρμοσε τα φρένα της το όχημα να ακινητοποιήθηκε.
  13. Κατά την επανεξέταση ανέφερε ότι η ορατότητα στο δρόμο και προς τις δύο κατευθύνσεις, εφόσον είναι ανεμπόδιστη, είναι 300 μ. Αστ. 3428, Κωνσταντίνος Χαραλάμπους (ΜΚ 2)
  14. Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 6) ημερ. 17/1/2013 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Όπως αναφέρεται στην αστυνομική του κατάθεση υπηρετεί στην Αστυνομική διεύθυνση Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Μετέβη στη σκηνή με τον ΜΚ 1, όπου εντόπισαν την κατηγορούμενη και τον πεζό, ΜΚ 3, ξαπλωμένο επί του οδοστρώματος. Προέβη, καθ' υπόδειξη του ΜΚ 1, σε μετρήσεις στη σκηνή, ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 7, προηγουμένως Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1) με το οποίο συμφώνησε η κατηγορούμενη. Σημείωσε με Χ το σημείο σύγκρουσης και με Χ1 το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε η κατηγορούμενη. Ακολούθως ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 8, προηγουμένως Τεκμήριο προς Αναγνώριση 2).
  15. Προφορικά, συμπλήρωσε ότι το Χ σημειώθηκε με βάση «μαρτυρία». Από το σημείο του αλτ μέχρι το σημείο σύγκρουσης η απόσταση επί της βασικής γραμμής μέτρησης ήταν 4.8 μ. Η ορατότητα ήταν πέραν των 100 -150 μ. Η ορατότητα της κατηγορουμένης περιοριζόταν από το όχημα της ΜΚ
  17. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για να τοποθετήσει το σημείο σύγκρουσης Χ στηρίχθηκε στις αναφορές των ΜΚ 4 και ΜΚ 6, οι οποίοι του ανέφεραν ότι ο ΜΚ 3 διασταύρωνε επί της διάβασης. Αρνήθηκε ότι η κατηγορούμενη είχε υποδείξει το σημείο Χ1 ως σημείο πτώσης του πεζού και όχι ως το σημείο σύγκρουσης. Δεν ήταν σε θέση να συμφωνήσει ούτε να αμφισβητήσει με εισήγηση ότι υπήρχε τροχαία κίνηση πριν τη σύγκρουση. Μετά τη σύγκρουση, όμως, επικρατούσε κυκλοφοριακό χάος. Αρνήθηκε ότι το όχημα της ΜΚ 4 εμπόδιζε την ορατότητα της κατηγορουμένης. Η θέση του ήταν ότι την περιόριζε. Δεν γνώριζε αν η κατηγορούμενη είχε μετακινήσει το όχημα της μετά τη σύγκρουση. Διαφώνησε με τη θέση της συνηγόρου ότι η απόσταση αντίδρασης της κατηγορουμένης ήταν μόνο 4.8 μ. δεν ήταν όμως σε θέση να πει σε ποιο σημείο ο ΜΚ 3 ήταν ορατός. Η κατηγορούμενη, ανέφερε, εφάρμοσε τα φρένα της, δεν άφησε όμως ίχνη, οπότε δεν ήταν σε θέση να πει αν τα εφάρμοσε πριν ή μετά τη σύγκρουση. Το φως για τους πεζούς όταν διασταύρωσε ο ΜΚ 3 ήταν κόκκινο. Χριστόδουλος Καλοπέδης (ΜΚ 3)
  18. Ο ΜΚ 3 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 9) ημερ. 13/1/2013 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Θυμόταν μόνο ότι στις 8/11/2012 περί ώρα 08:50 πορευόταν στη Λεωφ. Μακαρίου Γ' για να πάρει το λεωφορείο για να μεταβεί στο κολέγιο του. Ξύπνησε στις 25/11/2012 οπότε και του ανέφεραν ότι ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τις περιστάσεις του δυστυχήματος τις πληροφορήθηκε από άλλους. Νίτσα Κίτση (ΜΚ 4)
  19. Η ΜΚ 4 υιοθέτησε την αστυνομική της κατάθεση (Τεκμήριο 10) ημερ. 30/11/2012 ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς τις περιστάσεις του δυστυχήματος (παρατίθεται απόσπασμα αυτολεξεί): «.Οδηγούσα στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας από τις δυο που κατευθύνονται προς τα φώτα του καφέ-παρί αφού είχα σκοπό να στρίψω δεξιά από τα φώτα. Η κίνηση στο δρόμο ήταν αραιή. Φθάνοντας στην διάβαση πεζών έξω από το Λανίτειο σχολείο αντιλήφθηκα ένα νεαρό άτομο γύρω στα 16-17 ετών να βρίσκεται πάνω στη διάβαση και να διασταυρώνει αμέριμνος από τα δεξιά μου προς τα αριστερά. Όπως πρόσεξα το φως της τροχαίας της διάβασης στην πορεία μου ήταν πράσινο (.) για τον πεζό πρέπει να ήταν κόκκινο. Εγώ όμως σταμάτησα αφού ο πεζός ήδη ήταν πάνω στη διάβαση. Απέναντι μου δεν υπήρχε οποιοδήποτε αυτοκίνητο σταματημένο στην διάβαση. Μόλις πέρασε ο πεζός από το αυτοκίνητό μου άκουσα ένα κτύπημα και είδα τον πεζό να βρίσκεται στον αέρα μια ένα μερσεντές σαλούν να σταματά μπροστά μου στην αριστερή λωρίδα. Όπως κατάλαβα το μερσεντές σαλούν κτύπησε τον νεαρό. Δεν άκουσα οποιοδήποτε θόρυβο στόπερ. ..»
  20. Στις 6/3/2013 έδωσε συμπληρωματική κατάθεση (Τεκμήριο 11) στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα (παρατίθεται απόσπασμα αυτολεξεί): «Σχετικά με την κατάθεση που έδωσα στις 8/11/12 σε σας σχετικά με το τροχαίο δυστύχημα . θέλω να διευκρινίσω ότι το εγώ σταμάτησα με το όχημα μου τύπου pajero ψηλό πριν τη διάβαση πεζών όταν αντιλήφθηκα τον πεζό στο σημείο που έπρεπε να είμαι δηλαδή πριν την άσπρη γραμμή στο σημείο Γ όπως μου έδειξες στο πρόχειρο σχέδιο του δυστυχήματος.»
  21. Προφορικά ανέφερε ότι δεν μπορούσε να προσδιορίσει την απόσταση που είδε τον πεζό. Ο δρόμος μπροστά της ήταν καθαρός. Είδε τον ΜΚ 3 να εισέρχεται στη διάβαση ενώ το φως της πορείας της ήταν πράσινο. Μείωσε ταχύτητα, αυτός συνέχισε οπότε και ακινητοποίησε το όχημα της. Δεν πρόσεξε αν στο μεταξύ άλλαξε το φως στην πορεία της γιατί ήταν συγκεντρωμένη στον πεζό.
  22. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε ότι όταν είδε τον ΜΚ 3 αυτός ήταν ήδη στη διάβαση και περπατούσε ανέμελα. Δεν είχε κοιτάξει δεξιά και αριστερά προτού εισέλθει στη διάβαση. Ήταν γι' αυτό τον λόγο που ήταν ιδιαίτερα προσεκτική. Από απέναντι της δεν ερχόταν άλλο όχημα. Η κίνηση ήταν αραιή. Κοίταξε το καθρεφτάκι της πριν ακινητοποιήσει το όχημα της. Όταν σταμάτησε στη διάβαση δεν είχε αυτοκίνητο αριστερά της. Οδηγούσε όχημα τύπου «pajero» με αρ. εγγραφής KJZ
  23. Μόλις πέρασε από μπροστά της ο ΜΚ 3 άκουσε ένα κτύπημα και τον είδε να εκτινάσσεται. Δεν ήταν σε θέση να πει αν ο ΜΚ 3 αφού πέρασε μπροστά από το όχημα της σταμάτησε πριν προχωρήσει. Δεν είδε τη σύγκρουση ούτε άκουσε φρένα. Αρνήθηκε ότι τα όσα αναφέρθηκαν στη δεύτερη κατάθεση της ήταν αποτέλεσμα υποβολών του αστυφύλακα. Μαρία Γεωργίου (ΜΚ 5)
  24. Η ΜΚ 5, διστακτικά, υιοθέτησε την αστυνομική της κατάθεση (Τεκμήριο 12) ημερ. 14/11/2012 ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Στην κατάθεση της ανέφερε ότι ήταν συνοδηγός σε όχημα επί της Λεωφ. Μακαρίου Γ' με δυτική κατεύθυνση στην αριστερή από τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Η ταχύτητα τους ήταν χαμηλή λόγω της κίνησης. Στη δεξιά λωρίδα κινούνταν άλλα οχήματα. Λίγο πριν το Λανίτειο τα οχήματα ήταν σταματημένα. Μπροστά τους υπήρχε ένα όχημα τύπου «pajero». Ξαφνικά είδε ένα νεαρό πεζό στον αέρα και άκουσε φρένα. Δεν είδε που κτυπήθηκε ο πεζός.
  25. Προφορικά ανέφερε ότι δεν θυμόταν πολλά πράγματα, θυμόταν όμως ότι ο φως στην πορεία τους ήταν πράσινο. Ανέφερε ότι το όχημα τους κινείτο στη δεξιά λωρίδα πίσω από το «pajero» και όχι την αριστερή λωρίδα. Το μόνο που είδε αφού φώναξε ο οδηγός του οχήματος τους ότι έγινε σύγκρουση ήταν τον πεζό στον αέρα.
  26. Αντεξεταζόμενη είπε ότι είχε κενά μνήμης λόγω των φαρμάκων που έπαιρνε. Συμφώνησε με εισήγηση ότι δεν είχε δει τη σύγκρουση και ότι το φως στην πορεία τους ήταν πράσινο. Ο οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαινε δεν έδωσε κατάθεση γιατί είχε, εν τω μεταξύ, φυλακιστεί. Ανδρέας Σουτζής (ΜΚ 6)
  27. Ο ΜΚ 6 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 13) ημερ. 8/11/2012 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Καθόταν εντός του καταστήματος του, το οποίο υπέδειξε στις φωτογραφίες 1, 2, 4, 8, 9 και 10, Τεκμήριο 3[2] και έβλεπε από τη βιτρίνα προς τα έξω προς τη διάβαση πεζών. Δεν υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα να τον εμποδίζουν. Ως προς τη σύγκρουση αναφέρονται τα ακόλουθα (παρατίθεται απόσπασμα αυτολεξεί): «Εκείνη τη στιγμή είδα ένα μαθητή να διασταυρώνει από την διάβαση πεζών από βόρεια προς νότια. Αυτός περπατούσε με γρήγορο βήμα χωρίς να κοιτάξει δεξιά ή αριστερά με αμέριμνο περπάτημα. Ταυτόχρονα είδα ένα αυτοκίνητο μερσεντές να οδηγείται με μεγάλη ταχύτητα στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ' στην αριστερή λωρίδα και να κτυπά τον πεζό μαθητή με το μπροστινό δεξιό φτερό του αυτοκινήτου. Ο μαθητής πετάχτηκε στον αέρα και έκανε δύο τούμπες στον αέρα και έπεσε στον δρόμο. Το σημείο που του κτύπησε είναι εκεί που σας έδειξα και το σημειώσατε στο σχέδιο του δυστυχήματος. Εγώ δεν είδα το φως της διάβασης αν ήταν πράσινο ή κόκκινο.»
  28. Δεν είδε οποιοδήποτε άλλο όχημα σταματημένο στη διάβαση.
  29. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ΜΚ 3 εισήλθε αμέριμνος στη διάβαση με γοργό βήμα και δεν σταμάτησε ούτε κοντοστάθηκε. Στην αριστερή λωρίδα υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα. Η κατηγορούμενη κινείτο στη μεσαία λωρίδα, παρέπεμψε σχετικά στη φωτ. 1, Τεκμήριο
  30. Δεν γνώριζε αν το φως της πορείας για τα οχήματα ήταν πράσινο ούτε θυμόταν αν είχε υποδείξει σημείο σύγκρουσης. Διαφάνηκε να αμφιβάλλει για το υποδειχθέν σημείο Χ ως το σημείο σύγκρουσης. Το όχημα της κατηγορουμένης κινείτο με μεγάλη ταχύτητα, την οποία προσδιόρισε στα 40 ΧΑΩ. Το γραφείο του εντός του καταστήματος, όπου καθόταν, απείχε 10 -15 μ. από τη διάβαση. Η Μαρτυρία της Υπεράσπισης Κατηγορούμενη
  31. Η κατηγορούμενη υιοθέτησε την ανακριτική της κατάθεση ημερ. 8/11/2012 (Τεκμήριο 4 - Ελληνική μετάφραση, Τεκμήριο 5 - κείμενο στα Ρωσικά) ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Όπως αναφέρεται στην κατάθεση της οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KPW 260 Λεωφ. Μακαρίου Γ' με δυτική κατεύθυνση στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με ταχύτητα περί τα 53 ΧΑΩ. Στο όχημα επέβαινε και η θυγατέρα της ηλικίας 3 ετών. Ως προς τις περιστάσεις του δυστυχήματος αναφέρονται τα ακόλουθα (παρατίθεται απόσπασμα αυτολεξεί από την Ελληνική μετάφραση): «Σε κάποιο σημείο του δρόμου στην δεξιά πλευρά με την ίδια κατεύθυνση με εμένα αντιλήφθηκα με ψηλό jeep αυτοκίνητο να είναι σταματημένο λίγο πιο μπροστά από εμένα νομίζω χωρίς να είμαι σίγουρη πάνω στην κόκκινη γραμμή της διάβασης πεζών. Το φως της διάβασης πεζών ήταν πράσινο για τα αυτοκίνητα. Εγώ υπολόγισα ότι το jeep θα έστριβε δεξιά χωρίς όμως να δω κάποιο σήμα του. Δεν θυμάμαι αν υπήρχε αυτοκίνητο σταματημένο στην διάβαση από την αντίθετη πλευρά από μένα. Αφού το φως στην πορεία μου ήταν πράσινο και δεν υπήρχε κάποιο άτομο στον δρόμο συνέχισα κανονικά την πορεία μου. Μόλις έφτασα δίπλα από το jeep είδα απότομα μπροστά μου και δεξιά ένα άντρα να περνά μπροστά από το jeep και χωρίς να μπορώ να αντιδράσω του κτύπησα με την μπροστινή δεξιά γωνία του αυτοκινήτου μου. Όταν τον είδα απότομα μπροστά μου έστριψα λίγο το τιμόνι μου αριστερά αλλά δεν μπόρεσα να τον αποφεύγω. Επίσης πάτησα τα φρένα μου χωρίς όμως να μπορέσω να αποφύγω την σύγκρουση. Όταν σταμάτησα αντιλήφθηκα ότι κτύπησα ένα νεαρό άντρα ο οποίος ήταν τραυματισμένος και έτρεμε. μετά το δυστύχημα εγώ μετακίνησα το αυτοκίνητο μου περίπου ένα μέτρο πιο αριστερά. Όταν ήρθε η αστυνομία έκανε ένα σχέδιο με το οποίο συμφώνησα στο σημείο Χ1 και υπέγραψα ως ορθό»
  32. Προφορικά, συμπλήρωσε ότι δεν κινούνταν άλλα οχήματα μπροστά της, δεν έβλεπε τον ΜΚ 3 ούτε ήταν σίγουρη που έγινε η σύγκρουση. Είχε υποδείξει διάφορα σημεία ως σημεία σύγκρουσης στον αστυφύλακα.
  33. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι χρησιμοποιούσε συχνά τον συγκεκριμένο δρόμο και ότι γνώριζε την ύπαρξη της διάβασης πεζών. Η πεποίθηση της ήταν ότι το όχημα που ήταν σταματημένο πριν την διάβαση θα έστριβε δεξιά, επομένως, επειδή το φως ήταν πράσινο συνέχισε την πορεία της. Υπέδειξε με αναφορά στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 3 ότι το όχημα της ΜΚ 4 βρισκόταν πριν την γραμμή του αλτ. Με αναφορά στις φωτογραφίες 5, 6 και 11 του Τεκμηρίου 3, υπέδειξε το δεξιό στρίψιμο στο οποίο πίστευε ότι θα έστριβε η ΜΚ
  34. Αρνήθηκε ότι είχε την προσοχή της στραμμένη στη θυγατέρα της ή ότι ήταν αφηρημένη. Αρνήθηκε ότι το όχημα της ΜΚ 4 δεν περιόριζε την ορατότητα της. Αν έβλεπε τον πεζό θα σταματούσε. Η ορατότητα της περιοριζόταν μόνο από το αυτοκίνητο της ΜΚ
  35. Δεν ήταν σίγουρη πότε ακριβώς είδε το όχημα της ΜΚ 4, μόλις όμως το πλησίασε, είδε να βγαίνει από μπροστά της ο ΜΚ
  36. Δέχτηκε ότι είχε δει το όχημα της ΜΚ 4 σταματημένο και ότι η ίδια συνέχισε την πορεία της. Η ΜΚ 4 μάλλον δεν είχε κάνει σήμα να στρίψει δεξιά, ανέφερε ότι είναι σύνηθες στην Κύπρο οι οδηγοί να μην δείχνουν ότι θα στρίψουν. Δεν ήταν σε θέση να συμφωνήσει με το σημείο σύγκρουσης Χ ή Χ
  38. Κατά την επανεξέταση υπέδειξε στην φωτογραφία 11 του Τεκμηρίου 3 αλλά και στο Τεκμήριο 7 την «έξοδο Λανιτείου» στην οποία ανέμενε ότι θα έστριβε δεξιά η ΜΚ
  39. Τα κάγκελα της εν λόγω οδού ήταν ανοικτά. Οι Εισηγήσεις των συνηγόρων
  40. Η συνήγορος της κατηγορουμένης εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε αμέλεια από πλευράς της κατηγορουμένης. Η μαρτυρία, ανέφερε, κατέδειξε περιορισμό στην ορατότητα της κατηγορουμένης και ότι ο ΜΚ 3 εισήλθε στη διάβαση με πράσινο φως για τα οχήματα χωρίς προηγουμένως να κοιτάξει αν ήταν ασφαλές. Η απόσταση των 11 μ. που διένυσε η κατηγορουμένη μετά τη σύγκρουση καταδεικνύει ότι εφάρμοσε τα φρένα της μόλις αντιλήφθηκε τον κίνδυνο. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σε 1 δευτερόλεπτο χρόνου αντίδρασης καλύπτεται απόσταση 13 μ. αποκαλύπτει ξαφνική είσοδο του πεζού στην πορεία της. Δεν αποδείχθηκε, εισηγήθηκε, παράλειψη από πλευράς της κατηγορουμένης να λάβει όλα τα αναγκαία αποτρεπτικά μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης.
  41. Με παρέπεμψε, μεταξύ άλλων, στις Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(1999)2 AAΔ 113, Νικολαϊδης ν. Κλεοβούλου
(1992)1Α ΑΑΔ 422, Ιωάννου ν. Στυλιανού
(1998)1 ΑΑΔ 1861, Ιωάννου ν. Παλαζή
(2004)1Α ΑΑΔ 576 και στην πρωτόδικη απόφαση Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Σάββας Σκορδής, Υπ. 18918/2007, ημερ. 20/3/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 34. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι έχει στοιχειοθετηθεί η κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης και ότι αποδείχθηκαν όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Παρέπεμψε στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Φαίδωνα Μιχαηλίδη Ιωάννου, Π.Ε. 221/2013, 28/9/2015, Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202, Panayiotou v. Police
(1972)2 CLR 29 και στη Σιλβέστρου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ
  1. Αξιολόγηση
  2. Η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ως προς τα επίδικα θέματα μπορεί να ομαδοποιηθεί ως ακολούθως:
(1)Η μαρτυρία των ΜΚ 1 και ΜΚ 2 αφορούσε τη συλλογή και εντοπισμό του μαρτυρικού υλικού, την αποτύπωση των ευρημάτων τους σε σχέδιο αλλά και την περιγραφή των δρόμων και της ορατότητας.
(2)Οι ΜΚ 3, 4, 5 και 6 μαρτύρησαν ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος, ο ΜΚ 3 ήταν εμπλεκόμενος και οι ΜΚ 4, 5 και 6 αυτόπτες μάρτυρες. Αξιολόγηση του Α/Λοχ. 3027, Ανδρέα Περικλέους (ΜΚ 1)
  1. Τα προσόντα του MK 1 δεν αμφισβητήθηκαν και τα δέχομαι. Tα όσα ανέφερε σε σχέση με την περιγραφή του δρόμου αποτέλεσαν επίσης κοινό έδαφος. Οι φωτογραφίες που έβγαλε επίσης δεν αμφισβητήθηκε ότι απεικόνιζαν το δρόμο όπου συνέβη το δυστύχημα μετά τη σύγκρουση. Παρουσιάστηκε αντικειμενικός και δίκαιος προς τις εκτιμήσεις του ως προς τις ενέργειες ή παραλείψεις των δυο ενεχομένων. Δέχομαι τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Από τη μαρτυρία του, δέχομαι την περιγραφή των δρόμων, της διάβασης και των ευρημάτων του στη σκηνή, στην ολότητα της. Δέχομαι ότι το σημείο σύγκρουσης Χ τοποθετήθηκε καθ' υπόδειξη των ΜΚ 4 και ΜΚ
  2. Δεν φαίνεται να εντοπίστηκε πραγματική μαρτυρία που να καταδείκνυε το σημείο σύγκρουσης.
  3. Τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τον χρόνο αντίδρασης και απόστασης που διανύει ένας οδηγός όμως, δεν αποτελούν βάση στην οποία μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα αφού, δεν εξηγήθηκαν επιστημονικά ή συσχετίστηκαν με τον τρόπο που έγινε η σύγκρουση. Αξιολόγηση του Αστ. 3428, Κωνσταντίνου Χαραλάμπους (ΜΚ 2)
  4. Τα προσόντα του μάρτυρα, ως επίσης οι μετρήσεις του και τα ευρήματα του στη σκηνή επίσης δεν αμφισβητήθηκαν, ούτε καταδείχθηκαν να είναι εσφαλμένα. Δέχομαι τα προσόντα του μάρτυρα, και τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Δέχομαι τη μαρτυρία του, δηλαδή τις μετρήσεις του και ότι τοποθέτησε το σημείο σύγκρουσης Χ καθ' υπόδειξη των ΜΚ 4 και
  6. Ως προς το θέμα της ορατότητας στο δρόμο υπήρξε διάσταση στις εκτιμήσεις των ΜΚ 1 και
  7. Η θέση του ΜΚ 1 ήταν υπήρχε ορατότητα 300 μ. του ΜΚ 1 ήταν ότι αυτή ήταν πέραν των 100 με 150 μ. Δεν τέθηκε η βάση υπολογισμού του ενός και του άλλου και πιστεύω ότι τα όσα ανέφεραν αποτελούσαν απλές εκτιμήσεις και δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα. Σημειώνω όμως και δέχομαι, ότι το όχημα της ΜΚ 4 περιόριζε ίσως και να εμπόδιζε την ορατότητα της κατηγορουμένης. Αυτό αποτέλεσε κοινή θέση των ΜΚ 1 και ΜΚ
  9. Ως προς το ζήτημα της εφαρμογής των φρένων του οχήματος της από την κατηγορουμένη, δέχομαι την κοινή θέση των ΜΚ 1 και 2 ότι η κατηγορούμενη σε κάποιο σημείο είτε πριν ή μετά τη σύγκρουση εφάρμοσε τα φρένα της χωρίς να αφήσει ίχνη. Αξιολόγηση του Χριστόδουλου Καλοπέδη (ΜΚ 3)
  10. Ο ΜΚ 3 δεν θυμόταν οτιδήποτε. Η μαρτυρία του δεν μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη βάση εξαγωγής οποιουδήποτε ευρήματος. Αξιολόγηση της Νίτσας Κίτση (ΜΚ 4)
  11. Η ΜΚ 4 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και η εντύπωση που αποκόμισα ήταν ότι αναφέρθηκε στα γεγονότα με ακρίβεια και φιλαλήθεια, χωρίς υπερβολές. Δέχομαι την μάρτυρα ως αξιόπιστη και την μαρτυρία της. Δέχομαι ότι στις 8/11/2012 την ώρα που έγινε το δυστύχημα οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας το όχημα τύπου «pajero» με αρ. εγγραφής KJZ
  12. Ελάττωσε ταχύτητα παρά το γεγονός ότι το φως στη διάβαση ήταν πράσινο γιατί ο ΜΚ 3 εισήλθε σ' αυτήν αμέριμνος και χωρίς να κοιτάξει προηγουμένως οπότε και σταμάτησε το όχημα της πριν την γραμμή της διάβασης. Μόλις ο ΜΚ 3 πέρασε από μπροστά της έγινε η σύγκρουση. Αξιολόγηση της Μαρίας Γεωργίου (ΜΚ 5)
  13. Η ΜΚ 5 δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει τα όσα ανέφερε στην αστυνομική της κατάθεση. Ήταν συγχυσμένη, δεν είχε καθαρή εικόνα στο μυαλό της των όσων συνέβησαν. Κρίνω τη μάρτυρα αναξιόπιστη και δεν δέχομαι τη μαρτυρία της. Αξιολόγηση του Ανδρέα Σουτζή (ΜΚ 6)
  14. Ο ΜΚ 6 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν μου φάνηκε οποιαδήποτε προσπάθεια από πλευράς του να πει ψέματα ούτε κατέφυγε σε υπερβολές. Με προβλημάτισε η αντίφαση που υπήρξε μεταξύ της κατάθεσης του και της προφορικής μαρτυρίας του ως προς την λωρίδα κυκλοφορίας στην οποία κινείτο το όχημα της κατηγορουμένης. Στην κατάθεση του ανέφερε αριστερή λωρίδα, προφορικά είπε δεξιά. Μάλιστα ανέφερε ότι υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα αριστερά. Είχε και κάποια αμφιβολία ως προς το σημείο σύγκρουσης. Δεν κρίνω τα ζητήματα καίριας σημασίας. Άλλωστε είναι δεκτό ότι η κατηγορούμενη κινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Αυτό που είδε ο ΜΚ 6 είναι τη σύγκρουση αφού έβλεπε ακριβώς προς την διάβαση και το όχημα της κατηγορουμένης να κτυπά τον ΜΚ 3 ενώ αυτός περπατούσε επί της διάβασης. Αυτή ήταν και η ουσία της μαρτυρίας του. Τον κρίνω αξιόπιστο και δέχομαι τη μαρτυρία του επί αυτού του σημείου. Όσον αφορά το ζήτημα της ταχύτητας, η εκτίμηση του ήταν υποκειμενική και δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλή βάση για εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος. Αξιολόγηση της Κατηγορουμένης
  15. Από τη μαρτυρία της κατηγορουμένης διαφαίνεται ότι προχώρησε ευθεία επειδή το φως στην πορεία της ήταν πράσινο, χωρίς να είναι σίγουρη εκ των προτέρων ότι ήταν ασφαλές να το πράξει. Δεχόμενη ότι το όχημα της ΜΚ 4 είχε σταματήσει μπροστά στη διάβαση και ενώ το φως πορείας της ήταν πράσινο, ανέφερε με ειλικρίνεια ότι ανέμενε ότι η ΜΚ 4 θα έστριβε δεξιά, έστω και αν δεν είχε το δείκτη της αναμμένο. Δεν κρίνω ότι ήρθε να πει ψέματα στο Δικαστήριο. Δέχομαι ότι αυτή ήταν η εκτίμηση της και ότι γι' αυτό προχώρησε ευθεία. Δέχομαι ότι δεν είδε τον πεζό πριν τη σύγκρουση και ότι μόλις τον είδε εφάρμοσε ανεπιτυχώς τα φρένα της. Από πλευράς της δεν προωθήθηκε η θέση ότι το σημείο Χ1 που υπέδειξε ήταν το σημείο σύγκρουσης ως ανέφεραν οι ΜΚ 1 και ΜΚ
  16. Αντίθετα δεν ήταν σε θέση όπως είπε να υποδείξει σημείο σύγκρουσης. Δεν κρίνω ότι αυτό επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο στην αξιοπιστία της ούτε ότι προσπάθησε να παραπλανήσει τους ΜΚ 1 και
  17. Μάλλον πρόκειται περί ασυνεννοησίας. Ευρήματα
  18. Πέραν των όσων αναφέρω στην παρ. 4 πιο πάνω ως κοινές θέσεις, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
(1)Η Λεωφόρος Μακαρίου Γ΄ έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας με δυτική κατεύθυνση και μια με ανατολική. Η κατηγορουμένη οδηγούσε στην αριστερή από τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας με δυτική κατεύθυνση.
(2)Η διάβαση, στην οποία έγινε η σύγκρουση, είναι τύπου «pelican» ελέγχεται δηλαδή με φώτα τροχαίας και είναι σεσημασμένη με χρώμα κόκκινο επί της ασφάλτου.
(3)Όταν ο ΜΚ 3 εισήλθε στη διάβαση το φως στη διάβαση ήταν πράσινο στην πορεία της κατηγορούμενης και της ΜΚ 4 και κόκκινο για τους πεζούς.
(4)Η ΜΚ 4 οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας το όχημα τύπου «pajero» με αρ. εγγραφής KJZ 898. Είδε τον ΜΚ 3 να εισέρχεται στη διάβαση αμέριμνα και χωρίς να κοιτάξει προηγουμένως οπότε και αρχικά ελάττωσε και ακολούθως σταμάτησε το όχημα της πριν τη γραμμή της διάβασης.
(5)Η κατηγορούμενη συγκρούστηκε με το όχημα της με τον ΜΚ 3 σε σημείο εντός της διάβασης αφού ο ΜΚ 3 πέρασε μπροστά από το όχημα της ΜΚ
  1. Ως προς το σημείο σύγκρουσης Χ έχω δεχθεί ότι τοποθετήθηκε από τους ΜΚ 1 και ΜΚ 2 καθ' υπόδειξη των ΜΚ 4 και
  2. Είναι γεγονός ότι ο ΜΚ 6 αμφέβαλλε για το σημείο. Παραμένει όμως η θέση της ΜΚ 4 ότι ο πεζός κτυπήθηκε αφού πέρασε μπροστά από το όχημα της που ήταν πίσω από τη διάβαση ενώ δεν αμφισβητήθηκε ότι ο πεζός κτυπήθηκε σε σημείο εντός της λωρίδας πορείας της κατηγορουμένης. Έχω δεχθεί επίσης τη θέση των ΜΚ 4 και ΜΚ 6 ότι ο ΜΚ 3 βάδιζε επί ης διάβασης. Το σημείο σύγκρουσης ήταν επομένως στο σημείο Χ. Το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται σε απόσταση 2.4 μ. από το νότιο πεζοδρόμιο, στην αριστερή δηλαδή λωρίδα κυκλοφορίας. Το συνολικό πλάτος του δρόμου στη διάβαση είναι 10 μ.
(6)Η κατηγορούμενη γνώριζε ότι υπήρχε διάβαση στο εν λόγω σημείο και προχώρησε ευθεία νομίζοντας ότι η ΜΚ 4 σταμάτησε με πρόθεση να στρίψει δεξιά στην «έξοδο του Λανιτείου».
(7)Η κατηγορούμενη δεν είδε τον ΜΚ 3 πριν τη σύγκρουση. Δεν καταδείχθηκε όμως αν αυτός ήταν ορατός και από ποια απόσταση.
(8)Δεν καταδείχθηκε ότι το φως έγινε κόκκινο από πράσινο για την πορεία της κατηγορουμένης πριν να γίνει η σύγκρουση.
(9)Η κατηγορούμενη μόλις αντιλήφθηκε τον ΜΚ 3 εφάρμοσε ανεπιτυχώς τα φρένα της. Νομική Πτυχή 47. Η οδήγηση προϋποθέτει την άσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης, κατά παράβαση του άρθρου 8 του Ν. 86/72, είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση άσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού (βλ. Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, με αναφορά στις Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 ΑΑΔ 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202) 48. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4). 49. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης για να αποφασιστεί:
(1)η φύση του καθήκοντος, και
(2)όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). 50. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 CLR 387, 392). Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). Ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή (βλ. Markantonis, ανωτέρω). Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v. Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350). Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). 51. Στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. 52. Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou ν. Katsouris
(1975)1 CLR 188, 192). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Nicolaides ν. Economides
(1963)2 CLR 78, 84). Συμπεράσματα 53. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή την προβληθείσα ενώπιον μου επιχειρηματολογία σε συνάρτηση με τα ευρήματα μου και την παρατεθείσα νομολογία. Με βάση τα όσα προανέφερα, καταλήγω ότι, υπό τις περιστάσεις, η κατηγορούμενη είναι ένοχη οδήγησης χωρίς την προσήκουσα προσοχή και επιμέλεια. Κατέληξα στο εν λόγω συμπέρασμα για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Η κατηγορούμενη είχε αντιληφθεί και γνώριζε την ύπαρξη της διασταύρωσης πεζών, μάλιστα είχε δει το φώς της πορείας της να είναι πράσινο. Αντιλήφθηκε επίσης το προπορευόμενο όχημα της ΜΚ 4, στη δεξιά λωρίδα σε σχέση με την πορεία της, να ελαττώνει ταχύτητα και να σταματά σε σημείο μπροστά από τη διάβαση και ενώ το φως πορείας της ήταν πράσινο. Αντί να πράξει το ίδιο, αντιλαμβανόμενη ενδεχόμενο κίνδυνο, είσοδο δηλαδή πεζού στο δρόμο, συνέχισε την ευθεία πορεία της χωρίς να ελαττώσει ταχύτητα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με τον διερχόμενο πεζό. Η αμέλεια της δεν συνδέεται με την ορατότητα της τη δεδομένη στιγμή αλλά την μη ορθή λήψη μέτρων προφύλαξης.
(2)Στην Κτωρίδης ν Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 455, όπου ο κατηγορούμενος - εφεσείων καταδικάστηκε με βάση παρόμοια γεγονότα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 456-457: «Έχουμε μελετήσει την πρωτόδικη απόφαση και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως περιέχει τέτοιο σφάλμα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε την υπόθεση πάνω στη βάση των δικών του διαπιστώσεων, όπως τις έχουμε συνοψίσει και το τελικό του συμπέρασμα πως ο εφεσείων είναι επίσης ένοχος αμέλειας δεν είναι συσχετισμένο προς οτιδήποτε αφορά σε υπολογισμούς αποστάσεων ή ταχύτητας. Μπροστά και δεξιά από τον εφεσείοντα, δηλαδή στη δεξιά από τις δύο λωρίδες του δρόμου, οδηγούντο άλλα δύο αυτοκίνητα. Αυτά τα αυτοκίνητα ελάττωσαν ταχύτητα και σταμάτησαν πριν τη διάβαση πεζών, ενώ το φως της διάβασης ήταν πράσινο. Ο εφεσείων είδε ή όφειλε να είχε δει αυτές τις κινήσεις και επομένως έπρεπε να είχε υποπτευθεί ότι υπήρχε ενδεχομένως απρόσεκτος πεζός που διασταύρωνε. Ο εφεσείων, αντί να μεριμνήσει αναλόγως, προχώρησε ως να μη συνέβαινε οτιδήποτε, διατήρησε σταθερή την ταχύτητα των 40-50 μ.α.ω., που ο ίδιος είπε ότι είχε και, όταν πλέον εισήλθε στη διασταύρωση, ήταν αργά για να αποφύγει το κτύπημα, πάρα το ότι χρησιμοποίησε τα φρένα του και επεχείρησε να στρίψει αριστερά.»
(3)Δεν μου διαφεύγει ασφαλώς η αρχή ότι σε υποθέσεις τροχαίας αμέλειας δύο υποθέσεις ποτέ δεν είναι οι ίδιες, ούτε ότι τα γεγονότα της μιας υπόθεσης δεν είναι δεσμευτικά σε άλλη. Αυτό που επιζητείται είναι η διαπίστωση του συγκεκριμένου καθήκοντος στις συγκεκριμένες περιστάσεις και η τυχόν παράβαση του. Η ενδεχόμενη αμέλεια του ενός εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει την αμέλεια κατηγορούμενου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Varnakkides v. Police
(1962)2 CLR 1 στη σελ. 3 η οποία αναφερόταν σε σύγκρουση οχημάτων. Η ίδια αρχή ισχύει κατ' αναλογία[3]).
(4)Το γεγονός ότι η κατηγορούμενη προέβη σε λανθασμένη εκτίμηση των προθέσεων της ΜΚ 4, ότι δηλαδή σταμάτησε για να στρίψει δεξιά, δεν επιδρά στην υπαιτιότητα της. Το κριτήριο εξέτασης με βάση το άρθρο 8 του Ν. 86/72 είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό. Η παράλειψη της έγκειτο στο να λάβει τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης σε κίνδυνο που ήταν εύλογα προβλεπτός από τον μέσο συνετό οδηγό. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη προφυλάξεων αποτελεί αμέλεια. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι μόνο μια δυνατότητα η οποία ουδέποτε θα εγειρόταν στη σκέψη ενός λογικού ανθρώπου τότε δεν υπάρχει αμέλεια. Δεν αναμένεται κάποιος να λάβει ασυνήθεις προφυλάξεις (βλ. Σιλβέστρου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 151, 158 - 159, με αναφορά στην Fardon v. Harcourt-Rivington [1932] All E.R. 81, 83 (H.L.)). Στην προκειμένη περίπτωση όμως η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου ήταν εύλογα εμφανής και η κατηγορούμενη έπρεπε να μειώσει ταχύτητα και να ακινητοποιήσει το όχημα της. Κατάληξη
  1. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  2. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ N. 86/72, άρθρο
  3. [1] Η κατάθεση Τεκμήριο 1 είχε δηλωθεί και εγκριθεί ως παραδεκτή. [2] Κατάστημα με πινακίδα «Andros Electronics». [3] «The case arises from the collision of two motor cars at a cross-road. Such a collision may give rise to civil claims and may also give rise to criminal liability. This court is not concerned with the way in which a civil court could look upon this same collision. The approach is different; and the consequences are different. In a criminal prosecution the position is that the driver who is negligent has a criminal liability regardless of the negligence of the other driver. If the collision is due to the negligence of the accused, either entirely or partly, his criminal liability is established, But not until then. The prosecution has to show criminal negligence beyond reasonable doubt; and to avoid confusion, the appropriate statute speaks of criminal liability for driving without due care and attention.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.