Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Βαλεντίνου Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 24617/16, 21/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2017:6 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24617/16 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Βαλεντίνου Στυλιανού Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 21.2.17 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ολγα Σοφοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο: κος Χρ. Χριστοφόρου Κατηγορούμενος παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αναφορικά με αίτημα για κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης, ήτοι ότι την 7.12.16 επέφερε το θάνατο του Ανδρέα Στυλιανού. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση καθότι υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας του και διάπραξης άλλων αδικημάτων. Στο πιο πάνω αίτημα έφερε ένσταση ο κατηγορούμενος. Αναφορικά με τον κίνδυνο φυγοδικίας, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος στήριξε την εισήγησή της στη σοβαρότητα των αδικημάτων και των ποινών που προβλέπονται και στην μεγάλη πιθανότητα, επί τη βάση του μαρτυρικού υλικού, καταδίκης του κατηγορούμενου. Προς υποστήριξη των θέσεων της η κα Σοφοκλέους επικαλέστηκε το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κατάθεση του Υπ. Αιμίλιου Καφά και του Αστυφύλακα Σταύρου Κυριάκου που υπηρετούσαν στο Τμήμα Τροχαίας Λεμεσού, στην κατάθεση του Αστ. 2244 Δημήτρη Καρακώστα, γείτονα του κατηγορουμένου, στην κατάθεση του ιδίου του κατηγορουμένου ημερ. 8.12.16 ως επίσης και των γειτόνων αυτού, της Σταύρης Λεωνίδου και του Σωτήρη Κωνσταντίνου. Σε σχέση με την πιθανότητα κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων η κα Σοφοκλέους αναφέρθηκε σε δύο προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου, ήτοι στην ποινική υπόθεση 28813/13 του Ε.Δ. Λεμεσού και στην υπόθεση 18/14 των Βρετανικών Βάσεων. Το πρώτο αδίκημα αφορούσε επίθεση και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης που διαπράχθηκε την 8.6.
- Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε την 17.2.16 σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών με τριετή αναστολή. Το δεύτερο αδίκημα αφορούσε επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης που διαπράχθηκε την 28.5.
- Για το αδίκημα αυτό ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε την 19.9.2014 σε ποινή φυλάκισης τριών μηνών με διετή αναστολή. Η ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε και στην υπόθεση 915/17 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Ε.Δ. Λεμεσού και αφορά αδικήματα που σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου διαπράχθηκαν την 6.9.
- Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνεται μεγάλος αριθμός αδικημάτων, μεταξύ των οποίων μεταφορά επιθετικού όπλου, ήτοι μαχαιριού, οπλοφορία προς διέγερση τρόμου, αντίσταση από νόμιμη σύλληψη και καταστροφή αποδεικτικού υλικού. Ο κ. Χριστοφόρου αγορεύοντας για το θέμα κράτησης του κατηγορουμένου, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, σε καμία περίπτωση μπορεί να ικανοποιήσει τα κριτήρια που επιβάλλει η νομολογία για την προφυλάκισή του. Εστίασε την εισήγησή του σε κάποιες αντιφάσεις που εντοπίζονται στις καταθέσεις. Συγκεκριμένα, επεσήμανε την αντίφαση μεταξύ της μάρτυρας Σταύρης Λεωνίδου και των μαρτύρων Δημήτρη Καρακώστα και Σωτήρη Κωνσταντίνου, οι οποίοι αναφέρουν πώς αμέσως μετά την σύγκρουση του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος με την μοτοσυκλέτα που οδηγούσε το θύμα, είδαν τον κατηγορούμενο να τρέχει προς το σπίτι του, ενώ η κα Λεωνίδου στη δική της κατάθεση, αναφέρει πώς όταν πήγε στη σκηνή είδε τον κατηγορούμενο μαζί με άλλο ένα πρόσωπο να βρίσκονται πάνω από την μοτοσυκλέτα. Επίσης είναι η θέση του πώς από το ίδιο το σχεδιάγραμμα, έγγραφο με την Ένδειξη Ε, προκύπτει "αντίφαση" με τις θέσεις που εκφράζουν μάρτυρες ειδικοί της αστυνομίας, αφού το σημείο Χ, ήτοι το σημείο σύγκρουσης, είναι στη μέση του δρόμου και όχι στο ρεύμα κυκλοφορίας της πορείας της μοτοσυκλέτας, η οποία μάλιστα έχει και ελαφρά κλίση προς τα δεξιά. Επεσήμανε ακόμη ότι η μαρτυρία από πλευράς αστυνομίας, αναφορικά για το πού έγινε η σύγκρουση είναι αυτή του Υπαστυνόμου Καφά και του ειδικού εμπειρογνώμονα της Αστυνομίας Σταυρού Κυριάκου. Εξ αυτών ο κύριος Καφάς, παρόλο που εκ πρώτης όψεως διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε βίαια με τη μοτοσικλέτα, η οποία οδηγείτο εξ αντιθέτου κατευθύνσεως, αναθέτει στον κύριο Κυριάκου ως εμπειρογνώμονα, να προβεί σε σχέδιο της σκηνής και περαιτέρω εξετάσεις. Ο ίδιος όμως ο εμπειρογνώμονας, ο κύριος Σταύρος Κυριάκου, σύμφωνα και με το δικό του το σχεδιάγραμμα δεν μπορούσε, όπως αναφέρει στην δική του την έκθεση να διαπιστώσει αν το αυτοκίνητο κατά την στιγμή της σύγκρουσης ήταν σε ευθεία γραμμή ή λοξώς δεξιά. Ακόμη με βάση το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο κ. Σταύρος Κυριάκου, η σύγκρουση φαίνεται να έγινε στο σημείο 'Χ', στη μέση του δρόμου και περαιτέρω αυτός αναφέρει ότι η μοτοσικλέτα μπήκε δεξιά και έχει χτυπήσει στον δεξιό τροχό του αυτοκινήτου το οποίο με τον εμβολισμό έφυγε δεξιά. Συναφώς με αυτή την μαρτυρία, είναι εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι δεν είναι σαφές για το ποιο όχημα εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Σε σχέση δε με το τι προηγήθηκε της σύγκρουσης και των όσων επακολούθησαν, επεσήμανε ότι ο κατηγορούμενος δεν απείλησε το θύμα, αντιθέτως αυτός ήταν που δεχόταν απειλές και αν δεν γινόταν η σύγκρουση η σφαίρα που ανευρέθηκε εντός της θαλάμης του πιστολιού που είχε χρησιμοποιήσει το θύμα για να ρίξει πυροβολισμούς προς το σπίτι του κατηγορούμενου, προοριζόταν για τον κατηγορούμενο ο οποίος από τύχη δεν δολοφονήθηκε. Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι όταν ζητήθηκε από το συνήγορο του κατηγορούμενου να παραπέμψει το Δικαστήριο σε ποιο σημείο από το μαρτυρικό υλικό εντοπίζεται τέτοιος ισχυρισμός η γεγονός, απλά μας παρέπεμψε στο σχεδιάγραμμα, έγγραφο με την Ένδειξη Ε και συγκεκριμένα στο σημείο που ανευρέθηκαν οι κάλυκες από τους πυροβολισμούς. Αναφέρθηκε και στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου και επισήμανε ότι ένα εκ των δυο του παιδιών αντιμετωπίζει πρόβλημα στο λόγο και υποβάλλεται για το σκοπό αυτό σε θεραπεία ενώ η σύζυγος του που είναι επιληπτική. Σε περίπτωση δε που συνεχιστεί η κράτηση του, είναι εισήγηση του συνηγόρου του, πώς τα δύο του παιδία κινδυνεύουν να μείνουν απροστάτευτα αν η σύζυγος του υποστεί κρίση επιληψίας. Πρόσθεσε ακόμη ότι ό ίδιος ο κατηγορούμενος μετά από ατύχημα κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του στη Εθνική Φρουρά, κατέστη ανίκανος για εργασία και γι αυτό τόσο ό ίδιος όσο και η οικογένεια του είναι λήπτες δημοσίου βοηθήματος. Προς επίρρωση δε της θέσης του αυτής, κατέθεσε την ταυτότητα του κατηγορούμενου από την Παγκύπρια Οργάνωση Αναπήρων, έγγραφο με την Ένδειξη Α. Αναφορικά με τους όρους που θα τεθούν για να διασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορούμενου στη δίκη του εισηγήθηκε όπως αυτός καταθέσει μετρητά, μέσω κάποιου αξιόχρεου εγγυητή, ύψους 25.000,00, παρουσιάζεται τρεις φορές την ημέρα σε αστυνομικό σταθμό, παραδώσει όλα του τα ταξιδιωτικά έγγραφα και ενημερώνει εκ των προτέρων την αστυνομία σε περίπτωση μετακίνησης και απομάκρυνσης του από το σπίτι του, σε απόσταση πέραν των 20 χλμ. Σε σχέση δε με τις δύο προηγούμενες καταδίκες ισχυρίστηκε ότι αυτές αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν προ πολλών ετών ενώ στην ποινική υπόθεση 915/17 δεν υπάρχει, σύμφωνα πάντα με το συνήγορο, επαρκής μαρτυρία για καταδίκη του κατηγορουμένου. Προέβαλε δε ο ίδιος διάφορες εκδοχές σε σχέση με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην πιο πάνω υπόθεση. Σύμφωνα με το Άρθρο 11.1 του Συντάγματος, ο κανόνας είναι ότι «Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφάλειας». Το δικαίωμα αυτό περιορίζεται μόνο υπό τους όρους που το Σύνταγμα θέτει (Άρθρο 11.2) και υπό τις προϋποθέσεις και τους περιορισμούς που η νομολογία έθεσε ώστε η κράτηση ενός κατηγορουμένου να δικαιολογείται στη συγκεκριμένη περίπτωση ως εξαίρεση στο γενικό κανόνα. Όπως δε ο Δικαστής Καλλής αναφέρει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κώστας Ευστρατίου Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 109: «Σύγκριση της κυπριακής νομολογίας με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποκαλύπτει ότι οι δύο νομολογίες είναι απόλυτα ταυτισμένες. Σύμφωνα με το σύγγραμμα "Law of the European Convention on Human Rights" των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, σελ. 139: "It is well established that a person must be released pending trial unless the state can show that there are 'relevant and sufficient' reasons to justify his continued detention. The Court has identified four grounds upon which the refusal of bail may be justified: the danger of flight, interference with the course of justice, the prevention of crime and the preservation of public order.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Είναι καλά καθιερωμένο ότι ένα πρόσωπο πρέπει να αφήνεται ελεύθερο εκκρεμούσης της δίκης του εκτός εάν η πολιτεία υποδείξει ότι υπάρχουν σχετικοί και επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν τη συνεχιζόμενη κράτηση. Το δικαστήριο έχει καθορίσει τέσσερεις λόγους οι οποίοι δικαιολογούν την άρνηση να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ένας κατηγορούμενος: ο κίνδυνος διαφυγής, παρέμβαση στην πορεία απονομής της δικαιοσύνης, την πρόληψη του εγκλήματος και την προστασία της έννομης τάξης». Νομοθετικά στην Κύπρο, το θέμα ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155[1]. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο δικαστήριο, αποτελεί ένα από τους λόγους που μπορεί να δικαιολογήσει την κράτησή του. Για το ζήτημα του κινδύνου διαφυγής σχετικά είναι τα ακόλουθα από το σύγγραμμα Law of the European Convention on Human Rights των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, που επίσης υιοθετήθηκαν στην Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας, ανωτέρω: «DANGER OF FLIGHT Most cases have concerned the danger of flight. The general test the Court applies when assessing the refusal of bail on this ground is found in the Stogmuller case, A9 p.44
(1969), where it said: There must be a whole set of circumstances... which give reason to suppose that the consequences and hazards of flight will seem to him to be a lesser evil than continued imprisonment'.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Πολλές υποθέσεις αναφέρονται πάνω στον κίνδυνο διαφυγής. Το γενικό κριτήριο που εφαρμόζει το δικαστήριο οσάκις αποτιμά την άρνηση απόλυσης με εγγύηση με βάση αυτό το λόγο έχει διατυπωθεί στην υπόθεση Stogmuller, Α9 p. 44
(1969)στην οποία αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: "Πρέπει να υπάρχει ολόκληρη σειρά περιστάσεων . οι οποίες δίνουν αφορμή για να υποτεθεί ότι οι συνέπειες και οι κίνδυνοι της διαφυγής θα φαίνονται στον κατηγορούμενο μικρότερο κακό από τη συνεχιζόμενη φυλάκιση." Αναφορικά με τις περιστάσεις που είναι σχετικές σαφώς η αυστηρότητα της ποινής που ο κατηγορούμενος αναμένει να του επιβληθεί εάν καταδικαστεί είναι σημαντικός παράγοντας.» Το ενδεχόμενο ύπαρξης του παραπάνω κινδύνου εξετάζεται επί τη βάσει παραγόντων όπως είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, ως αυτή σκιαγραφείται από τα γεγονότα της υπόθεσης, σε συνάρτηση με την ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. Η πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων, είναι επίσης παράγοντας που προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Σε ό,τι αφορά την πιθανολόγηση καταδίκης καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Χατζηδημητρίου ν Δημοκρατίας[2] όπου λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγησή της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou (ανωτέρω). Εξ άλλου, το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No. 2)(ανωτέρω)». Οι δεσμοί του κατηγορουμένου με τη χώρα μας συνιστούν παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τα πιο πάνω αντικειμενικά κριτήρια. Οι δεσμοί αυτοί όμως από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία αυτός εμπλέκεται. Αυτό που εξετάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι οι επιπτώσεις που δυνατό να έχουν οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου στον κίνδυνο φυγοδικίας[3]. Έχοντας κατά νου τις παραπάνω νομικές αρχές προχωρούμε στην εξέταση του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής με αναφορά στα αδικήματα επί του κατηγορητηρίου και το μαρτυρικό υλικό που ευρίσκεται ενώπιον μας, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι η μαρτυρία, στο στάδιο που το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα αυτής της φύσης, δεν εξετάζεται αναλυτικά αλλά κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιον του, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητά του. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη[4]. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη. Κατηγορείται για φόνο εκ προμελέτης, αδίκημα το οποίο τιμωρείται με ισόβια φυλάκιση. Εξετάσαμε το μαρτυρικό υλικό στο σύνολό του. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος και το θύμα ήταν γνωστοί. Από την κατάθεση δε του ιδίου του κατηγορουμένου ημερομηνίας 8.12.16 προκύπτει ότι πριν το επίδικο συμβάν είχε δημιουργηθεί ένταση στις σχέσεις τους. Αντικείμενο της διαφοράς τους ήταν ένα αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του θύματος. Το προηγούμενο βράδυ ο κατηγορούμενος ζήτησε από κάποιο γνωστό του, τον Τζοάν, να τον μεταφέρει σε κάποιο γκαράζ. Ο Τζοάν οδηγούσε κατά το συγκεκριμένο χρόνο το αυτοκίνητο του θύματος. Ενώ ο Τζοάν και ο κατηγορούμενος επέβαιναν επί του πιο πάνω οχήματος, τους σταμάτησε περίπολο της ΥΚΑΝ και στην κατοχή του Τζοάν εντοπίστηκαν ναρκωτικές ουσίες. Η ΥΚΑΝ συνέλαβε τον Τζοάν και κράτησε και το όχημα που οδηγούσε, ήτοι το όχημα του θύματος, ενώ τον κατηγορούμενο τον άφησε ελεύθερο. Το θύμα επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο και ζήτησε να μάθει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η Αστυνομία κατείσχε το όχημά του. Ο κατηγορούμενος του έδωσε τις σχετικές εξηγήσεις, αυτός συνέχισε να του τηλεφωνεί, να τον βρίζει και να τον απειλεί ότι θα σκότωνε τόσο τον ίδιο όσο και την οικογένεια του. Το βράδυ που έγινε το επεισόδιο ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στο θύμα για να τον ηρεμήσει, απάντησε την κλήση ένα άγνωστο άτομο, ο οποίος μετέφερε στο θύμα αυτά που του έλεγε ο κατηγορούμενος και αντίστροφα. Το άγνωστο αυτό άτομο μετέφερε, μεταξύ άλλων, την απειλή του θύματος ότι θα πήγαινε να τον σκοτώσει. Ενόψει τούτου ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε επιφυλακή και κατά η ώρα 23:30 πήρε το αυτοκίνητο της μητέρας του και έκανε "γυρούς" στη γειτονιά του για να δει μήπως ερχόταν το θύμα για να πραγματοποιήσει τις απειλές του. Δέκα λεπτά αργότερα ενώ ο κατηγορούμενος πορευόταν από τη νότια πλευρά της οδού Τήνου, όπου βρίσκεται η οικία του προς τη βόρεια, είδε μία μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού να κατευθύνεται προς το μέρος του και να πυροβολεί προς το σπίτι του. Ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τότε ότι ήταν το θύμα ή κάποιος τον οποίο είχε στείλει ο τελευταίος. Παραθέτουμε αυτούσια τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη συνέχεια, σύμφωνα πάντα με την κατάθεσή του: «Εγώ εκατάλαβα ότι είναι ο Αμερικάνος ή κάποιος που έστειλε και εσταμάτησα το αυτοκίνητο μου πάνω στην στροφή για να τον κάμω να έρθει προς το μέρος μου και να φύγει από το σπίτι μου και να βουρήσω μετά εγώ να φύγω εάν τα κατάφερνα και του έκαμα μια φορά τα τίπς. Τότε η μοτοσικλέτα ανέπτυξε ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το μέρος μου και όπως ήμουν σταματημένος εκαρφώθηκε πάνω στο μπροστινό καπό μου και ο οδηγός της πετάχτηκε πάνω από το αυτοκίνητο. Εγώ επειδή εν ήξερα αν ήταν ζωντανός εβουρούσα προς το σπίτι μου και φώναζα βοήθεια. Κοντά μου ήρθε και ο αδελφός μου πανικοβλημένος και εβουρούσαμε μαζί προς το σπίτι μου να μπούμε έσσω. Που τον φόβο μας επέφταμεν χαμέ και σηκωνούμασταν και ο αδελφός μου εφώναζε θα μας παίξουν, θα μας παίξουν γιατί δεν ηξέραμεν αν είχε άλλο άτομο μαζί του ή ο ίδιος που ήταν στην μοτόρα. Ακολούθως αφού εμπήκαμε σπίτι μας εφκήκα πάνω στην βεράντα και εφώναζα της γιαγιάς μου να καλέσει Αστυνομία και έκλεισα όλες τις πόρτες και έβαλα τους καναπέδες μπροστά.» Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε, μεταξύ άλλων, η κατάθεση του Υπ. Αίμιλιου Καφά, ο οποίος είναι ειδικός, μεταξύ άλλων, στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων. Ο μάρτυρας εξέτασε τη σκηνή στην οποία έλαβε χώρα το επεισόδιο τόσο κατά την διάρκεια της νύχτας λίγη ώρα μετά το συμβάν όσο και κατά τη δεύτερη επίσκεψή του κατά την διάρκεια της ημέρας. Ήταν η θέση του ότι από τις τελικές θέσεις των δύο ενεχομένων οχημάτων τα ίχνη τριβής στην άσφαλτο και τη φύση της σύγκρουσης ήταν πασιφανές ότι το όχημα ΚYE385 που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο με βόρεια κατεύθυνση στην οδό Τήνου εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε βίαια με τη μοτοσικλέτα ΚLH463 η οποία οδηγείτο από το θύμα εξ αντιθέτου κατευθύνσεως δηλαδή προς το νότο. Ήταν επίσης η θέση του, με βάση τις εξετάσεις που διενήργησε ότι αμφότερα τα ενεχόμενα οχήματα ήταν σε κίνηση όταν συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Το πόρισμα του Υπ. Καφά ταυτίζεται και με το πόρισμα του Αστ. Σταύρου Κυριάκου, ο οποίος είναι και αυτός ειδικός στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων. Στην έκθεση που ετοίμασε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι από τις εξετάσεις που διενήργησε προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι και τα δύο ενεχόμενα οχήματα βρισκόντουσαν σε κίνηση όταν συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Αναφέρει επίσης ότι το σημείο σύγκρουσης βρισκόταν «στο ρεύμα κυκλοφορίας της μοτοσικλέτας». Με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μας, το οποίο εξετάσαμε στην όψη του, κρίνουμε ότι η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου είναι ορατή χωρίς να αποκλείεται βέβαια λογική προσδοκία για αθώωση του. Σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων έχοντας υπόψη τις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου και ιδιαίτερα την καταδίκη του στην υπόθεση 288813/13 του Ε.Δ. Λεμεσού για το αδίκημα της επίθεσης και πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης ως επίσης και το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμεί η ποινική υπόθεση του Ε.Δ. Λεμεσού 915/17, κρίνουμε ότι ο κατηγορούμενος προβάλλει την εικόνα προσώπου που είναι επιρρεπής στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Αυτό βεβαίως χωρίς να σημαίνει ότι προκρίνουμε και το αποτέλεσμα στην παρούσα αλλά και στην υπόθεση που έχει γίνει αναφορά από την Κατηγορούσα Αρχή, καθότι εκείνο που δεσπόζει στο μυαλό μας είναι το τεκμήριο της αθωότητας. Δεν παραβλέπουμε ακόμη, ότι ο κατηγορούμενος, ως Κύπριος πολίτης, μόνιμα εγκατεστημένος στη Δημοκρατία, έχει μόνιμους δεσμούς με τη χώρα μας. Από την άλλη όμως, οι κίνδυνοι στους οποίους έχουμε αναφερθεί όπως αναγνωρίζονται από τη νομολογία είναι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης τέτοιοι, ώστε η πιθανότητα διαφυγής να προκύπτει ως εύλογο ενδεχόμενο. Εν όψει όλων των ανωτέρω έχουμε ικανοποιηθεί από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό: α. ότι υπάρχει ενδεχομένη και ορατή πιθανότητα καταδίκης στο μέτρο και το βαθμό που απαιτείται για τους σκοπούς της κράτησης τους, σε αδικήματα τα οποία οι προβλεπόμενες και επιβαλλόμενες ποινές είναι ιδιαίτερα αυστηρές, β. ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι επίσης υπαρκτός, Υπό το φως όλων των πιο πάνω και αφού λάβαμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και θα συνεχίσει να τελεί μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, το οποίο κρίνουμε ότι δεν είναι μεγάλο, κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης του κατηγορουμένου. Συνακόλουθα το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Ο κατηγορούμενος να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία που έχει οριστεί η ακρόαση της υπόθεσης, ήτοι μέχρι την 22.5.2017. (Υπ.) ............... Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - κράτηση μέχρι τη δίκη [1] «157.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του παρόντος άρθρου, Δικαστήριον ασκούν ποινικήν δικαιοδοσίαν δύναται, εάν θεωρή πρέπον, καθ΄ οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, να απολύση επί εγγυήσει οιονδήποτε πρόσωπον κατηγορούμενον ή καταδικασθέν δια ποινικόν αδίκημα, επί τη υπό του τοιούτου προσώπου εκτελέσει εγγυητικού επί απολύσει γραμματίου ως εν τω παρόντι Νόμω προβλέπεται.» [2]
(1997)2 ΑΑΔ 45. [3] Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Γ. Φλεριάνου ν Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, Π.Ε. 13/16, ημερομηνίας 3.3.2016 και Περικλή Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 114/16, ημερομηνίας 7.7.2016 [4] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Κουννάς ν Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου ν Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο