Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χριστάκη Ναθαναήλ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5961/14, 3/2/2017

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Γιάγκου άλλως Λεμόνα ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 382, Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
2. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
3. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Δηλ. η όλη μαρτυρία εμπεριέχει τόσο θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων (εξ όψεως) και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και στη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Η δε εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία, ως αναιρούσα την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση είναι περιορισμένη. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση Πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο είναι διαφορετικό από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό είναι αρκετό η κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9). Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει στην παρούσα τις κατηγορίες 1 - 4 και η κατηγορούμενη 2 τις κατηγορίες 5 - 8, όλες σημειώνεται για κατάχρηση εξουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 105 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Ενώ ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 9 & 10, για απαγωγή, κατά παράβαση των άρθρων 247 και 248 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και για απαγωγή προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό του, κατά παράβαση του άρθρου 250 του ίδιου νόμου. Συγκεκριμένα οι λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών έχουν ως ακολούθως : Kατηγορία 1 Ο 1ος κατηγορούμενος την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Αξιωματικός της Αστυνομίας με τον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ ήταν αξιωματικός στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού παρέλειψε να δώσει οδηγίες στην 2η κατηγορούμενη που τότε ήταν η Λοχίας 3319 Ανδρούλλα Ιωάννου να θέσει υπό την επιτήρηση της την πιο πάνω Οξάνα Ράντσιεβα που σύμφωνα με καταγγελία παρέβηκε τους όρους εργασίας της και ήταν στο γραφείο μικροαδικημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και αυθαίρετα διέταξε και παραδόθηκε στον 3ο κατηγορούμενο που ήταν εργοδότης της στο καμπαρέ ΖΥΓΟΣ και εργάζετο ως καλλιτέχνιδα. Kατηγορία 2 Ο 1ος κατηγορούμενος την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Αξιωματικός της Αστυνομίας με τον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ ήταν αξιωματικός στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού παρέλειψε να δώσει οδηγίες στην 2η κατηγορούμενη που τότε ήταν η Λοχίας 3319 Ανδρούλλα Ιωάννου να θέσει υπό την επιτήρηση της την πιο πάνω Οξάνα Ράντσιεβα που ήταν μεθυσμένη και που σύμφωνα με καταγγελία παρέβηκε τους όρους εργασίας της και ήταν στο γραφείο μικροαδικημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και αυθαίρετα διέταξε και παραδόθηκε στον 3ο κατηγορούμενο που ήταν εργοδότης της στο καμπαρέ ΖΥΓΟΣ όπου και εργάζετο ως καλλιτέχνιδα χωρίς να διαπιστώσει το καθεστώς παραμονής της και δεν διέταξε να αφεθεί ελεύθερη αλλά να παραδοθεί στον εργοδότη της. Kατηγορία 3 Ο 1ος κατηγορούμενος την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Αξιωματικός της Αστυνομίας με τον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ εκτελούσε χρέη Αξιωματικού Υπηρεσίας στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού παρέλειψε να εκτελέσει τα καθήκοντα του που όφειλε να εκτελέσει σύμφωνα με το νόμο, δηλαδή να προστατέψει την πιο πάνω Οξάνα Ράντσιεβα που ήταν στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και διέταξε τη 2η κατηγορούμενη, πρώην Λοχία 3319 Ανδρούλλα Ιωάννου να την παραδώσει στον 3ο κατηγορούμενο που ήταν εργοδότης της. Kατηγορία 4 Ο 1ος κατηγορούμενος την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Αξιωματικός της Αστυνομίας με τον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα του, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ εκτελούσε χρέη Αξιωματικού Υπηρεσίας στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού παρέλειψε να εκτελέσει τα καθήκοντα του που όφειλε να εκτελέσει σύμφωνα με το νόμο, δηλαδή να δώσει οδηγίες να διερευνηθεί ο ισχυρισμός του 3ου κατηγορούμενου, Μάριου Αθανασίου ότι η Οξάνα Ράντσιεβα παρέβηκε τους όρους εργασίας της και εγκατέλειψε το καμπαρέ ΖΥΓΟΣ και διέταξε να παραδοθεί στον 3ο κατηγορούμενο που ήταν και ο εργοδότης της. Kατηγορία 5 Η 2η κατηγορούμενη την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Λοχίας της Αστυνομίας με αριθμό 3319 στο τμήμα μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα της, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ ήταν Λοχίας υπεύθυνη του τμήματος μικροπαραβάσεων στον Κεντρικό Αστυνομικό σταθμό παρέλειψε να προστατεύσει την Οξάνα Ράντσιεβα η οποία ήταν μεθυσμένη και βρισκόταν στο γραφείο της μετά που παραδόθηκε εκεί από τον 3ο κατηγορούμενο, Μάριο Αθανασίου που ήταν εργοδότης της και ο οποίος ανέφερε ότι εγκατάλειψε την εργασία της στο καμπαρέ ΖΥΓΟΣ παραβαίνοντας τους όρους του συμβολαίου εργασίας της και την παρέδωσε πίσω στον εργοδότη της 3ον κατηγορούμενο. Kατηγορία 6 Η 2η κατηγορούμενη την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Λοχίας της Αστυνομίας με αριθμό 3319 στο τμήμα μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα της, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ ήταν Λοχίας και υπεύθυνη του τμήματος μικροπαραβάσεων στον Κεντρικό Αστυνομικό σταθμό παρέλειψε να προστατεύσει την Οξάνα Ράντσιεβα η οποία ήταν μεθυσμένη και βρισκόταν στο γραφείο της μετά που παραδόθηκε εκεί από τον 3ο κατηγορούμενο, Μάριο Αθανασίου που ήταν εργοδότης της, επειδή εγκατέλειψε την εργασία της στο καμπαρέ ΖΥΓΟΣ παραβαίνοντας τους όρους του συμβολαίου εργασίας της και αυθαίρετα την παρέδωσε πίσω στον 3ον κατηγορούμενο χωρίς να διερευνήσει και να διαπιστώσει το καθεστώς παραμονής της. Kατηγορία 7 Η 2η κατηγορούμενη την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Λοχίας της Αστυνομίας με αριθμό 3319, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα της, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ εκτελούσε καθήκοντα υπευθύνου αλλαγής στο τμήμα μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού, παρέλειψε να εκτελέσει τα καθήκοντα της που όφειλε να εκτελέσει σύμφωνα με τον νόμο, δηλαδή να προστατεύσει την πιο πάνω Οξάνα Ράντσιεβα που βρισκόταν στο τμήμα μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού και αυθαίρετα την παρέδωσε στον 3ον κατηγορούμενο που ήταν και ο εργοδότης της. Kατηγορία 8 Η 2η κατηγορούμενη την 28η Μαρτίου 2001 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή, Λοχίας της Αστυνομίας με αριθμό 3319, κατά κατάχρηση εξουσίας που αναγόταν στα καθήκοντα της, ενέργησε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα της Οξάνας Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, δηλαδή, ενώ εκτελούσε καθήκοντα υπευθύνου αλλαγής στο τμήμα μικροπαραβάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού, παρέλειψε να εκτελέσει τα καθήκοντα της που όφειλε να εκτελέσει σύμφωνα με τον νόμο, δηλαδή να διερευνήσει τον ισχυρισμό του 3ου κατηγορούμενου ότι η πιο πάνω Οξάνα Ράντσιεβα παρέβηκε τους όρους εργασίας της και εγκατέλειψε το καμπαρέ ΖΥΓΟΣ που εργαζόταν και την παρέδωσε στον 3ο κατηγορούμενο. Κατηγορία 9 Ο 3ος κατηγορούμενος την 28η Μαρτίου 2001 στην περιοχή Γερμασόγειας, της Επαρχίας Λεμεσού, με βία εξανάγκασε την Οξάνα Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία να φύγει από τη δισκοθήκη ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ. Κατηγορία 10 Ο 3ος κατηγορούμενος την 28η Μαρτίου 2001 στην περιοχή Γερμασόγειας, της Επαρχίας Λεμεσού, απήγαγε την Οξάνα Ράντσιεβα, τέως από τη Ρωσία, με σκοπό να προκαλέσει τον κρυφό και άδικο περιορισμό της, δηλαδή την απήγαγε από τη δισκοθήκη ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ και την μετέφερε στο αυτοκίνητο του και στη συνέχεια στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 14 μάρτυρες και στα πλαίσια της μαρτυρίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 45 τεκμήρια. Ας σημειωθεί εδώ ότι το τεκμήριο 7, κείμενο έντεκα σελίδων, περιέχει τα παραδεκτά γεγονότα που έγιναν στην υπόθεση και τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Επίσης να σημειωθεί κατατέθηκε εκ συμφώνου η απόφαση του Ευρωπαικού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Rantsev v. Cyprus and Russia στην αίτηση 25965/04 ημερ.10/05/10 (τεκμ.45). Σύμφωνα δε με το κείμενο παραδεκτών γεγονότων (τεκμ.7), τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης περιστρέφονται γύρω από τον αφύσικο θάνατο της ρωσίδας Οξάνα Ράντσεβα που συνέβηκε τις πρώτες πρωινές ώρες στις 28/03/2001 στη Λεμεσό. Την υπόθεση διερεύνησε το ΤΑΕ Λεμεσού σαν αφύσικο θάνατο και σχημάτισε ποινικό φάκελο, με την ολοκλήρωση των εξετάσεων δε προωθήθηκε για Θανατική Ανάκριση η οποία συμπληρώθηκε μετά από σχετική διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 27/12/2001 (αρ. Θανατικής Ανάκρισης 28/2001). Με την έκδοση του πορίσματος του Θανατικού Ανακριτή το θέμα του θανάτου της ρηθείσας Ράντσεβα θεωρήθηκε λήξαν για την Κυπριακή Δημοκρατία. Κατά το έτος 2004 ο πατέρας του θύματος προσέφυγε στο ΕΔΑΔ τόσο εναντίον της Κύπρου όσο και εναντίον της Ρωσίας με ατομική προσφυγή (αρ.25965/2004) και το ΕΔΑΔ καταδίκασε τόσο την Κύπρο όσο και την Ρωσία. Με βάση αυτό το δεδομένο το Υπουργικό Συμβούλιο διόρισε στις 05/02/09 ποινικούς ανακριτές με συγκεκριμένους όρους εντολής (μεταξύ άλλων για διερεύνηση των συνθηκών θανάτου της Οξάνα Ράντσεβα και ποινικής ευθύνης οποιουδήποτε προσώπου), ενώ γίνεται αναφορά στο κείμενο στο μετέπειτα διορισμό και άλλων (νέων) ανακριτών, μεταξύ αυτών και ο Παναγιώτης Πελαγίας, πρώην αξιωματικός της Αστυνομίας (ΜΚ1 στην παρούσα). Στη συνέχεια καταγράφονται στο κείμενο παραδεκτών γεγονότων οι συνθήκες άφιξης της Οξάνα Ράντσεβα στην Κύπρο και ακολούθως οι συνθήκες εργοδότησης και διαμόνης της στην Κύπρο. Σε κάποιο σημείο αναφέρεται ότι η Οξάνα Ράντσεβα στις 19/03/2001 εγκατέλειψε τον χώρο εργασίας και διαμονής της και έκτοτε ήταν άγνωστο που διέμενε και τι έκανε, μέχρι τις 28/03/2001 που ο κατηγορούμενος 3 την εντόπισε μαζί με τον Πέτρο Χαραλάμπους (ΜΚ8 στην παρούσα), κάτω από τις συνθήκες που περιγράφονται, σε δισκοθήκη και την μετέφερε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της ΑΔΕ Λεμεσού. Εκεί ήταν η 2η κατηγορούμενη, Λοχίας της Αστυνομίας με αρ.3319, και ακόμα 3 αστυφύλακες. Ο κατηγορούμενος 3 αφού παρέδωσε στην Αστυνομία το διαβατήριο της Οξάνα Ράντσεβα και έδωσε γραπτή κατάθεση αναχώρησε, ενώ η Οξάνα Ράντσεβα παρέμεινε στο Τμήμα. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 3 κλήθηκε τηλεφωνικώς από την Αστυνομία και παρέλαβε την Οξάνα Ράντσεβα την οποία οδήγησε σε συγκεκριμένο διαμέρισμα που ενοικίαζε. Ακολούθως γίνεται αναφορά σε γεγονότα κατά και μετά τον θάνατο της Οξάνα Ράντσεβα, για την θανατική ανάκριση που διεξήχθη και το πόρισμα του Θανατικού Ανακριτή, τις ιατροδικαστικές / επιστημονικές εξετάσεις και για θέματα που αφορούν τη διερεύνηση που έγινε κατόπιν του διορισμού νέων ποινικών ανακριτών όπως αναφέρθηκε και σε άλλο σημείο πιο πάνω. Όσον αφορά τους μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο, αναφέρεται ότι η μαρτυρία τους πολύ συνοπτικά ήταν η εξής : Μ.Κ.1 Παναγιώτης Πελαγίας: Είναι ένας εκ των ποινικών ανακριτών που διορίστηκαν στις 27/12/11 (βλ. τεκμ.1) για να διεξάγουν έρευνα σχετικά με πιθανή διάπραξη ποινικών αδικημάτων εναντίον της Οξάνα Ράντσεβα και αναφέρθηκε εις όλες τις ενέργειες που έγιναν, στη λήψη καταθέσεων κλπ (βλ. τεκμ.2 και 3). Οι γραπτές κατηγορίες των κατηγορούμενων κατατέθηκαν ως τεκμήρια 4-6, ενώ κατέθεσε σημειώνεται κατά την μαρτυρία του διάφορα άλλα έγγραφα, φωτογραφίες, καταθέσεις και τεκμήρια (τεκμ.8-19). Στην αντεξέταση του σημειώνεται έκανε αναφορά, μεταξύ άλλων, σε κενά, παραλείψεις και σφάλματα κατά τη διερεύνηση αρχικά της υπόθεσης του αφύσικου θανάτου της Ράντσεβα, σε παραλείψεις των πρώτων ποινικών ανακριτών που διορίστηκαν, όπως επίσης στη μαρτυρία που θα έπρεπε να εντοπιστεί από Ρωσία, Αγγλία και Αυστρία για να θεωρείτο ολοκληρωμένη και η δική τους διερεύνηση. Μ.Κ.2 Ανώτερος Υπαστυνόμος Μιχάλης Μιχαήλ: Αναγνώρισε την γραπτή κατάθεση που έδωσε στις 04/04/12 (τεκμ.20). Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν αναπληρωτής υπαστυνόμος και εκτελούσε μεταξύ άλλων χρέη υπεύθυνου του Τμήματος Μικροπαραβάσεων. Η κατηγορούμενη 2 ήταν υπεύθυνη αλλαγής στις Μικροπαραβάσεις. Δεν θυμάται αν η κατηγορούμενη 2 τον ενημέρωσε για οτιδήποτε που αφορούσε την υπόθεση της Οξάνα ή να έδωσε οποιεσδήποτε οδηγίες για την περίπτωση. Εάν αντιμετώπιζε την περίπτωση θα έδινε οδηγίες όπως η καλλιτέχνιδα παραμείνει στο σταθμό υπό επιτήρηση μέχρι να επιληφθεί η Υ.Α.Μ. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι σε περιπτώσεις εγκατάλειψης του χώρου και διαμονής μιας καλλιτέχνιδας, και αυτό συνέβαινε και τον επίδικο χρόνο, γίνονταν καταχωρήσεις και παράπεμπαν το θέμα στο κλιμάκιο Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Το κάθε μέλος ή λοχίας είναι υπόχρεος να καταχωρεί τα περιστατικά στο ημερολόγιο συμβάντων. Δεν θυμάται να διάβασε την καταχώρηση του βιβλίου συμβάντων για τα διαδραματισθέντα στις 28/03/
2. Το ημερολόγιο αυτό πρέπει να καταστράφηκε με βάση τις αστυνομικές διατάξεις και συγκεκριμένα ότι τα μητρώα φυλάγονται μέχρι 5 χρόνια και ακολούθως καταστρέφονται. Θα έδινε οδηγίες ο αλλοδαπός που εγκατέλειψε το χώρο εργασίας του να παραμείνει εκεί μέχρι να ενημερωθεί ο επί καθήκοντι λειτουργός της ΥΑΜ, εφόσον υπήρχε ειδοποίηση από το κλιμάκιο Αλλοδαπών και Μετανάστευσης τις πρωινές ώρες της 28ης/03/2001 προς το άτομο που εργαζόταν στις Μικροπαραβάσεις ότι έχει εντοπιστεί στο computer το συγκεκριμένο άτομο και υπάρχει καταγγελία ότι εγκατέλειψε τον χώρο διαμονής και εργασίας του. Μ.Κ.3 Κατερίνα Κονάρη: Το 2001 ήταν Υπεύθυνη του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Κατέθεσε βιογραφικό σημείωμα (τεκμ.21), την έκθεση που ετοίμασε για τις αναλύσεις της Οξάνα Ράντσεβα (τεκμ.22) και την κατάθεση της ημερ.29/12/11 (τεκμ.23). Επίσης κατέθεσε το απόσπασμα από το βιβλίο στο οποίο αναφέρεται στην εν λόγω κατάθεση της (πίνακας Dubowski) ως τεκμήριο
3. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι με βάση το επίπεδο αλκοόλης στην προκειμένη περίπτωση ήτοι 210mg% αιθυλικής αλκοόλης στο δείγμα αίματος και 215mg% αιθυλικής αλκοόλης στο δείγμα ούρων, θα περίμενε κάποιον να συμπεριφέρεται με όσα περιγράφει ο Dubowski δηλαδή μείωση του συντονισμού των κινήσεων, σύγχυση αποπροσανατολισμό. Επίσης είπε ότι θα είχε δυσκολία στο βάδισμα και πιθανόν αν υπήρχε ένας άνθρωπος δίπλα της θα την βοηθούσε να την στηρίξει. Μ.Κ.4 Δημήτρης Χριστοδούλου: Είναι συνταξιούχος αξιωματικός της Αστυνομίας. Η κατάθεση που έδωσε στις 06/04/12 κατατέθηκε ως τεκμήριο
4. Από το 1999 μέχρι αρχές του 2003 ήταν Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού, με βαθμό Αστυνόμου Α'. Είχε ενημερωθεί και επισκέφθηκε τη σκηνή που βρέθηκε νεκρή η κοπέλα στο δρόμο. Δεν θυμάται να κάλεσε ή να συζήτησε το θέμα με τον κατηγορούμενο 1 και πως ενήργησε ή έκαμε η κατηγορούμενη
5. Στην αντεξέταση είπε ότι έδωσε κατάθεση για την υπόθεση τότε που έγινε το συμβάν και όταν ρώτησε όταν του ελήφθη η κατάθεση τεκμ.25 που είναι η άλλη κατάθεση του είπαν δεν βρέθηκε και ήταν αδύνατο μετά από 11 χρόνια. Όταν επέστρεψε στο γραφείο του πληροφορήθηκε ότι η κοπέλα που αυτοκτόνησε ήταν λίγες ώρες πριν στις Μικροπαραβάσεις. Θυμάται, χωρίς όμως να είναι απόλυτα σίγουρος, ότι κάλεσε την κατηγορούμενη 2 στο γραφείο του και ήταν πολύ εκνευρισμένος για το ότι την έδωσαν πίσω στον άνθρωπο που την έφερε και της έκανε σφοδρότατη παρατήρηση και εάν δεν κάνει λάθος τη μετέθεσε την ίδια στιγμή. Δεν θυμάται να του είπε ότι την διέταξε άλλος γιατί αν του έλεγε θα καλούσε τον κατηγορούμενο 1, ούτε θυμάται συνομιλία με τον 1ο κατηγορούμενο 2-3 μέρες μετά το συμβάν. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι δεν θυμάται η παρατήρηση που έκανε στην 2η κατηγορούμενη αν ήταν γι' αυτή την υπόθεση. Δεν είναι απόλυτα σίγουρος και μπορεί να είναι για άλλη υπόθεση. Επίσης όταν του ετέθη ότι η κατηγορούμενη 2 έφυγε από τις Μικροπαραβάσεις 18 μήνες μετά το συμβάν, είπε πάλιν ότι δεν είναι απόλυτα σίγουρος για ποιο λόγο την έφερε στο γραφείο του. Είπε ακόμη ότι δεν θυμάται να του είπε κάποιος ότι η κατηγορούμενη 2 παράκουσε οποιεσδήποτε διαταγές για την υπόθεση αυτή. Μ.Κ.5 Υπαστυνόμος Χρυστάλλα Χριστοφίδου: Είναι υπεύθυνη του εργαστηρίου εξέτασης εντύπων και εκτυπώσεων ασφαλείας του Αρχηγείου Αστυνομίας και είναι τοποθετημένη στον κλάδο εξέτασης εγγράφων από το
6. Κατέθεσε την έκθεση που ετοίμασε ως τεκμήριο 26, ως επίσης βιογραφικό σημείωμα ως τεκμήριο
7. Αναγνώρισε τις σφραγίδες τεκμ.10 και 11 ως τις σφραγίδες που αναφέρονται στην έκθεση της με αρ. τεκμ. 3 και 2 αντίστοιχα. Επίσης αναγνώρισε τα τεκμήρια 17 και 17Α ως αυτά που αναφέρονται στην έκθεση της ως τεκμ.4 και 1 αντίστοιχα. Ακόμη έδωσε περισσότερες εξηγήσεις για το αποτέλεσμα της έκθεσης της. Στην αντεξέταση της απάντησε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις όσον αφορά της έκθεση της και την κατάληξη της. Μ.Κ.6 Λοχ.837 Γεώργιος Χρυσάνθου: Είναι υπεύθυνος στο εργαστήριο γραφολογίας της Αστυνομίας και είναι ειδικός στην εξέταση εγγράφων, χειρογράφων και δακτυλογραφημένων κειμένων. Κατέθεσε βιογραφικό σημείωμα ως τεκμ.28 και την έκθεση που έχει ετοιμάσει ως τεκμήριο
8. Στη συνέχεια αναγνώρισε τα τεκμ.17 και 17Α ως αυτά που περιγράφει στην έκθεση του ως αντίγραφα 2 και 1 αντίστοιχα. Εξήγησε δε με αναφορά στις διαφάνειες που φαίνονται στο πίσω μέρος της έκθεσης του ότι τα 3 έγγραφα είναι αντίγραφα και ταυτίζονται πλήρως, πλην της μονογραφής και της γραφής «Λοχ.1282», και έχουν βγει από την ίδια αρχική προέλευση (έχουν φωτοτυπηθεί και τα 3 από το ίδιο πρωτότυπο). Επίσης όσον αφορά την μονογραφή και γραφή «Λοχ.1282» (βλ. κόκκινο βέλος) ανέφερε ότι στα 2 πρώτα έγγραφα δηλαδή στο τεκμ.17Α και στην 1η σελίδα του τεκμ.17 φαίνεται να υπάρχει μια μονογραφή και γραφή που δεν υπάρχει στη 2η σελίδα του τεκμ.
9. Οι 2 αυτές μονογραφές και η γραφή και πάλιν ταυτίζονται μεταξύ τους, άρα έχουν προέλθει από την ίδια αρχική πηγή προέλευσης, όμως η υπογραφή και η γραφή αυτή έχει τοποθετηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο από τη φωτοτύπηση της σελίδας 2 του τεκμ.
10. Κατά την αντεξέταση του, προκειμένου να ενισχύσει την απάντηση του σε συγκεκριμένη ερώτηση που του τέθηκε, κατέθεσε ως τεκμήριο 30 αντίγραφο των τεκμηρίων 17 και 17Α που εξέτασε και είχε στην κατοχή του. Μ.Κ.7 Αστ.2010 Δημήτρης Κωνσταντινίδης: Τον Μάρτιο του 2001 υπηρετούσε στο τμήμα Μικροπαραβάσεων, στην αλλαγή της κατηγορούμενης
11. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στις 24/01/12 (τεκμ.31), ως επίσης την κατάθεση του το 2001 (τεκμ.19). Ο ίδιος έλαβε στις 28/03/01 την κατάθεση τεκμ.16Α από τον κατηγορούμενο
12. Στην κατάθεση του τεκμ.19 αναφέρεται στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο τμήμα Μικροπαραβάσεων το πρωινό της 28ης/03/
13. Όταν ο κατηγορούμενος 3 μετέβη στο τμήμα τους και έφερε μαζί του την Οξάνα Ράντσεβα, τους ανέφερε ότι η τελευταία στις 19/03/01 εγκατέλειψε τον χώρο διαμονής και εργασίας της και την εντόπισε πριν από λίγο. Λήφθηκε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 3 και αυτός αποχώρησε, ενώ η αλλοδαπή παρέμεινε για περαιτέρω εξετάσεις. Την ίδια ώρα η κατηγορούμενη 2, υπεύθυνη της βάρδιας του, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον επί καθήκοντι αστυνομικό της ΥΑΜ Αστ.1523, ο οποίος κατόπιν εξετάσεων ανέφερε τόσο στην κατηγορούμενη 2 όσο και στον ίδιο ότι δεν είναι παράνομη αλλά ούτε και ότι υπάρχει επίσημη γραπτή καταγγελία από τον εργοδότη της ότι εγκατέλειψε το χώρο εργασίας και διαμονής της. Επίσης του ανέφερε ότι σύμφωνα με την γνωμάτευση της Επιτρόπου Διοίκησης πρέπει να περάσουν 15 μέρες από την ημέρα της καταγγελίας του εργοδότη για να κηρυχθεί παράνομη και να συλληφθεί. Τελικά ο Αστ.1523 αφού ενημέρωσε τον υπεύθυνο του τμήματος αλλοδαπών Λ/σου Ανώτερο Υπαστυνόμο Μιλτιάδη Χριστοφίδη τους ανέφερε ότι δεν μπορεί να συλληφθεί αλλά ούτε και να κρατηθεί περαιτέρω και ότι λόγω του ότι ήταν χρεωμένη στον εργοδότη της έπρεπε αυτός να έρθει πίσω να την παραλάβει και να την παρουσιάσει στα γραφεία της ΥΑΜ η ώρα 07:00 της ίδια μέρας για περαιτέρω διερεύνηση του ισχυρισμού του. Η κατηγορούμενη 2 επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο 3 ο οποίος αντέδρασε και ζήτησε να μιλήσει με τον αξιωματικό υπηρεσίας. Κατόπιν της συνομιλίας δε που είχαν ο κατηγορούμενος 3 μαζί με τον κατηγορούμενο 1, ο κατηγορούμενος 3 ήρθε πίσω και παρέλαβε την Οξάνα. Ενόσω η Οξάνα ήταν στον σταθμό ασχολείτο με την βαφή του προσώπου της και σύμφωνα με τη συμπεριφορά της δεν διαπίστωσε να ήταν μεθυσμένη. Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου 3 έναντι της Οξάνα ήταν φυσιολογική και στην παρουσία τους δεν είχαν οποιαδήποτε συζήτηση μεταξύ τους. Στην κατάθεση του τεκμ.31 επαναλαμβάνει όσα ανέφερε στην κατάθεση του πιο πάνω. Ότι άλλο αναφέρει είναι πως αναφορικά με το όνομα της Οξάνα Ράντσεβα και τον αριθμό διαβατηρίου της που ανέφερε στην κατάθεση του τεκμ.19 σίγουρα θα έγινε καταχώρηση στο ημερολόγιο υποθέσεων του τμήματος αλλά δεν θυμάται αν την καταχώρηση έκανε ο ίδιος ή άλλος συνάδελφος του. Όσον αφορά την κατάθεση δε που έλαβε από τον κατηγορούμενο 3 είπε ότι κατέγραψε ότι του είπε. Αυτός δεν ανέφερε ότι έκαμε γραπτή ή προφορική καταγγελία στο τμήμα αλλοδαπών ότι η Οξάνα Ράντσεβα εγκατέλειψε τον τόπο εργασίας και διαμονής της διότι τότε θα το έγραφε. Στην αντεξέταση του είπε ότι δεν θυμάται να είδε ή να μίλησε εκείνη τη νύχτα με τον κατηγορούμενο
14. Επίσης διευκρίνισε ότι δεν γνωρίζει αν μίλησαν ο κατηγορούμενος 1 με τον κατηγορούμενο 3, μετά που είπε στον τελευταίο η κατηγορούμενη 2 να πάρει την Οξάνα. Δεν θυμάται και αν ήταν έτσι θα το είχε μάθει από την κατηγορούμενη
15. Είπε επίσης ότι όταν είπε στην κατάθεση του τεκμ.31 ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της κατάθεσης τεκμ.19 ήταν από ότι θυμόταν. Τέλος, ανέφερε ότι δεν θυμάται αν ο μακαρίτης ο Στέφανος (αστ.1523 πιο πάνω) μίλησε μαζί του ή αν του τα μετέφερε η κατηγορούμενη 2 όσα αυτό της είπε. Μ.Κ.8 Πέτρος Χαραλάμπους: Αναγνώρισε την κατάθεση του τεκμ.
16. Μετέφερε τον κατηγορούμενο 3 με το αυτοκίνητο του σε δισκοθήκη, όπου ο τελευταίος εντόπισε την Οξάνα Ράντσεβα και αφού την έβαλε στο αυτοκίνητο την πήραν στην Αστυνομία. Στην αντεξέταση του δε διευκρίνισε ότι ο κατηγορούμενος 3 κρατούσε τη ρωσίδα από το χέρι φυσιολογικά και περπατούσε μαζί του, ενώ περαιτέρω ανέφερε ότι δεν φαινόταν να είχε ασκηθεί πίεση πάνω στην κοπέλα όπως ερχόταν μαζί του, ερχόταν από μόνη της, δεν την έφερε σηκωτή. Μ.Κ.9 Μιλτιάδης Χριστοφίδης: Στις 28/03/2001 ήταν υπεύθυνος της ΥΑΜ Λεμεσού, με βαθμό Αναπληρωτή Ανώτερου Υπαστυνόμου. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στις 12/03/12 (τεκμ.32) και την κατάθεση του ημερ. 26/03/10 (τεκμ.33). Στην ουσία αυτό που αναφέρει είναι πως δεν θυμάται τίποτε εν σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Μ.Κ.10 Χαρούλα Σαξιά: Υπηρετεί στο κλιμάκιο αλλοδαπών Λεμεσού. Αναγνώρισε την κατάθεση της ημερ.16/01/12 η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 34, καθώς επίσης συμπληρωματική της κατάθεση ημερ.26/01/12 που έγινε τεκμήριο
17. Ακόμη κατέθεσε ως τεκμήριο 36 εκτύπωση του ηλεκτρονικού υπολογιστή (παλιό σύστημα) σε σχέση με τα στοιχεία που υπήρχαν στην άσπρη κάρτα της Οξάνα Ράντσεβα και ως τεκμήριο 37 καταχώρηση στο νέο σύστημα του τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης όσον αφορά το ίδιο πρόσωπο. Στη 2η σελίδα του τεκμ.36, με ημερ.06/04/01, από ότι βλέπει υπάρχει μια επιστολή αλλά δεν γνωρίζει για τι πράγμα είναι. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι η ημερ. 06/04/01 πιο πάνω είναι η ημερομηνία καταχώρησης στο σύστημα. Δεν γνωρίζει όμως πότε ακριβώς εστάλη η εν λόγω επιστολή. Δεν καταχώρησε η ίδια την επιστολή και δεν γνωρίζει αν έγινε καταχώρηση με τον ορθό τρόπο αφού δεν ήταν τότε στο Immigration. Μ.Κ.11 Αστ. 984 Λουκία Θεοφάνους: Υπηρετεί στο αρχηγείο της ΥΑΜ. Αναγνώρισε την κατάθεση της ημερ. 31/01/12 η οποία κατατέθηκε ως τεκμ.
18. Με βάση αυτήν την 27/01/12 διενήργησε έλεγχο για την Οξάνα Ράντσεβα, που αφορούσε τον φάκελο αλληλογραφίας για αναζητούμενα αλλοδαπά πρόσωπα τα οποία έχουν εγκαταλείψει το χώρο διαμονής τους. Η έρευνα αφορούσε την περίοδο 13/02/2001 - 10/05/2001, χωρίς να εντοπιστούν ωστόσο έγγραφα που αφορούν την εν λόγω αλλοδαπή. Διενήργησε επίσης έλεγχο μέσω του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή στα συστήματα της αστυνομίας χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε. Είπε περαιτέρω ότι στο κάτω μέρος του τεκμ.37 η ένδειξη με ημερ.26/04/01 στο τέλος φαίνεται να είναι η ημερομηνία που έκλεισε ο φάκελος της αλλοδαπής. Πρέπει να είναι επιστολή του κλιμακίου αλλοδαπών Λεμεσού. Στην αντεξέταση διευκρίνισε ότι δεν είδε την αναφερόμενη επιστολή και υποθέτει. Είπε ακόμη ότι δεν είναι το πρόσωπο που πέρασε τα στοιχεία της αλλοδαπής εντός του συστήματος το 2001 και δεν γνωρίζει το πρόσωπο αυτό. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνωρίζει το 2001 πως παραλαμβανόταν μια επιστολή με παράπονο ότι μια αλλοδαπή εγκατέλειψε το χώρο εργασίας της. Συνήθως σφραγίζεται, περνιέται και προχωρά για να κατατεθεί στο φάκελο και μετά πάει στο αρχείο Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Δεν γνωρίζει όμως τη διαδικασία που γινόταν ούτε το 2001 ούτε σήμερα. Μ.Κ.12 Σοφία Χατζηνεοφύτου: Υπηρετεί στην Αστυνομία. Αναγνώρισε την κατάθεση της ημερ.02/02/12 η οποία κατατέθηκε ως τεκμ.39 και κατέθεσε ως τεκμ.40 Α-Γ αστυνομικές διατάξεις για την καταστροφή εγγράφων. Στον φάκελο τεκμ.8 της Οξάνα Ράντσεβα είδε το ερυθρούν 18 και είπε ότι αφορά επιστολή από την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λεμεσού ημερ.26/04/
19. Όσον αφορά την παρατήρηση στο τεκμ.37 που τελειώνει με ημερ.26/04/2001 είπε ότι πρέπει να ήταν επιστολή για το θάνατο της. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι το 2001 δεν είχε στην κατοχή της τον φάκελο αυτό. Είπε επίσης ότι δεν γνώριζε τη διαδικασία υποβολής παραπόνου για αλλοδαπή που εγκατέλειπε το χώρο εργασίας της το
20. Μ.Κ.13 Σάββας Περιστιάνης: Υπηρέτησε στην Αστυνομία μέχρι το 2002 και εργάστηκε στο κλιμάκιο αλλοδαπών Λεμεσού. Αναγνώρισε την κατάθεση του ημερ.26/01/12 η οποία κατατέθηκε ως τεκμ.
21. Αναφέρει σε αυτήν ότι δεν θυμάται την περίπτωση της Οξάνα Ράντσεβα. Το κυανούν 107 με τη φωτογραφία στο φάκελο της τεκμ.8 το συμπλήρωσε ο ίδιος αλλά δεν του θυμίζει τίποτε. Δεν βλέπει στο φάκελο καμία επιστολή που αναφέρεται σε καταγγελία ότι εγκατέλειψε τον χώρο εργασίας και διαμονής της. Αν έγινε τέτοια επιστολή φυσιολογικά θα έπρεπε να βρίσκεται στο φάκελο μαζί με συνοδευτική επιστολή του τμήματος. Όσον αφορά την επιστολή στο φάκελο ημερ.26/04/01, κυανούν 8 (υπογεγραμμένη από τον υπαστυνόμο Γ.Γεωργίου), που αναφέρει ότι η αλλοδαπή καταγγέλθηκε ότι εγκατέλειψε το χώρο εργασίας και διαμονής της στις 20/03/01, είπε ότι δεν γίνεται αναφορά σε επιστολή με την οποία καταγγέλθηκε η εγκατάλειψη. Ο ίδιος δεν γνωρίζει τίποτε για την περίπτωση αυτή. Στην αντεξέταση του επανέλαβε ότι δεν γνωρίζει αν 20/03/10 έγινε καταγγελία όπως αναφέρεται στην επιστολή 26/04/01, κυανούν 18 του τεκμ.
22. Μ.Κ.14 Λοχ.1282 Νεόφυτος Σπανός: Αναγνώρισε τόσο την κατάθεση του ημερ. 19/01/12 (τεκμ.42) όσο και την κατάθεση του ημερ. 07/05/12 (τεκμ.43). Από το 1995-2008 υπηρετούσε στο κλιμάκιο της υπηρεσίας αλλοδαπών στη Λεμεσό. Στην κατάθεση του τεκμ.42 αναφέρει μεταξύ άλλων τη διαδικασία που ακολουθείτο μετά την καταγγελία αλλοδαπής για εγκατάλειψη του χώρου εργασίας και διαμονής. Δεν θυμάται αναφέρει την Οξάνα Ράντσεβα, ούτε η φωτογραφία στο ερυθρό 107 του τεκμ.8 του θυμίζει τίποτε. Στο φάκελο δεν εντοπίζει επιστολή οποιουδήποτε για εγκατάλειψη της εργασίας από μέρους της Ράντσεβα. Αν υπήρχε τέτοια επιστολή θα πρέπει να βρισκόταν στο φάκελο με συνοδευτική επιστολή του γραφείου τους. Όσον αφορά το έγγραφο με ερυθρό 18 (επιστολή ημερ.26/04/01, υπογεγραμμένη από τον υπαστυνόμο Γ.Γεωργίου) που αναφέρεται σε εγκατάλειψη του χώρου εργασίας από μέρους της Ράντσεβα και καταγγελία από τον εργοδότη της στις 20/03/01, θα έπρεπε η επιστολή να συνοδεύεται από επιστολή του εργοδότη ότι εγκατέλειψε το χώρο εργασίας της. Αν γινόταν καταγγελία ή έστω ενημέρωση στο γραφείο τους θα γίνονταν εξετάσεις. Στην κατάθεση του τεκμ.43 αναφέρει ότι δεν μπορεί να πει ότι η μονογραφή και γραφή στα τεκμ.17 και 17Α είναι δική του και να την αναγνωρίσει. Εάν ήταν το πρωτότυπο θα μπορούσε να πει με βεβαιότητα. Όμως εμμένει μετά βεβαιότητας ότι τέτοια επιστολή δεν παρέλαβε. Εν πάση περιπτώσει αναφέρει ότι η διαδικασία που τηρείτο σε περίπτωση καταγγελίας και έφερνε επιστολή ο εργοδότης, θα σφραγίζετο η πρωτότυπη αφού έβγαινε φωτοτυπία και θα σφράγιζαν και τη φωτοτυπία εις την οποία θα έθεταν πρωτότυπη μονογραφή και γραφή. Και εξηγεί την περαιτέρω διαδικασία που ακολουθείτο, η οποία δεν έγινε για την περίπτωση της Οξάνα Ράντσεβα. Περαιτέρω ανέφερε ότι στις ημερομηνίες που αναφέρεται στις επιστολές τεκμ.17 και 17Α δεν εργαζόταν και αυτό φαίνεται από το αστυνομικό σημειωματάριο που τηρεί και γράφει μέσα όταν αναλαμβάνει καθήκον (βλ.τεκμ.44 και σχετικά τη σελ.59). Από 17/03/01 - 25/03/01 δεν ήταν στην εργασία του. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν θυμάται το 2001 να του ζητήθηκε να κάνει κάποιο έλεγχο για την αποβιώσασα. Είπε επίσης ότι ο φάκελος τεκμ.8 τηρείται στο τμήμα αρχείου πληθυσμού και μετά που πέθανε η καλλιτέχνιδα δεν ήρθε ποτέ στα δικά του χέρια. Τον φάκελο αυτό τον είδε 1η φορά το 2012 όταν του τον παρουσίασαν οι ποινικοί ανακριτές. Δεν γνωρίζει αν παρενέβη κάποιος στο φάκελο από το 2001-
23. Επίσης είπε ότι δεν έκανε έλεγχο και δεν του ζητήθηκε τέτοιος έλεγχος για να δει αν το τεκμ.17 μπήκε στη λίστα που μπαίνει στο φάκελο του καμπαρέ. Κατηγορίες εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2 (αρ.1-8) για κατάχρηση εξουσίας κατά παράβαση του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 Κατ' αρχήν εδώ θα ήθελα να επισημάνω και να συμφωνήσω με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των κατηγορούμενων 1 και 2 ότι το κατηγορητήριο παρουσιάζει μιαν αντιφατικότητα, σε βαθμό που θα πρόσθετα με την μελέτη του προκαλείται σύγχυση και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή η πραγματική θέση της κατηγορούσας αρχής στην υπόθεση αυτή. Διότι για παράδειγμα ο 1ος κατηγορούμενος κατηγορείται στην 1η κατηγορία ότι παρέλειψε να δώσει οδηγίες στην 2η κατηγορούμενη να θέσει την Ράντσεβα υπό την επιτήρηση της, και από την άλλη στη 2η κατηγορία ότι δεν διέταξε να αφεθεί ελεύθερη. Την ίδια στιγμή επίσης που ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται στις κατηγορίες 3 και 4 ότι διέταξε την παράδοση της Ράντσεβα στον κατηγορούμενο 3, η 2η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι την παρέδωσε αυθαίρετα στον κατηγορούμενο
24. Εν πάση περιπτώσει προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο έχουν αποδειχθεί στο στάδιο αυτό και στο βαθμό που απαιτείται τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Το αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, που αφορούν όπως αναφέρθηκε ήδη οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, έχει ως εξής : "
25. Δημόσιος λειτουργός, ο οποίος κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγεται στα καθήκοντα του, ενεργεί ή διατάσσει την ενέργεια οποιασδήποτε αυθαίρετης πράξης που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλου, είναι ένοχος πλημμελήματος. Αν ο υπαίτιος απέβλεπε με τέτοια πράξη σε κέρδος, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων. " Μελέτη του πιο πάνω άρθρου καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι: (α) ο κατηγορούμενος να είναι δημόσιος λειτουργός· (β) η πράξη να συνιστά κατάχρηση της εξουσίας του· (γ) η πράξη να είναι αυθαίρετη· και (δ) η πράξη να παράβλαψε τα δικαιώματα άλλων. (βλ. Ποιν.Εφ.5949 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Θεοχάρης Κέλβερη

(1996)2 Α.Α.Δ. 103) Ως εκ του ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2, κατά τον επίδικο χρόνο, ανήκαν στις τάξεις της Αστυνομικής Δύναμης της Δημοκρατίας, κάτι που είναι παραδεκτό μέσα από την μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων το κείμενο παραδεκτών γεγονότων τεκμ.7), σε συνδυασμό με την ερμηνεία της έννοιας «δημόσιος λειτουργός» στο άρθρο 4 του Κεφ.154, συνάγεται ότι το 1ο συστατικό στοιχείο, εν σχέση με όλες τις κατηγορίες, σε αυτό το στάδιο πληρούται. Όσον αφορά τα υπόλοιπα συστατικά αναφέρεται ότι το Δικαστήριο διεξήλθε διεξοδικά την μαρτυρία, τα τεκμήρια και τα παραδεκτά γεγονότα. Βεβαίως οφείλω εδώ να αναφέρω πριν από οτιδήποτε άλλο ότι όπως έχει νομολογηθεί και αποτελεί πολύ γνωστή αρχή, το περιεχόμενο της κατάθεσης ενός κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτό για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορούμενου του (Νεάρχου v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 38, κα Αριστοφάνους v. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 45). Με αυτό υπόψη αναφέρεται κατ' αρχήν ότι οι μάρτυρες που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή προώθησαν τη θέση ότι στο κλιμάκιο Αλλοδαπών και Μετανάστευσης δεν υπήρχε οποιαδήποτε καταγγελία την 28η/03/01 για το ότι η Οξάνα Ράντσεβα εγκατέλειψε την εργασία της και το χώρο διαμονής της. Όσον αφορά δε το κυανούν 8 στο τεκμ.8, δηλ. την επιστολή ημερ.26/04/01 του Υπαστυνόμου Γεωργίου, ο οποίος δεν έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, οι ΜΚ 13 και 14 εξήγησαν τι θα έπρεπε να είχε γίνει αν όντως υπήρχε η αναφερόμενη στην επιστολή αυτή καταγγελία, κάτι που στην προκειμένη δεν έγινε. Δεν πρέπει να διαφεύγει επίσης ότι τα τεκμ.17 και 17Α που αφορούν την υποτιθέμενη ενημέρωση της ΥΑΜ για την εγκατάλειψη από μέρους της Ράντσεβα αμφισβητήθηκαν από τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής και κυρίως από τον ΜΚ14 (συνδυασμένα σημειώνω με την μαρτυρία των ΜΚ. 5, 6, 7, 11 και 13). Επίσης σημειώνω την μαρτυρία του ΜΚ7 πιο πάνω, ο οποίος αναφέρεται στη συνομιλία με την ΥΑΜ και εξηγεί γιατί η Ράντσεβα δεν μπορούσε να συλληφθεί ή να κρατηθεί αλλά και τις οδηγίες να πάει με τον εργοδότη της η ώρα 7:00 στα γραφεία της ΥΑΜ. Ας σημειωθεί ότι τις οδηγίες της ΥΑΜ την επίδικη ημέρα προς τις Μικροπαραβάσεις επιβεβαιώνει ο Αστ.1523 Στ.Ιωάννου, ο οποίος παρεμβάλλω δεν έχει καταθέσει διότι έχει αποβιώσει, και η κατάθεση του (τεκμ.18) έχει κατατεθεί ως εξ' ακοής μαρτυρία. Προσθέτω τέλος εδώ ότι ακόμη και ο ΜΚ2 αυτό που ανέφερε είναι ότι θα έδινε οδηγίες να παραμείνει εκεί στο σταθμό η Ράντσεβα μέχρι να ενημερωθεί ο επί καθήκοντι λειτουργός της ΥΑΜ, εφόσον όμως υπήρχε ειδοποίηση από το κλιμάκιο Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στις 28/03/01 προς το άτομο που εργαζόταν στην Μικροπαραβάσεις ότι έχει εντοπισθεί στο computer το συγκεκριμένο άτομο και υπάρχει καταγγελία για εγκατάλειψη του χώρου διαμονής και εργασίας του. Τέτοια ειδοποίηση όμως είναι σαφές μέσα από τη μαρτυρία που προώθησε η ίδια η κατηγορούσα αρχή ότι δεν υπήρχε. Εν κατακλείδι δεν υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει ούτε για σκοπούς εκ πρώτης όψεως ότι ενεργοποιήθηκε οποτεδήποτε ο μηχανισμός εκείνος που θα επέβαλλε την παραμονή της Ράντσεβα στο σταθμό και κατ' επέκταση την υποχρέωση στον κατηγορούμενο 1 να δώσει σχετικές οδηγίες ή στην κατηγορούμενη 2 να ενεργήσει ανάλογα. Ας μην διαφεύγει ότι μέσα από τη μαρτυρία προκύπτει ξεκάθαρα ότι αρμόδια υπηρεσία για το θέμα της Ράντσεβα και για περαιτέρω διερεύνηση του όλου θέματος ήταν η ΥΑΜ, και μέσα από τη μαρτυρία συνάγεται ότι το τμήμα Μικροπαραβάσεων αλλά και πιο συγκεκριμένα η κατηγορούμενη 2 ακριβώς την επίδικη ημέρα επικοινώνησαν με το αρμόδιο αυτό τμήμα και έλαβαν σχετικές οδηγίες. Επιπλέον η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής δείχνει ότι δεν έγινε αντιληπτό από οιονδήποτε ότι η Ράντσεβα ήταν μεθυσμένη. Παραπέμπω ειδικά στη μαρτυρία του ΜΚ7, ο οποίος αναφέρθηκε στην συμπεριφορά της στο σταθμό και στο ότι δεν διαπίστωσε να ήταν μεθυσμένη. Εν πάση περιπτώσει σημειώνω ότι το γεγονός ότι εντοπίστηκε αλκοόλ στην Ράντσεβα μετά το θάνατο της και ανεξάρτητα των όσων ανέφερε στη μαρτυρία της η ΜΚ3, δεν μπορεί να οδηγήσει ούτε για σκοπούς εκ πρώτης όψεως σε συμπέρασμα ότι περιήλθε στην αντίληψη της κατηγορούμενης 2 ή οιουδήποτε άλλου αστυνομικού το γεγονός της μέθης, όταν η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής δεν δείχνει έστω κάποια σχετική συμπεριφορά από μέρους της. Όμως ανεξάρτητα τούτου, αναφέρεται πως το Δικαστήριο δεν θεωρεί σχετικό το θέμα της μέθης της Ράντσεβα με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Έχοντας λοιπόν υπόψη όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω και πέραν της σοβαρής αντιφατικότητας επαναλαμβάνω που παρουσιάζει το κατηγορητήριο, κατά την κρίση μου προβαίνοντας σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας δεν έχουν αποδειχθεί τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων διότι δεν διαπιστώνεται οιαδήποτε πράξη από μέρους οιουδήποτε εκ των κατηγορούμενων 1 και 2 που να συνιστά κατάχρηση της εξουσίας του, αλλά ούτε και αυθαίρετη πράξη που να παράβλαψε καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της Ράντσεβα. Γενικότερα, έχοντας κατά νουν τις κατηγορίες, θα έλεγα επίσης ότι δεν εντοπίζονται στη μαρτυρία τα στοιχεία εκείνα που έστω εκ πρώτης όψεως στοιχειοθετούν οποιαδήποτε εκ των πράξεων και ή συμπεριφορών που αποδίδονται στους κατηγορούμενους. Κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου 3 (αρ. 9 & 10) για απαγωγή, κατά παράβαση των άρθρων 247 και 248 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και για απαγωγή προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό του, κατά παράβαση του άρθρου 250 του ίδιου νόμου. Το άρθρο 247 του Κεφ.154 έχει ως εξής : " Όποιος με βία εξαναγκάζει ή με οποιαδήποτε απατηλά μέσα παρακινεί άλλο να φύγει από κάποιο τόπο, θεωρείται ότι απαγάγει το εν λόγω πρόσωπο." Και το άρθρο 248 αναφέρει ότι : " Όποιος αρπάζει πρόσωπο από τη Δημοκρατία ή από νόμιμη κηδεμονία, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων και σε χρηματική ποινή. " To άρθρο 250 δε του Κεφ.154 προνοεί ότι : " Όποιος αρπάζει ή απαγάγει άλλο, με σκοπό να προκαλέσει τον κρυφό και άδικο περιορισμό αυτού, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων." Μέσα από αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής και έχοντας πάντα υπόψη τις λεπτομέρειες αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3, παρατηρώ ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να φανερώνει εκ πρώτης όψεως ότι ο κατηγορούμενος 3 την 28η Μαρτίου 2001 εξανάγκασε με τη βία την Οξάνα Ράντσεβα να φύγει από την δισκοθήκη ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ, αλλά ούτε και ότι την απήγαγε με σκοπό να προκαλέσει τον κρυφό και άδικο περιορισμό της, δηλαδή την απήγαγε από τη εν λόγω δισκοθήκη και την μετέφερε στο αυτοκίνητο του και στη συνέχεια στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού. Όπως αναφέρεται και στο κείμενο παραδεκτών γεγονότων τεκμ.7 και συγκεκριμένα στη σελ.6, στο κάτω μέρος, ο κατηγορούμενος 3 μετέβη στη δισκοθήκη Τιτανικός για να συναντήσει την Οξάνα Ράντσεβα μαζί με τον υπεύθυνο ασφαλείας του καμπαρέ Πέτρο Χαραλάμπους (ΜΚ8) και αφού την εντόπισε την μετέφερε με το αυτοκίνητο του στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της ΑΔΕ Λεμεσού. Ως προς τις συνθήκες δε κάτω από τις οποίες η Οξάνα Ράντσεβα μπήκε στο αυτοκίνητο και οδηγήθηκε στην Αστυνομία, σχετική είναι σημειώνεται η μαρτυρία του ρηθέντος Πέτρου Χαραλάμπους (ΜΚ8), ο οποίος στη μαρτυρία του (βλ. και κατάθεση του τεκμ.12) ανέφερε ότι κατέβηκε ο κατηγορούμενος 3 από το αυτοκίνητο και μπήκε στη δισκοθήκη και μετά από πάροδο 10 λεπτών περίπου βγήκε κρατώντας από το χέρι την ρωσίδα, άνοιξε την πίσω πόρτα και την έβαλε μέσα, ενώ αυτός κάθισε συνοδηγός. Κατά την αντεξέταση του δε διευκρίνισε ότι ο κατηγορούμενος 3 κρατούσε τη ρωσίδα από το χέρι φυσιολογικά και περπατούσε μαζί του, ενώ περαιτέρω ανέφερε ότι δεν φαινόταν να είχε ασκηθεί πίεση πάνω στην κοπέλα όπως ερχόταν μαζί του, ερχόταν από μόνη της, δεν την έφερε σηκωτή. Υπενθυμίζω εδώ ότι σύμφωνα με τον ΜΚ1, πέραν της μαρτυρίας του ΜΚ8 πιο πάνω, δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία από οποιοδήποτε αστυνομικό ότι ο κατηγορούμενος 3 πήρε την Ράντσεβα στον σταθμό χωρίς τη συγκατάθεση της ή ότι αυτή διαμαρτυρήθηκε ή φώναζε για τη μεταφορά της στο σταθμό, αλλά ούτε και ότι ήταν φοβισμένη. Με αυτά υπόψη και μη έχοντας το Δικαστήριο ενώπιον του οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να καλύπτει τις λεπτομέρειες ή και τα γεγονότα που αφορούν οι συγκεκριμένες κατηγορίες 9 και 10, κρίνω ότι δε υπάρχει άλλη επιλογή από την απόρριψη των κατηγοριών αυτών. Υπό αυτές τις περιστάσεις, η κλήση των κατηγορούμενων 1, 2 και 3 σε απολογία θα έδιδε θεωρώ στην κατηγορούσα αρχή την ευχέρεια να διορθώσει τις ατέλειες και τα κενά που υπάρχουν στη μαρτυρία της. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αποδεκτό στο ποινικό μας δίκαιο, όπου η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Κενά δε αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη ενώ δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι δεν μου έχουν διαφύγει τα υπόλοιπα θέματα που έχουν εγείρει με τις γραπτές αγορεύσεις τους ή και προφορικά οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορούμενων, όπως για τερματισμό της διαδικασίας λόγω παραβίασης του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος για διάγνωση της ποινικής ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου ή για το ότι θα προκληθεί αδικία ως εκ της συνέχισης της Ακρόασης. Έχω μελετήσει προσεκτικά τις εισηγήσεις τους σε συνάρτηση με την μαρτυρία και τη Νομολογία και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δεδομένα, αναφέρω ότι δεν θα τερμάτιζα σε αυτό το στάδιο τη διαδικασία, αν και σημειώνω υπάρχουν στοιχεία που καθιστούν τις εισηγήσεις σαφώς συζητήσιμες, και θα εξέταζα τα θέματα αυτά στο τέλος της διαδικασίας όταν θα είχα πλέον την πλήρη και τελική εικόνα της υπόθεσης. Εν πάση περιπτώσει αναφέρεται ότι ενόψει των διαπιστώσεων του Δικαστηρίου πιο πάνω η εξέταση των εν λόγω θεμάτων θα ήταν αχρείαστη. Καταληκτικά και υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορούμενων για καμία κατηγορία και κατ' επέκταση τους αθωώνω από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Συγκεκριμένα τον κατηγορούμενο 1 από τις κατηγορίες 1-4, την κατηγορούμενη 2 από τις κατηγορίες 5-8 και τον κατηγορούμενο 3 από τις κατηγορίες 9 και 10. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινική/Ενδιάμεση/Εκ πρώτης όψεως cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο