Κώστας Θεμιστοκλέους ν. Ανδρέα Καρυκίδη, Αρ. Υπόθεσης: 1647/15, 18/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B4 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1647/15 Κώστας Θεμιστοκλέους Παραπονούμενος -ν- Ανδρέα Καρυκίδη Κατηγορούμενος ------------------------------------ Ημερομηνία: 18 Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για Παραπονούμενο: κ. Σαουρής Για Κατηγορούμενο: κα. Λαβίθια Κατηγορούμενος παρών ------------------------------------ ΠΟΙΝΗ Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε μια κατηγορία, ήτοι ότι, κατά παράβαση του αρ. 301(α) Κεφ.154, με ψευδείς παραστάσεις, εξασφάλισε πίστωση από τον παραπονούμενο ύψους €3.
- Το εν λόγω αδίκημα φέρει ως μέγιστη προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αυτή της φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια. O κατηγορούμενος αντιμετώπιζε επίσης την κατηγορία της απόσπασης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του αρ.298 Κεφ.154, κατηγορία στην οποία αθωώθηκε. Τα γεγονότα επί των οποίων ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος παρατίθενται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/11/2016 και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω. Υπενθυμίζω απλά ότι ο κατηγορούμενος, με πρόθεση να καταδολιεύσει τον παραπονούμενο, προσέφερε και παρέδωσε στον τελευταίο, μια επιταγή, ως εξασφάλιση δανείου ύψους €3.450, δάνειο που ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον παραπονούμενο. Την εν λόγω επιταγή ο κατηγορούμενος παρουσίασε, ως «καλή για αξία - good for value» για ποσό €3.450 και ότι μπορούσε να εξαργυρωθεί με το αντίστοιχο ποσό σε οποιοδήποτε τραπεζικό ίδρυμα ενώ γνώριζε εξ' αρχής ότι αυτό ήταν αδύνατο αφού η επιταγή ήταν σε Λίρες Κύπρου, ήτοι νόμισμα που δεν ήταν πλέον σε κυκλοφορία. Με αυτόν τον τρόπο έπεισε τον παραπονούμενο, να ενεργήσει προς ζημιά του και να του χορηγήσει την εν λόγω πίστωση. Μετά που ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, το Δικαστήριο, κάμνοντας δεκτό σχετικό αίτημα του, ανέβαλε την υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής σε άλλη ημερομηνία. Σήμερα που είναι ορισμένη η υπόθεση, ο κατηγορούμενος δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε αποκατάσταση του παραπονούμενου, ολόκληρο δε το ποσό των €3450, εξακολουθεί να οφείλεται και από τα όσα ανέφερε η συνήγορος του κατηγορούμενου, δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε πιθανότητα το εν λόγω ποσό να πληρωθεί στον παραπονούμενο., Συγκεκριμένα, η συνήγορος ανέφερε ότι δεν τίθεται θέμα αποκατάστασης του παραπονούμενου, εφόσον ο κατηγορούμενος εμμένει στις θέσεις του ότι κανένα ποσό οφείλει στον πρώτο. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε αναφορικά με τον τελευταίο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Έκθεσης, ο κατηγορούμενος: Α) Είναι 58 χρόνων, Κύπριος και έκτακτος εργάτης στο Δήμο Λεμεσού, δυνάμει συμβολαίου που λήγει σε 1 ½ μήνα περίπου ήτοι τον Μάρτη 2017 Β) Είναι διαζευγμένος και έχει δύο ενήλικα τέκνα, 33 και 31 χρονών αντίστοιχα τα οποία φαίνεται να έχουν σήμερα μόνιμη εργασία Γ) Διαμένει σε κατοικία τριών υπνοδωματίων που ανήκει στον αδελφό του. Δ) Δεν έχει εγγεγραμμένη στο όνομα του οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία, ούτε και αποταμιεύσεις, ενώ το ιδιωτικό του όχημα είναι αξίας €2.
- Ε) Το μηνιαίο του εισόδημα ανέρχεται στα €1000 περίπου μηνιαίως Στ) Δεν έχει οποιαδήποτε χρέη Πέραν των ανωτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, αναφέρθηκε επίσης, στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου καθώς και στο γεγονός ότι από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι και σήμερα, ο κατηγορούμενος δεν έχει επιδείξει οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά. Έχει δε πρόσφατα προσληφθεί ως έκτακτος εργάτης στο Δήμο Λεμεσού και το συμβόλαιο του, το οποίο λήγει σε δύο μήνες, αναμένεται να ανανεωθεί. Εξέτασα με προσοχή όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου καθώς και όλα όσα λέχθηκαν από την ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου. Το αδίκημα στο οποίο έχει κριθεί ένοχος ο κατηγορούμενος, είναι αναμφίβολα σοβαρό. Όπως επισημαίνει και η νομολογία, αποσκοπεί στην προστασία των πιστωτών και στην ασφάλεια των συναλλαγών, η δε διάπραξη του, διασαλεύει την εμπορική πίστη και την πίστη στις συναλλαγές οι οποίες κρίνονται ως απαραίτητες για τη λειτουργία της κοινωνίας μας. Τα αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει και από το ίδιο το λεκτικό του άρ.301(α), εμπεριέχει το στοιχείο της καταδολίευσης και της αποκόμισης κέρδους, τα οποία αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες. (βλ. Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,
(1992)2 Α.Α.Δ. 84, Μερχή Δημήτρης και Άλλος ν. Αστυνομίας και Άλλου,
(2005)2 Α.Α.Δ. 147 και Schadow ν. Αστυνομίας,
(1992)2 Α.Α.Δ. 168 καθώς και ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ-ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 84/2015, 3/2/2016 η οποία αν και αφορούσε άλλο αδίκημα εναντίον πιστωτών εντούτοις ασχολήθηκε και με το θέμα «δόλου» στις εμπορικές συναλλαγές) Είναι βέβαια δικαίωμα του κατηγορούμενου να εμμένει στην αθωότητα του μέχρι τέλους όμως αυτό δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία πληρωμή προς τον παραπονούμενο αφού ολόκληρο το ποσό παραμένει απλήρωτο και δεν υπάρχει πρόθεση από πλευράς κατηγορούμενου να προβεί σε οποιασδήποτε μορφής αποκατάσταση. Δεν παραγνωρίζω το χρόνο των 4 σχεδόν χρόνων που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο θα επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο, όπως εξ' άλλου ήταν και η εισήγηση της συνηγόρου. Ο εν λόγω παράγοντας, δύναται, σύμφωνα με τη νομολογία να ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου ειδικότερα αν στο διάστημα που μεσολάβησε οι συνθήκες του παραβάτη μεταβλήθηκαν. (βλ. ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ-ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 84/2015, 3/2/2016, Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη κ.α. (Αρ. 2)
(2001)2 ΑΑΔ 617 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σενέκκη κ.α.
(2012)2 ΑΑΔ 285). Το αδίκημα διαπράχθηκε στις 17/9/12, η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 26/1/15 και η εκδίκαση της, η οποία άρχισε στις 11/10/16, ολοκληρώθηκε στις 23/12/16. Αναφορικά με το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη μέχρι την καταχώρηση, ήτοι 2 ½ περίπου χρόνια, όπως ανέφερα και στην απόφαση μου, αυτό οφείλεται στην αδυναμία εντοπισμού του κατηγορούμενου από τον παραπονούμενο. Όσον αφορά το χρόνο που μεσολάβησε από την καταχώρηση της υπόθεσης, σημειώνω ότι η επίδοση στον κατηγορούμενο κατέστη εφικτή στις 22/6/15 ενώ στον κατηγορούμενο δόθηκε χρόνος, κατόπιν αιτήματος του, να αιτηθεί νομικής αρωγής και να διορίσει δικηγόρο. Αναφορικά με τις συνθήκες του κατηγορούμενου και ειδικότερα αναφορικά με το κατά πόσο αυτές μεταβλήθηκαν από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι και σήμερα, παρατηρώ ότι το μόνο που φαίνεται να έχει αλλάξει είναι το γεγονός ότι πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, εργοδοτήθηκε με σύμβαση στο Δήμο Λεμεσού, σύμβαση η οποία λήγει σε 2 μήνες περίπου και για την οποία υπάρχει ενδεχόμενο ανανέωσης. Θεωρώ επίσης σκόπιμο να αναφέρω ότι για κάποια χρονική περίοδο από το 2011 που απώλεσε την εργασία του μέχρι και τον Αύγουστο 2016, συντηρείτο από κρατικά επιδόματα ήτοι Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Ως εκ τούτου στον παράγοντα «χρόνο» θα δοθεί η ανάλογη βαρύτητα. Ούτε παραγνωρίζω βεβαίως, τη βασική αρχή για εξατομίκευση της ποινής αφού «στόχος του δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη» (βλ. Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272). Δεν παραγνωρίζω όμως, ότι η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος ή την αποτελεσματικότητα του νόμου (βλ. Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498). Άλλωστε, εκεί όπου το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την ανάγκη για αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση του παραβάτη από το Δικαστήριο, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου δεν αρκούν για να διαφοροποιήσουν την ανάγκη αυτή. Προς όφελος του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω επίσης υπόψη μου, το λευκό του ποινικό μητρώο καθώς και τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του περιστάσεις, όπως αυτές έχουν καταγραφεί στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και υιοθετήθηκαν από τη συνήγορο του. Έχοντας υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να σταθμίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, από τη μια τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής και από την άλλη την αρχή της εξατομίκευσης, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις σε σχέση με το αδίκημα της 2ης κατηγορίας στην οποία ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος, είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, δεν θα εξυπηρετούσε κατά τη κρίση μου το σκοπό του Νόμου αλλά ούτε και θα έστελνε τα ορθά μηνύματα. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού έχω σταθμίσει κάθε σχετικό μετριαστικό παράγοντα και εξαντλήσει κάθε βαθμό επιείκειας, επιβάλλω στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 3 μηνών στη 2η κατηγορία. Προχωρώ να εξετάσω, ως ήταν και η εισήγηση της συνηγόρου, εάν δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, σύμφωνα με τον Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και όπως λέχθηκε στην Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161, τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι «(α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας.» (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303) Ο κατηγορούμενος είναι μεν άτομο λευκού ποινικού μητρώου και δεν έχει διαπράξει έκτοτε οποιαδήποτε άλλα αδικήματα, δεν έχει όμως αποζημιώσει με οποιοδήποτε τρόπο τον παραπονούμενο και ούτε προτίθεται να το πράξει. Ούτε έχει εκφράσει την μεταμέλεια ή την απολογία του με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν παραγνωρίζω ότι η αποστέρηση της ελευθερίας του ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην εργασία του, η ανανέωση της οποίας είναι ένα ενδεχόμενο. Κρίνω όμως ότι ο λόγος αυτός, είτε από μόνος του είτε σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες που έχω αναφέρει πιο πάνω, ιδώμενους πλέον υπό της πρίσμα της εισήγησης για αναστολή της φυλάκισης, δεν είναι τέτοιας υφής και εμβέλειας που να δικαιολογεί διαταγή αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης και ανατροπής της σοβαρότητας των περιστατικών που περιβάλλουν την υπό εξέταση υπόθεση και του αδικήματος για το οποίο έχει καταδικασθεί ο κατηγορούμενος. Ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης απορρίπτεται. Η ποινή φυλάκισης είναι άμεση. Όσον αφορά τα έξοδα της υπόθεσης, το θέμα άπτεται της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου (βλ. 168 και 169 Κεφ.155). Όπως όμως λέχθηκε στην Μενελάου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 232, «Η διαταγή για την καταβολή των εξόδων της ποινικής δίκης είναι, χωρίς να αποκλείεται, ασύνηθες τιμωρητικό μέτρο, έστω και όπου η διάρκεια της ποινής είναι βραχεία, σε περιπτώσεις που επιβάλλεται ποινή φυλάκισης - (βλ. The Attorney-General v. Georghios Stavrou & Others
(1962)C.L.R 274· Lambros Costa Nicolaou v. The Republic
(1966)2 C.L.R. 60 Koumas Georghiou Kouma v. The Police
(1967)2 C.L.R. 230 Costas Christou Christofakis v. The Police
(1963)1 C.L.R. 33).»(Βλ., επίσης, Ηλία ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 454.)» (βλ. Επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού
(2009)2 ΑΑΔ 543). Ενόψει της επιβολής άμεσης φυλάκισης στον κατηγορούμενο δεν επιδικάζονται οποιαδήποτε έξοδα εναντίον του. (Υπ.) ....................................... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο