Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Χρίστου Πιπόνια κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 473/17, 16/2/2017

(1997)2 Α.Α.Δ 109: «Σύγκριση της κυπριακής νομολογίας με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποκαλύπτει ότι οι δύο νομολογίες είναι απόλυτα ταυτισμένες. Σύμφωνα με το σύγγραμμα "Law of the European Convention on Human Rights" των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, σελ. 139: "It is well established that a person must be released pending trial unless the state can show that there are 'relevant and sufficient' reasons to justify his continued detention. The Court has identified four grounds upon which the refusal of bail may be justified: the danger of flight, interference with the course of justice, the prevention of crime and the preservation of public order.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Είναι καλά καθιερωμένο ότι ένα πρόσωπο πρέπει να αφήνεται ελεύθερο εκκρεμούσης της δίκης του εκτός εάν η πολιτεία υποδείξει ότι υπάρχουν σχετικοί και επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν τη συνεχιζόμενη κράτηση. Το δικαστήριο έχει καθορίσει τέσσερεις λόγους οι οποίοι δικαιολογούν την άρνηση να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ένας κατηγορούμενος: ο κίνδυνος διαφυγής, παρέμβαση στην πορεία απονομής της δικαιοσύνης, την πρόληψη του εγκλήματος και την προστασία της έννομης τάξης». Νομοθετικά στην Κύπρο, το θέμα ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 157

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155[1]. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο δικαστήριο, αποτελεί ένα από τους λόγους που μπορεί να δικαιολογήσει την κράτησή του. Για το ζήτημα του κινδύνου διαφυγής σχετικά είναι τα ακόλουθα από το σύγγραμμα Law of the European Convention on Human Rights των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, που επίσης υιοθετήθηκαν στην Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας, ανωτέρω: «DANGER OF FLIGHT Most cases have concerned the danger of flight. The general test the Court applies when assessing the refusal of bail on this ground is found in the Stogmuller case, A9 p.44

(1969), where it said: There must be a whole set of circumstances... which give reason to suppose that the consequences and hazards of flight will seem to him to be a lesser evil than continued imprisonment'.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Πολλές υποθέσεις αναφέρονται πάνω στον κίνδυνο διαφυγής. Το γενικό κριτήριο που εφαρμόζει το δικαστήριο οσάκις αποτιμά την άρνηση απόλυσης με εγγύηση με βάση αυτό το λόγο έχει διατυπωθεί στην υπόθεση Stogmuller, Α9 p. 44

(1969)στην οποία αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: "Πρέπει να υπάρχει ολόκληρη σειρά περιστάσεων . οι οποίες δίνουν αφορμή για να υποτεθεί ότι οι συνέπειες και οι κίνδυνοι της διαφυγής θα φαίνονται στον κατηγορούμενο μικρότερο κακό από τη συνεχιζόμενη φυλάκιση." Αναφορικά με τις περιστάσεις που είναι σχετικές σαφώς η αυστηρότητα της ποινής που ο κατηγορούμενος αναμένει να του επιβληθεί εάν καταδικαστεί είναι σημαντικός παράγοντας.» Το ενδεχόμενο ύπαρξης του παραπάνω κινδύνου εξετάζεται επί τη βάσει παραγόντων όπως είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, ως αυτή σκιαγραφείται από τα γεγονότα της υπόθεσης, σε συνάρτηση με την ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. Η πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων, είναι επίσης παράγοντας που προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Σε ό,τι αφορά την πιθανολόγηση καταδίκης καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Χατζηδημητρίου ν Δημοκρατίας[2] όπου λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγησή της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou (ανωτέρω). Εξ άλλου, το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No. 2)(ανωτέρω)». Οι δεσμοί των κατηγορουμένων με τη χώρα μας συνιστούν παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τα πιο πάνω αντικειμενικά κριτήρια. Οι δεσμοί αυτοί όμως από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπλέκονται οι κατηγορούμενοι. Αυτό που εξετάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι οι επιπτώσεις που δυνατό να έχουν οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου στον κίνδυνο φυγοδικίας. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Γ. Φλεριάνου ν Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, Π.Ε. 13/16, ημερομηνίας 3.3.2016 και Περικλή Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 114/16, ημερομηνίας 7.7.2016. Έχοντας κατά νου τις παραπάνω νομικές αρχές προχωρούμε στην εξέταση του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής με αναφορά στα αδικήματα επί του κατηγορητηρίου και το μαρτυρικό υλικό που ευρίσκεται ενώπιον μας, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι η μαρτυρία, στο στάδιο που το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα αυτής της φύσης, δεν εξετάζεται αναλυτικά αλλά κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιον του, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητά του. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Κουννάς ν Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Όσον αφορά το πως δύναται να προσεγγιστεί η πιο πάνω μαρτυρία σε αυτό το στάδιο, επισημαίνουμε ότι αυτό που έχει σημασία είναι κατά πόσο δικαιολογείται η κράτηση αφού σταθμιστούν όλα τα δεδομένα, μόνο όμως για τον σκοπό πιθανολόγησης της καταδίκης (βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/7/2015). Κρίνουμε κατ' αρχάς, ότι δυνάμει του ενώπιον μας τεθέντος μαρτυρικού υλικού, αλλά και από τα όσα έχουν εισηγηθεί και υποστηρίξει οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, το υπό εξέταση αίτημα της κατηγορούσας αρχής επιβάλλεται όπως διαχωριστεί και εξεταστεί ξεχωριστά. Ήτοι από την μια για τους κατηγορούμενους 1 και 2 μαζί και από την άλλη για τον κατηγορούμενο 3 μόνου του. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι 1 και 2, είναι δεδομένη και αυτό ενόψει, πρώτον της φύσης των αδικημάτων για τα οποία κατηγορούνται. Ιδιαίτερα σοβαρά είναι τα αδικήματα της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια και της προμήθειας, ναρκωτικών ουσιών, τάξης Α δηλαδή 333 γρ. περίπου κοκαΐνης, της κατοχής, μεταφοράς και χρήσης εκρηκτικών υλών (φυσιγγίων), της κατοχής και χρήσης πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, ήτοι πιστολιού, ως επίσης και της απαγωγής. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 χρόνων, για το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών ουσιών τάξης Α με σκοπό την προμήθεια, προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου, ενώ για τα αδικήματα της κατοχής, μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β' ποινή φυλάκισης 15 χρόνων και για τα αδικήματα της κατοχής μεταφοράς και χρήσης εκρηκτικών υλών, ποινή φυλάκισης 10 χρόνων. Υπομνήσκουμε επίσης, ότι ούτε ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2, αμφισβήτησε τη σοβαρή φύση των αδικημάτων που οι πελάτες του αντιμετωπίζουν. Από το ενώπιον μας ευρισκόμενο και κατατεθέν μαρτυρικό υλικό, ήτοι από τις γραπτές καταθέσεις που ελήφθησαν από τους κατηγορούμενους, άλλα πρόσωπα και μάρτυρες που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση, αλλά και από τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων και των επιστημονικών εξετάσεων ήτοι την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους με την Ένδειξη Ε, τα αποτελέσματα της επιστημονικής εξέτασης του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, Ένδειξη Στ, τις ιατρικές βεβαιώσεις-εκθέσεις του γιατρού Πλούγαρλη Τραϊανού και της Δόκτωρος Ελένης Αντωνίου, αλλά και από τις περαιτέρω έρευνες της αστυνομίας και τα τεκμήρια που ανευρέθηκαν, φαίνεται να επιβεβαιώνεται η εκδοχή του παραπονούμενου, μάρτυρα 1 επί του κατηγορητηρίου. Από την εν λόγω μαρτυρία, προκύπτει ο βαθμός εμπλοκής του κάθε ενός από τους κατηγορούμενους 1 και 2, στα αδικήματα που αντιμετωπίζουν καθώς και οι ενέργειες στις οποίες ο κάθε ένας τους φαίνεται να προέβη, με αποτέλεσμα, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου, να διαπραχθούν τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Εν συντομία, σύμφωνα με τις γραπτές καταθέσεις του παραπονουμένου ημερ. 2/1/17, 3/1/17 και 12/1/17, την ανεξάρτητη ιατρική μαρτυρία και επιστημονική μαρτυρία, αλλά και τα ανευρεθέντα τεκμήρια, ο 2ος κατηγορούμενος φαίνεται να είχε υπό τη φύλαξη του ναρκωτικά, ήτοι 333γρ. κοκαΐνη, τα οποία του είχε προμηθεύσει ο 1ος κατηγορούμενος, ο οποίος τα είχε προμηθευτεί από άγνωστους τρίτους. Τα εν λόγω ναρκωτικά φύλαττε στο χώρο του ξενοδοχείου του παραπονούμενου χωρίς αυτός να γνωρίζει οτιδήποτε περί τούτων. Τα συγκεκριμένα δε ναρκωτικά, ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από την ΥΚΑΝ την 1/1/17, εν αγνοία του 1ου και 2ου κατηγορούμενου. Όταν έγινε αντιληπτό ότι τα ναρκωτικά είχαν «χαθεί», κι εδώ επισημαίνουμε πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου, ο 2ος κατηγορούμενος, στις 2/1/2017, συνοδευόμενος από τον 3ο κατηγορούμενο και ακόμη ένα πρόσωπο, απαίτησαν και ανάγκασαν τον παραπονούμενο, χρησιμοποιώντας απειλές εναντίον της σωματικής ακεραιότητας του, να μεταβεί σε συγκεκριμένο σημείο στη Λεμεσό για να δοθούν εξηγήσεις στον «ιδιοκτήτη» των ναρκωτικών ως προς το τι έγινε με τα ναρκωτικά. Εκεί τους ανέμενε με το όχημα του ο 1ος κατηγορούμενος ο οποίος με τη χρήση πιστολιού, αλλά και φυσικής βίας, απαίτησε να του επιστραφούν άμεσα τα ναρκωτικά ή η αξία τους σε χρήματα, ήτοι το ποσό των €35.000,00, απειλώντας τόσο τον παραπονούμενο όσο και τον 2ο κατηγορούμενο, ότι αν δεν συμμορφώνονταν θα τους σκότωνε. Ο παραπονούμενος έχει αναγνωρίσει και τους τρεις κατηγορούμενους, τους έχει δε κατονομάσει ως τα πρόσωπα που προέβησαν στις πιο πάνω ενέργειες. Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος αρχικά αποδέχθηκε να γίνει διαδικασία αναγνώρισης του από τον παραπονούμενο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου νοσηλευόταν, στη συνέχεια και αφού επικοινώνησε με το δικηγόρο του, αρνήθηκε να λάβει μέρος στη διαδικασία αυτή (Βλέπε κατάθεση του αστυφύλακα 2851 Γ. Μαυρομούστακου, κυανούν 104). Πρόσθετα επισημαίνουμε ότι τον 2ο κατηγορούμενο, ο παραπονούμενος τον γνωρίζει προσωπικά, ενώ τον 3ο κατηγορούμενο, του οποίου τα στοιχεία του οχήματος που οδηγούσε, ο παραπονούμενος πρόλαβε να τα αποστηθίσει μερικώς, εξ' ού και αυτός εντοπίσθηκε από την αστυνομία, ο παραπονούμενος τον αναγνώρισε στον αστυνομικό σταθμό, ως το πρόσωπο που συνόδευε τον 2ο κατηγορούμενο. Σε σχέση με τον 1ο κατηγορούμενο, ο εντοπισμός του από την αστυνομία κατέστη δυνατός, συνεπεία της αναγνώρισης από τον παραπονούμενο τόσο του οχήματος του όσο και της οικίας του, η οποία του είχε υποδειχτεί προτού τον συναντήσει, από τον 2ο κατηγορούμενο, καθώς επίσης στη σκηνή όπου έλαβε χώρα ο ξυλοδαρμός και οι απειλές που εδέχθη. Συγκεκριμένα αυτός αναγνωρίστηκε από πρόσωπο το οποίο συνόδευε τον παραπονούμενο ο οποίος τον αποκάλεσε με το όνομα του και ο κατηγορούμενος 3 του επιβεβαίωσε ότι λεγόταν Χρίστος Πιπόνιας (βλέπε κατάθεση ημερομηνίας 2/1/17 του παραπονούμενου). Τα τραύματα του παραπονούμενου (βλέπε ιατρικές εκθέσεις Τραιανού Πλούγαρλη και Δρος Ελένης Αντωνίου), τα φυσίγγια που ανευρέθησαν στη σκηνή που ο τελευταίος ανέφερε ότι εξελίχτηκαν τα επίδικα περιστατικά, το αίμα του παραπονούμενου που επίσης εντοπίστηκε σε δειγματοληψίες που έγιναν από τη σκηνή (βλ. Έκθεση Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας , έγγραφο με την Ένδειξη Στ), καθώς και ο εντοπισμός των κατηγορουμένων 1 και 2, από τα διάφορα αναγνωριστικά στοιχεία που έδωσε ο παραπονούμενος, φαίνεται να επιβεβαιώνουν το σύνολο των θέσεων του τελευταίου. Επισημαίνουμε επίσης ότι επί τη βάσει των αποτελεσμάτων της έκθεσης του Γενικού Χημείου του Κράτους, έγγραφο με την Ένδειξη Ε, εντός του αυτοκινήτου που κατ' ομολογία οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1 και το οποίο παρελήφθη από την οικία του, εντοπίστηκαν ίχνη και υπολείμματα εκπυρσοκρότησης όπλου. Σημειώνουμε επίσης την προσπάθεια που φέρεται να έγινε από τον 2ο κατηγορούμενο και ακόμη ένα άλλο πρόσωπο, στην παρουσία της αστυνομίας, για εκφοβισμό του παραπονούμενου ούτως ώστε να τηρήσει σιωπή αναφορικά με ότι έλαβε χώρα και να μην εμπλέξει τις αστυνομικές αρχές στη διερεύνηση του θέματος (βλ. εκτός από την κατάθεση του ίδιου του παραπονούμενου και την κατάθεση του Αστυφύλακα 2097 Σταύρου Αντωνίου ημερομηνίας 16/1/17). Επίσης επισημαίνουμε ότι στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1, προβάλλει ισχυρισμό ότι το απόγευμα της 2/1/17 δεν έφυγε από το σπίτι του και προς επίρρωση του ισχυρισμού του, επικαλέστηκε το περιεχόμενο καταγραφής του κλειστού κυκλώματος που είναι εφοδιασμένη η οικία του. Όμως από τον έλεγχο του εν λόγω κλειστού κυκλώματος από τον τεχνικό που το εγκατέστησε, διαπιστώθηκε πως οι κάμερες του κυκλώματος αυτού δεν κατέγραφαν και ο σκληρός δίσκος ήταν άδειος (βλ. κατάθεση του τεχνικού Κώστα Παπαχαραλάμπους ημερομηνίας 4/1/17, κυανούν 46). Αντιθέτως, από άλλα κλειστά κυκλώματα της περιοχής της οικίας του κατηγορούμενου 1, διαπιστώθηκε ότι στις 2/1/17, μεταξύ των ωρών 1750-1805, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1, μαζί με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο παραπονούμενος πέρασαν από συγκεκριμένη οδό κατευθυνόμενα προς τη σκηνή όπου έλαβε χώρα ο ξυλοδαρμός και οι απειλές εναντίον του προσώπου του παραπονούμενου (βλέπε κατάθεση του αστυφύλακα Σταύρου Αντωνίου ημερομ.16/1/2017). Ακόμη και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, από απλή ανάγνωση της γραπτής του κατάθεσης ημερομηνίας 8/1/17, κυανούν 77, συνάγεται ότι παραδέχεται τη διάπραξη των αδικημάτων. Επίσης, ο κατηγορούμενος 2, με την γραπτή του κατάθεση 3/1/17 παραδέχεται τη διάπραξη των αδικημάτων του καπνίσματος κάνναβης (βλέπε κατάθεση του αστυφύλακα 1947 Πάφιου, κυανούν 10 και την γραπτή κατηγορία, κυανούν 9) στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχεται την κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β. Στην κατάθεση του δε ημερομηνίας 8/1/2017, ο κατηγορούμενος 2 παραδέχεται ότι είναι και χρήστης κοκαΐνης. Πρόσθετα δυνάμει της έκθεσης του ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, έγγραφο με την Ένδειξη Στ, επί των σακουλιών εντός των οποίων ανευρέθηκε η κοκαΐνη εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 2. Επισημαίνουμε ακόμη ότι αναφορικά με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους πιο πάνω, η ύπαρξη εκκρεμούντων ποινικών υποθέσεων, σε σχέση με συναφή και παρόμοια αδικήματα όπως αυτά που αντιμετωπίζουν στην παρούσα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και ειδικότερα τα αδικήματα ναρκωτικών, προβάλλουν την εικόνα προσώπων, επιρρεπών στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων και καθιστούν περισσότερο από ορατό τον κίνδυνο τέτοιας διάπραξης. Αυτό βεβαίως χωρίς να σημαίνει ότι προκρίνουμε και το αποτέλεσμα στην παρούσα, αλλά και στις υποθέσεις που έχει γίνει αναφορά από την κατηγορούσα αρχή, στις οποίες στο μυαλό μας, το τεκμήριο της αθωότητας είναι δεσπόζων. Τα όσα δε ανέφερε ο κύριος Καλλής αναφορικά με τα κίνητρα ή το χρόνο καταχώρησης της υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου 1, είναι παράγοντες που θα εξεταστούν από το Δικαστήριο που θα εξετάσει την ουσία εκείνης της υπόθεσης και όχι από αυτό το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Δεν παραβλέπουμε ακόμη, ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2, ως Κύπριοι μόνιμα εγκατεστημένοι στην Κύπρο, έχουν μόνιμους δεσμούς με τη χώρα μας. Από την άλλη όμως, οι κίνδυνοι στους οποίους έχουμε αναφερθεί όπως αναγνωρίζονται από τη νομολογία είναι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης τέτοιοι, ώστε η πιθανότητα διαφυγής να προκύπτει ως εύλογο ενδεχόμενο. Λαμβάνουμε υπόψη επίσης ότι ο 1ος κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει τα προβλήματα υγείας όπως προκύπτει από τα ιατρικά πιστοποιητικά που κατέθεσε ενώπιον μας ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Ταυτόχρονα όμως επισημαίνουμε ότι τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1, δύνανται να αντιμετωπιστούν με την απαιτούμενη θεραπεία από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους. Υπομνήσκουμε ότι μέχρι και σήμερα την πρωία, ήδη νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου του παρεσχέθη η απαραίτητη θεραπεία Ταυτόχρονα, λαμβάνουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι ο τρίτος κατηγορούμενος αναμένει σύντομα τη σύντροφο του να γεννήσει (βλ. βεβαίωση Ένδειξη Κ ) και το γεγονός ότι σύντομα θα τελέσει το γάμο του με τη μητέρα του παιδιού του (βλ. έγγραφο με την Ένδειξη Ι). Σε σχέση όμως με τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων 1 και 2, σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα που έχουμε προαναφέρει, θεωρούμε ότι οι εν λόγω συνθήκες δεν μπορούν να υπερακοντίσουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτοί αντιμετωπίζουν ώστε τα στοιχεία αυτά να επενεργήσουν υπέρ της απελευθέρωσης τους (βλ. σχετικά Χαραλάμπους και Νικολάου ανωτέρω). Εξάλλου, σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία, εκεί όπου συγκρούεται το δημόσιο με το ιδιωτικό συμφέρον το τελευταίο υποχωρεί. (βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Εν πάση περιπτώσει, στην παρούσα δεν έχουμε διαπιστώσει να συντρέχουν τέτοιες συνθήκες που να οδηγούν σε οποιαδήποτε αντίθετη κατάληξη (βλ. σχετικά Καλλής Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/2015 και την πρόσφατη απόφαση Αγαθάγγελος Βουνιώτης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2016, ημερομηνίας 12/9/2016). Τέλος και όσον αφορά το χρόνο που θα διαρρεύσει μεταξύ της αιτούμενης κράτησης και της δίκης των κατηγορουμένων 1 και 2, η οποία έχει οριστεί για την 24/05/2017, θεωρούμε ότι το χρονικό αυτό διάστημα, δεν είναι υπό τις περιστάσεις υπερβολικό (Χαραλάμπους ανωτέρω, Σπανού κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 26/2013 κ.ά., ημερ. 29.3.2013 και Murat Houssein v Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34). Εν όψει όλων των ανωτέρω έχουμε ικανοποιηθεί αναφορικά με τούς κατηγορούμενους 1 και 2, ότι από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό: α. ότι υπάρχει ενδεχομένη και ορατή πιθανότητα καταδίκης στο μέτρο και το βαθμό που απαιτείται για τους σκοπούς της κράτησης τους, σε αδικήματα τα οποία οι προβλεπόμενες και επιβαλλόμενες ποινές είναι ιδιαίτερα αυστηρές, β. ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι επίσης υπαρκτός, Πρόσθετα αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 κρίνουμε ότι είναι ορατό εν όψει και της ύπαρξης σχετικής κατηγορίας προς τούτο, αλλά και της μαρτυρίας του παραπονούμενου, που επιβεβαιώνεται και από τον αστυφ. 2097 Σταύρο Αντωνίου (βλ. γραπτή κατάθεση του τελευταίου ημερομ.16.1.2017) και χωρίς τονίζουμε να δίδουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο περιεχόμενο της κατάθεσης του παραπονουμένου, με την Ένδειξη Δ, το ενδεχόμενο να γίνει προσπάθεια επηρεασμού μαρτύρων. Συνακόλουθα των πιο πάνω και έχοντας ταυτόχρονα υπόψη τα όσα η νομολογία έχει αναγνωρίσει όταν το Δικαστήριο εξετάζει παρόμοιας φύσεως αίτημα ως το υπό εξέταση, κρίνουμε πώς υπάρχει απτός ο κίνδυνος μη εμφάνισης των κατηγορουμένων 1 και 2, στη δίκη τους σε βαθμό τέτοιο, ώστε να υποχωρήσει το κατ΄ αρχή δικαίωμα τους για απόλυση υπό όρους. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3, χωρίς να παραγνωρίζουμε την σοβαρότητα των αδικημάτων των οποίων του καταλογίζεται η διάπραξη τους, κρίνουμε πώς αυτά δεν βρίσκονται στην ίδια κλίμακα με αυτήν των αδικημάτων, που αντιμετωπίζουν ξεχωριστά από αυτόν οι κατηγορούμενοι 1 και

1. Συγκεκριμένα εκ των αδικημάτων που αντιμετωπίζει από κοινού με τούς κατηγορούμενους 1 και 2, τα αδικήματα των απειλών και παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία, κατατάσσονται στην κατηγορία των πλημμελημάτων για τα οποία η γενική ποινή φυλάκισης είναι μέχρι και τρία χρόνια. Επισημαίνουμε βεβαίως ότι για το αδίκημα της απαγωγής, το οποίο επίσης αντιμετωπίζει από κοινού με τους κατηγορούμενους 1 και 2, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Επίσης λαμβάνουμε υπόψη για τον κατηγορούμενο 3 ότι δεν του αποδίδεται ότι είχε εμπλοκή σε σχέση με τα αδικήματα που αφορούν τις ναρκωτικές ουσίες και της κατοχής, μεταφοράς και χρήσης εκρηκτικών υλών και της κατοχής και μεταφοράς πιστολιού. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3, και αφού έχουμε εξετάσει ενδελεχώς ολόκληρο το μαρτυρικό υλικό, κρίνουμε πώς η περίπτωση του, μπορεί να διαφοροποιηθεί από αυτή των κατηγορουμένων 1 και 2, τόσο στο βαθμό συμμετοχής όσο και στο βαθμό της εις βάρος του μαρτυρίας. Συγκεκριμένα και όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου 3 στις κατηγορίες 1 και 2, διαπιστώνουμε ότι ο παραπονούμενος έχει αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο 3 ως το άτομο που οδηγούσε το όχημα με το οποίο αφίχθηκε στο ξενοδοχείο του στο Σαϊττά, ο κατηγορούμενος 2, ως επίσης το πρόσωπο που ανέφερε στον παραπονούμενο τον αριθμό τηλεφώνου του ατόμου που θα συναντούσε μαζί με τον εξάδελφο του σε σχέση με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν και περισυλλέχθηκαν από την Αστυνομία στο μηχανοστάσιο του ξενοδοχείου του και που σύμφωνα με τον παραπονούμενο πρόκειται για τον κατηγορούμενο
2. Αυτή είναι και η μόνη μαρτυρία που εμπλέκει τον κατηγορούμενο 3 σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Επισημαίνουμε δε ξανά ότι καμία αναφορά γίνεται από τον παραπονούμενο η οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα, για εκτόξευση απειλών η άσκησης βίας από τον κατηγορούμενο 3 προς το πρόσωπο του παραπονούμενου. Ακόμη η πρόσφατη κατάθεσή του παραπονούμενου ημερ. 15/2/17, έγγραφο με την Ένδειξη Δ, είναι γενική και αόριστη αφού γίνεται σ΄ αυτήν αναφορά για απειλές που αυτός δέχθηκε από άτομα του περίγυρου των κατηγορουμένων, χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση ή να δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τα άτομα αυτά. Έχοντας λοιπόν υπόψη την μαρτυρία στην όψη της, κρίνουμε ότι είναι τέτοια, που του επιτρέπει να έχει κάθε λογική προσδοκία αθώωσης. Ακόμη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου καταδεικνύουν ότι έχει πολύ στενούς δεσμούς με τη χώρα μας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας αυτός εργάζεται από τον Οκτώβριο 2014, στη ΣΕΔΙΓΕΠ ως εποχιακός και ωρομίσθιος εργάτης (βλ. έγγραφο με την Ένδειξη Θ), έχει σύμφωνα με βεβαίωση ιερέα προγραμματίσει το γάμο του το Μάϊο του τρέχοντος έτους (βλ. έγγραφο με την Ένδειξη Ι) ενώ η μέλλουσα σύζυγός του αναμένεται να γεννήσει το παιδί τους τη 19/2/17 σύμφωνα με βεβαίωση της Βοηθού Διευθύντριας της Μαιευτικής Γυναικολογικής Κλινικής του Γ. Ν. Λεμεσού (βλ. έγγραφο με την Ένδειξη Κ). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 3 ανέφερε μάλιστα και δεν αμφισβητήθηκε, ότι η μέλλουσα σύζυγός του ίσως γεννήσει και απόψε αφού έχει πόνους τοκετού από χθες. Σε σχέση λοιπόν με τον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορούμενου 3, στο Δικαστήριο παρατηρούμε εν πρώτοις ότι, όπως και πιο πάνω αναφέρουμε, οι πλείστες κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει, αφορούν πλημμελήματα (κατηγορίες 3, 4, 5 και 6), πλην βεβαίως των κατηγοριών 1 και 2 που αφορούν συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή απαγωγής και απαγωγής προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό του, για τα οποία προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 χρόνων, για τις οποίες όμως έχουμε παραθέσει την κρίση μας αναφορικά με τον βαθμό συμμετοχής και πιθανότητα καταδίκης του. Συνακόλουθα δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους που θέτει η Νομολογία για κράτηση του κατηγορουμένου 3 μέχρι τη δίκη του. Αντίθετα κρίνουμε ότι η προσέλευση του κατηγορουμένου 3 στη δίκη του μπορεί να διασφαλιστεί με τους όρους που έχει εισηγηθεί ο συνήγορος του τους οποίους κρίνουμε ως ικανοποιητικούς. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, και αφού λάβαμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι κατηγορούμενοι 1 και 2, τελούν υπό κράτηση και θα συνεχίσουν να τελούν μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους (το οποίο κρίνουμε ότι δεν είναι μεγάλο), κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης των κατηγορουμένων 1 και
3. Συνακόλουθα το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία που έχει οριστεί η ακρόαση της υπόθεσης, ήτοι μέχρι την 24/5/
4. Αναφορικά δε με τον κατηγορούμενο 3, το αίτημα της κατηγορούσας αρχής απορρίπτεται . Εν όψει της κατάληξής μας αυτής και προς διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου 3 στη δίκη του, αυτός: (α) Να υπογράψει εγγύηση €80.000,00 με ένα ή περισσότερους αξιόχρεους εγγυητές τους οποίους θα εγκρίνει ο Πρωτοκολλητής. (β) Το όνομα του να περιληφθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος απαγορεύεται από τη Δημοκρατία (Stop List). (γ) Να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και την ταυτότητα του στην Αστυνομία. (δ) Να παρουσιάζεται δύο φορές την εβδομάδα, ήτοι κάθε Δευτέρα και Παρασκευή και μεταξύ των ωρών 16:30 - 20:30, στον Αστυνομικό Σταθμό Πολεμιδιών. (Υπ.) ............... Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «157.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του παρόντος άρθρου, Δικαστήριον ασκούν ποινικήν δικαιοδοσίαν δύναται, εάν θεωρή πρέπον, καθ΄ οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, να απολύση επί εγγυήσει οιονδήποτε πρόσωπον κατηγορούμενον ή καταδικασθέν δια ποινικόν αδίκημα, επί τη υπό του τοιούτου προσώπου εκτελέσει εγγυητικού επί απολύσει γραμματίου ως εν τω παρόντι Νόμω προβλέπεται.» [2]

(1997)2 ΑΑΔ 45. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο