Διευθυντής Τμήματος Τελωνείων ν. SULEYMAN KEMAL, Αρ. Υπόθεσης: 2605/16, 23/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B9 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2605/16 Διευθυντής Τμήματος Τελωνείων Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον- SULEYMAN KEMAL Κατηγορούμενος ----------------------------------------- Ημερομηνία: 23 Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Μιτσίδου Για Κατηγορούμενο: κ. Χρ. Αδάμου Κατηγορούμενος: παρών ----------------------------------------- ΠΟΙΝΗ Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε έξι στο σύνολο τους κατηγορίες, οι οποίες αφορούν αδικήματα στη βάση του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου Ν.94(Ι)/04(2η και 5η κατηγορία), του Περί Φόρων Κατανάλωσης Νόμου Ν.91(Ι)/04(1η και 4η κατηγορία) και του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου Ν.95(Ι)/
- Τα γεγονότα επί των οποίων ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος παρατίθενται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/01/2017 και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω. Υπενθυμίζω απλά ότι ο κατηγορούμενος, στις 21 Ιουλίου 2014 είχε στην κατοχή του και συγκεκριμένα στην οικία του, στην οδό Κεμάλ Σελίμ αρ. 5, 31 κούτες Χ 200 αφορολόγητα τσιγάρα μάρκας MAXUS (εφ' εξής τσιγάρα), για τα οποία δεν είχαν καταβληθεί οι αναλογούντες φόροι και δασμοί συνολικού ύψους €1086,
- Κρίθηκε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος, και γνώση είχε περί του ότι δεν είχαν καταβληθεί οι αναλογούντες φόροι και δασμοί για τα επίμαχα τσιγάρα που κατείχε και δόλο επέδειξε. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες για τελωνειακά αδικήματα ενώ όπως ανέφερε και η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής, δεν τίθεται θέμα πληρωμής ή απαίτησης πληρωμής των σχετικών φόρων και δασμών αφού τα επίμαχα τσιγάρα, τα οποία έχουν κατασχεθεί, βρίσκονται παράνομα στη Δημοκρατία. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε αναφορικά με τον τελευταίο προβαίνοντας σε κάποιες διαφοροποιήσεις. Σύμφωνα με το συνήγορο, ο κατηγορούμενος: Α) Είναι Τουρκοκύπριος 51 ετών που διαμένει μαζί με τα 6 από τα 7 παιδιά του εκ των οποίων τα 5 είναι ανήλικα. Β) Η μητέρα των παιδιών του δεν διαμένει μαζί με τον κατηγορούμενο αλλά διαμένει σε άλλη κατοικία μαζί με ένα από τα ανήλικα τέκνα. Γ) Η οικογένεια συντηρείται από δημόσια βοηθήματα ύψους περί τα €1700 μηνιαίως ενώ ο κατηγορούμενος δεν εργάζεται λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. Δ) Ο κατηγορούμενος έχει πρόσφατα υποβληθεί σε εγχείρηση ανοικτής καρδίας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή την οποία θα λαμβάνει για το υπόλοιπο της ζωής του. Ε) Αν και έχει εγγεγραμμένα στο όνομα του τρία οχήματα, μόνο το ένα ουσιαστικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ενώ δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία. Στ) Τα χρέη του ανέρχονται περί τις €9000 Πέραν των ανωτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, εξέφρασε τη συμφωνία του με την απόφαση του Δικαστηρίου καθώς και την απολογία του κατηγορούμενου για τα αδικήματα στα οποία έχει κριθεί ένοχος αποδίδοντας τα όμως σε μεμονωμένο περιστατικό, το οποίο, ο κατηγορούμενος υπόσχεται ότι δεν θα επαναλάβει στο μέλλον. Η γνήσια αυτή πρόθεση του κατηγορούμενου φαίνεται, όπως υποστήριξε ο συνήγορος του, από την απουσία οποιωνδήποτε προηγούμενων σχετικών καταδικών του κατηγορούμενου. Ο συνήγορος αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι και σήμερα, ο κατηγορούμενος δεν έχει επιδείξει οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά. Κάλεσε τέλος ο συνήγορος το δικαστήριο να αντιμετωπίσει τον κατηγορούμενο ως πρόσωπο που παραδέχτηκε άμεσα τα αδικήματα και αυτό διότι την κατοχή των τσιγάρων ο κατηγορούμενος την παραδέχτηκε αμέσως στις αρχές ενώ η μη παραδοχή του που οδήγησε την υπόθεση σε ακροαματική διαδικασία βασιζόταν σε καθαρά νομικό σημείο. Εξέτασα με προσοχή όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου καθώς και όλα όσα λέχθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου. Ξεκινώντας κατ' αρχή από την τελευταία θέση του συνηγόρου θα πρέπει να σημειώσω ότι ναι μεν ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε άμεσα την κατοχή των επίμαχων τσιγάρων στην αστυνομία, εντούτοις στη σχετική κατηγορία που αντιμετώπιζε στην παρούσα υπόθεση, ήτοι την 1η κατηγορία, εν τέλει καταχώρησε μη παραδοχή οπόταν και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία σε σχέση και με αυτή την κατηγορία. Δεν υφίσταται επομένως ο ελαφρυντικός παράγοντας της άμεσης παραδοχής στην παρούσα περίπτωση, θα δώσω όμως τη δέουσα βαρύτητα στο γεγονός ότι, ο κατηγορούμενος, ουδέποτε αρνήθηκε ότι κατείχε τα επίμαχα τσιγάρα και ότι ήταν δικά του, με την υπεράσπιση που προέβαλε να ήταν, ως επί το πλείστο, επί νομικών σημείων καθώς και ότι όντως επέδειξε κάποιας μορφής συνεργασία με τις αρχές. Τα αδικήματα για τα οποία έχει βρεθεί ένοχος ο κατηγορούμενος είναι αναμφίβολα σοβαρά, λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τις αντίστοιχες νομοθεσίες γι' αυτά τα αδικήματα. Όταν το αποτέλεσμα της παράνομης και απατηλής δραστηριότητας όμως έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια φορολογικών εσόδων του κράτους η ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης. (βλ. ALEXANDROU ν. DIRECTOR OF CUSTOMS,
(1985)2 Α.Α.Δ. 47). Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Τελωνείων ν. Νίκου Καλλή
(1996)2 Α.Α.Δ. 55 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με καθορισμένα κριτήρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την επάρκεια της ποινής για αδικήματα του τελωνειακού κώδικα που εμπεριέχουν το στοιχείο του δόλου. «Ως προς την ποινή, κρίνουμε ότι αυτή αφίσταται του μέτρου, σε βαθμό που να καταφαίνεται ως ανεπαρκής. Σε σειρά αποφάσεων έχουμε τονίσει ότι το κριτήριο για τον καθορισμό της επάρκειας της ποινής είναι αντικειμενικό - (βλ. Philippou v. Republic
(1983)2 C.L.R. 245· Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 245· Τσουλόφτας ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 391· Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 11· Αστυνομία Λεμεσού ν. Εταιρείας Toorac Fashion Ltd. και Άλλου
(1993)2 Α.Α.Δ. 117). Η πράξη του εφεσίβλητου ήταν ηθελημένα ανταγωνιστική προς το νόμο, προερχόμενη από άτομο με πλήρη επίγνωση των συνεπειών που ενέχει η καταστρατήγηση του νόμου. Ο εφεσίβλητος υπέβαλε ότι η ποινή του προστίμου δεν ήταν η μόνη τιμωρία του για το αδίκημα. Υπέστη απώλεια πέραν των £1.000,00 από εξαρτήματα τα οποία πρόσθεσε στο αυτοκίνητο και τα οποία, όπως ανέφερε, απώλεσε. Το γεγονός αυτό δε μετριάζει τη σοβαρότητά του αδικήματος το οποίο διέπραξε. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι πρόστιμο μέχρι £1.500,00 ή/και φυλάκιση μέχρι δύο ετών (Άρθρο 10 Ν. 82/67και Άρθρο 3
(1)Ν. 166/87). Η ποινή που επιβλήθηκε κρίνεται ανεπαρκής, σε βαθμό και έκταση που επιβάλλεται ο παραμερισμός της. Αφίσταται ουσιωδώς της πρέπουσας τιμωρίας για το αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε. Όποιος επιλέγει να παραβιάσει το νόμο, πρέπει να ξέρει ότι οι συνέπειες είναι σοβαρές. Για το λόγο αυτό, η ποινή που επιβλήθηκε παραμερίζεται και υποκαθίσταται με ποινή προστίμου £400,00.» Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει και από το ίδιο το λεκτικό τους, εμπεριέχουν και το στοιχείο του δόλου αλλά και της αποστέρησης του κράτους των νενομισμένων φόρων και δασμών, παράγοντες επιβαρυντικοί για τον κατηγορούμενο καθώς και στοιχεία για τα οποία η νομολογία επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Το ύψος των φόρων και δασμών που έχουν αποφευχθεί είναι επίσης παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. (βλ. επίσης Hodfield v. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων
(2002)2 Α.Α.Δ. 414 όπου σε παρόμοια αδικήματα, σε σχέση με τετραπλάσιο σχεδόν ποσό φόρων και δασμών από αυτό της παρούσας υπόθεσης, επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 90 ημερών με αναστολή και 1000ΛΚ πρόστιμο - η Έφεση περιορίστηκε αποκλειστικά στο θέμα καταδίκης) Δεν παραγνωρίζω βεβαίως, τη βασική αρχή για εξατομίκευση της ποινής αφού «στόχος του δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη» (βλ. Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272). Δεν παραγνωρίζω όμως, ότι η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος ή την αποτελεσματικότητα του νόμου (βλ. Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498). Άλλωστε, εκεί όπου το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την ανάγκη για αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση του παραβάτη από το Δικαστήριο, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου δεν αρκούν για να διαφοροποιήσουν την ανάγκη αυτή. Προς όφελος του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω επίσης υπόψη μου, ότι δεν έχει προηγούμενες σχετικές καταδίκες, καθώς και τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του περιστάσεις, όπως αυτές έχουν καταγραφεί στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρθηκαν από το συνήγορο του. Έχοντας υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να σταθμίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, από τη μια τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής και από την άλλη την αρχή της εξατομίκευσης, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, δεν θα εξυπηρετούσε κατά τη κρίση μου το σκοπό του Νόμου αλλά ούτε και θα έστελνε τα ορθά μηνύματα. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού έχω σταθμίσει κάθε σχετικό μετριαστικό παράγοντα και εξαντλήσει κάθε βαθμό επιείκειας, επιβάλλω στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 30 ημερών στην κάθε κατηγορία που έχει κριθεί ένοχος (1-6). Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Αν και δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε προς τούτο εισήγηση από πλευράς Υπεράσπισης, θεωρώ ορθό υπό τις περιστάσεις και για σκοπούς πληρότητας να εξετάσω, εάν δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, σύμφωνα με τον Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και όπως λέχθηκε στην Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161, τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι «(α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας.» (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303) Ο κατηγορούμενος, όπως ανέφερα δεν βαρύνεται με προηγούμενες σχετικές καταδίκες. Είναι ουσιαστικά προστάτης 5 ανήλικων τέκνων, συντηρείται με δημόσια βοηθήματα τόσο ο ίδιος όσο και τα παιδιά του και έχει εκφράσει την απολογία του, έστω και την υστάτη για τα αδικήματα στα οποία έχει κριθεί ένοχος. Αποστέρηση της ελευθερίας του υπό τις περιστάσεις θα συνεπάγεται καταστροφικές συνέπειες τόσο για τον ίδιο όσο και για τα παιδιά του τα οποία, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου φαίνεται να έχουν μέχρι σήμερα υποστεί αρκετές τραυματικές εμπειρίες. Η δική τους διαβίωση δε σε μεγάλο βαθμό εξαρτώνται από την στήριξη που τους παρέχει ο κατηγορούμενος η οποία στήριξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελευθερία του, κάτι που φαίνεται και ο ίδιος να το αντιλαμβάνεται. Σημειώνω εδώ ότι από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε άλλο αδίκημα. Με γνώμονα τα πιο πάνω και λαμβανομένου υπόψη ότι δεν τίθεται οποιοδήποτε θέμα καταβολής των αναλογούντων φόρων και δασμών και ότι τα επίμαχα τσιγάρα έχουν κατασχεθεί, χωρίς να παραγνωρίζω την σοβαρότητα του αδικήματος κρίνω ότι η εικόνα του κατηγορούμενου στο σύνολο της είναι τέτοια που αφήνει περιθώριο για μια ηπιότερη, ως πρώτο μέτρο, μεταχείριση του ούτως ώστε να αποδείξει και εμπράκτως ότι όντως επρόκειτο περί ενός μεμονωμένου περιστατικού και ότι από τώρα και στο εξής θα διάγει μια νόμιμη ζωή για το καλό του ιδίου αλλά και της οικογένειας του. Ως εκ τούτου η επιβληθείσα φυλάκιση αναστέλλεται για περίοδο τριών χρόνων από σήμερα. Στον κατηγορούμενο εξηγούνται οι συνέπειες της αναστολής της φυλάκισης. (Δικαστήριο προς κατηγορούμενο) Η ποινή φυλάκισης είναι ποινή φυλάκισης αλλά δεν ενεργοποιείται άμεσα διότι κρίνω ότι θα πρέπει να σας δοθεί άλλη μια ευκαιρία, με την προϋπόθεση ότι δεν θα διαπράξετε άλλο αδίκημα. Αυτό σημαίνει ότι, εάν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια δεν διαπράξετε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα που τιμωρείται με φυλάκιση, δεν θα κληθείτε να εκτίσετε την ποινή φυλάκισης. Αν όμως διαπράξετε οποιοδήποτε άλλο τέτοιο αδίκημα, θα μπορεί το Δικαστήριο να σας επιβάλει ποινή για το αδίκημα εκείνο αλλά και να διατάξει να εκτίσετε το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης που σας έχει επιβληθεί και η οποία σήμερα ανεστάλη. Επομένως πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην ευκαιρία που σας έχει δοθεί σε σχέση με την μελλοντική σας συμπεριφορά.) Τα κατασχεθέντα τσιγάρα διατάσσεται όπως κρατηθούν μέχρι να παρέλθει η προθεσμία άσκησης έφεσης και των δύο πλευρών και σε περίπτωση που δεν ασκηθεί έφεση αυτά στη συνέχεια να επιστραφούν στις Τελωνειακές Αρχές για να τύχουν της διαχείρισης που προνοεί ο Νόμος και οι Κανονισμοί. (Υπ.) ....................................... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο