Diana-Marilena Matran ν. Γιαννάκη Τσεριώτη, Αρ.Υπόθεσης: 13186/15, 21/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης: 13186/15 Diana-Marilena Matran Παραπονούμενος ν Γιαννάκη Τσεριώτη Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 21 Φεβρουαρίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Παραπονούμενη: κ. Πούγιουρος με κα Γεωργίου Για Κατηγορούμενο: κ. Λουϊζίδης Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ (ex tempore) Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε δυο κατηγορίες ήτοι ότι, κατά παράβαση του αρ. 341 Κεφ. 154, με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις ως προς το χαρακτήρα, περιεχόμενο και ισχύ εγγράφου, προκάλεσε την παραπονούμενη να υπογράψει τέτοιο έγγραφο (1η κατηγορία) και ότι ενήργησε κατά τρόπο ούτως ώστε να καταστεί δυνατός ο τερματισμός της απασχόλησης της παραπονούμενης πριν την λήξη τριών μηνών από το πέρας της άδειας μητρότητας της, κατά παράβαση των αρ. 4 και 9 του περί Προστασίας της Μητρότητας Νόμου Ν. 100(I)/97 και αρ. 20 Κεφ. 154 (2η κατηγορία). Τα γεγονότα επί των οποίων ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, παρατίθενται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/11/2016 και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω. Υπενθυμίζω απλά ότι ο κατηγορούμενος, επιθυμώντας να τερματίσει την απασχόληση της παραπονούμενης και να παρακάμψει τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας περί προστασίας της μητρότητας, Ν.100(Ι)/97, στις προστατευτικές πρόνοιες της οποίας η παραπονούμενη ενέπιπτε ως εργοδοτούμενη του που είχε πρόσφατα γεννήσει, εσκεμμένα και προς ίδιον όφελος, στις 4/4/14, παρουσιάζοντας της ψευδώς τον χαρακτήρα, περιεχόμενο και ισχύ του Τ.4 και με δόλιο τρόπο, ήτοι καλύπτοντας το ουσιώδες μέρος του εγγράφου με τα χέρια του και άλλα χαρτιά, αλλοίωσε την εικόνα πραγμάτων και προκάλεσε (procured) την παραπονούμενη να υπογράψει και εκτελέσει το εν λόγω έγγραφο, ενεργώντας έτσι προς ζημιά της ιδίας και προς όφελος του ιδίου. Με την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου, η παραπονούμενη παρουσιάστηκε να παραιτείται οικειοθελώς από την απασχόληση της και να απαλλάσσει τον κατηγορούμενο και την εταιρεία του από τις θέσμιες υποχρεώσεις τους απέναντι της, χωρίς ποτέ αυτή να είχε τέτοια πρόθεση. Συνεπεία της συμπεριφοράς αυτής του κατηγορούμενου, η εργοδότηση της παραπονούμενης στην υπεραγορά του κατηγορούμενου, τερματίστηκε, κατά παράβαση του Ν.100(Ι)/97 ήτοι πριν την λήξη της περιόδου των τριών μηνών από το πέρας της άδειας εγκυμοσύνης της, άδεια η οποία έληξε στις 12.2.14. Μετά που ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, το Δικαστήριο, κάμνωντας δεκτά σχετικά αιτήματα του, ανέβαλε την υπόθεση για να του δώσει την ευκαιρία να προβεί σε ενέργειες προς αποκατάσταση της παραπονούμενης, έστω και την υστάτη, εφόσον κάτι τέτοιο, σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, αποτελεί ουσιαστικό ελαφρυντικό παράγοντα. Σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο, ο τελευταίος, σύμφωνα με τον συνήγορο της παραπονούμενης, έχει αποκαταστήσει πλήρως την παραπονούμενη καταβάλλοντας στους δικηγόρους της, το ποσό των €5926, ποσό το οποίο, πέραν από πλήρη κάλυψη των εργασιακών δικαιωμάτων της παραπονούμενης, καλύπτει πλήρως και τα δικηγορικά της έξοδα. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε αναφορικά με τον πελάτη του. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Έκθεσης, ο κατηγορούμενος: Α) Είναι 59 χρόνων, Κύπριος και ιδιοκτήτης υπεραγοράς στη Λεμεσό Β) Είναι διαζευγμένος και έχει δύο θυγατέρες ηλικίας 20 και 16 ετών αντίστοιχα. Η πρώτη είναι φοιτήτρια στην Αθήνα ενώ η δεύτερη μαθήτρια σε σχολείο στην Κύπρο Γ) Διαμένει σε ιδιόκτητη ανώγειο κατοικία δύο υπνοδωματίων και λοιπών βοηθητικών χώρων. Δ) Έχει εγγεγραμμένη στο όνομα του την οικία στην οποία διαμένει καθώς και ½ μερίδιο του πατρικού του σπιτιού. Η αξία και των δύο δεν καθορίζεται στην Έκθεση πλην όμως αναφέρεται ότι είναι και τα δύο ακίνητα υποθηκευμένα έναντι των δανείων του. Ε) Το μηνιαίο του εισόδημα ανέρχεται στα €1000 περίπου μηνιαίως Στ) Δόση €2000 προς αποπληρωμή του δανείου του, ύψους €180.000, καταβάλλεται σταθερά από το 1984 από τα έσοδα της επιχείρησης του Ζ) Ο ίδιος καταβάλλει ποσό €350 μηνιαίως ως διατροφή για τη μικρή του θυγατέρα ενώ αποστέλλει άλλα €350 μηνιαίως στη θυγατέρα του στην Αθήνα Πέραν των ανωτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, αναφέρθηκε επίσης στην άψογη συμπεριφορά του κατηγορούμενου προς τους υπαλλήλους του, μία εξ΄ αυτών και η παραπονούμενη, στο ότι στα 37 χρόνια που διατηρεί την επιχείρηση του ουδέποτε είχε οποιοδήποτε πρόβλημα με τους εργοδοτούμενους του καθώς και στο ότι δεν είναι επιρρεπής στην εγκληματικότητα.. Τέλος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του καθώς και την έμπρακτη μεταμέλεια του, η οποία έλαβε τη μορφή της πλήρους αποζημίωσης της παραπονούμενης με την καταβολή του ποσού των €5926 προς πλήρη ικανοποίηση της τελευταίας. Εξέτασα με προσοχή όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου καθώς και όλα όσα λέχθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου. Κατ΄αρχή, όπως επεσήμανα και στην απόφαση μου, με αναφορά στις ξένες αποφάσεις State v Chand [2013] FJMC 203; Criminal Case 361.2013 (9 May 2013) και Salim Said & 2 others v Republic [2012] eKLR (Criminal Appeal 169 of 2011, «...το αδίκημα της 1ης κατηγορίας ήτοι το αδίκημα της πρόκλησης εκτέλεσης ή υπογραφής εγγράφου με ψευδείς και δόλιες παραστάσεις ως προς το χαρακτήρα, το περιεχόμενο ή την ισχύ του εγγράφου, κατά παράβαση του αρ.341 Κεφ.154 ...είναι ιδιόμορφο αδίκημα. Ενώ το αδίκημα αναφέρεται σε ψευδείς και δόλιες παραστάσεις εντούτοις, δεν είναι αδίκημα της κατηγορίας των «ψευδών παραστάσεων» αλλά της κατηγορίας των αδικημάτων της «πλαστογραφίας». Η αναφορά του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση GEORGHIOU ν. REPUBLIC,
(1984)2 Α.Α.Δ. 65 ότι, «Στο μυαλό μας, ο κύριος στόχος των πλαστογράφων που έχουν την απαιτούμενη εγκληματική πρόθεση είναι να αλλοιώσουν μια εικόνα πραγμάτων προς όφελος τους. Αν σαν αποτέλεσμα αυτής της εξαπάτησης, ένα άλλο πρόσωπο οδηγείται στο να ενεργήσει σε βλάβη του, όπως τούτο έχει προηγουμένως καθοριστεί, τότε διαπράττεται το αδίκημα της πλαστογραφίας» καθώς και η σοβαρότητα που προσδίδει στο αδίκημα ο Νομοθέτης, με τον προσδιορισμό της τριετούς φυλάκισης ως το ανώτατο όριο ποινής (βλ. αρ. 335 Κεφ.154), δεν αφήνει αμφιβολία ότι το εν λόγω αδίκημα, είναι άκρως σοβαρό. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για το καθορισμό της έκτασης της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(1990)2 ΑΑΔ 264 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632). Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με την ποινή που πρέπει να επιβάλλεται σε σχέση με αδικήματα πλαστογραφίας αποκαλύπτει και την επιτακτική ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Αυτό, ενόψει και του ότι πρόκειται για αδικήματα που εμπεριέχουν το στοιχείο της απάτης, πλήττουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών και κλονίζουν την εμπορική πίστη και την πίστη στις συναλλαγές. Έχει τονισθεί ότι, οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις, ήτοι περιπτώσεις που από την φύση τους απαιτούν αποτροπή, πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα. Όπως άλλωστε προνοεί και το ίδιο το λεκτικό του του αρ.341, το ότι το συγκεκριμένο αδίκημα είναι ιδιόμορφο αδίκημα, δεν υποβαθμίζει την σοβαρότητα του ως αδίκημα πλαστογραφίας. Όποιος επιλέγει να παραβιάσει το νόμο, πρέπει να ξέρει ότι οι συνέπειες είναι σοβαρές. (Βλ. Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 286 καθώς και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 397 και Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 200). Όσον αφορά το αδίκημα της 2ης κατηγορίας ήτοι του αρ. 9 του περί Προστασίας της Μητρότητας Νόμου Ν. 100(I)/97, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, πρόσωπο που καταδικάζεται για το αδίκημα αυτό υπόκειται μόνο σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει τις τέσσερις χιλιάδες λίρες. Παρά το ότι το αδίκημα αυτό τιμωρείται μόνο με χρηματική ποινή, είναι αδίκημα, επίσης σοβαρό, ενόψει του σκοπού στον οποίο αφορά ήτοι, στην προστασία των δικαιωμάτων των εγκύων εργοδοτουμένων, δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται τόσο με εθνική όσο και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η αυστηρότητα με την οποία τα Δικαστήρια καλούνται να αντιμετωπίσουν τους εργοδότες που δεν συμμορφώνονται με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου, είναι δεδομένη και αυτό ενόψει της ιδιαιτερότητας και ευαισθησίας των θεμάτων στα οποία ο Νόμος αφορά. Άλλωστε, λόγω της εγκυμοσύνης και στη συνέχεια, των, μετά τον τοκετό, αναγκών του νεογέννητου, η εργοδοτούμενη βρίσκεται σε πολύ ευάλωτη θέση η οποία μόνο δυσμενέστερη μπορεί να γίνει αν αυτή απωλέσει είτε την εργασία της είτε τα ωφελήματα της. Τα κίνητρα ή οι λόγοι του αδικοπραγούντα επίσης λαμβάνονται υπόψη εφόσον, διαφορετικά θα ιδωθεί ένας εργοδότης ο οποίος περιέπεσε σε σφάλμα συνεπεία μιας κατά τ' άλλα γνήσιας και ειλικρινούς συμπεριφοράς, από τον αδικοπραγούντα εργοδότη που εσκεμμένα και ανέντιμα αποστέρησε, προς ίδιον όφελος, τη βιωσιμότητα ουσιαστικά, της εργοδοτούμενης που έγινε πρόσφατα μητέρα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των ενεργειών του. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, δεν παραγνωρίζω βέβαια τη βασική αρχή για εξατομίκευση της ποινής αφού «στόχος του δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη» (βλ. Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272). Η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής όμως δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του αδικήματος ή την αποτελεσματικότητα του νόμου αλλά ούτε και μπορεί να έχει τέτοια επίδραση στην ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός της χαρακτήρας (βλ. Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498). Άλλωστε, εκεί όπου το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει την ανάγκη για αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση του παραβάτη από το Δικαστήριο, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου δεν αρκούν για να διαφοροποιήσουν την ανάγκη αυτή. Προς όφελος του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου το λευκό του ποινικό μητρώο καθώς και ότι καθ' όλη τη διάρκεια της εργοδότησης της παραπονούμενης, αυτός, της κατέβαλλε ανελλιπώς όλους τους μισθούς και δικαιώματα της. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι δεν φαίνεται να έχει επιδείξει οποιαδήποτε παρόμοια παραβατική συμπεριφορά σε σχέση με άλλες υπαλλήλους του, χωρίς βέβαια αυτό να μειώνει ή να ατονεί τη σοβαρότητα της περίπτωσης. Την ίδια στιγμή όμως, δεν μπορώ να αγνοήσω τον δόλιο τρόπο με τον οποίο ο κατηγορούμενος ενήργησε για να ξεγελάσει την παραπονούμενη και εις βάρος της, να αποποιηθεί των ευθυνών του. Τέτοια συμπεριφορά, ιδιαίτερα υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης, είναι καταδικαστέα. Σημειώνω εδώ ότι συνεπεία της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, η παραπονούμενη απώλεσε τουλάχιστο ακόμη ένα μήνα μισθών ως επίσης και τα χρηματικά δικαιώματα της, που προκύπτουν από τον τερματισμό μιας πεντάχρονης εργοδότησης, πέραν και ανεξάρτητα της δυσχέρειας στην οποία υπέπεσε όταν βρέθηκε χωρίς δουλειά και χρηματική αποζημίωση και έχοντας μόλις πριν λίγους μήνες αποκτήσει παιδί. Θα λάβω επίσης υπόψη μου ότι στη συνέχεια η παραπονούμενη κατάφερε να βρει κάποια δουλειά, στο βαθμό που αυτό αφορά την έκταση της «ζημιάς» που προκάλεσαν οι ενέργειες του κατηγορούμενου. Ως μετριαστικούς παράγοντες προς όφελος του κατηγορούμενου συνυπολογίζω και δίδω τη δέουσα βαρύτητα στις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του περιστάσεις, όπως αυτές έχουν καταγραφεί στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και υιοθετήθηκαν από το συνήγορο του όπως και στις επιπτώσεις που δυνατό να προκληθούν στην οικογένεια του από την ποινή που θα του επιβληθεί, σημειώνοντας όμως ταυτόχρονα ότι, σε σοβαρά αδικήματα, όπως της παρούσας, όπου επιβάλλεται η επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 540. Ιδιαίτερη βαρύτητα θα δώσω στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, έστω και την υστάτη, προέβη σε πλήρη αποκατάσταση της αλήθειας και της παραπονούμενης γεγονός που συνιστά σημαντικό στοιχείο που επενεργεί προς όφελος του χωρίς όμως να μου διαφεύγει το γεγονός ότι αυτή του η ενέργεια γίνεται με καθυστέρηση τριών περίπου χρόνων και μόνο μετά που η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία και αυτός κρίθηκε ένοχος. Έχοντας υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να σταθμίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, από τη μια τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής και από την άλλη την αρχή της εξατομίκευσης κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή υπό της περιστάσεις σε σχέση με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας είναι αυτή της φυλάκισης. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό του Νόμου αλλά ούτε και θα έστελνε τα ορθά μηνύματα. Όσον αφορά τη 2η κατηγορία, η ποινή δεν μπορεί παρά να είναι χρηματική. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και αφού έχω σταθμίσει κάθε σχετικό μετριαστικό παράγοντα και εξαντλήσει κάθε βαθμό επιείκειας επιβάλλω στον κατηγορούμενο Στη 1η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών Στη 2η Κατηγορία χρηματική ποινή €1500 Ενόψει της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία, αν και δεν υπεβλήθει σχετική εισήγηση, θα προχωρήσω να εξετάσω, εάν δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, σύμφωνα με τον Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και όπως λέχθηκε στην Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161, τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι «(α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας.» (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303) Ο κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου και έχει αποζημιώσει πλήρως την παραπονούμενη, στοιχείο που δείχνει, έστω και την υστάτη, την έμπρακτη μεταμέλεια του. Σημειώνω επίσης ότι από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε άλλο αδίκημα. Οι δύο του θυγατέρες δε, εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από την οικονομική του στήριξη η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελευθερία του και την λειτουργία της επιχείρησης του. Αποστέρηση της ελευθερίας του, συνεπάγεται την οικονομική του εξόντωση με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται τόσο για τον ίδιο όσο και για τις δύο θυγατέρες του. Με γνώμονα τα πιο πάνω και λαμβανομένου υπόψη ότι ο κατηγορούμενος έχει καταβάλει πλήρως, τόσο τα δικαιώματα όσο και τα έξοδα της παραπονούμενης, χωρίς να παραγνωρίζω την σοβαρότητα του αδικήματος κρίνω ότι η εικόνα του κατηγορούμενου στο σύνολο της, αφήνει περιθώριο για δημιουργία τέτοιων συνθηκών που, έστω και τώρα, να επιτρέπουν στον κατηγορούμενο να αποδείξει και εμπράκτως ότι όντως επρόκειτο περί ενός μεμονωμένου περιστατικού και ότι από τώρα και στο εξής θα διάγει μια νόμιμη ζωή. Ως εκ τούτου, η επιβληθείσα φυλάκιση αναστέλλεται για περίοδο τριών χρόνων από σήμερα. Στον κατηγορούμενο εξηγούνται οι συνέπειες της αναστολής της φυλάκισης. Όσο αφορά τα έξοδα της υπόθεσης, εφόσον αυτά έχουν διευθετηθεί πλήρως δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή. (Υπ.) ....................................... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΕΠ Subject: Criminal/Sentence Αναφορά:Πρόκληση υπογραφής/εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις - Μητρότητα - Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο