Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Aντώνης Ανδρέου Τσιγαράς κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 19323/16, 24/2/2017

(4)των Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών του 1972 ΚΔΠ 242/72 (2η κατηγορία), για παραμονή στη Δημοκρατία της Κύπρου μετά τη λήξη της αδείας παραμονής του, κατά παράβαση του άρθρου 19(λ) του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε (3η κατηγορία), και για παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 14Β του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε (6η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο 2ος κατηγορούμενος την 28η Σεπτεμβρίου 2016 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν αλλοδαπός, δηλαδή, Ιρανός, διεξήγαγε επάγγελμα ως υπάλληλος στον 1ον κατηγορούμενο χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 2 μεταξύ της 4/4/16 και της 28/9/16 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν αλλοδαπός, δηλαδή, Ιρανός και βρισκόταν στην Δημοκρατία παράνομα, στις 3/4/15 απολύθηκε της κράτησης του από τον Υπουργό Εσωτερικών για ανθρωπιστικούς λόγους και του παραχωρήθηκε έγκριση για προσωρινή άδεια παραμονής και απασχόλησης για περίοδο ενός έτους νοουμένου ότι θα αποταθεί στην ΥΑΜ Λεμεσού για να διευθετήσει την άδεια παραμονής και εργασίας του, πράγμα το οποίο δεν έπραξε και παρέμεινε στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της προσωρινής αδείας παραμονής του χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 6ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 2 την 28ην Σεπτεμβρίου 2016 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εργοδότησε αλλοδαπό, δηλαδή, τον 3ον κατηγορούμενο χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια. Όσον αφορά σημειώνεται τις κατηγορίες 2 και 3 πιο πάνω ο κατηγορούμενος 2 έχει δηλώσει παραδοχή εν σχέση μ' αυτές, ενώ έχει προβεί σε μη παραδοχή στην 6η κατηγορία. Ως εκ τούτου όπως γίνεται αντιληπτό η ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη αφορούσε ακριβώς την τελευταία αυτή κατηγορία. Παρεμβάλλω εδώ επίσης για να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 3 που φαίνονται στο κατηγορητήριο, μετέπειτα δηλαδή μάρτυρες κατηγορίες 2 και 1 αντίστοιχα, έχουν παραδεχθεί εξ' αρχής τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν με βάση το κατηγορητήριο και έχουν επιβληθεί σ' αυτούς ποινές. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2 τήρησε το δικαίωμα της σιωπής και κάλεσε δύο μάρτυρες για την υπεράσπιση του. Ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω ότι ήταν δικαίωμα του κατηγορούμενου 2 να μην πει οτιδήποτε και να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Maddah Mohammadreza: Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είναι Ιρανός και στο δικαστήριο ήρθε από τις Κεντρικές Φυλακές όπου βρίσκεται διότι δεν είχε άδεια παραμονής και δούλεψε παράνομα σε μια μπυραρία κοντά στο Πεντάδρομο. Η δουλειά που έκανε ήταν μπογιατίσματα και αυτός που του είπε να μπογιατίσει την μπυραρία ήταν ο κατηγορούμενος

1. Στην αντεξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερ.28.9.16 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και την οποία ανάγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ας σημειωθεί ότι η μετάφραση της στα Ελληνικά έχει επίσης κατατεθεί στο Δικαστήριο και είναι το τεκμήριο
2. Εις αυτήν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι την Δευτέρα του τηλεφώνησε ο φίλος του ο Majid Vahed (κατηγορούμενος 2) για να τον βοηθήσει να πογιατίσει ένα μαγαζί που βρίσκεται κοντά στον πεντάδρομο, και στη συνέχεια ότι ενώ πογιάτιζε ήρθε η Αστυνομία και αφού έλεγξε τα στοιχεία τους, τους συνέλαβε γιατί τους είπε ότι μένουν στην Κύπρο παράνομα και εργάζονται παράνομα. Σε περαιτέρω ερωτήσεις απάντησε ότι τον κύριο Αντώνη δηλαδή τον ΜΚ2 (πρώην κατηγορούμενο 1) δεν τον ήξερε και ότι είναι ο φίλος του ο Majid (κατηγορούμενος 2) που του τηλεφώνησε και πήγε στη δουλειά. Ακολούθως ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι φίλος του και έχουν πολλά καλή σχέση και απάντησε καταφατικά σε υποβολή ότι ακριβώς λόγω της πολύ καλής τους σχέσης μόλις βρήκε δουλειά και επειδή ο ιδιοκτήτης βιαζόταν να τελειώσει του τηλεφώνησε για να δουλέψουν να τελειώσουν γρήγορα το μπογιάτισμα. Με τον κύριο Αντώνη (ΜΚ2) όμως δεν μίλησε ποτέ ούτε για την δουλειά ούτε για τα λεφτά. Για τον μισθό που είχε να παίρνει δεν είχε συζητήσει με κανένα διότι έχουν μια κουλτούρα, ένα νόμο μεταξύ τους, όταν τους παίρνει κάποιος κάπου δουλειά δεν πρέπει να ανακατώνονται μέσα στα πόδια του ανθρώπου που τους παίρνει δουλειά για να πάνε να συζητήσουν πόσα θα τους δώσει και πόσα θα πληρωθούν και ποιος θα τους πληρώσει. Βεβαίως για την δουλειά πληρώνει πάντα ο ιδιοκτήτης και μπορούσε να τον πλήρωνε ο ιδιοκτήτης. Στην προκειμένη περίπτωση ο μάστρος του ήταν ο Majid (κατηγορούμενος 2). Επανέλαβε ότι ο ιδιοκτήτης ήταν ο κύριος Αντώνης τον οποίο είδε μία φορά μόνο. Τον είδε να δουλεύει εκεί ο κύριος Αντώνης αλλά δεν τον ρώτησε ποιος είναι και τι κάνει εκεί. Ήταν εκεί με τον Majid και δούλευαν ως εργάτης, ως μάστρος, ως μπογιατζιής. Στη συνέχεια είπε ότι ως τεχνίτης θεωρεί τον εαυτό του μάστρο και πολλές φορές τυχαίνει ένας μάστρος που δεν έχει δουλειά να πάει να δουλέψει σε άλλο μάστρο. Ο λόγος που αποκαλεί τον Majid μάστρο του είναι γιατί αυτός τον πήρε δουλειά. Αν τον έπαιρνε ο ίδιος στην δουλειά τότε αυτός θα ήταν μάστρος. Είναι νόμος. Όσον αφορά το εάν θα έδινε τα λεφτά ο Αντώνης αυτό το ήξερε ο ίδιος. Όταν θα τελείωνε η δουλειά θα ερχόταν να τον πλήρωνε ή το Majid. Ο ίδιος δεν θα πήγαινε να του ζητήσει λεφτά για να πληρωθεί. Αν ήθελε να έρθει να του φέρει αυτού τα λεφτά που είχαν συμφωνήσει δεν θα είχε πρόβλημα. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Αντώνης Ανδρέου Τσιγαράς: Στην κυρίως εξέταση του κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 28.9.2016 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 και συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει: « Αρχικά να πω ότι είμαι ο ιδιοκτήτης του μπαρ με την ονομασία Έναστρο που βρίσκεται στην οδό Γλάδστωνος 89 στη Λεμεσό. Το μπαρ αυτή τη στιγμή είναι κλειστό λόγω ανακαίνισης. Προχθές ενώ ήμουν εκεί στο μπαρ σταμάτησε έξω ένα αυτοκίνητο saloon και εκατέβηκε κάτω ένας ξένος που μου είπε ονομάζεται Μάκης. Εμιλούσε σπαστά Ελληνικά και μου είπε ότι πογιατίζει και ότι άκουσε ότι θέλω κάποιον πογιατζή. Εγώ του είπα να έρτει σήμερα να πιάσει δουλειά και συμφωνήσαμε να τελειώσει και μετά να τα κανονίσουμε οικονομικά. Το πρωί που επήε στο μπαρ δεν ήμουν εκεί αλλά του είχα πει που είναι το κλειδί. Εγώ πάντως δεν γνώριζα ότι δεν μπορούσε να δουλέψει. Υπέθεσα ότι είναι νόμιμος αφού μιλούσε σχετικά καλά Ελληνικά, είχε αυτοκίνητο και εργαλεία. Απολογούμαι για το λάθος μου. Σχετικά με τον δεύτερο ξένο, εγώ δεν τον γνωρίζω ούτε ήξερα ότι θα τον έφερνε ο Μάκης.» Όταν στην κατάθεση του διευκρίνισε αναφέρεται στον Μάκη, αναφέρεται στον κατηγορούμενο 2 τον οποίο υπέδειξε στο Δικαστήριο. Στην αντεξέταση του αναγνώρισε την γραπτή κατηγορία που τον αφορούσε η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 και όταν ερωτήθηκε γιατί αφού εργοδότησε μόνον τον ένα και ο αστυνομικός του είπε ότι μπορείς να πεις ότι θέλεις δεν του απάντησε εκείνη την ώρα εσείς με κατηγορείτε για δύο ενώ εγώ ένα εργοδότησα, απάντησε ότι δεν ήξερε τη διαδικασία και πήγε να δώσει κατάθεση. Ούτε ήξερε καν ότι παρανομούσε ούτε του ξαναέτυχε έτσι συμβάν. Όσον αφορά αυτό που είπε στο τέλος της κατάθεσης του, τεκμήριο 2, ότι απολογείται για το λάθος του απάντησε ότι νομίζει ότι κάποιο ορθογραφικό λάθος έγινε, δεν θυμάται κάτι έτσι και του είπε να βάλει μονογραφή. Είναι αλήθεια αυτό που είπε ότι δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο
3. Αυτός γνωρίζει τον Μάκη. Ενόσω μπογιάτιζαν αυτοί οι δύο δεν πήγε καθόλου να τους δει. Ο Μάκης του είχε αναφέρει ότι θα φέρει κάποιο άνθρωπο μαζί του γιατί δεν προλαβαίνει να κάνει τον τοίχο και του είπε να κάνει ότι νομίζει. Ερωτώμενος δε για την αναφορά στην κατάθεση του ότι δεν γνώριζε ότι θα τον έφερνε και για την διαφορά που προκύπτει ως εκ της πιο πάνω αναφοράς του ότι ο Μάκης του είπε ότι θα τον φέρει είπε ότι νομίζει ότι είναι το ίδιο πράγμα. Δεν τον γνώριζε τον συγκεκριμένο και η συνομιλία αυτή έγινε από το τηλέφωνο και απλά νομίζει είναι το ίδιο πράγμα. Εν πάση περιπτώσει ερωτώμενος περαιτέρω επί τούτου του θέματος ανέφερε ότι η αλήθεια είναι αυτή που λέει ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τη συγκεκριμένη δουλειά δεν μίλησαν ούτε για ποσό ούτε τίποτε. Είπαν να τελειώσουν, αγόρασε τα υλικά όλα για την δουλειά και θα τον πλήρωνε για τον κόπο του, για τον χρόνο του, δηλαδή μεροκάματο. Ο ίδιος θα πλήρωνε τον Μάκη, τον οποίο συμφώνησε να πληρώσει. Αν του έλεγε να δώσει και ορισμένα λεφτά στο φίλο του θα το συζητούσαν και εάν ήταν φυσιολογικά αυτά που του έλεγε θα του τα έδινε. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε ο Αστ. 254 Σωτήρης Πολίτης: Στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε για την παρούσα υπόθεση ημερομηνίας 28.9.2016 και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
4. Εις την κατάθεση του δε αναφέρει τα εξής: « Yπηρετώ στην Υ.Α. & Μ Αρχηγείου και είμαι αποσπασμένος στο Επαρχιακό κλιμάκιο της Υ.Α. & Μ Λεμεσού. Στις 28.09.2016 και περί ώρα 12.25 κατόπιν πληροφορίας ότι στην οδό Γλάστωνος αρ. 89 σε υπό ανακαίνιση υποστατικό δυο αλλοδαποί ασχολούνται με το μπογιάτισμα του υποστατικού μετέβηκα στο μέρος μαζί με τους Αν. Λοχ. 3027, Α/Αστ. 2512 για έλεγχο της πιο πάνω πληροφορίας. Κατά την πεντάλεπτη διακριτική παρακολούθηση αντιλήφθηκα πράγματι δύο αλλοδαπούς να μπογιατίζουν τους εσωτερικούς χώρους του υπό ανακαίνιση υποστατικού. Αμέσως τους πλησίασα και αφού τους υπέδειξα την αστυνομική μου ταυτότητα και τους ανάφερα την ιδιότητα μας και τον λόγο που βρισκόμασταν στο μέρος αφού βρισκόμασταν με πολιτική περιβολή τους ζήτησα τα στοιχεία τους για έλεγχο. Από έλεγχο που διενέργησα στα στοιχεία τους διαπίστωσα ότι επρόκειτο για τους
5. Majid Vahed Rad από το Ιραν Δ.ε.α. 5462669 ημ. γενν. 10/05/1969 Αρ. Φακ. Α972160, F03-02371.R, ο οποίος βρίσκεται στη Δημοκρατία παράνομα αφού όταν απολύθηκε της κράτησης του από τον Υπουργό Εσωτερικών για ανθρωπιστικούς λόγους και στις 03/04/2015 του παραχωρήθηκε έγκριση για προσωρινή αδεία παραμονής και απασχόλησης για περίοδο ενός έτους, νοουμένου ότι θα αποταθεί στην ΥΑΜ Λεμεσού για να διευθετήσει την άδεια παραμονής και εργασίας του, πράγμα το οποίο δεν έπραξε μέχρι σήμερα.
6. Maddah Mohammadreza από το Ιραν, Δ.ε.α. 5506580 ημ. γενν. 12/06/1968 Αρ. Φακ. Α05-01305, F05-03371.R ο οποίος την 17/06/2014 απολύθηκε της κράτησης του με όρους όπως διευθετήσει την άδεια παραμονής του πράγμα το οποίο δεν έπραξε μέχρι 31/12/2014 με αποτέλεσμα να συνεχίσει να διαμένει στη Δημοκρατία παράνομα. Ακολούθως τους πληροφόρησα για τα αυτόφωρα αδικήματα που διέπρατταν δηλ. της παράνομης απασχόλησης και της παράνομης παραμονής και αφού τους επέστησα την προσοχή τους στο Νόμο στα Αγγλικά δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Αμέσως και ώρα 12.35 τους συνέλαβα αφού προηγουμένως τους εξήγησα τους λόγους της σύλληψης τους και στη συνέχεια αφού τους επέστησα εκ νέου την προσοχή τους στον Νόμο και πάλι δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Ανακρινόμενοι οι δύο αλλοδαποί για το ποιος τους εργοδοτεί στο μέρος ανάφεραν ότι εκεί εργάζονταν με οδηγίες του ιδιοκτήτη του υποστατικού Ε/Κύπριου Αντώνη Ανδρέου Τσιγαρά, ΔΤ. 808801, τηλ. 99817372 ο οποίος τη δεδομένη στιγμή δεν βρισκόταν στο μέρος. Στην συνέχεια και με την βοήθεια των πιο πάνω συναδέλφων μου μετέφερα τους πιο πάνω συλληφθέντες και τους παρέδωσα στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Με τον Τσιγαρά επικοινώνησα τηλεφωνικώς και τον ενημέρωσα για την υπόθεση που προκύπτει εναντίον του και τον κάλεσα να προσέλθει στο τμήμα Μικροπαραβάσεων της ΑΔΕ Λεμεσού προκειμένου να ανακριθεί σχετικά με την υπόθεση. Να σημειωθεί ότι οι δύο αλλοδαποί κατά τη σύλληψη τους ενημερώθηκαν για τα δικαιώματα επικοινωνίας τους. » Eρωτώμενος δε εάν ανέκρινε ο ίδιος τους δύο αλλοδαπούς ανέφερε ότι εκείνη την ώρα τους ρώτησε ποιος τους εργοδοτεί στο μέρος προφορικά και του απάντησαν ότι εκεί δούλευαν με οδηγίες του ιδιοκτήτη του υποστατικού το όνομα του οποίου ανέφεραν. Στην αντεξέταση του πλήν του ότι για να έρθει στο δικαστήριο έχει λάβει την κλήση μάρτυρος, τεκμήριο 5, ανέφερε περαιτέρω ότι οι αλλοδαποί όταν τους ρώτησε ποιος τους εργοδοτεί στο μέρος απάντησαν ότι εργάζονται με οδηγίες του ιδιοκτήτη του υποστατικού στα Αγγλικά, χωρίς να είναι βέβαιος. Κατά την επανεξέταση του ερωτώμενος εάν το όνομα Αντώνης του το είπαν στα Ελληνικά είπε ότι το Αντώνης προσωπικά θα το πει στα Ελληνικά και στα Αγγλικά του ακούγεται το ίδιο. Ναι, η απάντηση είναι ότι δούλευαν στο μέρος με οδηγίες που τους έδωσε ο ιδιοκτήτης του μέρους ο Ελληνοκύπριος Αντώνης και είναι στα Αγγλικά που του το είπαν. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η Αστ. 1190 Αθηνά Αντωνίου: Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι την παρούσα υπόθεση την διερεύνησε η ίδια και κατ' αρχήν αναγνώρισε και στη συνέχεια κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο 2 στις 28.9.2016 με την βοήθεια διερμηνέα. Η εν λόγω κατάθεση έγινε τεκμήριο 6 και ανέφερε ότι αφού την έλεγξε με τον διερμηνέα ως ορθή την υπέγραψε και η ίδια στην παρουσία του διερμηνέα. Ακολούθως αναγνώρισε τη δική της κατάθεση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 καθώς επίσης την μετάφραση της ανακριτικής κατάθεσης του ΜΚ1 (πρώην κατηγορούμενου 3) ημερομηνίας 28.9.2016 στα Ελληνικά η οποία έγινε τεκμήριο
7. Όσον αφορά τις καταθέσεις τεκμήρια 6 και 8 διευκρίνισε ότι η ίδια έκανε τις ερωτήσεις στον μεταφραστή και ο τελευταίος τις έλεγε στον ύποπτο και ότι αυτός απαντούσε ο μεταφραστής της το έλεγε και το έγραφε στα Ελληνικά. Στην αντεξέταση της είπε αρχικά ότι για να έρθει στο δικαστήριο έλαβε την κλήση μάρτυρος τεκμήριο
8. Ακολούθως αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 ως ένα εκ των προσώπων από τα οποία έλαβε κατάθεση και ανέφερε στην κατάθεση της τεκμήριο
9. Επίσης συμφώνησε ότι ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του και συγκεκριμένα στην όγδοη γραμμή της είπε και αυτό καταγράφηκε «εγώ του είπα ότι θα φέρω και έναν φίλο μου αφού βιάζεται να τελειώσει τη δουλειά και μου είπε να κάνω ότι θέλω. Έτσι τηλεφώνησα και κάποιου φίλου μου του Maddah Mohammadreza όπου και αυτός ήρθε την Δευτέρα και αρχίσαμε να δουλεύουμε». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Αναμφίβολα οι ΜΚ1 και 2 αποτελούν πρόσωπα που θεωρούνται συνεργοί του κατηγορούμενου 2 στην διάπραξη των επίδικων αδικημάτων (βλ. Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ 482). Όσον αφορά την προσέγγιση μαρτυρίας συνεργού, ως έχει νομολογηθεί, το ερώτημα που τίθεται προς απάντηση είναι κατά πόσο, αξιολογώντας την αξιοπιστία του, το Δικαστήριο είναι ή δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία αυτή χωρίς ενίσχυση. Το Δικαστήριο έχει νομική υποχρέωση να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι ένας συναυτουργός είναι σπιλωμένος μάρτυρας, που η μαρτυρία του μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση του με το έγκλημα και ότι επομένως είναι επικίνδυνο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση. Όταν όμως, παρά μια τέτοια προειδοποίηση, το Δικαστήριο νομίζει ότι μπορεί να δεχτεί τη μαρτυρία αυτή και αισθάνεται ότι μπορεί με σιγουριά να στηριχτεί σε αυτήν χωρίς ενίσχυση, τότε έχει από το νόμο δικαίωμα να το κάνει, δεδομένου ότι η υπόθεση δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνη των περιπτώσεων που η ενίσχυση απαιτείται από τον ίδιο το νόμο ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του μάρτυρα στο έγκλημα. Όταν όμως το Δικαστήριο αισθάνεται ότι δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί σε τέτοια μαρτυρία χωρίς άλλο στήριγμα, τότε πρέπει να αναζητήσει ενίσχυση από ανεξάρτητη μαρτυρία, η οποία όχι μόνο να στηρίζει την εκδοχή του συνεργού σχετικά με τη διάπραξη του αδικήματος αλλά και να συνδέει ή να τείνει να συνδέσει τον κατηγορούμενο με το αδίκημα (βλ. Zacharias ν. The Republic

(1962)C.L.R. 52 και Saad κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2Α.Α.Δ 106). Όσον αφορά το τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία ενδεικτικά είναι τα όσα αναφέρονται σχετικά στην Saad (ανωτέρω) και στο σύγγραμμα του Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, σελ. 156-160. Όσον δε αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού μέρος της παλαιότερης δικής μας νομολογίας αλλά και της αντίστοιχης αγγλικής υποστηρίζει ότι τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας, μόνο εφόσον ο συνεργός φαίνεται αξιόπιστος. Όμως στην απόφαση του Privy Council, Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488 - ως επισημάνθηκε και στην δική μας Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 258 - αποφασίστηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας συνεργού διενεργείται ενιαία. Δεν πρόκειται για διαφορά ουσίας αλλά προσέγγισης. Μάρτυρας, εμφανώς αναξιόπιστος, δεν μπορεί να τύχει ενίσχυσης, εφόσον ελλείπει το αντικείμενο της ενίσχυσης, το κατ' αρχήν παραδεκτό της εκδοχής του. Σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας είναι η άρση των εγγενών αμφιβολιών για την ποιότητα της μαρτυρίας του συνεργού, λόγω της συμμετοχής ή σύμπραξής του στο έγκλημα. Είναι προς άρση αυτών των αμφιβολιών που αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία για την ανάμειξη του κατηγορουμένου στο έγκλημα. Παραμένει όμως το δικάζον Δικαστήριο κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και της βαρύτητας που αποδίδεται στη μαρτυρία συνεργού και στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας. Η απουσία της δεν αναιρεί το δικαίωμα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συνεργού. Στην Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(2000)2 Α.Α.Δ. 628 αναφέρθηκε ότι ορθολογιστική αντιμετώπιση του θέματος επιβάλλει όπως πρώτα εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία, πριν το Δικαστήριο προχωρήσει σε τελική κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του συνεργού. Τονίστηκε όμως ότι με τον όρο "ορθολογιστική", δεν δημιουργείται άκαμπτος κανόνας δικαίου ή πρακτικής για τον ακριβή τρόπο προσέγγισης και αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεργού, αφού, βέβαια, δοθεί η πρέπουσα προειδοποίηση (βλ. επίσης την Saad (ανωτέρω) όπου γίνεται σχετική αναφορά στην Attorney-General of Hong Kong v. Wong Muk-ping [1987] 2 All E.R. 488). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα ανωτέρω και ακολουθώντας τον τρόπο προσέγγισης που εισηγείται η σύγχρονη νομολογία θα εξετάσω πρώτα κατά πόσο υπάρχει ή όχι ενισχυτική μαρτυρία στην εκδοχή των Μ.Κ.1 και 2 και στη συνέχεια θα προχωρήσω σε τελική κρίση επί της αξιοπιστίας τους. Κατ' αρχήν αναφέρεται ότι το γεγονός ότι τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος 2 μαζί με τον ΜΚ1 (πρώην κατηγορούμενο 3) εργάζονταν στο υποστατικό του ΜΚ2 (πρώην κατηγορούμενου 1) προκύπτει μέσα και από την μαρτυρία του ΜΥ1, η οποία όπως προκύπτει από όσα αναφέρονται κατωτέρω γίνεται αποδεκτή. Περαιτέρω όμως αναφέρεται ότι το γεγονός ότι είναι ο κατηγορούμενος 2 που ειδοποίησε τον ΜΚ1 (πρώην κατηγορούμενο 3) για να πάει στη συγκεκριμένη δουλειά και ότι είναι κατόπιν κλήσης του ιδίου του κατηγορούμενου 2 που το εν λόγω πρόσωπο μετέβη στο χώρο εργασίας και ξεκίνησαν να δουλεύουν, όχι μόνον δεν έχει αμφισβητηθεί, αλλά αντίθετα ήταν αποδεκτό από την υπεράσπιση. Παρεμβάλλω, παρόλο που θα επανέλθω στο θέμα σε άλλο σημείο πιο κάτω, ότι τα σημεία στα οποία εστίασε ουσιαστικά η πλευρά της υπεράσπισης αφορούσαν αφενός το ποιος θα πλήρωνε τον ΜΚ1 για την εργασία αυτή και περαιτέρω, με δεδομένο για την υπεράσπιση ότι είναι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού δηλ. ο ΜΚ2 που θα πλήρωνε για την εργασία, ότι εργοδότης ήταν ο τελευταίος (που αφορά θεωρώ νομικό σημείο), και όχι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο ΜΚ1 ξεκίνησε να εργάζεται στο συγκεκριμένο υποστατικό. Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω θεωρώ πως υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση ενισχυτική μαρτυρία. Από εκεί και πέρα οι μάρτυρες αυτοί μέσα από τις άμεσες και σαφείς απαντήσεις τους και γενικότερα τον τρόπο που κατέθεσαν, δεν άφησαν την παραμικρή αμφιβολία στο Δικαστήριο για την ειλικρίνεια τους. Σημειώνω δε ότι η αντεξέταση τους δεν δημιούργησε θεωρώ οποιαδήποτε ρωγμή στον κορμό της μαρτυρίας ή την αξιοπιστία τους, καθ' όλη τη διάρκεια της οποίας παρέμειναν σταθεροί. Εν πάση περιπτώσει έχοντας μελετήσει την μαρτυρία τους πολύ προσεκτικά θεωρώ πως δεν συντρέχει κανένας λόγος γιατί να μην την αποδεχθώ. Δεν έχει διαφύγει του δικαστηρίου το γεγονός ότι πράγματι στην γραπτή κατηγορία (τεκμήριο 3) ο ΜΚ2 (πρώην κατηγορούμενος 1) κατηγορήθηκε για το ότι εργοδότησε και τους δύο αλλοδαπούς και απάντησε ότι απολογείται και δεν γνώριζε ότι παρανομούσε αλλά και ότι στην κατάθεση του τεκμήριο 2 ανέφερε ότι δεν γνώριζε τον δεύτερο ξένο, αναφερόμενος στον ΜΚ1 (πρώην κατηγορούμενο 3) αλλά και ούτε ήξερε ότι θα τον έφερνε ο κατηγορούμενος 2 ενώ στην μαρτυρία του ενώπιον του δικαστηρίου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 του είχε πει ότι θα έφερνε και κάποιο άνθρωπο μαζί του γιατί δεν θα προλάβαινε να κάνει τον τοίχο και του είπε να κάνει ότι νομίζει. Δέχομαι όμως τις εξηγήσεις που έχει δώσει και εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνω ότι έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου και τις απαντήσεις του επί των θεμάτων αυτών σημειώνω ότι δεν έχει παραμείνει οποιαδήποτε αμφιβολία για το ότι κατέθεσε την αλήθεια και τα πράγματα όπως στην πραγματικότητα εξελίχθηκαν. Εν πάση περιπτώσει όσον αφορά τον εργοδότη ειδικά του ΜΚ1 στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει σημειώνω τόση σημασία η εν λόγω απάντηση του ΜΚ2 και όπως θα διαφανεί τα γεγονότα είναι αυτά που θα παίξουν καθοριστική σημασία για το θέμα αυτό. Επί του άλλου θέματος δε να σημειώσω και πάλιν ότι στην ουσία δεν ετέθη από την υπεράσπιση διαφορετική θέση μέσα από αποδεκτή μαρτυρία. Αντίθετα ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του τεκμήριο 6 δέχεται ουσιαστικά ότι είναι αυτός που μίλησε με τον Μ.Κ.2 (πρώην κατηγορούμενο 1) και περαιτέρω επιβεβαιώνει ότι του είχε αναφέρει ότι θα φέρει και ένα φίλο του αφού βιάζεται να τελειώσει η δουλειά και ο ΜΚ2 του είπε να κάνει ότι θέλει. Δηλαδή η θέση του ΜΚ.2 ενώπιον του Δικαστηρίου για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα, εις την οποία σημειώνω επέμενε, επιβεβαιώνεται από τον ίδιο τον κατηγορούμενο 2. Επίσης δεν έχει διαφύγει η διαφορά μεταξύ της κατάθεσης του ΜΚ1 στα ιρανικά (τεκμ.1) εν σχέση με την ελληνική μετάφραση της κατάθεσης (τεκμ.8) και συγκεκριμένα στο σημείο όπου ο μάρτυρας ανέφερε διαβάζοντας την κατάθεση του ότι «τον ιδιοκτήτη τον είδα μία μόνον φορά, το όνομα του είναι Αντώνης» ενώ στην ελληνική μετάφραση αναφέρεται «μια φορά είδα τον μάστρο μου, το όνομα του είναι Αντώνης». (Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου) Ο μάρτυρας εξήγησε επακριβώς τη λέξη που χρησιμοποίησε στην κατάθεση του και τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη, ελλείψει δε άλλης αντίθετης μαρτυρίας αναφορικά με το θέμα αυτό και έχοντας υπόψη ότι η αμφισβήτηση που έτυχε ο μάρτυρας έμεινε μόνον σε επίπεδο υποβολών σε αυτόν κατά την αντεξέταση του, αποδέχομαι τη θέση του μάρτυρα και συγκεκριμένα ότι η λέξη που χρησιμοποίησε πιο πάνω ήταν «ιδιοκτήτης» και όχι «μάστρος». Όμως σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα των ανωτέρω αναφέρεται ότι με βάση τα γεγονότα της παρούσας και τα ευρήματα του Δικαστηρίου πιο κάτω προκύπτει ότι δεν έχει τόση σημασία πως χαρακτήρισε τον Αντώνη (ΜΚ2) ο ΜΚ1 τη δεδομένη στιγμή που έδινε κατάθεση και η ουσία του πράγματος είναι άλλη. Ενόψει των ανωτέρω η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και 2 σε κάθε περίπτωση γίνεται δεκτή εφόσον κρίνεται ότι είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και σημειώνω ότι ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπήρχε ενισχυτική μαρτυρία, θα ήμουν διατεθειμένος, έχοντας προηγουμένως αυτοπροειδοποιηθεί για τους κινδύνους που παραμονεύουν, στο να στηριχθώ στη μαρτυρία αυτή χωρίς ενίσχυση αφού καταλήγω χωρίς κανένα ενδοιασμό ότι μπορώ να στηριχθώ σε αυτή με απόλυτη ασφάλεια και σιγουριά. Ερχόμενος τώρα στους Μ.Υ.1 και 2 αναφέρεται ότι και η δική τους μαρτυρία γίνεται αποδεκτή. Πρόκειται για αστυνομικούς, ανεξάρτητους μάρτυρες, οι οποίοι κατέθεσαν ότι γνώριζαν με βάση τις ενέργειες που έχουν κάνει και στις οποίες έχουν αναφερθεί και η μαρτυρία τους παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης και έχοντας κατά νουν το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας, αλλά και θέσεις της Υπεράσπισης γενικότερα, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής: Ο ΜΥ1, ο οποίος υπηρετεί στην Υ.Α. & Μ Αρχηγείου και είναι αποσπασμένος στο Επαρχιακό κλιμάκιο της Υ.Α. & Μ Λεμεσού, στις 28.09.2016 και περί ώρα 12.25 κατόπιν πληροφορίας ότι στην οδό Γλάστωνος αρ. 89 σε υπό ανακαίνιση υποστατικό δυο αλλοδαποί ασχολούνται με το μπογιάτισμα του υποστατικού μετέβηκε στο μέρος μαζί με τους Αν. Λοχ. 3027, Α/Αστ. 2512 για έλεγχο της πιο πάνω πληροφορίας. Κατά την πεντάλεπτη διακριτική παρακολούθηση αντιλήφθηκε πράγματι δύο αλλοδαπούς να μπογιατίζουν τους εσωτερικούς χώρους του υπό ανακαίνιση υποστατικού. Αμέσως τους πλησίασε και αφού τους υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τους ανάφερε την ιδιότητα τους και τον λόγο που βρίσκονταν στο μέρος αφού βρίσκονταν με πολιτική περιβολή, τους ζήτησε τα στοιχεία τους για έλεγχο. Από έλεγχο που διενέργησε στα στοιχεία τους διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος βρισκόταν στη Δημοκρατία παράνομα αφού όταν απολύθηκε της κράτησης του από τον Υπουργό Εσωτερικών για ανθρωπιστικούς λόγους και στις 03/04/2015 του παραχωρήθηκε έγκριση για προσωρινή άδεια παραμονής και απασχόλησης για περίοδο ενός έτους, νοουμένου ότι θα αποταθεί στην ΥΑΜ Λεμεσού για να διευθετήσει την άδεια παραμονής και εργασίας του, πράγμα το οποίο δεν έπραξε, και για τον ΜΚ1 (πρώην κατηγορούμενο 3) ο οποίος την 17/06/2014 απολύθηκε της κράτησης του με όρους όπως διευθετήσει την άδεια παραμονής του πράγμα το οποίο δεν έπραξε μέχρι 31/12/2014 με αποτέλεσμα να συνεχίσει να διαμένει στη Δημοκρατία παράνομα. Ακολούθως τους πληροφόρησε για τα αυτόφωρα αδικήματα που διέπρατταν δηλ. της παράνομης απασχόλησης και της παράνομης παραμονής και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο στα Αγγλικά δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Αμέσως και ώρα 12.35 τους συνέλαβε αφού προηγουμένως τους εξήγησε τους λόγους της σύλληψης τους και στη συνέχεια αφού τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στον Νόμο και πάλι δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Ανακρινόμενοι οι δύο αλλοδαποί για το ποιος τους εργοδοτεί στο μέρος ανάφεραν ότι εκεί εργάζονταν με οδηγίες του ιδιοκτήτη του υποστατικού Ε/Κύπριου Αντώνη Ανδρέου Τσιγαρά, ΜΚ2, ο οποίος τη δεδομένη στιγμή δεν βρισκόταν στο μέρος. Στην συνέχεια και με την βοήθεια των πιο πάνω συναδέλφων του μετέφερε τους πιο πάνω συλληφθέντες και τους παρέδωσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Με τον ΜΚ2 (πρώην κατηγορούμενο 1) επικοινώνησε τηλεφωνικώς και τον ενημέρωσε για την υπόθεση που προκύπτει εναντίον του και τον κάλεσε να προσέλθει στο τμήμα Μικροπαραβάσεων της ΑΔΕ Λεμεσού προκειμένου να ανακριθεί σχετικά με την υπόθεση. Οι δύο αλλοδαποί κατά τη σύλληψη τους ενημερώθηκαν για τα δικαιώματα επικοινωνίας τους. Σημειώνεται ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες οι δύο πιο πάνω αλλοδαποί ξεκίνησαν να εργάζονται στο υποστατικό όπως πιο πάνω αναφέρεται ήταν οι εξής: O κατηγορούμενος 2 σταμάτησε με το αυτοκίνητο του έξω από το υποστατικό του Μ.Κ.2 που βρίσκεται στην οδό Γλάδστωνος 89 στη Λεμεσό και το οποίο τη συγκεκριμένη στιγμή βρισκόταν υπό ανακαίνιση και του είπε ότι μπογιατίζει και ότι άκουσε ότι θέλει κάποιο πογιατζιή. Ο Μ.Κ.2 του είπε να πάει να πιάσει δουλειά και συμφώνησαν να τελειώσει και μετά να κανονίσουν το οικονομικό. Ο Μ.Κ.2 αγόρασε όλα τα υλικά και στις 28.9.2016 ο κατηγορούμενος 2 μετέβη στο υποστατικό για να ξεκινήσει δουλειά. Σημειωτέον ότι επειδή ο Μ.Κ.2 βιαζόταν να τελειώσει η δουλειά ο κατηγορούμενος 2 του είχε αναφέρει ότι θα φέρει και ένα φίλο του για να τον βοηθήσει και αυτός του απάντησε να κάνει ότι νομίζει. Είναι μέσα σ' αυτά τα πλαίσια που ο κατηγορούμενος 2 τηλεφώνησε στον Μ.Κ.1 και του ζήτησε να μεταβεί στο συγκεκριμένο υποστατικό για δουλειά και άρχισαν να δουλεύουν οπότε προέκυψαν τα γεγονότα που αναφέρθηκαν αρχικά πιο πάνω. NOMIKH ΠTYXH Όσον αφορά το αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού, αυτό στηρίζεται στο άρθρο 14Β

(1)του Κεφ. 105 (κατηγορία 6). Από την ανάγνωση του άρθρου αυτού προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

1. H εργοδότηση προσώπου από τον κατηγορούμενο, με την έννοια που έχει ο όρος «εργοδότηση» στα πλαίσια του Κεφ.
3. Το πρόσωπο που εργοδοτείται να είναι αλλοδαπός.
4. Να μην έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από το Νόμο άδεια για την εργοδότηση του αλλοδαπού. Όσον αφορά το πρώτο συστατικό στοιχείο πρέπει να αναφερθεί ότι αξιόποινη, σύμφωνα με τον Νόμο, είναι η ανάληψη εργασίας και μάλιστα οποιουδήποτε είδους που καλύπτει μια ευρύτατη κατάσταση πραγμάτων και όχι η απόκτηση ιδιότητας εργοδότη και εργοδοτούμενου υπό την εξειδικευμένη και στενή έννοια του αστικού ή του εργατικού δικαίου. Αυτό γιατί εκ φύσεως της η αποδοχή απασχόλησης με την έννοια της ανάληψης εργασίας από αλλοδαπό χωρίς την προαπαιτούμενη άδεια, μπορεί να λάβει χώρα υπό συνθήκες πρόχειρες, βεβιασμένες και ευτελείς όπου πιθανώς να ελλείπουν τα στοιχειώδη εχέγγυα που θα πρέπει κανονικώς εχόντων των πραγμάτων να διέπουν μια υγιή σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου. Με τη σχετική διάταξη του Νόμου επιχειρείται η άσκηση αυστηρού ελέγχου. Έτσι αυτό που πρέπει να αποδειχθεί είναι πως ο αλλοδαπός προέβαινε σε πράξεις, οι οποίες αποτελούν εργασία. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί η ύπαρξη εργοδότησης με την έννοια συμφωνίας ή ελέγχου από τον εργοδότη ή καταβολής ημερομισθίου. Ως έχει πρόσφατα ουσιαστικά επιβεβαιωθεί στην Θεοχάρους κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 49/2013, 50/2013 και 51/2013, ημερ. 26.11.14, με αναφορά στην Seraphim v. The Police

(1981)2 C.L.R. 227, (όπου εξετάστηκε η έννοια της πρόσληψης αλλοδαπού στα πλαίσια του Κανονισμού 38 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών του 1972 (Κ.Δ.Π. 242/1972), δεν απαιτείται συμφωνία εργοδότησης επ' αμοιβή, αλλά το δικαστήριο έχει ευχέρεια, με βάση τα σχετικά κάθε φορά γεγονότα, να προβεί σε διαπιστώσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο από την έννοια του όρου στο αστικό δίκαιο, νοουμένου βεβαίως ότι η τυχόν κατάληξή του περί ενοχής, πρέπει να είναι πέραν λογικής αμφιβολίας. Στην ίδια υπόθεση υιοθετήθηκαν πέραν των ανωτέρω και τα νομολογηθέντα στην υπόθεση Karaoglanian v. Police

(1984)2 CLR 161, όπου αποφασίστηκε ότι το αδίκημα πρόσληψης αλλοδαπού, χωρίς την απαιτούμενη ειδοποίηση, κατά παράβαση του Κανονισμού 38, αποτελεί αδίκημα αυστηρής ευθύνης που στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου ενώ υποδείχθηκε και η ανάγκη για στενή ερμηνεία της σχετικής νομοθεσίας, χάριν της ευόδωσης των σκοπών του Νόμου. Ως προς το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κατηγορίας 1, αλλοδαπός σύμφωνα με το Κεφ. 105, είναι οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν είναι Κύπριος υπήκοος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 του Συντάγματος (βλ. επίσης Jones v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 355). Το λεκτικό του άρθρου 14Β

(1)υποδηλώνει επίσης ότι η εργοδότηση αλλοδαπού κατά παράβαση των προνοιών του συνιστά αδίκημα αυστηρής ευθύνης (strict liability), δηλ. δεν απαιτείται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πιρίκκη

(2001)2 Α.Α.Δ. 279). Τέλος όσον αφορά το τρίτο συστατικό στοιχείο, δηλαδή την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια, αυτό δεν οφείλει να το αποδείξει η κατηγορούσα αρχή αλλά εφόσον αποδειχθεί η εργοδότηση του αλλοδαπού, μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου το βάρος να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είχε τέτοια άδεια από το αρμόδιο, για την έκδοση αυτής, τμήμα του κράτους (βλ. Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 220 και το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 72). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Έχοντας κατά νου όλα όσα έχουν αναφερθεί και τα ευρήματα του Δικαστηρίου το συμπέρασμα που εξάγεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι πως όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 6ης κατηγορίας πληρούνται. Κατ' αρχήν η εργοδότηση του ΜΚ1 από τον κατηγορούμενο 2 με βάση τα γεγονότα που έγιναν αποδεκτά και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, υπό το φώς πάντα της Νομολογίας πιο πάνω, είναι σαφές ότι έχει αποδειχθεί. Οι συνθήκες σημειώνεται κάτω από τις οποίες ο ΜΚ1 ξεκίνησε να εργάζεται στο υποστατικό ή και ανάληψης εργασίας από τον ΜΚ1 είναι αδιαμφισβήτητες. Η μαρτυρία δείχνει ότι ο ΜΚ1 ξεκίνησε να εργάζεται με το μπογιάτισμα του υποστατικού, χωρίς να μιλήσει ποτέ ο ίδιος με τον ΜΚ2, ιδιοκτήτη του εν λόγω υποστατικού, αλλά κατόπιν επικοινωνίας του κατηγορούμενου 2 μαζί του για να διεκπεραιώσουν τη συγκεκριμένη εργασία και εν τέλει δείχνει ότι η ανάθεση της εργασίας στον ΜΚ1 έγινε από τον κατηγορούμενο

1. Τούτο επαναλαμβάνω ότι ήταν αποδεκτό και από την υπεράσπιση και σχετικά, ίσως εκ του περισσού, παραπέμπω ενδεικτικά στα εξής αποσπάσματα από τα στενοτυπημένα πρακτικά ημ. 7.1.2016, οπότε δηλαδή κατέθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου οι Μ.Κ.1 και 2: (σελ.11-12 - αντεξέταση του ΜΚ1) « A. Εγώ επιμένω ακόμα ότι τον κύριο που αναφέρετε, δεν τον ήξερα εγώ. Ο φίλος μου ο Majid που μου τηλεφώνησε και πήγα στη δουλειά. E. Αυτό λέω και εγώ. Κύριε μάρτυς, ήταν τόσο φίλος σου ο Majid είναι η θέση μου, που όταν έβρισκε δουλειά ετηλεφώναν σου και άμα έβρισκες εσύ ετηλεφώνας του και εσύ. Σωστά; A. Όχι, δεν είναι μόνο τζιαμέ. Ξέρω εγώ το σπίτι του φίλου μου και ο φίλος μου ξέρει το σπίτι μου. Ξέρω και τον αρφό του ότι έχουν και πισίνα ακόμα και το όνομα του κάττου πώς ονομάζεται, έχουν και έναν κάττο. Ξέρουμε, έχουμε πολλά καλή σχέση. E. Ακριβώς επειδή έχετε πολλά καλή σχέση, μόλις ήβρε δουλειά ο άνθρωπος αυτός και επειδή ο μάστρος αυτός ο ιδιοκτήτης όπως είπες εσύ βιαζόταν να τελειώσει, σου τηλεφώνησε για να δουλέψετε να τελειώσετε γρήγορα το μπογιάτισμα. A. Ναι. E. Συμφωνείς μαζί μου. A. Εκατό τοις εκατό. ............ E. Όταν λέω... σίγουρα είσαι μάστρος. Όταν λέω «μάστρος», εννοώ αυτός που είχε το υποστατικό που θα πλήρωνε για τη δουλειά που κάμνετε. A. Δεν είχα... μπορείτε να ρωτήσετε και τον ίδιο, εγώ δεν μίλησα ποτέ μαζί του, ούτε για τη δουλειά ούτε για τα λεφτά. E. Αυτό το ξέρουμε. Εμείς κύριε μάρτυς, εγώ δεν με απασχολεί αν μίλησες μαζί του. Η ερώτηση μου είναι, ποιος εν που να πλήρωνε για τούτο το μπογιάτισμα; A. Όπως ανάφερα και πριν, για τον μισθό που είχα να παίρνω δεν είχα συζητήσει με κανέναν. Έχουμε μια κουλτούρα, νόμο μεταξύ μας όταν μας παίρνει κάποιος κάπου δουλειά, δεν πάμε εμείς να ανακατωθούμε μες τα πόθκια του ανθρώπου που μας παίρνει στη δουλειά για να πάμε να συζητήσουμε πόσα θα μας δώκει και πόσα θα πληρωθούμε και ποιος θα μας πληρώσει. » Επίσης σε συνέχεια των πιο πάνω επαναλαμβάνω και εδώ ότι ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του (βλ. τεμ.6) παραδέχεται ότι αυτός τηλεφώνησε στον ΜΚ1 και αυτός ήρθε εκεί στο υποστατικό και άρχισαν να δουλεύουν. Αυτό εξάλλου επιβεβαίωσε και η ΜΥ2 ότι της είπε ο κατηγορούμενος 2 (βλ. σελ.12 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.19/12/16). Έχοντας δε υπόψη τα γεγονότα που έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο, πάντα υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω στην νομική πτυχή, σημειώνω ότι δεν ενδιαφέρει για σκοπούς απόδειξης της 6ης κατηγορίας η απόδειξη σχέσης εργοδότη-εργοδοτούμενου υπό την εξειδικευμένη και στενή έννοια του αστικού ή του εργατικού δικαίου, ούτε και ενδιαφέρει ποιος θα κατέβαλλε τελικά στον ΜΚ1 την αμοιβή για την εργασία του και αν αυτή θα κατέβαλλε ο ΜΚ2 απευθείας σε αυτόν ή μέσω του κατηγορούμενου
2. Παρεμβάλλω και έχει σημασία να λεχθεί εδώ ότι είναι σε τούτα κυρίως τα στοιχεία που διαπιστώνω ότι επικεντρώθηκε η υπεράσπιση. Από εκεί και πέρα ότι ο ΜΚ1 είναι αλλοδαπός και ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη από το Νόμο άδεια για την εργοδότηση του είναι στοιχεία που δεν αμφισβητήθηκαν. Ως προς το τελευταίο στοιχείο εν πάση περιπτώσει σημειώνεται ότι η υπεράσπιση σε καμία περίπτωση δεν απέσεισε το βάρος που ήταν στους ώμους της δηλαδή δεν απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό ότι υπήρχε τέτοια άδεια από το αρμόδιο, για την έκδοση αυτής, τμήμα του κράτους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι πέτυχε να αποδείξει την 6η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος και στην κατηγορία αυτή. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού/άρθρα 2 και 14(Β) του Κεφ.
3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο