← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέα Πασχαλίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14261/15, 14/2/2017

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέα Πασχαλίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14261/15, 14/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14261/15 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον

  1. Στέφανου Παναγιώτου
  2. Ανδρέα Πασχαλίδη Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 14 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Β. Δανιηλίδου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενος 2 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 2 στο εξής θα αναφέρεται ως ο κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Η πρώτη αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 294(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 17.2.2011 στη Λεμεσό συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή διάρρηξη κτηρίου και κλοπής. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κτηρίου και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 294(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 17.2.2011 στη Λεμεσό διέρρηξε και εισήλθε στο κατάστημα του Χριστόφορου Νικολάου και διέπραξε κακούργημα μέσα σε αυτό, δηλαδή έκλεψε από αυτό ένα κουλούρι χαλκού αξίας €1.130 περιουσίας του πιο πάνω. Η τρίτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση των άρθρων 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι την 17.2.2011 στη Λεμεσό είχε στη κατοχή του διαρρηκτικά όργανα κατά την διάρκεια της νύκτας δηλαδή δύο λιβέρια, μια μαύρη κουκούλα, ένα ζεύγος γάντια, δύο χειροψάλιδα, ένα σιγατσάκι, ένα λιβέρι και ένα κατσαβίδι χωρίς οποιαδήποτε νόμιμη δικαιολογία. Στο κατηγορητήριο υπήρχε ακόμα ένας κατηγορούμενος, ο Στέφανος Παναγιώτου εναντίον του οποίου η διαδικασία διακόπηκε γιατί δεν κατέστη δυνατή η επίδοση του κατηγορητηρίου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε έξι μάρτυρες οι καταθέσεις των οποίων κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Ενδείξεις Α - ΣΤ και αποτελούν μέρος της κυρίως εξέτασής τους. Κατατέθηκαν συνολικά 16 Τεκμήρια. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία προχώρησε με ανώμοτη δήλωση. Πολύ περιληπτικά η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή είναι η ακόλουθη: Ο Μ.Κ. 1 Α/Αστ. 2898 Α. Αριστείδου ο οποίος ανέφερε ότι στις 17.2.2011 και ώρα 03:45 μετέβηκε στο κατάστημα πώλησης ηλεκτρολογικού εξοπλισμού με την ονομασία Κυριακίδης & Νικολάου Trading Λτδ το οποίο βρίσκεται στην οδό Πετράκη Γυάλλουρου 14 στη Λεμεσό γιατί ενεργοποιήθηκε το σύστημα συναγερμού. Από εξετάσεις που έκανε διαπίστωσε ότι παραβιάστηκε η ανατολική πλευρική είσοδος του καταστήματος, αφαιρέθηκε ολόκληρη η αλουμινένια πόρτα και εκτός του καταστήματος βρέθηκε ένα κουβάρι χαλκού αξίας €1.130 καθώς και άλλα αντικείμενα τα οποία με βάση το τι τους είχε αναφέρει ο ιδιοκτήτης βρίσκονταν στα ράφια του καταστήματος. Στις 18.2.2014 στην παρουσία του κατηγορουμένου και του Στέφανου Παναγιώτου ερεύνησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DBB 135 και μεταξύ άλλων ανευρέθηκαν μια κουκούλα χρώματος μαύρου, ένα λιβέρι κόκκινου χρώματος, ένα ζεύγος γάντια ένα χειροψάλιδο κόκκινου χρώματος, ένα χειροψάλιδο κίτρινου χρώματος με μαύρες χειρολαβές, ένα σιγατσάκι με κόκκινη χειρολαβή, ένα μικρό λιβέρι χρώματος κόκκινου και ένα κατσαβίδι σταυρωτό με κόκκινη χειρολαβή. Όλα τα πιο πάνω τα κατάθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 1 -
  3. Στο αυτοκίνητο βρέθηκε και πράσινη ξηρή φυτική ύλη καθώς και άλλα αντικείμενα για τα οποία ανέλαβε να εξετάσει η ΥΚΑΝ Λεμεσού. Ο μάρτυρας παρέλαβε από τον Α/Αστ. 1863 και παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου και του Στέφανου Παναγιώτου τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 17.2.2011 στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου αρ. 14 τη στιγμή της διάρρηξης θεάθηκε να εγκαταλείπει το μέρος ένα αυτοκίνητο χρώματος μαύρου τύπου τζίπ. Το τζίπ καταδιώχθηκε, κατέληξε στην οδό Αρμοδίου, σταμάτησε απότομα στη δεξιά πλευρά του δρόμου, άνοιξε η πόρτα του οδηγού με αποτέλεσμα να προκληθεί σύγκρουση με το αυτοκίνητο της αστυνομίας. Οι δύο επιβαίνοντες τράπηκαν σε φυγή. Το όχημα μεταφέρθηκε στην αστυνομία και διαπιστώθηκε ότι ανήκει στο Στέφανο Παναγιώτου καθότι μέσα στο αυτοκίνητο ανευρέθηκαν οι πινακίδες του αυτοκινήτου. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης στον Στέφανο Παναγιώτου και από αναφορά του Στέφανου Παναγιώτου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και στον κατηγορούμενο. Σε σχέση με τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο Στέφανος Παναγιώτου αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο ανέφεραν και οι δύο ότι είναι και των δύο. Στο κατάστημα που έγινε η διάρρηξη δεν βρέθηκε οποιοδήποτε γενετικό του κατηγορούμενου ούτε στο κουλούρι του χαλκού. Ο Μ.Κ. 2 Α/Αστ. 2683 Χριστόφορος Ευσταθίου κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και σημείωσε την απάντηση του ότι δεν παραδέχεται. Τη γραπτή του κατηγορία την κατέθεσε ως Τεκμήριο
  4. Ο Μ.Κ. 5 Ε/Αστ. 5269 Κωνσταντίνος Παρασκευά ανέφερε ότι στις 17.2.2011 και ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία δόθηκε μήνυμα ότι στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου πιθανόν να γινόταν διάρρηξη. Μετέβηκαν στο χώρο μετά από μερικά λεπτά, έξω από το κατάστημα Κυριακίδης & Νικολάου είδε σταθμευμένο με δυτική κατεύθυνση ένα αυτοκίνητο τζίπ Cherokee σκούρου χρώματος το οποίο στο πίσω μέρος δεν έφερε αριθμούς εγγραφής. Ταυτόχρονα είδε δύο πρόσωπα τα οποία προηγουμένως τα είδε να βρίσκονται στο πλευρό του καταστήματος να έρχ9ονται προς το αυτοκίνητο και μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του εισήλθαν εντός του οχήματος και άρχισαν να τρέχουν με δυτική κατεύθυνση. Τους ακολούθησε με το υπηρεσιακό όχημα μέχρι και την οδό Αρμοδίου. Στην οδό Αρμοδίου το αυτοκίνητο έπιασε αριστερότερα της πορείας του, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο, ελάττωσε ταχύτητα, προχώρησε ένα με δύο μέτρα, σταμάτησε, αυτός τον πλεύρισε και πριν σταματήσει άνοιξε την πόρτα με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά. Την ίδια στιγμή είδε δύο πρόσωπα να βγαίνουν από το αυτοκίνητο και να τρέχουν. Αυτός κατέβηκε από το αυτοκίνητο και άρχισε να τους καταδιώκει ενώ ο συνάδελφος του έμεινε στο χώρο. Τα δύο πρόσωπα χάθηκαν στο σκοτάδι. Η πόρτα του αυτοκινήτου ήταν ανοιχτή και είδε δύο χειροψάλιδα να βρίσκονται ακριβώς πίσω από τη θέση του συνοδηγού, μια μαύρη κουκούλα η οποία βρισκόταν στη θήκη μπροστά από τον οδηγό. Στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου στο χώρο των αποσκευών είδε την πινακίδα με αριθμούς εγγραφής DBB
  5. Στη σκηνή ήλθαν μέλη του ΤΑΕ όπου ανάλαβαν την διερεύνηση. Ο Μ.Κ. 6 είναι ο Λοχίας 872 Δημήτρης Παύλου ο οποίος ανέφερε ότι στις 18.2.2011 και μεταξύ των ωρών 14:30 - 15:15 μέσα στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης που αφορά την διάρρηξη των υπό αναφορά αδικημάτων πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Πριν την ανακριτική κατάθεση ο κατηγορούμενος του παραδέχθηκε προφορικά ότι μαζί με τον Στέφανο Παναγιώτου διέπραξαν την διάρρηξη του καταστήματος με την ονομασία Κυριακίδης & Νικολάου Trading Ltd που βρίσκεται στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου αρ. 14 στη Λεμεσό. Όταν τον ρώτησε για ποιο λόγο δεν σταμάτησαν στις υποδείξεις των αστυνομικών αυτός του ανέφερε ότι φοβήθηκαν επειδή είχαν στη κατοχή του ναρκωτικά. Του επέστηκε την προσοχή του στο Νόμο και έκανε την καταχώρηση στο προσωπικό του σημειωματάριο. Όταν του ζήτησε να του τα πει και γραπτώς τα όσα του ανάφερε προφορικά αυτός αρνήθηκε και του ανέφερε ότι είχε οδηγίες από τον δικηγόρο του να μην δώσει κατάθεση και να μην απαντήσει γραπτώς στις ερωτήσεις που θα του επέβαλλε. Κατέθεσε την ανακριτική του κατάθεση η οποία καταχωρήθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  6. Ο μάρτυρας ερωτήθηκε για το σημειωματάριο του και ανέφερε ότι έψαξε να το βρει, δεν το βρήκε γιατί είχε μια μετακόμιση το
  7. Στην αντεξέταση τέθηκαν οι πιο κάτω μεταξύ άλλων ερωτήσεις: «E. Εγώ σου υποβάλλω, κύριε Παύλου, ότι δεν λες την αλήθεια, σε καμία περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν σου δήλωσε ότι «ετρέχαμε να φύγουμε γιατί κρατούσαμε ναρκωτικά». A. Δεν είχα κάποιο λόγο να λέω ψέματα. E. Σε καμία περίπτωση δεν σημείωσες οτιδήποτε στο σημειωματάριο της Αστυνομίας, το προσωπικό σου. A. Όπως ανέφερα στην κατάθεση μου σημείωσα. E. Και σε καμία περίπτωση δεν σου δήλωσε ο κατηγορούμενος ότι «με συμβούλεψε ο δικηγόρος μου να μην απαντήσω». A. Για να το γράψω σημαίνει μου το είπε. E. Το έγραψες εις την κατάθεση σου; A. Μάλιστα. E. Και σε καμία περίπτωση δεν υπόβαλες την ερώτηση «γιατί δεν απαντάς τις ερωτήσεις» για να σου δώσει την απάντηση αυτήν, γιατί δεν σου έδωσε τέτοια απάντηση, ήταν δικαίωμα του να πει «ό, τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». A. Δεν αμφιβάλω ότι ήταν δικαίωμα του, αλλά αυτό που μου είπε το έγραψα, αυτό που μου απάντησε έγραψα στην κατάθεση. E. Και σου υποβάλλω, ότι αυτές τις απαντήσεις που σου έδωσε ο κατηγορούμενος δεν είναι ότι «με συμβούλεψε ο δικηγόρος μου» αλλά σας είπε ότι «δεν έχω εμπιστοσύνη να πω οτιδήποτε γιατί μπορείτε να μου τα αλλάξετε και ό, τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». A. Δεν είναι έτσι, εγώ απάντησα ήδη ότι μου είπε αυτό και το έγγραψα». Ο Μ.Κ. 3 Γιώργος Μαγίδης ανέφερε ότι διαμένει στη πολυκατοικία απέναντι από το κατάστημα ηλεκτρολογικών υλικών του Χριστόφορου Νικολάου. Στις 17.2.2011 ο Χριστόφορος Νικολάου τον πήρε τηλέφωνο και του ζήτησε να δει τι συμβαίνει γιατί σήμανε ο συναγερμός του καταστήματος. Όταν κοίταξε προς το κατάστημα διαπίστωσε δύο άτομα να βρίσκονται κοντά στη πόρτα του καταστήματος η οποία φαινόταν ανοικτή. Διευκρινίζει ότι ήταν η πλαϊνή πόρτα ανοικτή και στη συνέχεια τους είδε να τρέχουν, έκαναν γύρω της πολυκατοικίας και τους είδε να μπαίνουν σε αυτοκίνητο τζίπ χρώματος σκούρου και να φεύγουν. Το τηλεφώνημα που έλαβε από τον Χριστόφορο Νικολάου ήταν η ώρα 03:
  8. Υπάρχει ικανοποιητικός φωτισμός και μπορούσε άνετα να διακρίνει τα δύο άτομα. Τα άτομα φορούσαν σκούρα χρώματα και ήταν λεπτής σωματικής διάπλασης. Στις 22.2.2011 μετέβη στην αστυνομία και είδε δύο νεαρούς σε σχέση με την υπόθεση της διάρρηξής του καταστήματος του Χριστόφορου Νικολάου. Ο ένας από αυτούς, ο ψηλός, που ο αστυνομικός του είπε ότι λέγεται Ανδρέας Πασχαλίδης ήταν ο ένας από τους δύο που είδε στη σκηνή το βράδυ της διάρρηξης. Περαιτέρω ανέφερε ότι το βράδυ της διάρρηξης κοίταξε από το παράθυρο και είδε τον ένα να στέκεται λίγο πιο μακριά από την πόρτα, να φαίνεται αγχωμένος, να περπατά νευρικά και μετά έκανε νόημα σε ένα άλλο για να φύγουν. Αυτός που αναγνώρισε στην αστυνομία ήταν αυτός που βρισκόταν κοντά στη πόρτα. Έχει την ίδια κορμοστασιά, δεν μπορεί όμως να πει για τη φάτσα του καθότι ήταν σχετικά μακριά. Στο Δικαστήριο ανέφερε ότι το πρόσωπο που είδε την συγκεκριμένη μέρα είναι περίπου ο κατηγορούμενος και στην αστυνομία τον αναγνώρισε από τον σωματότυπο του. Σε ερώτηση αν δηλώνει τώρα ότι από ότι βλέπετε τον παρόντα κατηγορούμενο πρώτη φορά τον βλέπετε απάντησε καταφατικά. Ο Μ.Κ. 4 είναι ο Χριστόφορος Νικολάου ο οποίος ανέφερε ότι διατηρεί το κατάστημα πώλησης ηλεκτρολογικών υλικών στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου. Στις 17.2.2011 και περί ώρα 03:33 κτύπησε το τηλέφωνο, ήταν το ηχογραφημένο μήνυμα από το σύστημα συναγερμού και ειδοποιήθηκε ότι έγινε διάρρηξη. Αμέσως τηλεφώνησε στο Μ.Κ. 3 και στην αστυνομία. Όταν ήλθε στο μέρος είδε μπροστά του να περνούν αυτοκίνητα, άκουσε συρύνες και κατάλαβε ότι το ένα ήταν της αστυνομίας. Η πλαϊνή πόρτα του καταστήματος ήταν ανοικτή και έξω από το κατάστημα είδε ένα κουλούρι χαλκού μήκους 200 μέτρων. Από περαιτέρω έρευνα δεν διαπίστωσε να κλάπηκε οτιδήποτε από το κατάστημα πλην το κουλούρι χαλκού το οποίο ήταν στο δρόμο και η αξία του είναι €1.
  9. Για να επιδιορθώσει την πόρτα του στοίχησε €264,
  10. Έγινε παραδεκτό γεγονός η διακίνηση των Τεκμηρίων ότι έγινε νομότυπα καθώς και το περιεχόμενο της έκθεσης του Δρ. Μάριου Καριόλου ημερομηνίας 24.6.2011 αριθμός έκθεσης 1029-2011 Τεκμήριο Δικαστηρίου
  11. Με βάση τα συμπεράσματα του Δρ. Μάριου Καριόλου και συγκεκριμένα σε διάφορα σημεία της μάλλινης κουκούλας χρώματος μαύρου Τεκμήριο Δικαστηρίου 1 και με βάση την αρίθμηση του εργαστηρίου 1029-4.1, 4.2, 4.3, 4.5 και 4.6 απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά και ταυτίζεται με γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα 1029-12.1 του κατηγορούμενου (βλ. συμπεράσματα Τεκμηρίου 16 1 - 5). Από το ζεύγος γάντια Τεκμήριο 3 Δικαστηρίου με αριθμό εργαστηρίου 1029-6.1 απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό που προέρχεται από τέσσερα άτομα που είναι μείγμα γενετικού υλικού που προέρχεται από τον κατηγορούμενο και τον Στέφανο Παναγιώτου και δύο άλλα άγνωστα πρόσωπα. Το μεικτό γενετικό υλικό που απομονώθηκε πάλι από τα γάντια με αριθμό εργαστηρίου 1029-6.2 είναι μείγμα γενετικού υλικού του κατηγορούμενου και δύο αγνώστων προσώπων. Το ίδιο και για το σημείο από το ζεύγος γάντια 1029-6.3, το 1029-6.4, το 1029-6.
  12. Από το ζεύγος γάντια και τα σημεία 1029-6.6 και -6.7 στην περιοχή του καρπού ταυτίζεται με γενετικό υλικό του κατηγορουμένου. Επίσης στο ζεύγος γάντια στα σημεία 1029-6.9 το μεικτό γενετικό υλικό είναι του κατηγορούμενου και τριών αγνώστων προσώπων, ενώ στο σημείο 1029-6.10 ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Σε σχέση με το σιγατσάκι με αριθμό εργαστηρίου 1029-9.3 διαπιστώνεται να είναι μείγμα γενετικού υλικού του Στέφανου Παναγιώτου και ενός αγνώστου προσώπου. Ο κατηγορούμενος προέβηκε στην πιο κάτω ανώμοτη δήλωση: «Κύριε Πρόεδρε, για την υπόθεση αυτή το μόνο που έχω να πω, είμαι αθώος. Στη σκηνή που λέει ότι έγινε η διάρρηξη εγώ δεν ήμουν καν εκεί. Απλά είμασταν κοντά την περιοχή με το αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορούμενου. Περνούσαμε από εκεί. Ξεκίνησαν κάποια αυτοκίνητα να μας κυνηγούν. Ο οδηγός δεν σταμάτησε το αυτοκίνητο. Όταν αντιληφθήκαμε ότι ήταν αστυνομία σταματήσαμε, είχαμε ένα γραμμάριο ναρκωτικά μέσα στο αυτοκίνητο. Για τα εργαλεία που λέτε, είναι δικά του πρώτου κατηγορούμενου που είναι του πατέρα του που είναι εργολάβος. Μόνο τούτο έχω να πω». Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1273). Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στη προσωπική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα (βλ. Rana κ.α. v. Δημοκρατίας 2 Α.Α.Δ. 489) αλλά τη διερεύνησα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας. Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. (βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 391). Έχω παρακολουθήσει με την δέουσα δυνατή προσοχή την δοθείσα μαρτυρία και έχω διεξέλθει τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης. Όλοι οι μάρτυρες αστυνομικοί, και συγκεκριμένα οι Μ.Κ. 1, 2, 5 και 6 κρίνονται καθόλα αξιόπιστοι και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι αυτοί απέδωσαν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως αυτά περιήλθαν στην αντίληψη τους μέσα από τις καταθέσεις που έλαβαν χωρίς να διακατέχονται από υπερβάλλοντα ζήλο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους σε σχέση με την υπόθεση. Κάποιες παραλήψεις όπως έχουν διαπιστωθεί μέσα από την μαρτυρία των Μ.Κ. 1, 5 και 6 έγκειται στην μεγάλη χρονική διάρκεια από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος μέχρι και την ημερομηνία την οποία έδιδαν κατάθεση στο Δικαστήριο. Καθόλα αξιόπιστος κρίνεται και ο Μ.Κ. 3 Γιώργος Μαγίδης ο οποίος παρέθεσε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως ήλθαν στην αντίληψη του η ώρα 03:40 στις 17.11.2011. Ως προς το θέμα της αναγνώρισης του κατηγορουμένου ότι πρόκειται για ένα εκ των δύο προσώπων που αντιλήφθηκε να βρίσκεται στο χώρο τη στιγμή που άνοιξε το παράθυρο ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι το πρό9σωπο που είδε στην αστυνομία και καθόρισε ότι ήταν ο κατηγορούμενος τον διέκρινε από το σωματότυπο του και όχι από το πρόσωπο το οποίο δεν είδε και ξεκαθάρισε ότι μετά από παρέλευση τόσων χρόνων ο κατηγορούμενος είναι άγνωστο του πρόσωπο όμως ο σωματότυπος του μοιάζει με το άτομο το οποίο είδε την συγκεκριμένη μέρα. Χωρίς να μπορεί να προσθέσει οτιδήποτε επί της ουσίας της υπόθεσης καθότι δεν υπήρξε από την υπεράσπιση άρνηση ως προς το θέμα της διάρρηξης του καταστήματος Κυριακίδης & Νικολαΐδης Trading Λτδ η μαρτυρία του Μ.Κ. 4 Χριστόφορου Νικολαΐδη κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα του. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορούμενου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 153, 245-288, Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας
(1988)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.α. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στον γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση το μόνο που αναφέρει είναι ότι ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο του Στέφανου Παναγιώτου. Δεν ήταν στο χώρο της διάρρηξης, περνούσαν από εκεί, όταν ξεκίνησαν κάποια αυτοκίνητα να τους κυνηγούν ο οδηγός δεν σταμάτησε, όταν αντιλήφθηκαν ότι ήταν αστυνομία σταμάτησαν, είχαν ένα γραμμάριο ναρκωτικά μέσα στο αυτοκίνητο. Όλα τα πιο πάνω όμως έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι όλοι οι μάρτυρες που βρέθηκαν στη σκηνή και ειδικά οι Μ.Κ. 3 και 5 είδαν τα δύο πρόσωπα να είναι πεζοί στο χώρο της διάρρηξης και στο χώρο της διάρρηξης να εισέρχονται στο αυτοκίνητο τζίπ το οποίο αργότερα αποδείχθηκε ότι είναι ιδιοκτησίας του Στέφανου Παναγιώτου. Συνεπώς δεν πέρασαν απλά από το χώρο της διάρρηξης όπως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω δεν σταμάτησαν όταν αντιλήφθηκαν την αστυνομία, σταμάτησαν, κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και τράπηκαν σε φυγή. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω θα εξετάσω τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος με την υπαγωγή των γεγονότων και ευρημάτων στη νομική πτυχή των αδικημάτων και αν αυτά θεμελιώνουν καταδίκη για τις παράνομες ενέργειες όπως αυτές αναδύονται από τις σχετικές διατάξεις. Με γνώμονα την αρχή πως η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος απόδειξης κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας. Η 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι αυτή της διάρρηξης κτηρίου και κλοπής κατά παράβαση του άρθρου 294(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα τα οποία αναφέρουν τα ακόλουθα: «294. Όποιος- (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε σχολικό κτίριο, κατάστημα, αποθήκη, γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνορεύει με κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό όμως δεν αποτελεί τμήμα της και διαπράττει κάποιο κακούργημα σε αυτά ή (β) ........................ είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων». 255.-
(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.
(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (
  1. i)με τέχνασμα (
  2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
  3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.
(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο. Με βάση τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου στις 17.2.2011 και περί ώρα 03:30 διαρρήχθηκε το κατάστημα της εταιρείας Κυριακίδης & Νικολάου Trading Λτδ το οποίο βρίσκεται στην οδό Πετράκη Γιάλλουρου αρ. 14 στη Λεμεσό. Οι δράστες πέτυχαν είσοδο αφού παραβιάστηκε η ανατολική πλευρική είσοδος του καταστήματος αρχικά με αιχμηρό όργανο και αργότερα αφού αφαιρέθηκε ολόκληρη η αλουμινένια πόρτα. Εκτός του καταστήματος βρέθηκε ένα κουλούρι χαλκού αξίας σύμφωνα με τον Μ.Κ. 4 €1.130 το οποίο ήταν και το μόνο αντικείμενο το οποίο κλάπηκε από το κατάστημα και επεστράφηκε στον ιδιοκτήτη του. Στο χώρο βρισκόταν σταθμευμένο με δυτική κατεύθυνση ένα αυτοκίνητο μάρκας τζίπ Cherokee σκούρου χρώματος το οποίο στο πίσω μέρος δεν είχε αριθμούς εγγραφής. Ταυτόχρονα θεάθηκαν δύο πρόσωπα να έρχονται προς το αυτοκίνητο, πρόσωπα τα οποία προηγουμένως βρίσκονταν στο πλευρό του πιο πάνω καταστήματος. Μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία περιπολικού τα δύο πρόσωπα εισήλθαν στο αυτοκίνητο και άρχισαν να τρέχουν προς δυτική κατεύθυνση. Τους ακολούθησε το περιπολικό και έγινε καταδίωξη σε διάφορους δρόμους της Λεμεσού. Στην οδό Αρμοδίου το τζιπ έπιασε αριστερότερα της πορείας του, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο, ελάττωσε ταχύτητα, προχώρησε ένα με δύο μέτρα, σταμάτησε, και όταν το περιπολικό το πλεύρισε και πριν ακόμα σταματήσει ο οδηγός του τζίπ άνοιξε την πόρτα και τότε οι δύο επιβαίνοντες του αυτοκινήτου τράπηκαν σε φυγή. Ο οδηγός του περιπολικού Μ.Κ. 5 από την ανοικτή πόρτα διαπίστωσε δύο χειροψάλιδα να βρίσκονται ακριβώς πίσω από τη θέση του οδηγού, μια μαύρη κουκούλα να βρίσκεται στη θήκη μπροστά από τον συνοδηγό και στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου στο χώρο των αποσκευών είδε την πινακίδα εγγραφής με αριθμούς DBB
  1. Το αυτοκίνητο μεταφέρθηκε στην αστυνομική διεύθυνση Λεμεσού και την επομένη 18.2.2011 στην παρουσία του κατηγορουμένου και του Στέφανου Παναγιώτου διερευνήθηκε το όχημα και ανευρέθηκαν μεταξύ άλλων τα αντικείμενα που περιγράφονται ανωτέρω, Τεκμήρια 1 -
  2. Με βάση τα πιο πάνω τόσο τα συστατικά στοιχεία της διάρρηξης κτηρίου άρθρου 294(α) όσο και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής άρθρο 255 αποδεικνύονται. Αυτό φυσικά δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση. Περαιτέρω σε σχέση με το αντικείμενο της κλοπής αυτό μετακινήθηκε από τον φυσικό του χώρο συνεπώς ολοκληρώθηκε το αδίκημα της κλοπής ασχέτως αν επιστράφηκε πίσω στον ιδιοκτήτη του. Το ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει και να αποφασίσει είναι κατά πόσο ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος είναι ένας εκ των δραστών της διάρρηξης και της κλοπής. Άμεση μαρτυρία για την ταυτότητα των δραστών δεν υπάρχει πλην της αναφορά του Μ.Κ. 6 ότι ο κατηγορούμενος του παραδέχθηκε την διάρρηξη. Μαρτυρία η οποία θα εξεταστεί μέσα στα πλαίσια και την υπόλοιπης μαρτυρίας. Περαιτέρω η υπόλοιπη μαρτυρία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο είναι περιστατική και έγκειται καθαρά αν τα πρόσωπα που επέβαιναν στο συγκεκριμένο τζιπ μεταξύ των οποίων ήταν ο κατηγορούμενος και το άλλο πρόσωπο είχαν σχέση με την διάπραξη της διάρρηξης και της κλοπής. Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της. Ως προς τον τρόπο αντίκρουσης της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης v. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102 όπου επιβεβαιώθηκε η σπουδαιότητα της. Τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορουμένου, πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος, αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. Αν και ένα - ένα τα κομμάτια της περιστατικής μαρτυρίας δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη της ενοχής του κατηγορουμένου, το συλλογικό τους αποτέλεσμα, όταν ιδωθούν μαζί, μπορεί να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου, νοουμένου πάντοτε ότι το αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας δεν θα είναι συμβατό με οποιαδήποτε άλλη βάση πλην της ενοχής του κατηγορουμένου. Με άλλα λόγια η περιστατική μαρτυρία πρέπει να οδηγεί όχι μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή ενός κατηγορουμένου αλλά, επίσης, να αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Τα σκόρπια μέρη της μαρτυρίας μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν με ακαταμάχητη πειστικότητα την καταδίκη για ένα έγκλημα. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου πρέπει να είναι άμεση, αφενός, και να μην μπορεί να συμβιβαστεί, αφετέρου, με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορούμενου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Πρέπει, δηλαδή, να είναι τέτοια που στο σύνολό της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Τα στοιχεία τα οποία η Κατηγορούσα Αρχή στηρίζει και προωθεί για την απόδειξη της ενοχής του κατηγορουμένου είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επέβαινε στο αυτοκίνητο που εγκατέλειψε τη σκηνή, το γενετικό υλικό που ανευρέθηκε σε αντικείμενα που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο, τα ψεύδη του κατηγορουμένου καθώς και η παραδοχή του στον Μ.Κ.
  1. Σε σχέση με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επέβαινε στο συγκεκριμένο τζίπ, κάτι που και ο ίδιος παραδέχεται. Οι Μ.Κ. 3 και 6 αναφέρουν ότι το τζίπ βρισκόταν σταθμευμένο στο χώρο που έγινε η διάρρηξη και είδαν δύο πρόσωπα να μπαίνουν σε αυτό και να φεύγουν. Ο Μ.Κ. 5 καταδίωξε το όχημα, σταμάτησαν και εγκατέλειψαν το αυτοκίνητο. Συνεπώς αποτελεί ψεύδος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι περνούσαν από τον χώρο με το αυτοκίνητο και ο οδηγός του οχήματος δεν σταμάτησε. Ο κατηγορούμενος για τα εργαλεία που βρέθηκαν στο τζίπ ανέφερε ότι είναι δικά του πρώτου κατηγορούμενου και συγκεκριμένα ότι είναι του πατέρα του που είναι εργολάβος και αυτός δεν έχει καμία σχέση. Ο Μ.Κ. 1 αναφέρει ότι σε κάθε ένα από τα αντικείμενα τα οποία εύρισκε στο τζιπ τα παρουσίαζε τόσο στον κατηγορούμενο όσο και στον Στέφανο Παναγιώτου, προχωρούσε σε επέστηση της προσοχής τους στο Νόμο και αυτοί του απαντούσαν ότι τα αντικείμενα ανήκουν και στους δύο. Αποτελεί περαιτέρω παραδεκτό γεγονός ότι η ρούχινη κουκούλα χρώματος μαύρου, γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε αυτή ταυτίζεται με γενετικό υλικό του κατηγορουμένου. Όπως και στο ζεύγος από γάντια. Η κουκούλα ανευρέθηκε σε θήκη στη θέση του συνοδηγού. Συνεπώς αποτελεί ψεύδος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι τα αντικείμενα ανήκουν στον Στέφανο Παναγιώτου μόνο. Περαιτέρω η κατάθεση του Μ.Κ. 6 κατατέθηκε ως Ένδειξη ΣΤ, το περιεχόμενο της αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Αντεξετάστηκε επί του θέματος και παρέμεινε σταθερός στις απαντήσεις του. Έδωσε εξηγήσεις για πιο λόγο δεν είχε και δεν παρουσίασε το σημειωματάριο του ενώπιον Δικαστηρίου και δεν έχω διαπιστώσει οτιδήποτε το μεμπτό ή οτιδήποτε άλλο που θα έγραφε από μόνος του ο μάρτυρας πλην εκείνων που του ανέφερε ο κατηγορούμενος. Συνεπώς υπάρχει και η προφορική δήλωση του κατηγορουμένου ότι την διάρρηξη την έκανε με ακόμα ένα πρόσωπο. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από την νομολογία και τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον μου η Κατηγορούσα Αρχή είναι αδιάψευστοι μάρτυρες οι οποίοι αναγνωρίζουν και ενοχοποιούν τον κατηγορούμενο χωρίς να δημιουργούν οποιοδήποτε ρήγμα ή αμφιβολία. Συνεπώς ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει. Ένοχος κρίνεται επίσης και στην τρίτη κατηγορία, αυτή της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός χωρίς οποιαδήποτε νόμιμη αιτιολογία. Με βάση τα συμπεράσματα και την αποδεκτή μαρτυρία, στις 17.2.2011 στο αυτοκίνητο το οποίο ήταν συνοδηγός ο κατηγορούμενος το οποίο ήταν χωρίς πινακίδες και διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DBB 135 βρέθηκαν τα διαρρηκτικά εργαλεία μεταξύ αυτών κουκούλα και γάντια που περιγράφονται στην κατάθεση του Μ.Κ. 1, στα γάντια και στην κουκούλα ανευρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου και η κουκούλα βρέθηκε στη θέση του συνοδηγού, δηλαδή στο σημείο που καθόταν ο κατηγορούμενος. Η ανεύρεση τους έγινε τις πρώτες πρωινές ώρες τις 17.2.
  2. Η πρώτη κατηγορία αυτή της συνομωσίας είναι αυτοτελές αδίκημα και εξετάζεται έστω και αν δεν αποδειχθεί το αδίκημα που τα άτομα συνωμότησαν να διαπράξουν, απαιτεί δε την συνομολόγηση συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ατόμων. Στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 39η έκδοση παρ. 4051 τονίζεται ότι: «The crime of conspiracy is completely committed the moment two or more have agreed that they will do, at once or at some future time, certain things. ................................................................................................ The conspirators may repent and stop, or may have no opportunity, or may be prevented, or may fail. Nevertheless the crime is complete: it was completed when they agreed» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το έγκλημα της συνωμοσίας θεωρείται συντελεσθέν τη στιγμή που δύο ή περισσότερα άτομα συμφώνησαν να διαπράξουν αμέσως ή σε μεταγενέστερο χρόνο κάποιες συγκεκριμένες πράξεις. ................................................................................................. Οι συνωμότες μπορεί να μετανιώσουν και να σταματήσουν ή μπορεί να μην έχουν την ευκαιρία ή να εμποδίσθηκαν ή απέτυχαν να πράξουν αυτό που συμφώνησαν. Παρ΄ όλα αυτά το έγκλημα συντελέσθηκε. Συντελείται όταν συμφωνείται.» (Δέστε Gani v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 194) Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται πως η απόδειξη ύπαρξης συμφωνίας συνάγεται από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση, τα γεγονότα και τα ιδιαίτερα περιστατικά. «The agreement may be proved in the usual way or by proving circumstances from which the jury may presume it» Στην κρινόμενη περίπτωση δράστες της διάρρηξης ήταν δύο πρόσωπα. Μετά την διάπραξη και τα δύο πρόσωπα εγκαταλείπουν μαζί το χώρο με αυτοκίνητο το οποίο στη συνέχεια το εγκαταλείπουν και τρέπονται σε φυγή. Συνεπώς κρίνω πως η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει και αυτή την κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.