Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γιώργου Μήτρου, Aρ. Υπόθεσης: 25224/15, 1/2/2017

(4)του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212

(1)/04 (1η κατηγορία) και για άσκηση βίας στην οικογένεια, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(4)του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212

(1)/04 (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 14η Σεπτεμβρίου 2015 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, άσκησε βία στην πρώην σύζυγο του Μαρίνα Μελετίου, από τη Λεμεσό που προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη σε αυτή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 14η Σεπτεμβρίου 2015 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, άσκησε βία στην οικογένεια του, δηλαδή, επέδειξε συμπεριφορά με την οποία προκλήθηκε άμεσα ψυχική βλάβη στην πρώην σύζυγο του Μαρίνα Μελετίου, από τη Λεμεσό. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέσσερις μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως, ενώ περαιτέρω κάλεσε δύο μάρτυρες για την υπεράσπιση του. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρεμβάλλω ότι η κα Γιατρού στα πλαίσια της αγόρευσης της υιοθέτησε και όσα αναφέρονται στην γραπτή αγόρευση που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Α/Αστυφύλακας 4079 Σάββας Τρύφωνος : Κατ΄αρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση που έχει δώσει για την υπόθεση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και εις αυτήν αναφέρει ότι την 15.9.15 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο σχετικά με την υπόθεση ενώ ακολούθως κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός δεν παραδέχθηκε. Στη συνέχεια κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου ως Τεκμήριο 2 και η γραπτή κατηγορία ως Τεκμήριο

1. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ανέφερε ότι δεν θυμάται αν συμβούλεψε την παραπονούμενη να πάει στο νοσοκομείο ούτε αν της έδωσε κάποιο χαρτί για να πάρει στο νοσοκομείο. Περαιτέρω, ανέφερε ότι όταν ήρθε η παραπονούμενη για να εκφράσει το παράπονο της δεν θυμάται αν τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο, θυμάται όμως ότι ο κατηγορούμενος κατά την ημέρα που έλαβε κατάθεση ήταν γενικά πολύ συνεργάσιμος. Ως ΜΚ2 κατέθεσε η Μαρίνα Μελετίου (παραπονούμενη) : Στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε κατ' αρχήν την κατάθεση που έχει δώσει στις 14.9.2015 στον Αστυνομικό Σταθμό Πολεμιδιών, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 και το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Κατά τον ίδιο τρόπο αναγνώρισε την κατάθεση της ημερ. 15.9.2015, Τεκμήριο 5, της οποίας επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο. Στη συνέχεια συμφώνησε στα όσα αναφέρονται στο τεκμήριο 4 για το ότι ο κατηγορούμενος την άρπαξε από το λαιμό στην παρουσία του παιδιού τους και ανέφερε ότι στη συνέχεια προσπάθησε με κάθε τρόπο να ηρεμήσει το μωρό το οποίο άρχισε να κλαίει και ήταν τρομοκρατημένο. Η ίδια τρομοκρατήθηκε από την επίθεση εναντίον της και είπε ότι όταν κάποιος σε σπρώχνει και σε πιάνει από το λαιμό φυσικά αναστατώνεσαι, φοβάσαι. Στην αντεξέταση είπε κατ' αρχήν ότι το συμβάν έγινε στις 14.9.2015 και περί ώρα 5.15-5.20 όταν ο κατηγορούμενος ήρθε να παραλάβει το μωρό. Καθυστέρησε να έρθει να την πάρει διότι εργάζεται μακριά αλλά είναι κάτι που συνηθίζει να κάνει και ποτέ δεν είναι ακριβώς στην ώρα του όπως αναφέρει το διάταγμα. Στην αστυνομία πήγε γύρω στις 6 παρά διότι υπήρξε ένα διάστημα που έπρεπε να καθησυχάσει το μωρό. Ανέφερε στη συνέχεια ότι είπε στη αστυνομία με κάθε λεπτομέρεια το τι είχε προηγηθεί και αναφέρθηκε στη συνομιλία που είχε με τον αστυνομικό με τον οποίο τελικά συμφώνησε να μην προχωρήσει σε ποινική δίωξη και να του γίνει παρατήρηση. Η αστυνομία της είπε να πάει σπίτι και θα μιλούσαν οι ίδιοι με τον κατηγορούμενο, ανέφερε δε ότι αν ήθελε θα πήγαινε στο νοσοκομείο αλλά της είπαν ότι δεν χρειάζεται από την στιγμή που δεν το επιθυμούσε η ίδια εκείνη την ώρα. Σε υποβολή ότι δεν πήγε στο νοσοκομείο γιατί ακριβώς δεν είχε τίποτε πάνω της που να μπορούσε να την παραπέμψει στο νοσοκομείο απάντησε ότι οι αστυνομικοί είχαν δει τον λαιμό της που ήταν κατακόκκινος. Στο νοσοκομείο πήγε την επόμενη ημέρα το πρωί, 10.00-11.00 περίπου. Πριν πάει στο νοσοκομείο το πρωί της 15.9.15 πήγε στην τράπεζα όπου εργάζεται για να παραδώσει κάποια κλειδιά και τα οποία πρέπει να έχουν κάποιοι συνάδελφοι της για πρόσβαση σε κάποια γραφεία, συρτάρια κ.λ.π, μετά πήρε το μωρό σχολείο και ακολούθως πήγε στο νοσοκομείο. Στη συνέχεια επισκέφθηκε ανέφερε τη Σ.Π.Ε Περιφερειακής Λεμεσού. Σε υποβολή ότι στη Σ.Π.Ε πήγε πρωί πρωί για να δει και να ελέγξει αν είχε ανοιχθεί ο λογαριασμός στο όνομα της ανήλικης (που αναφέρεται στην κατάθεση της) απάντησε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί ποιο έκανε πρώτα και είπε ότι πέρασε αρκετός καιρός και υπάρχει σύγχυση. Σε υποβολή ότι η έγνοια της το πρωί ήταν να πάει στη Σ.Π.Ε και ήταν εκεί την ώρα που ανοίγει η τράπεζα απάντησε ότι επειδή οι πόνοι από την επίθεση του κατηγορούμενου συνεχίζονταν είχε σκοπό να πάει στο γιατρό όμως εκτός από τον γιατρό έπρεπε να διευθετήσει και κάποια άλλα πράγματα, αναφερόμενη στη συζήτηση που είχε με τον κατηγορούμενο το προηγούμενο απόγευμα για το θέμα του λογαριασμού. Ήθελε να πάει στο γιατρό γιατί πονούσε στον αυχένα και είχαν σχηματιστεί κάποιοι μώλωπες στο αριστερό μέρος του λαιμού της αλλά ήθελε να δει και το συγκεκριμένο θέμα με την Σ.Π.Ε. Δεν ήταν του κρεβατιού, ούτε ανήμπορη, είχε όμως κάποιες δυσκολίες, κάποιους πόνους. Όσον αφορά υποβολή ότι το επείγον ήταν να λυθεί το θέμα αυτό που αφορούσε την καταγγελία που έκανε εναντίον του πρώην συζύγου της και όχι να τρέχει στην τράπεζα απάντησε ότι δεν κατηγόρησε τον σύζυγο της εκδικητικά και δεν πήγε στο γιατρό για να της βρούν κάτι ούτως ώστε να μπορέσει να τον καταγγείλει. Πήγε γιατί πονούσε και ήθελε να δει εάν υπήρχε κάτι. Στην έκθεση του γιατρού γράφει ότι είχε ευθειασμό του αυχένα μετά την σωματική επίθεση και δεν είναι κάτι που προϋπήρχε, δεν είναι χρόνιο. Όταν όμως είδε ότι ο γιατρός βρήκε βλάβη και επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος είχε αυτή τη συμπεριφορά θεώρησε ότι κάπου έπρεπε να σταματήσει τούτο διότι ούτε με τις παρατηρήσεις των αστυνομικών άλλες φορές συνετίστηκε ούτε τίποτε. Και μετά από αυτή την ποινική είχε άλλες υποθέσεις. Αναφερόμενη στη συγκεκριμένη ημέρα δηλαδή 14.9.15 ανέφερε τι προηγήθηκε της επίθεσης που ισχυρίζεται. Ακολούθως είπε ότι ο κατηγορούμενος χτύπησε την πόρτα και άκουσε τον χτύπο, άνοιξε, αναφέρθηκε στη συζήτηση που είχαν για το παιχνίδι ενός άλλου παιδιού που είπε στον κατηγορούμενο να επιστρέψει ενώ στη συνέχεια είπε ότι επειδή ο κατηγορούμενος ήταν θυμωμένος από πριν, εκνευρισμένος, έγινε αυτό που έγινε δηλαδή την έπιασε από το λαιμό σπρώχνοντας την προς τα πίσω στην παρουσία της μικρής. Όσον αφορά το παιχνίδι του άλλου παιδιού το οποίο ζήτησε από τον κατηγορούμενο να επιστρέψει αρνήθηκε ότι εκνευρίστηκε επειδή το συγκεκριμένο παιχνίδι το είχε χαρίσει στο παιδί ο δεσμός του κατηγορούμενου μετά το διαζύγιο. Ως προς το άνοιγμα του αναφερόμενου λογαριασμού στη Σ.Π.Ε αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος της ζήτησε να στείλει την ταυτότητα της σε συγκεκριμένο φάξ για το άνοιγμα λογαριασμού στο όνομα της ανήλικης, στα ερωτήματα που ετέθησαν από την ίδια ως προς το γιατί να στείλει την ταυτότητα της και στο γεγονός ότι ήθελε να γνωρίζει για τα έγγραφα που θα υπογράψει. Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο λογαριασμός ανοίχθηκε χωρίς να υπογράψει και αρνήθηκε ότι πήγε την άλλη μέρα πρωί πρωί στη Σ.Π.Ε και έκανε φασαρία για τον λόγο αυτό. Αρνήθηκε περαιτέρω ότι έκανε φασαρία στο άτομο που άνοιξε τον λογαριασμό και δημιούργησε μεγάλο θέμα στην παρουσία πολλών υπαλλήλων της Σ.Π.Ε. λέγοντας ότι δεν ήξερε ποιος άνοιξε τον λογαριασμό και μίλησε με έναν ταμεία, ανέφερε δε τι ακολούθησε όταν βρήκε ένα παλαιό της συμμαθητή και πήγαν σε πίσω γραφείο με το συγκεκριμένο πρόσωπο και μία προϊστάμενη του η οποία θα διερευνούσε το θέμα. Δεν υπήρξαν ούτε φωνές ούτε τίποτε. Τη συγκεκριμένη ημέρα που έγινε το συμβάν είπε ότι η ανήλικη πήγε με τον πατέρα της και από ότι βλέπει το παιδί περνά καλά με τον πατέρα του. Σε υποβολή ότι η ίδια είναι εκρηκτική απάντησε ότι είναι συμπέρασμα δικό της συνηγόρου και όταν της υποβλήθηκε ότι τον Ιούλιο του 2014 πήγε στο γραφείο της δικηγόρου και φώναζε με αναφορά σε μία υπόθεση δικαιοδοσίας οικογενειακού δικαστηρίου ανέφερε ότι δεν θυμάται να φώναξε στο γραφείο της. Σε περαιτέρω υποβολή ότι μπήκε μέσα στο γραφείο της χωρίς να δώσει σημασία καν στην υπάλληλο της και άρχισε να φωνάζει γιατί δεν παρουσιάστηκε η δικηγόρος στο δικαστήριο προσωπικά αλλά ο κατηγορούμενος μόνος του και ζήτησε αναβολή, είπε ότι θυμάται την περίπτωση και ότι δεν φώναζε. Ως προς τη συγκεκριμένη ημέρα και πάλιν, δηλαδή 14.9.15 και το περιστατικό που ισχυρίζεται ανέφερε ερωτώμενη για το κατά πόσο υπήρχαν μάρτυρες παρόντες ότι στο διπλανό σπίτι υπήρχαν κηπουροί και κατάλαβε ότι ένας από αυτούς είδε κάτι, μπορεί όμως και να κάνει λάθος, αλλά και να είδε ο άνθρωπος κάτι μπορεί να μην θέλει να εμπλακεί σε τέτοιου είδους φασαρίες και κατέληξε να πει ότι παρόντες ήταν η ίδια, ο κατηγορούμενος και το παιδί. Για το τι προηγήθηκε του συμβάντος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε ότι θα καθυστερήσει να πάρει το παιδί και έγινε η συζήτηση για τον λογαριασμό, ο κατηγορούμενος δε της μίλησε για το θέμα αυτό με ύφος περιπεκτικό, ειρωνευτικό, λέγοντας συγκεκριμένα αναφερόμενος στο λογαριασμό "χε χε τα κανόνισα εγώ". Εφόσον είχε μιλήσει η ίδια προηγουμένως με την ΣΠΕ και της είπαν ότι απαιτούνται δύο υπογραφές για άνοιγμα λογαριασμού ανηλίκου διερωτήθηκε τι σημαίνει αυτό που της λέει ο κατηγορούμενος, δηλαδή ότι τα κανόνισε. Όταν τον ρωτούσε τι εννοεί αυτός δεν της έδινε σαφή απάντηση και γελούσε, την κοροίδευε. Δέχτηκε όμως ότι ο κατηγορούμενος δεν φώναζε. Μέχρι το συγκεκριμένο σημείο δεν νευρίασε ο κατηγορούμενος και σε υποβολή ότι η ίδια εκνευρίστηκε, αρνήθηκε κάτι τέτοιο. Επίσης αρνήθηκε ότι άρχισε να φωνάζει έντονα στον κατηγορούμενο από το τηλέφωνο στη παρουσία του παιδιού τους αναφέροντας ότι το παιδί βρισκόταν σε άλλο χώρο. Συμφώνησε όμως ότι η ίδια αντέδρασε γιατί δεν έπαιρνε εξήγηση. Αν της εξηγούσε ότι πήρε το διαζύγιο και του ανάφεραν ότι δεν χρειάζεται η υπογραφή της δεν θα είχε αντίρρηση και από την στιγμή που δεν της έδινε τέτοια εξήγηση και της μιλούσε περιπεκτικά είχε δικαίωμα να ξέρει. Σε υποβολή ότι όσα ανάφερε για την επίσκεψη της στη ΣΠΕ δεν είναι έτσι και ότι αρχικά πήγε στο ταμείο και επειδή φώναζε την πήραν πίσω σε ένα γραφείο, διαφώνησε και εξήγησε πώς εξελίχθησαν τα πράγματα λέγοντας ότι απλά υπέβαλε κάποιες ερωτήσεις για να ξέρει τι ακριβώς είχε γίνει. Ως προς τον τραυματισμό της ανέφερε ότι την ημέρα του συμβάντος ο λαιμός της είχε κοκκινίλα η οποία την επόμενη μέρα μετατράπηκε σε μώλωπα. Ήταν ανασηκωμένο το δέρμα της κι ήταν μώλωπας το οποίο κατέγραψε και στο report του ο γιατρός. Όταν λέει ότι ήταν ανασηκωμένο το δέρμα αυτό είναι από το γδάρσιμο που είχε αναφέρει προηγουμένως. Είχε δείξει στους αστυνομικούς ότι ο λαιμός της ήταν κατακόκκινος αλλά δεν γνωρίζει εάν κατεγράφη κάτι. Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος χειροδίκησε και δεν τον ενδιέφερε εάν ήταν εκεί το παιδί ή πάνω στα νεύρα του δεν πρόσεξε ότι ήταν εκεί το παιδί και είπε ότι μετά το συμβάν και αφού καθησύχασε το παιδί κανένα δεκάλεπτο το μωρό πήγε με τον πατέρα του τρομοκρατημένο και μέσα στα δάκρυα. Αρνήθηκε ότι το παιδί τρομοκρατήθηκε επειδή η ίδια φώναζε και ανέφερε ότι μέχρι πρόσφατα το παιδί αναφέρει την εικόνα εκείνη στο σπίτι και θυμάται ότι ο πατέρας της τράβηξε την φανέλα της και την πήρε από το λαιμό. Τέλος, αρνήθηκε ότι έβαλε κάποιο να κάνει αυτό το πράγμα με σκοπό να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο και περαιτέρω αρνήθηκε ότι μόνη της ή έχοντας βάλει κάποιο άλλο να την πιάσει από το λαιμό και να δημιουργηθούν οι κοκκινίλες και γι' αυτό δεν πήγε αμέσως στο νοσοκομείο όταν έγινε το περιστατικό. Ο στόχος της με αυτό το πράγμα ήταν να σταματήσει επιτέλους ο κατηγορούμενος με τούτες τις συμπεριφορές. Ο αστυνομικός την ρώτησε αν ήθελε να κάνει αυτό το πράγμα και είπε ότι δεν θα το κάνει, αφού προηγουμένως αναφέρθηκε και σε συμβουλή του αστυνομικού έστω για τελευταία φορά να μην κάνει καταγγελία και να μιλήσει ο ίδιος στον κατηγορούμενο, και του είπε ότι δεν θα το κάνει. Όμως την επόμενη ημέρα το πρωί ο πόνος συνέχιζε, είχε ενοχλήσεις, πήγε στο γιατρό και της βρήκε κάποια βλάβη. Και είπε την επόμενη φορά που θα έχει νεύρα ο κατηγορούμενος τι θα γίνει; Δεν είχε σκοπό την εκδίκηση αλλά να σταματήσει αυτό το πράγμα που κάνει. Όσον αφορά αυτό που είπε ότι την έπιασε από τη μπλούζα και την τράβησε από τη φανέλα ανέφερε ότι δεν τα είπε στην αστυνομία διότι το κύριο μέλημα ήταν ότι την έπιασε από το λαιμό και προκλήθηκε σωματική βλάβη. Ως ΜΚ3 κατέθεσε ο Δρ. Πλούγαρλης Τραιανός : Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού ως ειδικός παθολόγος. Ο μάρτυρας αναγνώρισε ιατρική βεβαίωση που έχει γράψει όταν του ζητήθηκε από την αστυνομία για εξέταση κάποιου ασθενή η οποία φέρει την υπογραφή του. Η έκθεση του κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 και εις αυτή αναφέρονται τα εξής: «Την 15.9.2015 και ώρα 11:17 εξέτασα την κυρία Μελετίου Μαρίνα, ετών 33, στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, μετά από αναφερόμενη σωματική επίθεση (ανέφερε ότι συνέβη στις 14.9.2015). Ανέφερε ότι άλλο άτομο "την έπιασε από το λαιμό". Ανέφερε αυχεναλγία, κεφαλαλγία και άλγος τράχηλου (ιδίως-ΔΕ). Παρουσίαζε ερυθρότητα υπογνάθια δεξιά. Έγινε ακτινολογικός έλεγχος και βρέθηκε ευθειασμός της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Εξήλθε με οδηγίες για λήψη αναλγητικών και χρήση αυχενικού κηδεμόνα. Συνεστήθη επανεξέταση της επί ανάγκης». Ερωτώμενος για να υποδείξει το σημείο όπου αναφέρεται σε ερυθρότητα υπογνάθια δεξιάς πλευράς ανέφερε ότι είναι κάτω από τη δεξιά πλευρά της γνάθου. Ως προς την ερυθρότητα ανέφερε ότι είναι το κοκκίνισμα ενώ για τον ευθειασμό είπε ότι η φυσιολογική θέση της αυχενικής μοίρας είναι σε λόρδωση στην ακτινογραφία ενώ εδώ οι αυχενικοί σπόνδυλοι εμφανίστηκαν στην ακτινογραφία σε ευθεία γραμμή. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι την παραπονούμενη δεν την γνωρίζει και τον κατηγορούμενο δεν τον έχει ξαναδεί. Όταν μιλά για ερυθρότητα αναφέρεται σε κοκκίνισμα και είπε ότι δεν αναφέρεται σε γδάρσιμο και αν υπήρχε κάποια εμφανής εκδορά σαφώς και θα το ανέφερνε. Ως προς το πότε προκλήθηκε η ερυθρότητα είπε ότι δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα την ώρα που έχει προκληθεί ενώ πρόσθεσε ότι συνήθως μια ερυθρότητα αναμένει κάποιος να υποχωρήσει εντός 2-3 ημερών. Ερωτώμενος εάν μπορούμε να πούμε πότε προκλήθηκε ή εάν προϋπήρχε ο ευθειασμός απάντησε ότι δεν έχει προηγούμενη ακτινογραφία για να δει εάν υπήρχε κάτι παρόμοιο πριν και ότι συνήθως ένας ευθειασμός είναι αποτέλεσμα κάποιας καταπόνησης πάνω στη σπονδυλική στήλη. Δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς αν τις προηγούμενες ημέρες υπήρχε κάποια καταπόνηση λόγω της εργασίας ή κάτι τέτοιο. Δέχτηκε ότι μπορεί να προκλήθηκε από τράνταγμα στο αυτοκίνητο εάν αυτό ήταν σοβαρό. Επίσης ανέφερε ότι μετά τις 15.9.15 δεν θυμάται ξανά να εξέτασε την παραπονούμενη και ότι δεν μπορεί να πει τον τρόπο με τον οποίο έχει γίνει το τραύμα στην προκειμένη περίπτωση. Τέλος είπε ότι για την ερυθρότητα αυτή παραμένει στο δέρμα 2-3 ημέρες το περισσότερο ενώ για τον ευθειασμό θα μπορούσε να υπήρχε ενέκα κάποιας καταπόνησης των προηγούμενων ημερών. Ερωτώμενος δε εάν μπορούσε να το προκαλέσει η ίδια με τα χέρια της είπε ότι όσον αφορά την ερυθρότητα οπωσδήποτε η τριβή θα μπορούσε να το προκαλέσει ενώ για τον ευθειασμό δεν μπορεί να ξέρει πόσο έντονα κάποιος μπορεί να καταπονήσει τον εαυτό του ή να κάνει τόσο έντονες κινήσεις που να μπορεί να το κάνει. Σ' αυτό μπορεί να πει εξαρτάται. Ο ευθειασμός θα μπορούσε να προκληθεί από κάποια καταπόνηση αρκετά σοβαρή. Ως ΜΚ4 κατέθεσε η Αστυφύλακας 480 Θεοδοσία Δαυλιώτη : Στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε την κατάθεση της παραπονούμενης Τεκμήριο 4 την οποία, όπως ανέφερε, έλαβε η ίδια η οποία ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Στη συνέχεια κατάθεσε το ημερολόγιο ενεργείας που έχει ετοιμάσει στην υπόθεση ως τεκμήριο 7 και το οποίο αφορά εξετάσεις της μάρτυρος εν σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση. Πιο συγκεκριμένα, αφορά τον ισχυρισμό της παραπονούμενης ότι την ώρα που εξελίχθηκε το συμβάν στην γειτονική αυλή βρισκόταν ο κηπούρος ο οποίος την άκουσε που φώναξε βοήθεια ενώ την παρουσία του κηπουρού επιβεβαίωσε και ο κατηγορούμενος ο οποίος περαιτέρω ανέφερε ότι ο κηπουρός δεν επενέβη αφού το επεισόδιο δεν ήταν σοβαρό. Ακολούθως αναφέρεται ότι ο κηπουρός αναζητήθηκε και εντοπίστηκε πλην όμως αυτός ανέφερε ότι παρά το ότι άκουσε την κοπέλα να φωνάζει βοήθεια εντούτοις δεν υπήρχε λόγος να επέμβει εφόσον όπως ανέφερε το επεισόδιο ήταν ασήμαντο. Σε διευκρινιστική ερώτηση που της υποβλήθηκε ανέφερε ότι ο κηπουρός της είπε προφορικά ότι την θέα του έκοβαν κάποια δέντρα και άκουσε μια γυναικεία φωνή να φωνάζει βοήθεια αλλά ο ίδιος κατάλαβε ότι δεν ήταν κάτι επείγον ή σοβαρό για να επέμβει. Εν πάση περιπτώσει δεν είχε δει οτιδήποτε διότι περιποιείτο τα δέντρα του γείτονα. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι στην κατάθεση που έλαβε η ίδια 14 του μήνα από την παραπονούμενη δεν ζητά ποινική δίωξη του κατηγορούμενου και την επόμενη ημέρα άλλαξε γνώμη με αποτέλεσμα να συνεχιστούν οι εξετάσεις εναντίον του κατηγορούμενου. Ερωτώμενη ανέφερε ότι η παραπονούμενη της είπε όσα η τελευταία αναφέρει στην κατάθεση της αλλά ζήτησε να του γίνει μια παρατήρηση και να του τεθεί σαν δεδομένο ότι την επόμενη φορά θα τον κατάγγελλε ποινικά. Στη συνέχεια ανέφερε ότι δεν θυμάται αν η παραπονούμενη ήταν γδαρμένη ή εάν είχε πάνω της κάποιο κοκκίνισμα ή οτιδήποτε γιατί έχει παρέλθει αρκετός καιρός και επίσης λόγω του ότι η παραπονούμενη δεν ήθελε την ποινική δίωξη έτσι δεν έδωσε τόση σημασία εάν υπήρχαν ή δεν υπήρχαν σημάδια πάνω της. Στην προκειμένη περίπτωση, ανέφερε περαιτέρω, την προέτρεψε να καταγγείλει και μάλιστα της είπε να πάει σε γιατρό εξηγώντας της ότι για να προχωρήσει ποινικά έπρεπε να της δοθεί χαρτί για να πάει στο νοσοκομείο αλλά δεν ήθελε, πράγμα που έκανε την επομένη ημέρα. Όσον αφορά τον κηπουρό ανέφερε ότι ο ίδιος αρνήθηκε να δώσει κατάθεση διότι δεν θεώρησε σημαντική την μαρτυρία του. Ερωτώμενη δε αν ο κηπουρός στην ουσία μπορεί να άκουσε την φωνή μετά που έφυγε ο κατηγορούμενος και για το ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε τη συγκεκριμένη ώρα που φώναξε βοήθεια και άκουσε ο κηπουρός είπε ότι επειδή δεν αμφισβήτησε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα στο διπλανό σπίτι, θεώρησε δεδομένο ότι και ο ίδιος διαπίστωσε ότι είχαν κάποια συζήτηση μεταξύ τους τα δύο άτομα με αποτέλεσμα να μην τον ρωτήσει. Εφόσον ο κηπουρός δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι ήταν εκεί την ώρα που έγινε η έντονη συζήτηση δεν θεώρησε σημαντικό να τον ρωτήσει την ώρα. Είπε όμως ότι δεν μπορούσε να δει καθόλου τη σκηνή με αποτέλεσμα να ακούσει μόνον μια γυναικεία φωνή. Στη συνέχεια ανέφερε ότι για το θέμα ενημερώθηκε και το γραφείο ευημερίας ενώ περαιτέρω είπε ότι στις 14 του μήνα σίγουρα ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον κατηγορούμενο για την καταγγελία αλλά δεν υπήρχε ποινική υπόθεση εναντίον του. Απλά έγινε μία ενημέρωση προς τον ίδιο για το παράπονο της πρώην συζύγου του. Τέλος, είπε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν η παραπονούμενη έκανε την καταγγελία για εκδικητικούς λόγους αλλά δεν είχε κάτι που να την παραπέμπει σε κάτι τέτοιο. Ο κατηγορούμενος: κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε κατά αρχήν την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 15.9.2015 (Τεκμήριο 2) και προέβη σε ανάγνωση της ενώπιον του δικαστηρίου. Τη συγκεκριμένη ημέρα, δηλαδή 14.9.2015, που ήταν Δευτέρα, και βάση δικαστικού διατάγματος είναι μια από τις ημέρες που παραλαμβάνει το παιδί του, πήγε στο σπίτι γύρω στις 5.15 χτύπησε την πόρτα και του άνοιξε η Μαρίνα για να πιάσει το μωρό, ξεκίνησε όμως να του φωνάζει σε συνεχεία συζήτησης που είχαν τηλεφωνικά λόγω κάποιου λογαριασμού που άνοιξε στο παιδί. Παρέλαβε το μωρό και ακολούθως έφυγε από το σπίτι. Εν τω μεταξύ όταν εκείνη άρχισε να φωνάζει της είπε ότι είναι ντροπή να φωνάζει μπροστά στο παιδί και δεν έδωσε συνέχεια στο γεγονός αυτό. Την δεδομένη στιγμή ανέφερε, υπήρχαν εντάσεις μεταξύ τους και ο λόγος ήταν γιατί είχε κάνει μια αίτηση για τροποποίηση του διατάγματος επικοινωνίας που είχε με το παιδί, είχαν συνέχεια διαφωνίες, εντάσεις, και τον προκαλούσε συνεχώς. Με την αίτηση αυτή διευκρίνισε είχε ζητήσει διανυκτέρευση με το παιδί του κάτι το οποίο δεν είχε προηγουμένως και αυτή δεν δεχόταν. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στις 14.9.15 όταν πήγε στο σπίτι και κτύπησε την πόρτα έμεινε στο κατώφλι από όπου παρέλαβε το παιδί και δεν μπήκε στο σπίτι. Όταν η παραπονούμενη άρχισε να φωνάζει, κάτι που έχει συμβεί πάρα πολλές φορές, και της είχε πει ότι δεν είναι σωστό να συμπεριφέρεται έτσι μπροστά στο παιδί, αυτός έμεινε ψύχραιμος όπως πάντα. Ακολούθως αναφέρθηκε στη συζήτηση που είχαν αμέσως προηγουμένως τηλεφωνικώς και είπε ότι του φώναζε από το τηλέφωνο όταν την πήρε για να την ενημερώσει ότι θα αργήσει 15 λεπτά και ξεκίνησε να φωνάζει για τον λογαριασμό και συγκεκριμένα γιατί να ανοίξει τον λογαριασμό στο παιδί τους. Αυτός δεν της απάντησε και ήταν ψύχραιμος γιατί είχε ήδη ανοίξει τον λογαριασμό και δεν είχε κάποιο λόγο ούτε να την βρίσει, ούτε να της φωνάξει. Όταν πήγε στο σπίτι τον ξαναρώτησε για τον λογαριασμό και όταν της είπε ότι τα κανόνισε αυτή το εξέλαβε ότι την κοροϊδέψε και την χλέυασε αλλά δεν είχε κάποιο λόγο ούτε να την βρίσει ούτε να της φωνάξει. Αφού ανέφερε στη συνέχεια ότι είχε ζητήσει αλλαγή στο διάταγμα προκειμένου να παραλαμβάνει το παιδί αντί στις 5 στις 5.15 ή 5.30 για να μην έχουν εντάσεις και η παραπονούμενη δεν δεχόταν, είπε ότι η απόσταση που είχε από την παραπονούμενη όταν πήγε να παραλάβει το παιδί ήταν μισό μετρό και δεν είχε έρθει καθόλου σε επαφή μαζί της. Στη συνέχεια είπε ότι ενημερώθηκε την επόμενη μέρα από τη ΣΠΕ ότι πήγε η ώρα 9 το πρωί η σύζυγος του και αφού μπήκε μέσα φώναζε για το ότι ανοίχθηκε ο λογαριασμός χωρίς την άδεια της. Είχε μιλήσει με 2-3 άτομα η παραπονούμενη διότι την παρέπεμψαν μέσα γιατί φώναζε και δημιουργήθηκε θέμα και την οδήγησαν σε πίσω γραφείο. Ακολούθως είπε ότι την Δευτέρα το απόγευμα επικοινώνησε η αστυνομία μαζί του για την καταγγελία και του ζητήθηκε να δώσει κατάθεση αλλά επειδή είχε το μωρό τους είπε δεν μπορεί και του ζήτησαν να πάει την επόμενη μέρα. Την επόμενη μέρα τον πήραν πάλι τηλέφωνο και του είπαν ότι δυστυχώς πρέπει να πάει επείγον στο σταθμό διότι ξαναήρθε η γυναίκα του ζητώντας πλέον να διωχθεί ποινικά. Όταν πήγε να δώσει κατάθεση στις 15.9.2015, ημέρα Τρίτη, και του ανέφεραν τι ισχυρίζεται η παραπονούμενη ζήτησε ο ίδιος να πάει στο νοσοκομείο για να του πάρουν DNA αλλά του είπαν δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο. Αναφερόμενος στον χαρακτήρα της πρώην συζύγου του είπε ότι είναι άτομο οξύθυμο και νευριάζει εύκολα, υψώνει τον τόνο της φωνής της και μιλά πάρα πολύ έντονα. Κατά τη διάρκεια των επίμαχων θεμάτων μετά το διαζύγιο πάντα ήταν προκλητική και ήταν πάντα θέμα των συζητήσεων τους ότι μιλούσε έντονα ακόμα και μπροστά στο μωρό πράγμα που τον ενοχλούσε και της το είχε αναφέρει πάρα πολλές φορές. Ακόμα και η μητέρα της σε ένα περιστατικό όταν της είπε δεν είναι σωστό που μιλά έτσι η Μαρίνα του είχε αναφέρει τι να κάνουμε έτσι είναι η Μαρίνα, εννοώντας έτσι είναι ο χαρακτήρας της. Στις 14.9.15 μετά από αυτό που περίγραψε, το παιδί βλέποντας την μητέρα του να φωνάζει έντονα φοβήθηκε και ξεκίνησε να κλαίει, την κρατούσε από το χέρι και ο ίδιος δεν ήθελε να την πιάσει εκείνη τη στιγμή και την άφησε και βλέποντας η παραπονούμενη το παιδί να κλαίει προσπάθησε να το καθησυχάσει όμως ήταν πλέον αργά γιατί φοβήθηκε το μωρό. Το μωρό στη συνέχεια ηρέμησε ήρθε μαζί του και έφυγαν. Στην αντεξέταση του είπε ότι το διαζύγιο μεταξύ τους εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 και ότι στην αρχή και για περίοδο 3-4 μηνών δεν υπήρχε διάταγμα που να καθόριζε τις ώρες επικοινωνίας. Ακολούθως έκανε αίτηση αφού αρνιόταν να του δώσει το μωρό και το διάταγμα που εκδόθηκε προέβλεπε να το παίρνει Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, 5-
2. Στη συνέχεια ανέφερε ότι πολύ συχνά καθυστερούσε 10-15 λεπτά να πάρει το παιδί και εξήγησε τον λόγο που συνέβαινε αυτό. Είπε επίσης ότι κατά τον επίδικο χρόνο η σχέση του με την παραπονούμενη δεν ήταν η καλύτερη και ερωτώμενος εάν είχαν συχνά προστριβές απάντησε ότι από μέρους του δεν υπήρχε θέμα και ότι το πρόβλημα ήταν από τη μεριά της. Είπε δε στη συνέχεια, ότι αυτή πάντα τον προκαλούσε και ο ίδιος ήταν πάντα ψύχραιμος. Όπως ψύχραιμος ανέφερε ότι ήταν και κατά την επίδικη μέρα οπότε η παραπονούμενη του φώναζε. Όπως είπε και η παραπονούμενη της είχε πει κατά τη συζήτηση «χα χα τα κανόνισα» και ο άνθρωπος που λέει έτσι είναι ψύχραιμος και πρέπει να είναι πελλός ο άλλος που λέει έτσι αλλά που την άλλη να βρίζει και να φωνάζει. Εάν όμως αυτό που είπε έχει εκληφθεί ως ειρωνεία εντάξει. Στη συνέχεια εξήγησε ότι η συζήτηση για το δώρο που αναφέρει στην κατάθεση του αφορούσε ένα δώρο που είχε πάρει η μικρή σε φιλικό σπίτι και συγκεκριμένα σε κάποια γενέθλια που ήταν και η παραπονούμενη ήθελε να του το δώσει πίσω. Διευκρίνισε δε ότι το δώρο είχε δώσει η μάμα του μωρού που είχε τα γενέθλια η οποία ήταν φιλενάδα του και αυτό το γνώριζε η παραπονούμενη. Δεν είπε στη κατάθεση του όμως ότι είναι φιλενάδα του αφού δεν θεώρησε ότι είναι κάποιο θέμα που θα έπρεπε να αναφερθεί και όταν είπε φιλικό πρόσωπο αυτό σημαίνει διάφορα. Ερωτήθηκε στη συνέχεια για την αναφορά στην κατάθεση του σε ένα κηπουρό που ασχολείτο με τον κήπο της γειτόνισσας και δεν επενέβη και ότι αυτό δείχνει ότι η Μαρίνα λέει ψέματα. Ο άνθρωπος αυτός είπε όταν κρατούσε το μωρό για να φύγει και είχε πλάτη του το διπλανό σπίτι όταν γύρισε είδε τον κηπουρό με τα μάτια του ο οποίος στεκόταν εκεί και ούτε τον ρώτησε ούτε ασχολήθηκε μαζί του. Ερωτώμενος εάν αυτό καταδεικνύει εάν η Μαρίνα λέει ψέματα ανέφερε ότι από τη στιγμή που ισχυρίζεται ότι την έγδαρε στο λαιμό ή την έπιασε από το λαιμό σίγουρα θα φώναζε και θα καλούσε βοήθεια αφού ο άνθρωπος ήταν στα δύο μέτρα και θα παρέμβαινε. Όταν του υποβλήθηκε ότι φώναζε βοήθεια απάντησε ότι ο άνθρωπος ήταν εκεί μπορεί να είναι και κουφός. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι την ώρα που έγινε το περιστατικό δεν έβλεπε τι έκανε ο κηπουρός ή αν ο τελευταίος τον είδε και ότι είδε τον άνθρωπο μόλις γύρισε. Σε περαιτέρω ερώτηση αν συμφωνά ότι δεν ξέρει αν ο κηπουρός είδε κάτι απάντησε ότι οι εργασίες που ασχολείτο ήταν στα 2 με 3 μέτρα και άρα σίγουρα ήταν εκεί αλλά ήταν πλάτη και δεν γνωρίζει τι είδε ο άνθρωπος και το πιο πιθανόν σίγουρα θα επέμβαινε αν έβλεπε κάποιο συνάνθρωπο του να καλεί σε βοήθεια και ήταν στα δύο μέτρα. Όταν του υποβλήθηκε δε ότι ο κηπουρός άκουσε τη σύζυγο του να φωνάζει βοήθεια αλλά δεν επενέβηκε γιατί δεν είχε οπτικό πεδίο είπε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει εάν είδε ή όχι. Είπε ακόμη ότι στην είσοδο του σπιτιού που ήταν δεν υπάρχουν δέντρα και είναι καθαρό το πεδίο για να βλέπεις οπότε ο ισχυρισμός ότι υπήρχαν δέντρα αλλά και ο άλλος ότι είχε θόρυβο δεν ευσταθούν. Ερωτώμενος περαιτέρω επί του θέματος αυτού απάντησε ξανά ότι εκεί που ήταν δεν είχε δέντρα και την προκειμένη στιγμή δεν γνωρίζει εάν έβλεπε ο κηπουρός. Σε άλλο σημείο όμως είπε υπάρχουν δέντρα. Επανέλαβε ξανά ερωτώμενος ότι παρά τις προκλήσεις της συζύγου του, τις καταγγελίες που του έκανε στην αστυνομία και τα τηλεφωνήματα από την αστυνομία αυτός παρέμενε ψύχραιμος ενώ ανέφερε ότι δεν έχει καταγγείλει τη σύζυγο του για την συμπεριφορά της και συγκεκριμένα που φωνάζει μπροστά στο μωρό διότι σκοπός του δεν ήταν οι προστριβές με την πρώην σύζυγο του με δεδομένο μάλιστα ότι η κατάσταση μεταξύ τους ήταν ήδη τεταμένη. Όσον αφορά υποβολή ότι στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν με την παραπονούμενη την έβρισε με τις λέξεις «σκατοπουτάνα, μαλακισμένη, ηλίθια» το αρνήθηκε και ερωτώμενος απάντησε εκ νέου για την συνομιλία που είχαν με τη σύζυγο του για το άνοιγμα του λογαριασμού αλλά και κάτω από ποιες συνθήκες τελικά ο λογαριασμός ανοίχθηκε. Όταν μετέβη στην αστυνομία στις 15.9.2015 ενημερώθηκε για την εξέταση της συζύγου του από το νοσοκομείο και την επιθυμία της να διωχθεί ποινικά και δεν παραδέχθηκε, έδωσε κατάθεση και έφυγε. Στη συνέχεια είπε ότι ο αστυνομικός του ανέφερε ότι την πήρε από το λαιμό και ζήτησε να τον πάρουν στο νοσοκομείο να δώσει DNA. Δεν του είχε αναφερθεί όμως τι τραύματα είχε η παραπονούμενη. Όταν ακολούθως του διαβάστηκε το τεκμήριο 3 και συγκεκριμένα η γραπτή του κατηγορία στην οποία καταγράφεται συγκεκριμένα η πρόκληση ερυθρότητας στην υπογνάθια δεξιά πλευρά ανέφερε ότι δεν του είπαν για τα τραύματα και ότι όταν ο αστυνομικός ξεκίνησε να του διαβάζει του είπε δεν παραδέχεται πριν τελειώσει τα γεγονότα. Πριν ολοκληρώσει του απάντησε ότι δεν παραδέχεται και δεν ολοκλήρωσε. Όσον αφορά το θέμα του DNA και ερωτώμενος γιατί το είπε στην αστυνομία ανέφερε ότι ο αστυνομικός του είχε πει για γδαρσίματα στο λαιμό και του απάντησε ότι δεν την ακούμπησε καν στο λαιμό και αφού ισχυρίζεται έτσι να κάνει DNA. Όταν του αναφέρθηκε δε ότι τελικά ο αστυνομικός του είχε πει τα τραύματα απάντησε ότι τους ρώτησε ο ίδιος και του είπαν ότι είχε τραύματα στο λαιμό. Ερωτώμενος στη συνέχεια αν γνωρίζει τι είναι το DNA είπε ότι είναι γενετικό υλικό και είπε περαιτέρω ότι φαντάζεται ότι είναι γιατρός που πιάνει το DNA αλλά δεν ξέρει ακριβώς. Αναφορικά με το περιστατικό ενημέρωσε αργότερα τη δικηγόρο του. Τέλος απάντησε σε διάφορες υποβολές που του έγιναν. Είπε δε ότι το παιδί δεν θα δεχόταν να πάει μαζί του εάν φώναζε και φοβόταν και θα ήθελε να μείνει με την μητέρα του και θεωρεί ότι ένα παιδί φοβισμένο δεν θα πήγαινε με κάποιο που τον ακούει να φωνάζει με καμία δύναμη. Φοβήθηκε εξ' αιτίας της μητέρας του που φώναζε. Είπε επίσης ότι δεν είχε καμία σωματική επαφή με την πρώην σύζυγο του. Επίσης αρνήθηκε ότι στις 14.9.2015 στο περιστατικό η σύζυγος του του είπε ότι θα τον καταγγείλει στην αστυνομία και περαιτέρω αρνήθηκε ότι της ανέφερε «με φοάσαι δεν είμαι εγώ που να σε δέρω, εν άλλος που να σε δέρει». Αυτό που της είπε είναι ότι «εμένα δεν θα γυρίσει το χέρι μου να σε έβρει, κάποιος άλλος μπορεί, από εμένα δεν θα συμβεί». Αυτό όμως δεν το ανέφερε στην κατάθεση του. Ως ΜΥ1 κατέθεσε ο Παντελής Οδυσσέως : Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στην Περιφερειακή ΣΠΕ Λεμεσού, κατάστημα Αυδήμου. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο ο οποίος είναι πελάτης τους και έχει λογαριασμό κοντά τους. Στις 14.9.2015 ήρθε ο κατηγορούμενος στα γραφεία τους και είπε ότι θέλει να ανοίξει λογαριασμό στην κόρη του που είναι ανήλικη και του είπαν ότι θέλουν υπογραφές και από τους δύο γονείς. Τότε ο κατηγορούμενος του είπε να πιάσει τηλέφωνο την γυναίκα του για να έρθει να υπογράψει και την ρώτησε εάν έχει αντίρρηση και αυτή είπε όχι. Αλλά μετά είπε ότι δεν μπορεί να έρθει στην Αυδήμου και να της στείλουν τα χαρτιά στο κατάστημα της Μέσα Γειτονιάς. Στο αναφερόμενο τηλεφώνημα δεν υπήρχε ένταση, διαπληκτισμοί ή οτιδήποτε, ήταν ένα κανονικό τηλέφωνο. Στα τρία χρόνια που γνωρίζει τον κατηγορούμενο ο τελευταίος είναι ευγενικός, χαμογελαστός, ομιλητικός και ο πιο συσταρισμένος πελάτης από όσους έχει και δεν τους δημιούργησε ποτέ κανένα πρόβλημα ούτε ποτέ νευρίασε στην τράπεζα. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος μιλούσε στο τηλέφωνο με τη σύζυγο του ήταν δίπλα του και δεν άκουσε φωνές, ούτε άκουσε τι έλεγε η πρώην γυναίκα του στον κατηγορούμενο. Ως ΜΥ2 κατέθεσε η Ιωσηφίνα Αριστείδου: Ανέφερε ότι εργάζεται στην Περιφερειακή ΣΠΕ Λεμεσού στο κατάστημα Μέσα Γειτονιάς και ότι δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο τον οποίο είδε για πρώτη φορά την ημέρα εκείνη στο δικαστήριο. Στις 15.9.2015 στο κατάστημα που ανέφερε πιο πάνω και στο οποίο είναι υπεύθυνη σε κάποια στιγμή την πήρε τηλέφωνο ένας συνάδελφος της και της είπε να πάει στο γραφείο του για μια περίπτωση που παρουσιάστηκε με μια πελάτισσα. Πήγε στο γραφείο και της σύστησε την κυρία Μαρίνα, η οποία με έντονο ύφος είχε απαίτηση γιατί να ανοιχθεί λογαριασμός στο όνομα του ανήλικου παιδιού της χωρίς τη δική της υπογραφή. Η ίδια δεν ήξερε ότι ανοίχθηκε ο λογαριασμός και της είπε θα το ψάξει οπότε επικοινώνησε με συνάδελφο άλλου καταστήματος και το επιβεβαίωσε. Δεν θυμάται κάτι περίεργο πάνω στην Μαρίνα και εάν είχε κάποιο σημάδι και το μοναδικό πράγμα που της έκανε εντύπωση ήταν το έντονο ύφος της για το άνοιγμα του λογαριασμού προς όφελος του παιδιού της. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι δεν γνώριζε προηγουμένως την Μαρίνα και επανέλαβε ότι το πρόβλημα που είχε παρουσιαστεί ήταν για το άνοιγμα του λογαριασμού στο ανήλικο παιδί της, χωρίς την υπογραφή της. Ερωτώμενη εάν φώναζε η Μαρίνα είτε προς την ίδια είτε προς τους υπόλοιπους της τράπεζας ανέφερε ότι όταν μιλούσαν μαζί μιλούσε δυνατά, με έντονο ύφος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Η μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας 1, 3 και 4 γίνεται αποδεκτή, όπως επίσης αποδεκτή είναι και η μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης 1 και
3. Οι μάρτυρες αυτοί ήταν ανεξάρτητοι, κατέθεσαν όσα γνώριζαν και ήταν αντικειμενικοί και δεν υπάρχει κανένας λόγος γιατί να μην αποδεχθώ την μαρτυρία τους. Εξάλλου δεν υπάρχει εισήγηση ενώπιον του δικαστηρίου ότι η μαρτυρία οιουδήποτε εκ των μαρτύρων αυτών δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή για οποιοδήποτε λόγο. Ερχόμενος στη μαρτυρία της Μ.Κ.2 - παραπονούμενης αναφέρω ότι δεν μπορώ να την κάνω αποδεκτή αφού εντοπίζω στη μαρτυρία της κενά και αντιφάσεις σε βαθμό που να έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του δικαστηρίου σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τον ισχυρισμό της για επίθεση από μέρους του κατηγορούμενου και πρόκληση σ' αυτήν πραγματικής σωματικής βλάβης και κατ' επέκταση γενικότερα για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα την επίδικη ημέρα. Πιο συγκεκριμένα:
4. Η μάρτυρας ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό στις 14.9.2015 για να κάνει καταγγελία ο λαιμός της ήταν κατακόκκινος και αυτό ήταν κάτι που είδαν οι αστυνομικοί. Δεν έχει παρουσιαστεί όμως μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου από μέρους οποιουδήποτε αστυνομικού, ενώ σημειώνω η Μ.Κ.4, η οποία έλαβε κατάθεση από την παραπονούμενη στις 14.9.2015, λίγη ώρα δηλαδή μετά το περιστατικό, δεν επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο. Αν ήταν όμως τόσο έντονο το κοκκίνισμα δεν θα το θυμόταν η ΜΚ4; Όμως αναφέρεται εδώ περαιτέρω πως ούτε και η ίδια η παραπονούμενη αναφέρει στην κατάθεση της οτιδήποτε σχετικό, κάτι βεβαίως που προκαλεί εντύπωση και σοβαρά ερωτηματικά ως προς το συγκεκριμένο ισχυρισμό της.
5. Στην κατάθεση της, τεκμήριο 4, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την άρπαξε από το λαιμό γδέρνοντας την. Εκτός του ότι σημειώνεται και πάλι δεν επιβεβαιώθηκε οποιοδήποτε γδάρσιμο από οποιονδήποτε εκ των αστυνομικών ή την ΜΚ4 που ισχυρίζεται ότι την είδαν τη συγκεκριμένη ημέρα, περαιτέρω ο γιατρός που την εξέτασε (Μ.Κ.3) δεν εντόπισε γδάρσιμο και σχετικό είναι το τεκμήριο 6 ενώπιον του δικαστηρίου.
6. Ανέφερε ότι την επόμενη ημέρα του συμβάντος ήθελε να πάει στο γιατρό γιατί πονούσε στον αυχένα της και είχαν σχηματιστεί κάποιοι μώλωπες στο αριστερό μέρος του λαιμού της. Και πάλιν όμως ο Μ.Κ.3 και το τεκμήριο 6 που αυτός εξέδωσε δεν επιβεβαιώνουν τη θέση της. Αυτό που εντόπισε ο γιατρός κατά την εξέταση της ήταν ερυθρότητα υπογνάθια δεξιά και σημειώνω ότι μέσα από την μαρτυρία αλλά πιο συγκεκριμένα την ιατρική μαρτυρία δεν προκύπτει η ερυθρότητα αυτή να συνάδει καθ' οιονδήποτε τρόπο με μώλωπες, όπως ισχυρίστηκε η παραπονούμενη. Εν πάση περιπτώσει τονίζεται ότι η παραπονούμενη μιλά για μώλωπες στο αριστερό μέρος του λαιμού το πρωινό της 15ης.09.15, ενώ η αναφερόμενη ερυθρότητα ήταν υπογνάθια δεξιά.
7. Στην κατάθεση της τεκμήριο 4 αναφέρεται σε πιάσιμο από το λαιμό και σε τίποτε άλλο. Στην αντεξέταση της ανέφερε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος την τράβηξε από τη φανέλα και από τη μπλούζα.
8. Καθ' όλη την διάρκεια της μαρτυρίας της ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα, δηλαδή 14.9.2015, όταν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία τελικά αποφάσισε να μην ζητήσει την δίωξη του κατηγορούμενου και ότι το έπραξε μόνον όταν την επόμενη ημέρα είχε πόνους και είχαν σχηματιστεί μώλωπες στο λαιμό της. Στο τέλος της αντεξέτασης της δε όταν ερωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε στην αστυνομία ότι την έπιασε από τη μπλούζα και την τράβηξε από τη φανέλα, είπε ότι το κύριο μέλημα ήταν ότι την έπιασε από το λαιμό και προκλήθηκε σωματική βλάβη. Όμως σημειώνω ότι η θέση της αυτή για τον λόγο που δεν ανέφερε αυτά τα πράγματα στην αστυνομία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού απλά είναι την επόμενη ημέρα που είχε πόνους και δημιουργηθήκαν μώλωπες όπως ισχυρίζεται, οπότε και αποφάσισε να πάει να εξεταστεί και αφού διαπιστώθηκαν όσα ισχυρίζεται ακολούθως να ζητήσει τη δίωξη του κατηγορούμενου. Άρα τη συγκεκριμένη ημέρα που έδινε κατάθεση προφανώς δεν ήταν έτσι τα πράγματα όπως αναφέρει και δεν τίθετο τόσο θέμα σωματικής βλάβης όπως προκύπτει βεβαίως και από την κατάθεση της τεκμήριο
10. Συν αναφέρεται ότι η θέση της ότι είναι κατόπιν συμβουλής των αστυνομικών που δεν ζήτησε την δίωξη του κατηγορούμενου στις 14.9.2015 καταρρίπτεται από την μαρτυρία της Μ.Κ.4, η οποία ανέφερε ότι η ίδια ζήτησε να του γίνει μια παρατήρηση και να του τεθεί σαν δεδομένο ότι εάν υπήρχε επόμενη φορά θα τον κατάγγελλε ποινικά.
11. Συνεπώς έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, σε συνάρτηση με την απόκρυψη από μέρους της παραπονούμενης της σχέσης του παιδιού που χάρισε το παιχνίδι στο δικό της παιδί με τον κατηγορούμενο και συγκεκριμένα ότι πρόκειται για το παιδί της φιλενάδας του, τη συζήτηση που υπήρξε μεταξύ τους τόσο για το θέμα του παιχνιδιού πιο πάνω όσο και για το θέμα του λογαριασμού επ' ονόματι του ανήλικου και το γεγονός ότι προφανώς η παραπονούμενη ένοιωθε πολύ έντονα τόσο για το πρώτο θέμα όπως προκύπτει από τη μαρτυρία της όσο και για το δεύτερο θέμα όπως προκύπτει από τη μαρτυρία της αλλά και των μαρτύρων υπεράσπισης 1 και 2 αλλά και γενικότερα, κάτι σημειώνεται που την είχε οδηγήσει στα γραφεία της ΣΠΕ το πρωινό της 15.09.15 πριν επισκεφθεί το νοσοκομείο για να εξεταστεί όπου ζητούσε εξηγήσεις και τέλος το γεγονός ότι ο ευθειασμός στον αυχένα που εντόπισε ο Μ.Κ.3 δεν έχει αποκλειστεί να προκλήθηκε ακόμη και από την ίδια την παραπονούμενη ή να οφείλεται σε κάποια άλλη αιτία όπως σε καταπόνηση από την εργασία ή τράνταγμα αυτοκινήτου ή από άλλο λόγο, και μαζί με όλα αυτά να σημειωθούν και οι τεταμένες σχέσεις της με τον κατηγορούμενο τη χρονική αυτή στιγμή, έχουν προκύψει στο μυαλό του δικαστηρίου σοβαρές αμφιβολίες για τους ισχυρισμούς της παραπονούμενης και κατά πόσο η καταγγελία της ήταν γνήσια. Όσον αφορά τώρα τον κατηγορούμενο δεν μπορώ επίσης να αποδεχθώ τη μαρτυρία του αφού θεωρώ ότι προσπάθησε να αποκρύψει πράγματα, ενώ η υπεράσπιση που προώθησε γενικότερα κρίνεται ως αναξιόπιστη. Πιο συγκεκριμένα:
12. Υπήρξε μια συνεχής προσπάθεια από μέρους της υπεράσπισης να δείξει ότι η παραπονούμενη είναι εκρηκτική και είναι η ίδια μόνη της που δημιούργησε θέμα, χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει πράξει οτιδήποτε, με προφανή στόχο σημειώνεται. Προβλήθηκε συγκεκριμένα μέσα από τις υποβολές που έγιναν στην παραπονούμενη η θέση ότι κατά την επίσκεψη της στη Συνεργατική στις 15.9.15 δημιούργησε μείζον θέμα, έχοντας κάνει φασαρία για το θέμα του ανοίγματος του λογαριασμού, στην παρουσία μάλιστα αρκετών υπαλλήλων της Συνεργατικής. Αυτή παρεμβάλλω ήταν και θέση του κατηγορούμενου στη δική του μαρτυρία. Επίσης στα ίδια πλαίσια ετέθη στην παραπονούμενη ότι δημιούργησε θέμα στο γραφείο της συνηγόρου του κατηγορούμενου, στα πλαίσια των διαφορών οικογενειακής φύσης που είχαν μεταξύ τους ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη, και συγκεκριμένα ότι η παραπονούμενη μετέβη στο γραφείο της συνηγόρου και άρχισε να φωνάζει. Αφού σημειώσω ότι η παραπονούμενη απέρριψε όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς αναφέρεται περαιτέρω ότι δεν επιβεβαιώθηκε τίποτε από όσα υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση ή ανέφερε ο κατηγορούμενος πιο πάνω. Διότι για μεν το θέμα της Συνεργατικής οι μάρτυρες υπεράσπισης 1 και 2 δεν επιβεβαιώνουν τη θέση αυτή και απλά αυτό που αναφέρθηκε από την ΜΥ2 είναι ότι σε πίσω γραφείο της Συνεργατικής η παραπονούμενη μιλούσε έντονα αλλά ξεκάθαρα είπε ότι δεν φώναζε και ως υπεύθυνη του καταστήματος δεν είπε τίποτε περισσότερο ούτε και ότι η παραπονούμενη συμπεριφέρθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργήσει τόσο μεγάλο θέμα όπως προσπάθησε να περάσει η υπεράσπιση μέσω της αντεξέτασης της παραπονούμενης ή την μαρτυρία του κατηγορούμενου, με επίκληση μάλιστα πολλών μαρτύρων οι οποίοι θα έρχονταν να καταθέσουν. Για το θέμα δε με τις υποτιθέμενες φωνές της και το επεισόδιο στο γραφείο της δικηγόρου δεν προσκομίστηκε καμία απολύτως μαρτυρία, με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί να παραμείνουν μετέωροι και έκθετοι σε απόρριψη. Επίσης στα ίδια πλαίσια σημειώνεται εδώ εντάσσεται και η θέση που προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι και η ίδια η μητέρα της είχε αναφέρει σε ένα περιστατικό, όταν ο ίδιος της είχε πει ότι δεν είναι σωστό που μιλά έτσι η Μαρίνα, «τι να κάνουμε έτσι είναι η Μαρίνα», εννοώντας έτσι είναι ο χαρακτήρας της. Όμως αναφέρεται τέτοιο περιστατικό και η εν λόγω φράση από την μητέρα της δεν υποβλήθηκε ποτέ στην παραπονούμενη για σχολιασμό και συνεπώς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη η μαρτυρία αυτή, εκτός βέβαια του ότι δείχνει και αναξιοπιστία της υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου.
13. Επίσης να σημειωθεί το γεγονός ότι δεν υποβλήθηκε ποτέ σε οποιοδήποτε αστυνομικό που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος όταν πήγε στο σταθμό στις 15.9.2015 και του ανέφεραν τι ισχυρίζεται η παραπονούμενη αυτός ζήτησε να πάει στο νοσοκομείο για να του πάρουν DNA και του αναφέρθηκε ότι δεν χρειάζεται. Έγιναν ερωτήσεις σημειώνεται από την υπεράσπιση για το εάν λήφθηκε DNA πλην όμως δεν υποβλήθηκε ποτέ αυτή η θέση ότι δηλαδή ο ίδιος ζήτησε και του αναφέρθηκε ότι δεν χρειάζεται. Εν πάση περιπτώσει είναι προφανές μέσα από την μαρτυρία του ότι δεν έλεγε αλήθεια αφού όπως προέκυψε από την αντεξέταση του δεν γνώριζε λεπτομέρειες για το κατά πόσο είναι στο νοσοκομείο που λαμβάνεται το DNA ή εάν είναι γιατρός που κάνει αυτό το πράγμα. Πως συνεπώς επέμενε να πάει στο νοσοκομείο να του ληφθεί DNA; Θεωρώ εν πάση περιπτώσει ότι στην εξέλιξη της μαρτυρίας του και στη βάση των απαντήσεων του έγινε αντιληπτό ότι αυτή του η θέση ήταν μια εκ των υστέρων σκέψη του στα πλαίσια της προσπάθειας του να πείσει ότι δεν έχει σχέση με την υπόθεση.
14. Ένα άλλο σημείο στο οποίο ο κατηγορούμενος συνελήφθη να λέει ψέματα κατά την κρίση μου είναι όταν ερωτήθηκε για το κατά πόσο ο αστυνομικός τον ενημέρωσε για τα τραύματα της παραπονούμενης. Αρχικά απάντησε ότι δεν του ανάφερε τα τραύματα. Στη συνέχεια όμως όταν του υποβλήθηκαν ερωτήσεις επί του τεκμηρίου 3, της γραπτής δηλαδή κατηγορίας, με βάση το οποίο προκύπτει ότι έτυχε ενημέρωσης, προσπάθησε να ανασκευάσει αναφέροντας εν σχέση με το τεκμήριο 3 ότι δεν άφησε τον αστυνομικό να τελειώσει (την ανάγνωση των κατηγοριών) και απάντησε δεν παραδέχομαι. Παρεμβάλλω ότι κάτι τέτοιο δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ1 που κατηγόρησε τον κατηγορούμενο με βάση το τεκμ.
15. Στο τέλος όμως σημειώνεται ήρθε να πει κάτι εντελώς διαφορετικό, ότι δηλαδή αφού ο ίδιος ρώτησε του ανέφεραν ότι είχε τραύματα στον λαιμό.
16. Τέλος, περαιτέρω σύγχυση και μη καθαρή θέση εκ μέρους του κατηγορούμενου προκύπτει και ως εκ της μαρτυρίας του για την παρουσία του κηπουρού στη σκηνή του συμβάντος και για το αν είδε ή όχι κάτι αυτός ή αν άκουσε κάτι, σε συνάρτηση με την θέση του ότι η παρουσία του κηπουρού και στη βάση των όσων είπε προκύπτει ότι η παραπονούμενη είπε ψέματα. Προκύπτει δηλαδή προσπάθεια του να διαψεύσει την παραπονούμενη ως εκ της παρουσίας του κηπουρού σε μικρή απόσταση και λέγοντας ότι αν όντως γινόταν το επεισόδιο που περιγράφει η παραπονούμενη και φώναζε βοήθεια τότε ο κηπουρός θα προσέτρεχε σε βοήθεια. Επίσης ανέφερε ότι το οπτικό πεδίο του κηπουρού στο σημείο που βρισκόταν δεν εμποδιζόταν από δέντρα. Όμως σημειώνεται η όλη μαρτυρία του όπως προκύπτει μέσα από την περίληψη της μαρτυρίας του πιο πάνω ήταν συγκεχυμένη και με αυτήν δεν αποδεικνύεται κάτι ουσιαστικό, ενώ να σημειώσω πως η μη ύπαρξη θέας από μέρους του κηπουρού προς το σημείο του συμβάντος δεν διαψεύσθηκε από την υπεράσπιση κατά την αντεξέταση της ΜΚ4 και με βάση όσα η τελευταία ανέφερε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω και έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία της ΜΚ2-παραπονούμενης και του κατηγορουμένου, είναι προφανές ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα και ασφαλή συμπεράσματα επί της ουσίας. Ελλείπει θα έλεγα στέρεο μαρτυρικό υπόβαθρο το οποίο να καλύπτει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται από τις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Άσκηση βίας στη σύζυγο που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και άσκηση βίας στην οικογένεια / άρθρα 2 και 3

(4)του Ν.119

(1)/2000. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο