← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΨΑΡΑ, Αρ. Υπόθεσης: 19609/13, 29/3/2017

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΨΑΡΑ, Αρ. Υπόθεσης: 19609/13, 29/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19609/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΨΑΡΑ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2017 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ν. Χαραλαμπίδης, για να ακούσει απόφαση η κα. Αντωνίου. Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος

  1. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τέσσερις κατηγορίες. Αφορούν οδήγηση του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής KLM 175, στις 2/7/2011, στην λεωφόρο Αμαθούντος στη Λεμεσό, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή[1] (κατηγορία 1), χωρίς ασφάλεια έναντι τρίτου[2] (κατηγορία 2), χωρίς άδεια κυκλοφορίας[3] (κατηγορία 3), και ενώ το όχημα είχε διαγραφεί λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας του για τρία συνεχή έτη[4] (κατηγορία 4). Οι κατηγορίες 2, 3 και 4 είναι παραδεκτές. Η κατηγορία 1 (οδήγηση χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή) μη παραδεκτή. Σκιαγράφηση της Υπόθεσης
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας 1, παρουσίασε ως μάρτυρες την Γ/Αστ. 3940, Χριστίνα Βασιλείου (ΜΚ 1), τον Αστ. 2960, Κλείτο Νικολαΐδη (ΜΚ 2), την κα. Νάταλη Δημητρίου (ΜΚ 3), τον κ. Αντώνη Αντωνίου (ΜΚ 4) και τον Αστ. 639, Ανδρέα Περικλέους (ΜΚ 5). Κατατέθηκαν συνολικά 13 Τεκμήρια.
  3. Αφού έκρινα ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, ο κατηγορούμενος επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως. Κατέθεσε επίσης ως μάρτυρας υπεράσπισης ο κ. Αντρέας Νικολάου (ΜΥ 1).
  4. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έτυχαν αμφισβήτησης και αποτέλεσαν κοινές θέσεις ότι, στις 2/7/2011 περί ώρα 18:50, ο κατηγορούμενος οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής KLM 175 στην Λεωφ. Αμαθούντος στη Λεμεσό με δυτική κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο, όπου υπάρχει πάροδος στα βόρεια και δεξιά της πορείας που ακολουθούσε απώλεσε τον έλεγχο της και ανατράπηκε. Την ώρα που ανατράπηκε εκτελούσε προσπέρασμα, από τα δεξιά του, ουράς οχημάτων που κινούνταν με την ίδια κατεύθυνση. Η πάροδος οδηγεί προς την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Ο ΜΚ 4, που οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΜΥ 415, στη λεωφ. Αμαθούντος με την ίδια κατεύθυνση, επιχειρούσε στροφή δεξιά στην εν λόγω πάροδο όταν ο κατηγορούμενος απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του.
  5. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι η ανατροπή οφειλόταν σε αμελή οδήγηση του κατηγορουμένου, ο οποίος, ανέπτυξε ταχύτητα και προσπερνούσε ουρά αυτοκινήτων στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, σε σημείο που υπήρχε συμβολή δρόμων, οπότε και απώλεσε τον έλεγχο της την ώρα που ο ΜΚ 4 επιχειρούσε στροφή δεξιά στην εν λόγω πάροδο[5].
  6. Η εκδοχή της Υπεράσπισης είναι ότι η μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου ανατράπηκε λόγω ανακοπής της πορείας του από το όχημα του ΜΚ 4, που επιχείρησε στροφή δεξιά την ώρα που ο κατηγορούμενος επιχειρούσε προσπέρασμα. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε αναπτύξει ταχύτητα[6] και επιχειρούσε προσπέρασμα σε συμβολή δεν καταδεικνύουν αμέλεια από πλευράς κατηγορουμένου αφού η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν η ενέργεια του ΜΚ
  7. Το καθήκον επιμελούς οδήγησης του κατηγορουμένου δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι ενδεχόμενης αμέλειας άλλων οδηγών[7]. Η Υπεράσπιση εγείρει επίσης ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας. Η δίωξη, είναι η θέση τους, προωθήθηκε από τον Αστ. 639, Αντρέα Περικλέους (ΜΚ 5) επειδή ο κατηγορούμενος ήγειρε αγωγή εναντίον του ΜΚ 4[8].
  8. Το Δικαστήριο για να καταλήξει θα πρέπει να διαπιστώσει:

(1)Ποιο ήταν το καθήκον επιμέλειας που είχε ο κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις και τα αντικειμενικά δεδομένα που υπήρχαν τη δεδομένη στιγμή (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 CLR 387, 392) και
(2)Αν ο κατηγορούμενος, έχοντας ως μέτρο το επίπεδο του μέσου συνετού και προσεκτικού οδηγού και όχι του ενεχόμενου ή τέλειου οδηγού, το παρέβη (βλ. Markantonis, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202). 8. Ζητούμενο επομένως είναι η διαπίστωση από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αμέλειας[9] από πλευράς του κατηγορουμένου. Ενδεχόμενη αμέλεια του άλλου εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει αφεαυτής την αμέλεια κατηγορούμενου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτό που εξετάζεται είναι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου και σ' αυτήν αναζητείται τυχόν ποινική ευθύνη του (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Triftarides v. Police
(1968)2 CLR 140,144 - 145[10] και στην Varnakkides v. Police
(1962)2 CLR 1, 3[11]). Η Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Γ/ Αστ. 3940, Χριστίνα Βασιλείου (ΜΚ 1)
  1. Η ΜΚ 1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως της εξέτασης αστυνομική της κατάθεση (Τεκμήριο 1). Ανέφερε ότι κατά τον χρόνο του δυστυχήματος υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και ότι ήταν αποσπασμένη στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας. Μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος όπου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Αντώνη Αντωνίου (ΜΚ 4) (Τεκμήριο 2).
  2. Προφορικά συμπλήρωσε ότι μετέβη στη σκηνή με τον Αρχ/Αστ. 639 Ανδρέα Περικλέους (ΜΚ 5). Αναγνώρισε το σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1, μετά Τεκμήριο 5) δεν ήταν όμως σε θέση να υποδείξει οτιδήποτε.
  3. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν θυμόταν πότε ετοίμασε την αστυνομική της κατάθεση, ούτε γιατί αυτή δεν έφερε ημερομηνία. Ήταν η θέση της ότι συνήθως οι καταθέσεις ετοιμάζονται όταν συμπληρωθούν οι εξετάσεις. Στην προκειμένη περίπτωση «πήρε κάποιο χρόνο» η ολοκλήρωση του φακέλου, δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει όμως πότε αφού δεν ήταν ευθύνη της. Δεν θυμόταν αν ετοίμασε την κατάθεση της μετά την λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο στις 2/11/
  4. Ο λόγος που έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον ΜΚ 4 ήταν γιατί είχε εύλογη υποψία ότι είχε ανακόψει την πορεία του κατηγορουμένου. Δεν γνώριζε αν ο ΜΚ 4 είχε εισέλθει στην άλλη λωρίδα, ούτε τον ρώτησε, ενώ θα έπρεπε, ίσως λόγω βιασύνης. Αστ. 2960, Κλείτος Νικολαΐδης (ΜΚ 2)
  5. Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 3) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Όπως αναφέρεται στην αστυνομική του κατάθεση υπηρετεί στην Αστυνομική διεύθυνση Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Αφού ανέφερε ότι στην κατάθεση του αναγραφόταν λανθασμένη ημερομηνία δυστυχήματος 2/7/2012 αντί 2/7/2011, ανέφερε ότι μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος, όπου εντόπισε τη μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου στην τελική της θέση. Το όχημα του ΜΚ 4 είχε μετακινηθεί. Ο κατηγορούμενος είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Με τη βοήθεια του ΜΚ 5 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 4) με το οποίο συμφώνησε ο ΜΚ
  6. Μετέτρεψε το πρόχειρο σχέδιο σε συμμετρικό (Τεκμήριο 5, προηγουμένως Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1).
  7. Προφορικά ανέφερε ότι παρακολούθησε μαθήματα σχεδιαγράφησης σκηνών τροχαίων δυστυχημάτων, εύρεσης ταχύτητας από ίχνη τροχοπέδησης καθώς και φωτογράφησης σκηνών στην Αστυνομική Ακαδημία. Υπηρετούσε στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων για 13 χρόνια.
  8. Δεν γνώριζε αν ο κατηγορούμενος συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο ούτε αν του υποδείχθηκε. Σημείωσε με Χ το σημείο πτώσης της μοτοσικλέτας αφού εκεί άφησε «σκάψιμο» και εκδορές επί της ασφάλτου (Β2). Σημείωσε με Β3 τις εκδορές που άφησε η μοτοσικλέτα στο χωμάτινο οδόστρωμα, με Χ1 το σημείο σύγκρουσης της με συρματόσχοινο της ΑΗΚ και με Β 4 την τελική της θέση. Η πορεία του οχήματος του ΜΚ 4 σημειώθηκε με Α, ενδεικτικά, κατόπιν υποδείξεως του ΜΚ 4 ο οποίος προτίθετο να στρίψει δεξιά. Δεν γνώριζε πως ήταν η τροχαία κίνηση όταν έγινε το δυστύχημα. Η ορατότητα του ΜΚ 4 προς τα πίσω ήταν πέραν των 100 μ. Το ίδιο ήταν και για την πορεία του κατηγορουμένου. Οι λωρίδες κυκλοφορίας διαχωρίζονταν από άσπρη διακεκομμένη γραμμή. Η διακεκομμένη γραμμή επιτρέπει, ανέφερε, το προσπέρασμα εάν δεν υπάρχει πάροδος. Το όριο ταχύτητας ήταν 50 ΧΑΩ.
  9. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι προέβη, κατά την προφορική του εξέταση σε διόρθωση της ημερομηνίας του δυστυχήματος, μετά από έλεγχο του φακέλου της υπόθεσης. Δεν θυμόταν πότε ακριβώς ετοίμασε το συμμετρικό σχέδιο. Δεν θυμόταν το λόγο που η κατάθεση του δεν έφερε ημερομηνία, ούτε πότε την ετοίμασε, αν ήταν δηλαδή, πριν ή μετά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορουμένου. Δεν γνώριζε πότε λήφθηκε η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου ούτε αν υπήρξε καθυστέρηση, δέχθηκε όμως ότι ένα έτος και τέσσερις μήνες μετά το δυστύχημα είναι πολύς χρόνος.
  10. Επανέλαβε ότι ο ΜΚ 4 είχε μετακινήσει το όχημα του. Δεν γνώριζε αν ο ΜΚ 4 είχε περάσει την άσπρη διακεκομμένη γραμμή όταν επιχείρησε στροφή δεξιά. Με βάση τις διαστάσεις του οχήματος (πλάτος 1.60 μ.) το πλάτος της λωρίδας κυκλοφορίας (3 μ., 6.20 μ. το συνολικό) δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ο ΜΚ 4 να εισήλθε στην άλλη λωρίδα. Δεν σημείωσε την ύπαρξη χαλικιών στο δρόμο γιατί δεν έπαιξαν οποιοδήποτε ρόλο στο δυστύχημα. Την πορεία της μοτοσικλέτας (Β στο σχέδιο) την είχε υποδείξει ο ΜΚ
  11. Δεν γνώριζε γιατί το σχέδιο δεν υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο, αν και δέχθηκε ότι η συνήθης πρακτική είναι να σημειώνονται οι θέσεις όλων των εμπλεκομένων. Δεν γνώριζε γιατί ο ΜΚ 5, που ήταν ο εξεταστής δεν το έπραξε. Δεν απέκλεισε και οι δύο εμπλεκόμενοι να κινούνταν πιο δεξιά απ' ότι είχαν αποτυπωθεί ως πορείες τους. Με αναφορά σε χάρτη του «Google Earth», Τεκμήριο 6, ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να δεχθεί ότι η ορατότητα ήταν 450 μ. ή έστω 250 -300μ. Νάταλη Δημητρίου (ΜΚ 3)
  12. Η ΜΚ 3 υιοθέτησε την αστυνομική της κατάθεση (Τεκμήριο 7), ημερ. 10/7/2011, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Οδηγούσε το όχημα της στην Λεωφ. Αμαθούντος με δυτική κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο την προσπέρασε μια μεγάλη μοτοσικλέτα με ταχύτητα 50 -60 ΧΑΩ. Την ώρα εκείνη υπήρχε ουρά οχημάτων τα οποία κινούντο με 20 -30 ΧΑΩ. Πριν το στρίψιμο προς την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας ο μοτοσικλετιστής επιτάχυνε απότομα και προσπερνούσε οχήματα που ήταν στην αριστερή λωρίδα. Είδε ένα όχημα τύπου «Honda» να έχει αναμμένο το δείκτη του με πρόθεση να στρίψει δεξιά στο στρίψιμο. Πριν προλάβει να κατευθυνθεί δεξιά, ο μοτοσικλετιστής έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας, πιθανόν από χαλίκια που υπήρχαν στο δρόμο και ανατράπηκε. Προφορικά, διευκρίνισε ότι η απόσταση που την χώριζε από το «Honda» ήταν 8 - 10 μ. και μεταξύ τους υπήρχαν 4-5 άλλα αυτοκίνητα. Ο οδηγός του «Honda» είχε κάνει σήμα «αρκετά έγκαιρα».
  13. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι υπολόγισε την απόσταση των 8-10 μ. λαμβάνοντας υπόψη ότι προηγούνταν 4-5 αυτοκίνητα, μήκους 1½ με 2 μ. το καθένα και με απόσταση 50 εκ μεταξύ τους. Δεν ήταν σε θέση να πει αν ήταν 4 ή 5 τα αυτοκίνητα που την χώριζαν από το «Honda». Ανέφερε επίσης ότι τα οχήματα σταματούσαν και επανεκκινούσαν. Δέχθηκε ότι αυτό δεν είχε αναφερθεί στην κατάθεση της. Ο μοτοσικλετιστής είχε προσπεράσει με μεγάλη ταχύτητα, ο μπροστινός τροχός είχε ανασηκωθεί, και ανατράπηκε όταν το «Honda» ξεκίνησε να στρίβει. Η θέση της ήταν ότι «έστριψαν μαζί» και ότι πιθανόν λόγω ταχύτητας ο μοτοσικλετιστής να έχασε τον έλεγχο. Αντώνης Αντωνίου (ΜΚ 4)
  14. O ΜΚ 4 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 2) ημερ. 2/7/2011 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην αστυνομική του κατάθεση ανέφερε ότι ήταν οδηγούσε το όχημα τύπου «Honda» με αρ. εγγραφής ΗΜΥ 415 στη λεωφ. Αμαθούντος με δυτική κατεύθυνση. Προτίθετο να στρίψει δεξιά στην πάροδο της εκκλησίας της Αγίας Βαρβάρας. Έκανε σήμα με το δείκτη του και άρχισε να κατευθύνει το όχημα του δεξιά για να στρίψει. Πριν προλάβει να στρίψει πέρασε από δίπλα του μια μοτοσικλέτα, ο οδηγός της οποίας έχασε τον έλεγχο και ανατράπηκε συρόμενος σε παρακείμενο χωράφι. Τον ακολούθησε και σταμάτησε για να δει τι είχε γίνει. Προφορικά συμπλήρωσε ότι είδε τον μοτοσικλετιστή για πρώτη φορά όταν αυτός πέρασε από δίπλα του δεξιά.
  15. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι του λήφθηκε κατάθεση την ίδια μέρα. Δεν γνώριζε γιατί η κατάθεση έφερε ημερομηνία αρχικά 3/7 αντί 2/7 και ποιος είχε κάνει τη διόρθωση. Είχε ελαττώσει ταχύτητα για να στρίψει δεν θυμόταν ακριβώς την ταχύτητα του, θυμόταν όμως ότι κινείτο. Δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί στις διαστάσεις του δρόμου ή στο πεδίο ορατότητας πίσω του. Πίσω του υπήρχε ουρά οχημάτων και δεν είδε τη μοτοσικλέτα όταν έλεγξε το καθρεφτάκι του. Είδε την μοτοσικλέτα όταν αυτή βγήκε εκτός δρόμου. Μετακίνησε το όχημα του προς την εκκλησία και άφησε τα παιδιά του με τον αδελφό του. Αρνήθηκε ότι πέρασε την διακεκομμένη γραμμή όταν έστριβε και ότι η μοτοσικλέτα του κατηγορούμενου ανατράπηκε γιατί ανέκοψε την πορεία του. Αστ. Ανδρέας Περικλέους (ΜΚ 5)
  16. Ο ΜΚ 5 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 8) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος περί ώρα 19:15 και βοήθησε τον ΜΚ 2 να λάβει μέτρα στη σκηνή. Στις 2/11/2012 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 9) και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 11). Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ότι οδηγούσε αμελώς. Προφορικά συμπλήρωσε ότι έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 22/8/2011 (Τεκμήριο 10), ο κατηγορούμενος όμως δεν θυμόταν πολλά πράγματα.
  17. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θυμόταν γιατί δεν είχε ημερομηνία η αστυνομική του κατάθεση, ούτε γιατί οι καταθέσεις και των άλλων αστυφυλάκων επίσης δεν έφεραν ημερομηνίες. Η θέση του ήταν ότι ετοίμασε την κατάθεση του μετά τις 2/11/
  18. Δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει την καθυστέρηση που προκλήθηκε στη λήψη της κατάθεσης του κατηγορουμένου. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η καθυστέρηση να οφειλόταν σε φόρτο εργασίας. Αρνήθηκε ότι ετοίμασε την κατάθεση Τεκμήριο 10 ζητώντας από τον κατηγορούμενο να πει ότι δεν είχε παράπονο για να μην διωχθεί και ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση όταν ζητήθηκε στις 3/10/2012 αστυνομική έκθεση για σκοπούς καταχώρισης αγωγής (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 2, έντυπο 188, ημερ. 3/10/2012 και Τεκμήριο προς Αναγνώριση 3.1, επιστολή του Αρχηγείου Αστυνομίας ημερ. 18/10/2012, Τεκμήριο προς Αναγνώριση 3.2, απόδειξη είσπραξης). Αρνήθηκε ότι η κατάθεση Τεκμήριο 10 δεν έφερε την υπογραφή του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γιατί ανατράπηκε μόνος του. Δεν υπήρχε μαρτυρία για ανακοπή. Η Μαρτυρία της Υπεράσπισης Κατηγορούμενος
  19. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την ανακριτική του κατάθεση ημερ. 2/11/2012 (Τεκμήριο 9) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω κατάθεση, οδηγούσε την μοτοσικλέτα του επί της λεωφ. Αμαθούντος. Προσπέρασε ουρά οχημάτων και λίγο πριν την έξοδο της Αγίας Βαρβάρας ένα όχημα τύπου «Honda» έστριψε δεξιά για να κατευθυνθεί προς την εκκλησία με αποτέλεσμα να του ανακόψει την πορεία. Προσπάθησε να τον αποφύγει έχασε όμως τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του με αποτέλεσμα να ανατραπεί.
  20. Προφορικά συμπλήρωσε ότι ήταν ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας από το
  21. Απουσίασε για σπουδές στο εξωτερικό 2-3 χρόνια και αποφάσισε με την επιστροφή του να την πωλήσει. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν είχε ασφάλεια και άδειας κυκλοφορίας. Αποφάσισε να την οδηγήσει εκείνη την ημέρα γιατί την είχε πεθυμήσει.
  22. Η θέση του ήταν ότι ο ΜΚ 4 του ανέκοψε την πορεία ενώ αυτός προσπερνούσε ουρά οχημάτων και είχε ήδη εισέλθει στην άλλη λωρίδα. Ο ΜΚ 4 πέρασε τη διακεκομμένη γραμμή του οδοστρώματος. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι κινείτο με 60-70 ΧΑΩ και ότι το οδόστρωμα ήταν καθαρό. Δεν είχε χαλίκια.
  23. Όσον αφορά την κατάθεση ημερ. 22/8/2011 (Τεκμήριο 10) ανέφερε ότι δεν έφερε την υπογραφή του και ότι ουδέποτε την έδωσε. Στις 22/8/2011 απλά υπέγραψε απόδειξη παραλαβής της μοτοσικλέτας του. Ο ΜΚ 5, Αστ. 639, Ανδρέας Περικλέους του ανέφερε ότι αν δεν κινούσε αγωγή εναντίον του ΜΚ 9 δεν θα του έκαναν ποινική δίωξη σε σχέση με αμελή οδήγηση.
  24. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι δεν έδωσε την κατάθεση Τεκμήριο
  25. Δεν γνώριζε τον ΜΚ 5 από προηγουμένως. Μέχρι να φτάσει το «Honda» είχε ήδη προσπεράσει 4 - 6 οχήματα. Είδε το εν λόγω όχημα μόλις αυτό επιχείρησε να στρίψει. Ο ΜΚ 4 δεν είχε ελαττώσει προτού επιχειρήσει στροφή. Δεν αντιλήφθηκε να είχε τον δείκτη του σε λειτουργία. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος οδηγούσε αμελώς. Αντρέας Νικολάου (ΜΥ 1)
  26. Ο ΜΥ 1 ανέφερε ότι κατοικεί στην Παρεκκλησιά. Οδηγούσε το όχημα του στην οδό Αμαθούντος με ανατολική κατεύθυνση. Στο σημείο που βρίσκεται η πάροδος προς την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας είδε ένα όχημα να στρίβει δεξιά και ακολούθως μια μοτοσικλέτα να σέρνεται στο παρακείμενο χωράφι, αριστερά της πορείας του. Δεν ήταν σίγουρος αν η μοτοσικλέτα ανατράπηκε ή αν συγκρούστηκαν. Ο λόγος που δεν παρέμεινε στη σκηνή ήταν γιατί μετέφερε μαζί του την ανήλικη θυγατέρα του και δεν ένιωθε ότι θα μπορούσε να βοηθήσει. Το ίδιο βράδυ μίλησε με κάποιον γνωστό του κατηγορουμένου και του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε τραυματιστεί. Την επόμενη μέρα ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο λόγω τραυματισμού του πατέρα του είδε και τον αδελφό του κατηγορουμένου στο νοσοκομείο και τον ενημέρωσε ότι είχε δει το συμβάν.
  27. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θα πήγαινε να δώσει κατάθεση στην αστυνομία από τη στιγμή που δεν αφορούσε συγγενικό του πρόσωπο ή χωρίς να γνωρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Με την πάροδο του χρόνου γνώρισε τον κατηγορούμενο και θεώρησε ορθό να τον βοηθήσει. Σκοπός του ήταν πει αντικειμενικά τι είχε γίνει.
  28. Δεν είδε τον τύπο του οχήματος που είχε στρίψει δεξιά. Το είδε σε απόσταση 150 -200 μ. και ενώ ο ίδιος ήταν σε κίνηση. Το άλλο όχημα είπε, πρέπει να ήταν σε κίνηση δεν ήταν σίγουρος όμως αν προτού στρίψει δεξιά έκανε στάση.
  29. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι σκοπός του ήταν να πει στο Δικαστήριο τι είχε δει για να μην αδικηθεί ο κατηγορούμενος. Αξιολόγηση
  30. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1 Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω). 9. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). Αξιολόγηση της Γ/Αστ. 3940, Χριστίνα Βασιλείου (ΜΚ 1)
  1. Η εν λόγω αστυφύλακας έλαβε ανακριτική κατάθεση του ΜΚ 4 (Τεκμήριο 2) στη σκηνή του δυστυχήματος. Η εν λόγω κατάθεση υιοθετήθηκε από τον ΜΚ
  2. Η ΜΚ 1 δεν είχε οποιαδήποτε άλλη εμπλοκή. Την κρίνω αξιόπιστη και δέχομαι ότι έλαβε την ανακριτική κατάθεση Τεκμήριο 2 από τον ΜΚ 4 στις 2/7/
  3. Αξιολόγηση του Αστ. 2960, Κλείτου Νικολαΐδη (ΜΚ 2)
  4. Τα προσόντα του MK 2 δεν αμφισβητήθηκαν και τα δέχομαι. Tα όσα ανέφερε σε σχέση με την περιγραφή του δρόμου αποτέλεσαν επίσης κοινό έδαφος. Δέχομαι τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Δέχομαι τη μαρτυρία του, δηλαδή τις μετρήσεις του, την περιγραφή των δρόμων και ορατότητας - με βάση τις συνθήκες που περιέγραψε-, του ορίου ταχύτητας και των ευρημάτων του στη σκηνή, στην ολότητα της. Δέχομαι, με βάση τα ευρήματα του στη σκηνή τα σημεία σύγκρουσης Χ και Χ
  5. Τα όσα ανέφερε σε σχέση με το ενδεχόμενο ο ΜΚ 4 να πέρασε τις διακεκομμένες γραμμές όμως είναι απλή υπόθεση και δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή γνώση εξαγωγής ευρήματος. Αξιολόγηση της Νάταλης Δημητρίου (ΜΚ 3)
  6. Η ΜΚ 3 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία της δεν χαρακτηριζόταν από υπερβολή και ήταν συνεπής με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία. Οι εκτιμήσεις της σε σχέση με τις αποστάσεις που χώριζαν τα αυτοκίνητα και οι ταχύτητες που ακολουθούσαν ήταν στο περίπου και ανακριβείς. Δεν θα μπορούσαν όμως, εν πάση περιπτώσει, να αποτελέσουν ασφαλή βάση εξαγωγής οποιουδήποτε συμπεράσματος. Αυτό δεν προσμετρά εναντίον της, οι βασικές της θέσεις άλλωστε αποτελούν κοινές θέσεις, δηλαδή οι πορείες των ενεχομένων οχημάτων και το προσπέρασμα 4-5 οχημάτων από τον κατηγορούμενο με αυξημένη, σε σχέση με τα άλλα οχήματα, ταχύτητα. Κρίνω τη μάρτυρα αξιόπιστη. Από τη μαρτυρία της δέχομαι ότι ο κατηγορούμενος προσπέρασε ουρά 4 - 5 οχημάτων και ότι το προπορευόμενο όχημα του ΜΚ 4 είχε το δεξιό του δείκτη σε λειτουργία. Δέχομαι επίσης την αναφορά της ότι η μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου ανατράπηκε αφού το όχημα του ΜΚ 4 άρχισε να στρίβει. Όσον αφορά το λόγο απώλειας ελέγχου της μοτοσικλέτας του κατηγορουμένου, λόγω χαλικιών, αυτή αποτελούσε απλή εκτίμηση της ΜΚ 3 και δεν μπορεί να αποτελέσει βάση εξαγωγής ευρήματος. Αξιολόγηση του Αντώνη Αντωνίου (ΜΚ 4)
  7. Ο ΜΚ 4 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν κατέφυγε σε υπερβολές ή αλλαγή θέσεων. Κρίνω το μάρτυρα αξιόπιστο. Από τη μαρτυρία του δέχομαι ότι είχε θέσει σε λειτουργία το δείκτη του με πρόθεση να κατευθυνθεί δεξιά, ότι ανατράπηκε η μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου ενώ επιχειρούσε στροφή δεξιά και ότι δεν είχε δει τον κατηγορούμενο πριν την ανατροπή του. Αξιολόγηση του Αστ. 639, Ανδρέα Περικλέους (ΜΚ 5)
  8. Ο ΜΚ 5 έλαβε από τον κατηγορούμενο αστυνομική κατάθεση στις 22/8/2011 (Τεκμήριο 10) και ακολούθως στις 2/11/2012 (Τεκμήριο 9). Η παρέλευση τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος στη διερεύνηση που έγινε ήταν επιεικώς αδικαιολόγητη. Η κατάθεση Τεκμήριο 9 έχει υιοθετηθεί από τον κατηγορούμενο. Η κατάθεση Τεκμήριο 10 αμφισβητήθηκε ότι έφερε την υπογραφή του.
  9. Η θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι η κατάθεση Τεκμήριο 9 λήφθηκε όταν ζητήθηκε αστυνομική έκθεση στις 3/10/2012 (Τεκμήριο προς αναγνώριση 2) οπότε και έπρεπε να συμπληρωθούν οι έρευνες από την αστυνομία (Επιστολή ημερ. 18/10/2012 - Τεκμήριο προς αναγνώριση 3.2). Ο ΜΚ 5, σύμφωνα με την υπεράσπιση, στις 22/8/2011 προσπάθησε να πείσει τον κατηγορούμενο να μην λάβει μέτρα εναντίον του ΜΚ 4, οπότε και δεν θα προωθούσε δίωξη εναντίον του για αμελή οδήγηση. Τα δύο έγγραφα, που σκοπό είχαν να καταδείξουν ότι ο ΜΚ 5 κινήθηκε να ετοιμάσει ποινικό φάκελο παρά μόνο όταν διαβιβάστηκε πρόθεση άσκησης αστικής αγωγής, ουδέποτε κατατέθηκαν ως κανονικά Τεκμήρια οπότε και δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα με βάση αυτά (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν. EPCO CYPRUS LTD
(2007)1Β ΑΑΔ 883, Lefkaritis Bros Ltd v. Tanya Shipping Office
(1987)1 CLR 47, Demeco Co. v. Beckhoff
(1988)1 CLR 82). Η θέση επομένως μένει μετέωρη και χωρίς υπόβαθρο.
  1. Το γεγονός ότι ο ΜΚ 5 ενήργησε με ανεπίτρεπτα μεγάλη καθυστέρηση στην ετοιμασία του ποινικού φακέλου είναι δεδομένο. Αυτό όμως δεν επέδρασε στην αξιοπιστία του. Δέχομαι ότι ο ΜΚ 5 έλαβε τις δύο καταθέσεις, Τεκμήρια 10 και 9 στις εν λόγω ημερομηνίες και ότι το Τεκμήριο 10 φέρει την υπογραφή του κατηγορουμένου. Αξιολόγηση του Κατηγορούμενου
  2. Ο κατηγορούμενος δέχθηκε με τη μαρτυρία του ότι επιχειρούσε προσπέρασμα οχημάτων και αφού προσπέρασε 4-6 οχήματα, το όχημα του ΜΚ 4 του ανέκοψε την πορεία με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του και να ανατραπεί. Στην κατάθεση ημερ. 22/8/2011 (Τεκμήριο 10) αναφέρει ότι ανατράπηκε μόνος του στην ανακριτική κατάθεση ημερ. 2/11/2012 (Τεκμήριο 9) αναφέρει την ανακοπή. Έχω απορρίψει τη θέση του ότι δεν είχε υπογράψει την κατάθεση Τεκμήριο
  3. Η θέση του ότι ο ΜΚ 5 του είχε αναφέρει ότι δεν θα τον δίωκε για αμελή οδήγηση τη στιγμή που θα διωκόταν εν πάση περιπτώσει για άλλα αδικήματα, όπως ανασφάλιστη οδήγηση, που είναι και σοβαρότερα, δεν με έπεισε. Οι διιστάμενες εκδοχές που έδωσε για το συμβάν δεν μου αφήνουν άλλη επιλογή από το να μην δεχθώ το μάρτυρα ως αξιόπιστο ούτε τη μαρτυρία του. Αξιολόγηση του Αντρέα Νικολάου (ΜΥ 1)
  4. Ο ΜΥ 1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Στην πραγματικότητα δεν ήταν σε θέση να πει ακριβώς πως είχε ανατραπεί η μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου. Ούτε ήταν πειστικός ο λόγος που προέβαλε για να μην δώσει κατάθεση στην αστυνομία. Το να μην δίνει κάποιος κατάθεση στην αστυνομία επειδή δεν γνωρίζει τους εμπλεκόμενους είναι τουλάχιστον ανεύθυνο. Στην προκειμένη περίπτωση ακόμη και όταν «γνώρισε καλύτερα» τον κατηγορούμενο θα μπορούσε να μεταβεί στην αστυνομία και να δώσει κατάθεση. Δεν το έπραξε όμως. Η προθυμία του ακολούθως να καταθέσει στο Δικαστήριο μπορεί να χαρακτηριστεί και ύποπτη. Δεν με έπεισε ως προς το γνήσιο των προθέσεων του. Η μαρτυρία του εν πάση περιπτώσει δεν ήταν ούτε κατατοπιστική. Δεν δέχομαι το μάρτυρα ως αξιόπιστο ούτε τη μαρτυρία του. Ευρήματα
  5. Πέραν των όσων αναφέρω στην παρ. 4 πιο πάνω ως κοινές θέσεις, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
(1)Η λεωφόρος Αμαθούντος είναι διπλής κατευθύνσεως με μία λωρίδα με δυτική κατεύθυνση και μία με ανατολική. Στο σημείο που βρίσκεται η πάροδος προς την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας οι λωρίδες χωρίζονται με άσπρη διακεκομμένη γραμμή. Το όριο ταχύτητας είναι 50 ΧΑΩ.
(2)Ο κατηγορούμενος, με τη μοτοσικλέτα του, αύξησε την ταχύτητα του και προέβη σε προσπέρασμα ουράς 4 - 5 οχημάτων που κινούνταν με δυτική κατεύθυνση.
(3)Στο σημείο που βρίσκεται η πάροδος προς την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας ο κατηγορούμενος απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του αφήνοντας εκδορές στην άσφαλτο (σημείο Β2 επί του σχεδίου) ακολούθως η μοτοσικλέτα έπεσε στο έδαφος (σημείο Χ) και σύρθηκε σε παρακείμενο χωράφι όπου κτύπησε σε συρματόσχοινο στήριξης πασσάλου της ΑΗΚ και ακινητοποιήθηκε.
(4)Ο ΜΚ 4 επιχειρούσε στροφή δεξιά με το όχημα του και είχε κάνει κίνηση δεξιά όταν ο κατηγορούμενος απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας. Ο ΜΚ 4 δεν είχε δει τον κατηγορούμενο πριν επιχειρήσει να κάνει στροφή. Συμπεράσματα 42. Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v. Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350). Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια (βλ. Σωκράτους, ανωτέρω). Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483). Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou ν. Katsouris
(1975)1 CLR 188, 192).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος επέλεξε και προέβη σε προσπέρασμα 4 -5 οχημάτων, αναπτύσσοντας ταχύτητα, σε σημείο που υπάρχει συμβολή. Εξέθεσε τον εαυτό του σε εμφανή κίνδυνο αφού δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο όχημα να στρίψει δεξιά, έστω και απρόσεκτα.
  2. Αξίζει να γίνει αναφορά και στον κ. 58
(4)(α) και (ε) ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα: «
(4)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει - (α) Να μην προσπερνά ούτε να αποπειράται να προσπεράσει όχημα κινούμενο προς την ίδια κατεύθυνση σε κάθε σημείο που υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή, σχετικό απαγορευτικό σήμα τροχαίας, σε στροφή με ορατότητα μικρότερη των εκατό μέτρων, σε συμβολή δρόμων εντός δημοτικών ορίων ή ορίων κοινότητας, όταν προσεγγίζει κυρτή γέφυρα, διάβαση πεζών ή κορυφή ανάβασης ή όταν προσεγγίζει όχημα από την αντίθετη κατεύθυνση, οπότε παρέχει δικαίωμα προτεραιότητας σε αυτό· .................... (ε) ανεξάρτητα από το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, να ελαττώνει την ταχύτητα του οχήματος του σε ασφαλές υπό τις περιστάσεις όριο και να το διατηρεί κατά το δυνατό στην αριστερή πλευρά του δρόμου, όταν προσεγγίζει οποιαδήποτε συμβολή δρόμων, καμπή, στροφή, ή κορυφή ανάβασης καθώς και όταν εισέρχεται σε οποιοδήποτε δρόμο·» (υπογράμμιση δική μου)
  1. Το γεγονός ότι η παράβαση ορίου ταχύτητας ή προσπεράσματος σε σημείο που δεν ενδείκνυται ενέχεται να αποτελέσουν αυτοτελή αδικήματα δεν αποκλείει εύρημα ότι περιέχονται στο αδίκημα της οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια. Η ανατροπή της μοτοσικλέτας του επομένως ήταν αποτελέσμα του τρόπου οδήγησης του, η ανάπτυξη ταχύτητας και το προσπέρασμα ουράς αυτοκινήτων χωρίς να ελαττώσει και να επανέλθει στην ορθή λωρίδα σε σημείο που υπήρχε στροφή δεξιά. Έχω ικανοποιηθεί, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι η ανατροπή της μοτοσικλέτας του, υπό τις περιστάσεις, ήταν αποτέλεσμα της οδήγησης του κατηγορουμένου χωρίς τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια. Κατάληξη
  2. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  3. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ N. 86/72, άρθρο
  4. [1] Κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, όπως τροποποιήθηκε. [2] Κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)(α)
(3)
(4)
(5)και 38 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν. 96(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε. [3] Κατά παράβαση των κ. 17
(1)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν. [4] Κατά παράβαση των κ. 2, 4
(1), 9
(1)(iv) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν. [5] Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής με παρέπεμψε στον κ. 58
(3)και
(4)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν και στις πρωτόδικες αποφάσεις στις Υπ. 11839/2006, Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημητρίου, 14/1/2008 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Μ. Παπαδοπούλου Ε.Δ.) και Υπ. 3060/2006, Αστυνομία ν. Πανταζής, 15/1/2007 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Λ.Α. Παντελή Ε.Δ.). [6] Ο συνήγορος υπεράσπισης με παρέπεμψε στις Μιχαήλ ν. Κυριάκου
(2004)1 ΑΑΔ 1825 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 383. [7] Βλ. Νικολαΐδης ν, Κλεοβούλου
(1992)1 ΑΑΔ 422. [8] Βλ. Διευθυντής Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217, Scattergood v. Γ.Ε.
(2005)1 ΑΑΔ 142, Spirier ν. Γ.Ε. , Π.Ε. 100/14, 13/5/2014, Εμπεδοκλής (Αρ. 3)
(2009)1 ΑΑΔ 529, Hui Chi- Ming v. R.
(1992)1 AC 34 και Goldsmith v. Sperrings Ltd
(1977)2 All E.R. 566. [9] 'The prosecutor has to prove beyond reasonable doubt that the motorist is ''at fault'', i.e. had departed from the standard of a competent and careful driver in all the circumstances of the particular case.' (Βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, Vol. 1, par. 5.46 σελ. 424) [10] 'Careless driving, when the subject of a prosecution is the main element of the offence charged; and must be positively established by the prosecution as part of the conduct of the accused, constituting the offence. Simultaneous negligence on the part of other persons concerned, cannot affect the question of the guilt of a careless driver. It can only affect the sentence to be imposed in case of conviction: . The carelessness of the victim cannot affect the guilt or the innocence of the driver which must be found in his own conduct. The issue, which the Court has to decide is whether there is, or there is not, careless driving. The question whether, as a result, of careless driving there has been serious, trifling, or no injury at all, to another person is immaterial in a case of this kind.' [11] 'The case arises from the collision of two motor cars at a cross-road. Such a collision may give rise to civil claims and may also give rise to criminal liability. This court is not concerned with the way in which a civil court could look upon this same collision. The approach is different; and the consequences are different. In a criminal prosecution the position is that the driver who is negligent has a criminal liability regardless of the negligence of the other driver. If the collision is due to the negligence of the accused, either entirely or partly, his criminal liability is established, But not until then. The prosecution has to show criminal negligence beyond reasonable doubt; and to avoid confusion, the appropriate statute speaks of criminal liability for driving without due care and attention.'

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.