Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. KRISTIYAN BONEV, Αρ. Υπόθεσης: 23458/16, 29/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 23458/16 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. KRISTIYAN BONEV Ημερομηνία: 29.03.2017 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα. Χ΄ Κωνσταντίνου Για κατηγορούμενο: κα. Νικολάου για κα. Λαβίθια Κατηγορούμενος παρών (Στενογραφημένα πρακτικά τηρούνται από τη Μαρία Κωνσταντίνου) ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και παραδέχθηκε ενοχή σε επτά κατηγορίες. Η 1η κατηγορία αφορά ανασφάλιστη οδήγηση, η 2η κατηγορία, παράβαση κόκκινου φωτεινού σηματοδότη, η 3η κατηγορία, παράλειψη ακινητοποίησης οχήματος σε σήμα αστυνομικού, η 4η κατηγορία, στροφή δεξιά παραβαίνοντας άσπρη συνεχή γραμμή, η 5η κατηγορία, οδήγηση σε μονόδρομο, η 6η κατηγορία, οδήγηση χωρίς την δέουσα προσοχή και επιμέλεια και η 7η κατηγορία, οδήγηση χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Αφορούν την οδήγηση του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΡΖ 968 στις 28/09/2016 στους δρόμους που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών. Τα γεγονότα τέθηκαν ενώπιον μου από την κατηγορούσα αρχή και δεν θα αναφερθώ με ιδιαίτερη λεπτομέρεια. Ο κατηγορούμενος παρέβηκε κόκκινο φωτεινό σηματοδότη κατά τρόπο επικίνδυνο και ακολούθως καταδιώχθηκε από περιπολικό παραλείποντας να σταματήσει σε σήμα αστυνομικού διαπράττοντας έτσι τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες 3, 4 και 5, ενώ, εν τέλει συγκρούστηκε με πινακίδα διάβασης πεζών εγκαταλείποντας την σκηνή. Από αυτό προκύπτει η κατηγορία
- Όσον αφορά τα γεγονότα της 23459/16, η οποία ζητήθηκε να ληφθεί υπόψη, αφορούν οδήγηση χωρίς ασφάλεια, επικίνδυνη οδήγηση για το κοινό, μη συμμόρφωση με σήμα αστυνομικού και οδήγηση ακινητοποιημένου οχήματος. Τα αδικήματα σε σχέση με αυτήν την υπόθεση διαπράχθηκαν στις 04/12/2016 στο δρόμο Καρβουνά - Τροόδους στη Λεμεσό, ενώ ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΖΕ
- Και σ' αυτήν την περίπτωση υπήρξε αστυνομική καταδίωξη, μικρής όμως διάρκειας, αφού ο κατηγορούμενος είχε ακινητοποιήσει το όχημα του χωρίς να προκληθεί δυστύχημα 500 μέτρα από το σημείο που κλήθηκε να σταματήσει. Η συνήγορος του κατηγορούμενου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος ζει μαζί με τους γονείς του, είναι ηλικίας 25 ετών και είναι άνεργος. Με την συμβία του έχει χωρίσει. Η συμβία του, η οποία ήταν έγκυος, λόγω επιπλοκών στην εγκυμοσύνη απέβαλε. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν έχει βαθμούς ποινής. Ως προς τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων η συνήγορος του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε υπό το καθεστώς πανικού γιατί δεν είχε ασφάλεια. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ιδιαίτερα το νεαρό της ηλικίας του αναφερόμενη στη νομολογία επί του θέματος, την άμεση παραδοχή του, την συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές και ότι δεν προκλήθηκαν σωματικές βλάβες. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι εκκρεμούσης της συμμόρφωσης του με όρους που είχαν επιβληθεί για σκοπούς προέλευσης, κρατήθηκε για περίοδο 9 ημερών. Εξετάζοντας τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος όσον αφορά την αμελή οδήγηση που είναι η κατηγορία 6, η προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι ένα έτος φυλάκιση, πρόστιμο €1708 ή και οι δύο ποινές και βαθμοί ποινής. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σύμφωνα με το αρ. 9 μπορεί να στερήσει και την άδεια οδήγησης Θα πρέπει να λεχθεί ότι η συνήθης ποινή για τέτοιου είδους αδικήμα είναι ποινή προστίμου και βαθμών ποινής, όμως δεν αποκλείεται ποινή φυλάκισης όταν και εφόσον επιδείχθηκε αδιαφορία για την ασφάλεια τρίτου (βλ. Sentencing in Cyprus, G. Pikis, 2nd ed, σελ. 235 - 236). Οι κατηγορίες 2, 3, 4, 5 και 7 τιμωρούνται σύμφωνα με τον κ. 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν, με ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους, ποινή προστίμου €1708 ή και τις δύο ποινές. Τα όσα έχω πει σε σχέση με την δυνατότητα στέρησης της άδειας οδήγησης ισχύουν και σε αυτές τις κατηγορίες. Όσον αφορά την 1η κατηγορία της οδήγησης χωρίς ασφάλεια έναντι τρίτου, το αδίκημα σύμφωνα με τον Ν. 96
(1)/2000 (άρθρα 3
(1)(α),
(3),
(4),
(5)και 38) τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή €1708 πρόστιμο ή και τις δύο ποινές. Επιβάλλεται επίσης εξάμηνη στέρηση της άδειας οδήγησης εκτός εάν καταδειχθούν ειδικοί λόγοι από τον κατηγορούμενο ώστε να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης. Αυτό δεν μεταβάλλει βέβαια το γεγονός ότι η εξουσία στέρησης της άδειας οδήγησης εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. Πουλλής (ανωτέρω), Ελευθερίου ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 300, Stylianou v. The Police
(1962)2 CLR 152, Miltiadous v. The Police
(1970)2 CLR 81, Παναγίδου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 448, Σαρίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 465, Nicosia Police v. Djemal Ahmed, 3 RSCC 50). Το εύρος επιβολής ποινής στέρησης όταν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης συνεκτιμάται με την αναγκαιότητα της άδειας του κατηγορουμένου για επαναδραστηριοποίηση (βλ. Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 327, 329, Koumas Georghiou v The Police
(1967)2 CLR 290, Spiritos v. The Police
(1967)2 CLR 230 και Sherif v. The Police
(1974)2 CLR 16). Όπως έχει λεχθεί στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 ΑΑΔ 598, όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham
(1993)2 ΑΑΔ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 ΑΑΔ 194). Στην προκειμένη περίπτωση η υπόθεση που έχει ληφθεί υπόψη αφορά πάλι τροχαίες παραβάσεις ανάλογου είδους όπως ανασφάλιστη οδήγηση ενώ οι περιστάσεις αφορούν καταδίωξη και προσπάθεια διαφυγής. Έλαβα υπόψη μου την άμεση παραδοχή, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ηλικία του, τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες. Δεν μπορώ να παραβλέψω την αδιαφορία που επέδειξε κατά την οδήγηση, τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε να συγκρουστεί και την όλη πορεία που ακολούθησε. Ιδιαίτερα, το γεγονός ότι επιχειρούσε να διαφύγει αστυνομικού ελέγχου. Το νεαρό της ηλικίας ενός παραβάτη αποτελεί, σύμφωνα με την νομολογία, παράμετρο, που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην επιμέτρηση της ποινής. Σε άτομα νεαρής ηλικίας πρέπει να δίδεται έμφαση στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία (βλ. Sentencing in Cyprus, σελ. 88, ανωτέρω). Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Andrew John Yeates κ. α. ν Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 320, είναι γενική αρχή δικαίου, ότι, η ποινή φυλάκισης, αποτελεί ύστατο μέτρο τιμωρίας. Αρχή που, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, αποκτά, ακόμη μεγαλύτερη σημασία, στις περιπτώσεις νεαρών παραβατών, όπου, γενικά, ενδείκνυται, απροθυμία φυλάκιση τους, εφόσον, εναλλακτικοί τρόποι τιμωρίας, κρίνονται επαρκείς. Από την άλλη, το Δικαστήριο, δεν θα αποφύγει την επιβολή ποινής φυλάκισης σε ένα νεαρό παραβάτη, εάν αυτό παρουσιάζεται ως η μόνη, υπό τις περιστάσεις, λύση. Παράγοντες, καθοριστικοί αυτής της επιλογής, είναι, ως υποστηρίζεται και από την νομολογία (βλ. Costakis Michael Christofi v P
(1971)2 CLR 216, Panicos Menelaou a. o. v R
(1971)2 CLR 146 και Antoniou v P
(1975)7 JSC 986 στις οποίες παραπέμπει το σύγγραμμα Sentencing in Cyprus ανωτέρω, στη σελ. 88), μεταξύ άλλων, αν ο κατηγορούμενος, βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, αν παρέλειψε να ανταποκριθεί σε άλλες μεθόδους ή προσπάθειες αναμόρφωσης του και τυχόν, βάσει των περιστατικών της υπόθεσης, επαίσχυντη συμπεριφορά του έναντι άλλου ή άλλων προσώπων που θυματοποιήθηκαν από την συμπεριφορά. Κρίνω ότι η συμπεριφορά του ήταν ιδιαίτερα εγωιστική και αντικοινωνική. Κρίνω ότι οι ενδεδειγμένες ποινές, είναι ποινή φυλάκισης μικρής διάρκειας και στέρηση της άδειας οδήγησης του κατηγορούμενου. Αξίζει όμως να αναφερθεί και η σημασία της επιβολής ποινής φυλάκισης μικρής διάρκειας. Όπως αναφέρεται στο προαναφερθέν σύγγραμμα, Sentencing in Cyprus στη σελ. 85, το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων του αναγνώρισε την σημασία επιβολής ποινών φυλάκισης μικρής διάρκειας για σκοπούς αποτροπής. Ο σκοπός που επιβάλλεται τέτοια ποινή είναι για να έρθει αντιμέτωπος ο κατηγορούμενος με τις συνέπειες της αντικοινωνικής συμπεριφοράς που επέδειξε και για να προειδοποιηθούν άλλοι ότι τέτοια συμπεριφορά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (βλ. επίσης Τσουλόφτας ν Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 391, 395-396). Επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: - Στην 1η κατηγορία 20 μέρες φυλάκιση πλέον στερείται της ικανότητας να κατέχει και να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 6 μηνών από σήμερα, ενόψει του γεγονότος ότι δεν έχει αναφερθεί κανένας λόγος για διατήρηση της άδειας οδήγησης. - Στην 2η κατηγορία 15 μέρες ποινή φυλάκισης. - Στην 6η κατηγορία 20 μέρες φυλάκισης, τρεις βαθμοί ποινής και 6 μήνες στέρησης της ικανότητας να κατέχει και να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 6 μηνών από σήμερα. - Στις κατηγορίες 3, 4 και 5 δεν επιβάλλω ποινή, κρίνω ότι εμπεριέχονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 6ης κατηγορίας. - Στην 7η κατηγορία δεν επιβάλλω ποινή. Οι ποινές φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδήγησης να συντρέχουν. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο υπάρχουν λόγοι αναστολής της ποινής φυλάκισης την οποία ήδη έχω επιβάλει. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Παπαπαντελή ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 17/10/2016). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303):
(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Έλαβα υπόψη μου το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, τις οικονομικές, οικογενειακές περιστάσεις, το λευκό ποινικό μητρώο, το γεγονός ότι εμφανίζεται μεταμελημένος. Υπό τις περιστάσεις όμως κρίνω ότι οι προαναφερθέντες λόγοι δεν δικαιολογούν λόγους αναστολής, ενόψει και της αναγκαιότητας αποτροπής τέτοιων αδικημάτων αλλά και της έντονα ντικοινωνικής συμπεριφοράς που επιδείχθηκε. Οι ποινές φυλάκισης θα είναι άμεσες. Λήφθηκε υπόψη κατά την επιβολή της ποινής και η υπόθεση 23459/16. (Υπ). ............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Μ.Κ.