ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18232/16, 27/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18232/16 ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα Αρχή εναντίον
- ΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ O.M. SKIP MASTER (IPIRESIA ACHRISTON) LIMITED
- ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Κατηγορούμενοι --------------------------------------- Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Νικολάου Για τους Κατηγορούμενους 1, 2 και 3: κ. Χρ. Αδάμου Κατηγορούμενοι 2 και 3: παρόντες --------------------------------------- Απόφαση Εκ Πρώτης Όψεως (ex-tempore) Οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν κατηγορίες στη βάση του περί Αποβλήτων Νόμου του 2011, Ν.185(Ι)/11 και ειδικότερα ότι διαχειρίστηκαν συγκεκριμένη κατηγορία αποβλήτων κατά συγκεκριμένο τρόπο χωρίς να είχαν εξασφαλίσει την απαιτούμενη άδεια από τον Υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων, υπέβαλε εισήγηση ότι δεν απεδείχθη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους. Η εισήγηση του συνηγόρου, βασίστηκε, κατά πρώτο στην καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης (Σεπτέμβριο 2016), από την ημερομηνία της κατ' ισχυρισμό διάπραξης των επίμαχων αδικημάτων (7/2/12) ήτοι περί τα τέσσερα και πλέον χρόνια, καθυστέρηση η οποία, σύμφωνα με το συνήγορο, επηρέασε δυσμενώς τα συνταγματικά δικαιώματα των πελατών του για διάγνωση της τυχόν ποινικής ευθύνης τους, εντός εύλογου χρόνου. Κατά δεύτερο, ο συνήγορος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι σύμφωνα με την προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν απεδείχθη ότι η κατηγορούμενη 2 ή ο κατηγορούμενος 3, έλαβαν ξεχωριστό εξώδικο για τα ισχυριζόμενα αδικήματα, ενώ το μοναδικό εξώδικο που εκδόθηκε, αναφέρεται σε κάποια εταιρεία με διαφορετικό όνομα από αυτό της κατηγορούμενης
- Κατά τρίτο, ο συνήγορος έκαμε αναφορά στις λεπτομέρειες αδικήματος όπου γίνεται ισχυρισμός για μη εξασφάλιση άδειας από τον Υπουργό Γεωργίας ενώ, η προσκομισθείσα μαρτυρία, περιστράφηκε γύρω από την παράλειψη εξασφάλιση άδειας από τον Υπουργό Εσωτερικών. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, απέρριψε όλους τους λόγους επί των οποίων βασίστηκε η εισήγηση της υπεράσπισης και υποστήριξε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία, έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων. Οι αρχές που διέπουν το στάδιο αυτό, είναι γνωστές και δεν θα τις επαναλάβω. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, In Re Kakos
(1985)1 CL.R. 250 και Azinas and Another v. Police,
(1981)2 CL.R. 9, ως επίσης και στη Δικαστική Πρακτική του
- Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό, προβαίνει σε μια καθόλα αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας για να διαπιστώσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και καλεί τους κατηγορούμενους να προβάλουν την υπεράσπιση τους, στο βαθμό βέβαια, που κάτι τέτοιο δεν συνεπάγεται ουσιαστικά την κλήση των κατηγορουμένων για να καλύψουν τυχόν κενά στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Θεωρώ ορθό όπως ασχοληθώ πρώτα με το τελευταίο σκέλος της εισήγησης του συνηγόρου των κατηγορουμένων, ήτοι την αναφορά στις λεπτομέρειες αδικήματος, στον Υπουργό Γεωργίας. Το ισχυριζόμενο αδίκημα, παρουσιάζεται τόσο από τις λεπτομέρειες όσο και από τη προσκομισθείσα μαρτυρία, να έλαβε χώρα στις 7/2/
- Ο Νόμος Ν.185(Ι)/11, επί του οποίου εδράζονται οι κατηγορίες, από της θέσπισης του το 2011, έτυχε σωρείας τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα, ο νόμος τροποποιήθηκε στις 24/2/12, δύο φορές το 2014, μία φορά το 2015 και δύο φορές το
- Όλες όμως οι εν λόγω τροποποιήσεις, έλαβαν χώρα μετά την κατ' ισχυρισμό διάπραξη των επίμαχων αδικημάτων και επομένως δε μπορούν να εφαρμοστούν στα υπό κρίση γεγονότα. Η τυχόν ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων επομένως, θα πρέπει να εξεταστεί με βάση το νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε κατά τις 7/2/
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία, το άρθρο 5 του Νόμου, καθόριζε ως αρμόδια αρχή, από την οποία θα έπρεπε να εξασφαλιστεί η επίμαχη άδεια διαχείρισης αποβλήτων, τον Υπουργό Γεωργίας Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, εκτός από τις περιπτώσεις που παρατίθενται ρητά στο IV Παράρτημα του Νόμου, ως ίσχυε τότε. Η αρμόδια αρχή για αυτές τις περιπτώσεις ήταν, σύμφωνα με το αρ.5, αποκλειστικά ο Υπουργός Εσωτερικών. Ανατρέχοντας στο IV Παράρτημα ως ίσχυε τότε, παρατηρώ ότι τα στερεά απόβλητα, στα οποία αφορά το εν λόγω Παράρτημα, είναι μεταξύ άλλων τα απόβλητα της κατηγορίας 17, ήτοι απόβλητα από εκσκαφές, κατεδαφίσεις και/ή κατασκευές. Είναι για τέτοιας κατηγορίας απόβλητα που αφορά και η παρούσα υπόθεση, ως προκύπτει από τις λεπτομέρειες αδικήματος και την μαρτυρία του ΜΚ
- Για αυτή την κατηγορία αποβλήτων, αποκλειστική αρμοδιότητα τότε, είχε το Υπουργείο Εσωτερικών που ήταν και η μόνη αρμόδια αρχή για αδειοδότηση διαχείρισης τέτοιων αποβλήτων. Το λεκτικό του αρ.5 είναι ρητό και σαφές. Αυτό άλλωστε είναι που ανάφερε και ο ΜΚ1 ο οποίος είναι στη βάση του μητρώου του Υπουργείου Εσωτερικών που διεξήγαγε τον έλεγχο των κατηγορουμένων και στη συνέχεια εξέδωσε το σχετικό εξώδικο. Σημειώνω εδώ, ότι η διάκριση μεταξύ των «αρμοδίων αρχών», απαλείφτηκε με σχετική τροποποίηση του Νόμου, το
- Στη βάση των πιο πάνω, παρατηρώ ότι αυτό που αποδίδεται στους κατηγορούμενους από τις λεπτομέρειες αδικήματος, είναι ότι στις 7/2/12, δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια διαχείρισης αποβλήτων της κατηγορίας 17, από τον Υπουργό Γεωργίας. Τον ουσιώδη όμως χρόνο, ο Υπουργός Γεωργίας δεν ήταν, για σκοπούς του νόμου και αδειοδότησης, η αρμόδια αρχή γι΄ αυτού του είδους τα απόβλητα. Επομένως, κλήση των κατηγορουμένων να προβάλουν την υπεράσπιση τους υπό αυτά τα δεδομένα θα συνεπάγετο αφ' ενός επιβολή υποχρέωσης να παρουσιάσουν άδεια του Υπουργείου Γεωργίας προς αντίκρουση των ισχυρισμών του κατηγορητηρίου χωρίς όμως αυτό να συνιστά υπεράσπιση για το υπό κρίση αδίκημα, το οποίο αφορά στη εξασφάλιση άδειας από τον Υπουργό Εσωτερικών. Αφετέρου, η εξασφάλιση και τυχόν προσκόμιση άδειας του Υπουργού Εσωτερικών υπό αυτές τις περιστάσεις, μπορεί να συνιστούσε υπεράσπιση, δεν θα ήταν όμως αυτό που αποδίδετο στους κατηγορούμενους από το κατηγορητήριο. Εν πάσει περιπτώσει όμως, η παράλειψη εξασφάλισης άδειας από τον Υπουργό Γεωργίας για τα συγκεκριμένα απόβλητα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, δεν συνιστούσε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αδίκημα. Με βάση την πάγια νομολογιακή αρχή, ότι καμιά τιμωρία επιβάλλεται χωρίς να υφίσταται αδίκημα, δεν δικαιολογείται η κλήση των κατηγορουμένων να προβάλουν την υπεράσπιση τους για τα υπό κρίση αδικήματα ως αυτά διατυπώνονται στο κατηγορητήριο. Έχω προβληματιστεί κατά πόσο υπό τις περιστάσεις θα δικαιολογείτο η τροποποίηση του κατηγορητηρίου αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, κατά τρόπο που οι λεπτομέρειες αδικήματος να συνάδουν με την προσκομισθείσα μαρτυρία και αυτό κατ' εφαρμογή των σχετικών προνοιών του Κεφ.155 (Αρ.83, 85). Οι εν λόγω πρόνοιες, οι οποίες παρέχουν στο Δικαστήριο διακριτική εξουσία να τροποποιά το κατηγορητήριο, δεν αποκλείεται κατά κανόνα, να τυγχάνουν εφαρμογής στο παρόν στάδιο, όπως αφήνεται να νοηθεί από τις υποθέσεις Γεν. Εισαγγελέας ν «Αβισσινος»
(1993)2 ΑΑΔ 104 και Αχτάρ Ανδρέας κ.α ν Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 397 και σύγγραμμα Ποινική Δικονομία του Γ. Πική, 2η έκδοση, σελ. 199 - 200. Κάτι τέτοιο όμως, γίνεται πάντοτε με γνώμονα, το βαθμό επηρεασμού που τέτοια τροποποίηση δύναται να έχει, στα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Όπως έχω ήδη αναφέρει, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης, ήτοι χωρίς να αποκαλύπτεται αδίκημα από τη ρητή διατύπωση του κατηγορητηρίου και χωρίς η προσκόμιση της εκεί αναφερόμενης «ελλειπούσας» άδειας του Υπουργού Γεωργίας να συνιστά υπεράσπιση, δεν δικαιολογείται να κληθούν οι κατηγορούμενοι στο παρόν στάδιο να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Το να τροποποιηθεί το κατηγορητήριο υπό αυτά τα δεδομένα, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η κλήση τους, θα προκαλέσει θεωρώ, τέτοιο δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα τους, που το δικαίωμα τους σε δίκαια δίκη θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα. Ως εκ τούτου, δε θα προβώ σε τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η κλήση των κατηγορουμένων να προβάλουν την υπεράσπιση τους για τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν και ως εκ τούτου αυτοί αθωώνονται και απαλλάσσονται από αυτό το στάδιο. Εν΄ όψει της πιο πάνω κατάληψης μου, παρέλκει η εξέταση των άλλων λόγων που προέβαλε ο συνήγορος των κατηγορουμένων. Όσον αφορά τα έξοδα που τυχόν να δικαιούνται οι αθωωθέντες κατηγορούμενοι, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες των άρθρων 167-169 του Κεφ.155 και ότι πρόκειται για υπόθεση που καταχωρήθηκε από δημόσιο όργανο, δεν θα εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ............. Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΛΠ,Ε.Π. Subject: Criminal/Final Αναφορά: Άδεια Διαχείρισης Αποβλήτων