Δημοκρατία ν. Κώστα Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεσης: 11150/16, 23/3/2017

(1)(α)

(2), 24, 30, 30, 31, 31Α, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή κατά το έτος 2014, στο χωριό Βάσα Κελλακίου της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα καλλιεργούσε 3 φυτά του γένους κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 2) Της καλλιέργειας φυτών καννάβεως, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 7

(1)(α)

(2), 24, 30, 30, 31, 31Α, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή κατά το έτος 2015, στο χωριό Βάσα Κελλακίου της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα καλλιεργούσε 3 φυτά του γένους κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 4) Της καλλιέργειας φυτών καννάβεως, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 7

(1)(α)

(2), 24, 30, 30, 31, 31Α, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή την 17η Μαΐου 2016, στο χωριό Βάσα Κελλακίου και στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα καλλιεργούσε 79 φυτά του γένους κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 6) Της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως «Β» με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Μέρος ΙΙ του Πρώτου Πίνακα, των άρθρων 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α και Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή την 17η Μαΐου 2016, στο χωριό Βάσα Κελλακίου και στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι 79 φυτά του γένους κάνναβης από τα οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. (κατηγορία 7) Της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως «Β», κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ, των άρθρων 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή την 17η Μαΐου 2016, στο χωριό Βάσα Κελλακίου και στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή 4.116,83, γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. (κατηγορία 8) Της παράνομης κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως «Β» με σκοπό όπως προμηθεύσει τούτο σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ, των άρθρων 5

(1), 6

(3), 24, 30, 30Α, 31, 31Α και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή την 17η Μαΐου 2016, στο χωριό Βάσα Κελλακίου και στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή 4.116,83, γραμμάρια φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη του 4.116,83, γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να τα προμηθεύσει σε πρόσωπα. (κατηγορία 9) Της προμήθειας ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(1)(β),2(α), 24, 30, 30Α, 31, 31Α, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ, και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 17ης Μαΐου 2016, στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, παράνομα προμήθευσε σε άγνωστα στην κατηγορούσα αρχή πρόσωπα, άγνωστη ποσότητα ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή φυτό κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. (κατηγορία 10) Του καπνίσματος φυτού καννάβεως κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30 και 31, του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και του Τρίτου Πίνακα, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί, ότι δηλαδή μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 17ης Μαΐου 2016, στο χωριό Βάσα Κελλακίου και στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. (κατηγορία 11) Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά και αριθμό άλλων κατηγοριών οι οποίες όμως έχουν ανασταλεί από το Γενικό Εισαγγελέα και έχει απαλλαγεί από αυτές. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής και είναι δεκτά από την Υπεράσπιση. Τα παραθέτουμε: Την 17/05/2016 και ώρα 1210 οι Αστ.620 (M-7), Αστ. 3827 (Μ-1), Αστ. 2690 (Μ-2) μαζί με τον Υπεύθυνο και άλλα μέλη της ΥΚΑΝ Λ/σού, μετέβησαν στην αγροτική οικία του κατηγορουμένου, στο χωριό Βάσα Κελλακίου, στη Λεμεσό, για διενέργεια έρευνας. Κατά την έρευνα, η οποία έγινε στην παρουσία του κατηγορουμένου, ο Αστ. 620 (M-7) βρήκε πάνω στο τραπέζι της οικίας, ένα δοχείο το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «είναι κάνναβη δική μου προς ιδιωτική χρήση την οποία έβγαλα από τα φυτά μου». Στη συνέχεια ο Αστ. 620 (M-7) συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «εντάξει». Η έρευνα συνεχίστηκε και η ώρα 1216 ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε μέσα σε χαρτοφύλακα, ένα μπουκαλάκι εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (Τεκμ.2). Εντός του εν λόγω τεκμηρίου υπήρχε και ένας μεταλλικός σπαστήρας (Τεκμ. 3) που περιείχε ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «είναι δικό μου, αυτό που καπνίζω». Ακολούθως, μέσα σε συρτάρι επίπλου, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε ένα κουτί το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (Τεκμ. 4). Το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «είναι κάνναβης, δικής μου παραγωγής». H ώρα 1228, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε σε ερμάρι της οικίας, ένα δοχείο το οποίο περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης (Τεκμ. 5). Αφού το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι το εν λόγω δοχείο περιείχε κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «είναι κάνναβης δικής μου παραγωγής». Η ώρα 1231, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε μέσα σε κομοδίνο, ένα ξύλινο σπαστήρα, ο οποίος περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης (Τεκμ 6). Τον υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «έχω τον για να λιώνω την κάνναβη». H ώρα 1253 στο περιβόλι ακριβώς έξω από την είσοδο της πιο πάνω οικίας, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε πέντε υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης (Τεκμ. 7), τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αυτός απάντησε «πρέπει να βλάστησαν κατά λάθος που τους σπόρους που ρίχνω, μόλις τα αντιλήφθηκα τα περιποιήθηκα». Ο Αστ. 620 (Μ-7) εντόπισε επίσης δύο γλάστρες μέσα στις οποίες υπήρχαν αντίστοιχα ένα και οκτώ υπό καλλιέργεια φυτά κάνναβης (Τεκμ. 8-11). Τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «εφύτεψα τα να μεγαλώσουν και να τα πάρω στο φυτώριο». Σε συνέχεια της έρευνας και ώρα 1303 στο περιβόλι της πιο πάνω οικίας, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε ένα υπό καλλιέργεια φυτό κάνναβης (Τεκμ. 12). Τo υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «αυτό, τώρα το είδα, πρέπει να βλάστησε μόνο του». Στη συνέχεια μετέβηκαν σε υποστατικό που βρίσκεται στο περιβόλι της εν λόγω οικίας, σε χαμηλότερο υψόμετρο, όπου ο κατηγορούμενος υπέδειξε στην Αστ. 3827 (Μ-1), 63 γλάστρες, οι οποίες περιείχαν η κάθε μία, από ένα υπό καλλιέργεια φυτό κάνναβης (Τεκμ. 13-82). Η Αστ. 3827 (Μ-1), του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «εφύτεψα τα πριν 3 μήνες περίπου». Σε πάγκο εντός του εν λόγω υποστατικού, η Αστ. 3827 (Μ-1) εντόπισε ένα τεμάχιο ξύλου πάνω στο οποίο αναγράφονταν διάφορες σημειώσεις που αφορούσαν διάφορες ποσότητες νερού, ημερομηνίες και ύψη (Τεκμ. 83). Η Αστ. 3827 (Μ-1) του το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε για τις υποψίες της, ότι οι σημειώσεις που αναφέρονται στο εν λόγω ξύλο αφορούσαν την καλλιέργεια φυτών κάνναβης, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός δεν απάντησε ο,τιδήποτε. Όλα τα πιο πάνω τεκμήρια παραλήφθηκαν από την Αστυνομία. Ακολούθως οι αστυνομικοί και ο κατηγορούμενος μετέβηκαν σε διαμέρισμα στη Λεμεσό, στο οποίο διέμενε κατά διαστήματα ο κατηγορούμενος, για έρευνα κατόπιν δικαστικού εντάλματος. Κατά την έρευνα, ο κατηγορούμενος υπέδειξε στον Αστ. 620 (Μ-7), μέσα σε υπνοδωμάτιο, μία γλάστρα που περιείχε ένα υπό καλλιέργεια φυτό κάνναβης (Τεκμ. 84 και 85). Τότε ο Αστ. 620 (Μ-7) του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «το φυτό στο σπίτι το φύτεψα εγώ». Στη συνέχεια της έρευνας και ώρα 1525, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε μέσα σε κομοδίνο σε δωμάτιο του διαμερίσματος, ένα δοχείο εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα κάνναβης (Τεκμ. 86). Το υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «είναι το ίδιο όπως τα άλλα που καπνίζω». Ο κατηγορούμενος υπέδειξε στον Αστ. 620 (Μ-7), μέσα σε ερμάρι υπνοδωματίου, μία κόκκινη βαλίτσα η οποία περιείχε τρία δοχεία, μέσα στα οποία υπήρχε κάνναβη (Τεκμ. 87). Δίπλα από το εν λόγω ερμάρι, ο κατηγορούμενος υπέδειξε ακόμα ένα πλαστικό δοχείο που περιείχε κάνναβη (Τεκμ. 88). Ο Αστ. 620 (Μ-7) του επέστησε την προσοχή του στο νόμο απάντησε «το χόρτο που σας έδειξα στο ερμάρι είναι δικό μου από αυτό που βρήκατε στο βουνό». Σε συνέχεια της έρευνας, στο ίδιο ερμάρι ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε ένα δοχείο μέσα στο οποίο υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (Τεκμ. 89). Την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «είναι και αυτή δική μου». Ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε μέσα σε συρτάρι πάγκου της κουζίνας, μία ζυγαριά ακρίβειας με ίχνη κάνναβης (Τεκμ. 90), την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «ζυγίζω αυτό που πίννω». Πάνω σε τραπεζάκι στο σαλόνι του διαμερίσματος, ο Αστ. 620 (Μ-7) βρήκε τρεις σπαστήρες που περιείχαν ίχνη κάνναβης, τους υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «εν δικοί μου». Την ίδια ημέρα, ο Αστ. 620 (Μ-7), πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κατοχή των ανευρεθέντων και ισχυρίσθηκε ότι τα είχε για δική του χρήση, ενώ κάποτε προμήθευε και φιλικά του πρόσωπα 10-20 γρ. κάνναβη τα οποία ωστόσο δεν θέλησε να κατονομάσει. Επιπλέον ο κατηγορούμενος ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση ότι κατά το έτος 2014 και 2015 στη Βάσα Κελλακίου καλλιέργησε 3 φυτά του γένους κάνναβης, αλλά και ότι κάπνιζε κάνναβη καθημερινά. Στη συνέχεια, ο Αστ. 620 (Μ-7), συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον κατηγορούμενο για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «καλλιεργούσα τα φυτά για δική μου χρήση». Η χημικός Μαρία Αυξεντίου, Μ-5, εξέτασε τα ανευρεθέντα φυτά και τη ξηρή φυτική ύλη, που εντοπίστηκαν στα υποστατικά και περιβόλι του κατηγορούμενου και από την εξέταση τους διαπίστωσε ότι: (α) τα 79 φυτά, ήταν του γένους κάνναβης, σε διάφορα ύψη που έφταναν μέχρι και τα 80 εκατοστά, (β) η δε ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβης συνολικού βάρους 4 κιλών και 116,83 γραμμαρίων, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο τον κατάλογο τεκμηρίων της αστυνομίας που αφορούσαν την παρούσα υπόθεση, Τεκμήριο 1, καθώς και την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, Τεκμήριο 2. Η ποσότητα της ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης που θα μπορούσε να εξαχθεί από τα εντοπισθέντα στην κατοχή του κατηγορούμενου φυτά παραμένει άγνωστη στο Δικαστήριο. Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι οι αριθμοί των μαρτύρων και των τεκμηρίων στους οποίους γίνεται αναφορά στα γεγονότα που εκτίθενται πιο πάνω, ταυτίζονται με τους αριθμούς που έχουν στο κατηγορητήριο οι εν λόγω μάρτυρες και στον κατάλογο τεκμηρίων της αστυνομίας, Τεκμήριο 1, αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από την 17.5.2016 και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε επίσης, όπως εκδοθεί διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως τα κατασχεθέντα 79 φυτά κάνναβης, η ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 4 κιλών και 116,83 γραμμαρίων, όπως και όλα τα τεκμήρια που καταγράφονται στον ενώπιον του δικαστηρίου κατατεθέντα κατάλογο τεκμηρίων της αστυνομίας, Τεκμήριο 1, δημευθούν και καταστραφούν. Στο εν λόγω αίτημα δεν έφερε ένσταση ο συνήγορος του κατηγορούμενου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής αναγνωρίζοντας κατ' αρχή τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, στοιχείο το οποίο όπως ανέφερε και ίδιος ο κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί και κάλεσε το Δικαστήριο να εφαρμόσει την αρχή της εξατομίκευσης. Στάθηκε επίσης στην άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου στην αστυνομία αλλά και στο Δικαστήριο, γεγονός που κατά την άποψή του καταδεικνύει τη μεταμέλεια και τη συνειδητοποίηση του λάθους στο οποίο υπέπεσε. Όσον αφορά τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου ο ευπαίδευτος συνήγορος, πέραν του περιεχομένου της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, το οποίο υιοθέτησε πλήρως, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος από τη βρεφική του ηλικία είχε έρθει σε επαφή με την κάνναβη, αφού η μητέρα του για να τον κατευνάζει όταν ήταν ανήσυχος, του χορηγούσε τσάι από φυτό κάνναβης. Αυτό το γεγονός αλλά και η μετέπειτα σχηματισθείσα σε αυτόν από την μητέρα του πεποίθηση πώς η κάνναβη είχε για τον ίδιο και για το πρόβλημα των πονοκεφάλων που αντιμετώπιζε, θεραπευτικές ιδιότητες, τον οδήγησε να αρχίσει την χρήση κάνναβης από πολύ μικρή ηλικία. Μια συνήθεια την οποία συνέχισε και στην Αμερική όπου όταν μετέβη εκεί για σκοπούς εργασίας, ήρθε σε επαφή με το "Κίνημα των Λουλουδιών", ότι αυτό σημαίνει για τον ίδιον αφού δεν έχουμε δικαστική γνώση για το τι αυτό εξυπακούει. Είναι ακόμη εισήγηση του συνηγόρου ότι όταν o κατηγορούμενος επέστρεψε στην Κύπρο και μετά την οικονομική του καταστροφή, λόγω της ανάγκης του για χρήση κάνναβης και της οικονομικής του αδυναμίας να την προμηθεύεται δι' αγοράς, οδηγήθηκε στην καλλιέργεια φυτών κάνναβης, αρχικά για να ικανοποιεί τις δικές του ανάγκες, στη συνέχεια δε για να προμηθεύει και φίλους του χρήστες. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος κατά τον απελευθερωτικό αγώνα 1955 - 1959, συμμετείχε ενεργά σε αυτόν με την μεταφορά δεμάτων και αφισοκόλληση. Επικαλέστηκε ακόμη την ηλικία του κατηγορούμενου η οποία, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου και το προσδόκιμο ζωής στην Κύπρο, που είναι δυνάμει μελέτης του Τμήματος Στατιστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας, για τους άνδρες η ηλικία των 75 - 76 ετών, δικαιολογεί την επίδειξη στο πρόσωπο του της μέγιστης δυνατής επιείκειας. Αναφορικά δε με το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο κάλεσε το Δικαστήριο να του δώσει την ευκαιρία να προλάβει να δει το μικρότερο του παιδί, που είναι σήμερα 14 χρονών, να μεγαλώνει, ελεύθερος. Eπισημαίνουμε ότι ό,σα αναφέρθηκαν από το συνήγορο του κατηγορουμένου δεν αμφισβητήθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Έχουμε εξετάσει τα ό,σα ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχουμε επίσης μελετήσει με τη δέουσα προσοχή την προς υποστήριξη των εισηγήσεων του, νομολογία και νομικές αυθεντίες στις οποίες μας παρέπεμψε. Τα αδικήματα των κατηγοριών στις οποίες ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος, είναι πολύ σοβαρά, στοιχείο που συνάγεται και από τις προβλεπόμενες από την νομοθεσία ποινές. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, όπως είναι η κάνναβη και τα φυτά κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια, της προμήθειας κάνναβης, της καλλιέργειας φυτών κάνναβης και του καπνίσματος φυτού κάνναβης, προβλέπεται διά βίου φυλάκιση. Το στοιχείο δε αυτό έχει αναγνωριστεί και από την νομολογία[1]. Aκόμη η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν σχέση με ναρκωτικές ουσίες έχει κατ' επανάληψη επισημανθεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο, με τις αποφάσεις του οποίου η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών, προβάλλεται ως επιτακτική. Όπως ενδεικτικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Πανίκος Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 807: «Έχει επανειλημμένως τονιστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η διεργασία επιβολής ποινής είναι ένα λεπτό και ταυτόχρονα σημαντικό έργο που επιτελείται από το πρωτόδικο δικαστήριο. Λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο η συγκεκριμένη περίπτωση εκάστου κατηγορούμενου αλλά και η αναγκαιότητα προστασίας της κοινωνίας από τα αδικήματα, όπως τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν μάστιγα και θα μπορούσαμε να πούμε, με βάση το μεγάλο αριθμό υποθέσεων που εκδικάζονται από τα δικαστήρια, ότι αποτελεί σοβαρότατο πρόβλημα και στην κυπριακή κοινωνία. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αποτελεί την πρωταρχική ένδειξη για το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει αδικήματα αυτής της μορφής. Με βάση τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο του 1977 (Ν. 29/77), για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση μέχρι 8 χρόνια. Για το σοβαρότερο αδίκημα της προμήθειας του εν λόγω ελεγχομένου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου.» Είναι δε κοινό τοις πάσι, ότι τα τελευταία χρόνια διακινούνται στη χώρα μας μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι υπερβολικό. Παρά δε τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί για την πρόληψη και την καταστολή του παγκόσμιου αυτού φαινομένου, φαίνεται το πρόβλημα να έχει διογκωθεί και να έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας και τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που εντοπίζονται από την Αστυνομία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ένα τρίτο των υποθέσεων που καταχωρήθηκαν μέχρι σήμερα ενώπιον του Κακουργιοδικείου υπό την παρούσα σύνθεση του για εκδίκαση, αφορούν ναρκωτικές ουσίες. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[2]. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Το Ανώτατο Δικαστήριο, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης των αδικημάτων αυτών από τα δικαστήρια και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Ο σκοπός δε της αποτρεπτικότητας της ποινής, όπως διαχρονικά έχει αναγνωριστεί, ενέχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση[3]. Ο αποτρεπτικός δε χαρακτήρας των ποινών, όπου αυτές κρίνονται ως αρμόζουσες, πρέπει να αντανακλάται στο ύψος τους και να αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας[4], η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών[5]. Στην υπό κρίση υπόθεση ως πιο πάνω αναφέρεται, ο κατηγορούμενος κατείχε συνολικά 4 κιλά και 116,83 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και καλλιεργούσε 79 φυτά κάνναβης διαφόρων μεγεθών. Όπως γίνεται αντιληπτό πρόκειται για μεγάλη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και επίσης μεγάλο αριθμό φυτών κάνναβης, εκ των οποίων μάλιστα μερικά ήταν μεγάλου μεγέθους. Συγκεκριμένα όπως συνάγεται από την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, η οποία κατατέθηκε ενώπιον μας και έγινε Τεκμήριο 2, το ύψος των φυτών κάνναβης που καλλιεργούσε ο κατηγορούμενος, κυμαίνεται από 3 μέχρι και 80 εκατοστά. Η ποσότητα της ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και ο αριθμός των φυτών που εντοπίσθηκαν, καταδεικνύουν ότι οι ναρκωτικές ουσίες δεν ήταν μόνο για προσωπική χρήση του κατηγορούμενου, αλλά ως και η παραδοχή του και για σκοπούς προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Ακόμη με την παραδοχή του ίδιου του κατηγορούμενου αυτός προμήθευε συστηματικά με κάνναβη, από τις ποσότητες που παρασκεύαζε, φίλους του χρήστες ναρκωτικών. Αυτό δε το στοιχείο μαζί με το διαχρονικά και οργανωμένο τρόπο καλλιέργειας των φυτών κάνναβης, κρίνουμε ότι επιτείνει ακόμη περισσότερο τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, αφού καταδεικνύει μία μακρόχρονη και χωρίς οποιαδήποτε αναστολή εγκληματική συμπεριφορά. Βεβαίως, τα Δικαστήρια στα πλαίσια της εξατομίκευσης μιας ποινής και σύμφωνα με τα όσα η νομολογία έχει αναγνωρίσει, δεν βασίζονται μόνο στη σοβαρότητα ενός αδικήματος και στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας[6], ακόμα και όταν υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, τούτο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ατονεί το καθήκον εξατομίκευσής της. Παράλληλα διατηρούμε κατά νου και δεν μας διαφεύγει, ότι η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου ή να αναιρεί τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής, που επιβάλλει η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος που έχει διαπράξει ένας κατηγορούμενος[7]. Για σκοπούς λοιπόν μετριασμού της ποινής λαμβάνουμε κατ' αρχάς υπόψη την άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου στην Αστυνομία καθώς επίσης και τη συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές αφού μετά την σύλληψη του, έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και έδωσε λεπτομέρειες για την όλη εγκληματική του δραστηριότητα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας[8]. Στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος βαρύνετο με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορούσε την κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια 688,2684 γραμμαρίων, φυτού κάνναβης. Ποινή φυλάκισης 6 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα, μειώθηκε σε 5 έτη επειδή το Κακουργιοδικείο «δεν προσέδωσε καμία σημασία στη συνεργασία του εφεσείοντος με τις ανακριτικές αρχές». Σε σχέση με τη συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία επισημαίνουμε ότι αυτός παραδέχτηκε άμεσα την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 6, 8 και 9, αλλά πρόσθετα, αυτοβούλως, αποκάλυψε και παραδέχτηκε στην αστυνομία, την διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 2, 4, 10 και 11. Παρατηρούμε δε ότι για τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4, 10 και 11, οι διωκτικές αρχές τελούσαν σε πλήρη άγνοια, τόσο για τη διάπραξη τους, όσο και για το πρόσωπο του αδικοπραγούντα. Μετριαστικό παράγοντα αποτελεί και η παραδοχή του κατηγορούμενου, ενώπιον του δικαστηρίου η οποία έγινε πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης. Δίδεται από το Δικαστήριο βαρύτητα τόσο στη συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία, ως την περιγράψαμε πιο πάνω ως επίσης και στην παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς όμως να παραβλέπουμε ότι ο συσχετισμός του κατηγορουμένου με τα αδικήματα των κατηγοριών 6, 8 και 9 δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο εφόσον οι ναρκωτικές ουσίες εντοπίσθηκαν σε υποστατικά και περιβόλι που κατείχοντο από τον κατηγορούμενο και στην παρουσία του. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας[9], τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «.αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Τέλος για τον ίδιον παράγοντα, στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας[10] όπου το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε ποινή φυλάκισης για κατοχή 996,8 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια από 4 ½ χρόνια σε 3 ½ χρόνια, τονίζεται ότι: «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι΄ αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Δεχόμαστε ακόμα σαν μετριαστικό παράγοντα, από τα ό,σα ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου προς τούτο επικαλέστηκε, ότι διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενος από την ίδια την εξάρτησή του. Λαμβάνουμε ακόμα υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής ότι οι ναρκωτικές ουσίες που ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του και τα φυτά που καλλιεργούσε, δεν είναι από τα πλέον σκληρά ναρκωτικά αφού συγκαταλέγονται στην Τάξη Β (στοιχεία που και ο Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος, Ν.29/77, άρθρο 30

(4), αναγνωρίζει ως παράγοντες που καθιστούν τα αδικήματα λιγότερο σοβαρά). Αναφορικά δε με την ποσότητα που θα μπορούσε να εξαχθεί από τα φυτά κάνναβης που ο κατηγορούμενος καλλιεργούσε, έχοντας υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομ.29.4.2014, στην υπόθεση Ανδρέας Παντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 247/2013 και εφόσον δεν έχουμε μαρτυρία γι αυτή, δεν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε σε μέγεθος, στοιχείο που θα επενεργούσε είτε προς όφελος είτε ως πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας για τον κατηγορούμενο, σε σχέση με την συνολική ποσότητα που είχε στην κατοχή του. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Παντελή ν. Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χατζηχαμπής Δ., αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής: «Θεωρούμε ότι όντως πρέπει να δοθεί σημασία, όπως ελέχθη από πλευράς της Δημοκρατίας, στο γεγονός ότι επρόκειτο για μια καλά σχεδιασμένη καλλιέργεια, όμως τούτο δεν είναι ο μόνος αποφασιστικός παράγων που πρέπει να ληφθεί υπόψη και θεωρούμε πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η ποσότητα των φυτών είναι πολύ μικρή. Περαιτέρω, όπως ήδη υποδείξαμε, δεν έχουμε μαρτυρία που να δεικνύει την ποσότητα της κάνναβης που μπορούσε να εξαχθεί από τα φυτά αυτά. Όσο και αν θεωρηθεί ως δεδομένη η πρόθεση προμήθειας, εντούτοις οι προεκτάσεις της όσον αφορά τα μεγέθη της δεν είναι τόσο σαφείς ενώπιον του Δικαστηρίου.» Λαμβάνουμε ακόμα υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου στις οποίες αναφέρθηκε ο συνήγορος του, αλλά και ως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Συνοπτικά σημειώνουμε ότι: Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 71 ετών, συνταξιούχος και κατάγεται από τον Κοντεμένο. Προέρχεται από αγροτική οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης και είναι πατέρας 5 ενηλίκων και ενός ανηλίκου παιδιού. Φοίτησε μέχρι την Α΄ Τάξη Γυμνασίου και έπειτα διέκοψε τη φοίτησή του για να εργαστεί. Από μικρή ηλικία άρχισε να εργάζεται ως ταπετσάρης. Υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και έπειτα συνέχισε να ασχολείται με ταπετσαρίες. Το 1964 τέλεσε τον πρώτο του γάμο από τον οποίο απέκτησε τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του. Μετά την πάροδο 5 ετών ο γάμος του διαλύθηκε. Τη φύλαξη των παιδιών ανέλαβε η μητέρα τους. Το 1974 ο κατηγορούμενος μετέβηκε στην Αμερική όπου εργάστηκε για κάποιους μήνες σε εργοστάσιο επίπλων. Ακολούθως μετακινήθηκε στο Λονδίνο όπου παρακολούθησε σειρά μαθημάτων σε κολλέγιο και ειδικεύτηκε στις ταπετσαρίες. Εκεί τέλεσε δεύτερο γάμο από τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους η οικογένεια επέστρεψε στην Κύπρο όπου απέκτησαν ακόμη μια κόρη. Χώρισαν μετά από 29 χρόνια έγγαμου βίου. Στην Κύπρο ο κατηγορούμενος ίδρυσε διάφορες εταιρείες και ασχολήθηκε με ταπετσαρίες και έπιπλα. Λόγω της οικονομικής κρίσης τερμάτισε τη λειτουργία τους και πηγαινοερχόταν στη Συρία όπου ασχολείτο με το ίδιο αντικείμενο μέχρι τη συνταξιοδότηση του. Στη Συρία την τρίτη σύζυγο του η οποία κατάγεται από το Μαρόκο. Τέλεσαν γάμο και απέκτησαν το μικρότερο τους γιο. Χώρισαν μετά από 13 χρόνια έγγαμου βίου και τη φύλαξη του παιδιού ανέλαβε η μητέρα του. Ο ίδιος καταβάλλει μηνιαία διατροφή και διατηρεί τακτική επικοινωνία μαζί του. Ο κατηγορούμενος από νεαρή ηλικία είναι χρήστης κάνναβης. Παρουσιάζει επίσης πρόβλημα όρασης αφού μετά από αποτυχημένη χειρουργική επέμβαση έχασε την όραση του. Στο σημείο όμως αυτό υπομνήσκουμε, ότι σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκαλούνται από την κατοχή, διάδοση και εμπορία των ναρκωτικών. Λαμβάνονται βεβαίως υπόψη, δεν είναι όμως ικανές να εξασθενίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Σχετική είναι η απόφαση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[11], όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 A.A.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Δεν μας διαφεύγει επίσης ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, στοιχείο που λαμβάνουμε δεόντως και σοβαρά υπόψη. Τούτο διότι ο κατηγορούμενος σύμφωνα με τα όσα έχουν εκτεθεί ενώπιον μας, είναι ηλικίας 71 ετών και δεν έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Αυτό το στοιχείο που όπως και η σχετική επί του θέματος νομολογία αναγνωρίζει[12], πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη αφού το λευκό ποινικό μητρώο ενός προσώπου σε συνδυασμό με τη μεγάλη ηλικία του αποτελεί τις αποταμιεύσεις της ζωής του, τις οποίες μπορεί να επικαλεστεί και να χρησιμοποιήσει στην κατάλληλη περίπτωση. Για το θέμα αυτό αντλούμε καθοδήγηση και από τα ό,σα λέχθηκαν στις υποθέσεις στις οποίες αναφορά έκανε και ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης, Alexander Liastchenko v. Δημοκρατίας[13], στην οποίαν ο κατηγορούμενος ήταν 64 ετών και Νίκος Νικολάου κ.α. ν. Δημοκρατίας[14], στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Όμως το μόνο στοιχείο που μας απασχόλησε είναι κατά πόσον η μεγάλη ηλικία του Εφεσείοντος βρήκε ορθή αντανάκλαση στις ποινές που τελικά του επιβλήθηκαν. Σύμφωνα με τη νομολογία, για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων, όπως είναι η παρούσα περίπτωση που τα αδικήματα επισύρουν ποινή φυλάκισης μέχρι και ισόβια, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, ακόμη και η ηλικία του, δεν μπορούν να έχουν ουσιαστική σημασία. Διαφορετικά τα δικαστήρια θα έστελλαν λανθασμένα μηνύματα σε όσους ασχολούνται με τη διακίνηση ναρκωτικών. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Pittas v. Police

(1968)2 CLR 137 και Chokami v. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 189. Όμως κάθε κατηγορούμενος δικαιούται σε εξατομίκευση της ποινής. Ανάλογα με το είδος και τη σοβαρότητα του αδικήματος, τα περιθώρια ποικίλουν. Στην προκειμένη περίπτωση η μεγάλη ηλικία του Εφεσείοντος σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο, δικαιολογούσαν κάποια περαιτέρω εξατομίκευση της ποινής, ώστε ο Εφεσείων να μπορέσει να αποφυλακιστεί σε μια ηλικία που θα του επιτρέπει να αντιμετωπίσει διαφορετικά το υπόλοιπο της ζωής του (βλ. R. v. Nicholson

(1992)14 Cr. Ap. Rep.

(5)311 και Principles of Sentencing by D. A. Thomas, Πρώτη Έκδοση, σελ. 173). Ακόμα και με τη μείωση που θεωρούμε ορθό και δίκαιο να επιφέρουμε, η ποινή φυλάκισης συνεχίζει να είναι μακρά και δεν παύει να αντανακλά τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Εφεσείων. Για τους λόγους που εξηγήσαμε, η ποινή των 16 χρόνων στη δεύτερη και τέταρτη κατηγορία, παραμερίζεται και αντικαθίσταται με ποινή φυλάκισης 13 χρόνων στην κάθε μια από τις πιο πάνω δύο κατηγορίες. Οι ποινές να συντρέχουν τόσο μεταξύ τους, όσο και με την τετραετή ποινή φυλάκισης στην πρώτη κατηγορία.» Επισημαίνουμε ότι στην εν λόγω υπόθεση ο ένας εκ των εφεσειόντων για τον οποίο γίνεται αναφορά στο πιο πάνω απόσπασμα ήταν ηλικίας 65 ετών. Κρίνουμε λοιπόν ότι για τον κατηγορούμενο ο παράγοντας αυτός, σε συνάρτηση με τους λοιπούς ελαφρυντικούς παράγοντες τους οποίους έχουμε παραθέσει ανωτέρω, δικαιολογούν την προς το ευνοϊκότερο από άλλες παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, κολάσιμη αντιμετώπιση του. Όπως πλειστάκις έχει αναφερθεί, η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων, αλλά και της διαμορφωθείσας δια της νομολογίας τάσης αναφορικά με το ύψος και το είδος των επιβαλλομένων ποινών για παρομοίας φύσεως αδικήματα. Σε σχέση δε με τον τελευταίο παράγοντα έχουμε παράλληλα υπόψη ότι, ως επίσης η νομολογία έχει αναγνωρίσει, οι προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με τις ποινές που επιβλήθηκαν σε παρόμοια αδικήματα, είναι μεν καθοδηγητικές, όχι όμως απόλυτα καθοριστικής σημασίας και αυτό διότι η κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται και με βάση τα δικά της γεγονότα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας[15] το Ανώτατο Δικαστήριο απόφαση του, διά του Νικήτα Δ., σημείωσε σχετικά τα πιο κάτω: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοϊνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. ........................ Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση.» Με αυτά κατά νουν παραθέτουμε στη συνέχεια μερικές εκ των πολλών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις οποίες για παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά που ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος στην παρούσα, επικροτήθηκαν ή και διαφοροποιήθηκαν, οι πρωτοδίκως επιβληθείσες ποινές. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας[16], ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 3 κιλών περίπου κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Πρωτόδικα του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, την οποία το Εφετείο επικύρωσε αφού βρήκε ότι αυτή ήταν ορθή και δίκαιη ποινή. Στη Χρίστου ν. Δημοκρατίας[17], το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης 11 ετών σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του (τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Τίτος κ.ά. ν. Δημοκρατίας[18],ποινή φυλάκισης 2 χρόνων στην κατηγορία (ανάμεσα σε άλλες περιλαμβανομένης της οπλοκατοχής) της καλλιέργειας 23 φυτών κάνναβης, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Ανδρέας Παντελή ν. Δημοκρατίας[19], το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές που επιβλήθηκαν πρωτόδικα για τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και της καλλιέργειας 12 φυτών κάνναβης από 6 χρόνια, σε τρία και δύο χρόνια αντίστοιχα. Στην υπόθεση Χριστόφορος Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας[20], επικυρώθηκαν παρά την διαπίστωση ότι ήταν αυστηρές, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 ετών για παράνομη καλλιέργεια 147 φυτών κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο και για κατοχή 250 γραμμαρίων κάνναβης, επίσης με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλο πρόσωπο. Στη Γεωργίου άλλως «Κακής» ν. Δημοκρατίας[21], επικυρώθηκε ποινή τριετούς φυλάκισης για καλλιέργεια 77 φυτών κάνναβης αλλά σε γλάστρες που βρίσκονταν σε αγροτεμάχιο. Στην κατοχή του εφεσείοντα βρέθηκε και μικρή ποσότητα κάνναβης για δική του χρήση. Συνακόλουθα και χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες, την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών Τάξεως «Β» που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, αλλά και τους λοιπούς επιβαρυντικούς παράγοντες που μνημονεύονται πιο πάνω, έχουμε καθήκον κατά την επιλογή και επιμέτρηση του είδους και του εύρους της ποινής, να λάβουμε υπόψη και να προσδώσουμε την δέουσα βαρύτητα, σε όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν γίνει αποδεκτοί πιο πάνω. Μετά λοιπόν από πολλή περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή στο πρόσωπο του κατηγορούμενου, είναι αυτή της φυλάκισης, αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής[22]. Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ιδιαίτερα το προχωρημένο της ηλικίας του, η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές, το λευκό ποινικό μητρώο του καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, κρίνουμε ότι θα επηρεάσουν την έκταση των ποινών φυλάκισης με σχετική έκπτωση σε εκείνες που υπό διαφορετικές συνθήκες και δεδομένα, θα επιβάλλαμε. Καταληκτικά επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση τις ακόλουθες ποινές: Κατηγορία 2: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Κατηγορία 4: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Κατηγορία 7: Ποινή φυλάκισης 5 χρόνων. Κατηγορία 9: Ποινή φυλάκισης 5 χρόνων. Κατηγορία 10: Ποινή φυλάκισης 5 χρόνων. Κατηγορία 11: Ποινή φυλάκισης 1μηνός. Στην 6η και 8η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 7η και 9η κατηγορία αντίστοιχα, στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Όλες οι ποινές να συντρέχουν. Νοείται βεβαίως ότι οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και τελεί από κράτηση, δηλαδή από τις 17.5.2016. Περαιτέρω και εξασκώντας την εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 31 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/1977, διατάσσουμε τη δήμευση και καταστροφή όλων των τεκμηρίων που καταγράφονται στον κατάλογο τεκμηρίων της αστυνομίας ο οποίος κατατέθηκε ενώπιον μας και έγινε Τεκμήριο 1, στα οποία βεβαίως περιλαμβάνονται και τα 79 φυτά κάνναβης και το 4 κιλά και 116,83 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, κάπνισμα φυτού κάνναβης [1] Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632 [2] (Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία

(1972)2 ΑΑΔ 73, Moussa και Δημοκρατία

(1992)2 ΑΑΔ 320 και Μallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711) [3] (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342, 351) [4]

(1999)2 ΑΑΔ 577 [5] Βλ. επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551 [6]

(1989)2 ΑΑΔ 245 [7] Βλ. Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21) και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224 [8]

(2013)2 ΑΑΔ 746 [9] Ποινική έφεση 110/2014, ημερομηνίας 15.6.2015 [10] Π.Ε. 163/2015, ημερομηνίας 11.7.2016 [11]

(1999)2 ΑΑΔ 577 [12] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου Λουκά

(1992)2 ΑΑΔ 241 [13] Ποινική Έφεση 216/2014, ημερομηνίας 19.3.2015 [14]

(2010)2 ΑΑΔ 616 [15]

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131 [16] Ποινική Έφεση 187/13, ημερομηνίας 22.5.14 [17]

(2007)2 ΑΑΔ σελ. 448 [18]

(2000)2 ΑΑΔ 409 [19] Ποινική Έφεση 247/13, ημερομηνίας 29.4.14 [20]

(2012)2 ΑΑΔ 11 [21]

(1998)2 ΑΑΔ 162 [22] Βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98