Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Ανδρούλα Γαζή κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 5561/15, 3/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 5561/15 Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού και
- Ανδρούλα Γαζή
- Στάλα Νεοκλέους Ημερομηνία: 3/3/2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού (για την απαγγελία της απόφασης η κα Δ. Ναπολέοντος) Για την Κατηγορούμενη 1: κ. Χρ. Παύλου Για την Κατηγορούμενη 2 : κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενες 1 και 2 παρούσες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενες 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού τρεις κατηγορίες για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της απόπειρας ένοπλης ληστείας και της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη (1η -3η Κατηγ.). Ακριβώς πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και την κλήση στο εδώλιο του μάρτυρα του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης 1, ζήτησε τη διαγραφή της 1ης κατηγορίας που αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας για διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή της απόπειρας ένοπλης ληστείας. Την εισήγηση αυτή καθώς και την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ο κ. Παύλου υιοθέτησε και ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης
- Προς υποστήριξη της θέσης του επικαλέσθηκε ο κ. Παύλου, τον λόγο της απόφασης Γρηγόρης Α. Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 221. Πράγματι στην απόφαση αυτή, συνοψίσθηκαν οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της συμπερίληψης σε κατηγορητήριο κατηγορίας για συνωμοσία και των εξαιρέσεων που υπάρχουν. Όπως λέχθηκε: «Η συνύπαρξη της κατηγορίας της συνωμοσίας μαζί με το ουσιαστικό αδίκημα δεν είναι επιθυμητή, διότι πιθανόν να προκαλέσει επιπλοκές. Σε σχέση με το θέμα αυτό δεν μπορούν να τεθούν ανελαστικοί κανόνες. Κάθε υπόθεση πρέπει να εξετάζεται στη βάση των δικών της δεδομένων. Η γενική αρχή του ανεπιθύμητου της συμπερίληψης στη βάση των αποφάσεων Verrier v. DPP [1967] 2 A.C. 195, R. v. Griffiths [1966] 1 Q.B. 589 και R. v. Greenfield 57 Cr. App. R. 849, υπόκειται στις εξής εξαιρέσεις: (
- i)Η συμπερίληψη είναι επιθυμητή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης σε περίπλοκες υποθέσεις, όπου είναι αναγκαία η παρουσίαση ολοκληρωμένης εικόνας, που δεν μπορεί να επιτευχθεί με μόνη την ένθεση σχετικών ουσιαστικών κατηγοριών (R. v. Hammersley 42 Cr. App. R. 207), (
- ii)όπου υπάρχει καθαρή μαρτυρία για συνωμοσία, αλλά ελάχιστη μαρτυρία όσον αφορά τη διάπραξη από τους συνωμότες των ουσιαστικών αδικημάτων, η συμπερίληψη της κατηγορίας της συνωμοσίας είναι και δικαιολογημένη και αναγκαία, (iii) όπου η συμφωνία για τη διάπραξη του αδικήματος είναι από μόνη της πλέον ειδεχθής, παρά το ίδιο το αδίκημα. Το προαναφερθέν όμως θέμα δεν είχε εγερθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ώστε να τύχει του ανάλογου χειρισμού. Το ανεπιθύμητο με βάση τη νομολογία δεν εξισούται με απαγόρευση. Η συμπερίληψη απλώς και μόνο της κατηγορίας της συνωμοσίας δεν μπορεί να οδηγήσει άνευ ετέρου σε ακυρότητα της διαδικασίας εκτός εάν, όπως αποφασίστηκε και στην υπόθεση Κρίνος Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22, το Δικαστήριο θεωρήσει ότι ο κατηγορούμενος επηρεάστηκε δυσμενώς κατά την υπεράσπισή του ή ήταν γενικότερα άδικη γι' αυτόν». Όπως προκύπτει από το λόγο της απόφασης αυτής, κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα δικά της δεδομένα, ενώ παράλληλα θα πρέπει να καταδειχθεί ότι η συμπερίληψη του αδικήματος της συνωμοσίας, θα προκαλέσει αδικία στην υπεράσπιση και θα επηρεάσει το δικαίωμα του κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη. Σχετικές επί του θέματος είναι και η αποφάσεις R. v. Jones and others 59, Cr.App.R. 120 και R. v. Findlayand Francis [1992] Crim. L.R. 372 CA . Στην εξεταζόμενη περίπτωση και για να ήταν σε θέση το Δικαστήριο να διαπιστώσει εάν όντως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκληθεί, θα έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του εκείνα τα γεγονότα που θα του το επέτρεπαν, κάτι που δεν έχει γίνει. Όπως αναφέρεται στην απόφαση Γρηγόρης Α. Χρυσάνθου πιο πάνω, «Το ανεπιθύμητο με βάση τη νομολογία δεν εξισούται με απαγόρευση». Έτσι λοιπόν η συμπερίληψη και μόνο της κατηγορίας αυτής χωρίς να έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι η συμπερίληψη αυτή θα προκαλέσει αδικία στην υπεράσπιση και θα επηρεάσει το δικαίωμα των κατηγορουμένων για δίκαιη δίκη είναι πρόωρο και δεν μπορεί να αποφασισθεί. (Υπ.)............ Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ