← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 4096/14, 25/4/2017

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 4096/14, 25/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4096/14 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 25 Απριλίου, 2017 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Γιασκούρη και κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου Για τον Κατηγορούμενο: κα. Κ. Αρκάδη Κατηγορούμενος, παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος

  1. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος στις 27/12/2012, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής EYM 182, στην οδό Απ. Βαρνάβα στη Λεμεσό, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Σκιαγράφηση της Υπόθεσης
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας, παρουσίασε ως μάρτυρες τον Α/Λοχία 2700, Τρύφωνα Θεοχάρους (ΜΚ 1), τον Αστ. 2201, Αιμίλιο Νικολάου (ΜΚ 2), τον κ. Μάριο Μάρκου (ΜΚ 3) και τον κ. Χριστόδουλο Μάρκου (ΜΚ 4).
  3. Αφού έκρινα ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, ο κατηγορούμενος επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως. Κατέθεσε επίσης ως μάρτυρας υπεράσπισης ο κ. Χρίστος Αλκιβιάδους (ΜΥ 1).
  4. Κατατέθηκαν συνολικά 10 Τεκμήρια.
  5. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έτυχαν αμφισβήτησης και αποτέλεσαν κοινές θέσεις τα ακόλουθα:

(1)Στις 27/12/2012, περί ώρα 18:00, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΥΜ 182, στην οδό Απ. Βαρνάβα με βόρεια κατεύθυνση.
(2)Η Απ. Βαρνάβα σε κάποιο σημείο, ανατολικά, ενώνεται με την οδό Σεϋχελλών. Βορειότερα η Απ. Βαρνάβα συμβάλλεται με άλλες οδούς.
(3)Το όχημα του κατηγορουμένου συγκρούστηκε με τον πεζό ΜΚ 3. Το ακριβές σημείο αποτελεί επίδικο ζήτημα.
(4)Δυτικά της Απ. Βαρνάβα υπάρχει πεζοδρόμιο. Οι μάρτυρες ΜΚ 2, 3, Κατηγορούμενος και ΜΥ 1 συμφωνούν ότι υπάρχει υψομετρική διαφορά, με τον δρόμο. Οι ΜΚ 2, 3 και ο Κατηγορούμενος την προσδιόρισαν στα 15 εκ. περίπου. Δεν έχει μετρηθεί.
(5)Ο ΜΚ 3 φορούσε μαύρα ρούχα (μαρτυρία του ΜΚ 3 και κατηγορουμένου).
  1. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος συγκρούστηκε με τον πεζό ΜΚ 3 ενώ αυτός βρισκόταν επί του δυτικού πεζοδρομίου της Απ. Βαρνάβα, αριστερά σύμφωνα με την κατεύθυνση που ακολουθούσε το όχημα του κατηγορουμένου.
  2. Η εκδοχή της Υπεράσπισης είναι ότι η σύγκρουση έγινε εντός του δρόμου. Οι περιστάσεις της σύγκρουσης είναι τέτοιες που δείχνουν αμελή είσοδο του ΜΚ 3 στο δρόμο και όχι αμελή οδήγηση από πλευράς κατηγορουμένου, ο οποίος δέχεται ότι κινήθηκε αριστερότερα για να αποφύγει άλλο όχημα που εισήλθε στη λωρίδα πορείας του, όχι όμως ότι βγήκε πάνω στο πεζοδρόμιο. Είναι επίσης η θέση της Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν είδε τον ΜΚ 3 πριν τη σύγκρουση.
  3. Το Δικαστήριο για να καταλήξει θα πρέπει να διαπιστώσει:
(1)Ποιο ήταν το καθήκον επιμέλειας που είχε ο κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις και τα αντικειμενικά δεδομένα που υπήρχαν τη δεδομένη στιγμή (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 CLR 387, 392), και
(2)Αν ο κατηγορούμενος, έχοντας ως μέτρο το επίπεδο του μέσου συνετού και προσεκτικού οδηγού και όχι του ενεχόμενου ή τέλειου οδηγού, το παρέβη (βλ. Markantonis, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202). 9. Ζητούμενο επομένως είναι η διαπίστωση από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αμέλειας[1] από πλευράς του κατηγορουμένου. Αμέλεια του άλλου εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει αφεαυτής την αμέλεια κατηγορούμενου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτό που εξετάζεται είναι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου και σ' αυτήν αναζητείται τυχόν ποινική ευθύνη του (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Triftarides v. Police
(1968)2 CLR 140,144 - 145[2] και στην Varnakkides v. Police
(1962)2 CLR 1, 3[3] κατ' αναλογία). Η Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Α/Λοχίας 2700, Τρύφωνας Θεοχάρους (ΜΚ 1)
  1. Ο ΜΚ 1 ανέφερε ότι υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Υιοθέτησε αστυνομική του κατάθεση ημερ. 1/3/2013 (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Η μόνη εμπλοκή του στην υπόθεση ήταν η λήψη φωτογραφιών στη σκηνή μετά το δυστύχημα, το ίδιο βράδυ αλλά και δύο μέρες μετά, στις 29/12/
  2. Κατέθεσε σχετική δέσμη 33 φωτογραφιών ως Τεκμήριο
  3. Αστ. 2201, Αιμίλιος Νικολάου (ΜΚ 2)
  4. Ο ΜΚ 2 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την αστυνομική του κατάθεση ημερ. 19/3/2013 (Τεκμήριο 3). Μετέβη στη σκηνή το ίδιο βράδυ, έλαβε μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 4) με το οποίο συμφώνησαν ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ
  5. Με βάση το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε συμμετρικό το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Έλαβε επίσης ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 27/12/2012 (Τεκμήριο 6) και ακολούθως στις 9/3/2013 τον κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 7). Έλαβε επίσης φωτογραφίες του ΜΚ 2 στο νοσοκομείο (Τεκμήριο 8).
  7. Αναφερόμενος στη σκηνή του δυστυχήματος εξήγησε ότι το όχημα του κατηγορουμένου είχε μετακινηθεί από την τελική του θέση. Σημείωσε με Χ το σημείο σύγκρουσης που υποδείχθηκε από τον κατηγορούμενο. Το εν λόγω σημείο βρίσκεται σε απόσταση 1.10 μ. από το αριστερό (δυτικό) πεζοδρόμιο. Σημείωσε με Χ1 το σημείο σύγκρουσης που υποδείχθηκε από τον ΜΚ 2 επί του αριστερού πεζοδρομίου και με Ψ κηλίδα αίματος που εντόπισε. Για σκοπούς πληρότητας αξίζει να αναφερθεί, ότι στο σχέδιο σημειώθηκε επίσης κάτοπτρο που βρισκόταν στο δυτικό πεζοδρόμιο. Το σημείο Χ1 σημειώθηκε σε σημείο μεταξύ του κατόπτρου και της κηλίδας αίματος. Σημείωσε επίσης με Δ το σημείο που υποδείχθηκε από τον ΜΥ 1, ως το σημείο που βρισκόταν το όχημα του κατηγορουμένου όταν έγινε η σύγκρουση.
  8. Το όχημα του κατηγορουμένου είχε ζημιές μπροστά, προς τα αριστερά, πάνω από το αριστερό φανάρι, στο μπροστινό καπό και ανεμοθώρακα (υπέδειξε σχετικά τη φωτ. 11 του Τεκμηρίου 2). Σύμφωνα με τις ζημιές το σημείο σύγκρουσης Χ έπρεπε να είναι πιο αριστερά, απέκλεισε όμως ως σημείο σύγκρουσης το Χ
  9. Στο όχημα του κατηγορουμένου και στη «λίνια» του πεζοδρομίου δεν ανεβρέθηκαν σημάδια που να καταδεικνύουν ότι αυτό ανέβηκε στο πεζοδρόμιο. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι δεν εντόπισε κάτι που να συνάδει με συμπέρασμα ότι το όχημα του κατηγορουμένου ανέβηκε στο πεζοδρόμιο. Πιο πιθανό σημείο σύγκρουσης ήταν επομένως, για τον ίδιο, το σημείο Χ. Η ορατότητα ήταν μέχρι 40 μ. ο καιρός αίθριος το οδόστρωμα ξηρό και καθαρό. Ο φωτισμός δεν ήταν ιδιαίτερα καλός. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι η ορατότητα του κατηγορουμένου δεν εμποδιζόταν και ότι πίστευε ότι το όχημα του κινείτο με «κανονική» ταχύτητα. Μάριος Μάρκου (ΜΚ 3)
  10. Ο ΜΚ 3 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ημερ. 23/2/2013 (Τεκμήριο 9) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Φορούσε μαύρα ρούχα και περπατούσε στο δυτικό πεζοδρόμιο με βόρεια κατεύθυνση βλέποντας βόρεια. Έφτασε στη διασταύρωση, άκουσε κόρνα στάθηκε και κοίταξε προς τα πίσω να δει τι συμβαίνει. Είδε το όχημα του κατηγορουμένου να κατευθύνεται αριστερότερα, να ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο και να του κτυπά. Είχε δει και άλλο όχημα να κατευθύνεται νότια, δεν ήταν σε θέση όμως να πει αν αυτό είχε εισέλθει στην Απ. Βαρνάβα από την οδό Σεϋχελλών. Βρισκόταν 1 μ., περίπου, εντός του πεζοδρομίου (τοποθέτησε το σημείο στη φωτ. 21, Τεκμήριο 2). Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι ο φωτισμός δεν ήταν ιδιαίτερα καλός. Είχε σταματήσει να βαδίζει και κοιτούσε βορειανατολικά σε κτίριο όπου στον τρίτο όροφο έμενε φίλος του. Αρνήθηκε ότι κατέβηκε από το πεζοδρόμιο για να διασταυρώσει. Δεν ήταν επίσης σίγουρος για την ύπαρξη κατόπτρου σε σημείο επί του πεζοδρομίου πριν το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε, κατά το χρόνο της σύγκρουσης. Μπορεί, ανέφερε, να είχε τοποθετηθεί μετά. Χριστόδουλος Μάρκου (ΜΚ 4)
  11. Ο ΜΚ 4 είναι ο πατέρας του ΜΚ
  12. Η οικία τους βρίσκεται σε απόσταση 200 μ., περίπου, βορειοδυτικά του σημείου που έγινε το δυστύχημα. Ενημερώθηκε για το δυστύχημα σχεδόν αμέσως μετά, από φίλο του ΜΚ
  13. Κατευθύνθηκε αμέσως με το όχημα του στο σημείο όπου βρήκε τον ΜΚ 3 ξαπλωμένο στο πεζοδρόμιο μπροστά από σταθμευμένο όχημα (υπέδειξε σχετικά στη φωτ. 17, Τεκμήριο 2, το εν λόγω όχημα) Ο ΜΚ 3 ήταν μπρούμυτα στο έδαφος, το κεφάλι του έβλεπε βόρεια προς την άσφαλτο. Από την κνήμη και κάτω βρισκόταν κάτω από το αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο. Ο κατηγορούμενος ήταν λιπόθυμος στο έδαφος και κάποια κοπέλα του κρατούσε τα πόδια ψηλά για να τον επαναφέρει. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το σταθμευμένο όχημα δεν ήταν κτυπημένο. Μαρτυρία της Υπεράσπισης Κατηγορούμενος
  14. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε την ανακριτική του κατάθεση, ημερ. 27/12/2012, Τεκμήριο 6, ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Κινείτο επί της Απ. Βαρνάβα με βόρεια κατεύθυνση και με ταχύτητα 35 ΧΑΩ. Είχε τα φώτα του οχήματος σε λειτουργία. Ο οδικός φωτισμός ήταν «μειωμένος» αλλά δεν εμποδιζόταν η ορατότητα του. Μόλις έφτασε στη συμβολή με την οδό Σεϋχελλών, εισήλθε από την οδό Σεϋχελλών, όχημα το οποίο κινήθηκε ελαφρώς στην πορεία του. Ο ίδιος κινήθηκε ελαφρώς αριστερά για να το αποφύγει. Τότε ήταν που συγκρούστηκε με τον ΜΚ 3, τον οποίο δεν είχε δει προηγουμένως, αλλά μετά τη σύγκρουση. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είχε κινηθεί αριστερότερα σε απόσταση μισού περίπου μέτρου από το άλλο όχημα το οποίο εντόπισε σε μεταγενέστερο χρόνο και έδωσε τα στοιχεία του στην ασφαλιστική του εταιρεία και στην αστυνομία, χωρίς να γίνει οτιδήποτε περεταίρω. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν κόρναρε. Αρνήθηκε ότι μετακίνησε το όχημα για να μην εξαχθούν συμπεράσματα ως προς την ευθύνη του. Μετακίνησε το όχημα γιατί παρευρισκόμενος του είπε ότι εμπόδιζε. Αρνήθηκε υποβολή ότι βγήκε εκτός της λωρίδας του και ανέβηκε πάνω στο πεζοδρόμιο με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με τον ΜΚ
  15. Αλκιβιάδους Χρίστος (ΜΥ 1)
  16. Ο ΜΥ 1 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση, ημερομηνίας 29/12/2012, Τεκμήριο 10, ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Την επίδικη ημερομηνία και ώρα εργαζόταν σε Κρεπερί, της ιδιοκτησίας του, η οποία βρίσκεται στα ανατολικά της Απ. Βαρνάβα και βόρεια της Σεϋχελλών (υπέδειξε στη φωτ. 31, Τεκμήριο 2 την Κρεπερί). Άκουσε τη σύγκρουση και είδε πεζό στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου που τον κτύπησε. Το αυτοκίνητο ήταν σε ευθεία πορεία με βόρεια κατεύθυνση. Δεν είχε δει από πού διασταύρωνε ο ΜΚ 3, απλά του ανεφέρθη από πελάτη ότι, η σύζυγός του, είχε δει τον ΜΚ 3 να διασταυρώνει από ανατολικά προς δυτικά. Στην αστυνομία υπέδειξε που είχε δει το όχημα του κατηγορουμένου τη στιγμή της σύγκρουσης. Η θέση αυτή σημειώθηκε με Δ, Τεκμήρια 4 και
  17. Με το Δ σημειώθηκε το όχημα του κατηγορουμένου εντός του δρόμου.
  18. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι την στιγμή της σύγκρουσης είχε στραμμένη την πλάτη προς το δρόμο και γύρισε μόλις άκουσε τη σύγκρουση. Το κατάστημα μπροστά είναι όλο γυαλί. Ήταν σίγουρος, όπως άλλωστε ήταν και η θέση του στην κυρίως εξέταση, ότι το όχημα του κατηγορουμένου δεν είχε βγει πάνω στο πεζοδρόμιο. Συμφώνησε όμως ότι δεν ήταν δύσκολο για όχημα να ανεβεί στο πεζοδρόμιο. Δεν θυμόταν την ακριβή θέση του πεζού στο πεζοδρόμιο μετά τη σύγκρουση. Αξιολόγηση
  19. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Haloumias v. Police
(1970)2 CLR 154,156, Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1 Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω). 20. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ οι εμπλεκόμενοι βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). Αξιολόγηση του Α/Λοχία 2700, Τρύφωνα Θεοχάρους (ΜΚ 1)
  1. Ο ΜΚ 1 ήταν τυπικός μάρτυρας, απλά φωτογράφησε τη σκηνή του δυστυχήματος. Η γνησιότητα των φωτογραφιών δεν αμφισβητήθηκε. Δέχομαι τον μάρτυρα αξιόπιστο και τη μαρτυρία του, ότι δηλαδή φωτογράφησε τη σκηνή του δυστυχήματος και ότι οι φωτογραφίες, Τεκμήριο 2, απεικονίζουν τη σκηνή του δυστυχήματος στις 27/12/2012 και στις 29/12/
  2. Αξιολόγηση του Αστ. 2201, Αιμίλιου Νικολάου (ΜΚ 2)
  3. Ο ΜΚ 2 ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος. Τα προσόντα του μάρτυρα, ως επίσης οι μετρήσεις του και τα ευρήματα του στη σκηνή δεν καταδείχθηκαν να είναι εσφαλμένα. Δέχομαι τα προσόντα του μάρτυρα, και τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Δέχομαι τη μαρτυρία του, δηλαδή τις μετρήσεις του, την περιγραφή των δρόμων και ορατότητας - με βάση τις συνθήκες που περιέγραψε-, της διασταύρωσης, των ζημιών του οχήματος και των ευρημάτων του στη σκηνή και την αποτύπωση αυτών στα Τεκμήρια 4 και 5, στην ολότητα της. Δέχομαι επίσης ότι από τα ευρήματα του στη σκηνή δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε που να δείχνει ότι το όχημα του κατηγορουμένου ανέβηκε στο πεζοδρόμιο ή ότι η σύγκρουση έγινε πάνω στο πεζοδρόμιο. Αξιολόγηση του Μάριου Μάρκου (ΜΚ 3)
  4. Ο ΜΚ 3 ήταν ο εμπλεκόμενος πεζός. Με προβλημάτισε ιδιαίτερα η μαρτυρία του αφού σε αυτήν βασιζόταν ουσιαστικά η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δηλαδή η σύγκρουση οφειλόταν σε οδήγηση του κατηγορουμένου πάνω στο πεζοδρόμιο. Δεν με έπεισε η μαρτυρία του. Η εκδοχή του δεν υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία, δηλαδή ίχνη στο πεζοδρόμιο ή στο όχημα. Σε μικρή απόσταση από το σημείο που είπε ότι κτυπήθηκε, νότια, υπάρχει κάτοπτρο στην άκρη του πεζοδρομίου. Το πεζοδρόμιο βορειότερα σχηματίζει καμπύλη. Το σημείο που ανεβρέθηκε κηλίδα αίματος υπήρχε βορειότερα σταθμευμένο όχημα στο πεζοδρόμιο. Στο κάτοπτρο και το όχημα δεν εντοπίστηκαν σημεία σύγκρουσης. Η απόσταση του κατόπτρου (σύμφωνα με το Τεκμήριο 5) με το σημείο σύγκρουσης που ανέφερε ο ΜΚ 1 σε ευθεία γραμμή είναι 3 μ. και αλλά 2.3 μ. μέχρι την κηλίδα αίματος. Χωρίς άλλη εξήγηση τα δεδομένα αυτά θέτουν σε αμφιβολία την εκδοχή του ΜΚ 3, ως προς το πώς το όχημα του κατηγορουμένου ανέβηκε στο πεζοδρόμιο χωρίς να συγκρουστεί με το κάτοπτρο και το σταθμευμένο όχημα.
  5. Ο ΜΚ 3 ήταν επίσης λίγο διστακτικός σε κάποιες τοποθετήσεις του, ιδιαίτερα ως προς τον τρόπο που περπατούσε και την κατεύθυνση του, αν σταμάτησε και κοίταξε προς διαμέρισμα φίλου του, σε πολυκατοικία απέναντι του, ζήτημα για το οποίο δεν έγινε καμία αναφορά στην αστυνομική του κατάθεση, ως επίσης και για το όχημα που είπε ότι είδε να εξέρχεται από την Σεϋχελλών. Δεν κρίνω τον μάρτυρα αξιόπιστο και δεν δέχομαι τη μαρτυρία του ως προς τον τρόπο που έγινε η σύγκρουση. Αξιολόγηση του Χριστόδουλου Μάρκου (ΜΚ 4)
  6. Ο ΜΚ 4 απλά περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο βρέθηκε στο έδαφος ο ΜΚ
  7. Δεν έχω κανένα λόγω να κρίνω αναξιόπιστο το μάρτυρα ο οποίος δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις η σε υπερβολές. Δέχομαι το μάρτυρα ως αξιόπιστο και τη μαρτυρία του. Αξιολόγηση του Κατηγορουμένου
  8. Ο Κατηγορούμενος δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και σε υπερβολές. Παράλληλα η πραγματική μαρτυρία δεν καταδεικνύει ότι το όχημα του ανέβηκε στο πεζοδρόμιο. Κρίνω το μάρτυρα αξιόπιστο και δέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της, ότι δηλαδή συγκρούστηκε με τον πεζό χωρίς να ανεβεί το όχημα του στο πεζοδρόμιο, αφού προηγουμένως κινήθηκε λίγο πιο αριστερά για να αποφύγει όχημα που εισήλθε ελαφρώς στην πορεία του. Δέχομαι ότι δεν είδε τον ΜΚ 3 παρά μόνο αφού έγινε η σύγκρουση. Αξιολόγηση του Χρίστου Αλκιβιάδους (ΜΥ 1)
  9. Ο ΜΥ 1 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ανέφερε κατά τρόπο πειστικό τα όσα είχε δει χωρίς να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση με την αστυνομική κατάθεση που έδωσε. Δεν μου διαφεύγει ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας χωρίς οποιοδήποτε συμφέρον στην υπόθεση. Κρίνω το μάρτυρα αξιόπιστο και δέχομαι από τη μαρτυρία του ότι το όχημα του κατηγορουμένου τη στιγμή της σύγκρουσης δεν είχε ανεβεί στο πεζοδρόμιο και ότι ήταν στο δρόμο στο σημείο που σημειώθηκε με Δ στα Τεκμήρια 4 και
  10. Η αναφορά του σε δήλωση κάποιου πελάτη του ότι η σύζυγος του είχε δει τον ΜΚ 3 να διασταυρώνει, από ανατολικά προς δυτικά είναι εξ ακοής, τρίτου βαθμού, από άγνωστο πρόσωπο και δεν της δίδω καμία βαρύτητα και δεν εξάγω οποιοδήποτε συμπέρασμα από αυτήν. Ευρήματα
  11. Πέραν των όσων αναφέρω στην παρ. 5 πιο πάνω, καταλήγω ότι η σύγκρουση έγινε σε σημείο εντός της Απ. Βαρνάβα, στη λωρίδα κυκλοφορίας του κατηγορουμένου ο οποίος κινείτο με βόρεια κατεύθυνση και τη δεδομένη στιγμή κινήθηκε αριστερότερα για να αποφύγει άλλο όχημα που είχε εισέλθει από την οδό Σεϋχελλών. Το σημείο Χ1 δεν αποδείχθηκε να είναι το σημείο σύγκρουσης, οπότε και η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι η σύγκρουση έγινε γιατί το όχημα του κατηγορουμένου ανέβηκε στο πεζοδρόμιο δεν έχει αποδειχθεί ούτε ασφαλώς μπορεί να αποτελέσει συμπέρασμα κοινής λογικής, όπως ήταν και η θέση της Δημόσιας Κατηγόρου.
  12. Σύμφωνα με την αποδεχθείσα μαρτυρία η ορατότητα του κατηγορουμένου ήταν 40 μ. και δεν κινείτο καθ' υπέρβαση του ορίου ταχύτητας. Έχω επίσης δεχθεί ότι ο κατηγορούμενος δεν είδε καθόλου τον ΜΚ 3 παρά μόνο τη στιγμή της σύγκρουσης. Αυτά από μόνα τους, παρά το γεγονός ότι η γραμμή της κατηγορούσας αρχής ήταν συγκεκριμένη καθ' όλη τη διαδικασία (βλ. Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 149, 165 - 167) δεν θα μπορούσαν από μόνα τους να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ενοχής χωρίς μαρτυρία για τις ενέργειες του πεζού πριν τη σύγκρουση (βλ. Ερωτοκρίτου ν Μαυροβελή
(2011)1Β ΑΑΔ 1467, 1470 και Carter v Seath [1990] R.T.R. 12, 16). Το γεγονός ότι κατηγορούμενος δεν είδε πεζό από μόνο του δεν στοιχειοθετεί αμέλεια. Κατάληξη
  1. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  2. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ N. 86/72, άρθρο
  3. [1] 'The prosecutor has to prove beyond reasonable doubt that the motorist is ''at fault'', i.e. had departed from the standard of a competent and careful driver in all the circumstances of the particular case.' (Βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, Vol. 1, par. 5.46 σελ. 424). [2] 'Careless driving, when the subject of a prosecution is the main element of the offence charged; and must be positively established by the prosecution as part of the conduct of the accused, constituting the offence. Simultaneous negligence on the part of other persons concerned, cannot affect the question of the guilt of a careless driver. It can only affect the sentence to be imposed in case of conviction: . The carelessness of the victim cannot affect the guilt or the innocence of the driver which must be found in his own conduct. The issue, which the Court has to decide is whether there is, or there is not, careless driving. The question whether, as a result, of careless driving there has been serious, trifling, or no injury at all, to another person is immaterial in a case of this kind.' [3] 'The case arises from the collision of two motor cars at a cross-road. Such a collision may give rise to civil claims and may also give rise to criminal liability. This court is not concerned with the way in which a civil court could look upon this same collision. The approach is different; and the consequences are different. In a criminal prosecution the position is that the driver who is negligent has a criminal liability regardless of the negligence of the other driver. If the collision is due to the negligence of the accused, either entirely or partly, his criminal liability is established, But not until then. The prosecution has to show criminal negligence beyond reasonable doubt; and to avoid confusion, the appropriate statute speaks of criminal liability for driving without due care and attention.'

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.