← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 16090/13, 7/4/2017

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 16090/13, 7/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16090/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 7 Απριλίου, 2017 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου (για ν' ακούσει απόφαση η κα. Σ. Γιασκούρη). Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ι. Χατζηνικολάου και κ. Ρ. Μουγής. Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος

  1. Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για οδήγηση του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΑΡ 104, στις 25/5/2012, στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου, στη Λεμεσό, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72 («Ν. 86/72»), όπως τροποποιήθηκε. Μαρτυρία και Σκιαγράφηση της Υπόθεσης
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών, παρουσίασε ως μάρτυρες τον Αστ. 392, Λούκα Αθανασίου (ΜΚ 1) και τον Αστ. 762, Βασίλη Σμίλα (ΜΚ 2).
  3. Αφού έκρινα ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, ο κατηγορούμενος επέλεξε και κατέθεσε ενόρκως. Κατέθεσαν επίσης ως μάρτυρες υπεράσπισης ο κ. Μάριος Λαδιάς (ΜΥ 1) και ο κ. Γιώργος Τζιρκαλλής (ΜΥ 2).
  4. Κατατέθηκαν στη διαδικασία συνολικά 28 τεκμήρια.
  5. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έτυχαν αμφισβήτησης και αποτέλεσαν κοινές θέσεις τα ακόλουθα:

(1)Στις 25/5/2012, περί ώρα 14:50, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα της ιδιοκτησίας του, τύπου σαλούν, με αρ. εγγραφής ΗΑΡ 104 στην οδό Ερυθρού Σταυρού με βόρεια κατεύθυνση.
(2)Ο ΜΚ 2 οδηγούσε την υπηρεσιακή μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής KUY 651 επί της οδού Μισιαούλη και Καβάζογλου με δυτική κατεύθυνση.
(3)Η οδός Ερυθρού Σταυρού σε κάποιο σημείο ενώνεται με την οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου. Στη συμβολή των δύο οδών υπάρχει αλτ για τα οχήματα που κινούνται επί της οδού Ερυθρού Σταυρού.
(4)Ο κατηγορούμενος εισήλθε στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου, με κατεύθυνση δυτική, έστριψε δηλαδή αριστερά, και επιχείρησε ακολούθως να στρίψει δεξιά σε πάροδο, με βόρεια κατεύθυνση, στην οδό Σουλίου.
(5)Την ώρα που ο κατηγορούμενος επιχειρούσε να στρίψει δεξιά προς την οδό Σουλίου τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν.
  1. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος, εισήλθε στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου χωρίς να σταματήσει στο αλτ, προχώρησε και ακολούθως επιχείρησε να στρίψει δεξιά, χωρίς να κάνει σήμα, ανακόπτοντας την πορεία του ΜΚ
  3. Η εκδοχή της Υπεράσπισης είναι ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου αφού προηγουμένως σταμάτησε στο αλτ και ανέμενε να περάσουν διερχόμενα οχήματα. Ακολούθως προχώρησε, έκανε σήμα με το δείκτη του ότι θα έστριβε δεξιά, άρχισε να στρίβει και έγινε η σύγκρουση. Αποδίδεται στον ΜΚ 2 αποκλειστικά η ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος.
  4. Με την αντεξέταση των μαρτύρων, αλλά και με τη μαρτυρία που παρουσίασε, ο συνήγορος Υπεράσπισης, έθεσε ζητήματα πλημμελούς διερεύνησης, εσφαλμένης αποτύπωσης ευρημάτων στο σχέδιο που ετοιμάστηκε, παραποίησης ευρημάτων στη σκηνή, λανθασμένων μετρήσεων, με σκοπό την παρουσίαση διαφορετικής εικόνας του δυστυχήματος στο δικαστήριο σε βάρος του κατηγορουμένου και προς όφελος του ΜΚ
  5. Έθεσε επίσης ζήτημα ενδεχόμενης απώλειας ελέγχου της μοτοσικλέτας του ΜΚ 2 σε φρεάτιο, ελαττωματικών φρένων, ελαττωματικού κράνους ή ελαττωματικής μηχανικής λειτουργίας.
  6. Το Δικαστήριο για να καταλήξει θα πρέπει να διαπιστώσει:
(1)Ποιο ήταν το καθήκον επιμέλειας που είχε ο κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις και τα αντικειμενικά δεδομένα που υπήρχαν τη δεδομένη στιγμή (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 CLR 387, 392), και
(2)Αν ο κατηγορούμενος, έχοντας ως μέτρο το επίπεδο του μέσου συνετού και προσεκτικού οδηγού και όχι του ενεχόμενου ή τέλειου οδηγού, το παρέβη (βλ. Markantonis, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202). 10. Ζητούμενο επομένως είναι η διαπίστωση από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αμέλειας[1] από πλευράς του κατηγορουμένου. Αμέλεια του άλλου εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει αφεαυτής την αμέλεια κατηγορούμενου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτό που εξετάζεται είναι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου και σ' αυτήν αναζητείται τυχόν ποινική ευθύνη του (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Triftarides v. Police
(1968)2 CLR 140,144 - 145[2] και στην Varnakkides v. Police
(1962)2 CLR 1, 3[3]). Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Αστ. 392, Λούκας Αθανασίου (ΜΚ 1)
  1. Ο ΜΚ 1 ανέφερε ότι υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Οδικών Τροχαίων Δυστυχημάτων από το
  2. Υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση, ημερ. 4/10/2012 (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Επισκέφθηκε τη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος περί ώρα 15:15 και βρήκε τα δύο οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Το δυστύχημα συνέβη περί ώρα 10:
  3. Ο κατηγορούμενος ήταν στη σκηνή. Ο ΜΚ 2 είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο γιατί τραυματίστηκε. Σημείωσε τα στοιχεία των εμπλεκομένων (Τεκμήριο 3) και έλαβε μέτρα στη σκηνή. Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) με το οποίο συμφώνησαν και οι δύο εμπλεκόμενοι. Ακολούθως ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 4) με βάση το πρόχειρο. Από τον κατηγορούμενο έλαβε ανακριτική κατάθεση στις 25/5/2012 (Τεκμήριο 5) και τον κατηγόρησε γραπτώς για οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή την ίδια μέρα (Τεκμήριο 6 η γραπτή κατηγορία). Ο κατηγορούμενος απάντησε: «Δεν παραδέχομαι την κατηγορία».
  4. Τα οχήματα υπέστησαν ζημιές (Τεκμήριο 7 το έντυπο περιγραφής ζημιών του οχήματος του κατηγορουμένου και Τεκμήριο 8 το έντυπο περιγραφής ζημιών της μοτοσικλέτας). Το σημείο σύγκρουσης Χ σημειώθηκε με βάση το αρχικό κτύπημα της μοτοσικλέτας στην πόρτα του οδηγού του οχήματος του κατηγορουμένου.
  5. Ο δρόμος περιγράφηκε ως ευθύς με ορατότητα 100 μ. ανατολικά και δυτικά, όπως ήταν η πορεία του κατηγορουμένου. Το όριο ταχύτητας είναι 50 ΧΑΩ. Ουδείς από τους εμπλεκομένους οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλης.
  6. Αντεξετάστηκε εκτενώς επί αριθμού ζητημάτων. Ανέφερε ότι δεν έλαβε φωτογραφίες στη σκηνή γιατί το δυστύχημα δεν ήταν σοβαρό. Δεν κρίθηκε σοβαρό αφού οι τραυματισμοί του ΜΚ 2 ήταν επιπόλαιοι. Δεν εντόπισε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και αρνήθηκε ότι παρέλειψε να αναζητήσει την ύπαρξη τέτοιου συστήματος. Η μοτοσικλέτα του ΜΚ 2 δεν είχε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα ούτε το κράνος του ΜΚ 2 εμπόδιζε την ορατότητα του.
  7. Ως προς το συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 4) που ετοίμασε αρνήθηκε ότι αυτό ήταν στην πραγματικότητα σε κλίμακα εκτός από τις μετρήσεις που αφορούσαν τις θέσεις του αυτοκινήτου και της μοτοσικλέτας (Μετρήσεις 3.9 και 7.3 μ.) ή ότι ο τρόπος που κατευθύνθηκε ο κατηγορούμενος δεν ήταν αυτός (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 2 υποδειχθέν σχέδιο με την κατεύθυνση του κατηγορουμένου[4]). Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι οι διαστάσεις του οχήματος που αναγράφηκαν στο Τεκμήριο 7 ήταν λανθασμένες και ότι το αυτοκίνητο δεν είχε μήκος 4.45 αλλά 4.32 μ. και πλάτος 1.69 αντί 1.67 μ. (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1 μετέπειτα Τεκμήριο 14, φωτοαντίγραφο από το εγχειρίδιο του αυτοκινήτου). Δέχθηκε ότι οι φωτογραφίες Τεκμήρια 9, 10 και 11 απεικόνιζαν τα εμπλεκόμενα οχήματα στη σκηνή. Η τοποθέτηση των φρεατίων που φαίνονταν στις φωτογραφίες δεν ήταν αναγκαία γιατί δεν είχαν σχέση με την πρόκληση του δυστυχήματος. Ουδείς των εμπλεκομένων ανέφερε ότι ο ΜΚ 2 είχε απολέσει τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του λόγω φρεατίου. Ο ΜΚ 2 είχε προσπαθήσει να αποφύγει τη σύγκρουση κινούμενος δεξιότερα. Αρνήθηκε υποβολή ότι σκοπός του ήταν να με το σχέδιο αλλοιώσει την εικόνα του δυστυχήματος (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 4 υποδειχθέν σχέδιο[5]) ή ότι ξεγέλασε τον κατηγορούμενο με αποτέλεσμα αυτός να αποδεχθεί το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2).
  8. Στη σκηνή δεν εντόπισε ίχνη τροχοπέδησης. Αμφισβήτησε εισήγηση ότι ο ΜΚ 2 οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα έστω και αν είχε το φάρο και τη σειρήνα σε λειτουργία γιατί είχε κληθεί να μεταβεί σε καθήκον.
  9. Δέχθηκε ότι διώχθηκε πειθαρχικά μετά από καταγγελία του κατηγορουμένου. Του επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, ποινή αυστηρής επίπληξης επειδή δεν περιέλαβε στην ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου την ιδιόχειρη βεβαίωση του υπόπτου και γιατί δεν εξάντλησε όλες τις προσπάθειες εντοπισμού του μάρτυρα τα στοιχεία του οποίου του είχαν δοθεί από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 3, μετέπειτα Τεκμήριο 15, η επιστολή της Ανεξάρτητης Αρχής Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας, ημερ. 14/10/2014). Η θέση του ήταν ότι η καταγγελία ήταν εκδικητική επειδή ο κατηγορούμενος ενοχλήθηκε όταν είδε στον Σταθμό τον ΜΚ 2 να κάθεται χαμογελαστός με συναδέλφους του. Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δέχθηκε πίεση ή ότι μπαινόβγαιναν αστυνομικοί στο χώρο που λάμβανε την ανακριτική κατάθεση. Αστ. 762, Βασίλης Σμίλας (ΜΚ 2)
  10. Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ημερ. 29/5/2012 (Τεκμήριο 12) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με την κατάθεση του, ήταν σε υπηρεσία και βρισκόταν με την υπηρεσιακή μοτοσικλέτα επί της οδού Μισιαούλη και Καβάζογλου. Δέχθηκε μήνυμα μέσω ασυρμάτου από τον Αστ. 2236 για να μεταβεί στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας στο Ζακάκι. Ο Αστ. 2236 χρειαζόταν βοήθεια. Έθεσε σε λειτουργία το φάρο και τη σειρήνα και ξεκίνησε από το αρτοποιείο «Sunfresh» και κατευθύνθηκε με ταχύτητα γύρω στα 50 ΧΑΩ, είχε δει το ταχύμετρο του. Δεν είχε άλλα οχήματα μπροστά του. Η κίνηση ήταν αραιή. Αντιλήφθηκε το όχημα του κατηγορουμένου επί της οδού Ερυθρού Σταυρού. Νόμιζε ότι θα σταματούσε, αυτός όμως συνέχισε την πορεία του, μπήκε απότομα στη Μισιαούλη και Καβάζογλου και επιχείρησε αμέσως να στρίψει δεξιά στην οδό Σουλίου χωρίς να κάνει σήμα. Κινήθηκε δεξιά για να τον αποφύγει όμως δεν τα κατάφερε και συγκρούστηκαν. Όταν τον είδε για πρώτη φορά τους χώριζε απόσταση 20 μ. περίπου. Μετά τη σύγκρουση ο κατηγορούμενος του είπε, «συγνώμη δεν σε είδα». Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο. Υπέστη θλάση αριστερού ισχίου, εκδορές και μώλωπες. Ήταν ένστολος, φορούσε κράνος και είχε δεκαετή εμπειρία οδήγησης μοτοσικλέτας.
  11. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είχε θέσει σε λειτουργία το φάρο και τη σειρήνα της μοτοσικλέτας για να του δοθεί προτεραιότητα από άλλους οδηγούς. Αυτό δεν σήμαινε ότι έτρεχε. Η βοήθεια που ζητήθηκε δεν ήταν επείγουσα. Αρνήθηκε ότι έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, απρόσεκτα, ότι είχαν πρόβλημα τα φρένα του ή ότι λόγω αστιγματισμού και γυαλιών ηλίου απέτυχε να δει το όχημα του κατηγορουμένου ή ότι προσπάθησε να τον προσπεράσει ενώ αυτός έστριβε. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας λόγω φρεατίου. Ανέφερε ότι αν κινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα θα εκτινασσόταν σε μεγαλύτερη απόσταση. Το ότι δεν άφησε ίχνη τροχοπέδησης δείχνει ότι δεν οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα. Η μοτοσικλέτα δεν είχε μηχανολογικά προβλήματα, την είχε ελέγξει ενωρίτερα όταν ανέλαβε υπηρεσία. Δεν αναγνώρισε τις φωτογραφίες Τεκμήρια προς Αναγνώριση 5, 6, 7, 8 και 9 (Φωτογραφίες ζημιών οχημάτων, μετά Τεκμήρια 20, 21, 22, 23 και 24). Αναγνώρισε μόνο φωτογραφία των οχημάτων στη σκηνή, Τεκμήριο
  13. Αρνήθηκε ότι ήταν αδύνατο να είχε δει τον κατηγορούμενο από απόσταση 20 μ. στην οδό Ερυθρού Σταυρού ακόμη και αν κινείτο με 50 ΧΑΩ. Του είχε τεθεί ότι αν κάλυπτε 13.88 μ το δευτερόλεπτο, τότε μέχρι ο κατηγορούμενος να εισέλθει στη Μισιαούλη και Καβάζογλου και να κατευθυνθεί στην οδό Σουλίου αυτός θα βρισκόταν τουλάχιστον 300 μ. μακριά του, αφού η διαδικασία θα έπαιρνε γύρω στα 20 - 23 δευτερόλεπτα. Η θέση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν πήρε 20 - 23 δευτερόλεπτα να εισέλθει και να εκτελέσει στροφή. Μπήκε απότομα οπότε ήταν λογικό να κάλυπτε την απόσταση των 20 μ. σε 1 - 2 δευτερόλεπτα. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος δεν του είπε, συγνώμη δεν σε είδα.
  14. Αρνήθηκε ότι σκοπός του ήταν να λάβει αποζημίωση. Δέχθηκε ότι έλαβε κάποιο ποσό, δεν θυμόταν ακριβώς τι. Δεν αναγνώρισε επιστολή της Ασφαλιστικής Εταιρείας (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 10, μετά Τεκμήριο 16) στην οποία βεβαιωνόταν το ποσό που του είχε καταβληθεί. Δέχθηκε ότι όταν προσήλθε στο σταθμό ο κατηγορούμενος για να δώσει κατάθεση βρισκόταν εκεί και ότι όντως γελούσε με συναδέλφους. Αυτό δεν αναιρούσε το γεγονός ότι είχε τραυματιστεί. Είχε πάει στο σταθμό για να πάρει το όχημα του.
  15. Ανέφερε επίσης ότι επικοινώνησε μαζί του ο ΜΚ 1 μετά την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου και συζήτησαν το χρόνο που πήρε η μαρτυρία του και αναφορές που έγιναν για τα φρεάτια και τη μεταξύ τους σχέση. Αρνήθηκε ότι με τον ΜΚ 1 διατηρούν και φιλικές σχέσεις. Οι σχέσεις τους, ανέφερε, είναι μόνο επαγγελματικές. Η Μαρτυρία της Υπεράσπισης Κατηγορούμενος
  16. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 5) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Όπως ανέφερε, έφτασε στο αλτ της Ερυθρού Σταυρού και έκανε στάση. Έλεγξε το δρόμο δεξιά και είδε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός. Εκκίνησε και εισήλθε στη Μισιαούλη και Καβάζογλου ακολουθώντας δυτική κατεύθυνση. Προχώρησε 10 μ. περίπου και έθεσε το δεξιό δείκτη του σε λειτουργία γιατί θα έστριβε δεξιά στην οδό Σουλίου. Σταμάτησε απέναντι από την πάροδο και ανέμενε την τροχαία κίνηση από απέναντι του να καθαρίσει. Μόλις η κίνηση καθάρισε και αφού έλεγξε το εσωτερικό του καθρεφτάκι και είδε ότι δεν ερχόταν κανένα όχημα άρχισε να στρίβει δεξιά οπότε και δέχθηκε κτύπημα στο μπροστινό δεξιό φτερό του οχήματος του.
  17. Προφορικά συμπλήρωσε ότι η όλη πορεία του διήρκησε περίπου 23 δευτερόλεπτα. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες (Τεκμήρια προς Αναγνώριση 5 -9, Τεκμήρια 20 - 24) ως επίσης τις φωτογραφίες Τεκμήρια 18 και 19 (φωτογραφίες οχημάτων στη σκηνή) και αντίγραφο του εγχειριδίου του οχήματος του (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 1, Τεκμήριο 14) στο οποίο αναφέρονται οι διαστάσεις του ως 4.295 μ. (μήκος) και 1.69 μ. (πλάτος). Αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Προηγουμένως είχε προκαλέσει μόνο ένα δυστύχημα (Τεκμήριο 16/ Τεκμήριο προς Αναγνώριση 10, Βεβαίωση της Ασφαλιστικής του Εταιρείας). Ο ΜΚ 2 προέβη σε απαίτηση και αποζημιώθηκε (Τεκμήριο 17 - Απόδειξη απαλλαγής 29/8/2012 της Gan Direct)
  18. Τέλος ανέφερε ότι όταν μετέβη στον αστυνομικό σταθμό η κατάσταση ήταν όπως ένα «τσίρκο». Ο ΜΚ 2 και ο ΜΚ 1 γελούσαν, ο ΜΚ 2 φαινόταν καλά στην υγεία του. Του αναφέρθηκε από τον ΜΚ 1 ότι η υπογραφή του πρόχειρου σχεδίου ήταν τυπική. Εν τέλει βρέθηκε κατηγορούμενος. Ένιωσε ότι παγιδεύτηκε και προέβη σε καταγγελία για τα όσα συνέβησαν (Τεκμήριο προς Αναγνώριση 3, Τεκμήριο 15 η επιστολή της Ανεξάρτητης Αρχής Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας). Ο αυτόπτης μάρτυρας του είχε πει στον κατηγορούμενο ότι είχε δει τι είχε γίνει και ότι ο ΜΚ 2 έφταιγε. Επικοινώνησε αρχικά με τον εν λόγω μάρτυρα ακολούθως δεν απαντούσε τις τηλεφωνικές του κλήσεις.
  19. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι Τεχνικός στο Τμήμα Χωρομετρίας. Ήταν σοκαρισμένος όταν πήγε να δώσει κατάθεση. Ο ΜΚ 1 τον παρέσυρε λέγοντας του ότι όλα τυπικά, οπότε και δεν προβληματίστηκε. Έκανε παράπονο όταν έγινε απαίτηση στην Ασφάλεια του. Δεν θυμόταν πότε έγινε η απαίτηση. Αρνήθηκε ότι εισήλθε στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου χωρίς να κοιτάξει και ότι είχε την ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος. Επικοινώνησε με τον ανεξάρτητο μάρτυρα δεν είχε όμως το θάρρος του για να του πει να πάει να δώσει κατάθεση. Μάριος Λαδιάς (ΜΥ 1)
  20. Ο ΜΥ 1 ανέφερε ότι είναι διπλωματούχος Αγρονόμος και Τοπογράφος Μηχανικός, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Τεκμήριο 25, φωτογραφία του διπλώματος του). Εργάστηκε σε ιδιωτικό τοπογραφικό γραφείο από το 1997 μέχρι το 2000, από το 2006 στο Δημόσιο, ως Κτηματολογικός Λειτουργός Β και από το 2006 διατηρεί δικό του Τοπογραφικό Γραφείο. Έλαβε οδηγίες από τον κατηγορούμενο και στη βάση μαρτυρικού υλικού που του δόθηκε ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 26) που αφορούσε ουσιαστικά τον έλεγχο του σχεδίου, Τεκμήριο 4,που ετοιμάστηκε από την Αστυνομία. Επισκέφθηκε τη σκηνή και προέβη στις δικές του μετρήσεις. Κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα:
(1)Το συμμετρικό σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 4, Έγγραφο 1 στο Τεκμήριο 26) σχεδιάστηκε με κλίμακα 1:250 με τη μέθοδο της αλυσομέτρησης, εξαιρουμένων δύο καθέτων αποστάσεων και συγκεκριμένα τον άλυσο 24.20 μ. με κάθετο 3.90 μ. και τον άλυσο 28.20μ με κάθετο 7.30 μ. που αφορούν την πίσω δεξιά γωνιά του αυτοκινήτου και το μπροστινό μέρος της μοτοσικλέτας αντίστοιχα. Προς επιβεβαίωση επισύναψε σχέδιο στην κλίμακα 1:250 σε διαφανές χαρτί σύγκριση (Έγγραφο 2 στο Τεκμήριο 26).
(2)Με αυτά τα δεδομένα διαπίστωσε ότι το μήκος της αστυνομικής μοτοσικλέτας σχεδιάστηκε να είναι 1.84 μ. αντί 2.30 μ. ενώ το εμπλεκόμενο αυτοκίνητο φέρεται να έχει διαστάσεις 3.72 μ. μήκος και 1.23 μ. πλάτος, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι πραγματικές διαστάσεις του αυτοκίνητου είναι 4.295 μ. μήκος και 1.69 μ. πλάτος (Τεκμήριο 14 - Αντίγραφο του Εγχειριδίου, Έγγραφο 3 στο Τεκμήριο 26).
(3)Στον άλυσο 24.20 μ. με κάθετο 3.90 μ. (Τεκμήριο 4), η ορθή κάθετος είναι 2.90 μ. όπως διαβάζεται πάντα στο σχεδιάγραμμα. Με την κάθετο 2.90 μ. το αυτοκίνητο παίρνει περίπου τις πραγματικές του διαστάσεις (4.32 μ. Χ 1.61 μ.). Μόνο που σε αυτή την περίπτωση μετατοπίζεται η τελική θέση του αυτοκίνητου μετά την σύγκρουση όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 9 και 10, Έγγραφα 4Α και 4Β στο Τεκμήριο
  1. Αυτό, όπως αναφέρεται, γίνεται εύκολα αντιληπτό από την θέση των φρεατίων του Σ.Α.Λ.Α. όπως φαίνονται στις εν λόγω φωτογραφίες σε σύγκριση με την θέση τους στο σχέδιο που ετοίμασε (Έγγραφο 5 στο Τεκμήριο 26) μετά την αποτύπωση της ευρύτερης περιοχής του τροχαίου δυστυχήματος και ιδιαίτερα της θέσης των φρεατίων του Σ.Α.Λ.Α., όπως υφίστανται επιτόπου.
  2. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν πεπεισμένος ότι το Τεκμήριο 4 ήταν σε κλίμακα. Δεν μπορούσε να συμπίπτουν όλες οι μετρήσεις πέραν των δύο. Η θέση του ήταν ότι η αποτύπωση των οχημάτων ήταν λανθασμένη. Αν τοποθετούνταν τα φρεάτια στο σχέδιο αυτό σε συσχετισμό με τις φωτογραφίες θα το καθιστούσε εμφανές αφού το αυτοκίνητο θα πατούσε το ένα φρεάτιο αντί να βρίσκεται μεταξύ των φρεατίων. Η ποιότητα του σχεδίου επομένως είχε επηρεαστεί. Γιώργος Τζιρκαλλής (ΜΥ 2)
  3. Ο ΜΥ 2 ανέφερε ότι εργάζεται ως εκτιμητής ζημιών οχημάτων και εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων. Τα προσόντα του αναφέρονται σε «Έκθεση Αναπαράστασης Τροχαίου Δυστυχήματος» που κατέθεσε, ημερ. 19/5/2014 (Τεκμήριο 28), σε σχέση με το προκληθέν δυστύχημα.
  4. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του κατηγορουμένου, σκοπός ήταν η αναπαράσταση του τροχαίου δυστυχήματος με βάση το υλικό που συνελλέγη και συγκεκριμένα (σελ. 2 του Τεκμηρίου 28): «
  5. ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ (α) Φωτογραφίες από τη σκηνή του τροχαίου ατυχήματος από την Odyky υπηρεσία. (β) Επιθεώρηση του οχήματος που διεξήχθη από εμένα στις 21/09/
  6. (γ) Έκθεση της αστυνομίας. (δ) Πρόχειρο και συμμετρικό σχεδιάγραμμα της αστυνομίας. (ε) Κατάθεση του PC392 Λούκα Αθανασίου. (ζ) Κατάθεση του Ανδρέα Νικολάου. (η) Κατάθεση του PC762 Βάσου Σμίλα. (θ) Εγχειρίδιο οχήματος.»
  7. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στο Τεκμήριο 28, με βάση το σχεδιάγραμμα και τις μετρήσεις της αστυνομίας, ετοίμασε σχεδιάγραμμα σε κλίμακα (σελ. 11, σχέδιο 5.1). Η αστυνομία, ήταν η θέση του, δεν μέτρησε τις διαστάσεις των δύο οχημάτων. Οι διαστάσεις του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου είναι μήκος 4.295 μ. και πλάτος 1.69 μ[6]. Σύγκρινε την τελική θέση του αυτοκινήτου στο σχέδιο επί κλίμακας που ετοίμασε με βάση τις φωτογραφίες που ελήφθησαν από την οδική βοήθεια[7], και παρατήρησε ότι η τελική θέση του οχήματος πάνω στο σχεδιάγραμμα της αστυνομίας είναι λανθασμένη. Στο δρόμο υπάρχουν δυο καλύμματα των οχετών που δεν σημειώθηκαν στο σχέδιο της αστυνομίας. Στις φωτογραφίες φαίνεται το όχημα στο κέντρο των δύο καλυμμάτων των οχετών ενώ στο σχεδιάγραμμα της αστυνομίας που ετοίμασε επί κλίμακας φαίνεται πως το αριστερό μέρος του οχήματος είναι πολύ κοντά στο αριστερό κάλυμμα του οχετού (σελ. 11, σχέδιο 5.2). Το σημείο σύγκρουσης θα έπρεπε να ήταν ελάχιστα πιο πίσω και πιο αριστερά με βάση την κατεύθυνση του αυτοκινήτου. Η σημασία των φρεατίων για την ακρίβεια του σχεδίου ήταν, ανέφερε, μεγάλη.
  8. Σύγκρινε επίσης τις θέσεις των δύο οχημάτων και διαπίστωσε ότι είναι λανθασμένες. Στις φωτογραφίες το κενό μεταξύ των δύο οχημάτων είναι μικρότερο και η μοτοσικλέτα είναι μπροστά από το αυτοκίνητο ενώ στο σχεδιάγραμμα της αστυνομίας είναι περισσότερο προς τη δεξιά μεριά του αυτοκινήτου. Στο σχεδιάγραμμα της αστυνομίας δίνονται μόνο οι κατευθύνσεις και η πορεία των δυο οχημάτων όπως υπέδειξε ο μοτοσικλετιστής χωρίς να ληφθούν υπόψη αυτά που υπέδειξε ο οδηγός του αυτοκινήτου. Η αστυνομία θα έπρεπε να είχε αναφέρει και τους ισχυρισμούς των δυο εμπλεκόμενων οδηγών και όχι μόνο αυτά που υπέδειξε ο μοτοσικλετιστής.
  9. Με βάση την εκδοχή του κατηγορουμένου ως προς τον χρόνο που μεσολάβησε από την είσοδο του στη Μισιαούλη και Καβάζογλου μέχρι να επιχειρήσει δεξιά στροφή ήταν αδύνατο ο ΜΚ 2 να είχε δει τον κατηγορούμενο στα 20 μ. Αν κινείτο με 50 ΧΑΩ, κινείτο με 13.89 μ. το δευτερόλεπτο επομένως αν ο κατηγορούμενος ανέμενε 20 δευτερόλεπτα πριν εισέλθει στο δρόμο από το αλτ, τότε ο ΜΚ 2 θα βρισκόταν τουλάχιστον 319.44 μ. μακριά. Το τελικό του συμπέρασμα ήταν ότι ευσταθούσε η εκδοχή του κατηγορουμένου, ότι δηλαδή: «Στις 25/05/2012 και ώρα 14:50 ο Ανδρέας Νικολάου οδηγούσε το αυτοκίνητο βόρεια στην οδό Ερυθρού Σταυρού στη Λεμεσό με κατεύθυνση την οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου. Φθάνοντας στη συμβολή των πιο πάνω δρόμων, σταμάτησε στη γραμμή του ΣΤΟΠ. Όταν ο δρόμος ήταν ελεύθερος έστριψε αριστερά μέσα στην οδό Μισιαούλη κ Καβάζογλου και όταν προχώρησε περίπου 10μ έθεσε σε λειτουργία το δεξή δείκτη πορείας και προχώρησε μέχρι την οδό Σουλίου και σταμάτησε στο κέντρο του δρόμου περιμένοντας τα οχήματα από την αντίθετη κατεύθυνση να περάσουν και μετά να στρίψει δεξιά μέσα στην οδό Σουλίου. Όταν ο δρόμος ήταν ελεύθερος άρχισε να στρίβει δεξιά. Εκείνη τη στιγμή η μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Βάσος Σμίλας ο οποίος τον ακολουθούσε χτύπησε επάνω στη δεξιά μπροστινή πόρτα και κατευθύνθηκε λοξά κατά μήκος τον αυτοκινήτου και ακολούθως έπεσε μπροστά από το αυτοκίνητο.»
  10. Στο όχημα του κατηγορουμένου υπήρχαν 3 σημεία άμεσης επαφής, ένα στην πόρτα του οδηγού, στο φτερό και στην μπροστινή γωνία του φτερού.
  11. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το σχέδιο που ετοίμασε (σελ. 11, σχέδιο 5.1) ήταν επί κλίμακας, όμως το σμίκρυνε για να μπορεί να περιληφθεί στην έκθεση. Το σχέδιο της αστυνομία, ανέφερε, ήταν συμμετρικό. Έπρεπε να περιλαμβάνει τις διαστάσεις των οχημάτων και τα φρεάτια. Η παράλειψη σημείωσης των φρεατίων ήταν σημαντική αφού αποτελούσαν σταθερά σημεία. Το σημείο σύγκρουσης ήταν 30 εκ αριστερότερα. Ο ίδιος δεν μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος. Η θέση του ήταν ότι η εκδοχή του ΜΚ 2 δεν ευσταθούσε ακόμη και αν ο κατηγορούμενος ανέμενε στο αλτ μόνο 3 δευτερόλεπτα. Η σύγκρουση θα γίνονταν σε άλλο σημείο, μόλις ο κατηγορούμενος θα έβγαινε από το αλτ. Από τις ζημιές, ήταν η θέση του, ότι φαινόταν η προσπάθεια του ΜΚ 2 να αποφύγει το όχημα. Αξιολόγηση
  12. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Haloumias v. Police
(1970)2 CLR 154,156, Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1 Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω). 37. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). 38. Η μαρτυρία διαχωρίζεται στις ακόλουθες ενότητες:
(1)Η μαρτυρία των ΜΚ 1, ΜΥ 1 και ΜΥ 2 αφορούσε την αναζήτηση ή ανάλυση του μαρτυρικού υλικού.
(2)Ο κατηγορούμενος και ο ΜΚ 2 ήταν οι εμπλεκόμενοι οδηγοί.
  1. Κρίνω σκόπιμο να αρχίσω πρώτα με την αξιολόγηση των μαρτύρων που σχετίζονταν με την αναζήτηση και παρουσίαση της πραγματικής μαρτυρίας.
  2. Τα προσόντα των ΜΚ 1, ΜΥ 1 και ΜΥ 2 δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Έχω ικανοποιηθεί για τις γνώσεις τους, σε σχέση με τους τομείς ενασχόλησης τους και δέχομαι τα προσόντα τους. Από τη μαρτυρία τους διαπιστώνονται οι ακόλουθες κοινές θέσεις:
(1)Οι μετρήσεις στη σκηνή, εξαιρουμένων των διαστάσεων των οχημάτων και των θέσεων τους, των ΜΚ 1 και ΜΥ 1 ταυτίζονται. Ο ΜΥ 2 επίσης δεν αμφισβητεί αυτές, το σχέδιο του στηρίχθηκε στις μετρήσεις του ΜΚ 1.
(2)Οι ΜΚ 1 και ΜΥ 2 δεν προβαίνουν σε οποιεσδήποτε διαπιστώσεις σε σχέση με τις ταχύτητες με τις οποίες κινούνταν οι εμπλεκόμενοι πριν τη σύγκρουση. Ο ΜΥ 2 απλώς ερμηνεύει τις αναφορές του ΜΚ 2 σε σχέση με την ταχύτητα που κινείτο και την απόσταση που είδε τον κατηγορούμενο πριν η σύγκρουση. Οι ΜΚ 1 και ΜΥ 2 συμφωνούν ότι όχημα που κινείται με 50 ΧΑΩ καλύπτει περίπου 13.88 μ. το δευτερόλεπτο.
(3)Ουδείς των ΜΚ 1 και ΜΥ 2 ερμηνεύει τις ζημιές κατά τρόπο που να προκύπτει απώλεια ελέγχου της μοτοσικλέτας είτε λόγω φρεατίων ή μηχανικού προβλήματος. Αντίθετα ο ΜΥ 2 δεν αμφισβητεί ότι ο ΜΚ 2 προφανώς κινήθηκε δεξιότερα για να αποφύγει τη σύγκρουση. Οι ΜΥ 1 και ΜΥ 2 περιορίστηκαν στην ανάλυση της σημασίας των φρεατίων ως προς την ακρίβεια ετοιμασίας σχεδίου σε σχέση με τις τελικές θέσεις των δύο οχημάτων και όχι με την πρόκληση του δυστυχήματος.
(4)Όσον αφορά τις διαστάσεις του οχήματος του κατηγορουμένου οι ΜΥ 1 και ΜΥ 2 περιορίστηκαν στο να αναφέρουν ότι αυτές επηρέαζαν την ακρίβεια του σχεδίου και δεν συσχετίστηκαν με τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα.
(5)Ως προς το σημείο σύγκρουσης η διαπίστωση του ΜΥ 2 είναι ότι αυτό ήταν περίπου 30 εκ. πιο αριστερά και πίσω από το σημείο που σημείωσε ο ΜΚ 1 στο σχέδιο του. Αυτό πάλι συσχετίζεται με την τελική αποτύπωση των οχημάτων στο σχέδιο και όχι με τον τρόπο που έγινε η σύγκρουση.
  1. Δεδομένων των θέσεων του κατηγορουμένου για τον τρόπο που εισήλθε στην Μισιαούλη και Καβάζογλου και επιχείρησε μετά να στρίψει δεξιά αντιλαμβάνομαι ότι το παράπονο του σε σχέση με το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) και το συμμετρικό (Τεκμήριο 4) με τα βέλη πορείας όπως σημειώθηκαν σκοπό είχαν να καταστήσουν την εκδοχή του ΜΚ 2 πιο πιστευτή.
  2. Η μαρτυρία των ΜΥ 1 και ΜΥ 2 είχε σκοπό να οδηγήσει σε συμπέρασμα κακοπιστίας ή μεροληψίας από πλευράς του ΜΚ 1 στην τελική αποτύπωση των δύο οχημάτων στο σχέδιο Τεκμήριο 2 και κατ' επέκταση στο σχέδιο Τεκμήριο
  3. Η μαρτυρία του ΜΥ 2 είχε επίσης σκοπό να καταδείξει ότι η εκδοχή του ΜΚ 2 για το πώς έγινε το δυστύχημα δεν ευσταθεί. Αξιολόγηση του Αστ. 392, Λούκα Αθανασίου (ΜΚ 1)
  4. Οι μετρήσεις του και τα ευρήματα του στη σκηνή δεν καταδείχθηκαν να είναι εσφαλμένα. Είναι η σημείωση των τελικών θέσεων που αμφισβητήθηκε. Αμφισβητήθηκε επίσης ο τρόπος διερεύνησης δηλαδή ο μη εντοπισμός από πλευράς του αυτόπτη μάρτυρα και η τήρηση μεροληπτικής στάσης προς όφελος του συναδέλφου του ΜΚ
  6. Η καταδίκη του, κατόπιν παραδοχής, σε πειθαρχική διαδικασία αφορούσε την παράλειψη να τεθεί από πλευράς κατηγορουμένου η ιδιόχειρη βεβαίωση στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 5) και η μη εξάντληση όλων των προσπαθειών εντοπισμού του ανεξάρτητου αυτόπτη μάρτυρα. Όσον αφορά το πρώτο σημείο δεν φαίνεται να επηρεάστηκε ο κατηγορούμενος καθ' οιονδήποτε τρόπο παρά τα όσα αναφέρθηκαν. Αντίθετα η ανακριτική κατάθεση αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του κατηγορουμένου ο οποίος την υιοθέτησε. Ως προς το ζήτημα του αυτόπτη μάρτυρα ο ίδιος ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι από κάποιο σημείο και μετά αυτός δεν του απαντούσε τις τηλεφωνικές κλήσεις. Αδυνατώ να αντιληφθώ πως αυτά οδηγούν σε συμπέρασμα μεροληπτικής συμπεριφοράς προς όφελος του ΜΚ 2 και εναντίον του κατηγορουμένου.
  7. Όσον αφορά την ετοιμασία των σχεδίων, προχείρου και τελικού, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η υπογραφή από πλευράς κατηγορουμένου και η αποδοχή του ως ορθό δεν καθιστά λανθασμένο σχέδιο ορθό. Ο σκοπός του σχεδίου είναι να αποτυπώσει τα ευρήματα στη σκηνή και τις εκδοχές εκατέρωθεν και δεν μπορεί από μόνο του να αποτελέσει βάση για παραδοχή ή όχι του τρόπου με τον οποίο έγινε μια σύγκρουση. Μπορεί όμως να αποτελέσει βάση κρίσης αξιοπιστίας μάρτυρα ή κατηγορουμένου π.χ. όπου εμπλεκόμενος ενώ υπέγραψε ως ορθή αναφορά για την κατεύθυνση που ακολουθούσε, στη δίκη αναφέρει ότι κατευθυνόταν με αντίθετη κατεύθυνση από την κατεύθυνση που σημειώθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχω πεισθεί ότι ο ΜΚ 1 σημείωσε την πορεία του κατηγορουμένου με τρόπο που να υποδηλοί ενοχή του ξεγελώντας τον. Με το εν λόγω βέλος απλά σημειώθηκε η κατεύθυνση του και όχι η ακριβής πορεία που ακολούθησε. Δεν αποτελεί αποτύπωση από την οποία μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα.
  8. Με προβλημάτισε τέλος, αν το Τεκμήριο 4 ήταν σχέδιο σε κλίμακα ή απλά συμμετρικό. Η απαντήσεις του ΜΚ 1 επί αυτού του θέματος δεν με έπεισαν και έχουν αντικρουστεί. Οι τελικές θέσεις των οχημάτων, δεν φαίνεται να είναι ακριβείς. Ως προς τις διαστάσεις του οχήματος παρά την διαφορά που προκύπτει μεταξύ μετρήσεων του και του εγχειριδίου (Τεκμήριο 14) δεν έχει καταδειχθεί αν αυτή η διαφορά σημαίνει στην πράξη οτιδήποτε. Σημειώνω ότι το Τεκμήριο 14 είναι εξ ακοής μαρτυρία, αγνώστου παραγωγού, και δεν εξηγεί τι ακριβώς έχει μετρηθεί, ενώ ο ΜΚ 2 μέτρησε το μήκος (4.45 μ.) και πλάτος (1.67 μ.) του οχήματος στη σκηνή. Δεν βλέπω επομένως πως η ύπαρξη αυτού του μεγέθους διαφοράς θα μπορούσε να επιδράσει ουσιωδώς στο σχέδιο ή στον τρόπο ή τη φύση της σύγκρουσης. Όσον αφορά τα φρεάτια εφόσον δεν έχουν συσχετιστεί εν τέλει με την πρόκληση του δυστυχήματος περιορίζομαι μόνο στο να δεχθώ τη θέση ότι καταδεικνύουν μόνο την λανθασμένη τελική αποτύπωση των οχημάτων και του σημείου σύγκρουσης.
  9. Δέχομαι επομένως τον ΜΚ 1 ως αξιόπιστο μάρτυρα. Δέχομαι την ακρίβεια των μετρήσεων στη σκηνή κρίνω όμως ότι η αποτύπωση των οχημάτων στο σχέδιο δεν ήταν ακριβής με αποτέλεσμα η μέτρηση που αφορά το σημείο σύγκρουσης Χ να τίθεται εν αμφιβόλω. Δέχομαι επίσης ότι ο κατηγορούμενος ανέφερε τα όσα ο ΜΚ 1 κατέγραψε στην ανακριτική κατάθεση, Τεκμήριο 5, και ότι όταν κατηγόρησε τον κατηγορούμενο γραπτώς δόθηκε η απάντηση που καταγράφηκε στο Τεκμήριο
  10. Αξιολόγηση του Μάριου Λαδιά (ΜΥ 1)
  11. Ο ΜΥ 1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Κατέθεσε τις θέσεις του ξεκάθαρα. Δέχομαι τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Από τη μαρτυρία του δέχομαι ότι το σχέδιο Τεκμήριο 4, πλην των θέσεων και διαστάσεων των δύο οχημάτων, έγινε με κλίμακα 1:
  12. Δέχομαι ότι τα δύο οχήματα με αυτά τα δεδομένα δεν έχουν τεθεί ορθά στο σχέδιο. Όσον αφορά τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις διαστάσεις των οχημάτων, δεν είχε ίδια γνώση και για τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις διαστάσεις του αυτοκινήτου όπως αυτές περιγράφονται στο Τεκμήριο 14 ισχύουν τα όσα ανέφερα πιο πάνω. Η μαρτυρία του όμως δεν ρίχνει φως στον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Αξιολόγηση του Γιώργου Τζιρκαλλή (ΜΥ 2)
  13. Ο ΜΥ 2 επίσης μου έκανε γενικά καλή εντύπωση και δέχομαι τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις τελικές θέσεις των οχημάτων, όχι όμως τις διαστάσεις τους, για τους λόγους που προανέφερα. Δέχομαι επίσης τα όσα ανέφερε σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης και ότι αυτό, αν τοποθετούνταν ορθά τα οχήματα στο σχέδιο, θα ήταν αριστερότερα και πιο πίσω. Προσέγγισα όμως με κάποια επιφύλαξη την υιοθέτηση από πλευράς του της εκδοχής του κατηγορουμένου ως της ορθής από το μαρτυρικό υλικό που εξέτασε. Στην πράξη ανέλυσε τις καταθέσεις και επέλεξε αυτή του κατηγορουμένου. Θεώρησε πιο ακριβείς τις χρονικές αναφορές του κατηγορουμένου σε δευτερόλεπτα, από την αναφορά του ΜΚ 2 σε σχέση με την απόσταση σε μέτρα που τους χώριζε και την ταχύτητα με την οποία κινείτο, χωρίς όμως να αναφέρεται πειστικά στις επιπτώσεις στα συμπεράσματα του αν υπήρχε μικρή διαφοροποίηση αυτών των δεδομένων, όπως λ.χ. αν τελικά ο ΜΚ 2 είχε αντιληφθεί τον κατηγορούμενο στα 20 ή 30 μ. και ο χρόνος στον οποίο κινήθηκε ο κατηγορούμενος ήταν μικρότερος των 3 δευτερολέπτων. Το συμπέρασμα του επομένως πηγάζει από υποκειμενικά και όχι αντικειμενικά δεδομένα και δεν το δέχομαι. Αξιολόγηση του Αστ. 762, Βασίλη Σμίλα (ΜΚ 2)
  14. Στον ΜΚ 2 τέθηκαν διάφορα ενδεχόμενα πρόκλησης του δυστυχήματος, όπως απώλεια ελέγχου σε φρεάτιο ή λόγω ταχύτητας ελαττωματικά φρένα, ελαττωματικό κράνος, αστιγματισμός ή μηχανολογικά προβλήματα. Κανένας από τους πραγματογνώμονες, ΜΥ 1 και ΜΥ 2, όμως δεν εξήγησε ότι οι ζημιές συνάδουν με τέτοια ενδεχόμενα ή ότι ο τρόπος της σύγκρουσης καταδείκνυε απώλεια ελέγχου μοτοσικλέτας. Ο ΜΥ 2 μάλιστα δέχθηκε ότι ο ΜΚ 2 προφανώς είχε κινηθεί δεξιότερα για να αποφύγει τη σύγκρουση.
  15. Με προβλημάτισε επίσης η επικοινωνία που είχε με τον ΜΚ 1 πριν να καταθέσει στο Δικαστήριο. Αυτή η συμπεριφορά είναι απαράδεκτη, δεν φαίνεται όμως αυτό να οδήγησε σε μεταβολή θέσης του σε σχέση με οποιοδήποτε θέμα κατά τη δίκη. Αντίθετα παρέμεινε σταθερός στα όσα ανέφερε στην κατάθεση του.
  16. Από τη μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι είχε θέσει σε λειτουργία το φάρο και τη σειρήνα του. Οι συνθήκες ορατότητας που επικρατούσαν επίσης δεν αμφισβητήθηκαν. Αποτελεί εν πάση περιπτώσει θέση του κατηγορουμένου ότι δεν είχε δει τον ΜΚ 2 πριν τη σύγκρουση. Το γεγονός ότι ο ΜΚ 2 είχε δει τον κατηγορούμενο στα 20 μ. ήταν εκτίμηση στο περίπου και δεν μπορεί να της αποδοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα όπως δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβής η αναφορά του κατηγορουμένου σε χρόνο 23 δευτερολέπτων.
  17. Με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα κρίνω τον μάρτυρα αξιόπιστο και δέχομαι τη μαρτυρία του ως προς τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα. Αξιολόγηση του Κατηγορουμένου
  18. Εξέτασα τη μαρτυρία του κατηγορουμένου με ιδιαίτερη προσοχή και τα παράπονα που προέβαλε σε σχέση με τη διερεύνηση πολύ προσεκτικά. Παρά τις αναφορές του για παγίδευση είναι φανερό από την ανακριτική κατάθεση που έδωσε ότι έθεσε την εκδοχή του χωρίς πίεση και όταν κατηγορήθηκε απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Όσον αφορά το πρόχειρο σχέδιο και τη σημασία του αναφέρθηκα πιο πάνω και δεν θα τα επαναλάβω. Η αποδοχή του δεν επηρέασε δυσμενώς τη θέση του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Τα όσα αποδίδει στην οδήγηση του ΜΚ 2, απώλεια ελέγχου, ελαττωματικά φρένα, αυξημένη ταχύτητα κτλ. ήταν απλά εικασίες και δεν στοιχειοθετήθηκαν. Η θέση του στην ανακριτική του κατάθεση ήταν ότι δεν είχε δει τον ΜΚ 2 πριν τη σύγκρουση. Με βάση τις συνθήκες ορατότητας, που δεν αμφισβητήθηκαν, το γεγονός ότι ο ΜΚ 2 είχε σε λειτουργία το φάρο και τη σειρήνα του θεωρώ ότι η προβληθείσα εκδοχή του δεν ήταν πειστική και δεν κρίνω τη μαρτυρία του αξιόπιστη. Ευρήματα
  19. Πέραν των όσων αναφέρω στην παρ. 5 πιο πάνω, καταλήγω ότι η σύγκρουση προκλήθηκε λόγω της εισόδου του κατηγορουμένου από την οδό Ερυθρού Σταυρού στην Μισιαούλη και Καβάζογλου χωρίς προηγουμένως να σταματήσει στο αλτ, προχώρησε και ακολούθως επιχείρησε να στρίψει δεξιά στην οδό Σουλίου χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να το πράξει με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία της μοτοσικλέτας του ΜΚ 2 οποίος κατευθυνόταν επί της οδού Μισιαούλη και Καβάζογλου. Κατάληξη
  20. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και την κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  21. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ N. 86/72, άρθρο
  22. [1] 'The prosecutor has to prove beyond reasonable doubt that the motorist is ''at fault'', i.e. had departed from the standard of a competent and careful driver in all the circumstances of the particular case.' (Βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, Vol. 1, par. 5.46 σελ. 424) [2] 'Careless driving, when the subject of a prosecution is the main element of the offence charged; and must be positively established by the prosecution as part of the conduct of the accused, constituting the offence. Simultaneous negligence on the part of other persons concerned, cannot affect the question of the guilt of a careless driver. It can only affect the sentence to be imposed in case of conviction: . The carelessness of the victim cannot affect the guilt or the innocence of the driver which must be found in his own conduct. The issue, which the Court has to decide is whether there is, or there is not, careless driving. The question whether, as a result, of careless driving there has been serious, trifling, or no injury at all, to another person is immaterial in a case of this kind.' [3] 'The case arises from the collision of two motor cars at a cross-road. Such a collision may give rise to civil claims and may also give rise to criminal liability. This court is not concerned with the way in which a civil court could look upon this same collision. The approach is different; and the consequences are different. In a criminal prosecution the position is that the driver who is negligent has a criminal liability regardless of the negligence of the other driver. If the collision is due to the negligence of the accused, either entirely or partly, his criminal liability is established, But not until then. The prosecution has to show criminal negligence beyond reasonable doubt; and to avoid confusion, the appropriate statute speaks of criminal liability for driving without due care and attention.' [4] Ταυτίζεται με το σχέδιο 5.4 στο Τεκμήριο 28, σελ.
  23. [5] [5] Ταυτίζεται με το Έγγραφο 5 στο Τεκμήριο
  24. [6] Παρέπεμψε στο εγχειρίδιο του οχήματος. [7] Κατέθεσε δέσμη ως Τεκμήριο
  25. Αντιστοίχησε επίσης τις φωτογραφίες στην Έκθεση, Τεκμήριο 28, με τα Τεκμήρια 9, 13, 18, 19, 20, 21, 22 και 27.

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.