Y. IACOVOU SERVICES LIMITED (H.E 173155) ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΑΡΙΟΣ, Αρ.Υπόθεσης:12017/16, 28/4/2017

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Μετά την απόσυρση αριθμού κατηγοριών και την τροποποίηση του κατηγορητηρίου δια της προσθήκης των κατηγοριών 13, 14 και 15, παρέμειναν προς εκδίκαση η 1η, 5η, 9η, 13η, 14η και 15η κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, ως αυτό έχει τροποποιηθεί, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι σε διάφορες ημερομηνίες εξέδωσε τις επιταγές του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού, οι οποίες θα καταγραφούν πιο κάτω, τις οποίες ο Κατηγορούμενος άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσε την μη εξόφληση τους (STOP PAYMΕNT). Οι επιταγές για τις οποίες κατηγορείται ο Κατηγορούμενος είναι οι ακόλουθες: 1η κατηγορία, επιταγή με αριθμό 40348139, ημερ. 30.3.15, για το ποσό των €500.- 5η κατηγορία, επιταγή με αριθμό 40348140, ημερ. 30.4.15, για το ποσό των €500.- 9η κατηγορία, επιταγή με αριθμό 40348141, ημερ. 30.5.15, για το ποσό των €500.- 13η κατηγορία, επιταγή με αριθμό 40348136, ημερ. 15.1.15, για το ποσό των €500.- 14η κατηγορία, επιταγή με αριθμό 40348137, ημερ. 30.1.15, για το ποσό των €500.- 15η κατηγορία, επιταγή με αριθμό 40348138, ημερ. 28.2.15, για το ποσό των €500.- Προς απόδειξη της υπόθεσης της η πλευρά της Παραπονούμενης κάλεσε τον Γιαννάκη Ιακώβου (ΜΚ1) και τον Χριστάκη Φραντζή (ΜΚ2). Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και παρουσίασε μια μάρτυρα υπεράσπισης την Ευτυχία Παπαδοπούλου (ΜΥ2). Ο Κατηγορούμενος χειρίστηκε προσωπικά την Ακρόαση της υπόθεσης Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως είναι καλά γνωστό η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ σε εκείνα τα μέρη της μαρτυρίας τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και είναι απαραίτητα για την αξιολόγηση της και την εξαγωγή των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Από τη μελέτη της μαρτυρίας διαπιστώνεται, κατ΄ αρχάς πώς ο Kατηγορούμενος δεν αμφισβητεί την έκδοση των επίδικων επιταγών (Τεκμήρια 7 μέχρι 12) και ούτε αρνείται το γεγονός ότι αυτές δεν ετιμήθηκαν λόγω ανάκλησης της πληρωμής τους από τον ίδιο. Η υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περιορίζεται στον ισχυρισμό πώς ανακάλεσε τις επιταγές αυτές με εύλογη αιτία. Λόγος ανάκλησης ο οποίος δόθηκε στο πιστωτικό ίδρυμα κατά την ανάκληση από τον Κατηγορούμενο αποτέλεσε η «διαφωνία με τους δικαιούχους» (Τεκμήριο 17). Περαιτέρω, από τη μελέτη της μαρτυρίας διαπιστώνεται πώς αποτελεί κοινό έδαφος το γεγονός πώς οι επίδικες επιταγές εξεδόθησαν προς εξόφληση υπολοίπου αμοιβής για παρασχεθείσες υπηρεσίες από την παραπονούμενη προς τον Κατηγορούμενο και την εταιρεία του MPC Charalambous Ltd. Πρώτος μάρτυρας εκ μέρους της παραπονούμενης παρουσιάστηκε ο Γιαννάκης Ιακώβου (ΜΚ1), διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας, ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον Kατηγορούμενο ο οποίος ήταν πελάτης της παραπονούμενης για περίοδο περίπου 7 ετών και παρείχε σε αυτόν συμβουλευτικές υπηρεσίες λογιστικής και ελεγκτικής φύσεως. Συγκεκριμένα η παραπονούμενη παρείχε στην εταιρεία του Κατηγορούμενου εν ονόματι M.P.C. Charalambous Ltd λογιστικές και ελεγκτικές υπηρεσίες για τις οποίες διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 3) και εξέδιδε αντίστοιχα τιμολόγια (Τεκμήριο 4). Ο Κατηγορούμενος είναι διευθυντής της πιο πάνω εταιρείας και η σύζυγος του γραμματέας (Τεκμήριο 2). Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο Κατηγορούμενος δεν ήταν τυπικός σε σχέση με τις πληρωμές του και οφείλει το ποσό των €2.800.- αναφορικά με παρασχεθείσες υπηρεσίες λογιστικής φύσεως σύμφωνα και με την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο

1. Η παραπονούμενη καλούσε επανειλημμένα τον Κατηγορούμενο να εξοφλήσει το οφειλόμενο υπόλοιπο που αντιστοιχούσε σε παραχθείσες συμβουλευτικές υπηρεσίες λογιστικής φύσεως για τα έτη 2009 -
2. Έγιναν προς τούτο συναντήσεις στα γραφεία της παραπονούμενης όπου παρευρίσκετο η σύζυγος του Κατηγορούμενου η οποία αποδεχόταν το οφειλόμενο ποσό. Παράλληλα, πέραν των λογιστικών υπηρεσιών που παρέχοντο στον Κατηγορούμενο ο τελευταίος ζήτησε περαιτέρω υπηρεσίες ελεγκτικής φύσεως για την εταιρεία του ειδικότερα για την σύνταξη και καταχώρηση των φορολογικών δηλώσεων της εταιρείας για το έτος 2010, εργασία η οποία έγινε και προς τούτο κατέθεσε το Τεκμήριο
3. Περαιτέρω και παρά το ότι ο Κατηγορούμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό η παραπονούμενη προέβηκε στη λήψη προκαταρκτικών φορμών Δήλωσης Εργοδότη τύπου IR7 για το έτος 2011 προς αποφυγή επιβολής προστίμου στην εταιρεία και κατέθεσε προς τούτο το Τεκμήριο
4. Κατόπιν επανειλημμένων εκκλήσεων της παραπονούμενης για πληρωμή του οφειλομένου υπολοίπου το οποίο αντιστοιχεί σε παραχθείσες υπηρεσίες λογιστικής φύσεως ο Κατηγορούμενος προσκόμισε στην παραπονούμενη 6 επιταγές οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 7,8,9,10,11 και 12, οι οποίες αφορούσαν παραχθείσες υπηρεσίες λογιστικής φύσεως για την χρονική περίοδο από το έτος 2009 μέχρι και το έτος
5. Σύμφωνα με τον μάρτυρα όταν η παραπονούμενη ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο για την αμοιβή της αναφορικά με τις επιπλέον ελεγκτικές υπηρεσίες που του παρείχε ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω χρέωση για τις επιπλέον υπηρεσίες που παρασχέθηκαν στον Κατηγορούμενο συμπεριλαμβάνονταν στο οφειλόμενο ποσό αναφορικά με τις λογιστικές υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν για τα έτη 2009 -
6. Όπως ανέφερε και προφορικά κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας, οι υπηρεσίες ελεγκτικής φύσεως δεν εμπίπτουν στις υπηρεσίες λογιστικής φύσεως διευκρινίζοντας περαιτέρω ότι οι ελεγκτικές υπηρεσίες προσφέρθηκαν από την εταιρεία Γ. Ιακώβου & Σια Λτδ και όχι από την παραπονούμενη. Μετά από επιστολή του Κατηγορούμενου προς την παραπονούμενη ημερ. 1.6.16 και σχετικού αιτήματος του, στάληκε από τους δικηγόρους της παραπονούμενης επιστολή ημερ. 1.6.16 (Τεκμήριο 13) με συνημμένη κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαινόταν το οφειλόμενο υπόλοιπο χωρίς ο Κατηγορούμενος να προβεί σε αποπληρωμή του εν λόγω υπολοίπου. Προέκυψε από την αντεξέταση και σύμφωνα με τις διευκρινιστικές ερωτήσεις τις οποίες έθετε στον μάρτυρα ο Κατηγορούμενος ότι η παραπονούμενη εξέδιδε τιμολόγια και αποδείξεις εν σχέση με παροχή υπηρεσιών λογιστικής φύσεως ενώ η εταιρεία Γ. Ιακώβου & Σια Λτδ παρείχε ελεγκτικές υπηρεσίες όπου εξέδιδε σχετικά τιμολόγια και αποδείξεις. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14 έγγραφο εις το οποίο φαίνεται η χρέωση προς την εταιρεία M.P.C. Charalambous Ltd €3.393,80σ για λογιστικά δικαιώματα. Σύμφωνα με τα όσα έθεσε ο Κατηγορούμενος εις τον μάρτυρα, κατά τον Κατηγορούμενο το έγγραφο αυτό στάληκε από τον υπάλληλο της παραπονούμενης κ Σοφοκλή μετά που ο Κατηγορούμενος ζήτησε να μάθει πόσα χρωστά. Κατά τον μάρτυρα το ποσό το οποίο αναφέρεται εις το Τεκμήριο 14 αφορά το ποσό το οποίο όφειλε ο Κατηγορούμενος για υπηρεσίες λογιστικής φύσεως και όχι οποιαδήποτε υπηρεσία ελεγκτικής φύσεως. Κατά τον Κατηγορούμενο το Τεκμήριο 14 αποτελεί τιμολόγιο ενώ ο μάρτυρας εξήγησε ότι το εν λόγω έγγραφο δεν είναι τιμολόγιο αλλά σημείωση με εξηγήσεις για τις εκκρεμείς οφειλές προς την παραπονούμενη αλλά και άλλες εκκρεμότητες φορολογικών δηλώσεων προς το φόρο οι οποίες θα έπρεπε να ετοιμαστούν και δεν περιλαμβάνονταν στο ποσό των €3.393,80σ. Ερωτήθηκε επίσης για ποιο λόγο ενώ το οφειλόμενο ποσό είναι €3.393,80σ κατηγορείται για το ποσό των €2.800.- και ο μάρτυρας απάντησε ότι μια από τις επιταγές που έδωσε ο Κατηγορούμενος είχε πληρωθεί. Όπως διαφάνηκε από την αντεξέταση ο Κατηγορούμενος έδωσε 7 επιταγές στην παραπονούμενη μια εκ των οποίων, για το ποσό των €500.-, είχε πληρωθεί εξού και το οφειλόμενο ποσό μειώθηκε σε €2.800.-. Αποτέλεσε θέση επίσης του Κατηγορούμενου η οποία τέθηκε στον ΜΚ1 ότι έδωσε τις επιταγές για το ποσό που αναφέρεται εις το Τεκμήριο 14 και αυτό κατά τον ίδιο ήταν το οφειλόμενο ποσό για όλες τις υπηρεσίες οι οποίες αναφέρονται εις το Τεκμήριο 14 και ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το εν λόγω ποσό αφορούσε την παροχή λογιστικών υπηρεσιών και όχι τις υπηρεσίες οι οποίες αναφέρονται εις το Τεκμήριο 14 υπό στοιχεία 2 και 3 ήτοι το κλείσιμο βιβλίων για τα έτη 2010 - 2013 και προσωπικές φορολογικές δηλώσεις του Κατηγορούμενου για τα έτη 2007 - 2013, υπηρεσίες για τις οποίες δεν είχε πληρωθεί η παραπονούμενη. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ο Κατηγορούμενος υπέβαλε τη θέση του ότι πληροφορήθηκε το 2011 ότι διώκεται από το φόρο εισοδήματος για την παράλειψη του να υποβάλει φορολογικές δηλώσεις για τα έτη 2007,2008, 2009, 2010 και 2011 με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί με ΜΕΜΟ η περιουσία του. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι για να ετοιμαστούν οι προσωπικές φορολογικές δηλώσεις του Κατηγορούμενου θα έπρεπε να ετοιμαστούν οι λογαριασμοί της εταιρείας, υπηρεσίες για τις οποίες θα έπρεπε η παραπονούμενη να πληρωθεί. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του μάρτυρα αυτού περιστράφηκε γύρω από τις χρεώσεις και τον τρόπο επιβολής των χρεώσεων. Ο μάρτυρας ήταν σε θέση και εξήγησε τις χρεώσεις των τιμολογίων της παραπονούμενης και τις εργασίες που αφορούσαν αυτά. Ο μάρτυρας αυτός μου άφησε θετική εικόνα. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα και τον τρόπο που απαντούσε, με έπεισε ότι ήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και η μαρτυρία του ήταν πειστική στο σύνολο της. Δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε αντίφαση στα λεγόμενα του και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε σε οποιοδήποτε σημείο. Εις ότι αφορά τα ποσά τα οποία αναγράφονται εις τις επίδικες επιταγές παρατηρώ ότι ενώ στις λεπτομέρειες της 9ης κατηγορίας, η οποία αφορά την επιταγή με αριθμό 40348141, αναφέρεται το ποσό των €500.- Η επιταγή αυτή η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12 αναγράφει το ποσό των €300.- Ενόψει των θέσεων τις οποίες προέβαλε το Κατηγορούμενος τόσο με την μαρτυρία του όσο και κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, κρίνεται ότι αυτή η διάσταση δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του μάρτυρα ο οποίος παρέμεινε σταθερός στη θέση του ότι οι επίδικες επιταγές εξεδόθησαν προς πληρωμή του ποσού των €2.800.- γεγονός το οποίο προκύπτει και από τα Τεκμήρια 7-12, τις επίδικες επιταγές. Υπό το φως των πιο πάνω δέχομαι την μαρτυρία του, η οποία επί των ουσιαστικών της σημείων παρέμεινε αδιαμφησβήτητη και ακλόνητη. Δεύτερος μάρτυρας εκ μέρους της παραπονούμενης παρουσιάστηκε ο Χριστάκης Φραντζής ο οποίος εργάζεται εις το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού. Του υποδείχθηκαν οι επίδικες επιταγές για τις οποίες ανέφερε ότι δικαιούχος είναι η παραπονούμενη εταιρεία και εκδότης ο Κατηγορούμενος ο οποίος είναι πελάτης του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού. Κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού ως Τεκμήριο 15 ανέφερε ότι είναι τρεχούμενος λογαριασμός και ανήκει στον Κατηγορούμενο. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 16 δείγμα υπογραφής του Κατηγορούμενου. Εξήγησε ότι οι επίδικες επιταγές έγιναν κατάθεση και δεν πληρώθηκαν λόγω του ότι η πληρωμή τους είχε ανακληθεί από τον πελάτη σύμφωνα με οδηγίες που δοθήκαν με το έντυπο το οποίο καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 17 και ο λόγος που δόθηκε είναι «λόγω διαφορών με δικαιούχους των επιταγών». Ερωτήθηκε περαιτέρω για το υπόλοιπο του λογαριασμού κατά την ημερομηνία όπου η κάθε επιταγή ήταν πληρωτέα. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε κατά πόσο στα χρόνια συνεργασίας του ο Κατηγορούμενος είχε εκδώσει ακάλυπτη επιταγή ή επιταγή η οποία δεν πληρώθηκε και αποτέλεσε θέση του Κατηγορούμενου ότι είχε συμφωνία με το τραπεζικό ίδρυμα όταν γινόταν κατάθεση μιας επιταγής να ενημερώνεται και να καταθέτει το ποσό. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε να απαντήσει για το ζήτημα αυτό. Το ζήτημα της ύπαρξης ή όχι διαθέσιμων κεφαλαίων στον τραπεζικό λογαριασμό του Κατηγορούμενου προς τον σκοπό πληρωμής των επίδικων επιταγών δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα. Αν και έγινε αρκετή συζήτηση για το εν λόγω θέμα τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση του μάρτυρα θεωρώ ουδέτερο το εν λόγω σημείο σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες με βάση το άρθρο 305(Α)

(2)και όχι με βάση το άρθρο 305(Α)

(1)που αφορά την έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρισμα λόγω μη ύπαρξης διαθέσιμων κεφαλαίων. Επομένως, το ζήτημα της ύπαρξης ή μη ύπαρξης διαθέσιμων κεφαλαίων είναι άσχετο προς τα επίδικα θέματα. Ούτε ασφαλώς η παραπονούμενη έχει οποιαδήποτε υποχρέωση να αποδείξει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο ανακλήθηκαν οι επίδικες επιταγές. Η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε επί των ουσιαστικών επιδίκων ζητημάτων, όπως η ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών και οι γραπτές οδηγίες ανάκλησης με τον αναφερόμενο λόγο ανάκλησης. Ήταν πειστικός και επεξηγηματικός. Η μαρτυρία του επί των ουσιαστικών εις το βαθμό που αφορούν τα επίδικα θέματα γίνεται αποδεκτή. Ο Κατηγορούμενος κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι ζήτησε από την παραπονούμενη αναλυτικό λογαριασμό εν σχέση με τις οφειλές του. Μετά όπου έλαβε το Τεκμήριο 14 με ημερ. 23.10.14 εις το οποίο αναφέρεται το ποσό των €3.393,80σ από το οποίο έγινε έκπτωση το ποσό των €93.-, όπου κατά τον ίδιο αφορά υπηρεσίες οι οποίες προσφέρθηκαν στην εταιρεία του και στον ίδιο μέχρι το 2013, εξέδωσε 7 επιταγές προς όφελος της παραπονούμενης λαμβάνοντας υπόσχεση από την παραπονούμενη ότι θα φέρει εις πέρας όλες τις λογιστικές υπηρεσίες που αφορούν την εταιρεία και να υποβάλει τις φορολογικές δηλώσεις για τα έτη 2011, 2012 και 2013 τόσο για τον ίδιο προσωπικά όσο και για την εταιρεία προς αποφυγή καταδίκης του σε υπόθεση που αντιμετώπιζε από τον φόρο εισοδήματος. Στη συνέχεια ανέφερε ότι, όταν παρέλαβε το Τεκμήριο 14 εξέδωσε 7 επιταγές όπου η πρώτη εξαργυρώθηκε και οι υπόλοιπες θα εξαργυρώνονταν κατά τη διάρκεια διεκπεραίωσης των εργασιών. Πριν την εξαργύρωση της επιταγής με αριθμό 40348136 η οποία ήταν πληρωτέα την 15.1.15 πήγε στο Δικαστήριο διωκόμενος από το φόρο εισοδήματος για αμέλεια, όπως είπε, συμμόρφωσης του να παρουσιάσει τις φορολογικές του δηλώσεις για τα έτη 2011 και

1. Σε επικοινωνία που είχε με το γραφείο της παραπονούμενης του ανέφεραν να ζητήσει αναβολή με σκοπό να γίνει προσπάθεια διεκπεραίωσης των δηλώσεων. Στη συνέχεια και αφού οι εργασίες δεν γίνονταν από την παραπονούμενη ο Κατηγορούμενος έπαυσε την παραπονούμενη και διόρισε νέους λογιστές. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι η παραπονούμενη εταιρεία προέβαινε σε υπερβολικές χρεώσεις και κατέθεσε προς τούτο δέσμη τιμολογίων ως Τεκμήριο
2. Αντεξεταζόμενος αμφισβητήθηκε η θέση του ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται εις το Τεκμήριο 14 είναι ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό το οποίο περιλαμβάνει όλες τις υπηρεσίες οι οποίες αναφέρονται εις το εν λόγω έγγραφο υποβάλλοντας του ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται εις το Τεκμήριο 14 αφορά υπηρεσίες ο οποίες ήδη έχουν παρασχεθεί και οι υπό στοιχεία 2 και 3 λεπτομέρειες του Τεκμηρίου 14 αφορούν εκκρεμότητες προς το φόρο και υπηρεσίες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται εις το ποσό για το οποίο εκδοθήκαν οι επίδικες επιταγές. Ανέφερε επίσης αντεξεταζόμενος ότι η παραπονούμενη προέβηκε στην «κατασκευή» τιμολογίων κατά τρόπο που να συμφωνεί με το υπόλοιπο του λογαριασμού, να σημειωθεί βεβαίως ότι τέτοια θέση δεν έχει τεθεί στον ΜΚ
3. Ο Κατηγορούμενος με τις ουσιαστικές θέσεις τις οποίες προώθησε με τη μαρτυρία του, προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι εξ υπαιτιότητας της παραπονούμενης και την παράλειψη της να ετοιμάσει τις φορολογικές δηλώσεις του ιδίου βρέθηκε αντιμέτωπος με ποινική υπόθεση η οποία καταχωρήθηκε από το φόρο εισοδήματος και ότι οι χρεώσεις της παραπονούμενης ήταν υπερβολικές. Εις ότι αφορά το πρώτο ζήτημα η μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν ήταν ξεκάθαρη και σαφής για το ποιες ήταν οι ισχυριζόμενες παραλείψεις της παραπονούμενης ούτε κατά πόσο οι παραλείψεις αυτές αφορούσαν υπηρεσίες για τις οποίες είχε ήδη πληρώσει την παραπονούμενη. Δεν τέθηκε επίσης σαφής μαρτυρία ότι οι ισχυριζόμενες αυτές παραλείψεις της παραπονούμενης αφορούσαν τον ίδιο προσωπικά ή την εταιρεία του. Γι' αυτά τα κρίσιμα ζητήματα για την υπεράσπιση δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σαφής και ολοκληρωμένη μαρτυρία. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου εις το σύνολο της σε συνάρτηση με τα Τεκμήρια τα οποία κατέθεσε αλλά και τη μαρτυρία της ΜΥ2, εγείρονται εύλογα ερωτηματικά τα οποία στερούν την απαιτούμενη πειστικότητα από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου ο οποίος δεν κατάφερε να μεταφέρει εις το Δικαστήριο με σαφήνεια την δική του εκδοχή η οποία παρουσιάστηκε συγκεχυμένη και παρέμεινε μετέωρη. Παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι ενώ ο Κατηγορούμενος φαίνεται ότι αποδέχτηκε το οφειλόμενο υπόλοιπο προς την παραπονούμενη ως είχε μέχρι τουλάχιστον την αποστολή του Τεκμηρίου 14 και για το οποίο εξέδωσε τις επίδικες επιταγές, ενώπιον του Δικαστηρίου φάνηκε να αμφισβητεί τις χρεώσεις της παραπονούμενης προβάλλοντας μάλιστα ότι τα τιμολόγια ήταν κατασκευασμένα για να δικαιολογούν το υπόλοιπο το οποίο όμως επαναλαμβάνω ο ίδιος του είχε αποδεχτεί κατά το χρόνο έκδοσης των επίδικων επιταγών. Άλλο παράδειγμα το οποίο με οδηγεί στην μη αποδοχή της μαρτυρίας του, αποτελεί η αντίφαση την οποία παρατήρησα εν σχέση με τις προβαλλόμενες θέσεις του αναφορικά με την κύρια υπεράσπιση του. Από τη μια αποτέλεσε θέση του ότι γνώριζε ότι εκκρεμούσε ποινική υπόθεση εναντίον του από το 2011 για παράλειψη υποβολής φορολογικών δηλώσεων για τα έτη 2007 - 2011, άλλη θέση του αποτέλεσε ότι πριν την έκδοση των επιταγών έλαβε υπόσχεση από την παραπονούμενη ότι αυτή θα ετοίμαζε τις φορολογικές του δηλώσεις για να αποφευχθεί η καταδίκη του στο Δικαστήριο. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι κατά το χρόνο έκδοσης των επιταγών γνώριζε για την ποινική δίωξη εναντίον του. Παρ' όλα αυτά, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ισχυρίστηκε ότι προέβηκε στην ανάκληση των επίδικων επιταγών, πριν την εξαργύρωση της δεύτερης επιταγής όπου έμαθε ότι διώκετο ποινικά από το φόρο εισοδήματος. Τα πιο πάνω αποτελούν ουσιώδη αντίφαση στα λεγόμενα του Κατηγορούμενου. Εις ότι αφορά το κρίσιμο αυτό σημείο της υπεράσπισης του Κατηγορούμενου σημειώνεται ότι δεν υπήρξε σαφής μαρτυρία ως προς το πότε πληροφορήθηκε ότι εκκρεμούσε ποινική υπόθεση εναντίον του και σε συνάρτηση με αυτό το γεγονός πότε έγινε η ανάκληση των επίδικων επιταγών. Αντίθετα αποτέλεσε μια εκ των προβαλλόμενων θέσεων του ότι γνώριζε πριν την έκδοση των επίδικων επιταγών την ύπαρξη της ποινικής διαδικασίας. Για το ζήτημα αυτό ούτε η μαρτυρία της λειτουργού του φόρου εισοδήματος ήταν βοηθητική για τον Κατηγορούμενο εφόσον δεν αναφέρθηκε σε λεπτομέρειες της ποινικής δίωξης του Κατηγορούμενου η οποία κατά τον ίδιο τον οδήγησε στην ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής όπου η υπόθεση αφορά την εξέταση τυχόν ποινικής ευθύνης του Κατηγορούμενου δεν μπορεί το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην όποια αστική διαφορά πιθανό να υφίσταται μεταξύ των δυο πλευρών. Τα όσα προέβαλε ο Κατηγορούμενος και τα παράπονα του εναντίον της παραπονούμενης, τα οποία αποτέλεσαν και την ουσία της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου, δεν δύναται να εξεταστούν και επιλυθούν εις τα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Αντίφαση επίσης παρατηρείται στη μαρτυρία του Κατηγορούμενου στο σημείο όπου ενώ ανέφερε ότι εξέδωσε τις επίδικες επιταγές για υπηρεσίες οι οποίες προσφερθήσαν από την παραπονούμενη μέχρι το 2013, σε άλλο σημείο ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές εκδοθήκαν και θα πληρώνονταν κατά τη διεκπεραίωση υπηρεσιών οι οποίες θα προσφέρονταν από πλευράς παραπονουμένης σταδιακά. Ενόψει των πιο πάνω ουσιαστικών αντιφάσεων εις τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου, η μαρτυρία του δεν μπορεί να κριθεί πειστική και το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτή για να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα. Πλην των όσων δεν αμφισβητούνται, δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Μάρτυρας υπεράσπισης παρουσιάστηκε η Ευτυχία Παπαδοπούλου (ΜΥ2) η οποία εργάζεται στο Τμήμα Φορολογίας. Ανέφερε ότι οι φορολογικές δηλώσεις για τα έτη 2009 και 2010 της εταιρείας MPC Charalambous Ltd κατατέθηκαν από την Γ. Ιακώβου & Σια Λτδ, για τα έτη 2011 και 2012 από την YKP Services Ltd και για το 2013 δεν έχουν ακόμα υποβληθεί. Για το 2011 η φορολογική δήλωση της εταιρείας κατατέθηκε τον Φεβρουάριο 2015 κα για το 2012 τον Μάρτιο του 2015 και ενώ είχε καταχωρηθεί η ποινική υπόθεση 20263/
4. Εις ότι αφορά τις προσωπικές φορολογικές δηλώσεις του Κατηγορούμενου ανέφερε ότι οι φορολογικές του δηλώσεις κατατεθήκαν για τα έτη 2007 - 2012 στις 26.1.16, για το 2013 τον Απρίλιο του 2014 και για το 2014 επίσης στις 26.1.
5. Η μαρτυρία της ΜΥ2 δεν αμφισβητήθηκε και κρίνεται πειστική. Παρ' όλα αυτά όπως ήδη λέχθηκε πιο πάνω η μαρτυρία αυτή δεν υποστηρίζει τις προβαλλόμενες θέσεις του Κατηγορούμενου εφόσον με την μαρτυρία της η ΜΥ2 δεν μπορεί να συμπληρώσει τα κενά τα οποία παρατηρήθηκαν στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου, κυρίως εις ότι αφορά το χρόνο όπου πληροφορήθηκε ότι ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του σε συνάρτηση με το χρόνο ανάκλησης πληρωμής των επίδικων επιταγών. Επομένως αν και η μαρτυρία της κρίνεται ειλικρινής το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτή για την διεξαγωγή ευρημάτων αναφορικά με τα ουσιώδη και αμφισβητούμενα γεγονότα της υπόθεσης. Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου και τα αδιαμφησβήτητα γεγονότα που αναφέρθηκαν πιο πάνω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα: - Οι επιταγές με αριθμό 40348139, ημερ. 30.3.15, για το ποσό των €500., 40348140, ημερ. 30.4.15, για το ποσό των €500.-, 40348141, ημερ. 30.5.15, για το ποσό των €300.-, 40348136, ημερ. 15.1.15, για το ποσό των €500.-, 40348137, ημερ. 30.1.15, για το ποσό των €500.- και 40348138, ημερ. 28.2.15, για το ποσό των €500.-, εκδόθηκαν από τον Κατηγορούμενο και παραδόθηκαν στην παραπονούμενη έναντι υπολοίπου αμοιβής για την παροχή λογιστικών υπηρεσιών προς τον Κατηγορούμενο και την εταιρεία του για το ποσό των €2.800.- - Οι επιταγές κατατέθηκαν από την παραπονούμενη προς εξαργύρωση, πλην όμως δεν εξοφλήθηκαν λόγω ανάκλησης της πληρωμής τους από τον Κατηγορούμενο. - Ο Κατηγορούμενος πριν την παρουσίαση των επίδικων επιταγών προς εξαργύρωση και συγκεκριμένα στις 14.01.2015 έδωσε προς την πληρώτρια Τράπεζα γραπτή εντολή μη πληρωμής τους αναφέροντας ως λόγο διαφορές με τους δικαιούχους των επιταγών (Τεκμήριο 17). Το άρθρο 305 (Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα ακόλουθα: «305Α.-

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.» Σύμφωνα με τη νομολογία, η εξέταση ποινικής ευθύνης δυνάμει του άρθρου 305Α

(2), καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το ίδιο το άρθρο, χωρίς επέκταση σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διατάρασσαν την προσφερόμενη υπεράσπιση της ανάκλησης επιταγής λόγω εύλογης αιτίας, η οποία παρέχεται από το πιο πάνω άρθρο. (βλ. Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142, NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Γ. ΧΡΗΣΤΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2012, 16/4/2014 και TTOZIOS MANAGEMENT LTD κ.α. ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/4/2016 ). Στην υπόθεση TTOZIOS MANAGEMENT LTD κ.α. ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, (βλ. ανωτέρω), λεχθήκαν τα ακόλουθα: «..Εφόσον αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που στοιχειοθετείται με το Άρθρο 305Α

(2)τότε το βάρος απόδειξης μετατίθεται επί των ώμων του Κατηγορουμένου (εκδότη) να αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας, για την ανάκληση της επιταγής. Το βάρος απόδειξης από τον Κατηγορούμενο (εκδότη) είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδάφιο 2 του Άρθρου 305Α χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες παραμέτρους όπως φαίνεται να είναι η εισήγηση των Εφεσειόντων. Συνεπώς ο πέμπτος λόγος έφεσης απορρίπτεται.». Σύμφωνα επομένως με το άρθρο 305Α

(2)τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι α) η έκδοση επιταγής και β) η πρόκληση μη εξόφλησης της επιταγής με οποιαδήποτε πράξη του εκδότη της. Τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί πιο πάνω έχουν αποδειχθεί και πηγάζουν τόσο από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα όσο και από τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν. Επομένως το επόμενο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο ο Κατηγορούμενος με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων απέδειξε ότι ο λόγος για τον οποίο ανακάλεσε την πληρωμή των επίδικων επιταγών συνιστά εύλογη αιτία με βάση το άρθρο 305Α

(2). Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου αναφορικά με τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου η οποία δεν κρίθηκε πειστική εις ότι αφορά την ουσία της υπεράσπισης του, εκθεμελιώνουν την υπεράσπιση της ανάκλησης των επιταγών για εύλογη αιτία. Τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος και παρουσίασε στο Δικαστήριο δεν έχουν καταδείξει ότι όταν αυτός στις 14.1.15 προέβαινε στην ανάκληση των επίδικων επιταγών ειλικρινώς και καλή τη πίστει πίστευε πώς είχε δικαίωμα να πράξει κάτι τέτοιο και πώς η πεποίθηση του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις. Η μαρτυρία την οποία παρουσίασε δεν τεκμηριώνει τη θέση του με την απαιτούμενη σαφήνεια ότι αυτός μετά την έκδοση των επίδικων επιταγών πληροφορήθηκε για την ποινική δίωξη εναντίον του από το φόρο εισοδήματος. Αντίθετα από την μαρτυρία του άφησε να νοηθεί ότι πριν την έκδοση των επίδικων επιταγών γνώριζε για την ύπαρξη ποινικής δίωξης εναντίον του εφόσον κατά τον ίδιο μετά την υπόσχεση της παραπονουμένης για να ετοιμάσει τις απαραίτητες δηλώσεις για να αποφευχθεί η καταδίκη του, εξέδωσε τις επίδικες επιταγές. Για τους πιο πάνω λόγους η προωθούμενη υπεράσπιση του Κατηγορούμενου ήτοι η ανάκληση πληρωμής των επίδικων επιταγών λόγω διαφορών με τους δικαιούχους των επιταγών, δεν έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, στις λεπτομέρειες αδικήματος της 9ης κατηγορίας, αναφέρεται το ποσό των €500.- ενώ η σχετική επίδικη επιταγή Τεκμήριο 12 που κατατέθηκε από τον Μ.Κ.1 και δεν αμφισβητήθηκε ως προς αυτή του την πτυχή καθώς και τα ευρήματα μου, καταλήγουν σε απόδειξη του γεγονότος ότι επίδικη αυτή επιταγή που αφορά την 9η κατηγορία αφορά το ποσό των €300.-. Ενόψει του ότι σε κανένα στάδιο της διαδικασίας φάνηκε να προκαλείται οποιαδήποτε παραπλάνηση αναφορικά με την πιο πάνω διαπίστωση και όπως φάνηκε αμφότερες οι πλευρές αντιλαμβάνονταν την εν λόγω κατηγορία και τι αυτή αφορά, κρίνω ότι, οι πρόνοιες του αρ. 85

(1)Κεφ.155, καθώς και οι σχετικές νομολογιακές αρχές που διατυπώθηκαν στις υποθέσεις Sammy Imbrahim Imbahim Issa and another v. The Republic

(1989)2 C.L.R. 39, Ανδρέας Κυριάκου v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 458 και (ΧENAKIS MELI) ΞΕΝΑΚΗ ΜΕΛΗ ν. VASSOS LEPTOS LTD, Ποινική Έφεση Αρ. 182/2014, 23/10/2015), τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής. Ως εκ τούτου κρίνεται ότι έχει αποδειχθεί μέρος της 9ης κατηγορίας ήτοι ότι η εν λόγω επιταγή εκδόθηκε για το ποσό των €300.-. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνεται ότι η παραπονούμενη απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του Κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει και αυτός κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, υπό την διευκρίνηση στην οποία έχω προβεί ανωτέρω σε σχέση με το ποσό της 9ης κατηγορίας. (Υπ.) ......................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής