Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίνος Οδυσσέως, Aρ. Υπόθεσης: 9857/14, 7/4/2017

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίνος Οδυσσέως, Aρ. Υπόθεσης: 9857/14, 7/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Aρ. Υπόθεσης: 9857/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Εναντίον Μαρίνος Οδυσσέως --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 07.04.2017 Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για τον κατηγορούμενο: κ. Ν. Καλλής Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα μία κατηγορία. Συγκεκριμένα για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 20η Απριλίου 2012 στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού διέπραξε επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Ιωάννη Ζίττη από την Λεμεσό. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 2 μάρτυρες, ενώ η γραπτή κατάθεση ενός ακόμη μάρτυρα κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος τήρησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα για την υπεράσπιση του. Ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω ότι ήταν δικαίωμα του κατηγορούμενου να μην πει οτιδήποτε και να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Παραδεκτή - Κατατεθείσα εκ συμφώνου: (α) Κατάθεση του Αστυφύλακα 4824 Α. Θεμιστοκλέους (Τεκμήριο 3) ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι απεσπασμένος στο τμήμα μικροπαραβάσεων. Εις αυτήν αναφέρεται στην καταγγελία που έγινε στις 20.4.2012 από τον Ιωάννη Ζίττη ότι την ίδια μέρα άγνωστος άνδρας του επιτέθηκε και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και περαιτέρω αναφέρει ότι στις 4.6.2012 προσήλθε εκ νέου ο Ζίττης στο σταθμό και σε συμπληρωματική του κατάθεση κατονόμασε τον Μαρίνο Οδυσσέως ως το πρόσωπο που τον κτύπησε. Τέλος αναφέρει ότι στις 8.9.2012 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Μαρίνο Οδυσσέως (τεκμήριο 4) και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «δεν παραδέχομαι» (τεκμήριο 5). Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Ιωάννης Ζίττης - Παραπονούμενος: Κατ΄ αρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση ημερ.20/04/12 που έχει δώσει για την παρούσα υπόθεση, τεκμήριο 1, την οποία ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 20.4.2012 και γύρω στις 17.30 πήρε το ποδήλατο του και βγήκε για βόλτα. Ενώ οδηγούσε στην οδό Μόρφου με νότια κατεύθυνση σε κάποια στιγμή πέρασε απέναντι και την στιγμή αυτή αντιλήφθηκε ένα αυτοκίνητο από την αντίθετη κατεύθυνση να έρχεται προς το μέρος του. Την ίδια στιγμή το αυτοκίνητο αυτό σταμάτησε δίπλα του και αφού ο οδηγός του κατέβηκε, ήρθε προς το μέρος του και άρχισε να του φωνάζει. Ακολούθησε ο διάλογος που αναφέρει και σε κάποια στιγμή τον άρπαξε από το λαιμό με το δεξί του χέρι και τον έσπρωξε προς τα πίσω με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του επειδή ήταν πάνω στο ποδήλατο και να πέσει κάτω ενώ το ποδήλατο έπεσε πάνω του. Στη συνέχεια σηκώθηκε και τον ρώτησε τι κάμνει και αφού αυτός συνέχιζε να φωνάζει μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε. Την ώρα που ο οδηγός τον έσπρωξε στο μέρος βρέθηκε ένας αλλοδαπός και τον έπιασε για να τον προστατεύσει αφού είχε σηκωθεί πάνω. Από το συμβάν τα έχασε γιατί δεν του ξαναέτυχε τέτοιο πράγμα ενώ ο αλλοδαπός τον οποίο δεν γνωρίζει του είπε ότι ο οδηγός εργάζεται στην ΑΕΛ και να τον αφήσει γιατί είναι πελλός. Από την πτώση γδάρθηκε στην πλάτη του και τα δάκτυλα του αριστερού του χεριού μπήκαν στις ακτίνες του ποδηλάτου. Το αυτοκίνητο αυτού που του επιτέθηκε είναι ένα RAV 4 χρώματος βυσσινί με δύο πόρτες αλλά δεν είδε τα νούμερα του αυτοκινήτου. Ο οδηγός είναι Κύπριος ύψους περίπου 1.75, μέτριου αναστήματος με γκρίζα μαλλιά γύρω στα 40-45 χρονών και φορούσε γυαλιά ηλίου και μαύρο παντελόνι και γκρίζο πουκάμισο. Εάν τον ξαναδεί μπορεί να τον αναγνωρίσει. Αμέσως μετά πήγε στο σπίτι του και με τον πατέρα του πήγε στην Αστυνομία όπου του έδωσαν ένα χαρτί για να επισκεφθεί το νοσοκομείο και μετά το νοσοκομείο επέστρεψε στην Αστυνομία για να δώσει κατάθεση. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναγνώρισε συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 4.6.2012 (τεκμήριο 2) την οποία επίσης ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι δύο ημέρες μετά το περιστατικό πήγε έξω από το γήπεδο καλαθόσφαιρας της ΑΕΛ και είδε το αυτοκίνητο από το οποίο κατέβηκε ο άνδρας που τον χτύπησε. Κατάλαβε το αυτοκίνητο γιατί πίσω στα φτερά του είχε άσπρες γραμμές σε σχήμα ζίγκ-ζάγκ. Το αυτοκίνητο αυτό ήταν σταθμευμένο και οι αριθμοί εγγραφής του είναι HHJ
2. Πριν 3-4 ημέρες ξαναπήγε έξω από το γήπεδο της ΑΕΛ και είδε ξανά το πιο πάνω αυτοκίνητο ενώ έξω ακριβώς από αυτό στεκόταν ο άνθρωπος που τον κτύπησε τον οποίο αναγνώρισε και θυμάται πολύ καλά. Τότε μαζί με τον πατέρα του ρώτησαν για το συγκεκριμένο άτομο και πληροφορήθηκαν ότι ήταν κάποιος ονόματι Μαρίνος Οδυσσέως ο οποίος εργάζεται έμμισθος στο σωματείο καλαθόσφαιρας της ΑΕΛ. Στο τέλος της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι αυτός που τον κτύπησε είναι ο κατηγορούμενος, δείχνοντας τον στο Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι είναι φοιτητής ηλικίας 21 χρονών και τον Απρίλιο του 2012 ήταν 16-17 χρονών και ήταν μαθητής. Αναφορικά με το συμβάν υπέβαλε το παράπονο του την ίδια ημέρα και ως προς το ότι είναι ο κατηγορούμενος που τον κτύπησε κατέληξε στο συμπέρασμα επειδή τον θυμάται. Στη συνέχεια είπε ότι μετά από 4 χρόνια δεν μπορεί να θυμηθεί τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου και ανέφερε ότι έμαθε τους αριθμούς εγγραφής όταν είδε το αυτοκίνητο μετά και κατάλαβε ότι ήταν εκείνος που τον κτύπησε και είδε τους αριθμούς. Αυτό έγινε την επόμενη ημέρα όταν ήταν με τον πατέρα του κοντά στο σπίτι τους όπου βρίσκεται το μπάσκετ της ΑΕΛ. Την συγκεκριμένη ημέρα του επεισοδίου δεν έπιασε το νούμερο του αυτοκινήτου επειδή όταν κατέβηκε και έσπρωξε το ποδήλατο μέχρι ο ίδιος να σηκωστεί πάνω μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε. Στη συνέχεια είπε ότι για να καταλήξει ότι το πρόσωπο που τον τραυμάτισε είναι ο κατηγορούμενος τον βοήθησε ένας αλλοδαπός ο οποίος του είπε ότι ο κύριος δούλευε στο μπάσκετ της ΑΕΛ. Σε υποβολή δε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος εργαζόταν στο ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΛ ανέφερε ότι δεν μπορεί να ξέρει σε ποιο τμήμα της ομάδας δουλεύει και διερωτήθηκε σε τι διαφέρει εάν ήταν στην ποδοσφαιρική. Αυτός ήξερε ότι ήταν στην καλαθοσφαιρική. Ανέφερε επίσης ότι είχαν ρωτήσει στη γειτονιά για το κατά πόσο ξέρουν τον άνθρωπο αυτό και τους είχαν πει ότι δουλεύει στην καλαθοσφαιρική ομάδα, στο μπάσκετ της ΑΕΛ. Αναφορικά με το όνομα του κατηγορούμενου το έμαθε από τον γείτονα του ο οποίος ασχολείται με την ΑΕΛ αφού προηγουμένως του εξήγησε και του έδειξε το αυτοκίνητο. Αυτό έγινε την επόμενη ημέρα, δηλαδή 21.4 και ανέφερε αυτό το πράγμα στην Αστυνομία χωρίς όμως να θυμάται ακριβώς πότε, είπε όμως ότι ήταν 1-2 ημέρες μετά που πληροφορήθηκε αυτό το πράγμα. Όταν του αναφέρθηκε δε ότι την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία εις στην οποία περιγράφει τα νούμερα του αυτοκινήτου και αναφέρεται στο όνομα του κατηγορούμενου την έδωσε 4.6.2012 απάντησε ότι δεν θυμάται. Όμως θυμάται το πρόσωπο που τον κτύπησε. Δεν θυμάται γιατί έδωσε κατάθεση την εν λόγω ημερομηνία δηλαδή 2 μήνες μετά το συμβάν επειδή πέρασαν 4 χρόνια. Ακολούθως ερωτώμενος ξανά για το πότε έμαθε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου και κατά πόσο ήταν στις 21.4.2012 ανέφερε ότι ήταν 1-2 ημέρες μετά το συμβάν χωρίς να είναι απόλυτα σίγουρος ενώ είπε ότι ούτε προηγουμένως όταν απάντησε σχετικά ήταν σίγουρος. Είναι σίγουρος όμως ότι θυμάται τον κατηγορούμενο, το αυτοκίνητο και το χρώμα του και το πως έγινε. Έχοντας υπόψη την αναφορά του στο τεκμήριο 2 για το ότι έμαθε τα στοιχεία του κατηγορούμενου 3-4 ημέρες πριν την κατάθεση δηλαδή πριν τις 4.6.2012 του ζητήθηκε να αναφέρει κατά πόσο λέει αλήθεια στην κατάθεση του ή προηγουμένως που ισχυρίστηκε ότι τα έμαθε 21-22.4.2012 και απάντησε ότι εάν έκανε λάθος για δύο μήνες απολογείται. Ανέφερε δε ότι δεν διάβασε τις καταθέσεις του προηγουμένως αλλά συμφώνησε ότι όταν τις διάβασε μεγαλοφώνως στο δικαστήριο θυμήθηκε τα γεγονότα. Επίσης είπε ότι έμεινε κάτω στο έδαφος 5 λεπτά επειδή κτύπησε και πονούσε. Σηκώθηκε μόνος του και ο αλλοδαπός στον οποίο αναφέρθηκε τον κρατούσε. Το αυτοκίνητο ήταν στη σκηνή περισσότερο από 5 λεπτά αλλά δεν είδε τα νούμερα του γιατί ήταν στο πλάι. Οι γραμμές ζίκ-ζάκ στο αυτοκίνητο στις οποίες αναφέρθηκε ήταν στο πλάι στα φτερά του αυτοκινήτου. Όταν έφυγε το αυτοκίνητο έμεινε εκεί ακόμη 2-3 λεπτά με τον αλλοδαπό, τα στοιχεία του οποίου δεν ζήτησε λόγω της στιγμής. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε τον άγγιξε ούτε τον έσπρωξε και ουδέποτε τον τραυμάτισε με οποιοδήποτε τρόπο, απάντησε ότι τον έσπρωξε, έπεσε από το ποδήλατο και έγινε ότι προανέφερε. Τέλος αναφέρθηκε ξανά στο διάλογο που είχε με τον οδηγό του αυτοκινήτου και είπε ότι δεν του ζητήθηκε όταν στη 2η κατάθεση ανέφερε ότι εντόπισε το πρόσωπο που τον τραυμάτισε να πάει να τον αναγνωρίσει. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Δρ. Γιαννάκης Καυκαλιάς: Κατ' αρχήν ανέφερε ότι είναι χειρούργος ιατρός και εργάζεται στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Είναι ιατρός από το 1987 και από το 2000 εργάζεται στις Πρώτες Βοήθειες. Ακολούθως αναγνώρισε το τεκμήριο 6 το οποίο όπως ανέφερε συμπληρώθηκε από τον ίδιο και φέρει την υπογραφή του. Συγκεκριμένα στις 20/04/12 και ώρα 18:46 εξέτασε τον ΜΚ1, ο οποίος ανέφερε ότι κτυπήθηκε από άλλο άτομο. Παραπονείτο για αυχεναλγία, πόνο στα δάκτυλα του αριστερού χεριού και πόνο στο άνω μέρος του αριστερού γλουτού. Έφερε εκδορές τριβής στο άνω μέρος του αριστερού γλουτού. Ο ακτινολογικός έλεγχος δεν έδειξε οστικές κακώσεις και απελύθη με οδηγίες. Είπε δε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6 και όσα αναφέρει σε αυτό. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι η ειδικότητα του είναι χειρουργός και δεν είναι ειδικός τραυματιολόγος. Είναι σε θέση όμως είπε να εκφέρει άποψη σαν ειδικός για το πώς προέκυψε ένα τραύμα. Είπε δε ότι σε αυτή την περίπτωση είναι λόγω και της εμπειρίας του τόσων ετών στις Πρώτες Βοήθειες και συνέχισε λέγοντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις είναι και σε άλλες όχι. Δεν είναι στις περιπτώσεις που έχει ασθενή πολυτραυματία οπότε θα χρειαστεί να ζητήσει την εμπειρογνωμοσύνη ενός ορθοπεδικού. Ακολούθως ανέφερε ότι είναι σε θέση να καθορίσει περίπου τον χρόνο που προκλήθηκε ένα τραύμα αλλά όχι με ακρίβεια. Στην προκειμένη περίπτωση εάν ήταν παλιό τραύμα θα το είχε αναφέρει στην περιγραφή του. Δεν αναφέρει ότι είναι φρέσκο τραύμα γιατί εννοείται και το θεώρησε πρόσφατο ήτοι μέσα σε 48 ώρες. Συμφώνησε δε ότι μπορεί να προκλήθηκε και την προηγούμενη μέρα. Όσον αφορά την τριβή στην οποία αναφέρεται είπε ότι δεν μπορεί να καθορίσει με ποιο αντικείμενο έγινε η τριβή αυτή. Επίσης συμφώνησε ότι πλην της φράσης «.Φέρει εκδορές τριβής άνω μέρους αριστερού γλουτού..» στο τεκμήριο 6, τα υπόλοιπα που αναφέρονται ήταν όσα του ανέφερε ο ασθενής. Τέλος είπε ότι δεν θυμάται πόσες εκδορές είχε ο ΜΚ
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Όσον αφορά τον ΜΚ1-παραπονούμενο οφείλω να πω εξαρχής ότι υπάρχουν σημεία στη μαρτυρία του που έχουν προβληματίσει το Δικαστήριο. Όπως για παράδειγμα όταν ανέφερε ότι δεν έπιασε το νούμερο του αυτοκινήτου διότι μέχρι να σηκωθεί από κάτω μετά που τον έσπρωξε ο οδηγός μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε αλλά και ότι έμεινε κάτω για 5 λεπτά, ενώ στην κατάθεση του τεκμ.1 είπε ότι σηκώθηκε πάνω και ρώτησε τον οδηγό «τι κάμνεις ρε;» και ο οδηγός συνέχισε να φωνάζει. Επίσης ως προς τη θέση του για το ότι έμαθε ποιος ήταν ο κατηγορούμενος 1-2 μέρες μετά το συμβάν ενώ στην συμπληρωματική του κατάθεση τεκμ.2 αναφέρει ότι έμαθε το όνομα του 3-4 ημέρες προηγουμένως (δηλαδή 3-4 μέρες πριν τις 04/06/12 που εδόθη η εν λόγω συμπληρωματική κατάθεση). Έχοντας όμως εξετάσει τη μαρτυρία του σφαιρικά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα πιο πάνω είναι επουσιώδη, όπως επουσιώδες είναι αν ο κατηγορούμενος εργαζόταν στο ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΛ και όχι στο καλαθοσφαιρικό όπως ήταν η πληροφόρηση που έλαβε ο ΜΚ1, και πως ο πυρήνας της μαρτυρίας του δεν έχει πληγεί. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να διαφεύγει ότι παρήλθαν 4 χρόνια και 8 μήνες περίπου από το συμβάν μέχρι την ημέρα που ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, με φυσικό επόμενο να μην θυμάται επακριβώς πως εξελίχθηκαν κάποια πράγματα ή και τη χρονική τους σειρά, όπως εξάλλου διαφάνηκε στη μαρτυρία του και ο ίδιος παραδέχτηκε. Η ουσία της μαρτυρίας του είναι εν πάση περιπτώσει και αυτό δεν αλλάζει πως την επίδικη ημέρα ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο που οδηγούσε και κατόπιν της συζήτησης που ανέφερε ο παραπονούμενος, τον έσπρωξε και έπεσε κάτω με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Εδώ θα πρέπει να αναφέρω ότι η γραμμή της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του μάρτυρα δεν είχε να κάνει παρατηρώ τόσο με την ουσία του πράγματος. Η προσπάθεια που έγινε θεωρώ από την υπεράσπιση ήταν για να πληγεί η αξιοπιστία του μάρτυρα μέσω της μνήμης του, κυρίως όμως η υπεράσπιση όπως διαφάνηκε προσπάθησε να δημιουργήσει αμφιβολία ως προς το κατά πόσο πράγματι ο οδηγός του αυτοκινήτου στον οποίο αναφέρθηκε ο μάρτυρας ήταν ο κατηγορούμενος. Με αυτό το τελευταίο όμως υπόψη και έχοντας κατά νου την κατάθεση του κατηγορούμενου τεκμ.4, ο οποίος τοποθετεί τον εαυτό του στη σκηνή την επίδικη ημέρα και ώρα να συζητά με τον παραπονούμενο, θεωρώ ότι όλη η γραμμή της υπεράσπισης έχει καταρρεύσει ενώ δεν μπορώ να μην σημειώσω και την αναξιοπιστία που προκύπτει για την υπεράσπιση γενικότερα ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ πως ο παραπονούμενος ήταν ειλικρινής και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Ερχόμενος στον ΜΚ2 αναφέρω χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία ότι η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας αυτός ήταν αναμφίβολα εμπειρογνώμονας και δέχομαι ότι σαφέστατα και θα μπορούσε με βάση την ιδιότητα του σαν γιατρός και την εμπειρία του να εκφέρει την άποψη του για τον συγκεκριμένο τραυματισμό, ομολογουμένως όχι σοβαρό και θα μπορούσε να λεχθεί με βάση τη λογική συνήθη. Εν πάση περιπτώσει είναι ένας ανεξάρτητος μάρτυρας, ο οποίος έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις χωρίς να έχει λόγο να αποκρύψει οτιδήποτε και του οποίου η μαρτυρία ή και η αξιοπιστία παρατηρώ ουδόλως έχει πληγεί ως εκ της αντεξέτασης του. Όσον αφορά την μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή (κατάθεση Αστ.4824 - τεκμ.3), δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο. Αυτή γίνεται σε κάθε περίπτωση αποδεκτή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα : Ο ΜΚ1 στις 20.4.2012 και γύρω στις 17.30 πήρε το ποδήλατο του και βγήκε για βόλτα. Ενώ οδηγούσε στην οδό Μόρφου με νότια κατεύθυνση σε κάποια στιγμή πέρασε απέναντι και την στιγμή αυτή αντιλήφθηκε ένα αυτοκίνητο από την αντίθετη κατεύθυνση να έρχεται προς το μέρος του. Την ίδια στιγμή το αυτοκίνητο αυτό σταμάτησε δίπλα του και αφού ο οδηγός του δηλαδή ο κατηγορούμενος κατέβηκε, ήρθε προς το μέρος του και άρχισε να του φωνάζει «έλα να εξηγηθούμε, εννά σε τσιλλήσω, εννά σε σκοτώσω». Ο ΜΚ1 του είπε «εσταμάτησα ρε κουμπάρε να ρέξεις, να ρέξω τζαι εγώ για να κάμουμε τζι θκιό τη δουλειά μας». Ο κατηγορούμενος του απάντησε «φύε ρε πουδαμέ» και αφού ο ΜΚ1 του είπε «που να φύω να πάω, πόθε με θκιόχνεις εδαμμέ που μηνίσκω», ο κατηγορούμενος τον άρπαξε από το λαιμό με το δεξί του χέρι και τον έσπρωξε προς τα πίσω με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του επειδή ήταν πάνω στο ποδήλατο και να πέσει κάτω ενώ το ποδήλατο έπεσε πάνω του. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος συνέχισε να φωνάζει, μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε. Την ίδια ημέρα και ώρα 18:46 o MK1 εξετάστηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Παραπονείτο για αυχεναλγία, πόνο στα δάκτυλα του αριστερού χεριού και πόνο στο άνω μέρος του αριστερού γλουτού. Έφερε εκδορές τριβής στο άνω μέρος του αριστερού γλουτού. Ο ακτινολογικός έλεγχος δεν έδειξε οστικές κακώσεις και απελύθη με οδηγίες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, είναι τα ακόλουθα:
4. Επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και
5. Η πρόκληση στο πρόσωπο αυτό πραγματικής σωματικής βλάβης από την εν λόγω επίθεση. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna