← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 3226/14, 11/5/2017

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 3226/14, 11/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B51 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3226/14 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΕΡΜΙΟΝΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 11 Μαΐου, 2017 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου. Για την Κατηγορούμενη: κ. Χ. Αδάμου Κατηγορούμενη, παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη

  1. Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες.
  2. Η 1η κατηγορία αφορά οδήγηση χωρίς τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, η κατηγορούμενη στις 16/2/2013, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής EYΚ 409, στη συμβολή των οδών Προμαχών Ελευθερίας και Γρίβα Διγενή, στη Λεμεσό, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα.
  3. Η 2η κατηγορία αφορά οδήγηση χωρίς άδεια κυκλοφορίας, κατά παράβαση των κ. 17

(1)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν.
  1. Η 2η κατηγορία είναι παραδεκτή. Η 1η κατηγορία μη παραδεκτή. Σκιαγράφηση της Υπόθεσης
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της 1ης κατηγορίας, παρουσίασε ως μάρτυρες τον Αστ. 4853, Γιώργο Χ' Ναθαναήλ (ΜΚ 1) και τον κ. Φίλιππο Μούζουρο, Λειτουργό στο Τμήμα Δημοσίων Έργων (ΜΚ 2).
  3. Αφού έκρινα ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορουμένης, η κατηγορούμενη επέλεξε και προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Δεν παρουσίασε μάρτυρες.
  4. Κατατέθηκαν συνολικά 13 Τεκμήρια.
  5. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έτυχαν αμφισβήτησης και αποτέλεσαν κοινές θέσεις τα ακόλουθα:
(1)Στις 16/2/2013, περί ώρα 05:20, η κατηγορούμενη οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΥΚ 409, στην οδό Προμαχών Ελευθερίας με ανατολική κατεύθυνση.
(2)Η Προμαχών Ελευθερίας σε κάποιο σημείο, βόρεια, ενώνεται με την οδό Γρίβα Διγενή. Η συμβολή ελέγχεται με φώτα τροχαίας.
(3)Στο σημείο που βρίσκεται η συμβολή η Προμαχών Ελευθερίας έχει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας. Η δεξιότερη από τις τρείς χρησιμοποιείται από τα οχήματα που θα στρίψουν βόρεια στην οδό Γρίβα Διγενή. Η κατηγορούμενη δέχεται ότι είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά στη Γρίβα Διγενή και ότι κατευθυνόταν στη δεξιά από τις τρείς λωρίδες κυκλοφορίας.
(4)Το όχημα της κατηγορουμένης συγκρούστηκε με το όχημα αρ. εγγραφής ΕΖΚ 925 («το ΕΖΚ 925») Το ακριβές σημείο, ο τρόπος της σύγκρουσης και η πορεία του ΕΖΚ 925 είναι επίδικα.
  1. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι η κατηγορούμενη επιχειρώντας στροφή δεξιά με βόρεια κατεύθυνση προς την Γρίβα Διγενή ανέκοψε την πορεία του ΕΖΚ 925 το οποίο κατευθυνόταν με δυτική κατεύθυνση στην Προμαχών Ελευθερίας.
  2. Η Υπεράσπιση αμφισβητεί την εκδοχή αυτή και τη μαρτυρία που τείνει να καταδείξει τέτοιο συμπέρασμα, θέτοντας επίσης ότι η σύγκρουση έγινε από αμέλεια του οδηγού του ΕΖΚ 925 ο οποίος συγκρούστηκε με το όχημα της κατηγορουμένης προτού επιχειρήσει στροφή δεξιά.
  3. Το Δικαστήριο για να καταλήξει θα πρέπει να διαπιστώσει:
(1)Ποιο ήταν το καθήκον επιμέλειας που είχε η κατηγορούμενη υπό τις περιστάσεις και τα αντικειμενικά δεδομένα που υπήρχαν τη δεδομένη στιγμή (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 CLR 387, 392), και
(2)Αν η κατηγορούμενη, έχοντας ως μέτρο το επίπεδο του μέσου συνετού και προσεκτικού οδηγού και όχι του ενεχόμενου ή τέλειου οδηγού, το παρέβη (βλ. Markantonis, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202).
  1. Ζητούμενο επομένως είναι η διαπίστωση από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αμέλειας[1] από πλευράς της κατηγορουμένης.
  2. Αμέλεια του άλλου εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει αφεαυτής την αμέλεια κατηγορουμένου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτό που εξετάζεται είναι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου και σ' αυτήν αναζητείται τυχόν ποινική ευθύνη του (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Triftarides v. Police
(1968)2 CLR 140,144 - 145[2] και στην Varnakkides v. Police
(1962)2 CLR 1, 3[3]). Η Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Αστ. 4853, Γιώργος Χ'Ναθαναήλ (ΜΚ 1)
  1. Ο ΜΚ 1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Παρακολούθησε το «Traffic Course» πριν 4 έτη. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την αστυνομική του κατάθεση ημερ. 4/5/2013 (Τεκμήριο 1). Μετέβη στη σκηνή περί ώρα 05:50 και εντόπισε τα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Η κατηγορουμένη είχε μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού γιατί τραυματίστηκε. Το ΕΖΧ 925 οδηγείτο από άγνωστο άντρα, Πολωνικής καταγωγής ο οποίος εγκατέλειψε πεζός τη σκηνή και ουδέποτε εντοπίστηκε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το γεγονός της εγκατάλειψης αναφέρθηκε από πρόσωπα στη σκηνή που δεν ήταν αυτόπτες μάρτυρες.
  2. Έλαβε μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2). Με βάση το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε συμμετρικό το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  3. Τοποθέτησε με σημείο Χ το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων βάσει σκαψίματος που εντόπισε στο οδόστρωμα. Με Χ1 σημειώθηκε σημείο σύγκρουσης του ΕΖΧ 925 με πάσσαλο οδικού φωτισμού στην κεντρική διαχωριστική νησίδα. Η θέση του ήταν ότι το ΕΖΧ 925 κινείτο στην Προμαχών Ελευθερίας με ανατολική κατεύθυνση (πορεία Α στο Τεκμήριο 3) η σύγκρουση έγινε στο σημείο Χ, ενώ η κατηγορουμένη έστριβε δεξιά (πορεία Β στο Τεκμήριο 3) και ακολούθως το όχημα ΕΖΧ 925 συγκρούστηκε με τον πάσσαλο. Το όχημα της κατηγορουμένης κατέληξε στη θέση Β1 (βόρεια της συμβολής και το όχημα ΕΖΧ 925 στη θέση Α1 (ανατολικά της συμβολής στην Προμαχών Ελευθερίας). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι σημείωσε την πορεία του ΕΖΧ 925 και της κατηγορουμένης με βάση το σημείο σύγκρουσης. Δεν τα σημείωσε υποθετικά. Δεν εντόπισε θραύσματα ή ίχνη πλαγιολίσθησης, μόνο το σκάψιμο που ήταν «φρέσκο» σύμφωνα με την εμπειρία του. Η κατηγορούμενη αρχικά υπέγραψε τα πρόχειρο σχέδιο ως ορθό, ακολούθως όμως μετέβη στη σκηνή μαζί της εκ νέου και υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης σημείο που σημειώθηκε με Χ2 (συμπληρωματική κατάθεση της κατηγορουμένης ημερ. 19/3/2013, Τεκμήριο 6). Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν το Χ2 και ότι το όχημα της κατηγορουμένης δεν κινείτο την δεδομένη στιγμή.
  4. Οι ζημιές του οχήματος της κατηγορουμένης ήταν στην πισινή δεξιά πλευρά στην πόρτα, φτερό και προφυλακτήρα. Προφορικά ανέφερε ότι αυτό αποτελούσε «ορθογραφικό» λάθος. Η ζημιές ήταν στην αριστερή πλευρά. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι στο Τεκμήριο 2 (πρόχειρο σχέδιο) αναφερόταν ότι το όχημα της κατηγορουμένης υπέστη ζημιά στην πισινή δεξιά πλευρά, πόρτα και φτερό. Ήταν σίγουρος όμως ότι οι ζημιές ήταν στα αριστερά του οχήματος. Οι ζημιές στο ΕΖΧ 925 ήταν σε ολόκληρο το μπροστινό του μέρος στον προφυλακτήρα, καπό, φτερά και ανεμοθώρακα. Κατέθεσε τα έντυπα ζημιών των δύο οχημάτων, της κατηγορούμενης ως Τεκμήριο 4 και του οχήματος ΕΖΧ 925, ως Τεκμήριο
  5. Κατά την αντεξέταση του τέθηκε ότι στο Τεκμήριο 4 σημειώνεται ως έμμεση ζημιά - ευθεία γραμμή - η αριστερή πλευρά του οχήματος, από τον μπροστινό μέχρι και τον πισινό ανεμοθώρακα, και όχι ως άμεση. Επέμεινε στη θέση ότι η ζημιά ήταν στο αριστερό μέρος του οχήματος. Δέχθηκε επίσης ότι το όχημα της κατηγορουμένης είχε μοιραστεί στα δύο. Δεν το σημείωσε στο σχέδιο γιατί το ένα κομμάτι ήταν πίσω από το άλλο.
  6. Έλαβε επίσης ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη στις 19/3/2013 (Τεκμήριο 7) και ακολούθως την ίδια μέρα την κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 8). Στην ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 7) η κατηγορούμενη ανέφερε τα ακόλουθα ως προς τη σύγκρουση: «.Όταν έφτασα στη συμβολή με την οδό Γρίβα Διγενή το φως στην πορεία μου ήταν κόκκινο. Τότε σταμάτησα στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας γιατί πρόθεση μου ήταν να στρίψω δεξιά και να κατευθυνθώ βόρεια στην οδό Γρίβα Διγενή. Όταν άναψε πράσινο στρογγυλό φως εκκίνησα και ξαφνικά δέκτηκα κτύπημα στο όχημα.»
  7. Η ζημιά στον πάσσαλο φωτισμού εκτιμήθηκε στο ποσό των €866,24 (Τεκμήριο 9, επιστολή ημερ. 21/2/2013, από Υπεύθυνο Τροχαίας Λεμεσού προς Δήμο Λεμεσού και Τεκμήριο 10, η απαντητική επιστολή του Δήμου Λεμεσού, ημερ. 15/4/2013). Ζητήθηκε επίσης με επιστολή ημερ. 21/2/2013 (Τεκμήριο 11) του Υπεύθυνου Τροχαίας Λεμεσού από το Αρμόδιο Τμήμα του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων να διευκρινιστεί ο τρόπος λειτουργίας των φώτων τροχαίας στην εν λόγω συμβολή. Η επιστολή απαντήθηκε στις 12/3/2013 (Τεκμήριο 12) με την οποία στάληκε σχετικός πίνακας λειτουργίας. Την ώρα του δυστυχήματος δεν λειτουργούσε το πράσινο βέλος για δεξιά στροφή.
  8. Η ορατότητα ήταν πέραν των 60 -70 μ. και ο φωτισμός ικανοποιητικός. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι δεν μέτρησε την απόσταση ορατότητας. Φίλιππος Μούζουρος (ΜΚ 2)
  9. Ο ΜΚ 2 εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων και εκτελεί καθήκοντα προγραμματισμού των φώτων τροχαίας παγκύπρια. Η μαρτυρία του αφορούσε τη λειτουργία των φώτων τροχαίας στη συμβολή της Προμαχών Ελευθερίας με Γρίβα Διγενή στις 16/2/2013 περί ώρα 05:
  10. Κατέθεσε και σχετικό πίνακα που ετοίμασε ως Τεκμήριο 13 (αναγνώρισε ως πανομοιότυπο τον πίνακα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 12). Ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με την λειτουργία των φώτων τροχαίας:
(1)Πρώτο Στάδιο, οδός Προμαχών Ελευθερίας, 39 δευτερόλεπτα πράσινο κανονικό, 3 δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του.
(2)Δεύτερο Στάδιο, οδός Γρίβα Διγενή, 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί, 21 δευτερόλεπτα πράσινο κανονικό, και 3 δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του.
(3)Μετά ξανά όλη η συμβολή κόκκινο και επανέρχεται στο Πρώτο Στάδιο, Προμαχών Ελευθερίας, με 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί.
(4)Ο χρόνος ασφαλείας από το Πρώτο Στάδιο προς το Δεύτερο Στάδιο, δηλαδή μέχρι να ανάψει το πράσινο στην Γρίβα Διγενή είναι 6 δευτερόλεπτα, 3 δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του 1 δευτερόλεπτο κόκκινο όλη η συμβολή και 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί στην Γρίβα Διγενή.
(5)Από το Δεύτερο μέχρι το Πρώτο Στάδιο, Γρίβα Διγενή, ο χρόνος ασφαλείας είναι πάλι 6 δευτερόλεπτα, 3 δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του, 1 δευτερόλεπτο κόκκινο όλη η συμβολή και 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί, στην Προμαχών Ελευθερίας.
  1. Ανέφερε επίσης ότι στη συμβολή δεν άναβε πράσινο βέλος για δεξιά στροφή τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα.
  2. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στα καθήκοντα, εκπαίδευση, τύπο του συστήματος και ότι είναι αυτός που καθορίζει το πρόγραμμα λειτουργίας των φώτων. Ανώμοτη Δήλωση Κατηγορούμενης
  3. Η κατηγορούμενη προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση. Ανέφερε: «Οδηγούσα με επιμέλεια και προσοχή και δεν ευθύνομαι για το δυστύχημα υιοθετώ την κατάθεση μου». Αξιολόγηση
  4. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Haloumias v. Police
(1970)2 CLR 154,156, Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1 Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω). 25. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ οι εμπλεκόμενοι βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). Αξιολόγηση του Αστ. 4853, Γιώργου Χ'Ναθαναήλ (ΜΚ 1)
  1. Ο ΜΚ 1 ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος. Τα προσόντα του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκαν και τα δέχομαι. Δέχομαι το μάρτυρα γενικά ως αξιόπιστο. Δεν αμφισβητήθηκαν επίσης οι μετρήσεις του, οι συνθήκες που επικρατούσαν στο δρόμο, οι συνθήκες ορατότητας, το σημείο σύγκρουσης Χ1 και οι τελικές θέσεις των οχημάτων. Τα ευρήματα του αυτά τα δέχομαι.
  2. Η αντεξέταση επικεντρώθηκε στη ζημιά που υπέστη το όχημα της κατηγορουμένης και κατ' επέκταση στην πορεία του οχήματος ΕΖΧ 925, στο πραγματικό σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, αν δηλαδή ήταν στο Χ ή στο Χ2, σε συνάρτηση με την εκδοχή της υπεράσπισης ότι η κατηγορουμένη είχε εκκινήσει όχι όμως εκτελέσει στροφή.
  3. Διεξήλθα με πολύ προβληματισμό τη μαρτυρία του και δεν δέχομαι τη μαρτυρία του σε σχέση με τα πιο πάνω τεθέντα ζητήματα για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Η περιγραφή των ζημιών του οχήματος της κατηγορούμενης ήταν καίριας σημασίας. Έγινε δεκτό ότι το όχημα μοιράστηκε στα δύο. Το γεγονός δεν καταγράφηκε ούτε εξηγήθηκε πουθενά. Στο Τεκμήριο 2, που έγινε λίγο μετά στο δυστύχημα στη σκηνή, αναφέρθηκαν οι ζημιές στην «Πισινή δεξιά πλευρά (πόρτα + φτερό)». Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 1, που έγινε με βάση το Τεκμήριο 2, αναφέρθηκε σε ζημιά «στην πισινή δεξιά πλευρά (πόρτα, φτερό, προφυλακτήρας)». Κατά την ακρόαση ανέφερε ότι εννοούσε την αριστερή πλευρά. Στο έντυπο ζημιών Τεκμήριο 5 σημειώνεται με ευθεία γραμμή, και όχι με την ένδειξη άμεση, η ζημιά να καλύπτει την αριστερή πλευρά του οχήματος, από τον μπροστινό μέχρι και τον πισινό ανεμοθώρακα. Δεν λήφθηκαν καθόλου φωτογραφίες. Οι θέσεις του μάρτυρα δεν επιτρέπουν την εξαγωγή ασφαλούς ευρήματος.
(2)Το σκάψιμο που εντόπισε ως «φρέσκο» δεν εξηγήθηκε, στην απουσία θραυσμάτων, πως οδηγούσε σε συμπέρασμα ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν και στο συγκεκριμένο σημείο, ούτε πως συνδεόταν με τον τρόπο σύγκρουσης και τις ζημιές που εντόπισε και τον τρόπο συμπεριφοράς των οχημάτων μετά τη σύγκρουση.
  1. Δεν δέχομαι επομένως τη μαρτυρία του σε σχέση με τις ζημιές του οχήματος της κατηγορουμένης και το σημείο σύγκρουσης που έχει σημειώσει με Χ. Αξιολόγηση του Φίλιππου Μούζουρου (ΜΚ 2)
  2. Ο ΜΚ 2 ήταν τυπικός μάρτυρας, απλά αναφέρθηκε στη λειτουργία των φώτων τροχαίας. Δεν αμφισβητήθηκε. Δέχομαι τον μάρτυρα αξιόπιστο και τη μαρτυρία του, ως προς τον τρόπο που λειτουργούσαν τα φώτα τροχαίας στη εν λόγω συμβολή την επίδικη ημερομηνία και ώρα. Ανώμοτη Δήλωση Κατηγορουμένης
  3. Οι αρχές με τις οποίες εξετάζει και αξιολογεί το Δικαστήριο ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου συνοψίστηκαν στην Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 110/12, 18/7/2013, στην οποία αναφέρθηκε ότι μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις, δεν είναι χωρίς καμιά απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας υπό κάποια διαφορετική σκοπιά. Μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία. Στην εν λόγω απόφαση γίνεται αναφορά στην R. v. Cambell
(1979)69 Cr. App. R. 221 από την οποία παρατίθεται σε μετάφραση το ακόλουθο απόσπασμα: «... μια ανώμοτη κατάθεση του κατηγορούμενου, με την πρακτική που επικρατεί σήμερα, φαίνεται να πήρε κάπως σκιερό χαρακτήρα που βρίσκεται στο μισό δρόμο, σε ότι αφορά αξία και βάρος, ανάμεσα σε ένορκη κατάθεση και απλή εξ' ακοής μαρτυρία. Δεν μπορεί να λέγεται στους ενόρκους ότι οφείλουν να την αγνοήσουν εξ' ολοκλήρου. Πρέπει να τους λέγεται ότι μπορούν να της δώσουν το βάρος που νομίζουν ότι της αξίζει, αλλά ότι δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία, όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση.» (βλ. επίσης Anastassiades v. Republic
(1977)2 CLR 97, Khadar v Republic
(1978)2 CLR 152, Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 515, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 129, Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 22, Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 385 και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2014:B288, Ποιν. Έφ. 134/13, 2/5/2014)
  1. Στην προκειμένη περίπτωση η κατηγορούμενη απλά υιοθέτησε την ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 7) που έδωσε στην αστυνομία. Εξέτασα το περιεχόμενο της κατάθεσης της σε συνάρτηση με την γραμμή της υπεράσπισης, ότι δηλαδή η σύγκρουση έγινε μόλις εκκίνησε με πράσινο φως στρογγυλό στην πορεία της. Δεν αμφισβητήθηκε ότι την δεδομένη ώρα δεν λειτουργούσε πράσινο βέλος, επομένως αν το φως ήταν πράσινο θα ήταν το πράσινο στρογγυλό στην πορεία της. Από κει και πέρα η μαρτυρία της ότι απλά εκκίνησε το όχημα δεν καταδεικνύει τίποτε περισσότερο ούτε μπορεί να αποτελέσει ασφαλή βάση εξέτασης των συνθηκών της σύγκρουσης. Ευρήματα και Συμπεράσματα
  2. Πέραν των όσων αναφέρω στην παρ. 8 πιο πάνω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
(1)Μετά τη σύγκρουση των δύο οχημάτων το όχημα ΕΖΧ 925 συγκρούστηκε με πάσσαλο φωτισμού στο σημείο Χ1.
(2)Το όχημα της κατηγορουμένης κατέληξε σε σημείο βόρεια της Προμαχών Ελευθερίας, παράλληλα και ανατολικά του σημείου που ενώνεται με την Γρίβα Διγενή (σημείο Β1).
(3)Το όχημα ΕΖΧ 925 κατέληξε στο σημείο Α1 στην οδό Προμαχών Ελευθερίας κάθετα των λωρίδων κυκλοφορίας με ανατολική κατεύθυνση.
(4)Το φως πορείας στην Προμαχών Ελευθερίας ήταν πράσινο στρογγυλό και για τις δύο κατευθύνσεις και κόκκινο για την Γρίβα Διγενή.
(5)Ο οδικός φωτισμός ήταν επαρκής και η ορατότητα περί των 60 -70 μ.
  1. Από τη μαρτυρία δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ως προς το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Οι τελικές θέσεις των οχημάτων και τα υπόλοιπα ευρήματά μου, χωρίς άλλη εξήγηση, δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή βάση εξαγωγής συμπεράσματος ως προς την οδική συμπεριφορά της κατηγορουμένης ούτε και του οδηγού του οχήματος ΕΖΧ
  2. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε εικασίες όσο εύλογες και να είναι. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει την 1η κατηγορία. Κατάληξη
  3. Η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με την 1η κατηγορία. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  4. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ N. 86/72, άρθρο
  5. [1] 'The prosecutor has to prove beyond reasonable doubt that the motorist is ''at fault'', i.e. had departed from the standard of a competent and careful driver in all the circumstances of the particular case.' (Βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, Vol. 1, par. 5.46 σελ. 424). [2] 'Careless driving, when the subject of a prosecution is the main element of the offence charged; and must be positively established by the prosecution as part of the conduct of the accused, constituting the offence. Simultaneous negligence on the part of other persons concerned, cannot affect the question of the guilt of a careless driver. It can only affect the sentence to be imposed in case of conviction: . The carelessness of the victim cannot affect the guilt or the innocence of the driver which must be found in his own conduct. The issue, which the Court has to decide is whether there is, or there is not, careless driving. The question whether, as a result, of careless driving there has been serious, trifling, or no injury at all, to another person is immaterial in a case of this kind.' [3] 'The case arises from the collision of two motor cars at a cross-road. Such a collision may give rise to civil claims and may also give rise to criminal liability. This court is not concerned with the way in which a civil court could look upon this same collision. The approach is different; and the consequences are different. In a criminal prosecution the position is that the driver who is negligent has a criminal liability regardless of the negligence of the other driver. If the collision is due to the negligence of the accused, either entirely or partly, his criminal liability is established, But not until then. The prosecution has to show criminal negligence beyond reasonable doubt; and to avoid confusion, the appropriate statute speaks of criminal liability for driving without due care and attention.' cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.