Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού ν. Roman Smirnov, Αριθμός Υπόθεσης:7904 /17, 25/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B59 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αριθμός Υπόθεσης:7904 /17 Μεταξύ:- Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή εναντίον Roman Smirnov Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 25 Μαΐου 2017 Εμφανίσεις:- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Αργυρού Για τον Κατηγορούμενο: κος Λοίζου με κο Σαμμούτα. Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex - Tempore) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την 1η κατηγορία για συνομωσία διάπραξης κακουργήματος, δηλαδή ληστεία, κατά παράβαση των άρθρων 371, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα, την 2η κατηγορία για ληστεία κατά παράβαση των άρθρων 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα και την 3η κατηγορία για την επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 243, 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα. Ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει στη Λεμεσό στις 18/07/2017 και ώρα 09:
- Η κατηγορούσα αρχή ζήτησε όπως διαταχθεί η κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την έναρξη της δίκης του στο Κακουργιοδικείο, αίτημα που προσέκρουσε στην ένσταση του συνηγόρου του κατηγορούμενου. Προς υποστήριξη του αιτήματος της η κατηγορούσα αρχή επικαλέστηκε: 1) Τον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του ένεκα: Α) Της σοβαρότητας του αδικήματος που αντιμετωπίζει Β) Την πιθανότητα καταδίκης με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία και Γ) Το ύψος της προβλεπόμενης ποινής σε περίπτωση καταδίκης. 2) Τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων. Προς υποστήριξη της πρώτης θέσης, ο συνήγορος ανέφερε ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, με ειδική αναφορά σε αυτά της 1ης και 2ης κατηγορίας, είναι από τα σοβαρότερα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και αυτό αντικατοπτρίζεται και από την προβλεπόμενη ποινή όπου προνοείται μέχρι και η δια βίου φυλάκιση. Υποστήριξε περαιτέρω ότι η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου είναι πολύ μεγάλη δεδομένης της μαρτυρίας που υπάρχει και κατατέθηκε αντίγραφο της εις το Δικαστήριο (Τεκμήριο Β) Παρέπεμψε ο συνήγορος στο μαρτυρικό υλικό και συγκεκριμένα στα πρακτικά της ακρόασης υπόθεσης κατηγορουμένου ημερ. 28.10.15, που αφορούσαν τον ΜΚ4 επί του κατηγορητηρίου, τα οποία όπως ανέφερε ο κ. Αργυρού εξασφαλιστήκαν μέσω Δικαστικής συνδρομής. Σύμφωνα με τον κ. Αργυρού, ο ΜΚ4, ο οποίος καταδικάστηκε στη Μολδαβία, εμπλέκει τον κατηγορούμενο ως πρώην συναυτουργό του. Όπως επίσης ανέφερε ο ΜΚ4 ενέπλεξε και άλλα άτομα τα οποία δικαστήκαν και κρίθηκαν ένοχοι. Κατά το συνήγορο, ενόψει της μαρτυρίας που έχει εξασφαλιστεί προκύπτει η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος είναι Ρώσσος, δεν διατηρεί στενούς δεσμούς με την Κύπρο και ο κίνδυνος να διαφύγει στο εξωτερικό είναι έκδηλος. Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη θέση του προς υποστήριξη του αιτήματος κράτησης ανέφερε ότι υφίσταται ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων, ειδικότερα του ΜΚ4 ο οποίος εκτίει μεν ποινή φυλάκισης στην αλλοδαπή αλλά την εκτίει κατά τρόπο που είναι ελεύθερος. Υποστήριξε τέλος ότι ο χρόνος κράτησης δεν είναι μακρύς, εφόσον η υπόθεση είναι ορισμένη στις 18/07/
- Ο συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική Νομολογία προς υποστήριξη του αιτήματος του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στη δική του εμπεριστατωμένη αγόρευση προς υποστήριξη της ένστασης του στο αίτημα της κατηγορούσας αρχής, επικαλούμενος τη γενική αρχή ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφαιθεί ελεύθερος εκτός εάν συντρέχουν οι εξαιρέσεις της Νομολογίας, στήριξε την ένσταση του στην απουσία οποιασδήποτε ένδειξης περί πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου αναφερόμενος στο μαρτυρικό υλικό το οποίο, κατά την υπεράσπιση, δεν μπορεί κανένα Δικαστήριο όπως είπε να καταδικάσει τον κατηγορούμενο, εφόσον κατά τον ίδιο η μαρτυρία η οποία λήφθηκε αντιβαίνει τις Αστυνομικές διατάξεις και δη τη διάταξη 3/8 η οποία προνοεί ότι εάν η αναγνώριση προσώπου γίνεται μέσω φωτογραφιών θα πρέπει να υποδυκνείονται στο πρόσωπο που αναγνωρίζει 12 φωτογραφίες, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να τηρήθηκε στην παρούσα περίπτωση εφόσον εις τα Πρακτικά που αποτελούν μέρος του μαρτυρικού υλικού δεν φαίνεται να υποδειχθήκαν στον ΜΚ4 12 φωτογραφίες αλλά μόνο 6 φωτογραφίες. Τόνισε επίσης ότι σύμφωνα με τα πρακτικά από τα οποία φαίνεται ο ΜΚ4 να αναγνωρίζει τον κατηγορούμενο, ο εν λόγω μάρτυρας αναφέρει ότι δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο από τις φωτογραφίες με σιγουριά. Παρέπεμψε προς τούτο στην υπόθεση Σάββα ν. Δημοκρατίας,
(1993)2 Α.Α.Δ. 258 στην οποία όπως ανέφερε ο συνήγορος υπεράσπισης, ο κατηγορούμενος αθωώθηκε για τον λόγο ότι δεν τηρήθηκε η εν λόγω αστυνομική διάταξη. Σημειώνω κατ΄αρχάς ότι έχω μελετήσει την πιο πάνω υπόθεση στην οποία με παρέπεμψε ο κ Λοίζου και κατά πρώτο δεν διαπιστώνω να προκύπτουν από αυτήν τα όσα υποστήριξε ο συνήγορος ούτε όμως διαπιστώνω σε κείνη την υπόθεση ο κατηγορούμενος να είχε αθωωθεί. Αντιθέτως παρατηρώ ότι η καταδίκη του κατηγορούμενου είχε επικυρωθεί. Εισηγήθηκε ο κ. Λοίζου όπως ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με τους ακόλουθους όρους: Ο κατηγορούμενος να υπογράψει εγγύηση με αξιόχρεο εγγυητή για ποσό το οποίο θα καθορίσει το Δικαστήριο, να παρουσιάζεται σε Αστυνομικό Σταθμό, να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην Αστυνομία, να παραμείνει υπό κατ' οίκον περιορισμό στην οικεία του την οποία ενοικιάζει και παρέδωσε προς τούτο στο Δικαστήριο, αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου. Υποστήριξε περαιτέρω ότι δεν τίθεται κίνδυνος διαφυγής του στο εξωτερικό εφόσον για την υπόθεση αυτή κρατήθηκε στο παρελθόν και αφέθηκε ελεύθερος και από τότε δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε προσπάθεια του να διαφύγει. Τέλος αποτέλεσε θέση του ότι δεν υφίσταται κίνδυνος να επηρεάσει μάρτυρες εφόσον τόσο ο ίδιος εάν αφεθεί ελεύθερος με τους όρους που εισηγείται δεν θα μπορέσει να διαφύγει στο εξωτερικό όπως ούτε ο ΜΚ4 λόγω του ότι εκτίει ποινή φυλάκισης με τον τρόπο που την εκτίει θα μπορεί να έρθει στην Κύπρο. Σε ό,τι αφορά τους οικογενειακούς δεσμούς του με την Κύπρο ανέφερε ότι είναι παντρεμένος με Ευρωπαία πολίτη. Είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού το οποίο φοιτά στην Λεμεσό και κατέθεσε προς τούτο βεβαίωση φοίτησης. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος εργάζεται σε εταιρεία της οποίας είναι γραμματέας σύμφωνα με πιστοποιητικό του εφόρου εταιρειών το οποίο κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Επίσης ο κ Λοίζου παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία τόσο Κυπριακή όσο και του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις, το πλήρες κείμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Υπάρχει σωρεία νομολογίας αναφορικά με το υπό εξέταση ζήτημα και η επανάληψη της για σκοπούς της παρούσας απόφασης δεν κρίνεται αναγκαία. Ενδεικτικά αναφέρομαι στην υπόθεση Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/7/2015, στην οποία επαναλήφθηκε η πάγια θέση της Νομολογίας και συνοψίστηκαν οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, ως ακολούθως: «Οι δύο πλευρές έχουν επιχειρηματολογήσει εμπεριστατωμένα και με παραπομπή σε σχετική νομολογία και, όντως, τα θέματα τα οποία εγείρονται προς επίλυση, είναι λελυμένα προ πολλού. Είναι αξιωματικό, πλέον, ότι ο κάθε κατηγορούμενος δικαιούται, ως θέμα γενικής αρχής, που είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένη και συνάδει με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ευρωπαϊκό χώρο, να μένει ελεύθερος, εφόσον, όπου τίθενται όροι που συμβάλλουν στην προσέλευση του, αυτός συμμορφώνεται. Είναι η κλασσική υπόθεση Χ″Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45. Το δικαίωμα της ελευθερίας, το οποίο βεβαίως είναι προεξάρχον, είναι συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, δύο καλά εμπεδωμένες αρχές που ενυπάρχουν στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ερώτημα, πάντοτε, που τίθεται σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει την κράτηση του ατόμου, κατ΄ εξαίρεση προς τη νομολογιακή αρχή που έχει, ήδη, αναφερθεί και το ερώτημα αυτό, αν θα παραμείνει ή όχι υπό κράτηση, εξετάζεται με αναφορά σε τρεις ουσιώδεις παράγοντες, που έχουν νομολογηθεί και είναι ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμη, η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων και η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Αυτά έχουν αναγνωρισθεί σε πάρα πολλές υποθέσεις, αρκεί να αναφερθούν η Χ″Δημητρίου, ανωτέρω, η Adnan v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 183 και η Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48. Οι λόγοι αυτοί δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά μπορεί ο καθένας από αυτούς ανεξάρτητα από τον άλλο, να επενεργήσει κατά τρόπο που να δικαιολογεί την κράτηση, κατά περίπτωση, βεβαίως. Σχετικές υποθέσεις είναι η Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7 και η Χριστοδούλου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538.» Σχετικά επίσης αποτελούν τα όσα λεχθήκαν στην απόφαση Δημητρίου Χρίστος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ. 130 η οποία αφορούσε όπως και η παρούσα ζήτημα κράτησης στηριζόμενο στην ύπαρξη κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο: «Το θέμα κράτησης ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά κάθε φορά που αυτό τίθεται ενώπιον του. Η νομολογία μας αναγνωρίζει ως θέμα αρχής ότι ένας υπόδικος πρέπει να αφήνεται ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, στις περιπτώσεις που υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο να δικαστεί. Η αρχή αυτή κατοχυρώνεται και συνταγματικά ως ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου (βλ. Άρθρο 11 του Συντάγματος). Σκοπός της κράτησης είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του ατόμου στη δίκη του και όχι η τιμωρία του. Το ενδεχόμενο ύπαρξης του κινδύνου μη προσέλευσης κατηγορουμένου στο Δικαστήριο εξετάζεται με βάση τους πιο κάτω παράγοντες: (α) Τη σοβαρότητα του αδικήματος η οποία όμως δεν πρέπει να απομονώνεται. Παρά το γεγονός ότι όσο σοβαρή είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη, η σοβαρότητα του αδικήματος από μόνη της δεν αποτελεί κριτήριο. (β) Την πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων. Για σκοπούς διαπίστωσης τέτοιας πιθανότητας, το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του μόνο. Θέματα δεκτότητας μαρτυρίας και αξιολόγησης του μαρτυρικού υλικού εμπίπτουν στην αρμοδιότητα αποκλειστικά του Δικαστηρίου που θα κληθεί να αποφανθεί επί θεμάτων ενοχής και δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο σε διαδικασία όπως η παρούσα. (γ) Την ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. (δ) Την προηγούμενη προσέλευση ή μη προσέλευση, όπως και την εκδήλωση προθέσεως για το μέλλον. Πέραν των πιο πάνω αντικειμενικών δεδομένων (σοβαρότητα αδικήματος, εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχόμενου καταδίκης στη βάση του μαρτυρικού υλικού, ποινή που δυνατό να επιβληθεί), η εκτίμηση της πιθανότητας μη προσέλευσης στη δίκη, θα πρέπει να συνεκτιμάται και στη βάση των υποκειμενικών δεδομένων, όπως π.χ. οι οικογενειακές περιστάσεις, η ηλικία του κατηγορουμένου, οι δεσμοί του με την Κύπρο, κ.λ.π. Οι υποκειμενικοί όμως αυτοί παράγοντες δεν μπορεί να αφεθούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη προστασίας του δημόσιου συμφέροντος για απονομή της δικαιοσύνης. Τέλος, θα πρέπει να λεχθεί ότι ο χρόνος κράτησης του κατηγορουμένου είναι στοιχείο που έχει ουσιαστικό ρόλο να διαδραματίσει στην επί του προκειμένου άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και συνεπώς δεν πρέπει να αγνοείται.» Στρεφόμενη τώρα στην παρούσα υπόθεση, εν σχέση με την πρώτη θέση της κατηγορούσας αρχής, κρίνω ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη, και δη αυτών της 1ης και 2η κατηγορίας τα οποία σε συνδυασμό με αυτό της 3ης κατηγορίας προσδίδεται μεγαλύτερη σοβαρότητα σύμφωνα με το άρθρο 283 του Ποινικού Κώδικα και αυτό ενόψει της φύσης των κατηγοριών αλλά και την προβλεπόμενη ποινή για τα εν λόγω αδικήματα όπου για την 1η και 2η κατηγορία είναι και μέχρι τη δια βίου φυλάκισης. Σημειώνεται ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου δεν αμφισβήτησε τη σοβαρή φύση των αδικημάτων που αυτός αντιμετωπίζει. Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό το οποίο εξέτασα στην όψη του, κρίνω επίσης ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο, καταδίκης του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Σημειώνω την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία προέρχεται μεταξύ άλλων από τον ΜΚ4, η οποία δεν αξιολογείται σε αυτό το στάδιο ούτε και το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει τα όσα ανέφερε ο κ Λοίζου αναφορικά με τη δύναμη του εν λόγω μαρτυρικού υλικού. Αυτό το οποίο έχει σημασία για σκοπούς και μόνο της παρούσας διαδικασίας είναι ότι ο κατηγορούμενος εμπλέκεται από πρώην συναυτουργό του, όπως το θέτει η κατηγορούσα αρχή. Σε καμία περίπτωση σε αυτό το στάδιο δεν θα επισέλθω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας ή τη αποδεικτική της δύναμη. Ο βαθμός της ισχυριζόμενης εμπλοκής του κατηγορούμενου εις τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και οι θέσεις που προβάλλει ο ίδιος, δεν αξιολογούνται σε αυτό το στάδιο. Υπενθυμίζω ότι η μαρτυρία, στο στάδιο που το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα αυτής της φύσης, δεν εξετάζεται αναλυτικά αλλά μόνο κατά πόσο παρέχει ενδεικτικά εκείνο το υπόβαθρο που παραπέμπει σε πιθανότητα και μόνο καταδίκης. (Νικολάου
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Κουννάς
(2007)2 Α.Α.Δ. 423, Ευριπίδου
(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Όσον αφορά τον τρόπο προσέγγισης του μαρτυρικού υλικού σε αυτό το στάδιο, τονίζεται ότι αυτό το οποίο έχει σημασία είναι κατά πόσο δικαιολογείται η κράτηση συνυπολογίζοντας όλα τα δεδομένα για τον σκοπό πιθανολόγησης και μόνο της καταδίκης. (βλ. Χαραλάμπους ανωτέρω) Στρεφόμενη τώρα στην εξέταση των υποκειμενικών δεδομένων τα οποία θα πρέπει να συνυπολογίζονται με τα πιο πάνω αντικειμενικά δεδομένα, σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος είναι Ρώσσος και η σύζυγος του είναι Ευρωπαία πολίτης. Υποστηρίχθηκε ότι εργάζεται σε εταιρεία δική του. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε λεπτομέρεια της φύσης των εργασιών του ή άλλο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε τουλάχιστο να καταδείξει κάποιο οικονομικό δεσμό με την Κύπρο. Φαίνεται ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού το οποίο φοιτά σε Δημοτικό σχολείο στη Λεμεσό. Πέραν των πιο πάνω όμως δεν έχει τεθεί άλλο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να τεκμηριώσει στενούς δεσμούς με την Κύπρο στον βαθμό που απαιτείται για να αποκλειστεί ο κίνδυνος διαφυγής του κατηγορούμενου από την Κύπρο. Δεν έχω διαπιστώσει να συντρέχουν τέτοιες συνθήκες που να οδηγούν σε οποιαδήποτε αντίθετη κατάληξη (βλ. σχετικά Καλλής Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/2015). Εις ότι αφορά τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων, αντλώντας καθοδήγηση από την νομολογία, η κατηγορούσα αρχή δεν έχει την υποχρέωση να αποδείξει ότι θα υπάρξει επηρεασμός μαρτύρων κατηγορίας αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Το Δικαστήριο θα διατάξει την κράτηση ενός κατηγορουμένου γι αυτό το λόγο, αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ότι υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων (βλ. Μακαρίτης Κώστας ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 90). Σύμφωνα επίσης με τα όσα λεχθήκαν στην υπόθεση Χαμπή Αντώνης Φανιέρος και Άλλος ν. Αστυνομίας και Άλλου,
(2011)2 Α.Α.Δ. 472: «Γενική δήλωση ότι ο κατηγορούμενος θα επέμβει στην πορεία της δικαιοσύνης δεν είναι αρκετή. Θα πρέπει προς τούτο να δοθεί μαρτυρία που υποστηρίζει τη δήλωση.» Αυτό το στοιχείο εξετάζεται υπό το φως του συνόλου των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου ότι οι φόβοι της κατηγορούσας αρχής σχετίζονται με το ότι ο ΜΚ4 βρίσκεται ελεύθερος στην αλλοδαπή, αν και εκτίει ποινή φυλάκισης, κάτι το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης. Υποστηρίχθηκε από πλευράς υπεράσπισης ότι πρακτικά οι δυο τους δεν θα μπορέσουν να συναντηθούν και ως εκ τούτο δεν υφίσταται κίνδυνος επηρεασμού. Θεωρώ την προσέγγιση αυτή με όλο το σεβασμό υπεραπλουστευμένη, εφόσον φαίνεται να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ένας ενδεχόμενος επηρεασμός δεν είναι κατ' ανάγκη να γίνει σε κατ' ιδίαν συνάντηση αλλά κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει με διάφορα άλλα μέσα. Παρ' όλα αυτά από πλευράς κατηγορούσας αρχής πέραν της δήλωσης ότι τέτοιος κίνδυνος είναι ορατός δεν τέθηκε άλλο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να αιτιολογήσει τη θέση αυτή της κατηγορούσας αρχής. Εξέτασα επίσης τους προτεινόμενους όρους τους οποίους εισηγήθηκε η πλευρά της υπεράσπισης, προς εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη. Είμαι της άποψης ότι το πλέγμα γεγονότων που περιβάλλει την παρούσα υπόθεση, η σοβαρότητα της υπόθεσης σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, ως επίσης οι προσωπικές συνθήκες που περιβάλλουν τον ίδιο τον κατηγορούμενο και ειδικότερα η έλλειψη στενών δεσμών με τη Δημοκρατία, δεν φαίνεται στη συγκεκριμένη περίπτωση να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να υιοθετήσει την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου, Δεν έχω πειστεί ότι οι συνθήκες του κατηγορούμενου υπό τις παρούσες περιστάσεις και συνεκτιμώντας αυτές υπό το φως των ιδιαίτερων περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, να είναι ικανές να αποτρέψουν το ενδεχόμενο φυγοδικίας του κατηγορούμενου. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Σιδερένος κ.α.
(2008)2 Α.Α.Δ. 319). Το ότι ο κατηγορούμενος μπορούσε να διαφύγει στο παρελθόν δεν μπορεί να διαφοροποιήσει την κρίση του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη ότι τότε ο κατηγορούμενος δεν βρισκόταν αντιμέτωπος με ποινική διαδικασία. Ο κίνδυνος διαφυγής εξετάζεται στο παρών στάδιο με δεδομένη την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης εναντίον του. Όσον αφορά το χρόνο που θα διαρρεύσει μεταξύ της αιτούμενης κράτησης και της δίκης του κατηγορούμενου στις 18/07/17 θεωρώ ότι ο χρόνος δεν είναι υπό τις περιστάσεις υπερβολικός. (Χαραλάμπους ανωτέρω, Σπανού κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 26/2013 κ.ά., ημερ. 29.3.2013) Στη βάση όλων των ανωτέρω κρίνω ότι η κράτηση του κατηγορούμενου δικαιολογείται λόγω του κινδύνου μη προσέλευσης του στη δίκη και ως εκ τούτου διατάσσεται η κράτηση του μέχρι τη δίκη του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στις 18/07/17 και ώρα 9:00π.μ. και εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ). ............ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο