Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ηλιάνα Πογιατζή κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 7329/15, 4/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B48 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Aρ. Υπόθεσης: 7329/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Εναντίον
- Ηλιάνα Πογιατζή
- Πέτρος Χατζιήκκος --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 04.05.2017 Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Α. Μανώλη Για την κατηγορούμενη 1: κ. Μ. Σωφρονίου Κατηγορούμενη 1: παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει στην παρούσα δύο κατηγορίες για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, η 1η κατηγορούμενη την 15η Iουλίου 2014 στην Επισκοπή της Επαρχίας Λεμεσού, προέβηκε σε πράξη η οποία ήταν ενδεχόμενο να παρεμποδίσει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει αστυνομική έρευνα που διεξάγετο με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας στην υπόθεση με αρ. Π.Φ.Βάσεων 96/2014, δηλαδή ανέφερε στον Παύλο Παναγίδη (1η κατηγορία) και στον Αριστοτέλη Παναγίδη (2η κατηγορία) τη φράση «Να αποσύρετε την καταγγελία που κάνατε στον Πέτρο τον Χατζιήκκο», οι οποίοι είναι μάρτυρες κατηγορίας στην πιο πάνω υπόθεση. Παρεμβάλλω εδώ για να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι η υπόθεση εναντίον του 2ου κατηγορούμενου διακόπηκε από την κατηγορούσα αρχή στις 08/10/15 και αυτός έχει απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετώπιζε. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 3 μάρτυρες, ενώ η γραπτή κατάθεση μίας ακόμη μάρτυρος κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, η κατηγορούμενη προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα για την υπεράσπιση του. Δηλώθηκε επίσης ένα παραδεκτό γεγονός στο οποίο θα γίνει αναφορά κατωτέρω. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Παραδεκτή : (α) Κατάθεση της Γ/Αστυφύλακα 1258 Α. Τσιελεπή (κατατεθείσα εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της - Τεκμήριο 5) η οποία υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι αποσπασμένη στον αστυνομικό σταθμό Επισκοπής. Εις αυτήν αναφέρεται σε καταγγελία της Στέλλας Παναγίδου (ΜΚ1) και του πατέρα της Παύλου Παναγίδη (ΜΚ2) στις 07/07/2014 στην Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου ότι τον Ιούλιο του 2014 ο Πέτρος Χατζιήκκος βίασε την ΜΚ1 και κατόπιν τούτου εξεδόθη εναντίον του Χατζιήκκου ένταλμα σύλληψης σχετικά με τα υπό διερεύνηση αδικήματα του βιασμού και της διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας 14-17 ετών. Αναφέρει δε περαιτέρω ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη 1 και ο Πέτρος Χατζιήκκος ζήτησαν από τα αναφερόμενα πρόσωπα και τον Αριστοτέλη Παναγίδη (ΜΚ3) να αποσύρουν την καταγγελία τους. Κατόπιν τούτου έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τον Πέτρο Χατζιήκκο και την κατηγορούμενη 1 (τεκμ.6) και τους κατηγόρησε γραπτώς (η γραπτή κατηγορία της κατηγορούμενης είναι το τεκ.7). (β) Παραδεκτό γεγονός που εγκρίθηκε από το Δικαστήριο : H υπόθεση που αναφέρεται πιο πάνω ότι είχε καταγγελθεί στις Βάσεις είναι η ποινική υπόθεση με αριθμό ΠΦ Βάσεων 96/
- Ως ΜΚ1 κατέθεσε η Στέλλα Παναγίδου : Κατ΄ αρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση ημερ.21/07/14 που έχει δώσει για την παρούσα υπόθεση, τεκμήριο 1, η οποία ανεγνώσθη ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρεται στην επίσκεψη της κατηγορούμενης στο σπίτι της στις 15/07/14, στη συνομιλία που είχαν και σε συνάντηση ακολούθως που είχε η κατηγορούμενη με τον πατέρα της και τον αδελφό της, μετά από την οποία της αναφέρθηκε ότι η κατηγορούμενη ήθελε να αποσύρουν την καταγγελία. Ως προς το αντικείμενο της καταγγελίας που είχε κάνει στις 07/07/2014 διευκρίνισε ότι αφορούσε βιασμό της από τον Πέτρο Χατζιήκκο. Κατά την αντεξέταση απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις, κυρίως αναφορικά με τη σχέση της με τον Πέτρο Χατζιήκκο και την συνάντηση που είχαν με την κατηγορούμενη την επίδικη ημέρα. Αρνήθηκε δε ότι η καταγγελία της στην Αστυνομία εναντίον της κατηγορούμενης έγινε για εκδικητικούς λόγους λόγω της σχέσης της τελευταίας με τον Πέτρο Χατζιήκκο ενώ ήθελε η ίδια να έχει σχέση με τον Πέτρο. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Παύλος Παναγίδης: Στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε τις 2 καταθέσεις που έχει δώσει για την παρούσα υπόθεση, ημερ. 17/07/14 (τεκμήριο 2) και 21/07/14 (τεκμ.3), οι οποίες αναγνώσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε με το περιεχόμενο τους. Εκ της κατάθεσης του ημερ. 21/07/14 (τεκμ.3) σημειώνω όσα αναφέρει για τη συνάντηση του με την κατηγορούμενη στις 15/07/14 και ότι τους είπε να αποσύρουν τις καταγγελίες. Στη συνέχεια δε αντεξετάστηκε κυρίως αναφορικά με την συνάντηση με την κατηγορούμενη στο σπίτι του την επίδικη ημέρα. Αρνήθηκε ότι η καταγγελία στην Αστυνομία είχε άλλους σκοπούς και δεν ήταν αληθινή. Ως ΜΚ3 κατέθεσε ο Αριστοτέλης Παναγίδης: Στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση που έχει δώσει για την παρούσα υπόθεση ημερ. 17/07/14 (τεκμήριο 4), η οποία αναγνώσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε με το περιεχόμενο της. Ανέφερε δε περαιτέρω ότι την κατηγορούμενη την έμαθε όταν ήρθε στο σπίτι του για να μιλήσει με τον πατέρα του μετά την καταγγελία που έγινε εναντίον του Πέτρου Χατζιήκκου. Βασικός σκοπός της όταν ήρθε σπίτι τους ήταν να παρακαλέσει τον παπά του απ' ότι θυμάται να αποσύρει τις καταγγελίες. Ήταν μπροστά όταν έγινε η συζήτηση. Θυμάμαι απλά ότι η Ηλιάνα είχε αναφέρει στον παπά του, κλαίγοντας, να αποσύρει τις καταγγελίες, ότι ο Πέτρος της δημιούργησε πολλά προβλήματα, ότι τσακώθηκε μαζί του, τσακώθηκε με τους δικούς της κυρίως εξαιτίας του και ανέφερε του να αποσύρει τις καταγγελίες γιατί προφανώς θα είχε προβλήματα και η Ηλιάνα που ήταν μαζί του τότε. Στη συνέχεια δε αντεξετάστηκε κυρίως αναφορικά με την συνάντηση με την κατηγορούμενη στο σπίτι του την επίδικη ημέρα και την συνάντηση που είχε με τον Πέτρο Χατζιήκκο στο σπίτι της γιαγιάς του τελευταίου. Κατά την αντεξέταση του δε επανέλαβε ότι στη συνάντηση που έγινε σπίτι του η κατηγορούμενη έκλαιγε και τους είπε να αποσύρουν τις καταγγελίες, τους είπε για τα προβλήματα, ότι δημιούργησε προβλήματα στην οικογένεια της, δεν τα πάει καλά με τους δικούς της και ότι ήδη ήταν τσακωμένοι. Τη μέρα όμως που πήγε στον Πέτρο, την είδε μέσα στο σπίτι την Ηλιάνα. Η κατηγορούμενη 1 ως έχει προαναφερθεί, δεν προσήγαγε καμία μαρτυρία. Περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα: "
- Ονομάζομαι Ηλιάνα Πογιατζή και είμαι η κατηγορούμενη στην ποινική υπόθεση με αριθμό 7329/
- Κατά το χρονικό διάστημα που αφορά την υπόθεση, δηλαδή το 2014, διατηρούσα σχέση με τον Πέτρο Χατζιήκκο.
- Ο δεσμός μας ξεκίνησε γύρω στο 2012, ενώ ένα χρόνο αργότερα ξεκινήσαμε να συζούμε.
- Κατά τον επίδικο χρόνο για τον οποίο κατηγορούμαι έμενα στην Λεμεσό με τον Πέτρο Χατζιήκκο και ήμασταν σε σοβαρή σχέση.
- Να ξεκαθαρίσω πως πλέον έχω χωρίσει από τον Πέτρο, είμαι παντρεμένη με άλλο πρόσωπο και έχουμε μαζί ένα παιδί μόλις δεκατεσσάρων μηνών.
- Στο χωριό Επισκοπή έμενε η γιαγιά του Πέτρου, όπου και πηγαίναμε συχνά και είχαμε αρκετές επαφές με το χωριό.
- Είχαν ακουστεί διάφορες κουβέντες στο χωριό εκείνο το χρονικό διάστημα πως παράλληλα με την δική μας σχέση είχε και σχέση με την Στέλλα Παναγίδη.
- Γενικά το χωριό έλεγε διάφορα τα οποία εγώ δεν πίστευα και αφού συζούσα με τον Πέτρο τον ρώτησα ευθέως εάν έχει σχέση με την Στέλλα Παναγίδη.
- Ο Πέτρος μου επιβεβαίωσε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει και πως η Στέλλα λέει ψέματα.
- Τότε αποφάσισα κι εγώ να μιλήσω με την ίδια την Στέλλα να διαπιστώσω εάν αλήθευαν οι φήμες στο χωριό.
- Πήγα στο σπίτι της Στέλλας αποκλειστικά για να μιλήσουμε για την σχέση της με τον Πέτρο και με σκοπό να ξεκαθαρίσω τα σχόλια που ακούγονταν για τον Πέτρο και το πρόσωπό μου.
- Όταν πήγα από σπίτι της Στέλλας μιλήσαμε και της ζήτησα να μου δείξει τα μηνύματα που είχε ανταλλάξει με τον Πέτρο. Εκείνη ισχυρίστηκε πως δεν υπήρχαν μηνύματα, μόνο μια κλήση.
- Όταν η ίδια η Στέλλα μου έδωσε το κινητό να το ελέγξω διαπίστωσα πως υπήρχαν μηνύματα από διάφορα αντρικά πρόσωπα, έτσι κι εγώ ήθελα να δει κι ο πατέρας της ο Παύλος τα μηνύματα και το αισχρό τους περιεχόμενο.
- Ρώτησα την Στέλλα να μου πει το τηλέφωνο του πατέρα της και τον πήραμε τηλέφωνο. Εκείνος ήταν σπίτι του κι εμείς σε ένα χωράφι δίπλα από το σπίτι, οπότε πήγα να του μιλήσω για την συμπεριφορά της κόρης του, Στέλλας. Παρών στη συζήτηση ήταν και ο αδελφός της Άριστος, χωρίς όμως να λάβει οποιοδήποτε μέρος.
- Είχα ακούσει πολλάκις στο χωριό πως η Στέλλα και ο πατέρας της έλεγαν πως ο Πέτρος με απατούσε γιατί τα είχε με την Στέλλα και γι' αυτό είχα πάει στο σπίτι τους για να μάθω εάν αλήθευαν αυτά που άκουγα και να ξεκαθαρίσω τα σχόλια που πρόσβαλλαν τον Πέτρο και το πρόσωπό μου.
- Όταν είχα πάει στο σπίτι της Στέλλας δεν ήξερα πως διερευνούσαν υπόθεση εναντίον του Πέτρου και ούτε ήξερα πως είχε γίνει οποιαδήποτε καταγγελία. Αυτό το έμαθα πολύ αργότερα όταν με πήραν τηλέφωνο από την αστυνομία των Βάσεων για να με ενημερώσουν πως ο Πέτρος είχε συλληφθεί. Δεν ξέρω εάν ο Πέτρος γνώριζε για την καταγγελία, αφού δεν μου είχε αναφέρει κάτι.
- Ουδέποτε είχα απειλήσει είτε την Στέλλα, είτε οποιοδήποτε άλλο μέρος της οικογένειας της και ουδέποτε είχα ζητήσει οτιδήποτε πέραν από πληροφορίες σχετικά με τα όσα διαδίδονταν, δηλαδή την σχέση της Στέλλας με τον Πέτρο. Ο μόνος λόγος που είχα πάει να της μιλήσω ήταν για να μάθω εάν με απατούσε ο Πέτρος μαζί της.
- Δεν γνώριζα πως εκκρεμούσε οποιαδήποτε υπόθεση εναντίον του Πέτρου κατά τον χρόνο που είχα μιλήσει με την Στέλλα, κι ο μόνος μου σκοπός ήταν να ξεκαθαρίσω τις φήμες που ακούγονταν στο χωριό. " Όσον αφορά την επιλογή της αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα της και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον της. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της δήλωσης και τις αρχές που αναφέρθηκαν πιο πάνω σημειώνω ότι το γεγονός ότι τον επίδικο χρόνο η κατηγορούμενη είχε δεσμό με τον Πέτρο Χατζιήκκο, ότι συναντήθηκε με την ΜΚ1 για να μιλήσουν για τον Πέτρο Χατζιήκκο και τη σχέση τους, ότι πήρε το κινητό της ΜΚ1 για να δει τα μηνύματα της, ότι ζήτησε από την ΜΚ1 να της δώσει το τηλέφωνο του παπά της και τον πήρε τηλέφωνο και ότι ακολούθως έγινε συνάντηση στο σπίτι των μαρτύρων κατηγορίας μαζί με τον ΜΚ2, στην παρουσία του ΜΚ3, καθώς και ότι δεν απείλησε την ΜΚ1 ή άλλο μέλος της οικογένειας της, είναι γεγονότα που επιβεβαιώνονται και από την αποδεκτή μαρτυρία πιο κάτω. Όμως τα υπόλοιπα που αναφέρει δεν γίνονται αποδεκτά. Συγκεκριμένα: -Ότι όταν ζήτησε από την ΜΚ1 να της δείξει τα μηνύματα που είχε ανταλλάξει με τον Πέτρο, εκείνη ισχυρίστηκε πως δεν υπήρχαν μηνύματα, μόνο μια κλήση (παραγρ.12). - Όταν η ΜΚ1 της έδωσε το κινητό να το ελέγξει διαπίστωσε πως υπήρχαν μηνύματα από διάφορα αντρικά πρόσωπα, έτσι η ίδια ήθελε να δει κι ο πατέρας της ο Παύλος τα μηνύματα και το αισχρό τους περιεχόμενο (παραγρ.13). - Είχε ακούσει πολλάκις στο χωριό πως η ΜΚ1 και ο ΜΚ2-πατέρας της έλεγαν πως ο Πέτρος την απατούσε γιατί τα είχε με την ΜΚ1 και γι' αυτό είχε πάει στο σπίτι τους για να μάθει εάν αλήθευαν αυτά που άκουγε και να ξεκαθαρίσει τα σχόλια που πρόσβαλλαν τον Πέτρο και το πρόσωπό της (παραγρ.15). Μη έχοντας το Δικαστήριο ενώπιον του οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει όσα πιο πάνω ισχυρίζεται η κατηγορούμενη με τη δήλωση της, κατά την κρίση μου δεν μπορεί να προσδοθεί καμία αξία στα σημεία αυτά. Όσον αφορά δε το κατά πόσο γνώριζε ή όχι όταν είχε πάει στο σπίτι της ΜΚ1 αν διερευνούσαν υπόθεση εναντίον του Πέτρου και αν ήξερε πως είχε γίνει οποιαδήποτε καταγγελία, αυτό είναι θέμα που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Όμως στο σημείο αυτό θα ήθελα να σημειώσω τα εξής. Έχοντας μελετήσει την μαρτυρία πολύ προσεκτικά και ιδιαίτερα την αντεξέταση που έτυχαν οι μάρτυρες κατηγορίας έχω διαπιστώσει πως δεν υποβλήθηκαν ποτέ οι πιο πάνω θέσεις της κατηγορούμενης, που εν πάση περιπτώσει δεν γίνονται αποδεκτές, στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό. Δεν υποβλήθηκε ποτέ δηλαδή στην ΜΚ1 ότι ισχυρίστηκε πως δεν υπήρχαν μηνύματα αλλά μόνο μια κλήση, ούτε και ότι υπήρχαν μηνύματα από άλλους άντρες αισχρού περιεχομένου. Παρεμβάλλω εδώ ότι εντύπωση προκαλεί βέβαια το γεγονός ότι η Υπεράσπιση δεν αναφέρθηκε ποτέ κατά την αντεξέταση των ΜΚ2 και 3 σε ενημέρωση τους περί των μηνυμάτων αισχρού περιεχομένου που είδε η κατηγορούμενη στο τηλέφωνο της ΜΚ1, εάν ληφθεί υπόψη η θέση της ότι ήθελε να δει και ο πατέρας της τα μηνύματα αυτά και τον πήρε τηλέφωνο να συναντηθούν. Επίσης δεν υποβλήθηκε ποτέ είτε στην ΜΚ1 είτε στον ΜΚ2 η θέση ότι έλεγαν στο χωριό πως ο Πέτρος την απατούσε. Και πάλιν όμως εντύπωση προκαλεί ότι ενώ ισχυρίζεται πως πήγε για να ξεκαθαρίσει τα σχόλια που πρόσβαλλαν τον Πέτρο και την ίδια, δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ή στον ΜΚ3 ότι αντικείμενο της συζήτησης αφορούσε το θέμα αυτό. Επιπλέον δεν υποβλήθηκε ποτέ σε οποιοδήποτε εκ των μαρτύρων κατηγορίας για σχολιασμό η θέση της περί μη γνώσης της για την καταγγελία που διερευνούσε η Αστυνομία εναντίον του Πέτρου. Όλα τα πιο πάνω βέβαια, εκτός του ότι αποτελούν λόγο για να μην γίνουν ούτως ή άλλως αποδεκτά τα σημεία αυτά της δήλωσης της κατηγορούμενης, οδηγούν κατά την κρίση μου και σε αναξιοπιστία της Υπεράσπισης, ως εκ της μη προβολής εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου (Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551, Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd
(1087)1 CLR 383, Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 599, Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 724). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Όσον αφορά την ΜΚ1 αναφέρω πως αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Έχοντας παρατηρήσει τη μάρτυρα ενώ κατέθετε και έχοντας μελετήσει σφαιρικά τη μαρτυρία της, σε συνάρτηση και με την λοιπή αποδεκτή μαρτυρία, καταλήγω πως αυτή είπε την αλήθεια. Όσα ανέφερε εν πάση περιπτώσει για συνάντηση με την κατηγορούμενη, ότι η συνάντηση αφορούσε τον Πέτρο Χατζιήκκο και ότι στη συνέχεια η κατηγορούμενη συναντήθηκε στο σπίτι τους με τον πατέρα της και τον αδελφό της, να μην διαφεύγει ότι επιβεβαιώνονται από την ίδια την κατηγορούμενη και συγκεκριμένα τόσο μέσω της ανώμοτης δήλωσης στην οποία προέβη (τεκμ.8) όσο και μέσω της κατάθεσης της στην Αστυνομία (τεκμ.6). Ερχόμενος στον ΜΚ2 αναφέρω κατ' αρχήν ότι η θέση του περί συνάντησης με την κατηγορούμενη στο σπίτι του, τη παρουσία του ΜΚ3 και ότι έλαβε χώρα μια συζήτηση μεταξύ τους που είχε σχέση με τον Πέτρο Χατζιήκκο, επιβεβαιώνονται από την κατηγορούμενη μέσα από την ανώμοτη της δήλωση (τεκμ.8) και την κατάθεση της στην αστυνομία (τεκμ.6). Βεβαίως θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν μου έχουν διαφύγει κάποια σημεία στη μαρτυρία του που είναι αντιφατικά μεταξύ τους και προκαλούν κάποια σύγχυση. Όμως ευθέως αναφέρω πως δεν εντοπίζω ουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία του που να πλήττουν την ουσία της μαρτυρίας του και την αξιοπιστία του. Ποια ακριβώς πρόσωπα εν πάση περιπτώσει ήταν στο σπίτι του την ώρα που πήγε εκεί η κατηγορούμενη και αν είχε ξένους και τους έδιωξε ή όχι δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία. Εν πάση περιπτώσει έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία του, σε συνάρτηση και με την λοιπή μαρτυρία, καταλήγω ότι είπε την αλήθεια και κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του. Αποδέχομαι επίσης την μαρτυρία του ΜΚ3. Θεωρώ, έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και μελετήσει τη μαρτυρία του, ότι είπε την αλήθεια. Επαναλαμβάνω δε και στο σημείο αυτό ότι η συνάντηση της κατηγορούμενης με τον ΜΚ2-πατέρα του, στην παρουσία του, επιβεβαιώνεται από την ίδια την κατηγορούμενη. Και συνοψίζω λέγοντας ότι έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία των 3 μαρτύρων κατηγορίας σφαιρικά και συγκρίνοντας την μεταξύ της, δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα την επίδικη μέρα ήτοι για τη συζήτηση που είχε η κατηγορούμενη με τον ΜΚ2, τη παρουσία του ΜΚ3, και το αντικείμενο της. Εξάλλου, λαμβάνοντας υπόψη την αντεξέταση των ΜΚ2 και 3, διαπιστώνω ότι στην πραγματικότητα δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση το τι ακριβώς ζητήθηκε από την κατηγορούμενη κατά την ημέρα αυτή ούτε και υποβλήθηκε σε οποιοδήποτε σημείο της αντεξέτασης στους μάρτυρες κατηγορίας ότι δεν ελέχθησαν όσα οι ίδιοι ισχυρίστηκαν. Επίσης αναφέρεται ότι η νομολογία δέχεται ότι μικροαντιφάσεις σε λεπτομέρειες στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, που ενδεχομένως εντοπίζονται και εδώ, θεωρούνται ότι ενδυναμώνουν μια μαρτυρία, που κατά τα άλλα είναι πειστική, και καταδείχνουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων (βλ. Γιαννίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 104). Στην προκειμένη περίπτωση επαναλαμβάνεται δεν εντοπίζονται ουσιώδεις διαφορές και η μαρτυρία σφαιρικά ιδωμένη δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε κενά. Όσον αφορά την μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτή (κατάθεση Γ/Αστ.1258 - τεκμ.5 και το αναφερθέν ανωτέρω παραδεκτό γεγονός), δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο. Αυτή γίνεται σε κάθε περίπτωση αποδεκτή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα :
- Στις 07/07/14, η ΜΚ1 και ο ΜΚ2-πατέρας της, προέβησαν σε καταγγελία στην Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου ότι τον Ιούλιο του 2014 ο Πέτρος Χατζιήκκος βίασε την ΜΚ
- Κατόπιν τούτου εξεδόθη εναντίον του Χατζιήκκου ένταλμα σύλληψης σχετικά με τα υπό διερεύνηση αδικήματα του βιασμού και της διαφθοράς νεαρής γυναίκας ηλικίας 14-17 ετών. Ξεκίνησε δε διερεύνηση της ποινικής αυτής υπόθεσης από την Αστυνομία η οποία έφερε αριθμό ΠΦ Βάσεων 96/
- Στις 15/07/14, η κατηγορούμενη, η οποία σημειωτέον διατηρούσε δεσμό με τον ρηθέντα Πέτρο Χατζιήκκο, πήγε στο σπίτι της ΜΚ1 για να μιλήσουν για τη σχέση της με τον τελευταίο. Έγινε μια συζήτηση στο αυτοκίνητο της κατηγορούμενης και ακολούθως η κατηγορούμενη ζήτησε να μιλήσει με τον πατέρα της ΜΚ
- Ακολούθησε συνάντηση της κατηγορούμενης με τον ΜΚ2 στο σπίτι του τελευταίου και παρών στη συνάντηση ήταν και ο ΜΚ
- Εκεί η κατηγορούμενη ζήτησε κλαίγοντας από τον ΜΚ2 να αποσύρουν την καταγγελία εναντίον του Πέτρου Χατζιήκκου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα εδράζεται στο άρθρο 122(β) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ότι: «
- Όποιος προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη- .............................. (β) προορισμένη ή η οποία είναι ενδεχόμενο να παρεμποδίσει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία ή οποιαδήποτε αστυνομική έρευνα που διεξάγεται με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας ή έρευνα που διεξάγεται με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι λοιπόν τα ακόλουθα:
- Ο κατηγορούμενος να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη,
- Η πράξη αυτή να είναι προορισμένη ή η οποία είναι ενδεχόμενο να παρεμποδίσει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία ή οποιαδήποτε αστυνομική έρευνα που διεξάγεται με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας ή έρευνα που διεξάγεται με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου. Περαιτέρω όσον αφορά το actus reus (αντικειμενική υπόσταση) του αδικήματος, ως προκύπτει από την υπόθεση Ακκελίδου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ 249), όπου δόθηκε αναλυτική ερμηνεία του άρθρου 122(β), η λέξη «προορισμένη» έχει την έννοια της στόχευσης, δηλαδή του υπολογισμού στον οποίο προβαίνει κανείς ώστε η πράξη του να επιφέρει συγκεκριμένο, επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Πράξη «προορισμένη ή η οποία είναι ενδεχόμενο να .....» είναι πράξη που έχει εξ αντικειμένου κάποια τάση. Η τάση δε αυτή πρέπει να είναι «να επηρεάσει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία ή οποιαδήποτε αστυνομική έρευνα που διεξάγεται με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας ή έρευνα που διεξάγεται με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου». Το actus reus δεν είναι λοιπόν η οποιαδήποτε πράξη αλλά πράξη με τη συγκεκριμένη τάση. Όσον αφορά το mens rea (υποκειμενική υπόσταση) του αδικήματος, ως έχει αναφερθεί στην Ακκελίδου (ανωτέρω) δεν χρειάζεται ειδική πρόθεση, εφόσον κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται ρητά. Δεν απαιτείται παρά μόνο βασική πρόθεση, η οποία θα πρέπει να συνοδεύει την κάθε πτυχή του actus reus, εκτός όπου ο δράστης γνώριζε πως η πράξη του ήταν ηθικά μεμπτή. Ως εξηγείται περαιτέρω στην ίδια υπόθεση, με αναφορά στο σύγγραμμα Archbold on Criminal Pleading, Evidence and Practice, 39η έκδοση, παράγραφος 1441e, πρόθεση του δράστη είναι να επιφέρει ότι επάγεται η πράξη του (α) όταν το επιθυμεί, ανεξάρτητα από το αν προβλέπει ή όχι ότι πιθανώς να επέλθει και (β) όταν προβλέπει ότι πιθανώς να επέλθει, είτε το επιθυμεί είτε όχι. Η πρόθεση δεν συναρτάται με το ελατήριο κάτι που αποτελεί επίσης κανόνα του κοινού δικαίου που έχει κωδικοποιηθεί στην τελευταία παράγραφο του άρθρου 9 του Ποινικού μας Κώδικα. Αναφέρεται επίσης σχετικά ότι η πρόθεση με απλά λόγια, σημαίνει ένοχη σκέψη, δηλ. να έχει κατά νου ο δράστης τι θα επιφέρει με την πράξη του ή τουλάχιστον την πιθανότητα των επιπτώσεων. Τα εξωτερικά ή αντικειμενικά στοιχεία της περίπτωσης παρέχουν συχνά το έρεισμα της κατάληξης ως προς την πρόθεση χωρίς όμως να προεξοφλούν το αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει αμάχητο τεκμήριο περί πρόθεσης να επιφέρει κανείς τις φυσιολογικές επιπτώσεις των πράξεων του. Είναι απαραίτητη η δικαστική κρίση, στη βάση της μαρτυρίας, ότι έτσι σκεφτόταν ο ίδιος ο δράστης. Όχι ότι έτσι θα σκεφτόταν ένας λογικός άνθρωπος αν ήταν στη θέση του δράστη (βλ. επίσης Αθανασίου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ 367) ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα σε συνδυασμό με τις προαναφερόμενες νομικές αρχές καταλήγω στα ακόλουθα: Έχει αποδειχθεί στην παρούσα ότι κατά τον επίδικο χρόνο διεξάγετο αστυνομική έρευνα με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας εναντίον του Πέτρου Χατζιήκκου στην υπόθεση με αρ. ΠΦ Βάσεων 96/14, στην οποία παραπονούμενοι και μάρτυρες κατηγορίας ήταν οι ΜΚ1 και 2. Από εκεί και πέρα σημειώνω ότι η ενέργεια της κατηγορούμενης να μεταβεί στο σπίτι των μαρτύρων κατηγορίας και να ζητήσει, κλαίγοντας, από τον ΜΚ2 όπως αποσυρθεί η καταγγελία που έγινε εναντίον του Πέτρου Χατζιήκκου, με τον οποίο διατηρούσε δεσμό, συνιστούν την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος. Σαφώς δε δείχνει αφενός γνώση της περί της ύπαρξης της καταγγελίας (που έγινε λίγες μέρες πριν), ενώ περαιτέρω ότι η επιδίωξη και πρόθεση της ήταν να αποσυρθεί ακριβώς η καταγγελία αυτή. Ο σκοπός της κατηγορούμενης με την εν λόγω ενέργεια της είναι πρόδηλος και αυτή γνώριζε πλήρως τι επιδίωκε με τα λόγια της προς τον Μ.Κ.2, υπήρχε δε ενδεχόμενο όχι απλά να παρεμποδίσει ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επηρεάσει την αστυνομική έρευνα (τα αποτελέσματα της οποίας ενδεχομένως να οδηγούσαν τον Πέτρο Χατζιήκκο στο εδώλιο του κατηγορούμενου οπότε και ο κίνδυνος καταδίκης του, κάτι που δεν ήθελε βεβαίως η κατηγορούμενη αφού επρόκειτο για το πρόσωπο με το οποίο διατηρούσε δεσμό), αλλά, απεναντίας, να τερμάτιζε την διεξαγόμενη αστυνομική έρευνα. Αυτή η νοητική κατάσταση στοιχειοθετεί και την υποκειμενική υπόσταση (mens rea) του αδικήματος. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 δεν αποτράπηκε τελικά ή δεν επηρεάστηκε από τα λόγια της κατηγορούμενης και δεν απέσυρε την καταγγελία δεν μεταβάλλει κατά την κρίση μου με οποιονδήποτε τρόπο τα πιο πάνω. Με βάση τα πιο πάνω κατά την κρίση μου έχει αποδειχθεί η 1η κατηγορία. Όχι όμως και η 2η αφού ο ΜΚ3, όπως ο ίδιος αλλά και ο ΜΚ2 ανέφεραν, ήταν απλά παρών στη συζήτηση και η κατηγορούμενη είναι στον ΜΚ2 που απευθύνθηκε για απόσυρση της καταγγελίας (ο οποίος ήταν παραπονούμενος μαζί με την ΜΚ1 και βεβαίως μάρτυρας κατηγορίας στην υπόθεση). Εν πάση περιπτώσει ο ίδιος δεν προέβη σε καταγγελία, άρα δεν ετίθετο θέμα και να την αποσύρει, ενώ δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι είναι μάρτυρας κατηγορίας εν σχέση με την υπόθεση με αρ. ΠΦ Βάσεων 96/14, ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι πέτυχε να αποδείξει την 1η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη στην 1η κατηγορία. Απέτυχε όμως να το πράξει σε ότι αφορά την 2η κατηγορία και εν σχέση με αυτή αθωώνεται. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία / άρθρο 122(β) του Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο