Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χρήστος Δαμιανού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 155/15, 10/5/2017

(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Γιάγκου άλλως Λεμόνα ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 382, Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
2. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
3. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Δηλ. η όλη μαρτυρία εμπεριέχει τόσο θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων (εξ όψεως) και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και στη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Η δε εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία, ως αναιρούσα την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση είναι περιορισμένη. Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση Πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω). Το βάρος απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο είναι διαφορετικό από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό είναι αρκετό η κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9). Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν στην παρούσα 7 κατηγορίες και όπως ήδη αναφέρθηκε στην έβδομη κατηγορία η οποία αφορά παράνομη κατοχή περιουσίας έχουν προβεί σε παραδοχή. Οι υπόλοιπες κατηγορίες αφορούν συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή διάρρηξη κατοικίας και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 371, 292(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η, 3η και 5η κατηγορία) και για διάρρηξη κατοικίας και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η, 4η και 6η κατηγορία). Συγκεκριμένα οι λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών έχουν ως ακολούθως : Kατηγορία 1: Oι κατηγορούμενοι μεταξύ της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 και της 6ης Οκτωβρίου 2013 στο χωριό Βάσα Κοιλανίου, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, διάρρηξη κατοικίας και κλοπή. Kατηγορία 2: Oι κατηγορούμενοι μεταξύ της 26ης Σεπτεμβρίου 2013 και της 6ης Οκτωβρίου 2013 στο χωριό Βάσα Κοιλανίου της Επαρχίας Λεμεσού, διέρρηξαν και εισήλθαν στην εξοχική κατοικία του Λάμπρου Μαυρίκου Γεωργίου από τη Λεμεσό με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σ' αυτήν, δηλαδή, έκλεψαν από αυτή τα αντικείμενα που αναφέρονται στον συνημμένο πίνακα Α, όλα συνολικής αξίας €1700 περιουσία του πιο πάνω. Kατηγορία 3: Oι κατηγορούμενοι μεταξύ της 22ας και 27ης Σεπτεμβρίου 2013 στο χωριό Άγιος Θεράπων, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, διάρρηξη κατοικίας και κλοπή. Kατηγορία 4: Oι κατηγορούμενοι μεταξύ της 22ας και 27ης Σεπτεμβρίου 2013 στο χωριό Άγιος Θεράπων της Επαρχίας Λεμεσού, διέρρηξαν και εισήλθαν στην εξοχική κατοικία του Πανίκου Χριστοδουλίδη από τη Λεμεσό με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σ' αυτή, δηλαδή, έκλεψαν από αυτή τα αντικείμενα που αναφέρονται στον συνημμένο πίνακα Β, άγνωστης αξίας, περιουσία του πιο πάνω. Kατηγορία 5: Oι κατηγορούμενοι μεταξύ της 5ης και της 19ης Οκτωβρίου 2013 στο χωριό Βουνί, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, διάρρηξη κατοικίας και κλοπή. Kατηγορία 6: Oι κατηγορούμενοι μεταξύ της 5ης και της 19ης Οκτωβρίου 2013 στο χωριό Βουνί της Επαρχίας Λεμεσού, διέρρηξαν και εισήλθαν στην εξοχική κατοικία του Αντώνη Νέρουππου από τη Λεμεσό με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος μέσα σ' αυτήν, δηλαδή, έκλεψαν από αυτή διάφορα αντικείμενα (τα οποία λεπτομερώς αναφέρονται στην κατηγορία). Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 2 μάρτυρες. Περαιτέρω κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου εκ συμφώνου ως τεκμήρια αρκετές άλλες καταθέσεις διαφόρων προσώπων και έγινε ένα παραδεκτό γεγονός. Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε ότι η λήψη, καταγραφή, σφράγιση και φύλαξη των τεκμηρίων της παρούσας υπόθεσης της αστυνομίας έγινε σύμφωνα με το νόμο χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο αστυφύλακας 266 Άγγελος Περικλέους ο οποίος αναγνώρισε την κατάθεση που ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση και την οποία ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της (τεκμήριο 1). Στην ουσία ο μάρτυρας φωτογράφισε τα αντικείμενα που εμφαίνονται στο τεκμήριο 2 δηλαδή ποσότητα πήλινων, χάλκινων και μεταλλικών σκευών, κινητών τηλεφώνων, γυναικείων τσαντών, πορτοφολιών και ρολογιών. Εις ουδεμία άλλη ενέργεια έχει προβεί αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο αστυφύλακας 288 Μενέλαος Μενελάου. Ο μάρτυρας αυτός κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση που ετοίμασε για την παρούσα την οποία ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της (τεκμήριο 3). Εις την κατάθεση του αναφέρει ότι στις 14.3.2014 μετέβη σε συγκεκριμένη οδό μαζί με άλλους συναδέλφους του όπου διέμενε ο 1ος κατηγορούμενος μαζί με τη συμβία του την 2η κατηγορούμενη με σκοπό να διενεργήσουν έρευνα με βάση δικαστικό ένταλμα και στην έρευνα που ακολούθησε εντόπισαν τα αναφερόμενα στην κατάθεση του αντικείμενα. Στη συνέχεια την ίδια μέρα έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους. Στις 18.3.2014 δε τους συνέλαβε και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο απάντησαν "τίποτε". Επίσης στις 22.3.2014 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 1 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο απάντησε "τίποτε" (τεκμήριο 4). Στη συνέχεια της ίδιας ημέρας παρέδωσε στον αστυφύλακα 2745 Β. Βασίλη του Αστυνομικού Σταθμού Πάχνας δύο ραπτομηχανές σε βαλίτσα μάρκας singer, ένα σετ από έξι τεμάχια κουζινικά σκεύη και ένα μικρό μπρούτζινο δίσκο τα οποία αντικείμενα αποτελούσαν προϊόντα διάρρηξης από κατοικίες στην περιοχή του Αστυνομικού Σταθμού Πάχνας τα οποία αναγνωρίστηκαν από τους ιδιοκτήτες τους. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια τα ακόλουθα: - Έγγραφο αναφορικά με τα δικαιώματα προσώπων που τελούν υπό σύλληψη και το οποίο δόθηκε στον 1ο κατηγορούμενο - τεκμήριο

1. - Ένταλμα σύλληψης αναφορικά με τον 1ο κατηγορούμενο - τεκμήριο
2. - Ανακριτική κατάθεση της 2ης κατηγορούμενης ημερομηνίας 18.3.2014 - τεκμήριο
3. Εις αυτήν η κατηγορούμενη 2 αναφέρει ότι δεν έχει καμία σχέση με τα αδικήματα. - Έγγραφο αναφορικά με τα δικαιώματα προσώπων που τελούν υπό σύλληψη και το οποίο δόθηκε στην 2η κατηγορούμενη - τεκμήριο
4. - Ένταλμα σύλληψης αναφορικά με την 2η κατηγορούμενη - τεκμήριο
5. - Ανακριτική κατάθεση του 1ου κατηγορούμενου ημερομηνίας 14.3.2014 - τεκμήριο
6. Εις αυτήν ο κατηγορούμενος 1, αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, προβάλει διάφορους ισχυρισμούς για τον τρόπο που περιήλθαν στην κατοχή του τα διάφορα αντικείμενα τα οποία εντοπίστηκαν κατόπιν της έρευνας που αναφέρθηκε. - Ανακριτική κατάθεση της 2ης κατηγορούμενης ημερομηνίας 14.3.2014 - τεκμήριο
7. Επίσης η κατηγορούμενη 2 εις στην κατάθεση αυτή, αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, προβάλει διάφορους ισχυρισμούς για τον τρόπο που περιήλθαν στην κατοχή τους τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν. - Γραπτή κατηγορία του 1ου κατηγορούμενου ημερομηνίας 22.3.2014 αναφορικά με τα αδικήματα που αφορούν οι κατηγορίες 1 και 2 και στην οποία απάντησε ότι δεν παραδέχεται - τεκμήριο
8. - Γραπτή κατηγορία του 1ου κατηγορούμενου ημερομηνίας 22.3.2014 αναφορικά με τα αδικήματα που αφορούν οι κατηγορίες 5 και 6 και στην οποία απάντησε ότι δεν παραδέχεται - τεκμήριο
9. - Γραπτή κατηγορία του 1ου κατηγορούμενου ημερομηνίας 22.3.2014 αναφορικά με τα αδικήματα που αφορούν οι κατηγορίες 3 και 4 και στην οποία απάντησε ότι δεν παραδέχεται - τεκμήριο
10. - Απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων από την οικία του 1ου κατηγορούμενου - τεκμήριο
11. - Ένταλμα έρευνας της οικίας του 1ου κατηγορούμενου - τεκμήριο
12. - Τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας και στα οποία γίνεται αναφορά τόσο στην κατάθεση του τεκμήριο 3, όσο και στο τεκμήριο 15 πιο πάνω, δηλαδή οκτώ μπρούτζινα βάζα (τεκμήριο 17), ένας μπρούτζινος ναργιλές (τεκμήριο 18), 15 μπρούτζινοι και χάλκινοι δίσκοι διαφόρων μεγεθών (τεκμήριο 19), ένα set από έξι τεμάχια κουζινικά σκεύη (τεκμήριο 20), δύο ρολόγια γυναικεία μάρκας rocco barocco μέσα σε θήκη (τεκμήριο 21), 11 κινητά τηλέφωνα (τεκμήριο 22), ένας μεταλλικός φανός φωτισμού με γυαλί στο περίγυρο (τεκμήριο 23), ένας μεταλλικός φανός φωτισμού χωρίς γυαλί στο περίγυρο (τεκμήριο 24), 22 γυναικείες τσάντες (τεκμήριο 25), 33 γυναικεία πορτοφόλια (τεκμήριο 26), δύο βαλίτσες με ραπτομηχανές singer (τεκμήρια 27 και 28), 7 πήλινα αγγεία διαφόρων μεγεθών (τεκμήριο 29) και ένα χάλκινο δοχείο (τεκμήριο 30). Κατά την αντεξέταση του από την ευπαίδευτη συνήγορο του 1ου κατηγορούμενου ανέφερε ότι ο ίδιος έχει κάνει όσες ενέργειες καταγράφονται στην κατάθεση του και εξετάσεις ως προς τον τρόπο που αποκτήθηκαν τα αντικείμενα έγιναν από άλλους συναδέλφους του και είναι καταχωρημένες στο φάκελο της υπόθεσης. Κατά την αντεξέταση του από την ευπαίδευτη συνήγορο της 2ης κατηγορούμενης ανέφερε ότι η αναφορά στην κατάθεση του ότι τα αναφερόμενα αντικείμενα αποτελούσαν προϊόντα διάρρηξης από κατοικίες στην περιοχή του Αστυνομικού Σταθμού Πάχνας τα οποία αναγνωρίστηκαν από τους ιδιοκτήτες τους έγινε κατόπιν πληροφόρησης του από τους συναδέλφους του στο συγκεκριμένο αστυνομικό σταθμό και ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμειξη στη διερεύνηση της υπόθεσης του εν λόγω αστυνομικού σταθμού. Ο ίδιος δεν μπορεί να γνωρίζει εάν είναι προϊόντα διάρρηξης ενώ εν σχέση με το θέμα της αναγνώρισης τους από τους ιδιοκτήτες τους αυτό το πληροφορήθηκε και δεν είχε καμία προσωπική τριβή με τη διερεύνηση της υπόθεσης. Συνεπώς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Ενώ σε υποβολή ότι δεν είναι αυτά τα αντικείμενα που αναγνωρίστηκαν απάντησε ότι δεν το γνωρίζει. Λοιπή μαρτυρία - κατατεθείσα εκ συμφώνου - Κατάθεση αστυφύλακα 1251 Φυλακτή Ρούμπα (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 31) : Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 6.10.2013 καταγγέλθηκε από τον Λάμπρο Γεωργίου ότι μεταξύ 26.9.13 και 6.10.13 διαρρήχθηκε η εξοχική του κατοικία στο χωριό Βάσα Κοιλανίου και κλάπηκε περιουσία αξίας €
13. Επισκέφθηκε τη σκηνή και προέβηκε σε εξετάσεις. Για την υπόθεση ανακρίθηκαν διάφορα άτομα χωρίς να προκύψει οτιδήποτε το ενοχοποιητικό εναντίον τους. - Κατάθεση αστυφύλακα 4848 Α. Οικονομίδη (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 32) : Εις αυτή αναφέρει ότι στις 19.10.13 καταγγέλθηκε από τον Αντώνη Νέρουππο ότι μεταξύ 5 και 19.10.13 διαρρήχθηκε η εξοχική του κατοικία που διατηρεί στο χωριό Βουνί και κλάπηκαν συγκεκριμένα αντικείμενα συνολικής αξίας €
14. Η σκήνη ελέγχθηκε δακτυλοσκοπικά με αρνητικό αποτέλεσμα και ανακρίθηκε αριθμός υπόπτων προσώπων χωρίς όμως να προκύψει οτιδήποτε. - Κατάθεση Γ/Αστ. 1258 Α. Τσιελεπή ημερομηνίας 21.3.2014 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 33) : Εις αυτήν αναφέρει ότι την 21.3.14 κατηγόρησε γραπτώς την 2η κατηγορούμενη αναφορικά με τη διάρρηξη και κλοπή που διαπράχθηκε μεταξύ 26.9.13 και 6.10.2013 στην περιοχή Άκανθος του χωριού Βάσας Κοιλανίου και αυτή απάντησε «εν έχω να πω κάτι». - Γραπτή κατηγορία της 2ης κατηγορούμενης ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου ως προς το γεγονός της λήψης της από την κατηγορούμενη - τεκμήριο 34) : Εις αυτήν η κατηγορούμενη 2 δίδει την απάντηση που αναφέρεται αμέσως πιο πάνω. - 2η Κατάθεση Γ/Αστ. 1258 Α. Τσιελεπή ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 35) : Εις αυτήν αναφέρει ότι την 21.3.14 κατηγόρησε γραπτώς την 2η κατηγορούμενη αναφορικά με τη διάρρηξη και κλοπή που διαπράχθηκε μεταξύ 22 - 27.9.13 στο χωριό Αγιος Θεράπων και αυτή απάντησε «εν έχω να πω κάτι». - Γραπτή κατηγορία της 2ης κατηγορούμενης ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου ως προς το γεγονός της λήψης της από την κατηγορούμενη - τεκμήριο 36) : Εις αυτήν η κατηγορούμενη 2 δίδει την απάντηση που αναφέρεται αμέσως πιο πάνω. - 3η Κατάθεση Γ/Αστ. 1258 Α. Τσιελεπή ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 37) : Εις αυτήν αναφέρει ότι την 21.3.14 κατηγόρησε γραπτώς την 2η κατηγορούμενη αναφορικά με τη διάρρηξη και κλοπή που διαπράχθηκε μεταξύ 5 και 19.10.2013 στο χωριό Βουνί και αυτή απάντησε «εν έχω να πω κάτι». - Γραπτή κατηγορία της 2ης κατηγορούμενης ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου ως προς το γεγονός της λήψης της από την κατηγορούμενη - τεκμήριο 38): Εις αυτήν η κατηγορούμενη 2 δίδει την απάντηση που αναφέρεται αμέσως πιο πάνω. - 4η Κατάθεση Γ/Αστ. 1258 Α. Τσιελεπή ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 39) : Εις αυτήν αναφέρει ότι την 21.3.14 κατηγόρησε γραπτώς την 2η κατηγορούμενη αναφορικά με την κατοχή περιουσίας για την οποία είχε εύλογη υποψία ότι είναι κλοπιμαία και αυτή απάντησε «εν έχω να πω κάτι». - Γραπτή κατηγορία της 2ης κατηγορούμενης ημερομηνίας 21.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου ως προς το γεγονός της λήψης της από την κατηγορούμενη - τεκμήριο 40) : Εις αυτήν η κατηγορούμενη 2 δίδει την απάντηση που αναφέρεται αμέσως πιο πάνω. - Κατάθεση Αστ. 266 Α. Περικλέους ημερομηνίας 2.6.14 και δέσμη από φωτογραφίες κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους ως τεκμήρια 41 και 42 αντίστοιχα (σημειώνεται ότι προφανώς εκ παραδρομής έχουν κατατεθεί αφού βρίσκονταν ήδη κατατεθειμένα ως τεκμήρια 1 και 2 μέσω του ίδιου του αστυφύλακα ο οποίος κατέθεσε όπως φαίνεται ανωτέρω ως Μ.Κ.1). - Κατάθεση Αστ. 2745 Β. Βασίλη ημερομηνίας 3.11.13 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 43) : Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 27.9.13 καταγγέλθηκε από τον Πανίκο Χριστοδουλίδη ότι μεταξύ 22 και 27.9.13 διαρρήχθηκε η εξοχική του κατοικία στο χωριό Άγιος Θεράπων και κλάπηκαν συγκεκριμένα αντικείμενα. Έγιναν επιτόπου εξετάσεις στη σκηνή και δακτυλοσκοπικός έλεγχος με αρνητικό αποτέλεσμα. - 2η κατάθεση Αστ. 2745 Β. Βασίλη (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 43Α) : Εις αυτήν αναφέρεται στη διερεύνηση των υποθέσεων διαρρήξεων και κλοπών και παράνομης κατοχής περιουσίας στα πλαίσια της οποίας έγινε έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην κατοικία των κατηγορούμενων όπου εντοπίστηκαν τα αντικείμενα τα οποία παραλήφθηκαν ως τεκμήρια από τον αστυφύλακα 288 (Μ.Κ.2 πιο πάνω) έναντι απόδειξης παραλαβής τεκμηρίων (δηλαδή του τεκμηρίου 15). Από τους κατηγορούμενους λήφθηκαν ανακριτικές καταθέσεις και αναφέρεται στους ισχυρισμούς τους και στις εξετάσεις που διενήργησε. Στη συνέχεια αναφέρει ότι στις 17.3.14 προσήλθε στο σταθμό Επισκοπής η Ελευθερία Νέρουππου, σύζυγος του Αντώνη Νέρουππου που κατήγγειλε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 5 και 19.10.13 διαρρήχθηκε η κατοικία του στο Βουνί και αναγνώρισε ανάμεσα στα τεκμήρια ένα χάλκινο πιάτο - δίσκο ως ένα από τα αντικείμενα που κλάπηκαν από την οικία της. Την ίδια ημέρα προσήλθε στο σταθμό η Νικοκλέα Χριστοδούλου, θυγατέρα του Πανίκου Χριστοδουλίδη ο οποίος κατήγγειλε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 22 και 27.9.13 διαρρήχθηκε η κατοικία του στο χωριό Άγιος Θεράπων και αναγνώρισε ανάμεσα στα ανευρεθέντα τεκμήρια τις δύο ραπτομηχανές μάρκας singer ως μέρος της περιουσίας της που κλάπηκε από την οικία της. Ακολούθως την ίδια ημέρα προσήλθε στο σταθμό η Μαρία Κυπριανού Γεωργίου, σύζυγος του Λάμπρου Γεωργίου, ο οποίος κατήγγειλε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 26.9.13 και 6.10.13 διαρρήχθηκε η κατοικία του στο χωριό Βάσα Κοιλανίου και αναγνώρισε ανάμεσα στα τεκμήρια τις έξι χάλκινες κουτάλες - κουζινικά σκεύη ως μέρος της περιουσίας που κλάπηκε από την οικία της. Ο μάρτυρας επίσης στη συνέχεια αναφέρεται στις περαιτέρω ενέργειες του. - Κατάθεση Λάμπρου Μαυρικίου Γεωργίου ημερομηνίας 6.10.2013 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 44) : Αναφέρεται στη διαπίστωση της διάρρηξης και κλοπής από την κατοικία του και σημειώνει ότι δεν υποψιάζεται οποιοδήποτε πρόσωπο. - 2η Κατάθεση Λάμπρου Μαυρικίου Γεωργίου ημερομηνίας 10.10.2013 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 44Α) : Εις αυτήν αναφέρεται σε κάποια επιπλέον αντικείμενα που διαπίστωσε ότι κλάπηκαν και σημειώνει ότι η συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας ανέρχεται σε €
15. - Κατάθεση Μαρίας Κυπριανού Γεωργίου ημερομηνίας 17.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 45) : Είναι σύζυγος του Λάμπρου Μαυρικίου Γεωργίου. Σημειώνει ότι μέσα στα αντικείμενα που της υποδείχθηκαν από την αστυνομία αναγνωρίζει τις έξι χάλκινες κουτάλες ως δικές της. Αυτές ήταν ανάμεσα στα αντικείμενα που τους έκλεψαν όπως κατήγγειλαν στην αστυνομία. - Κατάθεση Τάκη Κυπριανού ημερομηνίας 10.10.13 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 46) : Αναφέρει κατ' αρχήν ότι ο Λάμπρος Γεωργίου είναι γαμπρός του και έχει εξοχική κατοικία στην τοποθεσία Άκανθος στο χωριό Βάσα Κοιλανίου. Σημειώνει ότι έχει και ίδιος κλειδιά της κατοικίας και ότι την τελευταία φορά που πήγε, δηλαδή 29.9.13 το απόγευμα μεταξύ 4-6 μ.μ, ήταν όλα κλειδωμένα και άθικτα. - Κατάθεση Δημήτρη Ζαβού ημερομηνίας 15.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 47) : Σημειώνει ότι είναι ιδιοκτήτης του καταστήματος με την ονομασία D. Zavos Antiques από το 1974 και όσον αφορά τα αντικείμενα που του έχουν υποδειχθεί ουδέποτε πούλησε τέτοια πράγματα. Όσον αφορά το όνομα του κατηγορούμενου 1 δεν το γνωρίζει. Από όσο θυμάται δε τον τελευταίο καιρό δεν έχει πουλήσει βάζα μπρούτζινα και κάτι παρόμοιο σε Κύπριο. - 2η Κατάθεση Δημήτρη Ζαβού ημερομηνίας 20.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 47Α) : Στην ουσία κλήθηκε από την αστυνομία για να κοστολογήσει συγκεκριμένα αντικείμενα και πράγματι αναφέρεται στην αξία συγκεκριμένων αντικειμένων και κατατάσσει τις δύο ραπτομηχανές και τους δύο μεταλλικούς φανούς φωτισμού στην κατηγορία των αντίκων ή παλαιών αντικειμένων ενώ τα υπόλοιπα που του υποδείχθηκαν τα θεωρεί νέα αντικείμενα. - Κατάθεση Πανίκου Χριστοδουλίδη ημερομηνίας 27.9.13 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 48) : Αναφέρεται στη διαπίστωση της διάρρηξης και κλοπής από την κατοικία του και σημειώνει ότι δεν υποψιάζεται οποιοδήποτε πρόσωπο. - 2η Κατάθεση Πανίκου Χριστοδουλίδη ημερομηνίας 28.9.13 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 48Α) : Εις αυτή αναφέρεται σε κάποια επιπλέον αντικείμενα που διαπίστωσε ότι κλάπηκαν και σημειώνει ότι δεν γνωρίζει την αξία τους. - Κατάθεση Νικολέττας Χριστοδουλίδου ημερομηνίας 17.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 49) : Είναι κόρη του Πανίκου Χριστοδουλίδη και σημειώνει ότι σχετικά με την καταγγελία που έκανε ο πατέρας της για διάρρηξη στο σπίτι τους κλήθηκε από την Αστυνομία για αναγνώριση αντικειμένων και αναγνώρισε τις δύο ραπτομηχανές αντίκες, αναφέροντας συγκεκριμένα από που αγοράστηκαν και για ποιο ποσό. - Κατάθεση Αντώνη Νέρουππου ημερομηνίας 19.10.13 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 50) : Αναφέρεται στη διαπίστωση της διάρρηξης και της κλοπής και στα αντικείμενα που κλάπηκαν ενώ αναφέρει ότι δεν υποψιάζεται οποιοδήποτε πρόσωπο. - Κατάθεση Ελευθερίας Νέρουππου ημερομηνίας 17.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 51) : Εν σχέση με την καταγγελία που έκανε ο σύζυγος της Αντώνης Νέρουππος για διάρρηξη της κατοικίας τους στο Βουνί κλήθηκε από την αστυνομία και από τα αντικείμενα που της υποδείχθηκαν αναγνώρισε ως δικό της ένα χάλκινο πιάτο. - Κατάθεση Κατίνας Μαννούρη ημερομηνίας 15.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 52) : Είναι ιδιοκτήτρια καταστήματος και στο κατάστημα της αγοράζει και πωλεί διάφορα αντικείμενα και αντίκες. Όσον αφορά τις ραπτομηχανές που της υποδείχθηκαν μάρκας singer ανέφερε ότι έχει στο κατάστημα της αλλά έχει πάρα πολύ καιρό να πουλήσει και εν πάση περιπτώσει δεν πούλησε ποτέ σε άνδρα έτσι ραπτομηχανή. Όσον αφορά τα άλλα αντικείμενα που της υποδείχθηκαν δεν έχει πουλήσει ποτέ της τέτοια αντικείμενα ενώ όσον αφορά τον 1ο κατηγορούμενο δεν τον γνωρίζει. - Κατάθεση Εύης Χριστοδούλου ημερομηνίας 19.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 53) : Η μάρτυρας αυτή διατηρεί κατάστημα με είδη ρουχισμού και κλήθηκε από την αστυνομία για σκοπούς επιθεώρησης γυναικείων τσαντών και πορτοφολιών ως προς την αξία τους και κατόπιν της επιθεώρησης που έκανε αναφέρεται στην αξία των τσαντών και πορτοφολιών που ανευρέθηκαν. - Κατάθεση Γεώργιου Αμύγδαλου ημερομηνίας 19.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 54) : Το πρόσωπο αυτό διατηρεί κατάστημα ηλεκτρικών ειδών και κλήθηκε στην αστυνομία για να επιθεωρήσει τα κινητά τηλέφωνα που ανευρέθηκαν ως προς την αξία τους και κατόπιν της επιθεώρησης που έκανε αναφέρεται στην αξία των 11 κινητών τηλεφώνων. - Κατάθεση Μιχάλη Γιάπα ημερομηνίας 15.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 55) : Εργάζεται σε χρυσοχοείο και σημειώνει ότι αναφορικά με τα δύο ρολόγια που του υποδείχθηκαν μάρκας rocco barrocco έχουν αξία €130 περίπου το καθένα αλλά δεν είναι σε θέση, για τον λόγο που εξηγεί, να πει εάν έχουν πωληθεί από το δικό του μαγαζί. Όσον αφορά τον 1ο κατηγορούμενο δεν τον γνωρίζει. - Κατάθεση Δήμητρας Αριστοτέλους ημερομηνίας 14.3.14 (κατατεθείσα εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της - τεκμήριο 56). Είναι λειτουργός του τμήματος αρχαιοτήτων και όσον αφορά τα 6 πήλινα αντικείμενα και το ένα χάλκινο δοχείο που της υποδείχθηκαν ανέφερε ότι δεν πρόκειται για αρχαιότητες αλλά για σύγχρονες απομιμήσεις που δεν έχουν αρχαιολογική αξία. Σύμφωνα με το άρθρο 292(α) του Κεφ.154 : "
16. Όποιος- (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο, αντίσκηνο ή σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων ή σε κτίριο που χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας, με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σε αυτό ή .................. είναι ένοχος του κακουργήματος της διάρρηξης και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Αν το ποινικό αδίκημα διαπράττεται κατά τη διάρκεια νύχτας, αυτό καλείται διάρρηξη κατά τη διάρκεια νύχτας, ο δε υπαίτιος υπόκειται σε φυλάκιση δέκα χρόνων. " Το άρθρο 255 του Κεφ.154 δε προνοεί ότι : " 255.-

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (

1. i)με τέχνασμα (
2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Όσον αφορά τις κατηγορίες της συνομωσίας αναφέρονται τα εξής. Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134 «το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold (ανωτέρω) σελ. 2035, παράγρ. 28-4.)». Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει να αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται λοιπόν απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου πιο πάνω σε συνάρτηση με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, τα σχετικά άρθρα του ποινικού κώδικα και τη νομολογία, είναι κατά την κρίση μου σαφές ότι οι κατηγορίες 1-6 δεν έχουν αποδειχθεί ούτε για σκοπούς εκ πρώτης όψεως. Μέσα από αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής παρατηρώ ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να φανερώνει εκ πρώτης όψεως ότι οι κατηγορούμενοι αφενός συμφώνησαν καθ' οιονδήποτε χρόνο να διαπράξουν τα αναφερόμενα κακουργήματα αλλά ούτε περαιτέρω ότι διέρρηξαν και εισήλθαν στις αναφερόμενες κατοικίες και έκλεψαν από αυτές τα αναφερόμενα αντικείμενα. Το γεγονός σημειώνεται εδώ ότι οι κατηγορούμενοι κατείχαν αντικείμενα, κάποια εκ των οποίων αναγνωρίστηκαν από τους ιδιοκτήτες τους ως μέρος της κλαπείσας περιουσίας από τις αναφερόμενες στο κατηγορητήριο και τη μαρτυρία διαρρήξεις και κλοπές, ή ακόμα το ότι δεν θυμούνταν οτιδήποτε περί της απόκτησης συγκεκριμένων αντικειμένων ή και το ότι οι εξηγήσεις που έδωσαν για την απόκτηση των αντικειμένων δεν ικανοποίησαν ή διαφάνηκε ότι οι εξηγήσεις που δόθηκαν για συγκεκριμένα αντικείμενα δεν ευσταθούσαν, δεν θα μπορούσαν βέβαια από μόνα τους να οδηγήσουν σε οιονδήποτε ασφαλές συμπέρασμα εν σχέση με τις κατηγορίες 1-6 και θα πρόσθετα ότι εκ τούτων και χωρίς άλλη μαρτυρία μόνον υποψίες θα μπορούσαν να εγερθούν εναντίον των κατηγορούμενων για εμπλοκή τους στις ίδιες τις διαρρήξεις και κλοπές. Υπό αυτές τις περιστάσεις, η κλήση των κατηγορούμενων 1 και 2 σε απολογία στις κατηγορίες 1-6 θα έδιδε θεωρώ στην κατηγορούσα αρχή την ευχέρεια να διορθώσει τις ατέλειες και τα κενά που υπάρχουν στη μαρτυρία της. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αποδεκτό στο ποινικό μας δίκαιο, όπου η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Κενά δε αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη ενώ δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Καταληκτικά και υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2 αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 2, 3, 4, 5 και 6 και κατ' επέκταση τους αθωώνω από τις κατηγορίες αυτές. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινική/Ενδιάμεση/Εκ πρώτης όψεως cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο