Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Nicolettos Textiles Industry Ltd κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 13703/14, 2/5/2017

(1)και 29 του ίδιου Νόμου πιο πάνω (2η κατηγορία) . Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, όπως τροποποιήθηκαν, οι κατηγορούμενοι την 10ην Ιουλίου 2013 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν παραγωγοί και ήταν υπόχρεοι να διαθέτουν στην αγορά μόνο ασφαλή προϊόντα παρέλειψαν να πράξουν τούτο, δηλαδή, διέθεταν προς πώληση παιδικά ενδύματα τα οποία δεν συμμορφώνονταν με το πρότυπο ασφαλείας ΕΝ 14682 του 2007 που αφορά την ασφάλεια παιδικών ενδυμάτων-κορδόνια και πιο συγκεκριμένα τα ενδύματα αυτά έφεραν επικίνδυνα κορδόνια στην περιοχή ισχίου καβάλου και του λαιμού Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, όπως τροποποιήθηκαν, οι κατηγορούμενοι την 10η Ιουλίου 2013 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού ενώ ήταν διανομείς και ήταν υπόχρεοι να ενεργούν επιμελώς ώστε να συμβάλλουν στην τήρηση των εφαρμοστέων απαιτήσεων ασφάλειας, ιδίως με το να μην προμηθεύουν προϊόντα για τα οποία γνώριζαν ή για τα οποία όφειλαν να γνωρίζουν βάσει των πληροφοριών που έχουν στην κατοχή τους και της επαγγελματικής τους πείρας ότι δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις αυτές, παρέλειψαν να πράξουν τούτο και διέθεταν προς πώληση παιδικά ενδύματα τα οποία δεν συμμορφώνονταν με το πρότυπο ασφαλείας ΕΝ14682 του 2007 που αφορά την ασφάλεια παιδικών ενδυμάτων-κορδόνια και πιο συγκεκριμένα τα ενδύματα αυτά έφεραν επικίνδυνα κορδόνια στην περιοχή ισχίου κάβαλου και του λαιμού. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 3 μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2, εκ μέρους και των κατηγορούμενων 1, κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ η κατηγορούμενη 3 τήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Η υπεράσπιση των κατηγορουμένων δεν παρουσίασε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα. Ας σημειωθεί δε εδώ ότι έγιναν στην πορεία της ακροαματικής διαδικασίας παραδεκτά γεγονότα από τις 2 πλευρές εις τα οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω. Ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω ότι ήταν δικαίωμα της κατηγορούμενης 3 να μην πει οτιδήποτε και να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον της. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ από δικής του πλευράς ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορούμενων παρουσίασε γραπτή αγόρευση και πρόσθεσε προφορικά κάποια πράγματα. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων και των παραδεκτών γεγονότων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο Αστ. 1844 Ευστάθιος Αλεξάνδρου: όσον αφορά τον μάρτυρα αυτό δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Η μαρτυρία του ήταν θα έλεγα τυπική και γίνεται αποδεκτή. Γίνεται δηλαδή αποδεκτό ότι ο μάρτυρας αυτός έλαβε τις ανακριτικές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους 2 και 3 και τους κατηγόρησε γραπτώς (βλ. τεκμ.2-5). Σημειώνω ότι επί της ουσίας δεν γνώριζε οτιδήποτε. Αρκούμαι να αναφέρω ότι κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έχει εξετάσει τα επίδικα ενδύματα, δεν εξέτασε τους κανονισμούς και το Νόμο που προβλέπουν γι'αυτά τα κορδόνια και δεν γνωρίζει πόσα είδη κορδόνια υπάρχουν σύμφωνα με τους κανονισμούς για παιδικά ενδύματα. Επίσης είπε ότι δεν έλεγξε τους ισχυρισμούς των κατηγορούμενων για το κατά πόσο μπορούσαν σε 5 δευτερόλεπτα να διορθωθούν τα τεμάχια που εντοπίστηκαν, ούτε έλεγξε αν οι κατηγορούμενοι είναι παραγωγοί και τέλος, ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν με βάση την κατάθεση της λειτουργού του Υπουργείου Εμπορίου. Ως ΜΚ2 κατέθεσε η Έλενα Ελευθερίου: η οποία εργάζεται ως επιθεωρήτρια στο Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού τα τελευταία 9 χρόνια. Ως προς τη μάρτυρα αυτή αναφέρεται ότι η μαρτυρία της σε συγκεκριμένα σημεία ήταν εμφανώς συγκεχυμένη και έδειχνε ελλιπή έρευνα. Παραδείγματα μέσα από τα οποία επιβεβαιώνεται του λόγου το αληθές είναι τα εξής: (α) Ετοίμασε την έκθεση τεκμ.6 και ακολούθως η Υπηρεσία της εξέδωσε την ειδοποίηση απόσυρσης τεκμ.7, στη βάση όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων του ευρωπαϊκού προτύπου ασφαλείας με αρ. ΕΝ14682/

1. Σε τούτο βασίζεται όπως ανέφερε και το έντυπο τεκμ.8 που διανέμεται στους καταστηματάρχες. Και ενώ της εδόθη χρόνος να παρουσιάσει το πρότυπο, σε επόμενη δικάσιμο ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι δεν μπορεί να το φέρει και αν θέλουν να το παρουσιάσουν οι κατηγορούμενοι και πως εν πάση περιπτώσει δεν έχει καμία σχέση με την καταγγελία που έγινε, η οποία αφορά άλλο θέμα. Στην αντεξέταση της δε αρχικά επανέλαβε πως δεν έχει σχέση, δεχόμενη όμως την ίδια στιγμή ότι το τεκμήριο 8 εκδόθηκε με βάση το πρότυπο και είπε ότι αν θέλει η υπεράσπιση μπορεί να το παρουσιάσει. Στην πορεία βέβαια της υπόθεσης και όπως συνάγεται από τη μαρτυρία τόσο της ίδιας αλλά και γενικότερα προέκυψε ότι το εν λόγω πρότυπο ασφαλείας ήταν απόλυτα σχετικό με την υπόθεση. (β) Σε άλλο σημείο ρωτήθηκε αν στην 1η κατηγορία οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ως παραγωγοί και απάντησε καταφατικά, λέγοντας ότι τα τιμολόγια δείχνουν ότι τα προϊόντα αγοράστηκαν από την Ελλάδα αλλά όπως φαίνεται στα τιμολόγια οι δύο κωδικοί είναι στο πλάι και έτσι αυτά μπορούν να τα αμφισβητήσουν ότι τα προϊόντα συμπεριλαμβάνονται στο συγκεκριμένο τιμολόγιο και μπορεί να θεωρηθεί η εταιρεία ως παραγωγοί, γιατί μπορεί να τα έκανε μετά η ίδια, έτσι φαίνεται σαν παραγωγός. Εκτός βέβαια του ότι με βάση αυτά δεν έδωσε κατά την κρίση μου μια ξεκάθαρη απάντηση, σημειώνεται περαιτέρω ότι στη συνέχεια απάντησε ότι με βάση τη νομοθεσία για να είναι παραγωγοί θα πρέπει να παράγουν οι ίδιοι, με βάση τα τιμολόγια στην προκειμένη περίπτωση τα προϊόντα εισήχθησαν από την Ελλάδα αλλά δεν ξέρουν αν ισχύει και κατέληξε ότι δεν ξέρει αν είναι παραγωγοί. Με βάση αυτά προφανώς προκύπτει έλλειψη δέουσας έρευνας από μέρους της επιθεωρήτριας του Υπουργείου, η οποία βέβαια ανέμενα υπό κανονικές συνθήκες να υποστηρίξει την θέση της ότι είναι παραγωγοί και να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για το πώς κατέληξε να αποδίδει με βάση την έκθεση της τεκμ.6 στους κατηγορούμενους την υποχρέωση να συμμορφωθούν με συγκεκριμένες πρόνοιες ως παραγωγοί. Σε συνέχεια των ανωτέρω αναφέρεται ότι όταν της υποβλήθηκε ότι (οι κατηγορούμενοι) δεν είναι παραγωγοί, είπε ότι το ένα τιμολόγιο που παρουσίασε η εταιρεία λέει ότι είναι από την Αίγυπτο, άρα είναι εισαγωγή και μπορεί να χαρακτηριστεί ως εισαγωγέας. Ερωτώμενη αν για τον εισαγωγέα υπάρχει άλλη πρόνοια απάντησε καταφατικά. Είπε ακόμη ότι για το άλλο τιμολόγιο από την Ελλάδα δεν γνωρίζουν αν είναι μετέπειτα που έφεραν τα ρούχα ή τα έκαναν οι ίδιοι και δεν μπορούν να δουν. (γ) Η σύγχυση εν πάση περιπτώσει στη μαρτυρία της προκύπτει θα μπορούσε να λεχθεί γενικότερα από την ανάγνωση των πρακτικών της δίκης. Λέγοντας αυτά σημειώνω όμως, έχοντας παρακολουθήσει την μάρτυρα και μελετήσει τη μαρτυρία της, πως σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι η μάρτυρας ήρθε στο Δικαστήριο με πρόθεση να μην πει την αλήθεια. Υπάρχουν σημεία της μαρτυρίας της εν πάση περιπτώσει που είναι ξεκάθαρα και θα έλεγα πως δεν αμφισβητούνται, οπότε τα αποδέχομαι. Πιο συγκεκριμένα δέχομαι ότι : (α) Προέβη στον έλεγχο που αναφέρει στην έκθεση της τεκμ.6 στις 10/07/2013 και τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως αναφέρει στη συγκεκριμένη έκθεση, με την διευκρίνιση ότι αν όντως υπήρξαν παραβάσεις αυτό θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατωτέρω. (β) Στις 11/07/13 εξεδόθη η ειδοποίηση απόσυρσης τεκμ.
2. (γ) Η επιστολή τεκμ.9 με τα επισυνημμένα τιμολόγια τους εδόθη από τους κατηγορούμενους
3. Ως ΜΚ3 κατέθεσε ο Σάββας Σάββα: ο οποίος εργάζεται στο Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού από το
4. Συγκεκριμένα είναι τοποθετημένος στην Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή και εργάζεται στον Κλάδο Ασφάλειας Προϊόντων. Είναι ο υπεύθυνος για την εφαρμογή του Περί Ασφάλειας των Προϊόντων Νόμου και ασχολείται με τη νομοθεσία για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων και τον νόμο για τις βασικές απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν καθορισμένες κατηγορίες προϊόντων. Έχει πτυχίο στο Marketing και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από Ελληνικό πανεπιστήμιο και πανεπιστήμιο του Ηνωμένου Βασιλείου. Ανέφερε δε ότι λαμβάνει γνώση σε ότι αφορά καταγγελίες που γίνονται από το Υπουργείο σε σχέση με μη ασφαλή προϊόντα, όπως γνωρίζει την καταγγελία που έγινε στην παρούσα υπόθεση. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας αναφέρω έχει κάνει εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσε άμεσες, σαφείς και εμπεριστατωμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και έδειξε στο Δικαστήριο με βάση αυτά και τον τρόπο που κατέθετε ότι είναι καλός γνώστης του αντικειμένου του. Θεωρώ δε ότι δεν έχει προκύψει μέσα από την αντεξέταση του οτιδήποτε που θα μπορούσε να δημιουργήσει ουσιώδη ρωγμή στη μαρτυρία ή την αξιοπιστία του. Η μαρτυρία του συνεπώς γίνεται αποδεκτή, με τη διευκρίνηση όμως ότι στο βαθμό που εξέφρασε γνώμη για πρόνοιες της Νομοθεσίας αυτή ήταν δική του γνώμη και η τελική κρίση όσον αφορά τις πρόνοιες αυτές ανήκει στο Δικαστήριο. Κατηγορούμενος 2 : Ευθέως αναφέρεται ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά τη μαρτυρία του σε συνάρτηση και με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας προσπάθησε να αποκρύψει την αλήθεια σε μια προσπάθεια να αποποιηθεί των ευθυνών του ιδίου και της εταιρείας του. Εξάλλου δεν πρέπει να διαφεύγει ότι ο κατηγορούμενος 2 παρά τη θέση του ενώπιον του Δικαστηρίου, στην κατάθεση του στην Αστυνομία στις 30/10/13, τεκμ.4, προέβαλε με θετικό τρόπο τη θέση ότι τα τεμάχια που εντόπισε το Υπουργείο κατά τον έλεγχο της 10ης/07/13 είχαν θέμα μεν με τα κορδόνια τους αλλά επειδή εκ παραδρομής δεν είχαν εντοπιστεί αυτά τα λίγα κομμάτια στις αποθήκες τους ήταν διατεθειμένοι να τα διορθώσουν κατά τον τρόπο που αναφέρει. Δεν έχουν διαφύγει σημειώνω και όσα άλλα ανέφερε περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του, όμως αυτά ήταν γενικά και χωρίς σύνδεση με την επίδικη περίπτωση. Εν πάση περιπτώσει στη μαρτυρία του γενικότερα εντοπίζονται τα εξής: (α) Από την 1η στιγμή που ξεκίνησε να καταθέτει στην κυρίως εξέταση του προέβαλε τη θέση ότι το έντυπο που τους έδωσαν από το Υπουργείο τεκμ.8 είχε λάθη για να τους παραπλανούν και να βρίσκονται κατηγορούμενοι. Όμως αυτό δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως μια υπερβολή αλλά και μια παράλογη θέση. Αν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτό ότι ένα Υπουργείο το οποίο εξέδωσε 80.000 αντίτυπα σύμφωνα με τον ΜΚ3 και τα διένειμε σε σχολεία αλλά και σε καταστηματάρχες να είχε πρόθεση να παραπλανήσει και να οδηγήσει ανθρώπους στο Δικαστήριο έτσι απλά. Ήδη όμως από το σημείο αυτό ο μάρτυρας έδειξε την διάθεση του και την γραμμή που θα ακολουθούσε κατά τη μαρτυρία του και αυτό στην πορεία επιβεβαιώθηκε. Εν πάση περιπτώσει να σημειώσω ότι ουδέποτε η Υπεράσπιση δεν υπέβαλε σε οποιοδήποτε μάρτυρα κατηγορίας τη θέση αυτή περί πρόθεσης παραπλάνησης για σχολιασμό και σαφώς η προβολή εκ των υστέρων μιας τόσο ουσιώδους θέσης, εκτός του ότι δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να την αποδεχτεί, προκύπτει αναξιοπιστία για την υπεράσπιση με την μη προβολή εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου (Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd

(1087)1 CLR 383, Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 599, Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελίδες 720 - 723). (β) Κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση περί αποστολής από πλευράς του της επιστολής τεκμήριο 16Α μετά από τουλάχιστον 10 φορές που τους ανέφερε τα λάθη στο τεκμ.8 και δεν συγκινήθηκε κανένας. Θεωρώ ότι η θέση αυτή προβλήθηκε για χάριν εντυπώσεων και δεν αποτελεί παρά μόνον μια υπερβολή. Εν πάση περιπτώσει με τη σημείωση ότι η θέση αυτή δεν υποβλήθηκε στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό και εφαρμόζοντας την ίδια νομολογία που αναφέρεται αμέσως πιο πάνω σημειώνω ότι δεν μπορώ να την κάνω αποδεκτή αλλά περαιτέρω και όσα αναφέρθηκαν περί αναξιοπιστίας της υπεράσπισης. Σε κάθε περίπτωση όμως θεωρώ ότι η επιστολή τεκμ.16Α και το περιεχόμενο της αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις του κατηγορούμενου 2, ο οποίος ανέφερε στο Υπουργείο τουλάχιστον 10 φορές τα λάθη στο έντυπο, όπως ισχυρίζεται, αλλά αποφάσισε να στείλει επιστολή στις 14 Ιουλίου 2014, μόλις δηλαδή 6 μέρες μετά που επιδόθηκε το κατηγορητήριο της παρούσας στον ίδιο και την εταιρεία του (ως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις στο φάκελο οι επιδόσεις έγιναν στις 08/07/14). Ήταν τυχαίο αυτό ή ο κατηγορούμενος θέλοντας να «δημιουργήσει» υπεράσπιση αμέσως μετά την επίδοση της υπόθεσης έστειλε την επιστολή; Δεν με έπεισε ο κατηγορούμενος ότι δεν ήταν η τελευταία περίπτωση ούτε και έδωσε οποιαδήποτε επαρκή εξήγηση γιατί έστειλε την επιστολή τη δεδομένη στιγμή και όχι προηγουμένως. (γ) Ανέφερε σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του στην κυρίως εξέταση ότι όταν ενημερώθηκε από το Υπουργείο Εμπορίου ότι βρήκε τα ενδύματα αυτά ακατάλληλα, μετέβηκε στο κατάστημα, προέβηκε στις απαραίτητες μετρήσεις και τα ενδύματα αυτά ήταν κατάλληλα για 7 μέχρι 8 χρονών σύμφωνα με τις μετρήσεις που έκανε και σύμφωνα με τον πίνακα που υπάρχει στο έντυπο EN14682/

1. Είπε δε στη συνέχεια ότι ειδοποίησε προφορικά το Υπουργείο ότι έχει προβεί σε μετρήσεις βάσει του πίνακα και ότι το Υπουργείο κάπου φαίνεται ότι σφάλλει. Εκτός του ότι βέβαια η θέση του πιο πάνω χαρακτηρίζεται από γενικότητα και αοριστία, περαιτέρω αναφέρω ότι ισχύουν και εδώ τα ίδια με τα πιο πάνω. Ουδέποτε ετέθησαν στους μάρτυρες κατηγορίας τα πιο πάνω και κυρίως στους ΜΚ2 και 3 ότι ειδοποιήθηκε το Υπουργείο προφορικά για τα πιο πάνω από τον κατηγορούμενο
2. Συνεπώς έχοντας κατά νου τις ίδιες αρχές που αναφέρθησαν σε άλλο σημείο πιο πάνω δεν μπορώ να κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία αυτή, ενώ περαιτέρω εκ των ανωτέρω προκύπτει και η αναξιοπιστία της υπεράσπισης. Επιπλέον αναφέρεται ότι το γεγονός ότι η θέση πιο πάνω του κατηγορούμενου 2 αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη προκύπτει και ως εκ του ότι δεν ανέφερε κάτι τέτοιο στην κατάθεση του τεκμ.4, δηλ.3,5 περίπου μήνες μετά τον επίδικο έλεγχο. Αντίθετα στην κατάθεση του λέει, όπως αναφέρθηκε σε άλλο σημείο πιο πάνω, ότι τα τεμάχια που είχαν θέμα με τα κορδόνια δεν εντοπίστηκαν στις αποθήκες τους και δήλωσαν διατεθειμένοι να τα διορθώσουν (και πράγματι τα διόρθωσαν όπως ανέφερε στη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος 2). (δ) Σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει όσα αναφέρει στην κατάθεση του τεκμ.4, είπε ότι ναι μεν το ένδυμα έγραφε την ηλικία των 6 ετών, αλλά από τις μετρήσεις που έκανε και σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο ασφαλείας τα ενδύματα ήταν κατάλληλα για παιδιά ηλικίας 7-8 χρονών. Οι απαντήσεις που έδωσε στην κατάθεση του, ανέφερε, παραδεχόμενος ότι υπήρχε θέμα με τα κορδόνια ήταν με βάση τη θέση του Υπουργείου και αυτός είχε διαφορετική άποψη. Την οποία διαφορετική άποψη σημειώνει το Δικαστήριο δεν την κατέγραψε στην κατάθεση του όπως θα ήταν λογικό, εφόσον είχε κάνει ήδη και τις μετρήσεις που ισχυρίζεται. Εν πάση περιπτώσει όμως προσθέτω εδώ ότι ουδέποτε ανέφερε ποιες ήταν ακριβώς αυτές οι μετρήσεις, κάτι που αφήνει κενό στη μαρτυρία του και μια βασική θέση της υπεράσπισης θα έλεγα έκθετη σε απόρριψη, ενώ επαναλαμβάνω πως η θέση του πως έθεσε αυτό το πράγμα στο Υπουργείο προφορικά δεν με έχει πείσει. Διότι αναφέρθηκε γενικά και αόριστα σε αυτό και προσθέτω μόνον κατά τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου και ποτέ προηγουμένως. Σχετικά δε είναι και όσα αναφέρθηκαν στο σημείο (γ) πιο πάνω. (ε) Η προσπάθεια του να αποκρύψει την αλήθεια φάνηκε αναφέρεται και στο σημείο που υποβλήθηκαν ερωτήσεις για το κατά πόσο είναι διανομείς. Εδώ το Δικαστήριο διέκρινε τον κατηγορούμενο 2 πολύ σκεφτικό πριν απαντήσει. Δέχτηκε δε ο κατηγορούμενος 2 ότι φέρνουν μεγάλες ποσότητες για να καλύψουν τις ανάγκες των 10 καταστημάτων τους και δίνουν κάποια προϊόντα και σε άλλες εταιρείες, άλλα καταστήματα, όμως ανέφερε δεν είναι η κύρια δραστηριότητα τους. Στη συνέχεια δε ανέφερε ότι η πώληση σε τρίτους δεν αφορά τα συγκεκριμένα προιόντα για τα οποία κατηγορούνται. Ο κατηγορούμενος όμως δεν με έχει πείσει και θεωρώ την θέση του περί πώλησης σε τρίτους προϊόντων πλην των συγκεκριμένων για τα οποία κατηγορούνται εκτός λογικής και μέσα στα πλαίσια της προσπάθειας του να αποκρύψει την αλήθεια, ότι δηλαδή είναι και διανομείς. Σε κάθε περίπτωση όμως το ψεύδος του αποκαλύπτεται μέσα από την επιστολή του ημερ.15/10/16, τεκμ.19, όπου ξεκάθαρα δηλώνει σε αντίθεση με ότι ισχυρίστηκε πιο πάνω ότι τα ενδύματα μεταξύ άλλων με κωδικό School C014 (που αφορά και την παρούσα υπόθεση), αγοράζονται από την εταιρεία τους τα τελευταία 10 χρόνια. Εδώ δηλαδή διαφάνηκε ξεκάθαρα ότι είναι διανομείς προϊόντων και σημειώνω ότι η αναφορά του κατηγορούμενου ακολούθως ότι δεν ξέρει αν η αναφερόμενη στην επιστολή εταιρεία τα διέθεσε παρακάτω δεν αλλάζει οτιδήποτε. Παρόλο που και εδώ σημειώνω ότι δεν είπε την αλήθεια αφού μέσα από την ίδια την επιστολή και συγκεκριμένα το σημείο 5 προκύπτει ακριβώς η γνώση του ότι η εταιρεία αυτή τα διέθεσε σε τρίτους. (στ) Να σημειώσω ακόμη ότι δεν υποβλήθηκε ποτέ στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό οτιδήποτε περί κατασκευής των προϊόντων με διαστάσεις που να καλύπτουν τις ηλικίες από 6-8 ετών παρόλο που φέρουν ετικέτες για ηλικία 6 ετών και ισχύουν όσα αναφέρονται σε άλλα σημεία ανωτέρω. (ζ) Τέλος αναφέρεται ότι έχει διαφύγει του Δικαστηρίου η θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ3, όταν υπόβαλλε ερωτήσεις περί του είδους των κορδονιών στα ενδύματα στην περιοχή του λαιμού, ότι δεν επρόκειτο για κορδόνια περίσφιξης αλλά διακοσμητικά (βλ. σελ. 29 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ. 16/01/17), την οποία ο ΜΚ3 απέρριψε. Αυτό έχει σημασία διότι εάν ληφθεί υπόψη η θέση του κατηγορούμενου 2 στη μαρτυρία του ότι επρόκειτο για λειτουργικά κορδόνια που επιτρέπονται κατά τον ίδιο (βλ. σελ. 8 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.09/02/17), είναι ξεκάθαρη η αντίφαση αλλά κυρίως η αναξιοπιστία της Υπεράσπισης με την μη προβολή καθαρών θέσεων εξ'αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραδεκτά γεγονότα i. Η 1η κατηγορουμένη εταιρεία υπάρχει στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών / είναι εγγεγραμμένη στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη από τις 05/06/1976 και ο 2ος κατηγορούμενος είναι εκ των διευθυντών της εταιρείας από τις 23/12/
3. ii. Tα Τεκμήρια τα οποία παραλήφθηκαν (βλ. τεκμ.14), έχουν φωτογραφηθεί από λειτουργό του Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και έχουν επιστραφεί στους δικαιούχους τους και ότι αυτά, είναι αυτά που αφορούν τα Τεκμήρια 11, 12, 13 και
4. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα :
5. Η 1η κατηγορουμένη εταιρεία υπάρχει στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών / είναι εγγεγραμμένη στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη από τις 05/06/1976 και ο 2ος κατηγορούμενος είναι εκ των διευθυντών της εταιρείας από τις 23/12/
7. Στις 10/07/2013, η ΜΚ2, επιθεωρήτρια του Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, συνοδευόμενη από το συνάδελφο της Φίλιππο Δημητρίου επισκέφθηκε το κατάστημα των κατηγορούμενων 1 με την ονομασία Energy Collection στην οδό Πάφου 82 στη Λεμεσό για επιθεώρηση σύμφωνα με το άρθρο 11 του Περί Γενικής Ασφάλειας των Προϊόντων Νόμων του 2004 έως 2010 (Ν.41(Ι)/2004). Υπεύθυνη του καταστήματος κατά την ώρα της επιθεώρησης ήταν η 3η κατηγορούμενη. Κατά τον έλεγχο εντοπίστηκαν παιδικά ενδύματα ήτοι μέχρι 6 ετών που διατίθεντο για πώληση και δεν συμμορφώνονταν με το Πρότυπο Ασφαλείας ΕΝ14682/07 (τεκμ.17) που αφορά την ασφάλεια παιδικών ενδυμάτων-κορδόνια. Συγκεκριμένα: (α) παιδική μπλούζα, μάρκας Best Kids, μοντέλο S13C255 (βλ. τεκμ.13), με κορδόνια στην περιοχή κάτω από το ισχίο/κάβαλο. Έγινε εισαγωγή του προιόντος αυτού από την Ελλάδα. (β) παιδική φόρμα, μάρκας Last Star, μοντέλο S13C022 (βλ. τεκμ.12), με κορδόνια περίσφιξης στην περιοχή του λαιμού/κουκούλας. Έγινε εισαγωγή του προιόντος αυτού από την Ελλάδα. (γ) σχολική φόρμα, μάρκας In-Line, μοντέλο SchoolC014 (βλ. τεκμ.11 & 18), με κορδόνια περίσφιξης στην περιοχή του λαιμού/κουκούλας. Έγινε εισαγωγή του προιόντος αυτού από την Αίγυπτο.
8. Στη συνέχεια ενημέρωσαν την υπεύθυνη του καταστήματος ότι θα εκδοθεί ειδοποίηση απόσυρσης, προχώρησαν σε λήψη δειγμάτων και καταμέτρησαν τα υπόλοιπα. Η ειδοποίηση απόσυρσης ΛΕΜ 12/2013 παραδόθηκε την επόμενη ημέρα, 11/07/2013, και αφορούσε 6 παιδικές μπλούζες, 5 παιδικές φόρμες και 2 σχολικές φόρμες, ως αναφέρονται με τους κωδικούς τους πιο πάνω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με βάση το άρθρο 2 του Ν.41(Ι)/2004 : «διανομέας» σημαίνει- κάθε επαγγελματία στην αλυσίδα του εφοδιασμού, του οποίου η δραστηριότητα δεν επηρεάζει τα χαρακτηριστικά ασφάλειας του προϊόντος. «παραγωγός» σημαίνει - (α) Τον κατασκευαστή του προϊόντος, όταν είναι εγκατεστημένος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρουσιάζεται ως κατασκευαστής με την αναγραφή του ονόματός του, του εμπορικού του σήματος ή άλλου διακριτικού σήματος στο προϊόν ή το πρόσωπο που ανασκευάζει το προϊόν, (β) τον αντιπρόσωπο του κατασκευαστή, στις περιπτώσεις όπου ο κατασκευαστής δεν είναι εγκατεστημένος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιος, τον εισαγωγέα του προϊόντος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, (γ) άλλους επαγγελματίες στην αλυσίδα του εφοδιασμού, εφόσον οι δραστηριότητες τους μπορούν να επηρεάσουν τα χαρακτηριστικά ασφάλειας του προϊόντος. «προϊόν» σημαίνει- κάθε προϊόν που προορίζεται για τους καταναλωτές ή ενδέχεται, κάτω από εύλογα προβλεπτές συνθήκες, να χρησιμοποιηθεί από τους καταναλωτές ακόμη και εάν δεν προορίζεται γι΄ αυτούς, και το οποίο παρέχεται ή διατίθεται στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας, έναντι τιμήματος ή δωρεάν, είτε είναι καινούριο, είτε μεταχειρισμένο, είτε ανακαινισμένο και ανεξάρτητα αν παρέχεται στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών: Νοείται ότι ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει τα μεταχειρισμένα προϊόντα που διατίθενται ως αντίκες ή ως προϊόντα που πρέπει να επισκευαστούν ή να ανακαινιστούν πριν από τη χρήση τους, εφόσον ο προμηθευτής ενημερώνει σαφώς το πρόσωπο στο οποίο προμηθεύει το προϊόν για το σκοπό αυτό· Το άρθρο 5 του Νόμου πιο πάνω δε προνοεί ότι : Οι παραγωγοί υποχρεούνται να διαθέτουν στην αγορά μόνο ασφαλή προϊόντα. Ενώ το άρθρο 8

(1)του ίδιου Νόμου προνοεί ότι : Οι διανομείς υποχρεούνται να ενεργούν επιμελώς ώστε να συμβάλλουν στην τήρηση των εφαρμοστέων απαιτήσεων ασφάλειας, ιδίως με το να μην προμηθεύουν προϊόντα, για τα οποία γνωρίζουν, ή για τα οποία όφειλαν να γνωρίζουν, βάσει των πληροφοριών που έχουν στην κατοχή τους και της επαγγελματικής τους πείρας, ότι δε συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις αυτές. Τέλος, το άρθρο 29 του Νόμου αναφέρει ως εξής : 29.-

(1)Πρόσωπο, το οποίο παραβαίνει το άρθρο 5 και τα άρθρα 7 μέχρι 9, διαπράττει αδίκημα και είναι ένοχο αδικήματος για παράβαση των πιο πάνω άρθρων.

(2)Πρόσωπο ένοχο αδικήματος δυνάμει του εδαφίου

(1)υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Σχετικό επίσης σημειώνεται είναι το Πρότυπο Ασφαλείας ΕΝ14682/2007 (τεκμ.17) το οποίο έχει τύχει ενδελεχούς μελέτης από το Δικαστήριο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Το Δικαστήριο στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί καταλήγει κατ' αρχήν ότι η κατηγορούμενη 3 θα πρέπει να αθωωθεί. Η συγκεκριμένη κατηγορούμενη ήταν υπάλληλος των κατηγορούμενων 1 και υπεύθυνη στο κατάστημα που εντοπίστηκαν τα επίδικα προϊόντα. Πέραν τούτου όμως τίποτε περισσότερο και βεβαίως ως υπάλληλος δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τις πράξεις του νομικού προσώπου. Σε κάθε περίπτωση αναφέρεται ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι σαφές ότι δεν φαίνεται να έχει εμπλακεί καθ' οιονδήποτε τρόπο στην εισαγωγή των προϊόντων αυτών από το εξωτερικό ή να είχε γνώση και συμμετοχή στα πράγματα τέτοια ώστε να επιβάλλεται περαιτέρω συζήτηση του θέματος. Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται εδώ ότι η κατηγορούμενη 3 δεν εμπίπτει στα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 34

(3)του Ν.41(Ι)/2004 και μπορούν να διωχθούν μαζί με το νομικό πρόσωπο. Έρχομαι τώρα στους κατηγορούμενους 1 και 2, το νομικό πρόσωπο και τον διευθυντή του αντίστοιχα. Ως προς την 1η κατηγορία το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί αρχικά είναι αν οι κατηγορούμενοι 1 θεωρούνται παραγωγοί. Και ευθέως αναφέρω ότι με βάση την ερμηνεία του όρου παραγωγός ανωτέρω [υπό (β)] θεωρούνται παραγωγοί μόνον ως προς τα προϊόντα που είναι κοινά αποδεκτό ότι εισήγαγαν από την Αίγυπτο, η οποία δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση/Κοινότητα, δηλαδή για τις σχολικές φόρμες με τον κωδικό School C

1. Οπότε ως τέτοιοι όφειλαν να διαθέτουν ασφαλές το προϊόν στην αγορά με βάση το άρθρο 5 του Νόμου ανωτέρω. Παρέβηκαν όμως την υποχρέωση τους αυτή αφού το εν λόγω ένδυμα το οποίο αφορούσε παιδιά 6 ετών έφερε κορδόνια περίσφιξης στην περιοχή του λαιμού/κουκούλας, κάτι που δεν επιτρέπεται με βάση την παράγραφο 3.2.
2. του Προτύπου Ασφαλείας τεκμ.17 (βλ. και παράγραφο 2.
3. του τεκμ.17 για τον ορισμό του young child). Βρίσκω συνεπώς ότι το αδίκημα της 1ης κατηγορίας έχει αποδειχθεί με την εξής διευκρίνιση. Επειδή δεν αποδείχθηκε ότι ήταν παραγωγοί των λοιπών ενδυμάτων που αναφέρθηκαν δεν αλλάζει οτιδήποτε. Ως προς το συγκεκριμένο ένδυμα που αναφέρθηκε το αδίκημα αποδείχθηκε και δεν χρειάζεται κρίνω να γίνει οιαδήποτε μεταβολή του κατηγορητηρίου για να κριθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι 1 (βλ. αρ.85

(1)του Κεφ.155). Όσον αφορά την 2η κατηγορία αναφέρεται ότι οι κατηγορούμενοι 1, έχοντας κατά νου την ερμηνεία του όρου διανομέας ανωτέρω και τη μαρτυρία, συν όσα αναφέρθηκαν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορούμενου 2 και την προσπάθεια απόκρυψης που έγινε από μέρους του για το θέμα αυτό, αναμφίβολα θεωρούνται διανομείς. Παρεμβάλλω εδώ την μαρτυρία του ΜΚ3 επί του θέματος. Η θέση που προβάλλει κρίνεται από το Δικαστήριο ως ορθή. Σελ.21 των στενοτυπημένων πρακτικών ημερ. 16/01/17 «.Στον ορισμό του διανομέα εμπίπτουν όλοι όσοι είναι μετά τον παραγωγό μέχρι τον τελευταίο που θα πωλήσει το προϊόν στον καταναλωτή γιατί ο νόμος απευθύνεται σε καταναλωτικά προϊόντα. Η αλυσίδα του ανεφοδιασμού, είναι όλη η αλυσίδα από την παραγωγή του προϊόντος μέχρι να διατεθεί στον καταναλωτή και αυτός είναι ο σκοπός του νόμου. Να υπάρχουν ασφαλή προϊόντα. Αν εξαιρείται ένας βασικός παίκτης της αλυσίδας ανεφοδιασμού, τότε όλη η Ευρώπη κάνει λάθος. » Και στη σελ.25 των ίδιων πρακτικών «Ο διανομέας είναι ξεκάθαρο ότι εμπίπτει και ο πωλητής εμπίπτει στον ορισμό του διανομέα. Η θέση μου είναι ότι ο νόμος επαναλαμβάνω αφορά καταναλωτικά προϊόντα που απευθύνονται σε καταναλωτές. Συνεπώς, εμπλέκονται όλη στην αλυσίδα του ανεφοδιασμού μέχρι να φτάσει το προϊόν στον τελικό καταναλωτή έτσι ώστε να διατίθενται στην αγορά ασφαλή προϊόντα όπως είναι και ο σκοπός του νόμου. Είναι ξεκάθαρο ότι στο νόμο εμπίπτει και ο πωλητής στον ορισμό του διανομέα. Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός του νόμου. Να μετατίθενται ασφαλή προϊόντα στην αγορά. Τα προϊόντα ορίζονται ως καταναλωτικά προϊόντα στο νόμο. Συνεπώς στην αλυσίδα του ανεφοδιασμού εμπλέκονται όλοι μέχρι να φτάσει το προϊόν στον τελικό καταναλωτή. Αυτή είναι η θέση η δική μας. Αυτή είναι η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η οποία μας υπέβαλε ανεπίσημα στο αρμόδιο τμήμα στη διεύθυνση δικαιοσύνης και καταναλωτών, τον ορισμό του διανομέα. Αν επιθυμεί το Δικαστήριο μπορώ να παραδώσω τη θέση αυτήν ανεπίσημα πάντα. Ο νόμος αυτός είναι η μεταφορά της ευρωπαϊκής οδηγίας. Η ευρωπαϊκή οδηγία ως γνωστό εφαρμόζεται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα ως τώρα έτσι να αποκλείσει τους πωλητές από την αλυσίδα του ανεφοδιασμού. Τότε θα είχε ένα μεγάλο κενό ο νόμος, η οδηγία του 2001. Το κενό αυτό δεν εμφανίστηκε πουθενά για να εμφανιστεί τώρα. Αυτή είναι η θέση η δική μας.» Από εκεί και πέρα είχαν ως τέτοιοι με βάση το άρθρο 8

(1)την υποχρέωση να ενεργούν επιμελώς ώστε να συμβάλλουν στην τήρηση των εφαρμοστέων απαιτήσεων ασφάλειας. Πρόκειται δε για εταιρεία που δραστηριοποιείται στο χώρο αυτό όπως προκύπτει από τη μαρτυρία για πολλά χρόνια, διαθέτει 10 καταστήματα, και με βάση τις γνώσεις τους και τις πληροφορίες που κατείχαν, τόσο μέσω του τεκμ.8 και του προτύπου ασφαλείας τεκμ.17 όσο και από προηγούμενους ελέγχους που έγιναν (σύμφωνα με τον κατηγορούμενο 2 αν δεν είναι εκατοντάδες μπορεί να είναι δεκάδες), αλλά και την επαγγελματική τους πείρα, γνώριζαν ότι τα κορδόνια στα επίδικα ενδύματα που αφορούσαν παιδιά μέχρι 6 ετών δεν συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις ασφαλείας αφού αφενός η παιδική και η σχολική φόρμα έφεραν κορδόνια περίσφιξης στην περιοχή του λαιμού/κουκούλας, κάτι που δεν επιτρέπεται με βάση την παράγραφο 3.2.1. του Προτύπου Ασφαλείας τεκμ.17, ενώ η παιδική μπλούζα έφερε κορδόνια στην περιοχή κάτω από το ισχίο/κάβαλο, κάτι που δεν επιτρέπεται με βάση την παράγραφο 3.5.1. του Προτύπου Ασφαλείας τεκμ.17 (ήτοι ήταν μακρύτερα απ' ότι προνοεί το Πρότυπο). Βρίσκω συνεπώς ότι έχει αποδειχθεί και το αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Έχοντας υπόψη δε όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και τη μαρτυρία, καταλήγω περαιτέρω ότι μαζί με τους κατηγορούμενους 1, ένοχος θα πρέπει να κριθεί και ο κατηγορούμενος 2 διευθυντής τους (αρ.34

(2)του Ν.41(Ι)/2004), χωρίς να χρειάζεται θεωρώ να λεχθούν πολλά αφού πρόκειται για διευθυντή της εταιρείας από τα τέλη του 1989, με αρκετή πείρα όπως ο ίδιος ανέφερε και με βάση τη μαρτυρία προκύπτει ότι είχε πλήρη γνώση των εργασιών της εταιρείας και μέσω του λειτουργούσε. Με δεδομένο δε ότι δεν ενήργησε κατά τρόπο ώστε να αποτραπούν οι κατηγορούμενοι 1 να διαθέσουν προς πώληση τα εν λόγω προϊόντα, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί υπεύθυνος μαζί με τους τελευταίους. Παρεμβάλλω εδώ ότι η μη συμπερίληψη του Άρθρου 34

(2)του Νόμου στην έκθεση των αδικημάτων δεν προκάλεσε κατά την κρίση μου οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις στη διαμόρφωση και προβολή της υπεράσπισης του κατηγορουμένου

1. Ο τελευταίος γνώριζε επακριβώς από την αρχή της Ακρόασης τα αδικήματα που αντιμετώπιζε με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, καθώς επίσης και ότι κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των κατηγορούμενων
2. Με βάση αυτά και λαμβάνοντας υπόψη περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι επηρεάστηκε δυσμενώς ή παραπλανήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο ως εκ της πιο πάνω παράλειψης αποτελεί κατάληξη μου ότι δεν προκύπτει θέμα για περαιτέρω συζήτηση (βλ.Σοφοκλής Μαρκίδης v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 ΑΑΔ 598, Π.Ε.6089, Ανδρέας Σ. Κοιλιάρης Λτδ v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 194, Π.Ε.6053). Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι δεν έχουν διαφύγει του Δικαστηρίου οι εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των κατηγορούμενων, τις οποίες έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή πλην όμως αναφέρω ότι δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την κατάληξη του Δικαστηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι : Πέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2 και συνεπώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζουν. Απέτυχε όμως να αποδείξει τις κατηγορίες εναντίον της κατηγορούμενης 3 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς η κατηγορούμενη 3 αθωώνεται στις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Παράλειψη διάθεσης στην αγορά ασφαλών προϊόντων / Παράλειψη τήρησης των εφαρμοστέων απαιτήσεων ασφαλείας / άρθρα 2, 3, 5, 8

(1)και 29 του Ν.41(Ι)/2004 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο