Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νίκος Κωνσταντίνου, Αρ. Υπόθεσης: 4503/17, 21/6/2017

(6)(α) του Περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών και Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Νόμου, Ν.112/04όπως τροποποιήθηκε (κατηγορία 3), και σε μια κατηγορία για την χρήση δημοσίου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση των άρθρων 2 και 149

(6)(β) του ίδιου Νόμου 112/04 πιο πάνω (κατηγορία 4). Παρεμβάλλω εδώ προκειμένου να υπάρχει ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι εν σχέση με τις κατηγορίες 5, 6 και 7 ο κατηγορούμενος έχει απαλλαγεί κατόπιν διακοπής τους από την κατηγορούσα αρχή στις 15/05/

1. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη. Συγκεκριμένα στην ποινική υπόθεση με αριθμό 5939/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καταδικάστηκε στις 06/07/16 σε τρεις κατηγορίες ήτοι 1η κατηγορία, για αποστολή μηνύματος διά τηλεφώνου το οποίο ήταν προσβλητικού χαρακτήρα, 2η κατηγορία, ότι επιμόνως διενεργούσε τηλεφωνήματα με σκοπό να προκαλέσει ενόχληση και 3η κατηγορία, για απειλή. Του επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές €200, €200 και €450 αντίστοιχα. Τα γεγονότα, πέραν των όσων αναφέρονται στις εκθέσεις αδικήματος στο κατηγορητήριο, έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και έχουν ως εξής: Στις 27/03/17 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού από τον Μ1 ότι εδώ και αρκετά χρόνια ήταν φίλος με τον κατηγορούμενο και πριν από έναν χρόνο περίπου ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί από την Αστυνομία για άλλες υποθέσεις, κατά τις οποίες κρατήθηκε στις Κεντρικές Φυλακές μέχρι τον Φεβρουάριο του
2. Κατά το πιο πάνω διάστημα, προτού δηλαδή τεθεί υπό κράτηση, ο κατηγορούμενος διατηρούσε δεσμό με τη Μαρία Συμεωνίδου, Μ2, και όταν αποφυλακίστηκε ο κατηγορούμενος, η Μ2 δεν ήθελε πλέον να έχει δεσμό με τον κατηγορούμενο και χώρισε μαζί του, ενώ ο κατηγορούμενος θεώρησε ότι ο υπεύθυνος για τον χωρισμό ήταν ο Μ
3. Έτσι και άρχισε να τον ενοχλεί με διάφορους τρόπους, οι τρόποι αυτοί αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων. Συγκεκριμένα η απειλή ήταν «θα τον σκοτώσει», περαιτέρω ο κατηγορούμενος απέστειλε και απειλητικά μηνύματα στη Μ2, την οποία επίσης απείλησε ότι θα την σκοτώσει, ενώ μηνύματα έστειλε και στην Ειρήνη Καλότυχου, μητέρα του Μ
4. Στη βάση των πιο πάνω εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης, συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος στις 27/03/17, του επιστήθηκε η προσοχή στον Νόμο και είπε «Έκαμα το, αφήστε με μέσα». Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση και παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Ο συνήγορος υπεράσπισης αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής ανέφερε τα εξής: - Κατ' αρχήν υιοθετεί πλήρως την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με την οικογενειακή και οικονομική κατάσταση του κατηγορουμένου. - Ως προς τα γεγονότα : Ο κατηγορούμενος είχε συνάψει δεσμό με τη Μ
5. Mετά τις 12 Ιουνίου του 2016 είχε συλληφθεί ως ύποπτος για διάπραξη κάποιων αδικημάτων, η υπόθεση είχε παραπεμφθεί στο Κακουργιοδικείο Λεμεσού, όπου παρέμεινε υπό κράτηση για 9 μήνες. Tον Φεβρουάριο του 2017 αναστάληκε η ποινική δίωξη από τον Γενικό Εισαγγελέα και τότε του είχε ζητήσει η ΜΚ2 όπως χωρίσουν. Όσον αφορά τη σχέση τους, στο σπίτι που διέμεναν στα Πολεμίδια υπήρχε ενοικιαστήριο έγγραφο επ' ονόματι του κατηγορουμένου και η ΜΚ2 φαινόταν ως εξαρτώμενη του και λάμβανε βοήθημα ο κατηγορούμενος από το Γραφείο Ευημερίας. Όταν του ζήτησε να χωρίσουν ο κατηγορούμενος είχε ζητήσει επανειλημμένα ότι αντικείμενα, οικιακό εξοπλισμό για την οικία είχε να του παραδοθεί. Η Μ2 στην κατάθεση της αναφέρει ότι «Αν θέλεις τα πράγματα σου, τότε θα πάεις να βγάλεις διάταγμα του Δικαστηρίου». Ήταν εκεί που αντέδρασε ο κατηγορούμενος και έστειλε τα μηνύματα και στα μηνύματα γίνεται αναφορά για αυτά τα πράγματα να του παραδοθούν, συγκεκριμένα είπε «Τα πράγματα ή διαφορετικά εν να σου σχίσω την κκελλέ σου» και δεν του επιτράπηκε να πάει στο σπίτι, ενώ σύμφωνα με τους κανονισμούς που υπάρχουν και στο Γραφείο Ευημερίας, όταν κάποιος βρίσκεται υπό κράτηση ως υπόδικος του αποκόπτεται το επίδομα το οποίο λαμβάνει. Επειδή ο πολύ κοντινός του φίλος, ο Μ1, ο οποίος έχει αναφέρει ήταν αρκετά χρόνια φίλοι, ο κατηγορούμενος έχει την εντύπωση ότι η Μ2 είχε φτιάξει δεσμό με τον Μ
6. Το πρόβλημα ότι απειλούσε, αφορούσε ουσιαστικά να του επιστραφούν τα δικά του πράγματα από την κατοικία. Πρόκειται για μια συγκεκριμένη ημερομηνία μόνο που αφορούσε στις 27/03/
7. Τα πράγματα δεν έχουν παραδοθεί στον ίδιο από τότε και από 27/03/17 βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές για αυτήν την υπόθεση ο κατηγορούμενος. - Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχιατρικής φύσης και σχετική είναι η Ιατρική βεβαίωση του Δρ. Αργυρίου, ημερομηνίας 10/04/17 (Έγγραφο A). - Να ληφθεί υπόψη η ηλικία του κατηγορουμένου. - Διέπραξε τα αδικήματα ο κατηγορούμενος επειδή προκλήθηκε όταν του είπε «Αν θέλεις τα πράγματα σου πήγαινε να βγάλεις διάταγμα του Δικαστηρίου». Το αναφερόμενο ως πραγματικό γεγονός προκύπτει μέσα από τα μηνύματα. - Επίσης ένα άλλο στοιχείο που μπορεί να λάβει υπ' όψιν του το Δικαστήριο είναι και η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, που δείχνει και την έμπρακτη μεταμέλεια του, έστω και στο στάδιο που έκαμε για την 4η κατηγορία, την παραδοχή του. - Ο χρόνος που είναι υπό κράτηση για αυτήν την υπόθεση ο κατηγορούμενος έχει τιμωρηθεί αρκετά, έχει αντιληφθεί το λάθος του, του έχει επεξηγηθεί το ότι μπορεί με συγκεκριμένες διαδικασίες ενώπιον Δικαστηρίου να διεκδικήσει αυτό το οποίο θεωρεί ότι του ανήκει και με τα όσα έχουν αναφερθεί ζητείται η επιείκεια του Δικαστηρίου. - Αν το Δικαστήριο προσανατολίζεται για αυτά τα αδικήματα σε στερητική της ελευθερίας ποινή, εισηγείται ότι πρέπει να ανασταλεί, γιατί βρίσκεται τρεις μήνες στις Κεντρικές Φυλακές για αυτήν την υπόθεση και να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. Και η ποινή φυλάκισης με αναστολή είναι ποινή φυλάκισης, απλώς αναστέλλεται η εκτέλεση της. Ήδη υπάρχει σχετική Νομολογία περί τούτου και το Δικαστήριο θα την κρίνει κατά την ταπεινή του άποψη, πάντα ως μεμονωμένο περιστατικό και θα εξαντλήσει κάθε απόθεμα επιείκειας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται κατ' αρχήν από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 2, προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 χρόνων, ενώ γι' αυτά των κατηγοριών 3 και 4 χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα χίλια επτακόσια ευρώ (€1.700). Παρά την έρευνα μου δεν έχω εντοπίσει σημειώνω νομολογία αναφορικά με τα πολύ σοβαρά αδικήματα των κατηγοριών 1 και
8. Κατ' αναλογία όμως παραπέμπω, ως προς τη σοβαρότητα τους, στην κάτωθι νομολογία που αφορά το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας. Ως λέχθηκε στην Eracleous v. The Police

(1984)2 C.L.R. 441 συμπεριφορές, οι οποίες ουσιαστικά έχουν ως αποτέλεσμα ή αποσκοπούν στο να εκφοβίσουν κάποιο πρόσωπο, ώστε να μην πράξει κάτι που δικαιούται ή να πράξει κάτι που δεν υποχρεούται, δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές από τα Δικαστήρια και είναι απεχθής για την κοινωνία μας. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ 303 τονίστηκε η σοβαρότητα του αδικήματος της απειλής βιαιοπραγίας, όταν η διάπραξη του αποβλέπει στην εξυπηρέτηση οικονομικών συμφερόντων. Αναφέρθηκε δε ότι το ξεκαθάρισμα ή η απειλή για ξεκαθάρισμα οποιωνδήποτε διαφορών ή η απειλή σαν μέσο για προώθηση οποιωνδήποτε οικονομικών ή άλλων απαιτήσεων, δεν μπορεί να γίνουν ανεκτά υπό όποιες συνθήκες και αν γίνονται. Η απειλή για τη χρήση βίας, για την προαγωγή οικονομικών συμφερόντων, αποτελεί τη χειρότερη μορφή διάπραξης του αδικήματος που προβλέπει το άρθρο 91(γ) του Ποινικού Κώδικα. Πόσο μάλλον προσθέτω όταν ένας παραπονούμενος, έστω για τον λόγο που επικαλείται η υπεράσπιση (για παράδοση δηλαδή οικιακού εξοπλισμού), απειλείται ότι θα φονευθεί. Σίγουρα τα πράγματα είναι πολύ σοβαρότερα, εξ' ου και η ποινή που έχει προβλέψει ο Νομοθέτης πιο πάνω. Περαιτέρω όμως η σοβαρότητα προκύπτει και από την έξαρση η οποία παρατηρείται στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της φύσης, των απειλών δηλαδή, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τον μεγάλο αριθμό τέτοιων υποθέσεων που καταχωρούνται ενώπιον μου. Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω λοιπόν υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος ως αυτή διαφαίνεται από τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω και τη συναφή ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Όσον δε αφορά την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου ως προκύπτει από την νομολογία μας, οι προηγούμενες καταδίκες δεν λαμβάνονται υπόψη για να τιμωρηθεί εκ νέου ο κατηγορούμενος για αδικήματα, στα οποία έχει ήδη καταδικασθεί και για τα οποία εξέτισε την ποινή του. Η σημασία των προηγουμένων καταδικών είναι ότι στην ουσία μειώνουν την επιείκεια που μπορεί να του επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του στην τήρηση των νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ 17). Αναγκαία επισήμανση όμως εδώ κρίνεται η εξής. Η προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου είναι πολύ πρόσφατη (06/07/16) και αφορούσε παρόμοιας φύσης αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει και εδώ. Αυτό δείχνει ότι δυστυχώς δεν έχει αντιληφθεί το λάθος που είχε κάνει και συνεχίζει να περιφρονεί τους Νόμους. Πάρα δε τα πιο πάνω δεν μειώνεται σε καμία περίπτωση η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στις προσωπικές συνθήκες του συγκεκριμένου παραβάτη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά των αδικημάτων τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd

(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Προς όφελος λοιπόν του κατηγορούμενου στην παρούσα λαμβάνω υπόψη μου: · Την άμεση παραδοχή του στις κατηγορίες 1, 2 και 3 και την παραδοχή του μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στην 4η κατηγορία. · Την μεταμέλεια του και την αναγνώριση του λάθους του ως προκύπτουν από την παραδοχή του ως ανωτέρω αναφέρεται. · Την παραδοχή του και την συνεργασία του με την Αστυνομία. · Τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές του περιστάσεις όπως αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που κατατέθηκε και όλα όσα πρόσθεσε σχετικά ο συνήγορος του κατηγορούμενου και ιδιαίτερα ότι αυτός: - Είναι ηλικίας 29 ετών. - Κατάγεται από τη Λεμεσό και είναι ο μικρότερος από 3 αδέλφια. Οι γονείς του χώρισαν πριν 6 χρόνια. Ο πατέρας του είναι νεφροπαθής ενώ έχει υποστεί και 3 εμφράγματα. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του στο παρόν στάδιο δεν είναι καλές ενώ προκύπτει να είχε χαρούμενα παιδικά χρόνια. - Αποφοίτησε από το γυμνάσιο και στη συνέχεια υπηρέτησε για 12 μήνες την Εθνική Φρουρά αλλά απολύθηκε λόγω της γέννησης του πρώτου του παιδιού. - Γνώρισε τη σύζυγο του όταν ήταν 17 ετών και παντρεύτηκαν το

1. Από το γάμο τους απέκτησαν 2 παιδιά, ηλικίας 11 και 7 ετών σήμερα, αλλά λόγω συγκρούσεων πήραν διαζύγιο το
2. Με τα παιδιά του διατηρεί σταθερή επικοινωνία. - Τα τελευταία 3,5 χρόνια διατηρούσε σχέση αλλά χώρισε μετά τη φυλάκιση του. - Παρουσιάζει χρονίζοντα προβλήματα κατάθλιψης και ουσιοεξάρτησης σε έδαφος διαταραχής της προσωπικότητας και χρήζει συστηματικής ψυχιατρικής παρακολούθησης (βλ. Έγγραφο Α). Θεωρείται δε για τούτο ανίκανος για εργασία και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Όσον αφορά την θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου περί πρόκλησης του από την Μ2 αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Διότι το γεγονός ότι για τον οικιακό εξοπλισμό τον παρέπεμψε στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί εύλογα να θεωρηθεί πρόκληση. Από εκεί και πέρα όμως σημειώνω ότι για τις κατηγορίες 1 και 4 που δεν αφορούν την Μ2 αλλά τον Μ1 και τη μητέρα του, Μ3, δεν μπορεί σε κάθε περίπτωση η υπεράσπιση να ισχυρίζεται πρόκληση ως εκ της άρνησης της Μ2 να παραδώσει τον οικιακό εξοπλισμό αφού ακόμη και με βάση όσα ανέφερε ο συνήγορος ουδεμία σχέση έχουν οι Μ1 και Μ3 με τον εν λόγω εξοπλισμό. Αντίθετα σχετικά με τη διάπραξη των αδικημάτων αυτών από τον κατηγορούμενο είναι όσα προκύπτουν από τα γεγονότα που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η κατηγορούσα αρχή και φαίνονται ανωτέρω. Όλα τα πιο πάνω λαμβάνονται λοιπόν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Κρίνεται όμως ότι δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω. Εν σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2 μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος των ποινών. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα της παρούσας και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων, ως αυτή διαφαίνεται από τα γεγονότα που περιβάλλουν την διάπραξη τους, κρίνω ότι προέχει το στοιχείο της αποτροπής και ότι οι μόνες αρμόζουσες ποινές εν σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2 είναι οι ποινές φυλάκισης. Οιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε κατά την κρίση μου τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 2: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 3: χρηματική ποινή €500.-. Στην κατηγορία 4: χρηματική ποινή €500.-. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου εν σχέση με τις κατηγορίες 1 και 2 θα έλθω τώρα να εξετάσω εάν οι επιβληθείσες ποινές θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του κατηγορούμενου ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του
3. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω Νόμο η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην προκειμένη περίπτωση έχοντας προβληματιστεί και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου στις κατηγορίες 1 και 2 τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, στην μεταμέλεια που επέδειξε δια της άμεσης παραδοχής του και στην αναγνώριση του λάθους του, στο σχετικά νεαρό της ηλικίας του και στις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορούμενου αλλά και στα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, και τέλος, στο γεγονός ότι αυτός ευρίσκεται υπό κράτηση για την παρούσα από τις 31/03/17, οπότε θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό έχει τιμωρηθεί, έχω αποφασίσει να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία με την ελπίδα ότι θα την εκμεταλλευτεί. Συνεπώς διατάσσεται η αναστολή των ποινών φυλάκισης πιο πάνω για περίοδο 3 ετών. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής των ποινών φυλάκισης). Τα έξοδα της διαδικασίας εκ €80.- να πληρωθούν από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Γραπτές απειλές για φόνο (αρ.216 του Κεφ.154) / μήνυμα απειλητικού χαρακτήρα και χρήση δημοσίου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο (αρ. 2 και 149

(6)(α)(β) του Ν.112/04) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο