ΔΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ν. Ilona Sarkisian, Αρ. υπόθεσης: 18404/16, 1/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B69 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 18404/16 ΔΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον- Ilona Sarkisian Κατηγορούμενη --------------------------------------------- Ημερομηνία: 1η Ιουνίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Κυριάκου Για την Κατηγορούμενη: κ. Ν. Καλλής Κατηγορούμενη: παρούσα --------------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-Tempore) Η κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση, αντιμετωπίζει μία κατηγορία, αυτή της κατοχής σκύλου χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση του Ν.184
(1)/
- Ειδικότερα, αυτό που καταλογίζεται στην κατηγορούμενη από τις λεπτομέρειες αδικήματος, είναι ότι στις 8/6/16, αυτή κατείχε εντός του Δήμου Γερμασόγειας, δύο σκύλους χωρίς άδεια από το Δήμο. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η Κατηγορούσα Αρχή, βασίστηκε στη μαρτυρία του Α. Ευαγγελίδη, λειτουργού του Υγειονομικού Τμήματος του Δήμου (Μ.Κ.1) και του Τ. Μισέρη, υπεύθυνου του εν λόγω τμήματος (Μ.Κ.2). Σύμφωνα με το Μ.Κ.1, αυτός ενεπλάκηκε στην όλη υπόθεση στις 8/6/16, όταν έλαβε παράπονο από ένα γείτονα της Κατηγορούμενης, ότι ένας μεγάλος μαύρος σκύλος που αυτή κατείχε, προκαλούσε οχληρία στην περιοχή και ήταν επικίνδυνος για τους περιοίκους. Επειδή διαπίστωσε από το σχετικό μητρώο του Δήμου, ότι η Κατηγορούμενη δεν είχε οποιαδήποτε άδεια κατοχής σκύλου (Τεκ. 1) επισκέφθηκε την οικία της κατηγορούμενης, όμως επειδή δεν μπόρεσε να την εντοπίσει επέστρεψε στο γραφείο του και προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί της τηλεφωνικώς. Όταν κατάφερε να μιλήσει μαζί της, αυτή, σύμφωνα με το Μ.Κ.1, του είπε ότι έχει μόνο ένα μικρό σκύλο και ότι ο μεγάλος μαύρος σκύλος για τον οποίο υποβλήθηκε το παράπονο, δεν είναι δικός της, αλλά τον βρήκε αδέσποτο στο δρόμο έξω από το σπίτι της και επειδή το λυπήθηκε, του βάζει απλά φαγητό και νερό. Ο Μ.Κ.1 τότε, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, την ενημέρωσε ότι για το μικρό σκύλο θα πρέπει να εξασφαλίσει άδεια ενώ για το μεγάλο, θα πρέπει να αποφασίσει αν θα τον κρατήσει ή όχι. Για την πρώτη περίπτωση, της ανέφερε ότι θα πρέπει να εξασφαλίσει τη σχετική άδεια, ενώ σε περίπτωση που αποφάσιζε να μην τον κρατήσει, θα έπρεπε να ειδοποιήσει την αρμόδια υπηρεσία του δήμου για να τον περισυλλέξει. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι μετέβηκε στην οικία της κατηγορούμενης για να της παραδώσει σχετική προειδοποιητική επιστολή (Τεκ. 2), με την οποία την ενημέρωνε και γραπτώς ότι είχε στη διάθεση της, πέντε μέρες, για να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών για τους προαναφερόμενους σκύλους, αλλιώς ο Δήμος θα προχωρούσε νομικά εναντίον της. Σύμφωνα πάντα με τον Μ.Κ.1, κατά την παρουσία του στο χώρο της οικίας της κατηγορούμενης, αντιλήφθηκε στο μπαλκόνι της οικίας της, να βρίσκεται ο μεγάλος μαύρος σκύλος για τον οποίο είχε υποβληθεί το σχετικό παράπονο οπόταν και διαπίστωσε ότι, αντίθετα με τα όσα του είχε αναφέρει η κατηγορούμενη, στην πραγματικότητα, αυτή όντως κατείχε τον εν λόγω σκύλο. Από την πολύχρονη πείρα του ως υπεύθυνος του καταφυγίου σκύλων του Δήμου, αλλά και όντας ο ίδιος κάτοχος και ιδιοκτήτης αρκετών σκύλων για χρόνια, υπολόγισε την ηλικία του μεγάλου μαύρου σκύλου που βρισκόταν στο μπαλκόνι της κατηγορούμενης, να είναι περί των δύο - τριών ετών και τη ράτσα του να είναι «κυνηγόσκυλου mixed με pointer». Όσον αφορά το μικρό σκύλο που του ανέφερε στο τηλέφωνο η κατηγορούμενη ότι κατείχε, τον εν λόγω σκύλο, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ουδέποτε τον είδε ή τον άκουσε και ότι το μόνο που γνωρίζει γι΄ αυτόν, είναι τα όσα του είπε η κατηγορούμενη. Όταν παρήλθε η προθεσμία που ο Μ.Κ.1 έδωσε στην κατηγορούμενη για να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες με την επιστολή 8/6/16, από έλεγχο που έκαμε στο σχετικό μητρώο αδειών του Δήμου (Τεκ. 1), διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη, καμία σχετική άδεια εξασφάλισε. Ως εκ τούτου, απέστειλε στην κατηγορούμενη νέα προειδοποιητική επιστολή, ημερομηνίας 18/7/16 (Τεκ. 2), με την οποία της έδινε μία τελευταία πενθήμερη παράταση για να εξασφαλίσει τις σχετικές άδειες. Παρά ταύτα όμως, ούτε και μετά από αυτήν την επιστολή η κατηγορούμενη συμμορφώθηκε, οπόταν και καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση στις 14/9/
- Ο Μ.Κ.2, υπεύθυνος των Υγειονομικών Υπηρεσιών του Δήμου, ανέφερε ότι γνώρισε την κατηγορούμενη όταν αυτή ήρθε στο γραφείο του στις 8/2/17, ήτοι μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση και προτού ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία. Κατά την μεταξύ τους συνάντηση, σύμφωνα πάντα με τον Μ.Κ.2, η κατηγορούμενη του παραδέχθηκε ότι όντως είχε τους δύο σκύλους και ότι θα φρόντιζε να τους εγγράψει και να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες, έτσι ώστε να αποσυρθεί η υπόθεση. Όταν όμως ο Μ.Κ.2 την ενημέρωσε ότι θα πρέπει αυτή να καταβάλει και τα σχετικά δικηγορικά έξοδα, η κατηγορούμενη, σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, αρνήθηκε να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια εξ΄ ου και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Μετά που η κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία, αυτή, ως ήταν δικαίωμα της, προέβη σε ένορκη μαρτυρία. Θέση της ήταν ότι, στις 8/6/16 που αναφέρει το κατηγορητήριο, αυτή δεν κατείχε οποιοδήποτε σκύλο, ούτε το μεγάλο μαύρο σκύλο που ανέφερε ο Μ.Κ.1 αλλά ούτε και το μικρό. Αναφορικά με το μεγάλο μαύρο σκύλο που υπεβλήθη το παράπονο και που ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είδε στο μπαλκόνι της, η κατηγορούμενη αν και δέχεται ότι ο εν λόγω σκύλος όντως υπήρχε, εντούτοις αρνείται ότι στις 8/6/16 τον είχε υπό την κατοχή της. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, στις 8/6/16, ο εν λόγω σκύλος ήταν αδέσποτος και γυρόφερνε στην περιοχή της. Αυτή, επειδή το λυπήθηκε, αποφάσισε να του αφήνει φαΐ και νερό στο χώρο που είναι το γκαράζ της μέχρι να δει τι θα κάμει. Ουδέποτε όμως, σύμφωνα με την κατηγορούμενη, τον έβαλε εντός της οικίας της, ως ψευδώς ισχυρίστηκε ο Μ.Κ.
- Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, ο συγκεκριμένος μαύρος σκύλος, περιήλθε στην κατοχή και ιδιοκτησία της, μόλις στις 22/9/16 ήτοι οκτώ μέρες μετά που καταχωρήθηκε η υπόθεση. Μέχρι τότε, σύμφωνα πάντα με την κατηγορούμενη, ο σκύλος ήταν αδέσποτος και το μόνο που έκανε αυτή, ήταν να του βάζει φαΐ και νερό στο γκαράζ της και να προσπαθεί να του βρει καταφύγιο. Μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση, η κατηγορούμενη, αποφάσισε τελικά να κρατήσει τον εν λόγω σκύλο ως δικό της, οπόταν και ξεκίνησε τις ανάλογες ενέργειες για να εξασφαλίσει άδεια από το Δήμο. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι είχε οποιαδήποτε συνομιλία με το Μ.Κ.1, ως ο τελευταίος ισχυρίστηκε, ενώ όσον αφορά τη συνάντηση της με το Μ.Κ.2 στις 8/2/17, αυτή δέχτηκε ότι όντως του ανέφερε ότι είχε δύο σκύλους. Σύμφωνα όμως με την ίδια, στις 8/2/17, αυτή όντως είχε δύο σκύλους, ο ένας ήταν ο προαναφερόμενος μεγάλος μαύρος σκύλος που υιοθέτησε στις 22/9/16, μετά δηλαδή που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση και ο άλλος, ήταν ένας σκύλος που πήρε από μία φίλη της, επίσης μετά την καταχώρηση της υπόθεσης. Προς απόδειξη των εν λόγω ισχυρισμών της, ως επίσης και προς απόδειξη του πότε χρονικά περιήλθε στην κατοχή και ιδιοκτησία της ο μεγάλος μαύρος σκύλος, η κατηγορούμενη κατέθεσε αντίγραφο του βιβλιάριου υγείας του σκύλου, όπως αυτό τηρείται από το Κτηνίατρο Δρ. Α. Μαραθεύτη (Τεκ. 3). Τέλος, όσον αφορά τις επιστολές που ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι της απέστειλε, η κατηγορούμενη δέχεται ότι τις παρέλαβε, ισχυρίζεται όμως ότι τις αγνόησε, αφενός διότι δεν τις αντιλήφθηκε να είναι επίσημες επιστολές από την αρμόδια δημοτική αρχή και αφετέρου διότι, εκείνο τον καιρό, δεν είχε στην κατοχή της οποιονδήποτε σκύλο. Μετά το πέρας της μαρτυρίας της κατηγορούμενης, η οποία ήταν και η μόνη μάρτυρας για την υπεράσπιση, οι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε τελικές αγορεύσεις. Αμφότεροι υποστήριξαν την αξιοπιστία των μαρτύρων τους σε αντίθεση με τη μαρτυρία που προσκόμισε η άλλη πλευρά και ζήτησαν, ο μεν συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, όπως το Δικαστήριο κρίνει την κατηγορούμενη ένοχη, ο δε συνήγορος υπεράσπισης, όπως το Δικαστήριο απορρίψει την υπόθεση και αθωώσει την κατηγορούμενη. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, τόσο από τους μάρτυρες που κατέθεσαν στο Δικαστήριο όσο και από την επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Μετά και τη μαρτυρία της κατηγορούμενης, διαφάνηκε ότι, η ύπαρξη ενός μεγάλου μαύρου σκύλου, με τα γνωρίσματα που ανέφερε ο Μ.Κ.1, δεν αμφισβητείται και συνιστά κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Άλλωστε, το ότι όντως τέτοιος σκύλος υπάρχει και σχετίζεται με την κατηγορούμενη, επιβεβαιώνεται και από το βιβλιάριο υγείας του σκύλου, που η ίδια η κατηγορούμενη κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήριο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η ηλικία του σκύλου αυτού, ιδιοκτήτρια του οποίου παρουσιάζεται να είναι η κατηγορούμενη, πιστοποιείται από τον κτηνίατρο να είναι τα 1½ περίπου έτη. Σημειώνω επίσης ότι, ως είναι και θέση της κατηγορούμενης, σε κάποιο στάδιο ο εν λόγω σκύλος περιήλθε στην κατοχή της και αυτή κατέστη ιδιοκτήτρια του. Για τα πιο πάνω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα: Αυτό που η κατηγορούμενη αμφισβήτησε και αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης κατά τη δίκη και συνιστά το κρίσιμο και ουσιώδες για την παρούσα υπόθεση θέμα, είναι το πότε χρονικά ο πιο πάνω σκύλος περιήλθε στην κατοχή και ιδιοκτησία της κατηγορούμενης, ούτως ώστε αυτή να θεωρείται ως «κάτοχος σκύλου», τον οποίο ο Νόμος υποχρεώνει να εξασφαλίσει τη σχετική άδεια. Θέση της κατηγορούμενης ήταν ότι, ούτε στις 8/6/16 που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος αλλά ούτε και μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης στις 14/9/16, η ίδια είχε λάβει την κατοχή του εν λόγω σκύλου. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, τον εν λόγω σκύλο, τον είχε βρει ως αδέσποτο έξω από το σπίτι της και παρά το ότι του προσέφερε φαΐ και νερό λόγω του ότι τον λυπήθηκε, μέχρι και τις 22/9/16, ήτοι μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση, ουδέποτε τον έβαλε εντός της οικίας ή του αυτοκινήτου της, εφ΄ όσον ήταν αντιδραστικός. Μέχρι τότε όμως, αυτή ισχυρίζεται ότι, ούτε κάτοχος του σκύλου ήταν αλλά ούτε και ασκούσε οποιοδήποτε έλεγχο επί αυτού. Ισχυρίστηκε συνεπώς η κατηγορούμενη ότι, στις 8/6/16 και μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης στις 14/9/16, αφού δεν ήταν κάτοχος του εν λόγω σκύλου, δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να εξασφαλίσει άδεια για την κατοχή του. Την ιδιότητα αυτή του κατόχου του σκύλου, η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι την απέκτησε στις 22/9/16, όταν «υιοθέτησε πλέον το σκύλο», οπόταν και ενεργοποιήθηκε η υποχρέωση της για εξασφάλιση της σχετικής άδειας. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που η κατηγορούμενη θεωρεί ότι η παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να απορριφθεί ως κατά νόμο και ουσία αβάσιμη. Η πιο πάνω θέση της κατηγορούμενης όμως, ως προς το πότε κατ΄ εκείνη, έλαβε κατοχή και έλεγχο του σκύλου, αναιρείται και αντικρούεται κατάφορα, από την ίδια την ανεξάρτητη μαρτυρία που αυτή κατέθεσε ήτοι το βιβλιάριο υγείας του σκύλου (Τεκ. 3). Σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήριο, τον Ιούλιο του 2016, η κατηγορούμενη παρουσιάζεται ρητά να μεταφέρει ως ιδιοκτήτης του σκύλου, τον τελευταίο στον κτηνίατρο, για σκοπούς αποπαρασίτωσης. Σημειώνω εδώ ότι, αυτό που επίσης συνάγεται από το Τεκμήριο 3, είναι ότι η κατηγορούμενη, εκκρεμούσης της περιόδου των προειδοποιήσεων του Δήμου (Τεκ. 2) και ιδιοκτήτης του σκύλου ήταν και την επίβλεψη του είχε αλλά και έλεγχο επί αυτού εξασκούσε. Παράλληλα, σημειώνω ότι, από τις διατάξεις των άρθρων 2 και 10 του Νόμου, το αδέσποτο καθεστώς ενός σκύλου, όπως ισχυρίστηκε η κατηγορούμενη ότι ήταν ο επίμαχος σκύλος μέχρι και τις 22/9/16 για να καταδείξει ότι δεν ήταν αυτή η ιδιοκτήτρια του, όχι μόνο δεν συνεπάγεται την απουσία ιδιοκτήτη, αλλά μάλιστα, καθιστά ένα τέτοιο ιδιοκτήτη, όταν αυτός υπάρχει, υπεύθυνο για την αδέσποτη κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο σκύλος. Το ότι επομένως ένας σκύλος είναι αδέσποτος εν τι εννοία του Νόμου, δεν εξυπακούει και την απουσία ιδιοκτήτη, ως προέβαλε η κατηγορούμενη. Στη βάση των πιο πάνω, η θέση της κατηγορούμενης ότι μέχρι και τις 22/9/16, ο σκύλος ήταν αδέσποτος και αυτή ούτε κάτοχος, ούτε ιδιοκτήτης του ήταν και ούτε εξασκούσε οποιοδήποτε έλεγχο επί αυτού, δεν ευσταθεί και δε μπορεί παρά να απορριφθεί ως αβάσιμη. Άλλωστε, το ότι η κατηγορούμενη υιοθέτησε το σκύλο τον Ιούλιο 2016, το δέχτηκε και ο συνήγορος της κατά την τελική του αγόρευση, έστω και αν η πελάτιδα του, κατά την ακρόαση τήρησε εκ διαμέτρου αντίθετη θέση. Βρίσκω συνεπώς ότι η κατηγορούμενη, πριν την καταχώρηση της υπόθεσης και ειδικότερα τον Ιούλιο του 2016, και ιδιοκτήτης και κάτοχος του εν λόγω σκύλου ήταν, και καμία άδεια κατοχής του είχε εξασφαλίσει από το Δήμο Γερμασόγειας. Όσον αφορά τον άλλο σκύλο για τον οποίο προβλήθηκε ισχυρισμός από τον Μ.Κ.1, ότι η κατηγορούμενη κατείχε κατά τον ουσιώδη χρόνο και ως τέτοιος δεύτερος σκύλος περιλαμβάνεται στις λεπτομέρειες αδικήματος, παρατηρώ τα πιο κάτω. Όπως ήδη ανέφερα, για τον εν λόγω σκύλο δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία περί κατοχής του από την κατηγορούμενη, πλην της αναφοράς του Μ.Κ.1 ότι αυτή του ανέφερε στο τηλέφωνο ότι «έχει ένα μικρό σκύλο». Καμία όμως μαρτυρία προσκομίστηκε, είτε ως προς το ποια είναι τα χαρακτηριστικά του εν λόγω σκύλου, είτε ως προς την ηλικία του, στοιχείο που, ο Νόμος καθορίζει ρητά, ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ενεργοποιηθεί η υποχρέωση του κατόχου ή του ιδιοκτήτη του να εξασφαλίσει τη σχετική άδεια. «Σκύλος» για σκοπούς του Νόμου και ενεργοποίησης της σχετικής υποχρέωσης εξασφάλισης άδειας, είναι μόνο ο σκύλος που έχει ηλικία άνω των τριών μηνών (Βλ. άρ. 2 του Νόμου). Δεν υπάρχει επομένως, οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τον εν λόγω δεύτερο σκύλο, στη βάση της οποίας θα μπορούσα να βασιστώ με ασφάλεια για την εξαγωγή ευρημάτων ή συμπερασμάτων. Στη βάση όλων των πιο πάνω ευρημάτων μου και έχοντας υπόψην, ότι το υπό κρίση αδίκημα, είναι αδίκημα κατοχής άδειας (Licencing Offence), ρυθμιστικής δηλαδή φύσεως (Regulatory), κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό, ότι η κατηγορούμενη, ενώ κατείχε, εν τι εννοία του Νόμου, ένα σκύλο τον Ιούλιο 2016, εντός του Δήμου Γερμασόγειας, δεν εξασφάλισε ως όφειλε, την απαιτούμενη άδεια από την αρμόδια δημοτική αρχή, κατά παράβαση του άρ. 3 Ν.184(Ι)/
- Δεν παραγνωρίζω ότι το κατηγορητήριο, αναφέρει ως επίμαχη ημερομηνία, αυτήν της 8/6/16 ενώ από την ενώπιον μου αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία έχω καταλήξει σε εύρημα ότι το υπό κρίση αδίκημα, αφορά στον Ιούλη του
- Λαμβανομένης όμως υπόψην της φύσης του αδικήματος, το ότι ο «χρόνος» διάπραξης του υπό κρίση αδικήματος δε συνιστά συστατικό στοιχείο, ούτε επηρεάζει την ευθύνη της κατηγορούμενης ως κάτοχου σκύλου και η ημερομηνία που αποδείχθηκε να διαπράχθηκε το αδίκημα είναι προγενέστερη της καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης, είναι άνευ σημασίας, το ότι εν τέλει το αδίκημα αποδείχθηκε να διαπράχθηκε τον Ιούλη του 2016 αντί τον Ιούνη του
- Πρόσθετα τούτου, εφόσον από την προαναφερόμενη μου κατάληξη ως προς την κατοχή από την κατηγορούμενη ενός σκύλου χωρίς την απαιτούμενη άδεια, προκύπτει ότι μόνο μέρος του κατηγορητηρίου αποδείχθηκε ήτοι σε σχέση με ένα και όχι δύο σκύλους, θεωρώ ότι οι πρόνοιες του άρ. 85
(1)Κεφ. 155, καθώς και οι σχετικές νομολογιακές αρχές που διατυπώθηκαν στις υποθέσεις Issa and another v. The Republic
(1989)2 C.L.R. 39, Ανδρέας Κυριάκου v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 458 και (ΧENAKIS MELI) ΞΕΝΑΚΗ ΜΕΛΗ ν. VASSOS LEPTOS LTD, Ποινική Έφεση Αρ. 182/2014, 23/10/2015), τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής. Συνεπώς, η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει υπό τη διευκρίνιση στην οποία έχω προβεί ανωτέρω, σε σχέση με το χρόνο διάπραξης του αδικήματος, ήτοι Ιούλιο 2016 και τον αριθμό των σκύλων, ήτοι ένα αντί δύο. (Υπ.) ............... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Ε.Π. Subject: Criminal/Final Αναφορά: Κατοχή σκύλου χωρίς άδεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο