Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Πέτρου Πέτρου, Αρ. Υπόθεσης: 6275/17, 26/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B91 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6275/17 Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού και Πέτρου Πέτρου Κατηγορούμενου -------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 26/6/2017 Εμφανίσεις : Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για τον κατηγορούμενο: κα Α. Πέτρου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Η απόφαση στην παρούσα υπόθεση αφορά μόνο την 1η κατηγορία για το αδίκημα της άσεμνης πράξης, στην οποία ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή, σε αντίθεση με τις άλλες δύο κατηγορίες για τα αδικήματα αλήτων και περιπλανώμενων και οκνηρών προσώπων (2η και 3η Κατηγ.), στις οποίες άμεσα παραδέχθηκε ενοχή. Η διαδικασία υπήρξε περιορισμένη, αφού κατέθεσαν δύο μόνο μάρτυρες κατηγορίας, των οποίων μάλιστα η μαρτυρία ήταν και πολύ σύντομη, ενώ ο ίδιος ο κατηγορούμενος και μετά την κλήση του σε απολογία, επέλεξε και άσκησε το δικαίωμα της σιωπής, χωρίς να καλέσει κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι, τα αντικείμενα του Τεκμηρίου 1, είναι αυτά που εντοπίσθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου. Η μαρτυρία όλων όσων παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, γι' αυτό και δεν θα την παραθέσω, αλλά θα προχωρήσω αμέσως σε αξιολόγηση της. Οι Μ.Κ.1 και 2 είναι οι αστυφύλακες που ενεπλάκησαν στην υπόθεση. Αυτοί και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, κατέθεσαν τις γραπτές τους καταθέσεις, τις οποίες και υιοθέτησαν ως μέρος της κύριας τους εξέτασης. Η εμπλοκή της Μ.Κ.1 ήταν πολύ περιορισμένη, αφού αυτή απλώς παρέλαβε από τον Μ.Κ.2 τα αντικείμενα του Τεκμηρίου 1. Ουσιαστικός μάρτυρας ήταν ο Μ.Κ.2, ο οποίος μετά από καταγγελία ότι σε συγκεκριμένο χώρο διεξάγεται επαιτεία, μετέβη στον τόπο που βρισκόταν ο κατηγορούμενος και προέβαινε στις πράξεις που του καταλογίζονται και τις οποίες περιέγραψε. Η μαρτυρία και των δύο, γίνεται πλήρως αποδεκτή, αφού και οι δύο κατάθεσαν με απόλυτα σταθερό και θετικό τρόπο τα όσα έπραξαν μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων τους, χωρίς να διακρίνω οτιδήποτε ικανό να αλλοιώσει την εντύπωση μου αυτή. Η ειλικρίνεια του Μ.Κ.2 εμφαίνεται και από απάντηση που έδωσε αντεξεταζόμενος όταν ρωτήθηκε κατά πόσον μπορούσε να αποκλείσει ως πιθανότητα ότι ο κατηγορούμενος πιθανό να μην αντιλήφθηκε ότι φαίνονταν τα γεννητικά του όργανα, δηλώνοντας άγνοια και παραθέτοντας απλώς τα γεγονότα όπως τα διαπίστωσε. Να σημειωθεί μάλιστα ότι η μαρτυρία και των δύο, καθόλου δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία της. Η Μ.Κ.1 καθόλου δεν αντεξετάσθηκε από την υπεράσπιση, ενώ ο Μ.Κ.2 χαρακτηρίσθηκε από αυτήν ως ειλικρινής. O κατηγορούμενος επέλεξε και άσκησε το δικαίωμα της σιωπής. Η σιωπή, σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση, δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (βλ. Τhemistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200 και Anastasiades v. The Rebublic
(1977)2 CLR 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορούμενου να παραμείνει σιωπηλός, μπορεί να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (βλ. Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 129). Δεδομένου του πιο πάνω παραδεκτού γεγονότος και της αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 3/5/2017 και μετά από πληροφορία που λήφθηκε στην αστυνομία ότι έξω από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού στην οδό Γρίβα Διγενή στη Λεμεσό διεξάγεται επαιτεία, ο Μ.Κ.2 μετέβη στον συγκεκριμένο χώρο. Εκεί είδε τον κατηγορούμενο να κάθεται στο πεζοδρόμιο με λυγισμένα τα γόνατα. Στο δεξί του χέρι κρατούσε ένα διάφανο πλαστικό ποτήρι και ζητούσε επίμονα χρήματα από διερχόμενους, οι οποίοι κοίταζαν προς το μέρος του. Ο Μ.Κ.2 παρέμεινε να παρακολουθεί τον κατηγορούμενο για περίοδο 15 λεπτών ο οποίος για την περίοδο αυτή παρέμενε στην ίδια στάση. Σε κάποια στιγμή είδε μία γυναίκα να του τοποθετεί λεφτά στο ποτήρι. Τότε ο Μ.Κ.2, πλησίασε τον κατηγορούμενο. Αυτός, στο δεξί του χέρι κρατούσε το πλαστικό ποτήρι και στο αριστερό ένα τσιγάρο. Όπως αυτός καθόταν με λυγισμένα τα γόνατα, τα γεννητικά του όργανα βρίσκονταν εκτός του παντελονιού του από το σημείο που βρίσκεται το φερμουάρ και ήταν εκτεθειμένα σε κοινή θέα. Όταν ο Μ.Κ.2 τον πλησίασε, ο κατηγορούμενος απομάκρυνε το τσιγάρο από το χέρι του και τράβηξε το σακάκι του με τέτοιο τρόπο ώστε να καλύψει τα γεννητικά του όργανα. Αμέσως ο Μ.Κ.2 τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραττε και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν έκαμα τίποτε». Αμέσως μετά τον συνέλαβε για τα αυτόφωρα αδικήματα άσεμνης πράξης, και αλήτες και περιπλανώμενοι και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «έσπασε το φερμουάρ». Σε σωματική έρευνα που ο Μ.Κ.2 έκαμε στον κατηγορούμενο στην συνέχεια όταν τον μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό, διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος φορούσε δύο παντελόνια, όχι όμως και εσώρουχα. Το φερμουάρ του παντελονιού που φορούσε εξωτερικά ήταν σπασμένο και του παντελονιού που φορούσε εσωτερικά δεν ήταν κλειστό. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω εάν η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει στους ώμους της και είναι όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και το οποίο την βαρύνει εξ' ολοκλήρου (βλ. Λοίζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός
(2001)2 Α.Α.Δ. 18). Το αδίκημα της άσεμνης πράξης προκύπτει από το άρθρο 176 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα : «Όποιος διενεργεί δημόσια άσεμνη πράξη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων». Όπως προκύπτει από το λεκτικό του συγκεκριμένου άρθρου, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι :
- Ο κατηγορούμενος να διενεργεί άσεμνη πράξη,
- Αυτό να γίνεται δημόσια. Σύμφωνα με τα όσα έχουν αποφασισθεί στην Θάσος Θωμά v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Επάρχου Λευκωσίας, Υπόθεση Αρ. 948/96, Αναθεωρητική Δικαιοδοσία Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομ. 4.12.98, η διενέργεια άσεμνης πράξης, είναι άμεσα συναρτημένη με την προσβολή της δημόσιας αιδούς. Όταν κάποιος με την πράξη του προσβάλλει τη δημόσια αιδώ, διενεργεί άσεμνη πράξη. Άσεμνη, είναι γενικά μια πράξη που προσβάλλει τα αναγνωρισμένα επίπεδα σεμνότητας, ευπρέπειας και ήθους σε ένα τόπο. Η αντίληψη περί ηθικής μεταβάλλεται μέσα στο χρόνο και το άσεμνο κρίνεται από το φως των περιστάσεων, του τόπου και του χρόνου. Πρόθεση εκ μέρους του κατηγορούμενου να προσβάλει τη δημόσια αιδώ ή τα αισθήματα σεμνότητας (decency) ή της ηθικής (morality), δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ. Charles Mitchell Livingston v. The Police
(1972)2 CLR 93). Αρκεί η πράξη να επιφέρει το πιο πάνω αποτέλεσμα και να διενεργείται δημόσια. Η ερμηνεία του όρου δημόσια, δίδεται στο ερμηνευτικό άρθρο του Κεφ. 154 (άρθρο 2), το οποίο προνοεί μεταξύ άλλων τα ακόλουθα : «δημόσια» αναφορικά με τις πράξεις που έχουν διενεργηθεί, σημαίνει είτε- (α) ότι οι πράξεις αυτές διενεργήθηκαν σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι ορατές από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται ή όχι σε δημόσιο χώρο- είτε (β) ότι αυτές διενεργήθηκαν σε μη δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πιθανόν να καταστούν ορατές από πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο». Η υπεράσπιση εστίασε την προσπάθεια της για αθώωση του κατηγορούμενου στη θέση ότι αυτός δεν είχε αντιληφθεί ότι φαίνονταν τα γεννητικά του όργανα. Όμως σε καμία περίπτωση η θέση αυτή του κατηγορούμενου δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Και αυτό γιατί η κίνηση που έκαμε όταν είδε τον Μ.Κ.2 να τον πλησιάζει, δηλαδή να απομακρύνει το τσιγάρο από το χέρι του και να τραβήξει το σακάκι του με τέτοιο τρόπο προσπαθώντας να καλύψει τα γεννητικά του όργανα καταδεικνύει ότι γνώριζε πολύ καλά το γεγονός αυτό. Στην κατάληξη αυτή συνηγορεί επίσης το γεγονός ότι ενώ φορούσε δύο παντελόνια δεν φορούσε καθόλου εσώρουχα και το παντελόνι που φορούσε εσωτερικά δεν ήταν κουμπωμένο. Με βάση όλα τα πιο πάνω, κρίνεται ότι η πράξη του κατηγορούμενου να κάθεται έξω από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, με ανοιχτό το παντελόνι του και να εκθέτει σε δημόσια θέα τα γεννητικά του όργανα, κάτι που είδε ο Μ.Κ.2, αναμφίβολα αποτελεί άσεμνη πράξη που προσβάλλει τη δημόσια αιδώ. Ο χώρος δε που καθόταν είναι δημόσιος χώρος και η πράξη του ήταν ορατή από τους διερχόμενους αφού και όπως προαναφέρεται, έγινε αντιληπτή από τον Μ.Κ.2 που την είδε. Με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία. (Υπ.)................. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Criminal/final Αναφορά: Άσεμνη πράξη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο