Διευθυντής Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ν. ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ Ι.Χ. ΘΕΚΛΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6730/15, 30/6/2017

Διευθυντής Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ν. ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ Ι.Χ. ΘΕΚΛΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6730/15, 30/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B95 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6730/15 Διευθυντής Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-

1. ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ Ι.Χ. ΘΕΚΛΕΙΟ ΛΙΜΙΤΕΔ
2. ΡΟΔΟΥΛΑΣ ΜΩΥΣΕΩΣ
3. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
4. ΕΛΕΝΑΣ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ Κατηγορούμενοι ---------------------------------------- Ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Προδρόμου Για Κατηγορούμενους 1 και 3: κ. Κ. Σιαηλής Για Κατηγορούμενο 2: κ. Η. Ηλία Κατηγορούμενοι 2 και 3: παρόντες ---------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπόθεση αφορά αδικήματα παράληψης πληρωμής μισθών κατά παράβαση του περί Προστασίας των Μισθών Νόμου, Ν.35(Ι)/07καθώς και αδικήματα σχετικά με την ενημέρωση των εργοδοτουμένων, για τους βασικούς όρους απασχόλησης τους, κατά παράβαση του περί Ενημέρωσης του Εργοδοτουμένου από τον Εργοδότη για τους Όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση Εργασίας Νόμου, Ν.100(Ι)/
5. Tο κατηγορητήριο περιλαμβάνει επίσης, κατηγορίες αναφορικά με παράλειψη των κατηγορουμένων να παρουσιάσουν στην αρμόδια επιθεωρήτρια του Τμήματος Εργασίας, διάφορα έγγραφα και πληροφορίες που τους ζητήθηκαν για σκοπούς διερεύνησης των προαναφερόμενων αδικημάτων. Αρχικά, η υπόθεση στρεφόταν εναντίον, τόσο των κατηγορουμένων 1 έως 3 όσο και της κατηγορουμένης
6. Στις 10/01/17 όμως, η υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης 4 αναστάληκε και αυτή απαλλάχθηκε των κατηγοριών που αντιμετώπιζε. Μετά από τροποποίηση του κατηγορητηρίου και διακοπή κάποιων κατηγοριών, η υπόθεση που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι διαμορφώθηκε ως εξής: A. H κατηγορούμενη 1 ως εργοδότρια και οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ως συνεργοί της (αρ. 20 Κεφ. 154), κατηγορούνται ότι παρέλειψαν να καταβάλουν στις εξής έξι εργοδοτούμενες (οι παραπονούμενες), μισθούς ως ακολούθως: Θεογνωσία Χριστοφή - €3.376,92, για την περίοδο 1/1/14 - 6/8/14 (8η, 20η και 28η κατηγορία). Andonova Evgeniya - €1.850 για την περίοδο 1/1/14 - 30/6/14 (6η, 18η, 26η κατηγορία). Angelova Veronika Filipova - €2.500 για την περίοδο 1/1/14 - 31/5/14 (2η, 14η και 22η κατηγορία). Honcery Maria - €2.300 για την περίοδο 1/1/14 - 31/5/14, 4η, 16η και 24η κατηγορία. Kikova Donka - €2.550 για την περίοδο 1/1/14 - 30/6/14 (3η, 15η και 23η κατηγορία). Seyrekova Mariya - €2.027 για την περίοδο 1/1/14 - 7/7/14, 5η, 17η και 25η κατηγορία. Σημειώνεται ότι οι παραπονούμενες στην παρούσα υπόθεση, είναι μόνο έξι εκ του συνόλου των εργοδοτουμένων της κατηγορούμενης. B. Οι κατηγορούμενοι 1 έως 3, κατηγορούνται περαιτέρω ότι, παρέλειψαν να παρουσιάσουν έγγραφα και πληροφορίες που τους ζητήθηκαν από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, σε σχέση με τη διερεύνηση των αδικημάτων που αφορούν στη μη καταβολή μισθών (12η κατηγορία). Γ. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, αντιμετωπίζει από μόνη της και δύο ακόμη κατηγορίες, για ισχυριζόμενη παράληψη της, να ενημερώσει μέχρι και την 10/6/14 τους εργοδοτούμενους της, για τους βασικούς όρους απασχόλησης τους καθώς και να παρουσιάσει, από 1/7/14 - 18/7/14, αντίγραφα τέτοιας ενημέρωσης στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασιακών Σχέσεων ως της ζητήθηκε από την αρμόδια επιθεωρήτρια (9η και 10η κατηγορία). Με τη σύμφωνο γνώμη των συνηγόρων και την έγκριση των κατηγορουμένων, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι νομότυπα εγγεγραμμένη και ότι η κατηγορούμενη 2, κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθύντρια της κατηγορούμενης
7. Για τα πιο πάνω, κάμνω ανάλογα ευρήματα. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή, κάλεσε οκτώ μάρτυρες ήτοι τις Ε. Νικολάου και Σ. Λουκά (ΜΚ1 και Μ.Κ.2), Επιθεωρήτριες του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων της Επαρχίας Λεμεσού (το Τμήμα) και τις έξι παραπονούμενες (Μ.Κ.3 - Μ.Κ.8 ως αναφέρονται ανωτέρω αντίστοιχα). Μετά που οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν να προβάλουν την υπεράσπιση τους, αυτοί επέλεξαν, ως ήταν δικαίωμα τους, η μεν κατηγορούμενη 1 να τηρήσει σιωπή, οι δε κατηγορούμενοι 2 και 3 να προβούν σε ανώμοτη δήλωση. Η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 κύλησε ουσιαστικά πάνω στις ίδιες γραμμές. Η πρώτη ήταν η Επιθεωρήτρια που έλαβε πέντε από τα έξι παράπονα των παραπονουμένων (Μ.Κ.4 - Μ.Κ.8) και η δεύτερη, η Επιθεωρήτρια που έλαβε το παράπονο της Μ.Κ.3 που υποβλήθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο και που ανέλαβε από πλευράς του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων, τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία των εν λόγω επιθεωρητριών, στις 10/6/14 οι Μ.Κ.4 - Μ.Κ.8, προσήλθαν στο Τμήμα Εργασίας και υπέβαλαν γραπτό παράπονο ότι, ενόσω ήταν εργοδοτούμενες στη στέγη ηλικιωμένων και αναπήρων «ΟΑΣΙΣ», δεν τους καταβλήθηκαν οι δεδουλευμένοι μισθοί τους για την περίοδο που αυτές εργάστηκαν, ως τέτοια περίοδος αναφέρεται στο κατηγορητήριο για τη κάθε μια αντίστοιχα. Παρόμοιο γραπτό παράπονο, ανέφεραν οι μάρτυρες, υποβλήθηκε και από τη Μ.Κ.3 στις 6/8/
8. Τα παράπονα που οι παραπονούμενες υπέβαλαν γραπτώς στις Επιθεωρήτριες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2-
9. Σύμφωνα με τις ΜΚ1 και ΜΚ2, κατά την καταγραφή των στοιχείων και των παραπόνων, αυτές ζήτησαν διάφορες πληροφορίες από τις παραπονούμενες αναφορικά με την εργοδότηση και την επιχείρηση που εργάζονταν, ιδιαίτερα σε σχέση με τη μισθοδοσία τους και αφού έλαβαν τις εν λόγω πληροφορίες, τις κατέγραψαν αυτούσιες στα σχετικά έγγραφα. Τόσο η Μ.Κ.1 όσο και η Μ.Κ.2, ανέφεραν ότι κατά τη συλλογή πληροφοριών από τις παραπονούμενες, ανέτρεξαν και στα αρχεία του Τμήματος για επιβεβαίωση των πληροφοριών που έλαβαν, ένεκα του ότι η συγκεκριμένη στέγη ευγηρίας, έτυχε να αποτελέσει στο παρελθόν, αντικείμενο έρευνας του Τμήματος για παρόμοιας φύσης παράπονα. Ο λόγος που οι επιθεωρήτριες προέβηκαν στον εν λόγω έλεγχο ήταν, σύμφωνα με τις ίδιες, διότι τις πλείστες φορές, οι εργοδοτούμενοι που προσέρχονται στο Τμήμα για να υποβάλουν κάποιο παράπονο εναντίον του εργοδότη τους, δε γνωρίζουν ούτε ποιοι είναι οι κατά νόμο υπεύθυνοι της επιχείρησης στην οποία εργάζονται ούτε την ακριβή έκταση των δικαιωμάτων τους. Όπως και στην παρούσα υπόθεση, έτσι και σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις, οι παραπονούμενοι, σύμφωνα με τις επιθεωρήτριες, γνωρίζουν μόνο βασικά τα πράγματα για την επιχείρηση ενώ αναφορικά με το ποιοι είναι οι κατά νόμο υπεύθυνοι, το μόνο που γνωρίζουν, είναι το ποιον οι ίδιοι θεωρούν ως «υπεύθυνο» στην επιχείρηση έστω και αν αυτό, νομικά δεν ευσταθεί. Στην περίπτωση της συγκεκριμένης στέγης, οι επιθεωρήτριες ανέφεραν ότι οι παραπονούμενες, πέραν των βασικών πτυχών της εργοδότησης τους (όνομα της στέγης, ωράριο, μισθό κλπ), ανέφεραν ως αρμόδια πρόσωπα, τους Ιφιγένεια και Ξένια Χριστοδούλου (κόρη και μάνα) και τον σύζυγο της Ιφιγένειας Χριστοδούλου, Χριστόδουλο Χριστοδούλου (κατηγορούμενο 3) Από την έρευνα στην οποία οι μάρτυρες ανέφεραν ότι προέβηκαν στη συνέχεια στα αρχεία του Τμήματος, διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία που διαχειρίζετο την εν λόγω στέγη και που εργοδοτούσε τις παραπονούμενες, ήταν η κατηγορούμενη
10. Το στοιχείο αυτό, ανέφεραν οι Επιθεωρήτριες, είχε καταχωρηθεί στα αρχεία του Τμήματος από τη ΜΚ2 στο πρόσφατο παρελθόν, μετά από επιτόπιο έλεγχο που αυτή διενήργησε στη στέγη περί τον Ιούλιο 2013, σε συνεργασία με την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΥΑΜ) για σκοπούς διερεύνησης κάποιου άλλου παραπόνου που είχε τότε υποβληθεί. Οι μάρτυρες ανέφεραν περαιτέρω ότι τα εν λόγω στοιχεία, τα διασταύρωσαν στη συνέχεια και τα επιβεβαίωσαν, μέσω του σχετικού μητρώου των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τμήμα στο οποίο είναι επίσης Επιθεωρήτριες (βλ. Τεκ. 7). Αναφορικά με τα υπεύθυνα της εταιρείας πρόσωπα, οι επιθεωρήτριες ανέφεραν ότι αφού όλες οι παραπονούμενες υπέδειξαν ως υπεύθυνους της εταιρείας, τις Ξένια και Ιφιγένεια Χριστοδούλου και τον κατηγορούμενο 3, αυτές προέβησαν σε περαιτέρω έρευνα προς επιβεβαίωση και αυτών των στοιχείων. Από την έρευνα τους στο σχετικό μητρώο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, οι Επιθεωρήτριες διαπίστωσαν ότι στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις παρουσιάζετο η Ι. Χριστοδούλου ως η διευθύντρια της κατηγορούμενης 1 ενώ στον Έφορο Εταιρειών, ως μοναδική εγγεγραμμένη διευθύντρια της κατηγορούμενης 1, παρουσιάζετο η κατηγορούμενη
11. Η Μ.Κ.2 η οποία ήταν και το πρόσωπο που ανέλαβε τη διερεύνηση των παραπόνων των παραπονουμένων, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, την κατάθεση που ετοίμασε στις 20/11/14, αναφορικά με όλες ενέργειες της στην υπόθεση (Έγγραφο Α). Σύμφωνα με την εν λόγω μάρτυρα, μετά που παραλήφθηκαν τα παράπονα των παραπονουμένων και εντοπίστηκαν τα στοιχεία των «υπευθύνων» της εταιρείας, αυτή επικοινώνησε με την κατηγορούμενη 2, το πρόσωπο δηλαδή που παρουσιαζόταν ως εγγεγραμμένη διευθύντρια της κατηγορούμενης 1 και διευθέτησε μαζί της συνάντηση στο Τμήμα στις 11/6/
12. Κατά την εν λόγω συνάντηση, σύμφωνα με τη Μ.Κ.2, η κατηγορούμενη 2 της παραδέχθηκε ότι στις παραπονούμενες οφείλονταν οι επίμαχοι μισθοί, αναφέροντας της ότι ο λόγος της καθυστέρησης στην πληρωμή, ήταν διότι δεν είχαν ακόμη παραληφθεί οι επιταγές των ηλικιωμένων τροφίμων από το Γραφείο Ευημερίας, συνεπεία προβλημάτων που ανέκυψαν σε σχέση με τις άδειες λειτουργίας της στέγης. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, η κατηγορούμενη 2 της ανέφερε περαιτέρω ότι περισσότερες πληροφορίες για το θέμα αυτό, μπορούσαν να δοθούν από τον 3ο κατηγορούμενο, «.σύζυγο της Ιφιγένειας Χριστοδούλου μίας εκ των ιδιοκτητών του οίκου ευγηρίας και υπεύθυνο.» της εταιρείας. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που η μάρτυς ανέφερε ότι είχε στη συνέχεια με τον 3ο κατηγορούμενο, ο τελευταίος, σύμφωνα με τη μάρτυρα, αφού της παραδέχτηκε και εκείνος ότι οφείλονταν οι επίμαχοι μισθοί, επανέλαβε τους ίδιους λόγους που η 2η κατηγορούμενη πρόβαλε ως λόγους για την καθυστέρηση στην πληρωμή των μισθών. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.2, για σκοπούς διερεύνησης των παραπόνων, κρίθηκε αναγκαίο, όπως ενημερωθούν και γραπτώς οι κατηγορούμενοι και όπως τους ζητηθεί να προσκομίσουν για έλεγχο και διερεύνηση των παραπόνων, το αρχείο μισθοδοσίας των παραπονουμένων και αποδείξεις πληρωμών τους, για την περίοδο που αφορούσε στο παράπονο της κάθε μίας καθώς και αντίγραφα της γραπτής ενημέρωσης που τους έγινε για τους βασικούς όρους απασχόλησης τους. Για το σκοπό αυτό, η μάρτυς ανέφερε ότι ετοίμασε και απέστειλε στις 01/07/14, επιστολή στους κατηγορούμενους 1 και 3 καθώς και στη Ι. Χριστοδούλου, ενώ στην κατηγορούμενη 2, παρέδωσε δια χειρός, πανομοιότυπη επιστολή, κατά τη συνάντηση που οι δύο τους είχαν στο Τμήμα. Η εν λόγω επιστολή, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8, απευθύνεται στην κατηγορούμενη 1 και είναι σε προσοχή των κατηγορουμένων 2 και 3 και της Ι. Χριστοδούλου. Στην επιστολή της αυτή, η ΜΚ2, έθετε ως προθεσμία προσκόμισης των ζητούμενων εγγράφων και στοιχείων, τη μία εβδομάδα, ενώ παράλληλα ενημέρωνε τους παραλήπτες της επιστολής, για τις συνέπειες που η μη συμμόρφωση τους με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας συνεπάγεται. Παρόμοιας φύσης επιστολή απεστάλη και στις 12/8/14 σε σχέση με τη Μ.Κ.3 που είχε υποβάλει μεταγενέστερα παράπονο - Τεκμήριο
13. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τη Μ.Κ.2, έλαβαν χώρα διάφορες τηλεφωνικές συνομιλίες μεταξύ της ιδίας και της 2ης κατηγορούμενης, στα πλαίσια των οποίων η τελευταία, ζήτησε και έλαβε πίστωση χρόνου για να διευθετηθεί τόσο η πληρωμή των μισθών όσο και η προσκόμιση των απαιτούμενων εγγράφων. Η τελευταία παράταση που δόθηκε από το Τμήμα, ήταν η 18/7/
14. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.2, κατά την πρώτη της συνάντηση με τη 2η κατηγορούμενη, η τελευταία της ανέφερε ότι αυτή είχε διοριστεί τυπικά ως διευθύντρια στην κατηγορούμενη 1, την 1/1/13, συνεπεία «φιλικής χάρης» που της είχε ζητήσει η Ξ. Χριστοδούλου, ιδιοκτήτρια της εταιρείας, με την οποία συνδεόταν φιλικά, αφού η τελευταία τη βοήθησε με τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η ανάπηρη θυγατέρα της. Σύμφωνα με τα όσα η 2η κατηγορούμενη ανέφερε στη Μ.Κ.2, ο διορισμός της ως διευθύντρια της εταιρείας, ήταν καθαρά «στα χαρτιά» και την όλη διαχείριση της εταιρείας την είχαν η Ξ. Χριστοδούλου, Ι. Χριστοδούλου και κατηγορούμενος
15. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι η 2η κατηγορούμενη, ισχυρίστηκε ότι, ουδεμία γνώση είχε ως προς το ότι οφείλονταν οι επίμαχοι μισθοί, κατά την περίοδο που αυτή ήταν διευθύντρια της κατηγορούμενης 1 και ότι αυτό το πληροφορήθηκε μόλις κλήθηκε από το Τμήμα για το θέμα. Της υποσχέθηκε όμως ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, να καταβληθούν οι επίμαχοι μισθοί λέγοντας της «εγώ Στέλλα, όποτε παίρνω τις επιταγές στα χέρια μου, θα έρχομαι να δίνω κάποιο ποσό στις κοπέλες, στις οποίες οφείλονται οι μισθοί τους, μέχρι να γίνει η αποπληρωμή». Σύμφωνα με τη Μ.Κ.2, μετά από αυτή τη συνάντηση της με την κατηγορούμενη 2, η τελευταία, στις 10/9/14 και 22/9/14, προσήλθε στο Τμήμα και στην παρουσία της ιδίας και των παραπονουμένων, κατέβαλε στις τελευταίες μετρητά έναντι των οφειλόμενων μισθών, με αποτέλεσμα τα οφειλόμενα ποσά να μειωθούν στα υπόλοιπα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Η μάρτυς ανέφερε ότι από τις συνομιλίες που είχε με τις παραπονούμενες ως προς τον τρόπο πληρωμής τους, οι τελευταίες της ανέφεραν ότι, υπεύθυνος να τους δίνει τους μισθούς τους ήταν ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος τις πλήρωνε σε μετρητά, αφού προηγουμένως παραλάμβανε τις επιταγές που αποστέλλονταν από το Γραφείο Ευημερίας για τους ηλικιωμένους και τις εξαργύρωνε μέσω του εξουσιοδοτημένου να υπογράφει για την εταιρεία προσώπου, ήτοι του εκάστοτε διευθυντή της εταιρείας. Τέλος η μάρτυς ανέφερε ότι όταν μέχρι και τις 20/11/14 δεν υπήρξε οποιαδήποτε άλλη πληρωμή και ούτε προσκομίστηκαν τα έγγραφα και οι πληροφορίες που είχαν ζητηθεί, δόθηκαν οδηγίες για ποινική δίωξη των κατηγορουμένων, εξ΄ ου και η παρούσα υπόθεση. Αντεξεταζόμενες οι επιθεωρήτριες ανέφεραν ότι τα όσα κατέθεσαν αναφορικά με τη διαχείριση της στέγης από την κατηγορούμενη 1 και τον τρόπο πληρωμής των παραπονουμένων και τα οποία δεν προέκυπταν από τις καταχωρήσεις στα σχετικά κυβερνητικά μητρώα, αυτές τα πληροφορήθηκαν από τις ίδιες τις άμεσα εμπλεκόμενες παραπονούμενες και οι οποίες ήταν, σύμφωνα με τις μάρτυρες και τα μόνα πρόσωπα που θα μπορούσαν να δώσουν περισσότερες διευκρινίσεις για τα θέματα αυτά. Οι παραπονούμενες Μ.Κ.3 - Μ.Κ.7, αφού υιοθέτησαν τα γραπτά παράπονα που υπέβαλαν στο Τμήμα, κατέθεσαν αναφορικά με τις συνθήκες και τους όρους εργοδότησης τους, από την πρώτη μέρα της πρόσληψης τους μέχρι και τον τερματισμό της εργοδότησης. Όλες, υπέδειξαν τους Ξ. Χριστοδούλου, Ι. Χριστοδούλου και κατηγορούμενο 3, ως τα πρόσωπα που κατείχαν, άμεσα ή έμμεσα, υπεύθυνες θέσεις στη στέγη. Όσον αφορά τον τρόπο πληρωμής των μισθών τους, η θέση των παραπονουμένων ήταν κοινή - «τα λεφτά μας τα έδινε ο Χριστόδουλος (κατηγορούμενος 3), αυτός έπαιρνε τα τσέκια, τα άλλασσε η κυρία Ιφιγένεια και του τα έδινε και μας πλήρωνε» (βλ. Μ.Κ.7). Όσον αφορά την εμπλοκή της Μ.Κ.2, οι παραπονούμενες, ουσιαστικά δε θυμούνται να την είδαν στο γηροκομείο κατά την εργοδότηση τους, παρά μόνο δύο - τρεις φορές προς το τέλος της επίμαχης περιόδου και μία φορά κατά τη συνάντηση που είχαν μαζί της στο τμήμα, όταν και τους κατέβαλε στην παρουσία της Μ.Κ.2 μετρητά έναντι των οφειλόμενων μισθών. Το ότι ήταν η εγγεγραμμένη διευθύντρια της κατηγορούμενης 1, οι παραπονούμενες δεν το γνώριζαν ενώ ως «μάστρους», αυτές ήξεραν μόνο τους Ξ. Χριστοδούλου, Ι. Χριστοδούλου και κατηγορούμενο
16. Αναφορικά με τα υπόλοιπα των μισθών που δεν έχουν ακόμη λάβει, οι παραπονούμενες ανέφεραν ότι εξακολουθούν να έχουν παράπονο από τους εργοδότες τους. Όπως ανέφερα προηγουμένως μετά που οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν να προβάλουν την υπεράσπιση τους, η μεν κατηγορούμενη 1 τήρησε σιωπή οι δε κατηγορούμενοι 2 και 3, προέβησαν σε ανώμοτες δηλώσεις. Παραθέτω αυτούσια την δήλωση της κατηγορούμενης 2: «Tον Ιανουάριο του 2013, προσέγγισε με η κυρία Ξένια Χριστοδούλου με την κόρη της Ιφιγένεια Χριστοδούλου και με παρακάλεσε να τη βοηθήσω, να μπω στα χαρτιά σαν διευθυντής, τυπικά, για ένα χρονικό διάστημα 5 - 6 μήνες. Είπε μου γιατί τζίνες τις μέρες είχε πεθάνει ο σύζυγος της από τροχαίο τζιαι είχαν πάρα πολλά οικογενειακά προβλήματα μέχρι να βάλει την κυρία Έλενα Ορφανίδου, την κόρη της αδελφής της διευθύντρια. Επειδή Εντιμότατε έχω παιδί ανάπηρο, το οποίο παρακολουθούσε ο κύριος Παναγιώτου για πολλή χρονικό διάστημα, η κυρία Ξένια εργαζόταν κοντά του εκτός από το γηροκομείο, με είχε βοηθήσει εμένα πάρα πολλά με τη μικρή, έβαλλε της τις αντιπηκτικές, εβοήθα με να τη λούνω. Η κόρη μου είχε ατύχημα το 2003, ήταν φοιτήτρια στη Λεμεσό και έμεινε ανάπηρη στο καροτσάκι. Η κυρία Ξένια λόγω της δουλειάς της, είχε την εμπειρία και τη γνώση και έρχετουν και με βοηθούσε στο σπίτι χωρίς να πληρώνεται και ένιωθα ηθική υποχρέωση. Δέχτηκα να υπογράψω τα χαρτιά που μου έφερε, χωρίς να ξέρω τις συνέπειες που είμαι εδώ τώρα. Παρέμεινα διευθύντρια από το Γενάρη του 2013 μέχρι τις 17/11/14 που μπήκε η αδελφότεκνη της η Έλενα η Ορφανίδου. Όταν επήρα την πρώτη κλήση 1763/14 αριθμός υπόθεσης και πήγα στο γηροκομείο τζιαι επισκέφτηκα την κυρία Ξένια με την κόρη της, οι οποίες ήταν ιδιοκτήτριες του γηροκομείου και τους είπα τι συμβαίνει τζιαι επήρα κλήση ότι είναι απλήρωτοι οι μισθοί των κοπέλων; μου είπε ότι είχαν κάποιο πρόβλημα τζιαι δεν τους έστειλε τις επιταγές για πέντε έξι μήνες η κυβέρνηση. Όμως εγώ, έκαμα μεγάλη φασαρία τζιαι λεφτά κρατούσε τζιαι έδωσε μου τα τζιαι επήγα τζιαι βρήκα την κυρία Στέλλα Λουκά τζιαι πλήρωσα όλο το ποσό που μου έδωσαν και έκλεισε η υπόθεση. Με επήραν σε δικηγόρο στη Λευκωσία τον κύριο Ροβέρτο Βραχίμη και μου υπόγραψε μία βεβαίωση ότι θα αναλάβουν όλες τις εκκρεμότητες, αν προκύψει κάτι άλλο και θα με απαλλάξουν από ότιδήποτε άλλο διαταχτικό από το Δικαστήριο. Μετά επήρα τη δεύτερη κλήση, μέχρι να διοριστεί νέα διευθύντρια επήρε κάποιο χρονικό διάστημα και επήρα την άλλη κλήση, πάλι επισκέφτηκα το γηροκομείο και μου έδωσε κάποια λεφτά τζιαι επήγα στην κυρία Στέλλα τζιαι τα επήρα, όπως μου είπαν τζιαι οι παραπονούμενες, δύο φορές, έγινε δύο φορές αυτό το πράγμα. Τις παραπονούμενες εγώ δεν τις γνώρισα ποτέ, ούτε τες προσέλαβα, εξάλλου το γηροκομείο είχε λειτουργία από το 2008, άρα το 2009 που λειτουργούσε τζιαι οι περισσότερες προσλήφθηκαν τζίνο το χρονικό διάστημα. Οι δύο τελευταίες που ισχυρίστηκαν τις ημερομηνίες που ήμουν εγώ, οι ίδιες μαρτύρησαν ότι δεν με ήξεραν, τους πρόσλαβαν οι Ιφιγένεια με το Χριστόδουλο τζιαι την Ξένια. Εγώ δεν είχα καμία ανάμιξη στις προσλήψεις, ούτε διαχειρίζουμουν τα λεφτά τους Εντιμότατε, ούτε δουλειά τους έβαλλα, τα ωράρια τους, ούτε ήξερα τις κοπέλες καν. Διατηρώ μία μικρή επιχείρηση, η οποία έχει τρεις μήνες που έκλεισε τζιαι μπήκα στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις τζιαι επήρα βεβαίωση ότι τούτες τις χρονολογικές περιόδους δεν ήμουν ούτε δηλωμένη στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, ούτε μισθό έπαιρνα, ούτε είχα κάποια αμοιβή. Πήγα στο Λογιστή τους τζιαι μου έδωσε τις ημερομηνίες σφραγισμένες να σας τις καταθέσω. Εγώ έκαμα το Εντιμότατε μόνο τζιαι μόνο γιατί είχα ηθική υποχρέωση, εφτά χρόνια που μου στάθηκαν δίπλα μου. Η κυρία Στέλλα μαρτύρησε η ίδια η κυρία επιθεωρήτρια των εργασιακών σχέσεων ότι ήμουν συνεργάσιμη, προσπάθησα να πληρώσω τις κοπέλες, αλλά μετά που με έφκαλαν, δεν είχα πρόσβαση κάπου να τις πληρώσω να τις ξοφλήσω. Υποσχεθήκαν μου γραπτώς ότι θα τα κανονίσουν οι ίδιες μέσω του δικηγόρου τους. Όταν κατάλαβα ότι είχα μπλέξει κάπου τζιαι τραβούσα τούτα με τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις που έχω άλλη εκκρεμότητα και στις εργασιακές σχέσεις, επήγα με το δικηγόρο μου τον κύριο Ηλία στην Αστυνομία τζιαι κατάγγειλα την υπόθεση στο ΤΑΕ και έστειλα και μία επιστολή στο Γενικό Εισαγγελέα την οποία έχω μαζί μου, τζιαι εξηγούσα τους πως βρέθηκα μπλεγμένη σε τούτην την κατάσταση. Η κυρία Στέλλα 27/7/14 όταν επήγε να ελέγξει με την ΥΑΜ για κάποιες καταγγελίες για παράνομους αλλοδαπούς, υπόδειξε την Ιφιγένεια και την Ξένια σαν εργοδότες, όχι τη Ροδούλα, δεν υπήρχα εγώ εκεί. Οι ίδιες οι παραπονούμενες είπαν επανειλημμένως στις καταθέσεις τους ποιος τους έδινε εντολές, ποιος τις πρόσλαβε τζιαι ποιος τις πλήρωνε. Η μία κοπέλα που ισχυρίστηκε ότι με είδε στο γραφείο, ήταν την ημέρα που επήρα την κλήση τζιαι πήγα στο γηροκομείο, ήταν η πρώτη φορά που επήγα. Άδικα κατηγορούμαι ότι παρεμπόδισα το έργο να πληρωθούν οι κοπέλες, αντιθέτως οι μάρτυρες τους δείχνουν άλλα. Η κυρία Στέλλα Λουκά, είπε ότι ήμουν πάρα πολύ συνεργάσιμη και ότι έπεσα θύμα σε τούτην την κατάσταση. Εντιμότατε εγώ αντιμετωπίζω μεγάλα οικονομικά προβλήματα, ο άντρας μου επήγε εδώ και δύο χρόνια με μία ξένη, έχω την κόρη μου που είναι ανάπηρη, την άλλη μου κόρη με 3 παιδιά που είναι ανύπανδρη και ένα γιο στρατιώτη. Αντιμετωπίζω πάρα πολλά οικονομικά προβλήματα τζιαι είναι άδικα ας πούμε να κατηγορούμαι για τούτα τα λεφτά, που να τα εύρω εγώ; Εδώ έπρεπε να ήταν η κυρία Ξένια Χριστοδούλου και η Ιφιγένεια η κόρη της, οι οποίες είναι ιδιοκτήτριες και οι μέτοχοι της εταιρείας και όχι εγώ. Τούτες έπρεπε να είναι οι υπόλογες του Δικαστηρίου και όχι εγώ. Για όλα όσα σας ανάφερα, έχω τις βεβαιώσεις μαζί μου να σας τις καταθέσω.» Με την άδεια του δικαστηρίου (βλ. σχ. ενδιάμεση απόφαση) και στη βάση των λεχθέντων στις αποφάσεις αποφάσεις R v See Lun