Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Βαρνάβας Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6229/2017, 19/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B85 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6229/2017 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και
- Βαρνάβας Σοφοκλέους
- Στέλιος Ζήνωνος -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 19.6.2017 Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Α. Μανώλη Για τον κατηγορούμενο: κ. Α. Σάββα Κατηγορούμενος 1: παρών. ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος 1 κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε έξι κατηγορίες. Συγκεκριμένα σε τρείς κατηγορίες για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος δηλ. διάρρηξη κτιρίου και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 371, 294(α), 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 1, 3 και 5), μία κατηγορία για διάρρηξη κτιρίου και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 294(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 2), μία κατηγορία για απόπειρα διάρρηξης καταστήματος, κατά παράβαση των άρθρων 366, 367, 295, 35 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 4) και μία κατηγορία για διάρρηξη κτιρίου με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος δηλ. κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 295 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 6). Παρεμβάλλω εδώ προκειμένου να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι εν σχέση με τον κατηγορούμενο 2 η υπόθεση ακολουθεί διαφορετική πορεία ενόψει της μη παραδοχής στις κατηγορίες από μέρους του. Είναι δηλαδή εν σχέση με τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο ορισμένη για Ακρόαση. Τα γεγονότα, πέραν των όσων αναφέρονται στις εκθέσεις αδικήματος στο κατηγορητήριο, έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, λαμβάνονται υπόψην στο σύνολο τους και δεν χρήζουν επανάληψης. Εν συντομία έχουν ως εξής: Κατηγορίες 1 και 2 Στις 27.4.2017, καταγγέλθηκε από τον Μ.1 ότι στις 04:19 ενεργοποιήθηκε το σύστημα συναγερμού του πρακτορείου με την ονομασία ΟΠΑΠ Παύλος Μιχαηλίδης και διαπιστώθηκε ότι κλάπηκε ένα μεταλλικό δοχείο του αντικαρκινικού συνδέσμου το οποίο περιείχε €150 σε κέρματα. Από εξετάσεις της αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι η είσοδος - έξοδος των δραστών επιτεύχθηκε από αλουμινένια συρόμενη πόρτα την οποία παραβίασαν με αιχμηρό αντικείμενο. Το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του πρακτορείου κατέγραψε τις κινήσεις δύο προσώπων που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπα τους με κουκούλα. Λίγα λεπτά αργότερα ενημερώθηκε περίπολος της αστυνομίας για τη διάρρηξη και οι αστυνομικοί που μετέβησαν στο μέρος εντόπισαν δύο νεαρά ύποπτα πρόσωπα σε απόσταση 200 μέτρων από τη σκηνή. Τους κάλεσαν να σταματήσουν αλλά αυτοί τράπηκαν σε φυγή. Από την καταδίωξη που ακολούθησε ακινητοποιήθηκε ο 1ος κατηγορούμενος ενώ το δεύτερο πρόσωπο κατάφερε να διαφύγει. Ο 1ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε προφορικά τη διάπραξη των αδικημάτων ενώ ακολούθως σε θεληματική του κατάθεση παραδέχθηκε τα συγκεκριμένα αδικήματα καθώς επίσης και τα αδικήματα των κατηγοριών 3-6 κατωτέρω για τα οποία εξασφαλίστηκε μαρτυρία που τον συνέδεε με αυτά και κατονόμασε ως συνεργό του 2ο πρόσωπο. Συνελήφθη και στις 29.4.2017 προέβη σε υποδείξεις σκηνών. Κατηγορίες 3 και 4 Στις 27.4.2017 και ώρα 03:50 καταγγέλθηκε από τον Μ.7 ότι την ίδια ημέρα και ώρα 03:00 έγινε απόπειρα διάρρηξης του καφενείου του. Συγκεκριμένα ενώ ο ίδιος βρισκόταν σε ανώγεια κατοικία άκουσε θόρυβο από το ισόγειο που βρίσκεται το καφενείο και αντιλήφθηκε δύο άτομα με κουκούλες να βγαίνουν από αυτό και να φεύγουν μόλις τον αντιλήφθηκαν. Από τις εξετάσεις που ακολούθησαν διαπιστώθηκε ότι η είσοδος - έξοδος στο καφενείο επιτεύχθηκε από συρόμενη αλουμινένια πόρτα η οποία παραβιάστηκε με αιχμηρό αντικείμενο. Σημειώνεται ότι δεν εκλάπη οτιδήποτε λόγω της παρέμβασης του μάρτυρα. Κατηγορίες 5 και 6 Στις 27.4.2017 ο Μ.8 κατήγγειλε ότι η ώρα 04:00 ενεργοποιήθηκε ο συναγερμός του υποστατικού στο οποίο είναι υπεύθυνος. Από τις εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι η είσοδος - έξοδος των δραστών επιτεύχθηκε από αλουμινένια ανοιγόμενη πόρτα η οποία παραβιάστηκε με αιχμηρό αντικείμενο. Από έλεγχο δε που έγινε διαπιστώθηκε ότι δεν κλάπηκε οτιδήποτε από το κατάστημα ενόψει της ενεργοποίησης του συναγερμού. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής κατ' αρχήν συμφώνησε με τα γεγονότα όπως αναφέρονται ανωτέρω. Περαιτέρω υιοθέτησε την έκθεση του γραφείου ευημερίας που έχει ετοιμαστεί εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1 και τόνισε την ανάγκη όπως το Δικαστήριο προβεί σε εξατομίκευση της ποινής. Στα πλαίσια αυτά ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τα ακόλουθα: - Την άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και τη βοήθεια που παρέσχε στη διαλεύκανση των αδικημάτων. - Την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, λέγοντας την ίδια στιγμή ότι μπορεί να αποδοθεί αξία στην παραδοχή του αυτή και από την σκοπιά του ότι η απόδειξη υποθέσεων όπως η παρούσα είναι χρονοβόρα. - Ο κατηγορούμενος 1 επιθυμεί να εκδοθεί εναντίον του διάταγμα αποζημίωσης εν σχέση με την 2η κατηγορία και υπόσχεται ότι με την αποφυλάκιση του θα αποζημιώσει την παραπονούμενη. Αυτό δείχνει την μεταμέλεια του και στη μορφή της έμπρακτης μεταμέλειας αντιλαμβάνεται τις πράξεις του. Τέλος, επειδή όπως ανέφερε τα αδικήματα είναι σοβαρά εισηγείται όπως εξεταστεί το ενδεχόμενο αναστολής της ποινής φυλάκισης εφόσον το Δικαστήριο επιβάλλει τέτοια ποινή. Υπόσχεται δε ότι με την αποφυλάκιση του θα είναι καλός πολίτης και θα προσπαθήσει να βρει μια δουλειά για να μπει στο ίσιο δρόμο. Όπως φαίνεται και στην έκθεση του γραφείου ευημερίας έχει δύο παιδιά τα οποία βρίσκονται στον Καναδά με τη μητέρα τους, την οποία βοηθά στη συντήρηση τους και προσπαθεί να τους αποστέλλει χρήματα. Υπόσχεται ότι δεν θα απασχολήσει ξανά το Δικαστήριο στο μέλλον. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος 1 είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα των κατηγοριών 1, 2, 3 και 5 προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 χρόνων, για το αδίκημα της κατηγορίας 4 προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2562.- ή και οι δύο αυτές ποινές, και για το αδίκημα της κατηγορίας 6 προβλέπεται ποινή φυλάκισης 5 χρόνων. Η σοβαρότητα των αδικημάτων των διαρρήξεων και κλοπών τονίζεται και από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων προσεγγίστηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική ΄Εφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: 'οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη'.» Στην Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Εφετείο, με παραπομπή σε παλαιότερη νομολογία, σημειώνει ότι τα αδικήματα αυτά είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας, η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου, αναφέρεται, είναι η αυστηρότητα των ποινών. Στην Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 τονίστηκε για ακόμη μια φορά η ανάγκη για αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης αδικημάτων διαρρήξεων και κλοπών τα οποία, ως σημειώθηκε, απασχολούν τα Δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Τέλος, στην Ilie κα ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 180 - 182/2011 ημερ. 16/5/2012, αναφέρθηκε ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Φυσικά θα πρέπει να λεχθεί ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της καθώς και ότι υπάρχει, ανάλογα με τα περιστατικά αυτά, διαβάθμιση στη σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στην ποινή. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων, ως αυτή διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές και την έξαρση, η οποία παρατηρείται στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της φύσης, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τον μεγάλο αριθμό τέτοιων υποθέσεων που καταχωρούνται ενώπιον μου, καθώς και ότι η έξαρση αυτή καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η σοβαρότητα δε στην παρούσα επιτείνεται εάν ληφθούν υπόψη και τα γεγονότα. Δηλαδή η διάπραξη επαναλαμβανόμενων σοβαρών αδικημάτων τις πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας, μέσα σε διάστημα 1,5-2 ωρών, με προφανές κίνητρο την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους, η χρήση συγκεκριμένης μεθόδου δράσης σε όλες τις περιπτώσεις δηλ. η επιλογή υποστατικών με συρόμενες πόρτες και η παραβίαση τους με αιχμηρό αντικείμενο, στοιχείο που δείχνει προσχεδιασμό και τέλος η κλοπή του μεταλλικού δοχείου του αντικαρκινικού συνδέσμου με κέρματα τα οποία οι συνάνθρωποι μας εναποθέτουν εκεί για να βοηθήσουν συνανθρώπους τους με αυτή την τόσο σοβαρή ασθένεια, οδηγούν το Δικαστήριο στη διαπίστωση ύπαρξης επιβαρυντικών στοιχείων για τον κατηγορούμενο. Πάρα τα πιο πάνω δεν μειώνεται σε καμία περίπτωση η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου κατηγορούμενου. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά των αδικημάτων τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171, Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Μουσικός ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286). Η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Η βαρύτητα δε που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια του έχει μεγαλύτερη αξία. Επίσης μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη (βλ. Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442). Προς όφελος λοιπόν του κατηγορούμενου 1 στην παρούσα λαμβάνω υπόψην όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και ιδιαίτερα: · Την άμεση παραδοχή και την συνεργασία του με την Αστυνομία, στα πλαίσια της οποίας βοήθησε στη διαλεύκανση των υποθέσεων ενώ κατονόμασε και τον συνεργό του. · Την άμεση παραδοχή και απολογία του στο Δικαστήριο. · Την μεταμέλεια και την αναγνώριση του λάθους του, όπως προκύπτει με βάση τα πιο πάνω, την υπόσχεση του προς το Δικαστήριο ότι με την αποφυλάκιση του θα είναι ένας καλός πολίτης και δεν θα απασχολήσει ξανά το Δικαστήριο, αλλά και ως εκ της αποδοχής από μέρους του να εκδοθεί διάταγμα αποζημίωσης εν σχέση με το ποσό των €150 που αφορά η 2η κατηγορία, στοιχείο που δείχνει την μεταμέλεια του και στη μορφή της έμπρακτης μεταμέλειας. · Το ύψος του ποσού που κλάπηκε. · Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως αυτές αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς και όσα ανέφερε σχετικά ο συνήγορος του και ιδιαίτερα ότι: - Είναι ηλικίας 30 ½ ετών. Κατάγεται από τη Λεμεσό και έχει άλλα 4 αδέλφια. Η οικογένεια μετακόμισε στον Καναδά το 2000 για μια καλύτερη ζωή. Στηρίζεται κυρίως από την μητέρα του. Οι γονείς του ευρίσκονται σε διαδικασία διαζυγίου και δεν επιθυμεί οποιαδήποτε επαφή με τον πατέρα του. - Ολοκλήρωσε τη φοίτηση του σε λύκειο στον Καναδά και εργάστηκε σε διάφορες εργασίες. - Λόγω διαφόρων παραπτωμάτων όπως πλαστογραφία και επίθεση καταδικάστηκε κατά διαστήματα σε φυλάκιση στον Καναδά. Ως εκ τούτου το 2015 απελάθηκε. Επιστρέφοντας δε στην Κύπρο υπηρέτησε για 3 μήνες στην Εθνική Φρουρά και διέμενε μόνος του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα και συντηρείτο κυρίως από τον εκ μητρός παππού. - Από σχέση που διατηρούσε απέκτησε 2 παιδιά, 7 και 6 ετών σήμερα, με τα οποία έχει πολύ τακτική επικοινωνία. Επίσης προσπαθεί να βοηθά στην συντήρηση τους αποστέλλοντας στη μητέρα τους χρήματα. - Σε ηλικία 15 ετών άρχισε τη χρήση χόρτου και κοκαΐνης, συνεργάστηκε με κέντρο απεξάρτησης στον Καναδά αλλά στην παρούσα φάση δεν επιθυμεί να αρχίσει οποιαδήποτε θεραπεία αφού όπως ο ίδιος αναφέρει θα απεξαρτηθεί με δική του προσπάθεια. Όλοι δε οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και για αποφυγή επιβολής των αρμοζουσών ποινών. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος των ποινών. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα κρίνω ότι οι μόνες αρμόζουσες ποινές στην παρούσα είναι αυτές της φυλάκισης, και επιβάλλω στον κατηγορούμενο 1 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει τις ακόλουθες ποινές : 1η κατηγορία : ποινή φυλάκισης 10 μήνες. 2η κατηγορία : ποινή φυλάκισης 10 μήνες. 3η κατηγορία : ποινή φυλάκισης 10 μήνες. 4η κατηγορία : ποινή φυλάκισης 3 μήνες. 5η κατηγορία : ποινή φυλάκισης 10 μήνες. 6η κατηγορία : ποινή φυλάκισης 7 μήνες. Οι ποινές να συντρέχουν. Ενόψει της κατάληξής μου θα έλθω τώρα να εξετάσω εάν οι ποινές αυτές θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του κατηγορούμενου 1 ή αν δύναται να ανασταλούν, δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω Νόμο η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη, Ποιν. Έφεση 7770, ημερ. 30.3.2005 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41
(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην παρούσα υπόθεση αναφέρεται ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος 1 και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένα και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει παρόμοιες αξιόποινες συμπεριφορές, προκειμένου να καταδείξει, ότι η συνέχιση της διάπραξης τέτοιων αδικημάτων δεν είναι ανεκτή και θα πρέπει επιτέλους να τερματισθεί. Έχοντας μελετήσει δε πολύ προσεκτικά τόσο τις περιστάσεις της υπόθεσης και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όσο και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1, δεν εντοπίζεται οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης. Οι ποινές φυλάκισης συνεπώς θα είναι άμεσες. Ο χρόνος κράτησης δε με βάση τις ποινές που επιβλήθηκαν, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 τελούσε υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση. Τέλος, εκδίδεται διάταγμα αποζημίωσης και διατάσσεται ο κατηγορούμενος 1 όπως καταβάλει στη Γαβριέλα Μιχαηλίδου (Μ1 στο κατηγορητήριο) το ποσό των €150.-. Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αναστέλλεται και θα ενεργοποιηθεί 2 μήνες μετά την αποφυλάκιση του κατηγορούμενου. (Υπ.) ........................................ Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος/Διάρρηξη και κλοπή/Απόπειρα διάρρηξης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο