Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Μιχάλη Τζιάζα, Αρ. Υπόθεσης: 2344/15, 30/6/2017

(1)/04, η εξ' ακοής μαρτυρία, δεν αποκλείεται πλέον γι' αυτό και μόνο το λόγο. Η βαρύτητα όμως που θα της προσδοθεί, εναπόκειται στο Δικαστήριο το οποίο κατά την κρίση του, μπορεί να λάβει υπόψη του διάφορους παράγοντες οι οποίοι ενδεικτικά και μόνο εκτίθενται στο Νόμο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση κρίνεται ότι θα πρέπει να προσδοθεί στην εξ' ακοής αυτή μαρτυρία, πλήρης βαρύτητα. Και αυτό λόγω της θετικής εντύπωσης που σχημάτισα για τους δύο μάρτυρες, οι οποίοι κατέθεσαν με σταθερό και θετικό τρόπο τα όσα περιήλθαν σε γνώση τους μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων τους και οι οποίοι δεν διαφάνηκε να έχουν κανένα απολύτως λόγο να τα παραποιήσουν ή να τα διαστρεβλώσουν. Ο Μ.Κ.4 είναι υπεύθυνος στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λεμεσού. Και αυτού η εμπλοκή του στην υπόθεση ήταν περιορισμένη, αφού αυτός ήταν απλώς το πρόσωπο στο οποίο ο αλλοδαπός έκαμε την καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου, όταν ζήτησε να μιλήσει εμπιστευτικά σε κάποιο υπεύθυνο άτομο της υπηρεσίας. Στην ουσία, ο μάρτυρας μετέφερε τα όσα ο αλλοδαπός του είχε καταγγείλει. Αναφέρθηκε περαιτέρω και στις ενέργειες που ο ίδιος έκαμε, όπως να διαπιστώσει την ταυτότητα του ατόμου στο οποίο αναφερόταν ο παραπονούμενος, τα περί της αίτησης που υπέβαλε ο παραπονούμενος και να ενημερώσει τον υπεύθυνο της ΥΑΜ Λεμεσού για την ύπαρξη της καταγγελίας. Και για τον μάρτυρα αυτόν σχημάτισα θετική εντύπωση, για αυτό και η μαρτυρία του γίνεται πλήρως αποδεκτή. Πλήρης βαρύτητα θα προσδοθεί και στην εξ' ακοής μαρτυρία την οποία προσήγαγε για τους ίδιους λόγους για τους οποίους προσδόθηκε βαρύτητα και στην εξ' ακοής μαρτυρία που προσήγαγαν οι ανακριτές της υπόθεσης ( Μ.Κ.1 και 2). Μ.Κ.5 ήταν ο ασφαλιστικός σύμβουλος στον οποίο ο κατηγορούμενος αποτάθηκε για ετοιμασία ασφαλιστηρίου συμβολαίου για νοσοκομειακή περίθαλψη του παραπονούμενου, έγγραφο που σύμφωνα με την προσαχθείσα μαρτυρία, ήταν απαραίτητο για υποβολή της αίτησης του τελευταίου. Σύμφωνα με τις οδηγίες που του έδωσε ο κατηγορούμενος και με βάση αντίγραφο του διαβατηρίου του παραπονούμενου που του παρέδωσε ο κατηγορούμενος, ο μάρτυρας ετοίμασε τέτοιο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ο κατηγορούμενος του ξόφλησε τα ασφάλιστρα που ανέρχονταν στο ποσό των Ε185=. Ούτε και η μαρτυρία αυτού, αμφισβητήθηκε στην ουσία της, αφού η μοναδική ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση είχε περισσότερο πληροφοριακό χαρακτήρα και αφορούσε τη διάρκεια ισχύος του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Για το λόγο αυτό η μαρτυρία του γίνεται πλήρως αποδεκτή. Ο Μ.Κ.6, ήταν το πρόσωπο που γνώριζε και παραπονούμενο και κατηγορούμενο και αυτός που τους έφερε σε επαφή με σκοπό ο δεύτερος, να βοηθήσει τον πρώτο. Με τον κατηγορούμενο διατηρεί από αρκετά χρόνια, μέχρι και σήμερα φιλική σχέση, ενώ όταν γνώρισε τον παραπονούμενο στον οποίο είχε ενοικιάσει το διαμέρισμα του, ανέπτυξε και μαζί του φιλική σχέση. Όταν ο παραπονούμενος του ανάφερε ότι αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα όσο αφορά την ανανέωση της άδειας παραμονής του στην Κύπρο, τον έφερε σε επαφή με τον κατηγορούμενο για να τον βοηθήσει και ήταν παρών στην πρώτη τους συνάντηση που έγινε στο Starbugs. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τον Μ.Κ.6 και έχω παρατηρήσει επίσης με ιδιαίτερη προσοχή την όλη στάση και συμπεριφορά του όταν αυτός κατάθετε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Και αυτό γιατί όπως και ο ίδιος δέχθηκε, πέρα από τη φιλική σχέση που ανέπτυξε και με τον παραπονούμενο όταν αυτός βρισκόταν στην Κύπρο, συνδέεται με φιλική σχέση με τον κατηγορούμενο για πολλά χρόνια. Συνεπώς η μαρτυρία του πρέπει να αντικρυσθεί με ιδιαίτερη προσοχή καθότι δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί να προσπαθήσει να την προσαρμόσει, για να βοηθήσει τον κατηγορούμενο με στόχο να απαλλαγεί των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. Όμως και παρά το γεγονός αυτό που πρέπει να λεχθεί ότι όχι μόνο δεν απέκρυψε, αλλά από την αρχή με καθαρότητα δήλωσε λέγοντας μάλιστα ότι μέχρι σήμερα διατηρεί αυτή την φιλική σχέση με τον κατηγορούμενο, δεν έχω διακρίνει οτιδήποτε στη μαρτυρία του ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία της. Και αυτό γιατί κατάθεσε με σταθερότητα, αμεσότητα και σαφήνεια και χωρίς κανένα ενδοιασμό. Για αυτό και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Η Μ.Κ. 8 εργάζεται στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και ήταν το πρόσωπο που εξέτασε την αίτηση του παραπονούμενου. Με βάση την αίτηση αυτή, του χορηγήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής από τις 29/8/2014 μέχρι τις 11/8/2015. Εξήγησε τη διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις και διευκρίνισε ότι μια τέτοια αίτηση πρέπει να εξετάζεται μέσα σε προθεσμία 4 μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Και αυτής η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή αφού δεν διέκρινα οτιδήποτε ικανό να την κλονίσει. Μ.Κ.9 ήταν ο υπαστυνόμος Γ. Γεωργίου, υπεύθυνος του κλιμακίου της ΥΑΜ Λεμεσού στην οποία κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε ο κατηγορούμενος. Ο μάρτυρας εξήγησε τη διαδικασία που ακολουθείται για παραλαβή αίτησης άδειας παραμονής, για καταβολή των απαιτούμενων τελών και αναφέρθηκε στα καθήκοντα που είχε στην υπηρεσία του ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο και στα οποία και σε καμία περίπτωση δεν περιλαμβανόταν η λήψη αιτήσεων ανανέωσης αδειών παραμονής σε αλλοδαπούς, αφού για να μπορεί ο κατηγορούμενος να πράξει κάτι τέτοιο, θα έπρεπε η περίπτωση να σχετίζεται με συγγενικό του πρόσωπο και μόνο εάν προηγουμένως εξασφάλιζε άδεια από τον ίδιο. Ήταν δε απόλυτα θετικός ότι ο κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση δεν του ζήτησε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση για να προωθήσει άδεια παραμονής είτε συγγενικού του, είτε οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Και ο μάρτυρας αυτός, μαρτύρησε τα όσα είχαν περιέλθει σε γνώση του μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του χωρίς να διακρίνω οτιδήποτε ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία του. Για αυτό και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή, εκτός μόνο από ένα σημείο στο οποίο απάντησε καταλήγοντας μόνος του σε συμπέρασμα και όχι περιγράφοντας κάποιο γεγονός. Αυτό ήταν όταν ρωτήθηκε που συμπληρωνόταν η αίτηση από κάποιο μέλος της ΥΑΜ όταν αφορούσε συγγενικό του πρόσωπο και στην οποία απάντησε κατά λέξη «Λογικά στον χώρο μας, όχι κάπου αλλού». Ο Μ.Κ.9 προσήγαγε και εξ' ακοής μαρτυρία λέγοντας ότι όπως ο λοχίας 4750 Μ. Θεοδοσίου του είχε αναφέρει, ο παραπονούμενος είχε και στο παρελθόν προσπαθήσει να δωροδοκήσει τον συγκεκριμένο λοχία προσφέροντας του ως δώρο μία φανέλα μάρκας Ralph Lauren. Για τον λόγο αυτό μάλιστα όταν ο παραπονούμενος ζήτησε ξανά άδεια παραμονής δεν του δόθηκε γιατί ο μάρτυρας αυτό θεώρησε ορθό να πράξουν ως υπηρεσία. Βαρύτητα θα αποδοθεί στην εξ' ακοής αυτή μαρτυρία για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω και για τους οποίους προσδόθηκε βαρύτητα στην εξ' ακοής μαρτυρία που προσήγαγαν οι Μ.Κ.1, 2 και 4 και για τους πρόσθετους δύο λόγους. Γιατί με σαφήνεια ο μάρτυρας δήλωσε την πηγή των πληροφοριών του που ήταν ο ίδιος ο λοχίας Θεοδοσίου και γιατί όπως διαφάνηκε από την ακόλουθη απάντηση του και ο ίδιος ο μάρτυρας ενεπλάκη στην παλαιότερη αυτή περίπτωση, όταν ο παραπονούμενος είχε ζητήσει ξανά άδεια παραμονής και αυτή δεν του δόθηκε. Είπε χαρακτηριστικά «... θεώρησα ότι δεν θα έπρεπε να δοθεί πλέον άλλη παράταση κάτω από αυτές τις συνθήκες». Πρέπει δε στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι τα όσα εκτίθενται στο Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση και είναι η κατάθεση που έδωσε ο λοχίας Θεοδοσίου, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Και αυτό γιατί η κατάθεση αυτή δεν κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο. Σύμφωνα με το λόγο της απόφασης στην υπόθεση Γιώργος Μελάς v. Κυριάκου Κυριάκου

(2003)1 ΑΑΔ 826, η μαρτυρία που καταγράφεται σε τεκμήριο που κατατέθηκε προς αναγνώριση παραμένει ανενεργή μέχρις ότου υπάρξει αναγνώριση και κατάθεση του εγγράφου από τον αρμόδιο μάρτυρα για να καταστεί πλέον κανονικό τεκμήριο και έτσι η μαρτυρία που έχει προκύψει από τις απαντήσεις που έχουν δοθεί ως προς το περιεχόμενο του να καταστεί ενεργή. Κάτι που δεν συνέβη στην εξεταζόμενη περίπτωση αφού η κατάθεση του λοχία Θεοδοσίου παρέμεινε απλώς ως τεκμήριο για αναγνώριση. Ως Μ.Κ.10 κατάθεσε ο ίδιος ο παραπονούμενος. Αυτός ισχυρίσθηκε ότι έδωσε στον κατηγορούμενο το ποσό των Ε1.000=, το οποίο ο τελευταίος του ζήτησε κατά την πρώτη τους συνάντηση στο Starbugs, στην παρουσία του Μ.Κ.

1. Όπως ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει, το ποσό αυτό αντιπροσώπευε τα έξοδα που ήταν απαραίτητα για την ανανέωση της άδειας παραμονής του. Ισχυρίσθηκε ακόμα ότι στην συνέχεια ο κατηγορούμενος του ζήτησε ακόμα Ε250= με Ε300=, για να επισπεύσουν τη διαδικασία που καθυστερούσε. Παρόλο που από την αρχή μέχρι το τέλος της μαρτυρίας του επέμενε στους ισχυρισμούς του, δεν αισθάνομαι καθόλου ασφαλής να τους αποδεχθώ ως αληθείς. Και αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Σημαντικό στοιχείο που κλονίζει την αξιοπιστία του είναι ότι τα ουσιαστικά αυτά σημεία της μαρτυρίας του, βρίσκονται σε αντίθεση με άλλη μαρτυρία που προσκομίσθηκε και πάλι από την κατηγορούσα αρχή και συγκεκριμένα του Μ.Κ.6 και η οποία για τους λόγους που προαναφέρονται έγινε αποδεκτή. Ο Μ.Κ.6, όχι μόνο δεν επιβεβαίωσε τους βασικούς αυτούς ισχυρισμούς του παραπονούμενου, αλλά αντίθετα τον διέψευσε. Ενώ ο παραπονούμενος ισχυρίσθηκε ότι κατά την πρώτη κοινή συνάντηση και των τριών στο Starbugs, o κατηγορούμενος και στην παρουσία του Μ.Κ.6 του ζήτησε το ποσό των Ε1.000= και ότι όταν ο παραπονούμενος πληροφόρησε τον Μ.Κ.6 ότι έδωσε στον κατηγορούμενο το ποσό αυτό, ο πρώτος τον μάλωσε για αυτό, ο Μ.Κ.6 δεν επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς του αυτούς. Αντίθετα καμία αναφορά δεν έκαμε με την οποία να επιβεβαιώνει ότι στην παρουσία του ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον παραπονούμενο το ποσό των Ε1.000=. Είπε μόνο ότι ποτέ ο παραπονούμενος δεν του παραπονέθηκε για οτιδήποτε που είχε σχέση με την απαίτηση χρημάτων από τον κατηγορούμενο και ότι όταν ο παραπονούμενος έφευγε από το διαμέρισμα, του είπε ότι ανέμενε την viza του και τίποτε παραπάνω. Πρέπει να λεχθεί ότι ο ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι ο Μ.Κ.6 τον μάλωσε όταν πληροφορήθηκε για την καταβολή του ποσού των Ε1.000=, δημιουργεί και ένα ερώτημα, εύλογο κατά την κρίση μου. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου, ο Μ.Κ.6 ήταν παρών όταν ο κατηγορούμενος του ζήτησε το ποσό των Ε1.000= στην κοινή συνάντηση που είχαν και οι τρείς και άκουσε την απαίτηση αυτή του κατηγορούμενου, ισχυρισμός που θα επαναλάβω δεν επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Κ.
2. Εφόσον λοιπόν ήταν παρών όταν του ζητήθηκε η καταβολή του ποσού αυτού, το αναμενόμενο θα ήταν να τον συμβουλεύσει άμεσα ότι δεν θα έπρεπε να το καταβάλει στον κατηγορούμενο και όχι να παραμείνει αδρανής και αμέτοχος και εκ των υστέρων και μόνο, μετά την καταβολή δηλαδή του ποσού, να τον μαλώσει για αυτό. Γιατί δεν είναι λογικό να μην τον προειδοποιήσει τουλάχιστον και να του πει ότι αυτό το ποσό δεν είχε υποχρέωση να το καταβάλει. Διότι το αναμενόμενο θα ήταν έστω και μετά την συνάντηση που είχαν και οι τρεις, έστω και στην απουσία του κατηγορούμενου, να προειδοποιήσει τον παραπονούμενο και να του πει τα πιο πάνω. Όχι να παραμείνει αδρανής και αμέτοχος και να τον μαλώσει μόνο εκ των υστέρων. Ενόψει της αποδοχής της μαρτυρίας του Μ.Κ.6, η οποία και στην έκταση που προαναφέρεται βρίσκεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ίδιου του παραπονούμενου, μαρτυρία που θα επαναλάβω προήλθε από την ίδια την κατηγορούσα αρχή, δεν μπορώ να αποδεχθώ τα όσα ο παραπονούμενος ισχυρίσθηκε, αφού όλα τα πιο πάνω, που είναι σημαντικά, κλονίζουν σε μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία του. H μαρτυρία του, βρίσκεται σε αντίθεση όχι μόνο με αυτήν του Μ.Κ.6 αλλά και με εξ' ακοής μαρτυρία που προσήγαγαν και πάλι μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα οι Μ.Κ.2 και 4 και στην οποία για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω προσδόθηκε πλήρης βαρύτητα. Ενώ ο παραπονούμενος ισχυρίσθηκε ότι έδωσε τα χρήματα στον κατηγορούμενο σε συνάντηση που είχαν στο Starbugs, o M.K.2 είπε ότι ο παραπονούμενος τους είχε αναφέρει ότι έδωσε τα χρήματα αυτά στον κατηγορούμενο σε συναντήσεις που είχαν στο Starbugs αλλά και στην ψαροταβέρνα Σάρτζιης. Ενώ ο παραπονούμενος ισχυρίσθηκε ότι ο κατηγορούμενος του ζήτησε επιπλέον από τα Ε1.000= που του είχε ήδη καταβάλει, την καταβολή πρόσθετου ποσού Ε250=με Ε300=, όπως ο Μ.Κ.4 προέβαλε, αυτό που ο παραπονούμενος του είχε αναφέρει ήταν ότι ο κατηγορούμενος του ζήτησε επιπλέον το ποσό των Ε300= και όχι Ε250= με Ε300=. Και στα σημεία αυτά παρατηρείται δηλαδή αντίφαση μεταξύ της εξ' ακοής μαρτυρίας που προσήγαγαν οι Μ.Κ.2 και 4, με τα όσα ο ίδιος ο παραπονούμενος προέβαλε. Πρόσθετα με τα πιο πάνω, υπάρχουν και κάποια άλλα στοιχεία στη μαρτυρία του, που κλονίζουν την αξιοπιστία του και δεν μου επιτρέπουν να την αποδεχθώ ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Ένα τέτοιο, είναι η άποψη που εξέφρασε χωρίς κανένα μάλιστα ενδοιασμό και επιφύλαξη ότι δηλαδή, ο κατηγορούμενος εξαπάτησε και άλλα πρόσωπα. Και αυτό γιατί τον άκουσε όπως ισχυρίσθηκε να μιλά στο τηλέφωνο και να λέει στα Αγγλικά «ok my friend, your visa will be ready in a few days». Θεωρώ ότι ακόμα και εάν πράγματι άκουσε τον κατηγορούμενο σε κάποιες περιπτώσεις να αναφέρει τα πιο πάνω, η σπουδή με την οποία εξέφρασε την άποψη αυτή, με απόλυτο μάλιστα τρόπο, καταδεικνύει αν μη τι άλλο την στάση του προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου. Στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ισχυρίσθηκε ότι μετά την συνάντηση που είχε με τον κατηγορούμενο στην ψαροταβέρνα «Σάρτζιης» στη Λεμεσό, κατά την οποία ο τελευταίος του ζήτησε να του δώσει ακόμα Ε250=με Ε300= για να τα δώσουν σε κάποιον στην Λευκωσία στην προσπάθεια τους να επισπευσθεί η διαδικασία που καθυστερούσε, ο κατηγορούμενος του τηλεφώνησε ακόμα μία φορά για να του πει ότι θα υπήρχε ακόμα λίγη καθυστέρηση. Αντεξεταζόμενος όμως, ισχυρίσθηκε ότι μετά την συγκεκριμένη συνάντηση τους ο κατηγορούμενος «σταμάτησε να απαντά στις τηλεφωνικές του επικοινωνίες». Ενώ αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε ότι ο κατηγορούμενος του υποσχέθηκε να του εξασφαλίσει άδεια παραμονής, στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία αναφέρει, σε δύο μάλιστα περιπτώσεις, ότι αυτό που ο κατηγορούμενος του είχε πει, ήταν μόνο ότι υπήρχε τέτοια δυνατότητα. Όπως δε διαφάνηκε από την προσαχθείσα από την κατηγορούσα αρχή μαρτυρία, ο κατηγορούμενος σε κανένα στάδιο δεν διαφάνηκε να έχει αποταθεί σε συνάδελφο του για να ζητήσει οτιδήποτε σε σχέση με την αίτηση του παραπονούμενου. Κανένας από τους μάρτυρες κατηγορίας δεν ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο, ούτε διαφάνηκε να υπήρξε οποιαδήποτε παρέμβαση του κατηγορούμενου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν αισθάνομαι καθόλου ασφαλής να αποδεχθώ τη μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω, εκτός βέβαια από το μέρος εκείνο που αποτέλεσε κοινό έδαφος. Μ.Κ.11 ήταν αστυφύλακας που υπηρετεί στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης και αυτή που παρέλαβε την αίτηση του παραπονούμενου και προχώρησε στην εγγραφή του ως επισκέπτη. Όπως είπε, μετά την υποβολή της και επειδή στα έγγραφα που είχαν παρουσιασθεί υπήρχαν κάποιες ελλείψεις, ειδοποίησε τον παραπονούμενο, ο οποίος και επισκέφθηκε ακόμα δύο φορές την υπηρεσία της παρουσιάζοντας κάποια πρόσθετα έγγραφα και δίδοντας κάποιες διευκρινήσεις. Και αυτή μαρτύρησε τα όσα περιήλθαν σε γνώση της μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων της χωρίς να διακρίνω οτιδήποτε ικανό να την κλονίσει, για αυτό και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. M.K.12, ήταν ο λοχίας 1213 Φ. Ευθυβούλου ο οποίος με τη βοήθεια διερμηνέα, του Μ.Κ.13, έλαβε από τον παραπονούμενο γραπτή κατάθεση. Και αυτός μαρτύρησε τα όσα περιήλθαν σε γνώση του μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του και για αυτό αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Όπως προαναφέρεται ο κατηγορούμενος επέλεξε και κατάθεσε ενόρκως, δίδοντας την δική του εκδοχή. Αυτός δέχθηκε ότι πράγματι βοήθησε τον παραπονούμενο στην ετοιμασία της αίτησης που υπέβαλε και στην ετοιμασία ενοικιαστηρίου εγγράφου και ασφαλιστηρίου συμβολαίου και ότι του διευθέτησε ραντεβού για να μεταβεί στην υπηρεσία και να υποβάλει την αίτηση, κάτι που πράγματι έκανε ο παραπονούμενος στις 10/7/
3. Υποστήριξε την αθωότητα του επιμένοντας στη θέση ότι απλώς και μόνο βοήθησε τον παραπονούμενο γιατί αυτό του το είχε ζητήσει ένας κοινός τους φίλος, ο Μ.Κ.6 και ισχυρίσθηκε ότι ο λόγος που ο παραπονούμενος προχώρησε στην καταγγελία εναντίον του, ήταν για να μπορέσει να παραμείνει στην Κύπρο όταν διαπίστωσε ότι η αίτηση του παρουσίαζε κάποια προβλήματα και ανησύχησε ότι θα τον έδιωχναν. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει, παρατηρώντας την όλη στάση και συμπεριφορά του, δεν έχω πεισθεί ότι μαρτύρησε την αλήθεια, αλλά θεωρώ ότι προσπάθησε να εκθέσει τα γεγονότα με τρόπο που να τον βοηθά στην υπόθεση του. Και αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Σημαντικές απορίες δημιουργούνται από τον γενικότερο τρόπο που συμπεριφέρθηκε από την αρχή της γνωριμίας του με τον παραπονούμενο, μέχρι και την διακοπή των σχέσεων τους. Κατ' αρχήν από την προθυμία του να προβεί σε όλες εκείνες τις ενέργειες στις οποίες προέβη για να διευκολύνει κάποιο άτομο το οποίο δεν γνώριζε προηγουμένως, απλώς και μόνο γιατί του το ζήτησε κάποιος φίλος του. Και αυτό λαμβανομένου υπόψη ότι δεν αρκέστηκε απλώς να του δώσει κάποιες πληροφορίες για το πώς θα έπρεπε να προχωρήσει, ακόμα και βοηθώντας τον στην διευθέτηση του ραντεβού στην υπηρεσία, κάτι που θα ήταν πολύ πιο εύκολα αποδεκτό, αλλά προβαίνοντας και σε άλλες ενέργειες μέχρι που ο ίδιος μετέβη σε ασφαλιστή για να εξασφαλίσει για τον παραπονούμενο ασφαλιστήριο συμβόλαιο που ήταν απαραίτητο για την υποβολή της αίτησης, κάτι το οποίο δεν θεωρώ ότι είναι αναμενόμενο από κάποιον από τον οποίο ζητήθηκε απλώς βοήθεια από ένα φίλο. Οι απορίες αυτές εντείνονται από το γεγονός ότι και σύμφωνα πάντα με την εκδοχή του και ενώ στο μεταξύ ανέπτυξαν κάποιες φιλικές σχέσεις με τον παραπονούμενο και είχαν μεταξύ τους κοινωνικές συναντήσεις, μετά την τελευταία συνάντηση που είχαν στην ψαροταβέρνα Σάρτζιης, διέκοψαν εντελώς ξαφνικά επαφή χωρίς να ενδιαφερθεί καν να μάθει έστω την κατάληξη της αίτησης του παραπονούμενου. Ενώ δηλαδή από τη μια ο κατηγορούμενος επέδειξε τόση προθυμία να βοηθήσει τον παραπονούμενο απλώς και μόνο γιατί του το είχε ζητήσει ένας κοινός τους φίλος, έχοντας μάλιστα μεσολαβήσει αρκετές φιλικές συναντήσεις μεταξύ τους στην προσπάθεια του να τον βοηθήσει, στην συνέχεια εντελώς ξαφνικά διέκοψε κάθε επαφή που είχε δημιουργήσει μαζί του, χωρίς καθόλου να ενδιαφερθεί για την πορεία της αίτησης. Δήλωσε άγνοια για την οικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου. Και αυτό παρά το ότι είχε πληροφορηθεί ότι αυτός αξίωνε δικαστικά κάποια εκατομμύρια. Για να δικαιολογήσει δε τα όσα ανάφερε επί του ζητήματος, είπε ότι τα χρήματα αυτά ο παραπονούμενος τα αξίωνε όχι μόνος του, αλλά μαζί με τους συνεταίρους του, κάτι βέβαια που δεν είναι καθόλου πειστικό. Απορίες δημιουργεί και ο ισχυρισμός του ότι κατά την συνάντηση που είχαν με τον παραπονούμενο στην ψαροταβέρνα Σάρτζιης μετά την υποβολή της αίτησης, δεν αναφέρθηκαν καν στο ζήτημα στο ζήτημα αυτό. Τούτο όμως δεν είναι καθόλου αναμενόμενο από δύο άτομα που ήλθαν σε επαφή για συγκεκριμένο σκοπό, αναπτύσσοντας μάλιστα στο μεταξύ κάποιες φιλικές σχέσεις. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν ειλικρινής ούτε και για τις σχέσεις που διατηρεί σήμερα με τον Μ.Κ.
4. Σε κάποιο σημείο ισχυρίσθηκε ότι σήμερα πλέον δεν τον συναντά, ενώ σε κάποιο άλλο είπε κάτι διαφορετικό. Είπε κατά λέξη «Τα τελευταία 3 χρόνια λόγω της υπόθεσης διακόψαμε. Λίγο συχνά κυκλοφορούμε για φαγητό, για καφέ». Αντίθετα ο Μ.Κ.6 ανάφερε ότι οι μεταξύ τους σχέσεις είναι οι ίδιες όπως παλιά και ότι εξακολουθούν να συναντιούνται συχνά. Σε άλλο δε σημείο ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι μετά την πρώτη κοινή συνάντηση που είχε με τον παραπονούμενο και τον Μ.Κ.6, δεν ξαναείδε τον τελευταίο, ούτε και μίλησαν μεταξύ τους για το ζήτημα του παραπονούμενου. Και αυτό σε αντίθεση και πάλι με τη μαρτυρία του Μ.Κ.6 ο οποίος είπε ότι όταν σε κάποια στιγμή έψαχνε τον παραπονούμενο και δεν μπορούσε να τον εντοπίσει, μίλησαν με τον κατηγορούμενο ο οποίος και του είπε για την καταγγελία στην οποία ο παραπονούμενος προέβη. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν απαντούσε ευθέως, αλλά με υπεκφυγές. Μια τέτοια περίπτωση παρατηρείται όταν αντεξεταζόμενος ερωτάτο γιατί στην αίτηση που υπέβαλε ο παραπονούμενος για ανανέωση της άδειας παραμονής του και την οποία συμπλήρωσε ο ίδιος, κατέγραψε ότι ο λόγος υποβολής της αίτησης ήταν ότι ο παραπονούμενος ήθελε να παραμείνει στην Κύπρο ως επισκέπτης. Όταν τελικά δέχθηκε ότι ο ίδιος είχε σκεφτεί και καταγράψει τον λόγο αυτό, ενώ στην πραγματικότητα δεν ίσχυε, απάντησε ότι ο λόγος που το έπραξε ήταν γιατί σε αυτήν την περίπτωση η διαδικασία της ανανέωσης είναι απλή, ενώ αν καταγραφόταν ο πραγματικός λόγος θα έπρεπε να ακολουθηθεί άλλη διαδικασία, υποστηρίζοντας τελικά ότι αυτή ήταν η διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί. Ο κατηγορούμενος παρουσίασε και επιλεκτική μνήμη. Ενώ μπορούσε να θυμηθεί τι έκανε σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, δεν μπορούσε να θυμηθεί κάποια γεγονότα που σχετίζονταν με την ημέρα κατά την οποία μετέβησαν στην ψαροταβέρνα Σάρτζιης και κατά την οποία και σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου του είχε ζητήσει το πρόσθετο ποσό των Ε250= με Ε300=. Πέρα από όλα τα πιο πάνω και η γενικότερη στάση και συμπεριφορά του ήταν τέτοια που πρόσθετα με τα πιο πάνω δεν μου επέτρεψαν να σχηματίσω για αυτόν θετική εντύπωση ως μάρτυρα της αλήθειας. Σε πολλές περιπτώσεις ιδιαίτερα όταν του υποβάλλονταν καίριες ερωτήσεις ήταν εμφανώς αμήχανος και απέφευγε να βλέπει προς το Δικαστήριο. Σε άλλες δε χειρονομούσε και έκανε μορφασμούς. Σε κάποιες άλλες, στις οποίες φαινόταν να ένοιωθε πιεσμένος, σηκωνόταν από το εδώλιο του μάρτυρα από όπου κατέθετε, με πιο χαρακτηριστική αυτήν κατά την οποία αντεξεταζόταν για τον λόγο που κατέγραψε στην αίτηση ότι ο παραπονούμενος ζητούσε την ανανέωση της άδειας παραμονής του και αναφέρεται πιο πάνω. Είναι προφανές ότι από τη στιγμή που η μαρτυρία του παραπονούμενου δεν έγινε αποδεκτή, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ότι ο κατηγορούμενος ζήτησε, δέχθηκε ή έλαβε ή συμφώνησε ή αποπειράθηκε να δεχθεί ή να λάβει τα χρηματικά ποσά που πιο πάνω αναφέρονται. Ως αποτέλεσμα δεν έχει αποδειχθεί το συστατικό αυτό στοιχείο που ενυπάρχει στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Είναι συνεπώς όλες καταδικασμένες σε αποτυχία. Και αυτό γιατί όπως είναι νομολογημένο η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε συστατικού στοιχείου που την συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή (βλ. Λοίζουv. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363 και Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός

(2001)2 ΑΑΔ 18). Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου, 2002

(2)ΑΑΔ 246: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την εκδοχή των μαρτύρων κατηγορίας. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει την υποχρέωση να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο, πολύ ορθά, μετά την απόρριψη της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής, δεν μπορούσε να προσπαθήσει μέσα από τη συμπεριφορά του εφεσίβλητου να αντλήσει συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να στοιχειοθετούσαν την ενοχή του...... Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσείοντα εγείρει, δεν θα ήταν δυνατό να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και αν είναι αυτές, δεν επιτρέπονται (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363).» Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Criminal/final Dekasmos dimosiou litourgou cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο