Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Roman Smirnov, Αρ. Υπόθεσης: 7904/17, 18/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2017:15 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7904/17 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Roman Smirnov Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 18.7.2017 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Γ. Ιωαννίδου Για τον Κατηγορούμενο : κος Π. Λοΐζου Κατηγορούμενος παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες, το αδίκημα της συνωμοσίας κατά παράβαση των άρθρων 371, 282, 283, 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, της ληστείας κατά παράβαση των άρθρων 282, 283, 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και της επίθεσης με πρόκληση πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 243, 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος την 19.11.2014 συνωμότησε με τέσσερα άλλα πρόσωπα να διαπράξουν κακούργημα, ήτοι ληστεία. Την 19.11.2014 με βάση τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας έκλεψε από τη Liudmila Kutsia χρηματοκιβώτιο που περιείχε το ποσό των €40.000 και τιμαλφή αξίας €689.200, περιουσία της Nana Kislyak και του Vladimir Kislyak και κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής χρησιμοποίησε πραγματική βία κατά της Liudmila Kutsia με σκοπό να αποκτήσει ή κατακρατήσει τα κλαπέντα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 3ης κατηγορίας την ίδια ημέρα ήτοι τη 19.11.2014 ο κατηγορούμενος επιτέθηκε και προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στη Liudmila Kutsia. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για ακρόαση την 23.10.
- Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει μέχρι τότε υπό κράτηση. Προς τούτο επικαλέστηκε τον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του, λόγω της σοβαρής πιθανότητας καταδίκης όπως προκύπτει από την υπάρχουσα μαρτυρία, της σοβαρότητας των αδικημάτων, σε συνδυασμό με τις πολυετείς ποινές φυλάκισης που προβλέπονται από το Νόμο και επιβάλλονται για παρόμοιας φύσης αδικήματα με αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Παρέπεμψε σε διάφορα μέρη της μαρτυρίας προς υποστήριξη των θέσεων της. Έδωσε δε ιδιαίτερη έμφαση στη μαρτυρία του Grigoras Dumitru, MK3 στον πίνακα μαρτύρων, που θα αναφέρεται μετά απλώς ως "ΜΚ3". Συμπλήρωσε δε ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από τη Ρωσία, δεν διατηρεί στενούς δεσμούς με την Κύπρο και ο κίνδυνος να διαφύγει στο εξωτερικό από μη ελεγχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας είναι έκδηλος. Παρέπεμψε δε το Δικαστήριο σε σχετική Νομολογία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου έφερε ένσταση στο αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Υποστήριξε ότι από το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Αναφερόμενος στο μαρτυρικό υλικό ο συνήγορος επεσήμανε ότι σύμφωνα με το "πρακτικό αναγνώρισης προσώπου κατά τη φωτογραφία" ημερομηνίας 15.12.2015, που έχει ληφθεί στη Μολδαβία, ο συναυτουργός Grigoras Dumitru - ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου - ο οποίος εμπλέκει τον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση, αναφέρει ότι το πρόσωπο στην φωτογραφία που του επιδείχθηκε έχει "πολλά κοινά χαρακτηριστικά" με τον κατηγορούμενο αλλά δεν ήταν σίγουρος. Ο συνήγορος, αμφισβήτησε την ορθότητα της διαδικασίας αναγνώρισης μέσω φωτογραφιών που ακολουθήθηκε. Κατέληξε ότι η μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του πελάτη του είναι πολύ αδύνατη ενώ όσον αφορά τις κατηγορίες της ληστείας και της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, κατηγορίες 2 και 3, αντίστοιχα, είναι ανύπαρκτη. Ο συνήγορος υποστήριξε ακόμη ότι υπήρξε καθυστέρηση εκ μέρους της Αστυνομίας στην καταχώριση της παρούσας υπόθεσης έχοντας υπόψη ότι η κατάθεση του ως άνω συναυτουργού και το πρακτικό αναγνώρισης προσώπου από φωτογραφία φέρουν ημερομηνίας 28.10.2015 και 15.12.2015 αντίστοιχα. Τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι η Αστυνομία όχλησε τον κατηγορούμενο σε σχέση με την παρούσα υπόθεση σε κάποια ημερομηνία το Φθινόπωρο του 2014, το Νοέμβριο του 2015 και πρόσφατα και παρά ταύτα ο κατηγορούμενος δεν άλλαξε διεύθυνση, ούτε διέφυγε από την Κύπρο, στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν, σύμφωνα με το συνήγορο του, ότι δεν υπάρχει πρόθεση εκ μέρους του να μην παρουσιαστεί κατά τη δίκη του. Ο κ. Λοΐζου ανέφερε ακόμα ότι ο κατηγορούμενος είναι κάτοικος Κύπρου τα τελευταία 8 χρόνια, επαγγέλλεται τον κτηματομεσίτη και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Είναι νυμφευμένος με Ευρωπαία πολίτη και από τον γάμο του έχει αποκτήσει μια θυγατέρα η οποία φοιτά στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Τύχωνα. Εισηγήθηκε όπως ο πελάτης του αφεθεί ελεύθερος υπό όρους και εκδήλωσε την προθυμία του αν του ζητείτο να παράσχει ικανοποιητική εγγύηση. Σύμφωνα με το Άρθρο 11.1 του Συντάγματος, ο κανόνας είναι ότι «Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφάλειας». Το δικαίωμα αυτό περιορίζεται μόνο υπό τους όρους που το Σύνταγμα θέτει (Άρθρο 11.2) και υπό τις προϋποθέσεις και τους περιορισμούς που η νομολογία έθεσε ώστε η κράτηση ενός κατηγορουμένου να δικαιολογείται στη συγκεκριμένη περίπτωση ως εξαίρεση στο γενικό κανόνα. Όπως δε ο Δικαστής Καλλής αναφέρει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κώστας Ευστρατίου Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας[1]: «Σύγκριση της κυπριακής νομολογίας με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποκαλύπτει ότι οι δύο νομολογίες είναι απόλυτα ταυτισμένες. Σύμφωνα με το σύγγραμμα "Law of the European Convention on Human Rights" των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, σελ. 139: "It is well established that a person must be released pending trial unless the state can show that there are 'relevant and sufficient' reasons to justify his continued detention. The Court has identified four grounds upon which the refusal of bail may be justified: the danger of flight, interference with the course of justice, the prevention of crime and the preservation of public order.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Είναι καλά καθιερωμένο ότι ένα πρόσωπο πρέπει να αφήνεται ελεύθερο εκκρεμούσης της δίκης του εκτός εάν η πολιτεία υποδείξει ότι υπάρχουν σχετικοί και επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν τη συνεχιζόμενη κράτηση. Το δικαστήριο έχει καθορίσει τέσσερεις λόγους οι οποίοι δικαιολογούν την άρνηση να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ένας κατηγορούμενος: ο κίνδυνος διαφυγής, παρέμβαση στην πορεία απονομής της δικαιοσύνης, την πρόληψη του εγκλήματος και την προστασία της έννομης τάξης». Νομοθετικά στην Κύπρο, το θέμα ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155[2]. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο δικαστήριο, αποτελεί ένα από τους λόγους που μπορεί να δικαιολογήσει την κράτησή του. Για το ζήτημα του κινδύνου διαφυγής σχετικά είναι τα ακόλουθα από το σύγγραμμα Law of the European Convention on Human Rights των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, που επίσης υιοθετήθηκαν στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω: «DANGER OF FLIGHT Most cases have concerned the danger of flight. The general test the Court applies when assessing the refusal of bail on this ground is found in the Stogmuller case, A9 p.44
(1969), where it said: There must be a whole set of circumstances... which give reason to suppose that the consequences and hazards of flight will seem to him to be a lesser evil than continued imprisonment'.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Οι πλείστες υποθέσεις αναφέρονται πάνω στον κίνδυνο διαφυγής. Το γενικό κριτήριο που εφαρμόζει το δικαστήριο οσάκις αποτιμά την άρνηση απόλυσης με εγγύηση με βάση αυτό το λόγο έχει διατυπωθεί στην υπόθεση Stogmuller, Α9 p. 44
(1969)στην οποία αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: "Πρέπει να υπάρχει ολόκληρη σειρά περιστάσεων . οι οποίες δίνουν αφορμή για να υποτεθεί ότι οι συνέπειες και οι κίνδυνοι της διαφυγής θα φαίνονται στον κατηγορούμενο μικρότερο κακό από τη συνεχιζόμενη φυλάκιση."» Το ενδεχόμενο ύπαρξης του παραπάνω κινδύνου εξετάζεται επί τη βάσει παραγόντων όπως είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, ως αυτή σκιαγραφείται από τα γεγονότα της υπόθεσης, σε συνάρτηση με την ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. Η πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων, είναι επίσης παράγοντας που προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Σε ό,τι αφορά την πιθανολόγηση καταδίκης καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας[3] όπου λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγησή της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou (ανωτέρω). Εξ άλλου, το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No. 2)(ανωτέρω)». Οι δεσμοί κάποιου κατηγορουμένου με τη χώρα μας συνιστούν παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τα πιο πάνω αντικειμενικά κριτήρια. Οι δεσμοί αυτοί όμως από μόνοι τους, δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία αυτός εμπλέκεται. Αυτό που εξετάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι οι επιπτώσεις που δυνατό να έχουν οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου στον κίνδυνο φυγοδικίας. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Γ. Φλεριάνου ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, Π.Ε. 13/16, ημερομηνίας 3.3.2016 και Περικλή Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 114/16, ημερομηνίας 7.7.
- Έχοντας κατά νου τις παραπάνω νομικές αρχές προχωρούμε στην εξέταση του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής με αναφορά στα αδικήματα επί του κατηγορητηρίου και το μαρτυρικό υλικό. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρές. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η κατηγορία της ληστείας που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης διά βίου. Για το αδίκημα της επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 243 προνοείται πολύ χαμηλότερη ποινή, ήτοι φυλάκιση τριών ετών. Με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μας, προκύπτει ότι το πρωί της 19.11.2014 κλάπηκε από την οικία των Nana και Vladimir Kislyak χρηματοκιβώτιο που περιείχε το χρηματικό ποσό και τα τιμαλφή που καταγράφονται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
- Στην οικία εκείνο το πρωί βρισκόταν η μητέρα της ιδιοκτήτριας, Liudmila Kutsia. Λίγο μετά τις 8:00 το πρωί επισκέφθηκε την οικία συγκεκριμένος άνδρας που κρατούσε ένα φάκελο ταχυδρομικό στον οποίο αναγράφετο το όνομα "Kislyak". Ο άνδρας αυτός προτού παραδώσει το φάκελο στη Liudmila Kutsia ζήτησε από αυτήν να του παρουσιάσει το διαβατήριο της για να βεβαιωθεί ως προς την ταυτότητά της. Η μάρτυρας του παρουσίασε το διαβατήριο της και στη συνέχεια αυτός της ζήτησε λίγο νερό. Η μάρτυρας του πρόσφερε νερό, συνομίλησαν για λίγο για τον τόπο καταγωγής του άνδρα αυτού. Μετά τη συνομιλία η γυναίκα αυτή δεν μπορούσε να θυμηθεί ο,τιδήποτε άλλο. Στην κατάθεσή της αναφέρει τα πιο κάτω: «. δεν μπορώ να θυμηθώ απολύτως τίποτα. Δεν μπορώ να καταλάβω εάν έχασα τις αισθήσεις μου από κτύπημα ή από κάποιο αέριο που εκτόξευσε εναντίον μου. Θυμάμαι σε κάποια στιγμή την γεύση του αίματος στο στόμα μου και το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι ότι ξύπνησα και ήμουν δεμένη με σχοινιά πάνω σε μια καρέκλα στην κουζίνα.» Η μάρτυρας κατάφερε και ξεδέθηκε, πήγε στο υπνοδωμάτιο που βρισκόταν το χρηματοκιβώτιο και διαπίστωσε ότι αυτό είχε κλαπεί. Από το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μας προκύπτει επίσης ότι ο ΜΚ3 παραδέχθηκε ότι έλαβε μέρος στα υπό κρίση αδικήματα. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι η κατάθεση του ΜΚ3 και η διαδικασία αναγνώρισης από αυτόν των συνεργατών του έγινε με δικαστική συνδρομή. Ο ΜΚ3 στην κατάθεση που έδωσε περιγράφει τα ό,σα με βάση βέβαια τους δικούς του ισχυρισμούς έλαβαν χώρα. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ενώ βρισκόταν στη Μολδαβία δύο γνωστοί του, ο Grigori Plesca και ο Raku Ion του πρότειναν να έρθουν στην Κύπρο καθότι υπήρχαν δυνατότητες να κερδίσουν χρήματα. Οι τρεις άνδρες ήρθαν στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων και στη συνέχεια κατέληξαν στη Λεμεσό. Ο Sergei που ήταν γνωστός του Plesca τους πρόσφερε ένα διαμέρισμα για να διαμένουν ενόσω βρισκόντουσαν στην Κύπρο. Την ημέρα που παρέλαβαν το διαμέρισμα από το Sergei ο τελευταίος τους πρότεινε να κλέψουν ένα χρηματοκιβώτιο από ένα σπίτι. Το ίδιο βράδυ ο Sergei τους πήρε με το αυτοκίνητό του τύπου Lexus σκούρου χρώματος και τους υπέδειξε το σπίτι από όπου θα έκλεβαν το χρηματοκιβώτιο. Τους ενημέρωσε ότι σύμφωνα με την πληροφορία που είχε εντός του χρηματοκιβωτίου υπήρχε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Δύο μέρες αργότερα τους επισκέφθηκε εκ νέου ο Sergei συνοδευόμενος από κάποιο άλλο πρόσωπο με το όνομα Roman, τον οποίο παρουσίασε ως το πρόσωπο που του είχε δώσει τις πληροφορίες για το σπίτι. Ο Roman βεβαίωσε τα ό,σα τους είπε ο Sergei και πρόσθεσε ότι με τον ιδιοκτήτη του χρηματοκιβωτίου είχε κάποιες επιχειρήσεις και γνώριζε ότι αυτός είχε λάβει κάποια χρηματικά ποσά τα οποία μετέφερε στο σπίτι του. Ο Roman γνώριζε επίσης το πρόσωπο που είχε εγκαταστήσει το χρηματοκιβώτιο. Δύο-τρεις μέρες αργότερα ο Sergei και ο Roman τους παραχώρησαν ένα όχημα Mitsubishi Galant γκρίζου χρώματος. Μετά από αυτό οι τρεις άνδρες ήτοι ο Andrei, ο Grigori και o Ion έθεσαν υπό παρακολούθηση το σπίτι. Παρακολουθούσαν το σπίτι για δύο εβδομάδες περίπου. Σε εκείνη την περίοδο ο Sergei έθεσε στη διάθεσή τους ακόμα ένα όχημα τύπου τζιπ γκρίζου χρώματος για σκοπούς παρακολούθησης της οικίας. Μετά τη λήξη των δύο εβδομάδων οι τρεις άνδρες αποφάσισαν να δράσουν. Ο μάρτυρας την ημέρα που έγινε η ληστεία παρέμεινε μέσα σε ένα αυτοκίνητο και παρακολουθούσε την οικία. Ο ρόλος του ήταν να ειδοποιήσει τους άλλους δύο δράστες μόλις εξέρχετο από την οικία η νεαρή κόρη του ιδιοκτήτη. Ο μάρτυρας στη συνέχεια περιγράφει τα ό,σα διαδραματίστηκαν μεταξύ των οποίων την κλοπή του χρηματοκιβωτίου, τη μεταφορά του εκτός της οικίας και του ανοίγματός του από τους άλλους δύο δράστες. Ο Roman, σύμφωνα πάντα με το ΜΚ3, δεν είχε ενεργό συμμετοχή στη ληστεία. Το περιεχόμενο του χρηματοκιβωτίου διαμοιράσθηκε μετά των προσώπων που διενήργησαν τη ληστεία, δεν δόθηκε ο,τιδήποτε στους Roman και Sergei. Την 15.12.15 υποδείχθηκαν στο MK3 έξι φωτογραφίες. Αυτός αφού είδε κάποια από τις έξι φωτογραφίες ανέφερε ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται σε αυτή "έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το Roman". H Kατηγορούσα Αρχή είχε το βάρος να αποδείξει ότι υπάρχουν επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν την κράτηση του κατηγορουμένου. Εξετάσαμε το μαρτυρικό υλικό στο σύνολό του συμπεριλαμβανομένων και των αναφορών στις οποίες μας παρέπεμψε η εκπρόσωπος και τα λαμβάνουμε υπόψη. Παράλληλα όμως λαμβάνουμε υπόψη ότι το αδίκημα διεπράχθη το
- Η μαρτυρία από το ΜΚ3 λήφθηκε τέλη του 2015 και ότι ο κατηγορούμενος οχλήθηκε για την υπόθεση αυτή από την Αστυνομία τέλος του 2014, τέλος του 2015 και πρόσφατα. Παρά ταύτα ο κατηγορούμενος δεν έφυγε από την Κύπρο αλλά συνεχίζει να διαμένει εδώ μαζί με την οικογένεια του. Κρίνουμε ότι η παρουσία του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο μπορεί να διασφαλιστεί με την επιβολή όρων οι οποίοι πρέπει να είναι τέτοιοι ώστε να αντανακλούν τη σοβαρότητα των κατηγοριών. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τους πιο κάτω όρους:
- Να καταθέσει εγγύηση σε μετρητά ύψους €20.000 και επιπρόσθετα να υπογράψει εγγύηση €100.000 με ένα αξιόχρεο εγγυητή στην κρίση του Πρωτοκολλητή.
- Να εμφανίζεται καθημερινά δύο φορές την ημέρα στον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας μεταξύ των ωρών 08:00-10:00 και 18:00-20:
- Το όνομα του να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος απαγορεύεται από τη Δημοκρατία, γνωστό ως stop list.
- Nα παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην Αστυνομία αν δεν το έχει ήδη πράξει. (Υπ.) ............... Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: κράτηση κατηγορουμένου μέχρι την δίκη [1]
(1997)2 ΑΑΔ 109 [2] 157.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του παρόντος άρθρου, Δικαστήριον ασκούν ποινικήν δικαιοδοσίαν δύναται, εάν θεωρή πρέπον, καθ΄ οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, να απολύση επί εγγυήσει οιονδήποτε πρόσωπον κατηγορούμενον ή καταδικασθέν δια ποινικόν αδίκημα, επί τη υπό του τοιούτου προσώπου εκτελέσει εγγυητικού επί απολύσει γραμματίου ως εν τω παρόντι Νόμω προβλέπεται.» [3]
(1997)2 ΑΑΔ 45 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο