Κωνσταντίνος Μικελλίδης ν. Julia Mihaela Ilina, Αρ.Υπόθ. 18956/16, 12/7/2017

Κωνσταντίνος Μικελλίδης ν. Julia Mihaela Ilina, Αρ.Υπόθ. 18956/16, 12/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Υπόθ. 18956/16 Ενώπιον Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Κωνσταντίνος Μικελλίδης Παραπονούμενος - ν - Julia Mihaela Ilina Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 12 Ιουλίου 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Παραπονούμενο: κ. Π. Χ''Λοΐζου Για Κατηγορούμενη: κα. Γ. Βλαδιμήρου Κατηγορούμενη: Παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μία κατηγορία, αυτή της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του αρ. 99 του Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, «η κατηγορούμενη την ή περί την 28/7/16 σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στα Κάτω Πολεμίδια εις 39ον Δρόμο εις Συνοικισμός Αγ. Ιωάννης Λεμεσού εξύβρισε τον Κωνσταντίνο Μικελλίδη από τα Κ. Πολεμίδια με την φράση «τάρασσε το αυτοκίνητο σου ρε πεζεβέγκη εν να χαλάσουμε το πεζοδρόμιο να κάμουμε γκαράζ» κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση». Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η πλευρά του παραπονούμενου κάλεσε δύο μάρτυρες, τον παραπονούμενο και τον Α. Πίτρακκο (ΜΚ2). Η ουσία της μαρτυρίας των εν λόγω μαρτύρων έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφα Α και Β). Σύμφωνα με τον παραπονούμενο, με την κατηγορούμενη η οποία είναι από τη Ρουμανία και παντρεμένη με Κύπριο στη Κύπρο, είναι γείτονες στο Συνοικισμό Αγ. Ιωάννη στη Λεμεσό. Στο δρόμο που περνά μπροστά από τις οικίες τους, υπάρχουν, σύμφωνα με τον παραπονούμενο, τέσσερις χώροι στάθμευσης, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τους ενοίκους των οικιών που βρίσκονται κοντά στο πεζοδρόμιο, όπως είναι και ο ίδιος. Ο συγκεκριμένος χώρος στάθμευσης που χρησιμοποιεί συνήθως αυτός, βρίσκεται, σύμφωνα με τον ίδιο, μπροστά από την οικία που διαμένει η κατηγορούμενη με το σύζυγο της και αρκετές φορές στο παρελθόν, η στάθμευση του οχήματος του στο συγκεκριμένο σημείο, αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ τους, ένεκα του ότι οι τελευταίοι δεν τον θέλουν να σταθμεύει εκεί, ισχυριζόμενοι ότι τους εμποδίζει από του να εισέρχονται και να εξέρχονται του γκαράζ τους. Όπως ανέφερε ο παραπονούμενος, οι προστριβές που δημιουργήθηκαν μεταξύ του ιδίου, της κατηγορούμενης και του συζύγου της, ξεκίνησαν όταν αυτός έφερε στην οικία του ένα σκύλο, τον οποίο οι τελευταίοι θεωρούσαν ότι προκαλεί οχληρία. Αρκετές είναι οι φορές, ανέφερε ο παραπονούμενος, που οι μεταξύ τους διαμάχες οδήγησαν σε εκατέρωθεν υποβολή καταγγελιών στην Αστυνομία, είτε για οχληρία είτε για εξύβριση του ενός από τον άλλο. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο, κατά την επίμαχη ημερομηνία ήτοι στις 28/7/16, αυτός βρισκόταν στα Πλατάνια όταν και δέχτηκε τηλεφώνημα από την Αστυνομία ότι η κατηγορούμενη και ο σύζυγος της τον είχαν καταγγείλει ότι είχε αφήσει ελεύθερο το σκύλο του με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόβλημα. Συμμορφούμενος με τις υποδείξεις της Αστυνομίας, ο παραπονούμενος ανέφερε ότι επέστρεψε στην οικία του για να επιληφθεί του όλου θέματος. Όταν έφτασε στην οικία του, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, στάθμευσε το όχημα του στο χώρο στάθμευσης που χρησιμοποιεί συνήθως. Εκεί όμως βρισκόταν η κατηγορούμενη, η οποία όταν τον είδε να σταθμεύει στο συγκεκριμένο σημείο, αντέδρασε έντονα και τον εξύβρισε με τη φράση που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση από την ευπαίδευτη συνήγορο υπεράσπισης, ότι η κατηγορούμενη δεν μιλά ελληνικά και επομένως ήταν αδύνατο να τον εξυβρίσει με τη συγκεκριμένη φράση ως επίσης και ότι την παρούσα υπόθεση, την έχει καταχωρήσει καθαρά για εκδικητικούς λόγους. Ο παραπονούμενος απέρριψε κατηγορηματικά τις εν λόγω υποβολές, εμμένοντας στην αλήθεια των ισχυρισμών του και επικαλέστηκε την παρουσία στη σκηνή, του γείτονα του, Α. Πίτρακκου (ΜΚ2), ο οποίος είδε και άκουσε το όλο συμβάν. Ο Α. Πίτρακκος κατέθεσε ως δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του παραπονούμενου. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, είναι γείτονας τόσο του παραπονούμενου όσο και της κατηγορούμενης, με την οικία του να εφάπτεται της οικίας του πρώτου και να βρίσκεται περί τα 10-15 μέτρα από την οικία της τελευταίας. Την επίμαχη μέρα, σύμφωνα με το ΜΚ2, αυτός βρισκόταν στην κουζίνα της οικίας του, το παράθυρο της οποίας, αντικρίζει την αυλή του σπιτιού του και τον επίμαχο δρόμο μπροστά από αυτό. Σε κάποια στιγμή, σύμφωνα με το μάρτυρα, αυτός άκουσε φωνές και κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο της κουζίνας του, είδε τον παραπονούμενο να λογομαχεί με την κατηγορούμενη και άκουσε την τελευταία να βρίζει τον πρώτο, χρησιμοποιώντας τη φράση που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Αρνήθηκε υποβολή της υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη δεν μιλά ελληνικά και ότι ουδέποτε έβρισε τον παραπονούμενο και ανέφερε ότι αρκετές φορές στο παρελθόν άκουσε την παραπονούμενη να μιλά στο σύζυγο ή στα παιδιά της στα ελληνικά. Αρνήθηκε επίσης κατηγορηματικά ο μάρτυρας, ότι η μαρτυρία του είναι καθοδηγούμενη από τη φιλία του με τον παραπονούμενο και ότι επιθυμεί να εκδικηθεί την κατηγορούμενη και το σύζυγο της, λόγω των παρατηρήσεων που του έκαναν «όταν έφερνε γυναίκες στο σπίτι του». Μετά που κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση της, η κατηγορούμενη, επέλεξε, ως άλλωστε ήταν δικαίωμα της, να δώσει ένορκη μαρτυρία και να καλέσει ένα μάρτυρα, το σύζυγο της, Ν. Ιωσήφ (ΜΥ2). Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, αυτή είναι Ρουμάνα υπήκοος και διαμένει στην Κύπρο τα τελευταία 7 χρόνια. Είναι παντρεμένη με Κύπριο από το 2012, με τον οποίο και έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Μαζί με το σύζυγο και τα παιδιά της καθώς και με δύο άλλα παιδιά που είχε αποκτήσει στη Ρουμανία, διαμένουν στο συνοικισμό Αγ. Ιωάννη και είναι γείτονες του παραπονούμενου και του ΜΚ
2. Την επίμαχη μέρα, σύμφωνα με την κατηγορούμενη, αυτή βρισκόταν στην οικία της μαζί με το σύζυγο της. Σε κάποια στιγμή ανέφερε, είδε τον παραπονούμενο να καταφθάνει και να σταθμεύει το όχημα του μπροστά από την είσοδο του γκαράζ της οικίας της, κατά τρόπο που εμπόδιζε την είσοδο-έξοδο σε αυτό. Αυτή τότε, σύμφωνα πάντα με την ίδια, δεν ανέφερε οτιδήποτε στον παραπονούμενο αφού δεν μιλά ελληνικά και φώναξε το σύζυγο της ο οποίος βρισκόταν εντός της οικίας τους και ο οποίος αφού κατέφθασε στο σημείο, λογομάχησε με τον παραπονούμενο. Όπως της εξήγησε στη συνέχεια ο σύζυγος της, ο παραπονούμενος την είχε εξυβρίσει, χρησιμοποιώντας φράσεις που αυτή όμως δεν κατάλαβε. Ενεργώντας όμως στη βάση των εξηγήσεων και των προτροπών του συζύγου της, προχώρησε σε καταγγελία εναντίον του παραπονούμενου στην Αστυνομία για εξύβριση. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, βεβαίωση καταγγελίας από την Αστυνομία. Αρνήθηκε η κατηγορούμενη ότι εξύβρισε με οποιοδήποτε τρόπο τον παραπονούμενο και ισχυρίστηκε ότι ούτε γνώριζε τι σημαίνει η επίμαχη φράση αλλά ούτε και μπορούσε να την εκστομίσει, αφού δεν μιλά ελληνικά. Τη σημασία της επίμαχης φράσης, της την εξήγησε αργότερα ο σύζυγος της, όταν της επιδόθηκε η παρούσα υπόθεση. Σύμφωνα με την κατηγορούμενη, τη συγκεκριμένη μέρα, πλην της ιδίας, του συζύγου της και του παραπονούμενου, δεν ήταν κανένας άλλος στο χώρο. Αναφορικά με το ΜΚ2 και τη θέση που πρόβαλε ο τελευταίος, ότι είδε το όλο συμβάν από το παράθυρο της κουζίνας του, η κατηγορούμενη την απέρριψε αναφέροντας ότι δε συνηθίζει να κοιτάζει μέσα στα σπίτια των γειτόνων της. Αντεξεταζόμενη, η κατηγορούμενη αν και επέμεινε στις αρχικές της θέσεις ότι δεν γνωρίζει και δεν μιλά ελληνικά, στην πορεία δέχτηκε ότι γνωρίζει «λίγα ελληνικά». Ανέφερε επίσης η κατηγορούμενη, ότι είναι σίγουρη ότι ο ΜΚ2 δεν ήταν στο χώρο εκείνη τη στιγμή αφού είχε προηγουμένως κοιτάξει προς την κουζίνα του 2-3 φορές και ουδέποτε τον είδε να βρίσκεται εκεί. Ο ΜΥ2, σύζυγος της κατηγορούμενης, κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε στη καλή σχέση που είχε δημιουργηθεί αρχικά μεταξύ του ιδίου, της συζύγου του και του παραπονούμενου και πώς αυτή η σχέση στην πορεία κλονίστηκε συνεπεία της συμπεριφοράς του τελευταίου, με αποτέλεσμα, αμφότεροι να οδηγηθούν στην Αστυνομία και στα Δικαστήρια. Σύμφωνα με το ΜΥ2, την επίμαχη ημερομηνία, αυτός βρισκόταν εντός της οικίας του όταν και τον κάλεσε η κατηγορούμενη να βγει έξω λόγω του ότι ο παραπονούμενος είχε σταθμεύσει το όχημα του μπροστά από την οικία τους και παρά το ότι αυτή του ζήτησε να το μετακινήσει, αυτός αρνήθηκε. Ακολούθως, σύμφωνα πάντα με τον ΜΥ2, αφού βγήκε έξω και συνάντησε τον παραπονούμενο, συζήτησαν έντονα για το όλο θέμα οπόταν και ο τελευταίος εξύβρισε τη σύζυγο του, συμπεριφορά για την οποία στη συνέχεια, προέτρεψε τη σύζυγο του να υποβάλει καταγγελία στην Αστυνομία όπως και έγινε. Προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού του, ο ΜΥ2, παρέπεμψε και αυτός στο Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2, δέχτηκε ότι κατά το χρόνο που η κατηγορούμενη συζήτησε με τον παραπονούμενο για το αυτοκίνητο του, αυτός δεν ήταν παρών στη σκηνή και επομένως ήταν «φυσιολογικό» να μη γνωρίζει το τι πραγματικά διημήφθει μεταξύ των δύο. Αρνήθηκε όμως ότι η κατηγορούμενη εξύβρισε τον παραπονούμενο με οποιοδήποτε τρόπο και ισχυρίστηκε ότι αυτή δε γνωρίζει ελληνικά πόσο μάλλον ελληνικές υβριστικές φράσεις. Ακόμα όμως και αν γνώριζε, ανέφερε ο ΜΥ2, σίγουρα δε γνωρίζει τι σημαίνουν. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την υπεράσπιση, αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας, ο μεν συνήγορος για τον παραπονούμενο ότι, στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας που προσκομίστηκε από πλευράς του, αποδείχτηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή της κατηγορούμενης, η δε συνήγορος της τελευταίας, ότι ουδόλως αποδείχτηκε κάτι τέτοιο. Η πλήρης επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά και δεν θεωρώ σκόπιμο να την επαναλάβω. Αναφορά στις θέσεις των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις καθώς και την προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο παραπονούμενος μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Απαντούσε με σαφήνεια και συνοχή, ενώ οι απαντήσεις του χαρακτηρίζονταν από αμεσότητα και γνήσιο αυθορμητισμό. Χωρίς να παραγνωρίζω ότι ήταν το άμεσα επηρεαζόμενο πρόσωπο στην υπόθεση, σημειώνω την ευθύτητα με την οποία δέχτηκε, χωρίς να προσπαθήσει να το αποκρύψει ή να αποπροσανατολίσει, ότι είναι και ο ίδιος κατηγορούμενος σε άλλες υποθέσεις που καταχώρησε εναντίον του η κατηγορούμενη και ο σύζυγος της και οι οποίες επιβεβαιώνονται και από την πραγματική μαρτυρία που έχει κατατεθεί (βλ. Τεκμήριο 1). Άλλωστε, η θέση του ότι για το συγκεκριμένο θέμα της στάθμευσης του οχήματος του στο επίμαχο σημείο, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από πλευράς κατηγορούμενης και του συζύγου της, ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Αντίθετα, επιβεβαιώθηκε από τους μάρτυρες υπεράσπισης. Αποδέχομαι συνεπώς τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη στο σύνολο της. Την ίδια καλή εντύπωση μου έκαμε και ο ΜΚ
4. Ο μάρτυρας κατέθεσε θεωρώ, με πλήρη ειλικρίνεια ως προς το τι ο ίδιος είδε και άκουσε κατά την επίμαχη μέρα και σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του, κλονίστηκε η μαρτυρία του. Ούτε όμως φάνηκε να υποκινείται από αλλότρια κίνητρα, ως του υπεβλήθη από την υπεράσπιση. Οι με σεβασμό αναφορές του προς την κατηγορούμενη και το σύζυγο της - «η κα Ιουλία και ο κος Νικόλας» - είναι ενδεικτικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων, ότι κανένα αίσθημα μίσους ή εκδίκησης τρέφει προς τους τελευταίους, ως, ανεπιτυχώς κατά τη γνώμη μου, προσπάθησε να ισχυριστεί η υπεράσπιση. Και αυτού του μάρτυρα αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Εξέτασα με την ίδια προσοχή και την κατηγορούμενη και το σύζυγο της ενώ κατέθεταν, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι, η υπεράσπιση δεν έχει να αποδείξει τίποτε σε μια ποινική υπόθεση. Η κατηγορούμενη δεν μου άφησε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Επιχείρησε να «απαλλάξει» τον εαυτό της από κάθε εμπλοκή στην όλη υπόθεση, προβάλλοντας κατά κύριο λόγο ότι δε γνωρίζει ούτε μιλά ελληνικά. Τη θέση αυτή όμως, κατά την αντεξέταση της την άλλαξε, αφού όμως της υποδείχτηκε από το συνήγορο του παραπονούμενου ότι, σε αρκετές περιπτώσεις κατά τη μαρτυρία της, όχι μόνο απαντούσε στις ερωτήσεις που τις τείθονταν, προτού αυτές μεταφραστούν στα ρουμάνικα, αλλά μάλιστα, απαντούσε και στα ελληνικά (βλ. απάντηση της κατηγορούμενης σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου). Ούτε όμως η εκδοχή της ως προς το τι έλαβε χώρα κατά την επίμαχη ημερομηνία πείθει. Ισχυρίστηκε η κατηγορούμενη ότι, όταν ο παραπονούμενος στάθμευσε το όχημα του στο συγκεκριμένο σημείο, αυτή περιορίστηκε στο να φωνάξει το σύζυγο της για να επιληφθεί του όλου θέματος, χωρίς να πει τίποτε στον παραπονούμενο. Η θέση της όμως αυτή, αντικρούστηκε από τον ίδιο το ΜΥ2 - σύζυγο της, ο οποίος ανέφερε ότι όντως προηγήθηκε μια συζήτηση μεταξύ κατηγορούμενης και παραπονούμενου, στα πλαίσια της οποίας, αυτή, ζήτησε από τον τελευταίο, να μετακινήσει το όχημα του, γεγονός που αποτέλεσε και την αφορμή για την ισχυριζόμενη λογομαχία. Και για την παρουσία του ΜΚ2 όμως, η κατηγορούμενη προέβαλε αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες εκδοχές. Από τη μια ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε της κοιτάζει μέσα στα σπίτια των γειτόνων της και από την άλλη ότι εκείνη τη μέρα, χωρίς λόγο και αιτία, κοίταξε 2-3 φορές μέσα στο σπίτι του ΜΚ2 οπόταν και διαπίστωσε ότι αυτός δεν ήταν εκεί. Το γιατί επέλεξε, εντελώς τυχαία, τη συγκεκριμένη μέρα, να κοιτάξει μέσα στο συγκεκριμένο σπίτι του ΜΚ2 και όχι σε οποιοδήποτε άλλο γειτονικό σπίτι, τη στιγμή μάλιστα, που σύμφωνα με την ίδια, μόλις αντιλήφθηκε τον παραπονούμενο, το μόνο που έκαμε ήταν να φωνάξει το σύζυγο της, είναι άξιο απορίας. Πρόσθετα των πιο πάνω, η όλη εκδοχή της, εκθεμελιώνεται και από την πραγματική μαρτυρία που η ίδια έχει καταθέσει, ήτοι τη βεβαίωση της αστυνομίας Τεκμήριο
5. Ενώ σύμφωνα με την κατηγορούμενη, εν λόγω βεβαίωση αποδεικνύει τους ισχυρισμούς της ως προς το ότι είναι ο παραπονούμενος που την εξύβρισε εκείνη τη μέρα όταν στάθμευσε το όχημα του στο σημείο και όχι το αντίθετο, η ίδια η βεβαίωση, καταγράφει ως ημερομηνία υποβολής τέτοιας καταγγελίας από την κατηγορούμενη, την 18/7/16, ήτοι δέκα μέρες πριν την επίμαχη ημερομηνία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν μπορώ να δεχτώ τη μαρτυρία της και την απορρίπτω. Αναφορικά με το ΜΥ2, δεν έχω αμφιβολία ότι κατά τη μαρτυρία του, προσπάθησε να βοηθήσει τη σύζυγο του και να πλήξει τον παραπονούμενο ένεκα των προστριβών που υπάρχουν μεταξύ τους. Η θέση του ότι η κατηγορούμενη, αποκλείεται να εξύβρισε τον παραπονούμενο, αποτελεί καθαρά υπόθεση του μάρτυρα αφού όπως και ο ίδιος ειλικρινά δέχτηκε, δεν ήταν παρών κατά την αρχική συζήτηση μεταξύ κατηγορούμενης και παραπονούμενου. Άλλωστε, σύμφωνα και με τον ίδιο το ΜΥ2, είναι φυσιολογικό αυτός να μην γνωρίζει τι λέχθηκε μεταξύ κατηγορούμενης και παραπονούμενου αφού ο ίδιος δεν ήταν παρών. Η μαρτυρία του επομένως, κρίνω ότι είναι δευτερεύουσας σημασίας για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης και δεν μπορεί παρά να αγνοηθεί. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, βρίσκω ότι στις 28/7/16, όταν ο παραπονούμενος στάθμευσε το όχημα του στο δρόμο μπροστά από την οικία του και την οικία της κατηγορούμενης ήτοι στον 39ον Δρόμο στο Συνοικισμό Αγ. Ιωάννη στα Κάτω Πολεμίδια Λεμεσού, η κατηγορούμενη απευθύνθηκε προς αυτόν, λέγοντας του τη φράση «τάρασσε το αυτοκίνητο σου ρε πεζεβέγκη εν να χαλάσουμε το πεζοδρόμιο να κάμουμε γκαράζ». Το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης στο οποίο αφορά η κατηγορία, διέπεται από το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) η εξύβριση ατόμου, (β) σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, (γ) με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Η έννοια που αποδίδεται στον όρο «δημόσιος χώρος» καταγράφεται στο άρθρο 4 του Κεφ.154 όπου περιέχονται οι ερμηνευτικές διατάξεις της εν λόγω νομοθεσίας. Η έννοια του όρου «δημόσιος χώρος» περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση (βλ. Ιωάννου v. Αστυνομίας