S & G GREGORIOU MOTORS LTD ν. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ΚΑΙ ΕΦΟΡΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΝΙΚΟΣ ΤΤΟΦΑΛΛΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ

(2)του Κεφ. 154. Σύμφωνα με την δεύτερη και τέταρτη κατηγορία, ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, για την παροχή συνδρομής και/ή την παρακίνηση της 1ης κατηγορούμενης προς την έκδοση των πιο πάνω επιταγών η πληρωμή των οποίων είχε ανακληθεί άνευ ευλόγου αιτίας, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 305Α

(2)του Κεφ. 154. Σύμφωνα με τη νομολογία, η εξέταση ποινικής ευθύνης δυνάμει του άρθρου 305Α

(2), καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το ίδιο το άρθρο, χωρίς επέκταση σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διατάρασσαν την προσφερόμενη υπεράσπιση της ανάκλησης επιταγής λόγω εύλογης αιτίας, η οποία παρέχεται από το πιο πάνω άρθρο. (βλ. TTOZIOS MANAGEMENT LTD κ.α. ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/4/2016 ). Εφόσον αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που στοιχειοθετείται με το Άρθρο 305Α

(2)τότε το βάρος απόδειξης μετατίθεται επί των ώμων του κατηγορουμένου (εκδότη) να αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας, για την ανάκληση της επιταγής. Το βάρος απόδειξης από τον κατηγορούμενο (εκδότη) είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ως συνεργός δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ. 154. Με βάση το άρθρο 305Α του Κεφ. 154, η ευθύνη βαρύνει τον εκδότη της επιταγής και σε περίπτωση όπου εκδότης είναι εταιρεία, εκδότης είναι ίδια η εταιρεία και όχι ο διευθυντής ή το πρόσωπο που υπογράφει την επιταγή, ο οποίος γενικά θεωρείται ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Έχοντας σκιαγραφήσει το νομικό πλαίσιο το οποίο διέπει την εξέταση της παρούσας υπόθεσης ακολούθως θα προβώ στην αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας και η οποία σχετίζεται με τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα. Σημειώνεται ότι εκ μέρους της κατηγορούμενης 1 εταιρείας αν και το αρχικό κατηγορητήριο όπως και το τροποποιημένο επιδοθήκαν εις τον επίσημο παραλήπτη ως προσωρινό εκκαθαριστή της εταιρείας, δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση. Κατά το στάδιο της Ακρόασης δηλώθηκαν, από μέρους του κατηγορούμενου 2, τα ακόλουθα γεγονότα ως παραδεκτά και εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο: - Οι επιταγές οι οποίες φαίνονται στο τεκμήριο 6 από αριθμό 95464255 μέχρι 95464269 ήταν μεταχρονολογημένες επιταγές οι οποίες εκδόθηκαν στο όνομα της παραπονούμενης. - Το τεκμήριο 2 παρουσιάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος για εξαργύρωση στις 10.1.12 και υπάρχει σχετική σφραγίδα επί της επίδικης επιταγής. Διαπιστώνω από τις θέσεις οι οποίες προβληθήκαν από αμφότερες πλευρές κατά την Ακρόαση, μεγάλο μέρος των γεγονότων, όπως οι περιβάλλουσες συνθήκες συνεργασίας της παραπονούμενης με την 1η κατηγορούμενη, η υπογραφή των επίδικων επιταγών από τον 2ο κατηγορούμενο και η ανάκληση της πληρωμής τους από τον ίδιο, όπως και ο λόγος για τον οποίο εκδοθήκαν οι επίδικες επιταγές δεν αμφισβητούνται. Επίδικο ζήτημα παρέμεινε η επίκληση της υπεράσπισης από μέρους του 2ου κατηγορούμενου ότι η πληρωμή των επίδικων επιταγών ανακλήθηκε με εύλογη αιτία λόγω «επιχειρηματικών διαφορών» όπως αναφέρεται εις το έντυπο ανάκλησης, Τεκμήριο 6, στηριζόμενος στην εκδοχή του ότι το μηχάνημα το οποίο αγοράστηκε από την παραπονούμενη παρουσίασε προβλήματα τα οποία δεν επιδιορθωθήκαν από την παραπονούμενη, κατά παράβαση όρων της συμφωνίας αγοράς του. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της. Μετά το πέρας της Ακρόασης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη κατά την έκδοση της παρούσας απόφασης. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Επίσης η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256: «όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο «με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Πρώτος μάρτυρας από πλευράς παραπονούμενης παρουσιάστηκε ο Χαράλαμπος Σκορδής, ΜΚ1, ο οποίος είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και είναι υπεύθυνος στο Τμήμα Αστικών υποθέσεων. Κλήθηκε ουσιαστικά για να καταθέσει πιστά αντίγραφα των επίδικων επιταγών με αριθμό 95464268, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και με αριθμό 95464269 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Ανέφερε ότι οι πρωτότυπες επιταγές βρίσκονται κατατεθειμένες εις το φάκελο της Αγωγής 2229/15, ο οποίος βρίσκεται την κατοχή του. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε και την αποδέχομαι. Δεύτερος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο Στέλιος Ευτυχίου, ΜΚ2, ο οποίος εργάζεται στον κλάδο πτωχεύσεων και εκκαθαρίσεων εταιρειών εις το τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη. Αναφορικά με την εταιρεία Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ, ανέφερε ότι εκδόθηκε Διάταγμα εκκαθάρισης στις 27.10.11 και η αίτηση εκκαθάρισης καταχωρήθηκε την 18.12.09 από τον Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κατέθεσε το εν λόγω Διάταγμα ως Τεκμήριο
2. Κατά το χρόνο έκδοσης του Διατάγματος εκκαθάρισης διευθυντής όπως είπε ήταν ο Νίκος Ττοφαλλής ο οποίος ήταν ο μοναδικός διευθυντής (Τεκμήριο 4). Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι μετά την έκδοση ενός Διατάγματος εκκαθάρισης η εταιρεία παύει τις εργασίες της και η περιουσία της, εάν υπάρχει, εκποιείται. Από την μαρτυρία του προέκυψε ότι για το μηχάνημα το οποίο αγοράστηκε από την 1η κατηγορούμενη έχει σταλεί επιστολή ημερ. 25.8.16 από τον Επίσημο Παραλήπτη προς το δικηγόρο Γιαννάκη Θωμά αναφέροντας ότι η εν λόγω περιουσία δεν θεωρείται εκκαθαριστική περιουσία και μπορεί να παραληφθεί από την παραπονούμενη εταιρεία. Η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ήταν περισσότερο κατατοπιστική εν σχέση με το Διάταγμα εκκαθάρισης. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε παρά μόνο του υποβληθήκαν διευκρινιστικές ερωτήσεις. Η μαρτυρία του κρίνεται αληθής, πειστική και εις το βαθμό όπου αυτή σχετίζεται με τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα γίνεται αποδεκτή. Επόμενη μάρτυρας παρουσιάστηκε η Ευγενία Δημητρίου, ΜΚ3, η οποία εργάζεται στην Ελληνική Τράπεζα. Γνωρίζει την εταιρεία Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ, ήταν υπεύθυνη του λογαριασμού της εταιρείας από τότε που άνοιξε ο λογαριασμός μέχρι το 2013 όπου η ίδια της έφυγε από το σχετικό τμήμα. Της υποδείχθηκαν οι επίδικες επιταγές Τεκμήρια 1 και 2 αναφέροντας ότι σύμφωνα με τα δείγματα υπογραφής τα οποία υπάρχουν στην τράπεζα αυτές υπεγράφησαν από τον κατηγορούμενο
3. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας ημερ. 22.11.10 με την οποία εξουσιοδοτείται ως υπογραφέας ο κατηγορούμενος 2 με συνημμένα δείγματα υπογραφών του κατηγορούμενου 2 και της Παναγιώτας Φραντζέσκου, οι οποίοι είχαν προηγουμένως δικαίωμα υπογραφής, οιοσδήποτε εξ αυτών, με ημερ. 17.6.
4. Κατέθεσε επίσης έντυπα ανάκλησης πληρωμής επιταγών, ημερ. 30.11.10 ως Τεκμήριο 6 και 6Α εξηγώντας ότι το εν λόγω έντυπο περιλαμβάνει τις επίδικες επιταγές και άλλες επιταγές για τις οποίες δοθήκαν οδηγίες ανάκλησης της πληρωμής τους. Κατέθεσε δυο έντυπα όπως εξήγησε εφόσον δεν υπήρχε χώρος να περιληφθούν όλες οι επιταγές σε ένα έντυπο. Εξήγησε ότι τις οδηγίες ανάκλησης τις υπέγραψε ο κατηγορούμενος 2 εκ μέρους της εταιρείας εφόσον υπάρχει βεβαίωση της υπογραφής πελάτη όπως φαίνεται εις το εν λόγω Τεκμήριο. Ανέφερε ότι, όπως φαίνεται εις τις οδηγίες ανάκλησης, ως λόγος ανάκλησης δόθηκε «επιχειρηματικές διαφορές». Αντεξεταζόμενη εξήγησε την πορεία των επίδικων επιταγών από της κατάθεσης τους μέχρι την επιστροφή τους στην παραπονούμενη με το λόγο μη πληρωμής τους που ήταν σύμφωνα με τη σφραγίδα η οποία φαίνεται σ' αυτές ότι «η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». Ανέφερε ότι η επιταγή Τεκμήριο 1 κατατέθηκε στην Τράπεζα Κύπρου. Η μαρτυρία της ΜΚ3 δεν αμφισβητήθηκε και περισσότερο της υποβλήθηκαν διευκρινιστικές ερωτήσεις. Απαντούσε με αμεσότητα και ήταν σε θέση να εξηγήσει με βάση την εμπειρία και τα έγγραφα τα οποία είχε ενώπιον της τα ζητήματα τα οποία εκαλείτο να απαντήσει. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Επόμενος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο Γεώργιος Γρηγορίου, ΜΚ4, διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α. Συνοπτικά όπως μπορώ να καταγράψω, αναφέρει σ' αυτήν ότι τον Ιούλιο του 2010 η 1η κατηγορούμενη ενεργώντας μέσω του κατηγορούμενου 2 αγόρασε από την παραπονούμενη ένα καινούριο μηχάνημα τύπου μπουλντόζερ, μάρκας Power Plus, μοντέλο D155B-II, με αριθμούς εγγραφής KWG
5. Κατέθεσε προς τούτο αντίγραφο της παραγγελίας που φέρει ημερομηνία 16.7.10 (Τεκμήριο 9). Η τιμή του μπουλντόζερ συμφωνήθηκε στις €207.000.- και η 1η κατηγορούμενη πλήρωσε ως προκαταβολή €20.000.-, ποσό €40.000.- το οποίο θα πληρωνόταν μέχρι την 1.10.10 και είχε πληρωθεί και οι υπόλοιπες €147.000.- θα πληρώνονταν με 14 μεταχρονολογημένες επιταγές αξίας €10.000.- και 1 μεταχρονολογημένη επιταγή αξίας €7.000.- Ο 2ος κατηγορούμενος εκ μέρους της 1ης κατηγορούμενης στην παρουσία του μάρτυρα στο γραφείο της παραπονούμενης στη Λεμεσό εξέδωσε και υπέγραψε και παρέδωσε σ' αυτόν 15 μεταχρονολογημένες επιταγές από το βιβλιάριο επιταγών της 1ης κατηγορούμενης για εξόφληση της μπουλντόζας. Οι εν λόγω επιταγές παρουσιάστηκαν στην τράπεζα οι οποίες δεν τιμήθηκαν με την ένδειξη ότι είχαν ανακληθεί από τον εκδότη τους. Όταν οι επίδικες επιταγές κατέστησαν πληρωτέες την 1.12.11 και την 1.1.12 ο μάρτυρας πήγε στην τράπεζα και τις κατέθεσε στο λογαριασμό της παραπονούμενης. Αναφέρει περαιτέρω ο μάρτυρας ότι καμία από τις επιταγές για την πληρωμή του ποσού των €147.000.- δεν τιμήθηκαν καθ' ότι η πληρωμή τους είχε ανακληθεί. Προφορικά ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους όπως η παραπονούμενη προσλάβει έμπειρο οδηγό για να δουλέψει την μπουλντόζα και μέχρι που οι κατηγορούμενοι τελείωσαν τις εργασίες τους στο Καλό Χωριό, την μπουλντόζα χειριζόταν ο Λεωνίδας Παντελή (ΜΚ5). Ανέφερε τέλος ότι για τις υπόλοιπες επιταγές οι οποίες δεν τιμηθήκαν είχε καταχωρηθεί άλλη ποινική υπόθεση, στην οποία ο κατηγορούμενος 2 όπως είπε είχε παραδεχθεί τις κατηγορίες, και κατόπιν εκκλήσεων της συζύγου του 2ου κατηγορούμενου την απέσυρε. Η αντεξέταση του μάρτυρα αυτού ήταν μακρά. Παρ' όλα αυτά επί των ουσιαστικών επίδικων ζητημάτων, επί των οποίων θα κριθεί η αξιοπιστία του μάρτυρα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφισβήτηση πέραν των όσων αφορούν την προωθούμενη υπεράσπιση ότι λόγω της βλάβης στο μηχάνημα, εύλογα ανακλήθηκε η πληρωμή των επίδικων επιταγών. Επομένως η αξιολόγηση του μάρτυρα θα επικεντρωθεί σε αυτά τα ζητήματα. Σημειώνω κατ' αρχάς ότι το κατά πόσο είχαν εκδοθεί συναλλαγματικές ή καταρτίστηκε γραμμάτιο και για ποιο λόγο και για ποια ποσά δεν αφορά την παρούσα διαδικασία. Όπως δεν αφορά επίσης το περιεχόμενο της Αγωγής 2230/15 και η προηγούμενη συνεργασία των δυο μερών ούτε επίσης αφορούν οι συνθήκες υπό τις οποίες η παραπονούμενη παρέλαβε τη μπουλντόζα από τη Ξυλοφάγου. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ4 ανέφερε ότι ο τίτλος ιδιοκτησίας της μπουλντόζας δεν είχε μεταβιβαστεί στην 1η κατηγορούμενη εφόσον δεν είχε εξοφληθεί το τίμημα της και παρέμεινε στο όνομα της παραπονούμενης και τώρα βρίσκεται στην κατοχή της από το 2016 μετά από διάταγμα όπως είπε του εκκαθαριστή. Κατά τον μάρτυρα παρέλαβε τη μπουλντόζα από τη Ξυλοφάγου και ο 2ος κατηγορούμενος του έδωσε τα κλειδιά. Συμφώνησε σε ερώτηση που του τέθηκε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο όπου ανακλήθηκε η πληρωμή των επιταγών, η παραπονούμενη ήταν αποκλειστικός αντιπρόσωπος των εξαρτημάτων Power Plus. Του υποβλήθηκε η θέση ότι όταν πωλήθηκε το μηχάνημα ένα εξάρτημα των φρένων είχε χαλάσει και ο κατηγορούμενος 2 του ζήτησε να το αλλάξει. Θέση του μάρτυρα αποτέλεσε ότι περίπου στις δυο εβδομάδες που λειτουργούσε το μηχάνημα του τηλεφώνησε ο οδηγός που το χειριζόταν, ο Παντελής (ΜΚ5), λέγοντας του ότι το steering, που είναι το σύστημα που στρίβει δεξιά και αριστερά το μηχάνημα, δεν έστριβε η αριστερή πλευρά. Απ' ότι θυμάται αυτό έγινα μέρα Παρασκευή. Είχε κάνει διευθέτηση και το Σάββατο ο ίδιος του μαζί με τον μηχανικό της Power Plus (ΜΚ6) μετέβηκαν στο Καλό Χωριό όπου βρισκόταν το μηχάνημα και επιδιορθώθηκε η βλάβη η οποία συνίστατο στο ότι έφυγε με βίδα από το steering clutch. Τη Δευτέρα όπως είπε ο οδηγός (ΜΚ5) λειτούργησε κανονικά το μηχάνημα. Σε ερώτηση κατά πόσο τα πιο πάνω συνέβησαν το Νοέμβριο ανέφερε ότι ήταν στις αρχές όπου αγοράστηκε το μηχάνημα μέσα Ιουνίου ή Ιουλίου και μετά δεν υπήρξε άλλο πρόβλημα ούτε είχε άλλη ενημέρωση. Σημειώνεται ότι ο ΜΚ6 αναφέρθηκε ότι κάτι τέτοιο συνέβηκε περί τον Αύγουστο. Παρ' όλα αυτά η αντίθεση αυτή δεν κρίνεται ουσιώδης ως προς τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα και είναι δικαιολογημένη έχοντας υπόψη μου την πάροδο του χρόνου από την τέλεση αυτών των γεγονότων. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι αρχές Νοεμβρίου χάλασε το εξάρτημα φρένων και ο μάρτυρας επέμενε ότι αυτό που χάλασε ήταν το steering όχι τα φρένα. Διαφώνησε επίσης με την υποβολή που του τέθηκε ότι ανέφερε στον 2ο κατηγορούμενο ότι δεν υπάρχει το εξάρτημα των φρένων στην Κύπρο. Ο μάρτυρας επέμενε στη θέση του ότι πέραν του περιστατικού που περιέγραψε ουδέποτε αναφέρθηκε άλλη βλάβη στο μηχάνημα προσθέτοντας ότι ο 2ος κατηγορούμενος του ζήτησε περί τα τέλη του 2016 να το μεταφέρει στη Ξυλοφάγου γιατί δεν είχε οδηγούς. Ανέφερε επίσης ότι σε κάποια χρονική στιγμή ο 2ος κατηγορούμενος του ζήτησε ένα κομμάτι της λεπίδας που στοίχιζε €800.- την έστειλε στον 2ο κατηγορούμενο μέσω Akis Express και ουδέποτε παραλήφθηκε. Ο μάρτυρας επέμενε στη θέση του ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για βλάβη στα φρένα του μηχανήματος, υποστηρίζοντας ότι το μηχάνημα ήταν καινούριο και καλυπτόταν από ένα χρόνο εγγύηση και για οποιαδήποτε βλάβη το εργοστάσιο θα μπορούσε να στείλει ειδικό για να λυθεί το πρόβλημα, αλλά ουδέποτε ενημερώθηκε από τον 2ο κατηγορούμενο για οποιαδήποτε βλάβη. Πέραν τούτου επέμενε ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για οποιαδήποτε βλάβη και το μηχάνημα το παρακολουθούσε συχνά για πολύ καιρό στο χώρο όπου εργαζόταν γιατί ήταν το πρώτο μηχάνημα που έφερε η παραπονούμενη στην Κύπρο και ο μάρτυρας έπαιρνε πελάτες για να το δουν πως δουλεύει. Όπως ανέφερε το παρακολουθούσε μέχρι που τέλειωσε η εργασία στο Καλό Χωριό. Διερωτήθηκε επίσης για ποιο λόγο οι κατηγορούμενοι κρατούσαν το μηχάνημα για έξι χρόνια και δεν το επέστρεψαν εάν όπως ισχυρίζεται ο 2ος κατηγορούμενος δεν δούλευε. Του υποδείχθηκε επίσης η επιστολή ημερ. 25.8.11 η οποία κατατέθηκε αρχικά ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση και στη συνέχεια ως Τεκμήριο 10 με την οποία η 1η κατηγορούμενη τερματίζει τη συμφωνία πώλησης του μηχανήματος από την παραπονούμενη. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο αριθμός φαξ που αναγράφεται στο εν λόγω τεκμήριο είναι της παραπονούμενης αλλά αρνήθηκε ότι παρέλαβε τέτοια επιστολή. Ερωτήθηκε επίσης για τις προηγούμενες υποθέσεις τις οποίες καταχώρησε εναντίον των κατηγορουμένων και ανέφερε ότι αυτές είχαν αποσυρθεί λόγω εκκλήσεων της συζύγου του 2ου κατηγορούμενου ενώ η παρούσα υπόθεση αφορά δυο επιταγές από αυτές που είχαν εκδοθεί από την ετιαρεία οι οποίες είχαν παραπέσει στο δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων του μάρτυρα και όταν εντοπιστήκαν ο μάρτυρας εξουσιοδότησε το δικηγόρο του να προχωρήσει στην ποινική δίωξη για τις δυο αυτές επιταγές. Εις ότι αφορά το χρόνο έκδοσης των επίδικων επιταγών αποτέλεσε θέση του ότι όλες οι μεταχρονολογημένες επιταγές περιλαμβανομένων των επιδίκων, εκδοθήκαν κατά το χρόνο όπου πληρώθηκε η προκαταβολή και υπογράφηκε η παραγγελία Τεκμήριο 9, στις 16.7.
6. Ο μάρτυρας αυτός φάνηκε ειλικρινής στο Δικαστήριο. Παρά την μακρά και επίμονη αντεξέταση στην οποία υπεβλήθηκε, με λόγο απλό, αληθινό και άμεσο μετέφερε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως αυτός τα έζησε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση εις τη μαρτυρία του, η οποία όπως θα διαφανεί πιο κάτω ενισχύεται και υποστηρίζεται και από τη μαρτυρία των ΜΚ5 και ΜΚ
7. Εις ότι αφορά δε το εναπομείναν επίδικο ζήτημα του λόγου της ανάκλησης πληρωμής των επιταγών και τις θέσεις που του είχαν υποβληθεί προς τούτο, διαπιστώνω ότι ήταν σε θέση να τεκμηριώσει τις θέσεις του αναφερόμενος σε γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητηθήκαν, όπως για παράδειγμα ότι επισκέφθηκε το Καλό Χωριό με τον μηχανικό για να επιδιορθώσουν μια βλάβη του steering clutch πριν το Νοέμβριο 2010, ότι επισκεπτόταν με άλλα πρόσωπο το μηχάνημα μέχρι που τελείωσαν οι εργασίες στο Καλό Χωριό χωρίς να ενημερωθεί για οποιαδήποτε βλάβη όπως επίσης δεν αντικρούστηκε η θέση του ότι το μηχάνημα καλυπτόταν από εγγύηση για ένα χρόνο και θα μπορούσε οποιοδήποτε πρόβλημα να επιδιορθωθεί αλλά ουδέποτε του αναφέρθηκε οποιαδήποτε άλλη βλάβη πέραν αυτής που είχε επιδιορθωθεί. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΚ4 επί των επιδίκων ζητημάτων κρίνεται αληθής, πειστική και γίνεται αποδεκτή. Προς υποστήριξη των όσων ανέφερε ο ΜΚ4 παρουσιάστηκε ο μάρτυρας Λεωνίδας Παντελή, ΜΚ
8. Όπως είπε ασκούσε το επάγγελμα του μηχανοδηγού πέραν των πενήντα ετών και τώρα είναι συνταξιούχος. Ο μάρτυρας αυτός αναγνώρισε το μηχάνημα το οποίο φαίνεται στη φωτογραφία Τεκμήριο Β προς αναγνώριση και ανέφερε ότι είναι η μπουλντόζα την οποία δούλεψε όταν του ζητήθηκε από τον Γιώργο Γρηγορίου (ΜΚ4) μετά την πώληση της στην εταιρεία Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ. Γνωρίζει τον 2ο κατηγορούμενο όπου εργάστηκε κοντά του περίπου από τα μέσα Ιουνίου 2010 μέχρι τον Σεπτέμβριο. Η κατάσταση όπως είπε της μπουλντόζας ήταν πολύ καλή και αυτή ήταν καινούρια. Δεν είχε κανένα πρόβλημα μόνο μια φορά υπήρχε κάποιο πρόβλημα στο τιμόνι όπου ήρθε ένας μηχανικός και χρειάστηκε ρεγουλάρισμα μια βίδα. Για το διάστημα που βρισκόταν στην εργασία αυτή μόνο ο ίδιος του λειτουργούσε τη μπουλντόζα. Όταν σταμάτησε μέσα Σεπτεμβρίου δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Του υποβλήθηκε η θέση ότι το Νοέμβριο χάλασε ένα εξάρτημα των φρένων και ανέφερε ότι το Νοέμβριο δεν εργαζόταν με τους κατηγορούμενους και δεν ξαναείδε το μηχάνημα. Ο μάρτυρας αυτός φάνηκε ειλικρινής. Ανέφερε στο Δικαστήριο όσα γνώριζε ο ίδιος και για το συμβάν το οποίο ανέφερε εν σχέση με το τιμόνι της μπουλντόζας επιβεβαίωσε τα όσα ανέφερε ο ΜΚ4 αλλά και τα όσα ανέφερε ο ΜΚ6, όπως θα διαφανεί πιο κάτω. Δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση στη μαρτυρία του και την αποδέχομαι. Τελευταίος μάρτυρας από πλευράς παραπονούμενης παρουσιάστηκε ο Μάριος Σάββα, ΜΚ
9. Είναι τεχνικός βαρέων οχημάτων. Είναι αυτοεργοδοτούμενος τα τελευταία 15 χρόνια και προηγουμένως εργαζόταν σε ιδιωτικές εταιρείες ως τεχνικός βαρέων οχημάτων. Γνωρίζει επίσης την εταιρεία Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ, η οποία ήταν πελάτης του και γνωρίζει επίσης και τον 2ο κατηγορούμενο. Γνωρίζει την παραπονούμενη εταιρεία και είναι ο τεχνικός στα καινούρια μηχανήματα τα οποία εισάγει η παραπονούμενη εταιρεία μάρκας Power Plus. Αναγνώρισε το μηχάνημα στη φωτογραφία Τεκμήριο Β προς αναγνώριση αναφέροντας ότι είναι το μηχάνημα μπουλντόζα, καδενοφόρο με λεπίδα το οποίο διόρθωσε παλαιότερα, διευκρινίζοντας ότι αυτό στη φωτογραφία είναι μεταχειρισμένο ενώ όταν το είδε ήταν καινούριο. Ερωτηθείς εάν κλήθηκε να επισκευάσει το μηχάνημα ανέφερε ότι κλήθηκε μόνο μια φορά από τον Γιώργο (ΜΚ4) όταν αυτό ήταν καινούριο και δεν έστριβε, ένα μήνα περίπου μετά που αγοράστηκε, γύρω στον Αύγουστο. Χρειάστηκε όπως είπε ρύθμιση και αυτό ήταν εργασία μισής ώρας ενώ ουδέποτε χρειάστηκε επισκευή του μηχανήματος ούτε ανταλλακτικά. Περίπου πριν δυο χρόνια όπως είπε του τηλεφώνησε άλλος συνάδελφος του και τον ρώτησε πόσα χρεώνει για επιδιόρθωση του steering και αυτό ήταν το μόνο που είχε υπόψη του για το εν λόγω μηχάνημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι συνεργάζεται με την παραπονούμενη εταιρεία αλλά δεν είναι βασικός της πελάτης. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι τον Αύγουστο ρύθμισε το τιμόνι του μηχανήματος βιδώνοντας μια βίδα, επιθεώρησε τα λάδια και ουδέποτε τοποθέτησε εξάρτημα στο μηχάνημα. Του υποδείχθηκε η φωτογραφία Τεκμήριο Γ προς αναγνώριση, Τεκμήριο 14, και ανέφερε ότι από τη φωτογραφία δεν φαίνεται να είναι φθαρμένα τα φρένα αλλά φαίνονται ελατήρια επιστροφής. Ερωτηθείς κατά πόσο το μηχάνημα μπορεί να δουλέψει εάν αυτά χαλάσουν, απάντησε ότι τέτοια υπάρχουν πολλά σ' ένα μηχάνημα κα αν χαλάσουν 3-4 δεν παύει να εργάζεται το μηχάνημα. Από πλευράς υπεράσπισης έγινε προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του μάρτυρα υποβάλλοντας του ότι δεν λέει την αλήθεια λόγω των σχέσεων του με την παραπονούμενη εταιρεία. Δεν έχω διαπιστώσει ο μάρτυρας αυτός να κατέθετε έχοντας προσωπικό συμφέρον ή κατά τρόπο που να φανερώνει ότι σκοπός του ήταν να βοηθήσει την παραπονούμενη. Παράδειγμα αποτελεί η θέση του ότι η παραπονούμενη δεν είναι βασικός του πελάτης ούτε διατηρεί φιλικές σχέσεις με το διευθυντή της. Πέραν τούτου η απάντηση του ότι διόρθωσε τη βίδα του τιμονιού τον Αύγουστο του 2006 ενώ ερωτηθείς κατά πόσο αυτό έγινε το 2010 δεν θυμόταν να απαντήσει, ενισχύει την αξιοπιστία του και τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία του δεν ήταν ούτε κατασκευασμένη ούτε επιτειδευμένη. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε με ειλικρίνεια όσα γνωρίζει τόσο από την προσωπική του εμπλοκή στην υπόθεση όσο και στηριζόμενος στην επαγγελματική του πείρα. Εις ότι αφορά την επίσκεψη του στο χώρο όπου βρισκόταν η μπουλντόζα για να ρυθμίσει το τιμόνι και να ρεγουλάρει μια βίδα επιβεβαιώνει και τα όσα ανέφεραν προς τούτο οι ΜΚ4 και ΜΚ
10. Βεβαίως να σημειωθεί ότι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ6 ως εμπειρογνώμονα εφόσον δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου το απαραίτητο υπόβαθρο κατά τρόπο που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ως εμπειρογνώμονας. Ενόψει των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ6 εις το βαθμό όπου αυτή σχετίζεται με την προσωπική του εμπλοκή στα γεγονότα της υπόθεσης χωρίς να αποδέχομαι τη μαρτυρία του αναφορικά με ζητήματα εμπειρογνωμοσύνης για τους λόγους οι οποίοι αναφερθήκαν πιο πάνω. Μετά την κλήση του 2ου κατηγορούμενου σε απολογία αυτός κατέθεσε ενόρκως. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Β. Συνοπτικά αναφέρει σ' αυτήν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο μοναδικός διευθυντής της εταιρείας Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ η οποία ασχολείτο με χωματουργικές εργασίες και την εκπροσωπούσε σε όλες τις συναλλαγές της. Λόγω των εργασιών που αναλάμβανε η εταιρεία χρειαζόταν μπουλντόζα βαρεού τύπου και ερπυστριοφόρα. Κατά την 16.7.10 η εταιρεία με την παραπονούμενη συνήψαν συμφωνία πώλησης για την αγορά μιας καινούριας μπουλντόζας μάρκας Powerplus μοντέλο D155Β και αριθμό εγγραφής CCND155B118101115 έναντι του τιμήματος των €207.000.- συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Σύμφωνα με τον 2ο κατηγορούμενο αποτελούσαν ουσιώδεις και εξυπακουόμενοι και ρητοί όροι της συμφωνίας, μεταξύ άλλων ότι ο τίτλος της πιο πάνω μπουλντόζας θα μεταβιβαζόταν στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία με την εξόφληση του τιμήματος των €207.000.-, η μπουλντόζα θα ήταν σε άριστη κατάσταση και δεν θα παρουσίαζε οποιεσδήποτε μηχανικές βλάβες και η παραπονούμενη εταιρεία είχε την υποχρέωση να επιδιορθώσει τυχόν μηχανικές βλάβες που παρουσιάζονταν στην εν λόγω μπουλντόζα και να αντικαθιστούσε οιαδήποτε εξαρτήματα της μπουλντόζας πάθαιναν βλάβη. Κατά τον 2ο κατηγορούμενο κατά τον ουσιώδη χρόνο η παραπονούμενη ήταν ο μοναδικός αντιπρόσωπος στην Κύπρο των εξαρτημάτων powerplus και η μόνη εταιρεία που μπορούσε να προβαίνει σε αντικατάσταση εξαρτημάτων που παρουσίαζαν βλάβη και χρειάζονταν αλλαγή. Μετά την πληρωμή και των €40.000.- παρέμεινε υπόλοιπο προς πληρωμή το ποσό των €147.000.- το οποίο θα πληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις με επιταγές των €10.000.- αρχής γενομένης την 1.11.10 και κάθε πρώτη ημέρα του μήνα μέχρι εξοφλήσεως. Η εταιρεία τον Αύγουστο 2010 εξέδωσε 15 μεταχρονολογημένες επιταγές της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ εις διαταγή της παραπονούμενης. Σε όλες τις επιταγές αναγραφόταν το ποσό των €10.000.- εκτός από μια η οποία αφορούσε το ποσό των €7.000.- οι οποίες έφεραν αριθμό από το 95464255 μέχρι
11. Τις 15 μεταχρονολογημένες επιταγές τις παρέδωσε ο 2ος κατηγορούμενος κατά τον Αύγουστο του 2010 εκ μέρους της εταιρείας στον διευθυντή της παραπονούμενης. Κατά τις αρχές Νοεμβρίου του 2010 ένα εξάρτημα powerplus του στόπερ της μπουλντόζας παρουσίασε βλάβη με αποτέλεσμα τα στόπερ να καταστούν ανενεργά και η μπουλντόζα να μην μπορεί να στρίψει ούτε αριστερά ούτε δεξιά με αποτέλεσμα η μπουλντόζα να καταστεί ανενεργή, να ακινητοποιηθεί και να μην μπορεί η εταιρεία να την χρησιμοποιήσει. Η μόνη που μπορούσε να αποκαταστήσει τη βλάβη ήταν η παραπονούμενη ως είχε συμβατική υποχρέωση. Κατά τον 2ο κατηγορούμενο μόλις διαπίστωσε τη βλάβη τηλεφώνησε στον ΜΚ4 του ανέφερε το πρόβλημα και αυτός αρνήθηκε να αλλάξει το εξάρτημα των στόπερ και ισχυρίστηκε ότι τα εξαρτήματα αυτά δεν υπάρχουν στην Κυπριακή αγορά. Αποτέλεσμα τούτου και χωρίς να έχει άλλη επιλογή την 30.11.10 έδωσε εντολή εκ μέρους της εταιρείας στην Ελληνική Τράπεζα να ανακαλέσει την πληρωμή των επιταγών με αριθμό κατά σειρά από 95464255 έως 95464269 ένεκα επιχειρηματικών διαφορών. Στη συνέχεια εξακολούθησε να οχλεί τον ΜΚ4 για να προβεί η παραπονούμενη στην αντικατάσταση του στόπερ χωρίς αποτέλεσμα. Ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της παραπονούμενης έλαβε νομική συμβουλή ότι η συμφωνία ημερ. 16.7.10 έπρεπε να τερματιστεί και προς τούτο στάληκε η επιστολή ημερ. 25.8.11 η οποία αναγνωρίστηκε από τον 2ο κατηγορούμενο και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
12. Σύμφωνα με τον 2ο κατηγορούμενο η εταιρεία υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές λόγω του ότι η μπουλντόζα παρέμεινα ακινητοποιημένη από το Νοέμβριο 2010 και κατά το 2016 ο ΜΚ4 φόρτωσε την μπουλντόζα από το χώρο που ήταν ακινητοποιημένη και την πήρε χωρίς να ειδοποιήσει την εταιρεία και χωρίς να λάβει την άδεια της. Κατά τη μαρτυρία του κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 συμφωνητικό έγγραφο ημερ. 28.9.10 για εργασίες της οποίες ανέλαβε η εταιρεία και ως Τεκμήριο 12 συμβόλαιο υπεργολαβίας ημερ. 5.3.
13. Αναγνώρισε επίσης της φωτογραφίες οι οποίες κατατέθησαν ως Τεκμήρια Β και Γ προς αναγνώριση οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 13 και 14 αντίστοιχα. Αναφορικά με τη φωτογραφία Τεκμήριο 13 ανέφερε ότι ο ίδιος του έβγαλε τη φωτογραφία αρχές Νοεμβρίου στην οποία φαίνεται η μπουλντόζα όταν χάλασε και η φωτογραφία Τεκμήριο 14 επίσης την έβγαλε ο ίδιος όταν ζήτησε από την παραπονούμενη τι χρειαζόταν για την επισκευή της μπουλντόζας και ο διευθυντής της παραπονούμενης του είπε ότι χρειαζόταν περίπου μια βδομάδα για να έρθουν τα εξαρτήματα από την Ιαπωνία τα οποία κατά τον ίδιο δεν ήρθαν ποτέ. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι εμφανίστηκε σε άλλες ποινικές υποθέσεις τις οποίες παραδέχτηκε. Προς τούτο του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 15, επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 7.10.16 προς τον Γενικό Εισαγγελέα με την οποία ζητείται η αναστολή της παρούσας ποινικής δίωξης και στην οποία επισυνάπτονται τα κατηγορητήρια άλλων ποινικών υποθέσεων μεταξύ της παραπονούμενης και των κατηγορουμένων στην παρούσα υπόθεση, τις οποίες σύμφωνα με το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής ο 2ος κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί και η παραπονούμενη είχε αποσύρει. Όταν υποδείχθηκε το Τεκμήριο 15 στον 2ο κατηγορούμενο αυτός ανέφερε ότι οι υποθέσεις αυτές αφορούσαν τις πληρωμές του για το μηχάνημα το οποίο αγόρασε από την παραπονούμενη. Αντεξεταζόμενος ο 2ος κατηγορούμενος επέμενε ότι ενώ ο διευθυντής της παραπονούμενης αρχικά του ανέφερε ότι θα φέρει τα απαραίτητα εξαρτήματα στη συνέχεια τον ενημέρωσε ότι δεν τα είχε και θα έπρεπε να τα φέρει από την Ιαπωνία και χρειαζόταν προς τούτο 15 ημέρες. Όταν πέρασαν οι 15 μέρες αγόρασε νέο μηχάνημα για να μπορέσει να προχωρήσει με τις εργασίες του. Ανέφερε επίσης ότι δυο μέρες μετά όπου χάλασε το μηχάνημα το μετέφερε σε δικό του χωράφι στη Ξυλοφάγου για να μπορέσει να ξηλωθεί. Η πιο πάνω θέση του 2ου κατηγορούμενου έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τη θέση την οποία καταγράφει στην γραπτή του δήλωση. Για το ουσιώδες αυτό ζήτημα εις το οποίο στηρίζει την υπεράσπιση του, αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι ο Γιώργος Γρηγορίου ενεργώντας εκ μέρους της παραπονούμενης αρνήθηκε να αλλάξει το εξάρτημα των στόπερ και ισχυρίστηκε ότι τα εξαρτήματα δεν υπάρχουν στην Κυπριακή αγορά. Κατά την αντεξέταση του όμως ουδέποτε ανέφερε ότι η παραπονούμενη ή ο διευθυντής της αρνήθηκαν να αλλάξουν το εν λόγω εξάρτημα αλλά επέμενε ότι ο διευθυντής της παραπονούμενης του ανέφερε ότι χρειάζονταν 15 ημέρες για να έρθουν τα εξαρτήματα από την Ιαπωνία. Η πιο πάνω αντίφαση κρίνεται ουσιώδης και σχετίζεται άμεσα με την προβαλλόμενη υπεράσπιση και τον λόγο για τον οποίο ανακλήθηκε η πληρωμή των επίδικων επιταγών, με αποτέλεσμα η μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου να στερείται την απαιτούμενη πειστικότητα. Η μαρτυρία του δεν μπορεί να κριθεί πειστική γι' ακόμα ένα λόγο. Δεν μπορεί από την μια ο 2ος κατηγορούμενος να ισχυρίζεται ότι η παραπονούμενη του ανέφερε ότι θα έφερνε τα εξαρτήματα σε 15 ημέρες και από την άλλη κατά τον ίδιο δυο μέρες μετά τη βλάβη που παρουσίασε το μηχάνημα να μεταφέρει αυτό στη Ξυλοφάγου. Ακόμα και αν δεχόμουν τη θέση του ότι χάλασε το μηχάνημα και τα εξαρτήματα θα έρχονταν σε 15 ημέρες για ποιο λόγο στις δυο μέρες μετέφερε αυτό στη Ξυλοφάγου. Η θέση του αυτή πέραν του ότι δεν αιτιολογήθηκε από τον ίδιο, στερείται και της απαιτούμενης λογικής εξήγησης. Πέραν των πιο πάνω, κατά την υποβολή της θέσης της παραπονούμενης ότι το μηχάνημα δεν χάλασε ο ίδιος του παρέπεμπε συνεχώς στις φωτογραφίες Τεκμήρια 13 και
14. Τα όσα απεικονίζονται όμως στις πιο πάνω φωτογραφίες δεν υποστηρίζουν τις θέσεις του 2ου κατηγορούμενου ούτε προκύπτει από το περιεχόμενο τους και μόνο οποιαδήποτε βλάβη στο μηχάνημα. Η θέση του επίσης ότι αναγκάστηκε να αγοράσει άλλο μηχάνημα για να συνεχίσει τις εργασίες του δεν κρίνεται πειστική. Πέραν του ότι τέτοια θέση προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να τεκμηριώσει το γεγονός αυτό. Ούτε βεβαίως κάτι τέτοιο καταγράφεται στην επιστολή ημερ. 25.8.11 (Τεκμήριο 10) η οποία στάλθηκε από τους δικηγόρους της εταιρείας στην παραπονούμενη. Ο 2ος κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του προβάλλει για πρώτη φορά επίσης ότι το μηχάνημα δεν ήταν καινούριο σύμφωνα με τα όσα του ανέφεραν τρίτα πρόσωπα, άγνωστα του. Ούτε αυτή η θέση του 2ου κατηγορούμενου μπορεί να κριθεί πειστική εφόσον πέραν του ότι κάτι τέτοιο δεν έχει τεθεί στους μάρτυρες κατηγορίας, κρίνεται επίσης γενική και αόριστη εφόσον δεν έχει τεκμηριωθεί με συγκεκριμένα στοιχεία. Κατά τον 2ο κατηγορούμενο έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του, μετά όπου του εξήγησαν τι έπρεπε να κάνει, να τερματίσει τη συμφωνία μεταξύ της εταιρείας του και της παραπονούμενης. Προς τούτο στάλθηκε όπως είπε η επιστολή ημερ. 25.8.11 με την οποία τερματίστηκε η μεταξύ τους συμφωνία. Σύμφωνα με τη συνημμένη απόδειξη αποστολής της εν λόγω επιστολής φαίνεται ότι αυτή στάλθηκε στις 23.8.11, σε αριθμό φαξ ο οποίος αναγνωρίστηκε από τον ΜΚ4 ότι ανήκει στην παραπονούμενη χωρίς όμως να αποδεχτεί ότι έλαβε τέτοια επιστολή. Για σκοπούς όμως της παρούσας υπόθεσης το ζήτημα δεν είναι ούτε κατά πόσο νόμιμα τερματίστηκε η συμφωνία ούτε κατά πόσο το Τεκμήριο 10 λήφθηκε από την παραπονούμενη, ζητήματα τα οποία πιθανό να αφορούν την όποια αστική διαφορά τους. Η βαρύτητα όμως η οποία μπορεί να δοθεί εις το εν λόγω Τεκμήριο 10 είναι περιορισμένη για τους λόγους που θα παραθέσω. Ερωτηθείς ο 2ος κατηγορούμενος για ποιο λόγο φαίνεται ότι η επιστολή ημερ. 25.8.11 στάλθηκε δυο μέρες προηγουμένως στις 23.8.11, δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση προς τούτο. Εις ότι αφορά το Τεκμήριο 10 να σημειωθεί ότι αυτό κατατέθηκε προς υποστήριξη της θέσης της υπεράσπισης ότι λόγω της βλάβης η οποία παρουσιάστηκε στο μηχάνημα και λόγω της άρνησης της παραπονούμενης να το επιδιορθώσει τερματίστηκε η συμφωνία. Η επιστολή αυτή φαίνεται να στάλθηκε πολύ πιο μετά την ημερομηνία ανάκλησης πληρωμής των επίδικων επιταγών η οποία έγινε στις 30.11.
15. Το χρονικό διάστημα το οποίο μεσολάβησε μεταξύ ανάκλησης και τερματισμού αποτελεί γεγονός το οποίο δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς από τον 2ο κατηγορούμενο. Για τους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, κυρίως λόγω των αντιφάσεων που έχω διαπιστώσει στη μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου επί ουσιαστικών πτυχών της εκδοχής του, δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του η οποία δεν κρίνεται πειστική με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο στηριζόμενο σε αυτή να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα, πέραν των όσων έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά γεγονότα και όσα δεν αμφισβητούνται. Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που έχει προσαχθεί, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου και τα παραδεκτά γεγονότα και αυτά τα οποία δεν αμφισβητηθήκαν αλλά και τα ζητήματα ουσίας τα οποία αφορούν την παρούσα υπόθεση, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: - Οι επίδικες επιταγές με αριθμό 95464268 πληρωτέα την 1.12.11 για το ποσό των €10.000.- και 95464269 πληρωτέα την 1.1.12 για το ποσό των €7.000.- εκδοθήκαν από την 1η κατηγορούμενη - εταιρεία Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ, προς όφελος της παραπονούμενης έναντι τιμήματος για την αγορά ενός μηχανήματος τύπου μπουλντόζερ από την παραπονούμενη. - Οι επίδικες επιταγές εκδοθήκαν την 16.7.10, ήταν μεταχρονολογημένες και παραδόθηκαν από τον 2ο κατηγορούμενο στον ΜΚ
16. - Οι πιο πάνω επιταγές υπογράφησαν από τον κατηγορούμενο 2 και ανακλήθηκαν με οδηγίες του ιδίου προς την τράπεζα ημερ. 30.11.
17. - Ο κατηγορούμενος 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο μοναδικός διευθυντής και το μόνο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να υπογράφει επιταγές εκ μέρους της εταιρείας Νίκος Ττοφαλλής Μεταφορές Λτδ. - Η επίδικη επιταγή Τεκμήριο 1 κατατέθηκε την 12.12.11 στην Τράπεζα Κύπρου και το Τεκμήριο 2 κατατέθηκε την 10.1.12 στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, και επιστράφησαν με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». - Κατά το χρόνο ανάκλησης της πληρωμής των επίδικων επιταγών δόθηκε ως λόγος ανάκλησης «επιχειρηματικές διαφορές». - Περί τον Αύγουστο 2010 η παραπονούμενη ειδοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο 2 για κάποια βλάβη στο μηχάνημα και μετά από επιθεώρηση του από τον ΜΚ4 και ΜΚ6 χρειάστηκε ρεγουλάρισμα μιας βίδας του τιμονιού. Με βάση το λεκτικό του άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 155 τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που πρέπει να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή είναι:

(1)Η έκδοση της επιταγής

(2)Η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Εις ότι αφορά την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, σημειώνεται ότι παρ' όλο όπου η μαρτυρία που την αφορά παρέμεινε αναντίλεκτη, η παραπονούμενη εξακολουθεί να φέρει το βάρος απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων και γι΄αυτήν. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων αλλά και της μαρτυρίας η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη από μέρους της καταλήγω ότι τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει η 1η κατηγορούμενη ήτοι της έκδοσης των επίδικων επιταγών και της ανάκλησης της πληρωμής τους έχουν αποδειχθεί. Σε κάθε περίπτωση επισημαίνω ότι στην πρόσθια όψη των επίδικων επιταγών υπάρχει η σχετική σφραγίδα στην οποία αναγράφεται ότι η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της (βλ. άρθρο 305Α

(3)του Νόμου), όπου συνιστά μαχητό τεκμήριο το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε έχει προβληθεί οποιαδήποτε υπεράσπιση. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 2 και 4 δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ. 154 για το αδίκημα της παροχής συνδρομής και/ή παρακίνησης της κατηγορούμενης 1 στη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305(Α)

(2)του Κεφ. 154, όπου απαιτείται η γνώση από μέρους του των πράξεων της 1ης κατηγορούμενης, θεωρώ επίσης ότι έχει αποδειχθεί η διάπραξη των αδικημάτων. Καταρχάς σημειώνω ότι δεν υπήρξε αμφισβήτηση ως προς το ότι ο κατηγορούμενος 2 υπέγραψε τις επίδικες επιταγές καθώς και ότι ο ίδιος υπέγραψε τις οδηγίες για ανάκληση της πληρωμής τους. Περαιτέρω, η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας περί της γνώσης του κατηγορούμενου 2 ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 2 ήταν το πρόσωπο μέσω του οποίου ενεργούσε η 1η κατηγορούμενη. Σημειώνω τέλος ότι και ο ίδιος στη μαρτυρία του δεν έθεσε σε κανένα σημείο υπό αμφισβήτηση την εμπλοκή του ή τη γνώση του για τα ουσιώδη γεγονότα. (βλ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Μ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ν. GASTOP BOUTIQUE LTD κ.α., Ποινική Έφεση αρ. 161/2014, 30/6/2017). Επομένως η παραπονούμενη έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Το επόμενο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων απέδειξε ότι ο λόγος για τον οποίο ανακλήθηκε η πληρωμή των επίδικων επιταγών συνιστά εύλογη αιτία με βάση το άρθρο 305Α

(2)του Νόμου. Στην υπόθεση Nikiforos Technologies Ltd v. Χρήστου Ποινική Έφεση 18/2012 ημερομηνίας 16.4.14 αναφέρθηκαν σε σχέση με το άρθρο 305Α

(2)του Νόμου τα ακόλουθα: « Εύλογη αιτία, με την έννοια της οποίας επίσης λανθασμένα δεν ασχολήθηκε το Δικαστήριο, αποτελεί κατά τη νομολογία, η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση και που παρατίθενται γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή. Στην υπόθεση N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, το Εφετείο αναφέρθηκε στη δημιουργία δυνάμει του άρθρου 305Α

(2)της έγκυρης υπεράσπισης του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία, η οποία πρέπει να βασίζεται στην ειλικρινή πίστη ότι ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα να ανακαλέσει την πληρωμή και ότι η πεποίθηση αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει, («bona fide» ή «just cause»), (Osgood v. Nelson

(1872)L.R. 5 H.L. 636 και R. v. Hall 7 Q.B.D. 575)». Κατά την ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών φαίνεται ότι δόθηκε ως λόγος ανάκλησης οι επιχειρηματικές διαφορές. Η μαρτυρία όμως του κατηγορουμένου 2, για τους λόγους που ανέφερα κατά την αξιολόγηση της, απορρίφθηκε. Δεν θα επαναλάβω τα όσα ανέφερα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου 2, περιορίζομαι απλώς να επισημάνω πως τα γεγονότα εις τα οποία έχω καταλήξει απορρίπτοντας παράλληλα την εκδοχή του 2ου κατηγορούμενου, ουδόλως συνηγορούν στο ότι η ενέργεια του ήταν ειλικρινής και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου φαίνεται ότι για πρώτη φορά οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν οποιοδήποτε παράπονο στην παραπονούμενη για την κατ΄ισχυρισμό βλάβη στις 25.8.11 με την επιστολή την οποία κατ΄ισχυρισμό απέστειλαν στις 23.8.11 στην παραπονούμενη για τερματισμό της συμφωνίας. Το χρονικό διάστημα το οποίο μεσολάβησε από την ανάκληση πληρωμής των επίδικων επιταγών η οποία έγινε στις 30.11.10, μέχρι τον κατ' ισχυρισμό τερματισμό σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία η οποία δεν έγινε αποδεκτή, δεν μπορεί να τεκμηριώσει την υπεράσπιση του 2ου κατηγορούμενου, χωρίς να επηρεάζεται η οποιαδήποτε αστική πτυχή των διαφορών των δυο μερών η οποία δεν εξετάζεται στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Υπό το φως των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος 2 απέτυχε να αποδείξει εις το ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι με εύλογη αιτία ανακλήθηκε η πληρωμή των επίδικων επιταγών. Με την τελική αγόρευση του ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγείται ότι η υπόθεση εναντίον του 2ου κατηγορούμενου θα πρέπει να απορριφθεί λόγω: «.κατάχρησης διαδικασίας αφού για τις 13 προηγούμενες επιταγές η παραπονούμενη εταιρεία έχει αποσύρει τα 3 προηγούμενα κατηγορητήρια για τις 13 υπόλοιπες επιταγές το 2013, δεν έχει από τότε καταχωρήσει άλλα κατηγορητήρια για τις 13 υπόλοιπες επιταγές, έχει εισπράξει μέχρι στιγμής €60.000.- και έχει στην κατοχή της όπως παραδέκτηκε ο διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας την επίδικη μπουλντόζα. Η παρούσα διαδικασία με όλα τα πιο πάνω εάν συνεχίσει επηρεάζει δυσμενώς τον Κατηγορούμενο 2 αφού η Παραπονούμενη έχει εισπράξει €60.000.-, έχει λάβει το μηχάνημα και επιδιώκει μετά από 7 χρόνια από την σύναψη της συμφωνίας την είσπραξη του ποσού των €17.000.- κάτι που θα την καταστήσει αδικιολόγητα πλουσιότερη και θα καταστήσει τον Κατηγορούμενο 2 σε δυσμενή θέση.» Ερωτηθείς ο ΜΚ4 από το συνήγορο υπεράσπισης για ποιο λόγο οι επίδικες επιταγές δεν περιλήφθηκαν στις προηγούμενες υποθέσεις οι οποίες αποσυρθήκαν, ανέφερε ότι οι δυο επίδικες επιταγές παρέπεσαν στο γραφείο του δικηγόρου του και όταν αυτές εντοπιστήκαν, έδωσε οδηγίες να κινηθεί η παρούσα διαδικασία. Να σημειωθεί ότι κατά τον ΜΚ4 ο 2ος κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί τις προηγούμενες υποθέσεις αλλά μετά από εκκλήσεις της συζύγου του, τις απέσυρε. Σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση ΣΠΥΡΟΣ ΣΠΥΡΟΥ ν. ΒΑΡΒΑΡΑΣ Α. ΞΕΝΗ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 223/2014, 11/11/2015: «Στην David Scattergood v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας

(2005)1 Α.Α.Δ. 142 λέχθηκε ότι «Κατάχρηση διαδικασίας έχουμε συνήθως όταν η διαδικασία καταστρατηγεί την καλή πίστη, είναι άσχετη, εκδικητική ή καταπιεστική». Στην Leonid-Ivanov Spirier v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:A313, Π.Ε. 100/14, ημερ. 13/5/2014 ακολουθήθηκε η πιο πάνω εννοιολογική κατάταξη. Στην Εμπεδοκλής (Αρ. 3)

(2009)1 Α.Α.Δ. 529 λέχθηκε ότι: «Η κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές και δεν υπάρχουν εκ προοιμίου συμπεριφορές που μπορούν να καταταχθούν ως καταχρηστικές. Το όλο ζήτημα εξετάζεται πάντοτε υπο το φως των συγκεκριμένων γεγονότων (Βλ. Ηλία (αρ. 3)

(1995)1 Α.Α.Δ. 786 και Διευθυντης των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα (άνω).» Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν διαπιστώνω να υφίσταται οποιαδήποτε μορφής κατάχρηση της διαδικασίας. Η μαρτυρία του ΜΚ4, διευθυντή παραπονουμένης, κρίθηκε πειστική όπως επίσης ικανοποιητική κρίνεται η εξήγηση την οποία έδωσε για το λόγο που δεν περιλήφθηκαν οι επίδικες επιταγές σε άλλες διαδικασίες οι οποίες απασχόλησαν τα δυο μέρη. Εξετάζοντας με προσοχή τη βάση επί της οποίας εδράζεται η εισήγηση αυτή της υπεράσπισης διαπιστώνω επίσης ότι εκφεύγει των επιδίκων ζητημάτων που αφορούν την ποινική φύση της παρούσας διαδικασίας. Δεν μπορεί να γίνεται λόγος για αδικαιολόγητο πλουτισμό της παραπονούμενης στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας όπου σκοπός της είναι η τιμωρία, όπως άλλωστε αναφέρει ο ΜΚ4 στη γραπτή δήλωση του παρ. 10 και όχι η είσπραξη οποιουδήποτε ποσού. Δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή η εισήγηση ότι λόγω της είσπραξης του ποσού των €60.000.- και την κατοχή της μπουλντόζας από την παραπονούμενη η παρούσα διαδικασία είναι καταχρηστική. Οι πτυχές αυτές της διαφοράς των μερών αφορούν ζητήματα μιας πιθανής αστικής διαδικασίας μεταξύ τους. Τέλος, αναφέρω ότι επί τη βάση των γεγονότων και τη μαρτυρία την οποία έκρινα αξιόπιστη δεν διαφαίνεται οποιαδήποτε κακοπιστία ή εκδικητικότητα ή καταπίεση από μέρους της παραπονούμενης προς το πρόσωπο του 2ου κατηγορούμενου. Τελειώνοντας σημειώνω ότι στις λεπτομέρειες αδικήματος όλων των κατηγοριών αναφέρεται ως ημερομηνία έκδοσης έκαστης επιταγής η ημερομηνία πληρωμής τους. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τη μαρτυρία του ΜΚ4 η οποία κρίθηκε αξιόπιστη προκύπτει ότι οι επίδικες επιταγές ήταν μεταχρονολογημένες και εκδοθήκαν κατά την 16.7.10 χωρίς να διαπιστώνω ότι αυτές εκδοθήκαν τον Οκτώβριο του 2010 όπως εισηγείται με την τελική αγόρευση του ο συνήγορος υπεράσπισης. Τέτοιο ζήτημα δεν ηγέρθηκε από πλευράς υπεράσπισης ούτε διαπιστώνω οποιοδήποτε επηρεασμό των κατηγορουμένων. Τη στιγμή όπου αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι επιταγές ήταν μεταχρονολογημένες και η έκδοση των επίδικων επιταγών με την υπογραφή του 2ου κατηγορούμενου δεν αμφισβητείται από τον ίδιο, ο χρόνος όπου υπεγράφησαν οι επίδικες επιταγές καθίσταται επουσιώδη ζήτημα κατά τρόπο που δεν μπορεί να συσχετιστεί με την απόδειξη των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων ούτε θα μπορούσε να επηρεάσει την κατάληξη του Δικαστηρίου. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση των λεπτομερειών των αδικημάτων. (βλ. (ΧENAKIS MELI) ΞΕΝΑΚΗ ΜΕΛΗ ν. VASSOS LEPTOS LTD, Ποινική Έφεση Αρ. 182/2014, 23/10/2015). Ενόψει όλων των πιο πάνω η παραπονούμενη απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή των κατηγορουμένων ενώ ο 2ος κατηγορούμενος απέτυχε να αποδείξει εις το ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η ανάκληση πληρωμής των επίδικων επιταγών έγινε με εύλογη αιτία. Συνεπώς η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 1 και 3 και ο 2ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 2 και 4. (Υπ.) ........... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο