← Κύπρος

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18425/16, 10/7/2017

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 18425/16, 10/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18425/16 ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα Αρχή εναντίον

  1. ΠΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  2. O.M. SKIP MASTER (IPIRESIA ACHRISTON) LIMITED
  3. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Κατηγορούμενοι --------------------------------------- Ημερομηνία: 10 Ιουλίου 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Νικολάου Για τους Κατηγορούμενους 1, 2 και 3: κ. Χρ. Αδάμου Κατηγορούμενοι 1 και 3: παρόντες --------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Στην παρούσα υπόθεση, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν τέσσερεις κατηγορίες στο σύνολο τους, οι οποίες εδράζονται επί των αρ.15, 49 και 50 του περί Αποβλήτων Νόμου του 2011 (Ν. 185(I)/2011)- εφ' εξής ο Νόμος. Ειδικότερα, ο μεν 1ος κατηγορούμενος, κατηγορείται ότι στις 8/6/12, μετέφερε και παρέδωσε στερεά απόβλητα εκσκαφών και κατεδαφίσεων, σε μη αδειοδοτημένο πρόσωπο στην τοποθεσία Βατί της περιοχής Παραμύθας στη Λεμεσό, οι δε κατηγορούμενοι 2 και 3, ότι συγκατατέθηκαν και/ή ανέχθηκαν και/ή παρότρυναν τον 1ο κατηγορούμενο υπάλληλο τους, όπως προβεί στις προαναφερόμενες πράξεις, για λογαριασμό τους και χρησιμοποιώντας το όχημα τους με αρ. εγγραφής KRT
  4. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή, βασίστηκε στη μαρτυρία του Κ. Κωνσταντίνου, αρμόδιου Επιθεωρητή, διορισμένου από τον Υπουργό Εσωτερικών και επιφορτισμένου με καθήκοντα διασφάλισης της εφαρμογής και τήρησης της σχετικής περί Αποβλήτων νομοθεσίας (ΜΚ1). Σύμφωνα με τον ΜΚ1, στις 8/6/12, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του, διαπίστωσε ότι το όχημα με αρ. εγγραφής KRT073, το οποίο οδηγείτο από τον 1ο κατηγορούμενο, μετέφερε και παρέδιδε στην εγκατάσταση διαχείρισης οικιακών αποβλήτων στο Βατί της Παραμύθας Λεμεσού, απόβλητα από εκσκαφές και κατεδαφίσεις, τα λεγόμενα «Α.Ε.Κ» ως τα χαρακτήρισε ο μάρτυρας. Επειδή, σύμφωνα με το μάρτυρα, η εν λόγω εγκατάσταση δεν ήταν αδειοδοτημένη να δέχεται τέτοιου είδους απόβλητα αλλά η άδεια της κάλυπτε μόνο την παραλαβή και διαχείριση οικιακών αποβλήτων, επέστησε την προσοχή του 1ου κατηγορούμενου στο Νόμο και τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι από την έρευνα του, διαπίστωσε ότι του όχημα που οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος, ανήκε στην 2η κατηγορούμενη εταιρεία, διευθυντής της οποίας ήταν ο 3ος κατηγορούμενος και ότι ο 1ος κατηγορούμενος, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ενεργούσε για λογαριασμό των εν λόγω κατηγορουμένων, ως υπάλληλος τους. Ακολούθως, ανέφερε ο μάρτυρας, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει ο Νόμος, εξέδωσε σχετικό εξώδικο για το ποσό των €500 και το οποίο παρέδωσε στον 1ο κατηγορούμενο. Το εν λόγω εξώδικο, το οποίο κατατέθηκε στη διαδικασία ως Τεκμήριο 1, απευθύνετο, σύμφωνα με το μάρτυρα, προς την κατηγορούμενη 2 εταιρεία, ήτοι την εταιρεία στην οποία ανήκε το όχημα που οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος και για λογαριασμό της οποίας ο τελευταίος ενεργούσε. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των κατηγορουμένων ότι, το όνομα «O.M. SKIP MASTER» που κατέγραψε στο σχετικό εξώδικο, αφορά σε ανύπαρκτο πρόσωπο αφού καμία σχέση έχει με το όνομα της 2ης κατηγορούμενης και ότι ουδέποτε επιδόθηκε οποιοδήποτε εξώδικο στην εν λόγω κατηγορούμενη. Τη θέση αυτή ο ΜΚ1 την απέρριψε κατηγορηματικά, αναφέροντας ότι το εξώδικο το έδωσε στον εξουσιοδοτημένο υπάλληλο της 2ης κατηγορούμενης, παραπέμποντας επίσης στον αριθμό ΦΠΑ που κατέγραψε στο εν λόγω Τεκμήριο και ο οποίος ανταποκρίνεται, σύμφωνα με το μάρτυρα, στον αρ. μητρώου εταιρειών, της 2ης κατηγορούμενης ήτοι
  5. Αντεξετάστηκε επίσης ο ΜΚ1, για τις ενέργειες που έκανε στη συνέχεια για δίωξη των κατηγορουμένων ως επίσης και σε σχέση με το γεγονός ότι μέχρι την ποινική δίωξη των τελευταίων, παρήλθαν τέσσερα και πλέον χρόνια. Σύμφωνα με το μάρτυρα, μετά την εξώδικη καταγγελία των κατηγορουμένων, το θέμα παραπέμφθηκε στο αρμόδιο Ταμείο το οποίο είναι επιφορτισμένο με την παρακολούθηση της καταγγελίας και την ενημέρωση της Νομικής Υπηρεσίας σε περίπτωση που το εξώδικο δεν εξοφληθεί εντός των 14 ημερών που προνοεί ο Νόμος. Σύμφωνα με το μάρτυρα, σε κάποιο στάδιο μετά που παρήλθε η προθεσμία εξόφλησης του εξωδίκου και αυτό παρέμεινε απλήρωτο, ενεργοποιήθηκαν οι ανάλογες διαδικασίες οπόταν και στάληκε συστημένη επιστολή προς την κατηγορούμενη 2 η οποία όμως, ουδέποτε παραλήφθηκε. Μετά που οι κατηγορούμενη κλήθηκαν να προβάλουν την υπεράσπιση τους, επέλεξαν, ως άλλωστε ήταν δικαίωμα τους, να τηρήσουν σιωπή και να μην καλέσουν οποιοδήποτε μάρτυρα. Ως εκ τούτου, αμφότεροι οι συνήγοροι προσχώρησαν σε τελικές αγορεύσεις. Ήταν η θέση της κας Νικολάου ότι, η κατηγορούσα αρχή, με την αναντίλεκτη ουσιαστικά μαρτυρία του ΜΚ1, την οποία η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να την κρίνει αξιόπιστη, αποδείχτηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή των κατηγορουμένων, σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Στην αντίπερα όχθη, ο κ. Αδάμου, υποστήριξε ότι οι πελάτες θα πρέπει να αθωωθούν για τους εξής λόγους: Α. Δεν αποδείχτηκε ότι οι κατηγορούμενοι και/'η οποιοσδήποτε εξ' αυτών διέπραξε τα αδικήματα που τους καταλογίζονται και αυτό ένεκα των όσων αναφέρονται στο Τεκμήριο
  6. Β. Τα απόβλητα που κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι ότι μετέφεραν και παρέδωσαν στο Βατί, μπορούν κάλλιστα να ενταχθούν στον όρο «οικιακά απόβλητα» που προνοεί ο Νόμος και επομένως ήταν απόλυτα θεμιτό για τους ίδιους να τα διαχειριστούν και να τα παραδώσουν με τον τρόπο που τους καταλογίζεται. Γ. Η υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση που επιδείχθηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής να διώξουν τους κατηγορούμενους, ενόψει του ότι αυτοί καταγγέλθηκαν πριν τέσσερα και πλέον χρόνια, συνιστά παραβίαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων για διάγνωση της τυχόν ποινικής τους ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, με γνώμονα πάντοτε και τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα που κατέθεσε στην υπόθεση, του ΜΚ1, παρέμεινε στην ουσία της αναντίλεκτη. Ειδικότερα, οι θέσεις του ΜΚ1 ότι ως επιθεωρητής, διορισμένος δυνάμει του Νόμου, εντόπισε τον 1ο κατηγορούμενο να οδηγά για λογαριασμό της 2ης κατηγορούμενης εργοδότριας του, το όχημα της τελευταίας και να μεταφέρει με αυτό και να παραδίδει συγκεκριμένου τύπου απόβλητα ήτοι Α.Ε.Κ. σε συγκεκριμένη τοποθεσία που δεν είχε προς τούτο άδεια από την αρμόδια αρχή, στην ουσία δεν αμφισβητήθηκαν. Ούτε όμως ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο 3ος κατηγορούμενος ήταν διευθυντής της 2ης κατηγορούμενης και υπεύθυνος του 1ου κατηγορούμενου, αμφισβητήθηκε. Αποδέχομαι συνεπώς τη μαρτυρία του, η οποία επιβεβαιώνεται και από τη πραγματική μαρτυρία που έχει κατατεθεί (τεκμήριο 1), στο σύνολο της ως αξιόπιστη και προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Το αδίκημα του αρ.15 του Νόμου[1], το οποίο αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, είναι, όπως μπορεί να διαφανεί και από τις επίμαχες πρόνοιες, αδίκημα «άδειας» (licensing offence), ρυθμιστικής (regulatory) δηλαδή φύσεως και αυστηρής ευθύνης, υπό την έννοια ότι για την στοιχειοθέτηση του δεν απαιτείται η απόδειξη οποιασδήποτε ένοχης σκέψης (βλ. AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ ΑΡ. 78/2014 και 79/2014 ημερομηνίας 3/9/2015, Sea Island Τours Ltd κ.α. ν. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού

(1995)2 Α.Α.Δ. 196 και Hailis v. The Police
(1982)2 C.L.R. 99). Παράλληλα σημειώνω ότι, σύμφωνα και με το αρ.50 του Νόμου[2], η έκδοση εξωδίκου από τον αρμόδιο Επιθεωρητή είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του τελευταίου και δε συνιστά υποχρέωση του ή προϋπόθεση για την ποινική δίωξη των κατηγορουμένων, ως εισηγήθηκε ο κ. Αδάμου (βλ. Δημητρίου Aχιλλέας H, Γενικός Eισαγγελέας της Δημοκρατίας v,
(2003)2 Α.Α.Δ. 45 και Βραχίμης Λάρης ν. Αστυνομίας,
(2000)2 Α.Α.Δ. 527). Παρεμβάλλω εδώ τη θέση που για πρώτη φορά η υπεράσπιση εξέφρασε κατά την τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου ήτοι πολύ πιθανόν τα απόβλητα που κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι ότι μετέφεραν και παρέδωσαν, να εμπίπτουν εντός του ότου «οικιακά απόβλητα» και επομένως εντός του πεδίου εμβέλειας της άδειας της εγκατάστασης στο Βατί. Πέραν του ότι αυτή η θέση ουδέποτε αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, ούτε τα απόβλητα από εκσκαφές και κατεδαφίσεις φαίνεται να εμπίπτουν στον όρο «οικιακά απόβλητα» που προνοείται στο Νόμο απλά επειδή στον εν λόγω ορισμό, γίνεται αναφορά σε «οικιακά απόβλητα» οικοδομών[3]. Άλλο είναι το ένα και άλλο το άλλο. Στη βάση επομένως της αξιόπιστης μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου καθώς και των ευρημάτων στα οποία έχω προβεί ανωτέρω, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος 1, χρησιμοποιώντας το όχημα της κατηγορουμένης 2 και ενεργώντας για λογαριασμό της τελευταίας ως υπάλληλος της, κατά παράβαση του αρ.15 του Νόμου, μετέφερε και παρέδωσε στερεά απόβλητα από εκσκαφές και κατεδαφίσεις, σε μη αδειοδοτημένα προς τούτο πρόσωπα ήτοι στην εγκατάσταση διαχείρισης οικιακών αποβλήτων στο Βατί η οποία δεν ήταν αδειοδοτημένη για το σκοπό αυτό. Όσον αφορά τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήτοι ότι συγκατατέθηκαν και ανέχθηκαν όπως ο 1ος κατηγορούμενος διαπράξει τα αδικήματα της 1ης και 3ης κατηγορίας, σχετικές είναι οι πρόνοιες του αρ.49
(7)του Νόμου οι οποίες, κατά τον ουσιώδη χρόνο, είχαν ως εξής: Αρ.49
(7)Εάν για τη διάπραξη οποιουδήποτε από τα πιο κάτω αδικήματα ευθύνεται οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο και αποδεικνύεται ότι το αδίκημα έχει διαπραχθεί με τη συγκατάθεση, σύμπραξη ή ανοχή - (α) οποιουδήποτε από τα μέλη του διοικητικού ή διαχειριστικού συμβουλίου ή της επιτροπής που διαχειρίζεται τις υποθέσεις του εν λόγω νομικού προσώπου, ή (β) του γενικού διευθυντή ή του διευθυντή ή του διευθύνοντος συμβούλου του νομικού προσώπου, τότε η ποινική δίωξη για το αδίκημα μπορεί να στραφεί εναντίον του νομικού προσώπου και όλων ή οποιωνδήποτε από τα πιο πάνω φυσικά πρόσωπα. Όπως διαφαίνεται από τις εν λόγω πρόνοιες, όταν διαφανεί ότι για τις αξιόποινες ενέργειες του κυρίως αδικοπραγούντα ευθύνεται το οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, τότε το εν λόγω πρόσωπο, θα είναι το ίδιο ποινικά υπεύθυνο για τις εν λόγω ενέργειες αν αποδειχθεί ότι αυτές έγιναν με τη συγκατάθεση ή ανοχή του. Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων μου καθώς και της αναντίλεκτης και αξιόπιστης μαρτυρίας του ΜΚ1 που φέρει τον 1ο κατηγορούμενο να ενεργούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εκ μέρους και για λογαριασμό των κατηγορουμένων 2 και 3, υπό την ιδιότητα του εξουσιοδοτημένου υπαλλήλου, κρίνω ότι και για τους κατηγορούμενους 2 και 3 αποδείχτηκε στον απαιτούμενο βαθμό η διάπραξη των αδικημάτων που τους καταλογίζονται. Παραμένει προς εξέταση το θέμα της καθυστέρησης που έθιξε ο κ. Αδάμου. Είναι γεγονός ότι το αδίκημα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι, διαπράχθηκε πριν τέσσερα και πλέον χρόνια και ότι η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε την 15/9/16. Το κατά πόσο όμως η εν λόγω καθυστέρηση, δύναται να επενεργήσει προς όφελος ενός κατηγορούμενου και να οδηγήσει στην αθώωση του, είναι θέμα άρρηκτα συνδεδεμένο με το πώς αυτός επηρεάστηκε από την εν λόγω καθυστέρηση (βλ. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. VIVA HOLIDAYS TRAVEL LTD κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 99/2011, 14/10/2014) Δεν έχω διαπιστώσει στην παρούσα υπόθεση, οι κατηγορούμενοι να έχουν επηρεαστεί με οποιοδήποτε δυσμενή τρόπο ή η δίκη να έχει καταστεί άδικη συνεπεία του χρόνου που παρήλθε από την εξώδικη καταγγελία των κατηγορουμένων μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Άλλωστε, η επίμαχη εξώδικη καταγγελία τέθηκε σε άμεση γνώση των κατηγορουμένων από την αρχή και ενώ αυτοί ήταν ελεύθεροι να προβούν στις οποιεσδήποτε ενέργειες θεωρούσαν ορθές για να εξασφαλίσουν την απαλλαγή τους, σε καμία τέτοια ενέργεια προέβηκαν. Η επί του προκειμένου εισήγηση της υπεράσπισης επομένως απορρίπτεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό σε σχέση με όλους τους κατηγορούμενους και σε σχέση με όλες τις κατηγορίες που αυτοί αντιμετωπίζουν. Συνεπώς ο 1ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η και 3η κατηγορία ενώ οι κατηγορούμενοι 2 και 3 κρίνονται ένοχοι στη 2η και 4η κατηγορία. (Υπ.) ............. Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΛΠ,Ε.Π. Subject: Criminal/Final Αναφορά: Διαχείριση Αποβλήτων [1] 15.-
(1)Κάθε κάτοχος αποβλήτων και κάθε αρχικός παραγωγός αποβλήτων υποχρεούται - (α) να πραγματοποιεί ο ίδιος την ανάκτηση και τη διάθεση των αποβλήτων σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου και με τρόπο που καθορίζεται σε άδεια διαχείρισης αποβλήτων που εκδίδεται για το σκοπό αυτό με βάση τα άρθρα 24 και 25, ή (β) να αναθέτει την ανάκτηση και διάθεση των εν λόγω αποβλήτων σε έμπορο ή σε πρόσωπο που εκτελεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων, ή (γ) μέσω διακανονισμού με δημόσιο ή ιδιωτικό πρόσωπο που ασχολείται με τη συλλογή αποβλήτων, αδειοδοτημένο με βάση τα άρθρα 24 και 25, να εξασφαλίζει την ανάκτηση και διάθεση των εν λόγω αποβλήτων σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 10.
(2)Οι μεσίτες και οι έμποροι πρέπει να συνεργάζονται με αδειοδοτημένες σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 24 και 25 εγκαταστάσεις ή πρόσωπα.
(3)Κάθε πρόσωπο, αδειοδοτημένο σύμφωνα με τα άρθρα 24 και 25 το οποίο συλλέγει και/ ή μεταφέρει απόβλητα, οφείλει να παραδίδει αυτά σε αδειοδοτημένα, δυνάμει των άρθρων 24 και 25, πρόσωπα τα οποία επεξεργάζονται απόβλητα ή σε πρόσωπα που πληρούν τις διατάξεις του άρθρου 28. [2] 50.-
(1)(α) Επιθεωρητής που έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο διαπράττει ή έχει διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 15, 24, 29 και 33 ή των Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 54 ή των διαταγμάτων που εκδίδονται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 27, του εδαφίου
(1)του άρθρου 28 και του εδαφίου
(10)του άρθρου 33, έχει εξουσία να προβεί σε εξώδικη ρύθμιση του αδικήματος. [3] Αρ.2 - «οικιακά απόβλητα» σημαίνει τα απόβλητα που προέρχονται από κατοικίες, οικοδομή ή από μέρος οικοδομής στο οποίο υπάρχουν διευκολύνσεις για διαμονή, παραμονή και διατροφή, περιλαμβανομένων των οργανικών αποβλήτων κουζίνας που μπορούν να λιπασματοποιηθούν, εξαιρουμένων όμως των αποβλήτων που απορρίπτονται στα αποχετευτικά συστήματα, των επικίνδυνων αποβλήτων και απόβλητων που συλλέγονται χωριστά με σκοπό να ανακυκλωθούν· cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.