Γ. ΤΡΙΚΚΗΣ & YIOI ΛΤΔ ν. A.P.AKAMAS HOLDINGS LTD, Αρ. Υπόθεσης: 131/11, 6/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B104 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 131/11 Μεταξύ: Γ. ΤΡΙΚΚΗΣ & YIOI ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Ενάγοντες και A.P.AKAMAS HOLDINGS LTD, εκ Λεμεσού Εναγόμενοι ---------------------------------- Ημερομηνία: 6/7/2017 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Π. Τσαγγάρης Για Εναγόμενους: κ. Γρ. Χριστοδουλίδης ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Χωρίς το Δικαστήριο να παραθέσει αυτολεξεί το περιεχόμενο των δικογράφων, το οποίο βεβαίως λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο τους για σκοπούς αποκρυστάλλωσης των επίδικων θεμάτων, οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων το ποσό των €6.305 ως υπόλοιπο από πωλήσεις εμπορευμάτων και εκτέλεση εργασιών της ειδικότητας των εναγόντων, τα οποία προέρχονται από τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, αφού προηγήθηκε σχετική προσφορά από τους ενάγοντες, καθώς επίσης και από εκτέλεση επιπρόσθετων εργασιών, οι οποίες έτυχαν της απολύτου αρεσκείας των εναγόμενων, οι οποίοι, κατά τον ουσιώδη χρόνο εκπροσωπούνταν από τον κ. Πάρη Παπαργυρού. Διατηρείτο σχετικός λογαριασμός, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό λόγω του ότι οι εναγόμενοι προέβησαν μεν σε κάποιες πληρωμές αλλά παρέμεινε υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό το οποίο παρά τις οχλήσεις των εναγόντων και την αποστολή επιστολής ημερ. 20/9/2010 δεν κατέβαλαν αυτό το ποσό. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Στο δικόγραφο τους παραδέχονται την ιδιότητα των εναγόντων και τη σύναψη συμφωνίας με βάση σχετική προσφορά, πλην όμως προβαίνουν σε μια καθολική άρνηση των ισχυρισμών των εναγόντων καθώς επίσης και τη θέση των εναγόντων για εκτέλεση επιπρόσθετων εργασιών, με εξαίρεση την κατασκευή μια γυάλινης πόρτας για συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. Ακολούθως προβάλλουν τις θέσεις ότι οι ενάγοντες προέβησαν σε κακοτεχνίες τις οποίες παραθέτουν λεπτομερώς στην έκθεση υπεράσπισης τους για τις οποίες κάλεσαν τους ενάγοντες να τις επιδιορθώσουν αλλά αυτοί δεν το έπραξαν και συνακόλουθα ανταπαιτούν το ποσό των €10.000 για δαπάνες τις οποίες θα αναγκαστούν να καταβάλουν λόγω των ζημιών που υπέστησαν από τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες. Οι ενάγοντες στην απάντηση τους και στην υπεράσπιση στην ανταπαίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων οι οποίοι δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς τους και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις τους όπως αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Επιπρόσθετα αναφέρουν ότι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν και οι οδηγίες και υποδείξεις γίνονταν από τους εναγόμενους και από τον αρχιτέκτονα τους κ. Παύλο Πρωτοπαπά που επέβλεπαν των εργασιών, υπεραμυνόμενοι ταυτόχρονα την ορθή εκτέλεση των εργασιών. Επιπρόσθετα αναφέρουν ότι οι ενάγοντες καλούσαν επανειλημμένα τους εναγόμενους να αποπληρώσουν το χρέος τους και αυτοί απέφευγαν και παρέλειπαν να το πράξουν. Ως προς την ανταπαίτηση αναφέρουν ότι αυτή είναι αβάσιμη και υπερβολικά διογκωμένη και εν πάση περιπτώσει σε περίπτωση ύπαρξης τυχόν ζημιάς αυτή οφείλεται σε λανθασμένες οδηγίες και εντολές των εναγόμενων και του αρχιτέκτονα τους αλλά και στην έλλειψη συντήρησης από πλευράς των εναγόμενων. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Εκ μέρους των εναγόντων κατέθεσε μόνο ο κ. Νίκος Τρίκκης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση. Χωρίς βεβαίως να παρατίθεται αυτολεξεί το περιεχόμενο αυτής κάνει αναφορά στην ιδιότητα των εναγόντων, στην εξουσιοδότηση που έλαβε για να προβεί στη γραπτή του δήλωση, αλλά και στη γνώση του ως προς τα επίδικα θέματα. Ακολούθως επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς που εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης και αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόμενων ως αυτοί εκτίθενται στο δικόγραφο τους οι οποίοι δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Ακολούθως κάνει αναφορά στην ιδιότητα των εναγόμενων και παρουσίασε προς αυτό τον σκοπό τεκμήριο που αφορά το καθεστώς της εναγόμενης εταιρείας. Επίσης κάνει αναφορά στην προσφορά που ετοιμάστηκε από τον ίδιο και δόθηκε προς τον κ. Πάρη Παπαργυρού και που αφορούσε κατασκευή και τοποθέτηση γυαλιών, πορτών και μεταλλικών κατασκευών στο υποστατικό των εναγόμενων και αυτή η προσφορά κατατέθηκε ως τεκμήριο, η οποία έγινε αποδεκτή δια μέσου του κ. Πάρη Παπαργυρού για το ποσό των €18.420 πλέον €2.763 ΦΠΑ. Οι προδιαγραφές και γενικά οι υποδείξεις προέρχονταν από τον αρχιτέκτονα και αντιπρόσωπο των εναγόμενων κ. Παύλο Πρωτοπαπά κατόπιν προσκόμισης αρχιτεκτονικών σχεδίων τα οποία επίσης κατέθεσε ως τεκμήρια. Με την αποδοχή της προσφοράς δημιουργήθηκε καρτέλα πελάτη με κατάσταση λογαριασμού όπως είναι η πολιτική των εναγόντων, στην οποία φαίνονται οι δοσοληψίες, ημερομηνίες, πιστώσεις και χρεώσεις, μεταξύ των πελατών και κατά την 19/5/2010 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των €6.305 και κατέθεσε ως τεκμήριο τη σχετική καρτέλα. Ακολούθως αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα τιμολόγια στα οποία φαίνονται οι εργασίες και οι χρεώσεις, τα οποία επίσης κατατέθηκαν ως τεκμήρια, τα οποία οι εναγόμενοι προχωρούσαν σε εξόφληση τους, χωρίς να εγείρουν θέμα κακοτεχνιών ή διεκπεραίωσης επιπλέον εργασιών, παρά μόνο με την έγερση της παρούσας αγωγής και οι εναγόμενοι σε εξόφληση δύο τιμολογίων και μέρους τρίτου και παρέμεινε υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό. Επίσης κατά τη διάρκεια και εκτέλεση των εργασιών οι ενάγοντες εκτέλεσαν επιπρόσθετες εργασίες μετά από προφορικές οδηγίες των εναγόμενων και εκπροσώπων τους και αυτές φαίνονται σε συγκεκριμένο τιμολόγιο που αποδέχτηκαν οι εναγόμενοι πληρώνοντας μέρος αυτού, καταγράφοντας λεπτομερώς τη φύση και την έκταση των εργασιών και το κόστος αυτών. Όλες οι εργασίες ήταν υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα κ. Παύλου Πρωτοπαπά ο οποίος ήταν εξουσιοδοτημένος από τους εναγόμενους να επιβλέπει και να δίνει οδηγίες για τις εργασίες και ο αρχιτέκτονας αλλά και αντιπρόσωπος των εναγόμενων ήταν παρόντες κατά την εκτέλεση των εργασιών χωρίς να υποβάλλουν οποιαδήποτε μαρτυρία για οποιαδήποτε κακοτεχνία, ελαττωματικότητα των υλικών και πλημμελή εκτέλεση των εργασιών. Ανέφερε επίσης ότι αν υπάρχουν οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, αυτές οφείλονται στις λανθασμένες υποδείξεις του κ. Πρωτοπαπά, αλλά και στη μη ορθή συντήρηση από πλευράς εναγόμενων και των καιρικών συνθηκών και της ιδιαιτερότητας της περιοχής, λόγω της γειτνίασης του επίδικου υποστατικού με τη θάλασσα και λόγω υγρασίας. Ολοκληρώνοντας τη γραπτή του δήλωση κάνει αναφορά στις οχλήσεις των εναγόντων προς τους εναγόμενους όπως καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό και την αποστολή της σχετικής επιστολής προς αυτό τον σκοπό καταθέτοντας την ως τεκμήριο και εκφράζει την άποψη ότι η ανταπαίτηση των εναγόμενων θα πρέπει ν' απορριφθεί. Στη συνέχεια στην κύρια του εξέταση ανέφερε ότι οι χειρόγραφες σημειώσεις που φαίνονται στο τεκμήριο 4 ήταν σημειώσεις του αρχιτέκτονα που ήταν και ο επιβλέπων της εργασίας και έδινε τις σχετικές οδηγίες αναφορικά με την εκτέλεση των εργασιών, δίνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα όπως π.χ. η αφαίρεση της κολώνας όπως ζητήθηκε από τον αρχιτέκτονα και η συνεπακόλουθη ανάγκη επιπρόσθετης ενίσχυσης στο μεταλλικό ψαλίδι το οποίο θα στήριξε την μετόπη του επίδικου υποστατικού με επιπρόσθετο κόστος. Επίσης ως επιπρόσθετο κόστος αναφέρθηκε στην επένδυση με alucobond στο μέρος του κτιρίου που έχει περιγράψει ενώ η αρχική ιδέα προνοούσε τοποθέτηση γυψοσανίδας, παραπέμποντας ταυτόχρονα στα αρχιτεκτονικά σχέδια όταν αναφερόταν στις εργασίες. Ακολούθως επεξήγησε και ανέλυσε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 5, ήτοι την καρτέλα πελάτη και κατάσταση λογαριασμού, καθώς επίσης και το τεκμήριο 6 που αποτελείται από δέσμη 3 τιμολογίων, τα οποία επίσης ανέλυσε και περιέγραψε, παραθέτοντας με λεπτομέρειες τη φύση και την έκταση των εκτελεσθέντων εργασιών. Ως προς τις επιπρόσθετες εργασίες τις οποίες ανέφερε, ανέλυσε και ανέπτυξε, αυτές έχουν συμφωνηθεί τόσο με τον αρχιτέκτονα, αλλά και με τον υπεύθυνο της εναγομένης εταιρείας που εκείνη την περίοδο ήταν ο κύριος Πάρης Παπαργυρού. Ανέφερε ότι επανειλημμένα ζήτησαν το οφειλόμενο ποσό και μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα κακοτεχνιών, διότι υπήρχε ο επιβλέπων, ο οποίος έδινε τις οδηγίες για την εκτέλεση των εργασιών και για πρώτη φορά τέθηκε ζήτημα κακοτεχνιών όταν τέθηκε θέμα πληρωμής. Όταν του υποβλήθηκε το τεκμήριο Α προς αναγνώριση, ήταν σε θέση να το σχολιάσει και να τοποθετηθεί λόγω των ακαδημαϊκών προσόντων και της επαγγελματικής εμπειρίας που έχει, την οποία και ανέπτυξε. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι οι προδιαγραφές δόθηκαν από τον αρχιτέκτονα που ήταν και ο μηχανικός του έργου και οι ενάγοντες συμμορφώθηκαν με αυτές τις προδιαγραφές. Έχει τονιστεί στους εναγομένους ότι το ανοξείδωτο ατσάλι θα πρέπει να συντηρείται, λόγω και της εγγύτητας του με τη θάλασσα και οι φωτογραφίες που έχουν ληφθεί δείχνουν το κιτρίνισμα στο ανοξείδωτο ατσάλι που καταδεικνύει έλλειψη συντήρησης, διότι ούτε καθαριζόταν, ούτε έχει περαστεί με ειδικό λάδι η επιφάνεια του. Για τα υπόλοιπα ζητήματα ανέφερε ότι τα όσα επικαλείται η πλευρά των εναγομένων, έγιναν μετά την πάροδο του ενός χρόνου και μετά που παρήλθε η σχετική προθεσμία και ότι δεν αποκαλύπτονται σοβαρά ζητήματα μέσα από την έκθεση εμπειρογνώμονα. Τον κύριο Ανδρέα Παπαργυρού τον γνώρισε μετά την παράδοση της εργασίας στην τελευταία πληρωμή και μέχρι τότε οι όλες επαφές γίνονταν με τον κύριο Πάρη Παπαργυρού. Στην αντεξέταση του αναφέρθηκε στην πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς την ιδιότητα και ενασχόληση των εναγομενων. Ακολούθως ανέφερε ότι ακολούθησε τα σχέδια και τις οδηγίες του κυρίου Πρωτοπαπά κατά την εκτέλεση των εργασιών, μαζί με τις επισημάνσεις και οδηγίες και χειρόγραφες σημειώσεις επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι ο κύριος Πρωτοπαπάς δεν προέβηκε σε οποιοδήποτε άλλο χειρόγραφο σχέδιο και ότι δεν ήταν ο επιβλέπων στο έργο. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος ο μάρτυρας ήταν υπεύθυνος στο έργο εκ μέρους της εταιρείας, τονίζοντας ότι ο ίδιος ως μηχανολόγος μηχανικός δεν μπορεί να υπογράψει και ούτε μπορεί να είναι υπεύθυνος για εργοληπτικό έργο, εμμένοντας στη θέση ότι ο κύριος Πρωτοπαπάς είχε την επίβλεψη του έργου. Ακολούθως αναφέρθηκε στις εμπειρίες της ενάγουσας εταιρείας στο αντικείμενο της και διευκρίνισε ότι είναι συνήθης τακτική στις οικοδομικές εργασίες να τίθεται από τον ιδιοκτήτη κάποιος υπεύθυνος για την επίβλεψη που να κατέχει πιο πολλές γνώσεις για τα κατασκευαστικά θέματα και στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο κύριος Πρωτοπαπάς, από τον οποίο οι εναγόμενοι ζήτησαν να λαμβάνουν τις σχετικές οδηγίες, προβαίνοντας ταυτόχρονα ο μάρτυρας και σε κατηγοριοποίηση των επιπέδων επιβλέψεων. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι στην προκειμένη περίπτωση ότι η αποδοχή του τιμολογίου συνιστούσε και αποδοχή της εργασίας που έχει γίνει και ότι δεν υπάρχει τυποποιημένο έγγραφο στην ενάγουσα εταιρεία για παραλαβή εργασίας. Ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός ότι το τεκμήριο 5 έχει δοθεί στους ιδιοκτήτες από τον ίδιο προσωπικά και παραλήφθηκε από τον κύριο Πάρη και ακολούθως μίλησαν και με τον αδερφό του που δεν θυμάται το όνομα του και στην τελευταία φάση όταν έλαβαν το ποσό των €3,500 γνώρισαν και τον κύριο Αντρέα Παπαργυρου, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι η καρτέλα πελάτη δεν υπογράφεται, διότι είναι μία κατάσταση που καταγράφεται το υπόλοιπο του λογαριασμού. Επίσης διευκρίνισε ότι οι εναγόμενοι γνώριζαν τι ποσό οφείλουν, διότι υπήρχε η αρχική προσφορά και κάποιες επιπρόσθετες εργασίες και τότε το κλίμα ήταν πολύ καλό και η συνεργασία άψογη, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι το τεκμήριο 5 δεν δόθηκε στους εναγομένους και ότι είναι πολύ πρόχειρο. Ανέφερε επίσης ότι η συμφωνία που έγινε για τις επιπρόσθετες εργασίες, η οποία για τα υλικά υπήρχε μία βάση αναφοράς με τις τιμές μονάδος που υπήρχαν στην αρχική συμφωνία και για τις οποίες επιπρόσθετες εργασίες υπήρξε λεπτομερειακός, δηλαδή η εφαρμογή του alucobond, η μία πόρτα που ζητήθηκε επιπρόσθετα, καθώς επίσης και η ενίσχυση του μεταλλικού ψαλιδιού, λόγω της αφαίρεσης μιας κολώνας, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε αποδέχθησαν τις επιπρόσθετες εργασίες, με εξαίρεση την εργασία που αφορά τη μία πόρτα. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι λόγω της ύπαρξης της αρχικής προσφοράς και συνακόλουθα της ύπαρξης των τιμών μονάδων θεωρήθηκε ότι οτιδήποτε επιπρόσθετη εργασία θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη η εκάστοτε τιμή μονάδος, θεώρησε όμως σωστότερο όπως γινόταν μία συμπληρωματική προσφορά, όμως η συμπληρωματική συμφωνία έγινε. Επίσης ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν δίνεται γραπτή εγγύηση, πλην όμως τοποθετήθηκαν τα υλικά που ζητήθηκαν, τοποθετήθηκε συγκεκριμένο ανοξείδωτο ατσάλι συγκεκριμένου τύπου που ανέφερε, καθώς επίσης και συγκεκριμένο τζάμι όπως το έχει περιγράψει, καθώς επίσης τοποθετήθηκαν και οι πόρτες με όλα τα ενδεικνυόμενα εξαρτήματα και όλα λειτουργούσαν ομαλά και δόθηκαν προφορικά, αλλά όχι γραπτά, οι οδηγίες συντήρησης για το ανοξείδωτο ατσάλι. Ανέφερε ότι το ανοξείδωτο ατσάλι εάν δεν συντηρηθεί, παρουσιάζει κιτρινίλα και μετά παρουσιάζει σκουριά, αλλά εάν τριφτεί, επαναφέρει την γυαλάδα του, αλλά χρειάζεται συντήρηση και πιο συγκεκριμένα να περαστεί με ένα ειδικό λαδάκι και η συντήρηση χρειάζεται να γίνεται κάθε μήνα. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι υπήρχαν πολλές διαμαρτυρίες από τους εναγομένους αναφορικά με το ζήτημα κακοτεχνιών, λέγοντας επίσης ότι οι ενάγοντες συμμορφώνονταν με τις υποδείξεις του επιβλέποντα μηχανικού ή των εναγομένων. Επίσης ως προς τα πλαίσια των πορτών κατά πόσο έχουν σκουριάσει, ανέφερε ότι εάν δεν έχει γίνει ορθή συντήρηση, τότε πολύ πιθανόν αυτό να έχει γίνει και ως προς το ζήτημα κατά πόσο μια πόρτα του γραφείου δεν ανοίγει και κλείνει εύκολα, ανέφερε ότι μετά την πάροδο χρόνου χρήσης, το πιο πιθανόν είναι να χρειάζεται κάποιες ρυθμίσεις. Ανέφερε ότι οι ενάγοντες από την στιγμή που έχουν να λαμβάνουν χρήματα, θα ήταν πολύ φυσιολογικό, εάν τους καλούσαν να προβούν σε κάποιες διορθώσεις, αυτές να γίνονταν και να λάβαναν το ποσό που είχαν να παίρνουν ως ενάγουσα εταιρεία και θα εξηγούσαν εκ νέου στους εναγομένους τι έπρεπε να κάνουν για την συντήρηση του ανοξείδωτου ατσαλιού. Αρνήθηκε επίσης εκ νέου υποβληθείσα θέση ότι δεν ήταν σε θέση για οποιαδήποτε προβλήματα θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί τους, λέγοντας ότι είναι αυτονόητο όταν κάποιος που προβαίνει σε μία κατασκευή να είναι υπόλογος και τέλος, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που αφορούν ισχυριζόμενες κακοτεχνίες εκ μέρους των εναγόντων. Στην επανεξέταση του αναφέρθηκε στην εγγύτητα του επίδικου υποστατικού με τη θάλασσα και την οξείδωση που δημιουργείται και την ανάγκη συντήρησης, καθώς επίσης αναφέρθηκε στο είδος του ατσαλιού που τοποθετήθηκε, καθώς επίσης και με τα άτομα που ήρθε σε επαφή εκ μέρους των εναγομένων. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο κύριος Ανδρέας Παπαργυρού, ο οποίος ως μέρος της κυρίας εξέτασης του, υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση. Στην γραπτή του δήλωση κάνει αναφορά ότι είναι ο διευθυντής της εναγομένης εταιρείας και ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην δήλωση του. Ακολούθως, υιοθετεί και επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση και απορριπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων ως αυτοί εκτίθενται στην έκθεση απαιτήσεως. Ακολούθως, αναφέρει ότι η εναγόμενη εταιρεία ουδέποτε είχε οποιεσδήποτε δραστηριότητες που αφορούν την κατασκευή, ανέγερση ή πώληση ακινήτων και ότι τα μόνα περιουσιακά στοιχεία είναι κάποια ακίνητα στο όνομα της και είναι μία αδρανής εταιρεία από την σύσταση της. Συμφώνησε ότι υπήρξε η συμφωνία ημερομηνίας 23 Φεβρουαρίου 2010, αλλά αρνήθηκε ότι η εναγόμενη εταιρεία ενέκρινε ή αποδέχτηκε τις εργασίες που τελικά εκτελέστηκαν από τους ενάγοντες και πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ότι οι εργασίες που εκτέλεσαν οι ενάγοντες είναι κακής κατασκευής και ποιότητας, ήταν ελαττωματικές και με σοβαρές κακοτεχνίες και συνακόλουθα οι ενάγοντες παραβίασαν την συμφωνία που υπέγραψαν με την εναγόμενη εταιρεία. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι τα πλαίσια των θυρών σκούριασαν λόγω κακής και ευτελούς ποιότητας που πρέπει να αντικατασταθούν και ότι τα τεμάχια του alucobond δεν ενώθηκαν ορθά και τοποθετήθηκαν ελαττωματικά, με αποτέλεσμα να χρειαστεί και να αντικατασταθεί το σκέπαστρο, καθώς επίσης οι γυάλινες θύρες της εισόδου δεν εφαρμόστηκαν σωστά και δεν έγινε σωστή η εφαρμογή του alucobond στην εξωτερική μεταλλική κατασκευή. Ανέφερε επιπρόσθετα ότι η πόρτα της κυρίας εισόδου του γραφείου, δηλαδή του υποστατικού στο οποίο έγιναν οι εργασίες, δεν ανοιγοκλείνει κανονικά ή αυτό γίνεται μετά δυσκολίας, επειδή δεν τοποθετήθηκε ορθά και εφάπτεται με το πάτωμα σε ορισμένα σημεία, με αποτέλεσμα να δημιουργείται τριβή και ζημιά τόσο στο πάτωμα, όσο και στην πόρτα. Η θέση των εναγομένων είναι ότι η μόνη επιπρόσθετη εργασία που έγινε, ήταν η τοποθέτηση μίας γυάλινης θύρας στο υπόγειο για το ποσόν των €600 και ουδεμία άλλη επιπρόσθετη εργασία έγινε από τους ενάγοντες και οι εναγόμενοι ουδέποτε παρέλαβαν και απεδέχθησαν οποιαδήποτε επιπρόσθετη εργασία. Ανέφερε επίσης ότι η εναγόμενη εταιρεία είχε καλέσει επανειλημμένα τους ενάγοντες να επιδιορθώσουν και να αποκαταστήσουν τις κακοτεχνίες και τις ελαττωματικές εργασίες που έγιναν, χωρίς όμως οι ενάγοντες να προβούν σε τέτοιες πράξεις. Ανέφερε επίσης ότι ουδέποτε ανοίχτηκε ή διατηρήθηκε λογαριασμός μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων για δοσοληψίες ή συναλλαγές, τονίζοντας ότι η μόνη συναλλαγή που υπήρξε μεταξύ τους ήταν η επίδικη συμφωνία, όπως την χαρακτήρισε, προφανώς εννοώντας την συμφωνία που έγινε με την αποδοχή της προσφοράς και ως προς τις πληρωμές που έγιναν, αυτές αφορούσαν μόνο αυτήν την συμφωνία που έγινε στην βάση της προσφοράς. Προβάλλει επίσης την θέση ότι λόγω των κακών εργασιών και ελαττωματικών κακοτεχνιών που εκτέλεσαν οι ενάγοντες προς την εναγόμενη εταιρεία, τα υλικά που έχουν τοποθετηθεί θα πρέπει να αντικατασταθούν, διότι είναι εντελώς άχρηστα και θα πρέπει να επαναληφθούν όλες οι κακές και πλημμελής εργασίες που έγιναν από τους ενάγοντες προς την εναγόμενη εταιρεία. Είναι επίσης η θέση του ότι εξαιτίας των κακοτεχνιών και των κακών εργασιών που έγιναν από τους ενάγοντες, αλλά και λόγω των ελαττωματικών υλικών που χρησιμοποίησαν, προκλήθηκε ζημιά στους εναγομένους ύψους €10.000 από δική τους υπαιτιότητα, ποσό το οποίο ζητούν οι εναγόμενοι από τους ενάγοντες ανταπαιτητικά και ως μορφή αποζημιώσεων για να αποκατασταθούν οι κακοτεχνίες που προκλήθηκαν εκ μέρους της, από την στιγμή που οι ενάγοντες κατέστησαν άδικα πλουσιότεροι εις βάρος των εναγομένων και προκάλεσαν σε αυτούς ζημιά και ταλαιπωρία. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ότι η εναγόμενη εταιρεία αιτείται με την ανταπαίτηση της από τους ενάγοντες, όπως αυτοι καταβάλουν και επιστρέψουν στην εναγόμενη εταιρεία το ποσό των €10.000 με νόμιμο τόκο, διότι οι ενάγοντες παραβίασαν την μεταξύ τους συμφωνία και από υπαιτιότητα τους οι ενάγοντες κατέστησαν αδίκως πλουσιότεροι εις βάρος της εναγομένης εταιρείας. Ανέφερε επίσης ότι μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων δεν έγινε καμία συμφωνία, είτε γραπτή ή προφορική αναφορικά με την επίβλεψη των εργασιών και ότι η ενάγουσα εταιρεία όφειλε να ορίσει ένα δικό της αρμόδιο άτομο που να έχει τα απαιτούμενα προσόντα, το οποίο άτομο να έχει την ευθύνη και την επίβλεψη για την ορθή και πλήρη εκτέλεση των εργασιών που συμφωνήθηκαν. Δεν υπήρξε όμως και δεν έγινε καμία επίβλεψη των εργασιών κατά την διάρκεια της εκτέλεσης τους και όταν αυτές ολοκληρώθηκαν, κάλεσαν τον κύριο Παύλο Πρωτοπαπά να κοιτάξει τις εργασίες και στη συνέχεια τους ενημέρωσε ότι έγιναν πολλές κακοτεχνίες και αυτός ήταν ο λόγος που δεν προχώρησε στην κυρία εξόφληση των εναγόντων και παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €3455. Προέβαλε επίσης την θέση ότι οι κακοτεχνίες και η ζημιά, καθώς επίσης και η ταλαιπωρία την οποία έχει υποστεί η εταιρία και ο ίδιος προσωπικά, είναι πολύ μεγαλύτερο ποσού που υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό που οφείλει η εναγόμενη εταιρεία προς την ενάγουσα εταιρεία. Τέλος, ανέφερε ότι όλοι οι υπάλληλοι που εργάζονταν στο επίδικο υποστατικό για λογαριασμό της ενάγουσας εταιρείας ήταν πέντε με έξι άτομα, όλα αλλοδαποί, δεν μιλούσαν σχεδόν καθόλου ελληνικά και εργάζονταν μόνοι τους στο υποστατικό χωρίς καμία επίβλεψη. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι το τεκμήριο 3 το υπέγραψε ο γιος του ο Πάρης, αλλά ο ίδιος το αποδέχτηκε και ότι αυτό το τεκμήριο το είδε όταν άρχισαν οι εργασίες, στις οποίες ο ίδιος ο μάρτυρας ήταν εκεί καθημερινά, ενώ ο γιός του όχι. Ως προς την εμπλοκή του κύριου Παύλου Πρωτοπαπά, ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτονας και ότι έχει κάνει τα σχέδια, αλλά όχι την επίβλεψη, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσα θέση ότι ο μάρτυρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο χώρο όπου γινόταν εργασίες κατά τις 21 Απριλίου 2010, επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι βρισκόταν καθημερινά στο χορό και μόνο μια φορά ο διευθυντής των εναγόντων ήταν εκεί και ότι τις άλλες φορές ήταν κάποιοι 5 - 6 Βούλγαροι και Ρουμάνοι, παράνομα εργαζόμενοι. Απέδωσε την δημιουργία των λαθών στην ανυπαρξίας επίβλεψης από τον μηχανικό του και τον κύριο Τρίκκη και ο λόγος που δεν υπήρξε επίβλεψη από τον μηχανικό του, ήταν διότι δεν είχαν τόσα χρήματα για να του δώσουν και ότι θα ερχόταν μόνο όταν ολοκληρωνόταν η εργασία για να την δει. Ανέφερε επίσης ότι ζητήθηκαν πολλά χρήματα και οι εναγόμενοι τα κατέβαλαν, προβαίνοντας σε κάποιο σχολιασμό για το πρόσωπό τους, αναφέροντας επίσης ότι εάν έγιναν οποιεσδήποτε μικροαλλαγές, δεν χρειαζόταν οποιοδήποτε κόστος. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσα θέση ότι οι εργασίες γίνονταν αποδεκτές από τον γιο του, τον διευθυντή των εναγόντων και τον αρχιτέκτονα του έργου και το ίδιο ισχύει και για το επιπλέον κόστος, λέγοντας ότι γίνονταν κάποιες πληρωμές και λάμβανε υπ΄ όψη το ολικό ποσό που προέκυπτε από την αρχική συμφωνία και ως επιπρόσθετη εργασία αποδέχεται μόνο την κατασκευή μίας γυάλινης πόρτας για το ποσόν των €600. Ανέφερε επίσης ότι η χρέωση για την επιπρόσθετη γυάλινη πόρτα δεν υπάρχει σχετική υπογραφή στο τεκμήριο 6γ, ανέφερε ότι οι εργασίες έγιναν αυτές που επιθυμούσαν οι εναγόμενοι, εκφράζοντας ταυτόχρονα άγνοια για εργασίες που του υποβλήθηκαν κατά πόσο αυτές έγιναν. Ανέφερε επίσης ότι προέβη και ο ίδιος σε τηλεφώνημα στην Κίνα και του ανέφεραν ότι το υλικό που τοποθετήθηκε ήταν πολύ φθηνό, αλλά το αποδέχτηκαν οι εναγόμενοι διότι υπέγραψαν. Ανέφερε επίσης ότι το ταβάνι του σκεπάστρου προβλεπόταν να γίνει γυψοσανίδα, όπως και έγινε και αυτός ήταν ο λόγος που κατέρρευσε. Ουσιαστικά ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή θέσεων για δημιουργία επιπρόσθετων εργασιών, προβάλλοντας επίσης την θέση ότι έγιναν αδικαιολόγητες και υπέρμετρες χρεώσεις και ότι χρειάζονται αντικατάσταση, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσες θέσεις ότι οι εργασίες ήταν μετά από οδηγίες των εναγομένων και του αρχιτέκτονα πολιτικού μηχανικού σε συμφωνία με τους ενάγοντες και ότι οι εργασίες έγιναν καλώς και ήταν της απολύτου αρεσκείας των εναγόμενων. Ως προς το τεκμήριο 6γ και τις εργασίες που αυτό καταγράφει, ανέφερε ότι αυτό το έχει δει μόνο ο μάρτυρας των εναγόντων, αρνούμενος υποβληθείσα θέση ότι αυτό δόθηκε στον γιο του τον Πάρη και το ίδιο ισχύει αναφορικά με το τεκμήριο 5, όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι αυτό δόθηκε στον ίδιο από τον μάρτυρα των εναγόντων μετά την καταβολή του ποσού €3,500. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσες θέσεις ότι οι τυχόν οποιεσδήποτε ζημιές που επικαλείται προκλήθηκαν από την έλλειψη στοιχειώδους μέτρων συντήρησης, λέγοντας ότι το αλουμίνιο έχει σκουριάσει τους πρώτους τρεις με τέσσερις μήνες και ότι τοποθετήθηκε φθηνή ποιότητα αλουμινίου, λέγοντας ότι οι εναγόμενοι απαίτησαν καλή ποιότητα αλουμινίου, λόγω της εγγύτητας του επίδικου χώρου με την θάλασσα. Τέλος, αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις αναφορικά με το οφειλόμενο ποσό και ότι δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε κακοτεχνίες. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο κύριος Γιαννάκης Βασιλείου, ο όποιος στη σύντομη μαρτυρία του και στην ακόμα πιο σύντομη αντεξέταση του, ανέφερε ότι τον χειμώνα του 2016 ή 2017 έπεσε το στέγαστρο που βρίσκεται στον επίδικο χώρο όπου εργάζεται σε συγκεκριμένη εταιρεία και ότι έγιναν εργασίες αποκατάστασης του, μετά από επικοινωνία που είχα με τον διευθυντή των εναγομένων. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο κ. Παύλος Πρωτοπαπάς, ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση. Σε αυτή αναφέρεται στα προσόντα του ως αρχιτέκτονας και πολιτικός μηχανικός και την επαγγελματική του εμπειρία στον κλάδο του. Αναφέρει ότι κατά τις αρχές του 2010 η εναγόμενη εταιρεία δια μέσου του αντιπροσώπου της κ. Πάρη Παπαργυρού του ανέθεσαν όπως ετοιμάσει απλό αρχιτεκτονικό σχέδιο για επανασχεδιασμό και ανακαίνιση της πρόσοψης των καταστημάτων που διατηρούν οι εναγόμενοι. Η υποχρέωση που ανέλαβε ήταν αποκλειστικά και μόνο ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του έργου και σε καμία περίπτωση δεν ανέλαβε την υποχρέωση ή την ευθύνη να επιβλέπει την εκτέλεση των εργασιών και ούτε πληρώθηκε για την επίβλεψη. Ένα χρόνο περίπου μετά την ολοκλήρωση των εργασιών και συγκεκριμένα κατά τον Ιούνιο του 2011 του ζητήθηκε από την εναγόμενη εταιρεία να προβεί σε επιθεώρηση και έλεγχο των εργασιών που εκτελέστηκαν στο υποστατικό των εναγόμενων από την ενάγουσα εταιρεία, καθώς επίσης και των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς επίσης για την ποιότητα και την κατασκευή τους. Πιο συγκεκριμένα έλεγξε και επιθεώρησε, μεταξύ άλλων, το πλαίσιο από ανοξείδωτο ατσάλι της πόρτας εισόδου και ποιες είναι οι προδιαγραφές του ανοξείδωτου ατσαλιού, την πόρτα της κύριας εισόδου, την κατασκευαστική ποιότητα τύπου alucobond, τις ενώσεις των γυαλιών βιτρίνας, τις ταινίες των κορδονιών, ενώ γίνεται και σύγκριση με εφαρμογή alucobond σε άλλο κτίριο στη Λεμεσό. Το πλαίσιο από ανοξείδωτο ατσάλι της πόρτας δείχνει σοβαρές αλλοιώσεις χρώματος με εμφανή μέρη οξειδώσεων, κυρίως στο σημείο που εφάπτεται η γυάλινη πόρτα στο ατσάλινο πλαίσιο. Μετά από τρίψιμο με υγρό καθαρισμού, τα εμφανή και επιφανειακά σημάδια της σκουριάς φεύγουν, παραμένει όμως η οξείδωση εις βάθος. Το συγκεκριμένο ατσάλι που επιλέχθηκε ήταν χαμηλής ποιότητας, διότι η οξείδωση παρουσιάστηκε σε ένα χρόνο μετά την εγκατάσταση. Έχει παρατηρηθεί βαθιά τοπική οξείδωση περιμετρικά δίπλα από το φύλλο γυαλιού. Το ανοξείδωτο ατσάλι μπορεί να προστατευθεί μόνο με συχνό καθαρισμό. Στην προκειμένη περίπτωση όμως και λόγω της εγγύτητας με τη θάλασσα, έπρεπε να επιλεχθεί υψηλότερη ποιότητα αυτού του υλικού, πράγμα που φαίνεται ότι δεν έγινε. Εκφράζει την πίστη ότι στην παρούσα περίπτωση δεν λήφθηκαν υπόψη οι πραγματικές συνθήκες και περιστάσεις, το περιβάλλον και η εγγύτητα με τη θάλασσα, έτσι ώστε να γίνει η ορθή επιλογή του ανοξείδωτου ατσαλιού και πιο συγκεκριμένα αντί να χρησιμοποιηθεί ανοξείδωτο ατσάλι τύπου ΕΝ 1.4462
(2205)ή ΕΝ 1.4539(904L) ή 1.4439(317L), χρησιμοποιήθηκε κατά πάσα πιθανότητα ατσάλι τύπου 304 και 316 που δεν είναι ούτε ικανοποιητικό, ούτε και το ενδεδειγμένο για τη συγκεκριμένη περίπτωση και ο λόγος που αναφέρεται σε πιθανότητα είναι διότι το ατσάλι που χρησιμοποιήθηκε δεν έφερε καμία ένδειξη ή συνοδευτικά έγγραφα από τον προμηθευτή που να αποδεικνύουν το είδος και την ποιότητα του. Η πόρτα της κύριας εισόδου δεν κλείνει ομαλά και από μόνη της όπως θα έπρεπε. Ο μηχανισμός της πόρτας χρειάζεται προσαρμογή, το ίδιο και οι κλειδαριές, ενώ απαιτείται και η εφαρμογή στόπερ, για να ανοιγοκλείνει η πόρτα ορθά, ομαλά και άνετα. Το alucobond χρησιμοποιείται για πιο καλαίσθητη εμφάνιση και για να αναδειχθεί η επιφάνεια μεταξύ τοξοειδούς γυαλιού και βιτρίνας καταστήματος. Ο σχεδιασμός προέβλεπε καμπύλη εμφάνιση τελειωμάτων, καθώς και ορθή τοξοειδή εμφάνιση. Η ποιότητα των κάθετων και οριζόντιων γραμμών στο σημείο που συναντιούνται είναι χαμηλής ποιότητας σε ορισμένα σημεία. Οι άκρες των πλαισίων δεν έχουν λυγιστεί σε ορισμένα σημεία με ακρίβεια πριν την τοποθέτηση, ενώ οι γωνιές των πλαισίων έχουν οπές σε γωνιακό σχήμα. Επίσης οι εφαπτόμενες γωνιακές πλευρές δεν έχουν λοξοτομηθεί, ούτε η επιφάνεια έχει λυγιστεί καταλλήλως για καλύτερη εφαρμογή μεταξύ τους σε μερικά σημεία, ενώ δεν ακολουθήθηκαν πλήρως οι οδηγίες του κατασκευαστή αναφορικά με τις ενώσεις. Τα κενά που υπάρχουν έχουν γεμίσει με σφραγιστικό υλικό από μάστιχο, ενώ σε κάποια σημεία οι γωνιές εξέχουν από την τοξοειδή καμπύλη, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι περαιτέρω λεπτομέρειες για τις κακοτεχνίες και τις αμελώς εκτελεσθείσες εργασίες αναφέρονται στην έκθεση του. Η σιλικόνη που χρησιμοποιήθηκε για σφράγισμα των ενώσεων είναι άγρια και εξέχει σε αρκετά σημεία, συνεπώς θα πρέπει ν' αφαιρεθεί η σιλικόνη, να καθαριστούν οι ενώσεις και να επανασφραγιστούν με καλής ποιότητας διαφανές γέμισμα. Στα σημεία που δεν τηρήθηκαν οι οδηγίες του κατασκευαστή αναφορικά με τις ενώσεις, θα πρέπει να γίνει αντικατάσταση ώστε να σχηματιστούν οι σωστές ενώσεις. Περαιτέρω το ελαστικό κορδόνι που εφαρμόστηκε μέσα στο πλαίσιο του αλουμινίου έχει εξογκώματα σε μερικά σημεία και είναι εκτός γραμμής και συνακόλουθα τα κορδόνια πρέπει να τοποθετηθούν ξανά και να εφαρμόζουν απόλυτα με τη γραμμή και το πλαίσιο του αλουμινίου. Ολοκληρώνοντας τη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι υπάρχουν πολλές ατέλειες και αστοχίες στην εφαρμογή και ποιότητα των κατασκευαστικών λεπτομερειών στην επένδυση του κτιρίου από τύπο alucobond και παρατηρήθηκαν αστοχίες στο τελείωμα των άκρων και στις εφαπτόμενες γραμμές, με αποτέλεσμα να μειωθεί η ποιότητα και η εμφάνιση του επίδικου κτιρίου. Στην προφορική του κύρια εξέταση από το τεκμήριο 4 αναγνώρισε μόνο τα τυποποιημένα σχέδια, αλλά δεν αναγνώρισε τα σκίτσα και τις χειρόγραφες σημειώσεις. Στην αντεξέταση του επανέλαβε τη θέση του ότι δεν αναγνωρίζει τα σκίτσα και τις χειρόγραφες σημειώσεις, ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε το έργο δεν έχει μετρήσει τις κολώνες λόγω της μη αναγκαιότητας γι' αυτό και τόνισε ότι τα καθήκοντα του περιορίζονταν στον σχεδιασμό του έργου και στην αισθητική εμφάνιση, όχι όμως στην επίβλεψη του, αρνούμενος ταυτόχρονα υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως αντικείμενο ότι οι οποιεσδήποτε αλλαγές και προσθήκες γίνονταν μετά από οδηγίες του ιδίου και των εναγόμενων και τα οποία συμφωνούσαν οι ενάγοντες και ότι γίνονταν υπό την επίβλεψη του. Ως προς το τεκμήριο 4 ανέφερε ότι έλαβε οδηγίες από τον κ. Πάρη Παπαργυρού ο οποίος πήγαινε ορισμένες φορές στο έργο αλλά όχι σε συνεχή βάση και κυρίως ερχόταν σε επαφή με τα παιδιά του Μ.Υ.1. Αναφέρεται επίσης στις επισκέψεις που έκανε στο επίδικο έργο, λέγοντας ότι ένιωθε την ευθύνη για κάποιες διευκρινίσεις κατά τη διάρκεια της εργασίας για να γίνει εφικτός ο σχεδιασμός αλλά σε καμία περίπτωση δεν είχε την επίβλεψη του έργου και ούτε έχει δώσει οποιεσδήποτε προδιαγραφές. Εξέφρασε άγνοια σ' ότι αφορά την προσφορά και γενικά για τα οικονομικά θέματα, τονίζοντας ότι δεν ήταν αναμεμιγμένος σ' αυτά τα ζητήματα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ- ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17
(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Οι μάρτυρες που προσήλθαν στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονες, αυτοί επιτελούν ένα ιδιαίτερα βαρύνοντα ρόλο, καθ΄ ότι καλούνται στο Δικαστήριο για να διαφωτίσουν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους και την επιστημονική τους κατάρτιση, εκείνα τα γεγονότα που χρήζουν εξειδικευμένης ανάλυσης και επεξήγησης. Οι υποχρεώσεις των εμπερογνωμόνων μαρτύρων τέθηκαν και στην υπόθεση CYBARCO LTD -V- SILVIA KOVASCIK
(2001)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 2013 στην οποία λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Καθώς έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία(Anastassiades v.Republic
(1977)2 C.L.R.97,Kouppis v.Republic
(1977)2 C.L.R.361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308).>> Στην υπόθεση ΚΩΣΤΑ ΝΕΑΡΧΟΥ -ν- ΣΑΒΒΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 2003 1 Α.Α.Δ. σελ 351 λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Είναι γνωστό πως ο δικαστής δεν είναι επιτρεπτό να ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Εξειδικευμένα επίδικα θέματα, χρήζουν μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων την οποία, δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει, ύστερα από αξιολόγηση, στο δικό του συμπέρασμα. Συχνά, η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων που καταθέτουν για το ίδιο θέμα, παρουσιάζει αντιθέσεις, μικρές μέχρι και μεγάλες αποκλίσεις. Αυτό συμβαίνει και σε υποθέσεις όπως η παρούσα όπου οι μάρτυρες είναι ιατροί και κατά κανόνα η ιατρική μαρτυρία, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων θεωρείται ως μαρτυρία ανεξάρτητη (βλ. Andreas Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 361). Ακολουθεί πως το καθήκον των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά/ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, να αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και διαπιστώσεις.>> Στην απόφαση Σταύρος Ξιούρουππας κ.α. - ν - ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολιτική Έφεση 386/2010 ημερ. 15/11/2016, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα, όπως έχει επιβεβαιωθεί και στην Κοινοτικό Συμβούιο Ομόδους ν. Άννας Κονναρή
(2011)1 Α.Α.Δ. 2298, είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές πληροφορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα στα ενώπιον του υπό κρίση δεδομένα, (δέστε και Cybarco Ltd v.Kovascik
(2001)1 Α.Α.Δ. 2013). ΄΄ Στην πρόσφατη επίσης απόφαση Ανδρέα Νικολάου - ν - Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 162/2014, ημερομηνίας 2/5/2017, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Aστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd
(1782)3 Dong KB 157-15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 - 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis
(2013)EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. v Clarke
(2013)EWCA, Crim. 162). Είναι προφανές ότι, το κατά πόσον ένας μάρτυρας θεωρείται ως πραγματογνώμονας από το Δικαστήριο, είναι σημαντικό για την αξιολόγηση της μαρτυρίας του και την έκβαση της δίκης. Τούτο διότι ένας πραγματογνώμονας μάρτυρας, σε αντίθεση με άλλους μάρτυρες, δικαιούται να πει στο Δικαστήριο τη γνώμη, την κρίση, τους συλλογισμούς και τα συμπεράσματά του, αφού, βεβαίως, παραθέσει το υπόβαθρο στο οποίο βασίστηκε, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο. Ακόμα, όμως, και πραγματογνώμονας να είναι ένας μάρτυρας, δεν σημαίνει, απαραίτητα, ότι κάθε αναφορά του εμπίπτει στον τομέα της πραγματογνωμοσύνης του (Δέστε R v Allad
(2014)EWCA Crim 421 και R v Foulger
(2012)EWCA Crim 1516). Στην υπόθεση Allad (ανωτέρω), το Αγγλικόν Εφετείο, Ποινικό Τμήμα, ακύρωσε την καταδίκη των Εφεσειόντων επειδή, πρωτοδίκως, είχε επιτραπεί μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί και η οποία ήταν ουσιαστική για την έκβαση της υπόθεσης. Στην υπόθεση εκείνη είχε επιτραπεί μαρτυρία γνώμης και συμπερασμάτων, και ο μάρτυρας δεν είχε περιοριστεί στα πρωτογενή γεγονότα, ενώ δεν ήταν πραγματογνώμονας............................................................................................................................................................................................ Οι πραγματογνώμονες μάρτυρες έχουν καθήκοντα και υποχρεώσεις έναντι του Δικαστηρίου, και ειδικά, να παρουσιάζουν την έντιμη, αντικειμενική και ανεξάρτητη τους θέση. ΄΄ Aναφορικά με το ζήτημα των ειδικών αποζημιώσεων και γενικά των εξόδων όπου επιζητούνται στην παρούσα αγωγή ιδίως από τους εναγόμενους στην ανταπαίτηση του, εχει κατ΄ επανάληψη τονιστεί από το Εφετείο ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά και με θετική μαρτυρία και ότι δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα αλλά πρέπει και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Βλ. Πίριλλος ν. Κονναρή
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1153, Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Φούτρη
(2001)1(Β) ΑΑΔ 921 και Μεταξάκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1 ΑΑΔ
- Aναφορικά με το ζήτημα των κακοτεχνιών, διαφωτιστική επί του θέματος νομολογία υπάρχει και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά, αλλά όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Χαραλάμπους - ν - Decostone Ltd 2010 1 Β Α.Α.Δ. σελ. 747 , όπου αποφασίσθηκε ότι η ύπαρξη προβλημάτων δεν δημιουργεί, χωρίς άλλο, θέμα κακοτεχνιών ή μειώνει την υποχρέωση του διαδίκου ο οποίος εγείρει θέμα ευθύνης να στοιχειοθετήσει την αμέλεια που καταλογίζει στον αντίδικό του ή την ύπαρξη και παράβαση συμβατικού όρου στο πλαίσιο εκτέλεσης της σύμβασης. Ο Μ.Ε.1 άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο παρακολουθώντας με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα, έχει πειστεί για την φιλαλήθεια, αντικειμενικότητα και αξιοπιστία του. Παρέθετε με σαφήνεια, πληρότητα και λεπτομέρεια κάθε πτυχή που αφορά την παρούσα υπόθεση και πιο συγκεκριμένα για την φύση και την έκταση των εκτελεσθεισών εργασιών που προέβησαν οι ενάγοντες στο υποστατικό των εναγομένων και διαφώτισε πλήρως το Δικαστήριο σε όλα τα ζητήματα και το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του στην ολότητα του. Έδινε μαρτυρία με φυσικό, πηγαίο και απλοϊκό τρόπο, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις που να κλονίζουν την αξιοπιστία του, παρέμεινε σταθερός και η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης, αλλά απεναντίας εξήλθε αλώβητος και ενισχυμένος από αυτήν τη διαδικασία. Οι εξηγήσεις του ήταν διαφωτιστικές, χωρίς υπεκφυγές και δεν έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα να προσφύγει στο ψευδός, στην υπερβολή ή την ασάφεια για να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόντων ή να βλάψει την υπόθεση των εναγομένων. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως απόλυτα λογική και πειστική την αναφορά του μάρτυρα ότι λάμβανε οδηγίες από τον αρχιτέκτονα του έργου, αλλά και τους εναγομένους ως προς τις επιπρόσθετες εργασίες που έγιναν στο επίδικο έργο και αποτελεί πραγματικά απορίας άξιο, αλλά και παράλογο οι ενάγοντες να προβαίνουν σε επιπρόσθετες εργασίες στο επίδικο έργο χωρίς αυτές να γίνουν από πριν αντικείμενα συμφωνίας και χωρίς αυτές να τύχουν οποιασδήποτε διαμαρτυρίας μετά την εκτέλεση τους, ως ήταν ουσιαστικά η θέση των εναγομένων. Το Δικαστήριο έχει πειστεί για τις εξηγήσεις που έδωσε ο μάρτυρας ότι οι χειρόγραφες σημειώσεις και τα επιπρόσθετα χειρόγραφα σχέδια που υπάρχουν στο τεκμήριο 4, αποτελούσαν ουσιαστικά τις οδηγίες και τις κατευθυντήριες γραμμές από τον αρχιτέκτονα του έργου και αυτό κρίνεται από το Δικαστήριο ως απόλυτα λογικό και φυσιολογικό υπό τις περιστάσεις. Το Δικαστήριο έχει πειστεί απόλυτα μέσα από τις πολύ διευκρινιστικές, διαφωτιστικές, λογικές και πειστικές αναφορές του μάρτυρα περί αφαιρέσεως κολώνας και ανάγκης επιπρόσθετης ενισχύσεως στο μεταλλικό ψαλίδι, το οποίο θα στήριζε την μετόπη του καταστήματος και αυτό γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο ως εύρημα και συμπέρασμα και με το συνακόλουθο επιπρόσθετο κόστος και το ίδιο ισχύει ως προς τα επιπρόσθετα σχέδια και χειρόγραφες σημειώσεις που βρίσκονται στο τεκμήριο 4 και ότι αυτές προέρχονται από τον αρχιτέκτονα του έργου για την φύση, την έκταση και τον τρόπο εκτελεσης των εργασιών. Απόλυτα φυσιολογικές και λογικές κρίνονται οι εξηγήσεις και οι αναφορές του μάρτυρα αναφορικά με την συμφωνία που έγινε για επιπρόσθετη τοποθέτηση alucobond και το συνακόλουθο επιπρόσθετο κόστος, ενώ η αρχική ιδέα ήταν να τοποθετηθεί γυψοσανίδα και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Επίσης ο μάρτυρας έπεισε το Δικαστήριο ότι οδηγίες λάμβανε περισσότερο από τον γιο του Μ.Υ.1, ήτοι τον κ. Πάρη Παπαργυρού και γενικά ήταν τα άτομα με τα οποία ερχόταν σε επαφή αναφορικά με τις εκτελεσθείσες εργασίες και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Χωρίς κανέναν ενδοιασμό, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα αναφορικά με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 5, στο οποίο επίσης υπήρξε πλήρως διαφωτιστικός, κατατοπιστικός, επεξηγηματικός και σταθερός στο ότι αυτό το έγγραφο παρουσιάζει και το Δικαστήριο αποδέχεται πλήρως το περιεχόμενο αυτού του τεκμηρίου, σε συνδυασμό βεβαίως και με τα υπόλοιπα τεκμήρια για τα οποία θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω και το Δικαστήριο κρίνει ότι οι ενάγοντες πέτυχαν και απέδειξαν την απαίτηση τους στο σύνολό τους. Ήταν απόλυτα πειστικός στις αναφορές του ο μάρτυρας αναφορικά με τις δοσοληψίες που υπήρχαν μεταξύ των διαδίκων, τις χρεώσεις και πιστώσεις που έλαβαν χώρα και διαφώτισε πληρως το Δικαστήριο για το πως προέκυψε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό από τους εναγομένους στους ενάγοντες. Επίσης ο μάρτυρας υπήρξε πλήρως επεξηγηματικός, λογικός, διαφωτιστικός και πειστικός αναφορικά με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6, διότι διαφώτισε πλήρως το Δικαστήριο τι αυτό το έγγραφο αντικατοπτρίζει και πιο συγκεκριμένα τι εργασίες αφορούν, σε τι ποσό έχουν συμφωνηθεί και τι ποσά έχουν καταβληθεί για αυτές τις εργασίες και ποιες αφορούν το επιπρόσθετο κόστος και συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται ως εύρημα και συμπέρασμα του ότι αυτές οι εργασίες έχουν γίνει κατόπιν συμφωνίας με τους εναγομένους και με την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα του έργου και ότι αυτές οι εργασίες ήταν της απολύτου αρεσκείας των εναγομένων και του αρχιτέκτονα του έργου, καθώς επίσης έχουν συμφωνηθεί και τα ποσά που αναγράφονται στα σχετικά τιμολόγια και παραμένει υπόλοιπο, μετά από τις σχετικές πληρωμές που έγιναν, το οφειλόμενο ποσό. Αποτελεί επίσης εύρημα και συμπεράσματά του Δικαστηρίου ότι ο αρχιτέκτονας του έργου, ο οποίος είχε δώσει μαρτυρία και η αξιολόγηση του θα γίνει πιο κάτω, ήταν ο επιβλέπων του έργου σε όλη τη διάρκεια των εργασιών και δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή επισήμανση κατά την εκτέλεση των εργασιών και το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιαδήποτε κακοτεχνία στο επίδικο έργο. Επίσης το Δικαστήριο έχει πειστεί ως προς τις αναφορές του μάρτυρα ως προς την αναγκαιότητα συντήρησης του έργου και ειδικότερα του ατσαλιού, λόγω της εγγύτητας του καταστήματος από τη θάλασσα και το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι οι οποιεσδήποτε οξειδώσεις, οφείλονται στην έλλειψη συντήρησης από πλευράς των εναγομένων για τα οποία δοθείσαν οδηγίες προφορικές από τους εναγομένους και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το αντικείμενο ενασχόλησης της εναγομένης εταιρείας δεν διαδραματίζουν οποιοδήποτε ρόλο, έχοντας υπ΄ όψιν τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υποθέσεις και που αφορούν την ύπαρξη οφειλόμενου ποσού και τον ισχυρισμό περί κακοτεχνιών από πλευράς εναγομένων. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά του μάρτυρα, ότι ο ίδιος ως μηχανολόγος μηχανικός, δεν θα μπορούσε να υπογράψει και ούτε να είναι υπεύθυνος για εργοληπτικό έργο και που εν πάση περιπτώση, η ιδιότητα των εναγόντων με βάση και την επίδικη συμφωνία, αλλά και σε συνδυασμό με την αποδοχή της θέσης του μάρτυρα ότι ο αρχιτέκτονας του έργου ήταν και ο επιβλέπων και την απόρριψη της σχετικής θέσης των εναγομένων και του αρχιτέκτονα γι' αυτό το ζήτημα, οδηγούν το Δικαστήριο στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο αρχιτέκτονας του έργου ήταν αυτός που επέβλεπε το έργο και έδινε τις σχετικές οδηγίες, σε συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ του αρχιτέκτονα και των διαδίκων. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικές, κατατοπιστικές και διαφωτιστικές τις αναφορές του μάρτυρα ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ακολουθήθηκε άλλη διαδικασία από αυτήν της έκδοσης των τιμολογίων και της αποδοχής των εναγομένων και αυτό καταδεικνύεται και μέσα από τις πληρωμές που έγιναν οι οποίες δεν αμφισβητούνται και αποτελεί ένδειξη αντικειμενικότητας, ειλικρίνειας και αξιοπιστίας του μάρτυρα η αναφορά του ότι θα ήταν καλύτερα να γινόταν μία συμπληρωματική συμφωνία, αλλά αυτό δεν διαδραματίζει οποιοδήποτε ρόλο, διότι η συμφωνία για επιπρόσθετες εργασίες, η οποία έγινε προφορικά, γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα και αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι η αποδοχή των τιμολογίων αποτελούσε και αποδοχή της εργασίας που έχει εκτελεστεί, καθώς επίσης και το κόστος αυτής. Το Δικαστήριο έχει πειστεί απόλυτα από την αναφορά του μάρτυρα ότι το τεκμήριο 5 έχει δοθεί στους εναγομένους από τον ίδιο προσωπικά και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου και το ίδιο ισχύει για την αναφορά του μάρτυρα ότι η καρτέλα δεν υπογράφεται από τον πελάτη. Ως απόλυτα λογικές, φυσιολογικές και πειστικές κρίνονται οι αναφορές του μάρτυρα ότι από την στιγμή που ζητούσαν χρήματα, αναζήτησαν τους εναγομένους και τους παρέδωσαν το τεκμήριο 5 για να γνωρίζουν αυτοί τι ποσό οφείλεται και ότι θα έπρεπε να δοθεί η σχετική κατάσταση λογαριασμού, η οποία και δόθηκε και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Το δικαστήριο δεν έχει πειστεί μόνο για την αναφορά του μάρτυρα για την δημιουργία επιπρόσθετης πόρτας, η οποία είναι ούτως ή άλλως είναι παραδεκτή, αλλά έχει πειστεί επίσης και για τις αναφορές οι οποίες ήταν απόλυτα λεπτομερειακές, διαφωτιστικές και κατατοπιστικές, αναφορικά με την εφαρμογή του alucobond και τα επιπρόσθετα τεμάχια που έχουν τοποθετηθεί, καθώς επίσης και για την ενίσχυση του μεταλλικού ψαλιδιού, λόγω της αφαίρεσης της κολώνας και το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι αυτές οι εργασίες έχουν συμφωνηθεί, μετά από την σύμφωνη γνώμη των διαδίκων και του αρχιτέκτονα, καθώς επίσης το Δικαστήριο έχει πειστεί για το κόστος των εργασιών αυτών και συνακόλουθα αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι αυτές έχουν εκτελεστε,ί ότι το κόστος είναι αυτό που αναγράφονται στα τιμολόγια και ότι αυτές έχουν εκτελεστεί, χωρίς κάποια κακοτεχνία ή ατέλεια και ότι αυτές έχουν τύχει εγκρίσεις των εναγομένων και του αρχιτέκτονα. Αποτελεί λογικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι εργασίες που εκτέλεσαν οι ενάγοντες έχουν γίνει αποδεκτές από τους εναγομένους, εξ΄ ού και αυτές υπάρχουν μέχρι σήμερα και συνακόλουθα η αντίθετη θέση των εναγομένων απορρίπτεται. Ως απόλυτα λογική, φυσιολογική και πειστική κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι από τη στιγμή που είχε να λαμβάνει η ενάγουσα εταιρεία συγκεκριμένο ποσό, ότι εάν τον καλούσαν να αποκαταστήσει οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, αυτές θα επιδιορθώνονταν για να εισπράξει η ενάγουσα εταιρεία το λαβείν της και επιπρόσθετα αυτού, το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογικό εύρημα και συμπέρασμα, ότι έχουν εκτελεστεί οι επίδικες εργασίες με τον ενδεδειγμένο τρόπο και οι εναγόμενοι δεν τήρησαν οποιαδήποτε συντήρηση με βάση τις οδηγίες που δοθείσαν προφορικά από τους ενάγοντες όπως π.χ. η επάλειψη του ατσαλιού με λάδι και γενικά δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε συντήρηση. Συνακόλουθα η μαρτυρία αυτού του μάρτυρα κρίνεται ως αληθή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Ο Μ.Υ.1 άφησε πολύ φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας ήταν έντονα προκατειλημμένος εναντίον των εναγόντων, υπήρξε σε πολλές περιπτώσεις ασαφής, γενικός, αόριστος, τελούσε σε πλήρη σύγχυση, καθώς επίσης έδινε μαρτυρία που δεν καλυπτόταν από τα δικόγραφα και επίσης προέβαινε σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του στην υπερβολή. Η αναφορά του μάρτυρα ότι ήταν ο ίδιος που βρισκόταν σχεδόν καθημερινά στο έργο, ενώ ο γιος του όχι, δεν κρίνεται αξιόπιστος από το Δικαστήριο, διότι αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την μαρτυρία του μάρτυρα των εναγόντων η οποία κρίθηκε ως αποδεκτή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο, όπου ο Μ.Υ.1 παρουσιάστηκε στο έργο στο τελευταίο στάδιο των εργασιών και το Δικαστήριο απορρίπτει την θέση του ότι ο γιος του δεν ήταν εμπλεκόμενος στο έργο και εν πάση περιπτώση, ακόμα και ο ίδιος ο μάρτυρας που κάλεσαν οι εναγόμενοι, δηλαδή ο αρχιτέκτονας του έργου, τόνισε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του γιου του Μ. Υ.1 και γενικά ανέφερε ότι είχε να κάνει πιο πολύ με τα παιδιά αυτού του μάρτυρα και όχι με τον ίδιο. Επίσης το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την θέση του μάρτυρα ότι στο έργο εργάζονταν παράνομοι εργάτες, διότι αυτός ο ισχυρισμός κρίνεται από το Δικαστήριο ότι τέθηκε σε μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων και υπερβολών και εν πάση περιπτώση, αυτή η θέση του μάρτυρα παρέμεινε μετέωρη και αναπόδεικτη, διότι πολύ απλά ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό μπορεί να το αποδείξει και μέσω των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πράγμα το οποίο απέτυχε να το πράξει. Επίσης το Δικαστήριο απορρίπτει την θέση του μάρτυρα ότι ο αρχιτέκτονας του έργου δεν ήταν ο επιβλέπων του έργου, διότι το Δικαστήριο αποδέχθηκε ήδη την μαρτυρία των εναγόντων, αλλά και με βάση επίσης την αξιολόγηση της μαρτυρίας του αρχιτέκτονα που θα ακολουθήσει πιο κάτω. Το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η θέση του μάρτυρα είναι υστερόβουλη και μη πειστική και τέθηκε σε μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων για να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο, αλλά και για να αποφύγουν οι εναγόμενοι τις συμβατικές τους ευθύνες που ανέλαβαν έναντι των εναγόντων για εκτέλεση των εργασιών και για να αποφύγουν την καταβολή του υπολοίπου οφειλόμενου ποσού. Αποτελεί πραγματικά απορίας άξιο, παράλογο και παράδοξο, να προβάλλεται η θέση ότι ο αρχιτέκτονας του έργου δεν θα ήταν ο επιβλέπων του έργου και από την άλλη, να αναφέρουν ότι θα τον καλούσαν όταν ολοκληρώνονταν οι εργασίες και για να ελεγξει την εργασία και πραγματικά το Δικαστήριο αδυνατεί να κατανοήσει την λογική, αλλά και την σκοπιμότητα και αναγκαιότητα ο αρχιτέκτονας του έργου να ελέγξει τις εργασίες που ήδη θα είχαν ολοκληρωθεί, διότι δεν θα αποσκοπούσε σε τίποτα η επίσκεψη του αρχιτέκτονα όταν οι εργασίες ολοκληρώνονταν και εν πάση περιπτώση, με βάση και την αξιολόγηση που θα γίνει πιο κάτω, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο αρχιτέκτονας ήταν και ο επιβλέπων του έργου, πράγμα για το οποίο έχει πειστεί άλλωστε το Δικαστήριο μέσα από την μαρτυρία των εναγόντων. Ως προσπάθεια δημιουργία εντυπωσιασμού και εντυπώσεων, κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι τα χρήματα ήταν πολλά που ζητήθηκαν και ότι ΄΄εμείς οι βλάκες τα πληρώσαμε΄΄ ως ήταν η έκφραση του, ερχόμενος δηλαδή να αμφισβητήσει ο μάρτυρας ακόμα και την αποδοχή των συμφωνηθέντων. Πλήρως αναξιόπιστη και μη αποδεκτή κρίνεται από το Δικαστήριο η αναφορά του μάρτυρα ότι εάν υπήρξαν οποιεσδήποτε μικροαλλαγές δεν χρειαζόταν οποιοδήποτε κόστος, εξανεμίζοντας κάθε ίχνος λογικής, πειστικότητας και συνέπειας αυτή του η αναφορά, διότι καταδεικνύει την καθολική αρνητική στάση του μάρτυρα για καταβολή οποιουδήποτε ποσού από τους εναγομένους στους ενάγοντες. Ακόμα μία ένδειξη απόλυτης αναξιοπιστίας και ανακολουθίας, αλλά και αντιφατικότητας του μάρτυρα, καθώς επίσης και προσπάθειας αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου, αποτέλεσε και το γεγονός ότι από τη μία τοποθετεί τον εαυτό του σχεδόν καθημερινά στο έργο και από την άλλη, να προβάλλει άγνοια κατά πόσον τελικώς δεν έχει γίνει κάποια κολώνα και πραγματικά αποτελεί απορίας άξιο από τη μία να τοποθετεί ο μάρτυρας σχεδόν καθημερινά τον εαυτό του στο έργο και από την άλλη, να μην είναι σε θέση να τοποθετηθεί για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα που δεν κρίνεται καθόλου ως λεπτομέρεια, αλλά μια κυρία εργασία, διότι μία κολώνα αποτελεί αναμφίβολα ένα εμφανές έργο και πραγματικότητα. Απόλυτα μη πειστική και καθόλου αξιόπιστη κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι το alucobond είναι ένα πολύ ελαφρύ υλικό το οποίο δεν χρειάζεται στήριξη και αυτή η αναφορά του μάρτυρα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι τέθηκε σε μια προσπάθεια εκμηδενισμού των εργασιών, καθώς επίσης και του κόστους του υλικού αυτού με την αναγκαιότητα διασύνδεσης του, διότι από τη μία ο μάρτυρας σε κάποια φάση της μαρτυρίας του αναφέρει ότι δεν είναι ειδικός σε θέματα αρχιτεκτονικού σχεδίου και από την άλλη, προσπαθεί να πείσει το Δικαστήριο ότι το πιο πάνω υλικό δεν χρειάζεται διασύνδεση. Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού και δημιουργία εντυπώσεων του μάρτυρα, έφτασε στο σημείο να προβάλλει για πρώτη φορά την θέση ότι έχει τηλεφωνήσει στην Κίνα και του ανέφεραν ότι το υλικό που τοποθετήθηκε ήταν πολύ φθηνό και ότι ουσιαστικά έγινε υπερχρέωση και το Δικαστήριο κρίνει ότι πέραν του ότι αυτή θέση κρίνεται αναξιόπιστ, το Δικαστήριο επίσης κρίνει ότι αυτή η θέση του παρέμεινε αναπόδεικτη με την μη προσκόμιση σχετικών μαρτυρίων που να καταδεικνύουν κάτι τέτοιο. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας περί πτώσης του στεγάστρου, αυτή δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, πέραν βεβαίως του ότι αυτή η θέση δεν έχει δικογραφηθει. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ότι ο κύριος Σταύρος Δημοσθένους έστειλε υπεύθυνο της εταιρείας του και του ανέφερε ότι χρειάζεται άλλαγμα των υλικών που τοποθετήθηκαν και ότι το αλουμίνιο είναι πολύ φθηνό παρέμεινε αναπόδεικτος, διότι δεν προσκομίστηκε σχετική μαρτυρία για αυτό το ζήτημα και που εν πάση περιπτώση, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η αναφορά του μάρτυρα τέθηκε σε μία προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων και εντυπωσιασμού, προσπάθεια βεβαίως που στέφθηκε με απόλυτη αποτυχία. Η αναφορά του μάρτυρα και πιο συγκεκριμένα ότι αναρωτήθηκε γιατί δεν απευθύνθηκαν στον ίδιο για πληρωμή του ποσού των €400 πλέον ΦΠΑ για τοποθέτηση του ψαλιδιού, κρίνεται από το Δικαστήριο ως πλήρως αναξιόπιστη και μη λογική, έχοντας υπ΄ όψη και την αποδοχή της μαρτυρίας των εναγόντων για αυτό το ζήτημα. Η αναφορά του μάρτυρα και πιο συγκεκριμένα η χρησιμοποίηση της φράσης ΄΄μπράβο σας΄΄ όταν του υποβλήθηκε η θέση για το επιπρόσθετο κόστος των €1675 πλέον ΦΠΑ για την εφαρμογή του alucobond, καθώς επίσης και η χρησιμοποίηση της λέξης ΄΄αίσχος΄΄ για την διαφορά τιμής, όπως την έχει αντιληφθεί μετά από επικοινωνία με το εργοστάσιο στην Κίνα, κρίνεται από το Δικαστήριο ως μία προσπάθεια εντυπωσιασμού και δημιουργία εντυπώσεων, καθώς επίσης και ως προσπάθεια αποφυγής των εναγομένων να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Επίσης το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα ότι το τεκμήριο 6γ δεν το έχει δει κανείς παρά μόνο ο μάρτυρας των εναγόντων, διότι το Δικαστήριο αποδέχτηκε επί αυτού του ζητήματος την μαρτυρία των εναγόντων και από την άλλη, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αναφορά του μάρτυρα των εναγομένων γι' αυτό το ζήτημα τέθηκε σε μια προσπάθεια αποφυγής εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων των εναγομένων. Ως προς την παραπομπή του μάρτυρα στην έκθεση που έχει εκπονήσει ο αρχιτέκτονας του έργου, θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω κατά την αξιολόγηση του μάρτυρα, αλλά και της σχετικής έκθεσης. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την δραστηριότητα της εναγομένης εταιρείας και τις επιβαρύνσεις που αυτή έχει, κρίνονται από το Δικαστήριο ως άσχετες με τα επίδικα ζητήματα και δεν λαμβάνονται υπόψη. Ως προς τον Μ.Υ.2, το Δικαστήριο χωρίς κανέναν ενδοιασμό, απορρίπτει την μαρτυρία του, διότι από τη μια η μαρτυρία του κάλυψε ζήτημα το οποίο δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα, δηλαδή το ζήτημα της πτώσης του στεγάστρου και που εν πάση περιπτώση, ο μάρτυρας τοποθέτησε την πτώση του στεγάστρου σε χρόνο που δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα, αφού ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό έλαβε χώρα το 2016 ή το
- Επίσης το Δικαστήριο έχει πειστεί απόλυτα ότι ο μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση των εναγομένων και συνακόλουθα η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ο Μ.Υ.3 άφησε επίσης πολύ φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει εντοπίσει έντονα το στοιχείο της προκατάληψης του μάρτυρα, με σκοπό να βοηθήσει την πλευρά των εναγομένων και το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί ότι ο μάρτυρας αυτός προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια και να εφοδιασει το Δικαστήριο με τα επιστημονικά του εχέγγυα, αντικειμενικότητα και προσόντα για να βοηθήσει το Δικαστήριο στο να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα ως εμπειρογνώμονας που είναι, έχοντας υπόψη ότι τα προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί και συνεπώς κρίνεται υπό το πέπλο του εμπειρογνώμονα με βάση το πιο πάνω εκτεθέν νομολογιακό πλαίσιο. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ότι οι χειρόγραφες σημειώσεις και τα σκίτσα που αναφέρονται στο τεκμήριο 4 δεν προέρχονται από τον ίδιο, όχι μόνο λόγω της αποδοχής της μαρτυρίας των εναγόντων γι' αυτό το ζήτημα, αλλά και επειδή το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτές οι αναφορές του μάρτυρα τέθηκαν σε μία προσπάθεια αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου για να απεμπλακεί ο μάρτυρας από τις ευθύνες του που είχε ως επιβλέπων μηχανικός του έργου. Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να τονιστεί ότι η έκθεση του, δηλαδή το τεκμήριο Α προς αναγνώριση, δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο κανονικό και δεν αναγνωρίστηκε καν από το μάρτυρα και συνακόλουθα, η έκθεση του δεν λαμβάνεται υπ΄ όψη από το Δικαστήριο και δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Παράλογη και παράδοξη, καθώς επίσης και μη πειστική, είναι η αναφορά του μάρτυρα ότι δεν έχει μετρήσει πόσες κολώνες έχουν δημιουργηθεί στο έργο και πραγματικά αποτελεί απορίας άξιο, αλλά και παράδοξο, ως αρχιτέκτονας και επιβλέπων μηχανικός, να μην προβαίνει στην καταμέτρηση μιας τόσο σημαντικής εργασίας και μάλιστα να την θεωρεί ως μη αναγκαία. Οι αναφορές του μάρτυρα ότι δεν προβαίνει σε χειρόγραφες σημειώσεις και σκίτσα και ότι δεν μπορεί να εκφράσει καλά τις ιδέες του χειρόγραφα και ότι δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τόσο καλές γραμμές όπως αυτές φαίνεται στο τεκμήριο 4, κρίνονται από το Δικαστήριο ότι τέθηκαν σε μία προσπάθεια αποπροσανατολισμού και δημιουργία εντυπώσεων και αυτή η προσπάθεια του μάρτυρα κρίνεται ως πλήρως παράλογη και αναξιόπιστη. Ως παράλογη, παράδοξη και μη πειστική, είναι η αναφορά του μάρτυρα ότι ο διευθυντής των εναγόντων έχει προτείνει να προβεί σε εργασίες που αφορούν το ψαλίδι όπως αυτό αναφέρθηκε και αυτή η αναφορά του μάρτυρα, κρίνεται ως μη λογική και πειστική και τέθηκε σε μια προσπάθεια υποβοήθησης της υπόθεσης των εναγομένων για να αποφύγουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και είναι πραγματικά απορίας άξιο και παράδοξο, οι ενάγοντες να προβαίνουν από μόνοι τους σε επιπρόσθετες εργασίες και συνακόλουθα η σχετική θέση των εναγομένων απορρίπτεται ως μη λογική και αναξιόπιστη. Οι αναφορές του μάρτυρα περί επισκέψεων του στο έργο και ότι αυτές γίνονταν για υποβοήθηση για να ολοκληρωθεί το σχέδιο και ότι δεν πήγαινε ως επιβλέπων του έργου, κρίνονται ως απόλυτα αναξιόπιστες και παράλογες από το Δικαστήριο, διότι με βάση τους κανόνες της στοιχειώδους λογικής, από τη στιγμή που ήταν ο εμπνευστής του σχεδιασμού του έργου, η επίσκεψή του στο έργο είχε ως σκοπό την επίβλεψη αυτού και συνακόλουθα, η οποιαδήποτε αντίθετη αναφορά του μάρτυρα δεν κρίνεται λογική και πειστική από το Δικαστήριο, δηλαδή η οποιαδήποτε αναφορά του που να μην τον εμπλέκει ως επιβλέπων του έργου και που εν πάση περιπτώση, το Δικαστήριο έχει ήδη αποδεχθεί την μαρτυρία των εναγόντων, ήτοι ότι αυτός ο μάρτυρας ήταν ο επιβλέπων του έργου που έδινε και τις σχετικές οδηγίες και συνακόλουθα, αποτελεί λογικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι από την στιγμή που ο μάρτυρας πήγαινε στο έργο, αυτός ήταν και ο επιβλέπων του έργου και συνακόλουθα, από την στιγμή που δεν έχει προβεί σε οποιεσδήποτε αρνητικές επισημάνσεις κατά την εκτέλεση των εργασιών, αυτές οι εργασίες έχουν συμφωνηθεί εκ των προτέρων και έχουν υλοποιηθεί με τον ενδεδειγμένο τρόπο, χωρίς κακοτεχνίες και οι εργασίες έτυχαν της έγκρισης και αποδοχής του μάρτυρα αυτού και των εναγομένων και ήταν της απολύτου αρεσκείας τους και αποδέχθηκαν βεβαίως και το σχετικό κόστος που αυτές αφορούν. Με βάση λοιπόν τις πιο πάνω επισημάνσεις το δικαστήριο απορρίπτει η μαρτυρία του μάρτυρα στην ολότητα της ως αναξιόπιστη. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι ενάγοντες πέτυχαν και απέδειξαν την υπόθεση τους και οι εναγόμενοι απέτυχαν να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους και συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €6,305 με νόμιμο τόκο από 12 Ιανουαρίου 2011 μέχρι εξόφλησης, ήτοι από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, πλέον τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα, διότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση έχουν συνεκδικαστεί. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο