Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Angel Bahtchevanov κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22171/14, 5/7/2017

(1)(ιιι)

(2)και 5

(1)του Περί της Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 όπως τροποποιήθηκε. Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ετών 2008-2009, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, αδίκημα συγκάλυψης. 2η κατηγορία : Αδικήματα συγκάλυψης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(ιιι)

(2)και 5

(1)του Περί της Παρεμπόδισης και καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 όπως τροποποιήθηκε. Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ετών 2008-2009, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι περιουσία, δηλαδή, το χρηματικό ποσό των €260000 αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος απέκτησαν και κατείχαν το πιο πάνω χρηματικό ποσό. 3η κατηγορία : Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 297, 298 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ετών 2008-2009, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. 4η κατηγορία : Απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ετών 2008-2009, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασαν από τον Χριστόδουλο Καραολή από τη Λεμεσό το χρηματικό ποσό των €260000=, των ψευδών παραστάσεων συνισταμένων στην ουσία και στο αποτέλεσμα στο ότι οι κατηγορούμενοι προσποιήθηκαν ψευδώς ότι θα του μεταβίβαζαν ένα χωράφι στη Βουλγαρία από το Δήμο Obzor με αριθμό 53045.503.139 αξίας €260000, με αποτέλεσμα να τους δώσει το χρηματικό ποσό των €260000= ενώ στην πραγματικότητα οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι τα πιο πάνω λεχθέντα ήσαν ψευδή και το χωράφι δεν είναι δημοτική περιουσία και δεν ήταν προς πώληση. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 10 μάρτυρες και στα πλαίσια της μαρτυρίας τους κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα τεκμήρια, ενώ σημειώνεται κατατέθηκαν εκ συμφώνου καταθέσεις διαφόρων προσώπων και άλλα έγγραφα. Συνολικά σημειώνεται ενώπιον του Δικαστηρίου ευρίσκονται κατατεθειμένα 52 τεκμήρια. Περαιτέρω έγιναν παραδεκτά γεγονότα τα εξής: (α) ότι η λήψη, καταγραφή, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση των τεκμηρίων της υπόθεσης της Αστυνομίας έγιναν σύμφωνα με το Νόμο χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων. (β) σε ότι αφορά το Τεκμήριο 25 που είναι ανακριτική κατάθεση του 1ου κατηγορουμένου στα Βουλγάρικα και στα Ελληνικά, το Τεκμήριο 26 που είναι η ανακριτική κατάθεση της 2ης κατηγορούμενης επίσης στα Βουλγάρικα και στα Ελληνικά, καθώς και το Τεκμήριο 36 που είναι γραπτή συγκατάθεση για αναγνωριστική παράταξη της 2ης κατηγορούμενης στα Βουλγάρικα και στα Ελληνικά, ότι το Ελληνικό κείμενο είναι πιστή μετάφραση του Βουλγάρικου κειμένου. (γ) ότι το ελληνικό κείμενο του τεκμ.32 αποτελεί πιστή μετάφραση του βουλγαρικού κειμένου πλην μόνον του σημείου εκείνου για το οποίο κλήθηκε να δώσει μαρτυρία η ΜΚ
3. (δ) ότι ο ΜΚ9 είναι δικηγόρος στο επάγγελμα, εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο McGregor & Partners και ότι γνωρίζει άριστα την αγγλική γλώσσα. (ε) ότι η ΜΚ10 είναι διερμηνέας βουλγαρικής και ελληνικής γλώσσας. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος 1 προέβη σε ανώμοτη δήλωση ενώ η κατηγορούμενη 2 τήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι όλων των πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Όπως γίνεται αντιληπτό από τον αριθμό των μαρτύρων που κατέθεσαν για την παρούσα υπόθεση η μαρτυρία καταλαμβάνει κάποια έκταση. Με αυτό υπόψη το Δικαστήριο αναφέρει ότι δεν θα προβεί σε εκτενή παράθεση περίληψης της και θα αρκεστεί σε συνοπτική αναφορά σε αυτήν. Εξάλλου το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, σημειώνεται δε περαιτέρω ότι θα γίνει αναφορά στη μαρτυρία στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Παραδεκτή-κατατεθείσα εκ συμφώνου - Κατάθεση Αστ.10 Ν Ορφανού τεκμ.1 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) : Υπηρετεί στην ΥΑ&Μ και είναι αποσπασμένος στο ΚΕΔ Αερολιμένα Λάρνακας. Στις 09/03/2014 ανέλαβε καθήκον στον τομέα αφίξεων του ΚΕΔ Αερολιμένα Λάρνακας και την ίδια μέρα ενώ διενεργούσε διαβατηριακό έλεγχο παρουσιάστηκε για έλεγχο ο κατηγορούμενος
4. Κατά τον διαβατηριακό έλεγχο που διενήργησε διαπίστωσε ότι τα στοιχεία του βρίσκονταν καταχωρημένα στο σύστημα, με οδηγίες να εντοπιστεί και να συλληφθεί καθότι εναντίον του εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και καταζητείται για διερευνώμενη υπόθεση απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Ακολούθως ζήτησε από τον εν λόγω αλλοδαπό να τον ακολουθήσει και αφού παρέλαβε αντίγραφο του εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του ακολούθως τον πληροφόρησε για το περιεχόμενο του εντάλματος σύλληψης στην Αγγλική γλώσσα την οποία κατανοούσε και την ίδια μέρα τον συνέλαβε και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «I'm not guilty». Στη συνέχεια τον πληροφόρησε για τα δικαιώματα του ως πρόσωπο που τελεί υπό σύλληψη και του επέδωσε το σχετικό έντυπο στη μητρική του γλώσσα το οποίο διάβασε και υπέγραψε στην παρουσία του. Ακολούθως παρέδωσε τον συλληφθέντα στον αστυφύλακα 509 της ΥΑ&Μ Λεμεσού για τα περαιτέρω. - To ένταλμα σύλληψης εν σχέση με τον κατηγορούμενο 1, τεκμ.2, και τα δικαιώματα επικοινωνίας του ως πρόσωπο που τελεί υπό σύλληψη, τεκμ.3, εις τα οποία κάνει αναφορά και ο Αστ.10 ανωτέρω. - Κατάθεση Γιαννάκη Φώτη ημερ.11/03/14, τεκμ.4 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) : Εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου. Η επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 74570541 για το ποσό των €80.000.-, ημερομηνία πληρωμής 14/05/2009, με εκδότη τον Χριστόδουλο Καραολή και δικαιούχο τον κατηγορούμενο 1 κατατέθηκε στις 14/05/2009 στον λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 0385-01-049244-00 και πληρώθηκε κανονικά. Ο λογαριασμός αυτός ανοίχθηκε στις 02/12/2008 και ανήκει στους κατηγορουμένους 1 και
5. Δικαίωμα υπογραφής στο λογαριασμό αυτό έχουν ένας εκ των δύο. - Κατάθεση Ντίνας Νεοφύτου ημερ.12/03/14, τεκμ.5 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) : Είναι υπεύθυνη του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας της Κύπρου που βρίσκεται στην οδό Αγίας Φυλάξεως. Η επιταγή με αριθμό 10125155 με εκδότη τον Χριστόδουλο Καραολή για το ποσό των €60.000.-, ημερομηνίας 14/05/2009 και με δικαιούχο τον κατηγορούμενο 1, έγινε κατάθεση στον λογαριασμό με αριθμό 5405488117 της τράπεζας τους και η επιταγή πληρώθηκε κανονικά. Ιδιοκτήτης του λογαριασμού αυτού είναι ο κατηγορούμενος
6. Το άτομο το οποίο έχει δικαίωμα υπογραφής του λογαριασμού είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος είναι και το μοναδικό άτομο. Ο λογαριασμός δημιουργήθηκε στις 19/05/2009, την ίδια μέρα που έγινε και η κατάθεση της πιο πάνω επιταγής. Όσον αφορά το ποσό των €60.000.- της επιταγής πιο πάνω, στις 25/06/2009 έφυγε τα χρήματα από το λογαριασμό. - 2η Κατάθεση Ντίνας Νεοφύτου ημερ.21/08/14, τεκμ.6 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) : Αναφέρει ότι σε συμμόρφωση με διαταγή παρουσίασης εγγράφων προς την Τράπεζα τους, παραδίδει την πρωτότυπη επιταγή της Εθνικής Τράπεζας με αριθμό 10125155, ημερομηνίας 14/05/2009, για το ποσό των €60.000.- με εκδότη τον Χριστόδουλο Καραολή και δικαιούχο τον κατηγορούμενο
7. - Κατάθεση Παναγιώτη Προκοπίου ημερ.03/09/14, τεκμ.7 (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) : Αναφέρει ότι σε συμμόρφωση με διαταγή παρουσίασης εγγράφων προς την Τράπεζα τους, παραδίδει την πρωτότυπη επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 74570541, για το ποσό των €80.000.-, ημερομηνίας 14/05/2009, με εκδότη τον Χριστόδουλο Καραολή και δικαιούχο τον κατηγορούμενο
8. Μ.Κ.1 Α/Αστ. 3512 Μιχάλης Περικλέους Υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Κατ' αρχήν στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε για την παρούσα υπόθεση (τεκμ. 8, 9 και 10), τις οποίες ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Στην κατάθεση του τεκμ.8 ημερ. 13/03/14 αναφέρει ότι την 01/11/2013 ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα ο Χριστόδουλος Καραολής του κατήγγειλε ότι μεταξύ των ετών 2008 και 2009 οι κατηγορούμενοι του απέσπασαν το χρηματικό ποσό των €260.000.- αφού του παρουσίασαν διάφορα έγγραφα και τον έπεισαν ότι θα του μεταβίβαζαν γη στη Βουλγαρία, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν. Προς υποστήριξη της καταγγελίας ο Καραολής του παρουσίασε τα έγγραφα στα οποία αναφέρεται. Στις 13/03/2004 με τη βοήθεια του διερμηνέα Naser Saleh έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος είχε συλληφθεί για την υπόθεση αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στον νόμο. Στο τέλος της κατάθεσης ο διερμηνέας διάβασε στον κατηγορούμενο την κατάθεση ο οποίος αρνήθηκε να την υπογράψει αρνούμενος να αναφέρει το λόγο. Στην συμπληρωματική του κατάθεση τεκμ. 9 ημερ.06/08/14 αναφέρει ότι στις 04/08/2014 με τη βοήθεια του διερμηνέα Naser Saleh έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη 2 αφού προηγουμένως της επέστησε την προσοχή της στον νομό. Στη συνέχεια κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης στην παρουσία του και με τη βοήθεια του διερμηνέα η κατηγορούμενη 2 έδωσε 12 δείγματα γραφής/υπογραφής για σκοπούς συγκρίσεως. Στην συμπληρωματική του κατάθεση τεκμ. 10 ημερ.03/09/14 αναφέρει ότι στις 13/10/2014 παρέδωσε στην αστυφύλακα 4782 του τμήματος του ένα συμφωνητικό έγγραφο, δώδεκα δείγματα γραφής της κατηγορουμένης 2 και πέντε δείγματα γραφής/υπογραφής του Χριστόδουλου Καραολή, όλα σφραγισμένα σε καφέ φακέλους με σκοπό να τα μεταφέρει στο Αρχηγείο Αστυνομίας για γραφολογικές εξετάσεις. Την 21η/08/2014 παρέλαβε από την αστυφύλακας 4782 μία επιταγή της Εθνικής Τράπεζας της Κύπρου με αριθμό 10125155 του λογαριασμού 540-339781-0 για €60.000.-, η οποία παραλήφθηκε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Στις 03/09/2014 παρέλαβε ως τεκμήριο από τον Παναγιώτη Προκοπίου μία επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 74570541 του λογαριασμού 0330-11-060078 για το ποσό των €80.000.-. Στη συνέχεια ο μάρτυρας προέβη σε κατάθεση τεκμηρίων. Συγκεκριμένα κατέθεσε : - συμφωνητικό έγγραφο που του παραδόθηκε από τον Χριστόδουλο Καραολή ως τεκμήριο 12, - πιστοποιητικό της κοινότητας Νεσεμπερ, με συνοδευτική επιστολή του δικηγορικού γραφείου που το απέστειλε και μετάφραση του στην ελληνική, ως τεκμήριο 14, - απόδειξη πληρωμής ως τεκμήριο 15, - το πρωτότυπο της επιταγής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος με αριθμό 10125155 ημερομηνία 14/05/2009 για ποσό €60.000.- ως τεκμήριο 17, - την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμόν 74570541 ημερομηνία 14/05/2009 για το ποσό των €80.000.- ως τεκμήριο 19, - δώδεκα δείγματα γραφής/υπογραφής της κατηγορουμένης 2 ως τεκμήριο 21, - πέντε δείγματα γραφής/υπογραφής του Χριστοδουλου Καραολή ως τεκμήριο
9. - την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1 ημερομηνία 13/03/14 στη βουλγαρική γλώσσα και μετάφραση της στην ελληνική ως τεκμήριο 25, - την ανακριτική κατάθεση της κατηγορουμένης 2 ημερ. 04/08/14 στη βουλγαρική γλώσσα και μετάφραση της στην ελληνική ως τεκμήριο 26, - την γραπτή συγκατάθεση για λήψη δείγματος γραφικού χαρακτήρα από την κατηγορούμενη 2 ημερομηνίας 04/08/2014 ως τεκμήριο 27, - αντίγραφο απόδειξης πληρωμής για ποσό €60.000 σε πίστωση λογαριασμού του κατηγορουμένου 1 ως τεκμήριο 28, και - κατάθεση του Julian Spasov ημερ.22/05/15 στην Αγγλική γλώσσα ως τεκμήριο
10. Όσον αφορά το επίδικο τεμάχιο στη Βουλγαρία με αριθμό 53045.503.139 απεστάλη αίτημα δικαστικής συνδρομής στις αρχές της Βουλγαρίας με ερωτήματα τα οποία και απάντησαν (βλ. τεκμήριο 24). Ανέφερε δε ότι η απάντηση ήταν ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο γης, όπως φαίνεται στις σελίδες 21, 22, 23 και 24 του Ελληνικού κειμένου, φαίνεται ότι άνηκε σε συγκεκριμένο Βούλγαρο από το
11. Στην αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του 1ου κατηγορούμενου συμφώνησε ότι στη σελ. 7 του τεκμ.24 η βεβαίωση από τον Φορέα Γεωδαισίας, Χαρτογραφίας και Κτηματολογίου της Βουλγαρίας βεβαιώνει ότι ο ιδιοκτήτης του ακίνητου για το οποίο γίνεται αναφορά στο Κατηγορητήριο, δηλαδή το ακίνητο με αριθμό ταυτοποίησης 53045.503.139, έχει το σχέδιο και κάτω λέει ιδιοκτήτης Δήμος Νεσέμπαρ. Επίσης συμφώνησε ότι το ίδιο προκύπτει από τη σελ.32 του τεκμ.24, όπου το Κτηματολόγιο βεβαιώνει επίσης ότι η τελευταία αλλαγή σε τούτο το ακίνητο έγινε 17/12/
12. Εξήγησε ακολούθως με αναφορά στο τεκμήριο 24 γιατί απάντησε στην κυρίως εξέταση του ότι ιδιοκτήτης είναι κάποιος ιδιώτης από το 2007 και απάντησε σε περαιτέρω ερωτήσεις. Κατά την αντεξέταση του από τον ευπαίδευτο συνήγορο της 2ης κατηγορούμενης είπε ότι έλαβαν 12 δείγματα υπογραφής διότι στη συμφωνία του Τεκμηρίου 12 ο παραπονούμενος ανέφερε ότι δίπλα από τα ποσά που τα είσπραττε η 2η κατηγορουμένη υπόγραφε δίπλα. Η κατηγορούμενη 2 ανακρίθηκε εν σχέση με αυτό το σημείο και είπε ότι δεν υπόγραψε, ενώ με βάση τα αποτελέσματα των γραφολογικών εξετάσεων δεν συνδέθηκε με τις υπογραφές που τους είπε ο παραπονούμενος (βλ. έκθεση πραγματογνωμοσύνης τεκμ.30). Τις καταθέσεις που έγιναν σε τραπεζικούς λογαριασμούς ή και σε κοινό λογαριασμό των δύο κατηγορούμενων δεν γνωρίζει ποιος τις έκανε. Είπε ακόμη ότι ο παραπονούμενος ερωτήθηκε γιατί ήρθε και έκανε καταγγελία το 2013, ενώ τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα διαπράχθηκαν τα έτη 2008-2009, και είπε ότι προσπαθούσαν να διευθετήσουν το όλο θέμα. Μ.Κ.2 Αστ. 1954 Χάρης Θεμιστοκλέους Υπηρετεί στο Τμήμα Ανιχνεύσεων Εγκλημάτων (ΤΑΕ). Κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του για την υπόθεση (τεκμ.31), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναφέρει σε αυτήν ότι στις 09/03/14 με τη βοήθεια του διερμηνέα της βουλγαρικής γλώσσας Σάλεχ Νάσερ έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 ανακριτική κατάθεση αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο (τεκμ.32). Μ.Κ.3 Α/Αστ. 4782 Νίκολα Παπανικολάου Υπηρετεί στο Τμήμα Ανιχνεύσεων Εγκλημάτων (ΤΑΕ). Αναγνώρισε την κατάθεση της για την υπόθεση (τεκμ.33), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναφέρει εις αυτήν ότι στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, την 01/08/14 στο αεροδρόμιο της Σόφιας στη Βουλγαρία παρέλαβε από τις Βουλγαρικές Αρχές την κατηγορούμενη 2, η οποία είχε συλληφθεί δυνάμει Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης για την πιο πάνω υπόθεση και την συνόδευσε μέχρι το αεροδρόμιο Λάρνακας όπου κατά την άφιξη τους την ίδια μέρα την συνέλαβε δυνάμει εθνικού εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον της (τεκμ.34). Αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της, της επέστησε την προσοχή της στο νόμο και αυτή απάντησε «Εντάξει δεν έκαμα τίποτε». Μ.Κ.4 Α/Αστ. 1891 Μαρία Αττεσλή Παναγιώτου Υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού. Αναγνώρισε την κατάθεση της για την υπόθεση (τεκμ.35), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναφέρει εις αυτήν ότι στις 05/08/2014 με τη βοήθεια του διερμηνέα Naser Saleh πληροφόρησε την κατηγορούμενη 2 η οποία τελούσε υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση ότι η αστυνομία προτίθεται να διενεργήσει αναγνωριστική παράταξη στην οποία μπορούσε να λάβει μέρος και την οποία θα επιθεωρούσαν μάρτυρες που μπορούσαν να την αναγνωρίσουν εν σχέση με την υπόθεση. Της εξήγησε ότι ήταν το δικαίωμα της και προς όφελός της να λάβει μέρος στην πιο πάνω παράταξη και ότι αυτή θα διεξάγονταν με δίκαιο τρόπο, αυτή όμως ανέφερε ότι δεν επιθυμούσε να λάβει μέρος σε τέτοια παράταξη και ότι επιθυμούσε να παραμείνει σε γραφείο και να τη δουν εκεί οι μάρτυρες και ως προς τούτο υπόγραψε σχετική συγκατάθεση στη βουλγαρική γλώσσα, τεκμήριο
13. Στη συνέχεια πληροφόρησε τον μάρτυρα Χριστόδουλο Καραολή ότι θα επιθεωρούσε πρόσωπο το οποίο δυνατόν να έχει ή να μην έχει σχέση με την υπό διερεύνηση υπόθεση και αυτός αφού εισήλθε σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού είδε την κατηγορούμενη 2 και στην παρουσία της ανέφερε ότι «Είναι η γυναίκα που της έδωσα τα χρήματα για την αγορά του χωραφιού». Αμέσως κάλεσε την κατηγορούμενη 2 να πει το όνομά της πράγμα που έπραξε και αφού την πληροφόρησε ότι ο μάρτυρας την αναγνώρισε, της επέστησε την προσοχή της στον νομό και αυτή απάντησε «Είμαι η Krasimira Asenova». Στη συνέχεια πληροφόρησε τον μάρτυρα Ανδρέα Καραολή ότι θα επιθεωρούσε πρόσωπο το οποίο δυνατόν να έχει ή να μην έχει σχέση με την υπό διερεύνηση υπόθεση και αφού εισήλθε σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού είδε την κατηγορούμενη 2 και στην παρουσία της ανέφερε «Είναι η γυναίκα που την πλήρωσε ο πατέρας μου με μετρητά στην παρουσία μου». Αμέσως κάλεσε την κατηγορούμενη 2 να πει το όνομά της πράγμα που έπραξε και αφού την πληροφόρησε ότι ο μάρτυρας την αναγνώρισε και της επέστησε την προσοχή της στο νομό, αυτή απάντησε με το όνομά της και ότι δεν πήρε τα λεφτά. Στη συνέχεια πληροφόρησε τον μάρτυρα Ανδρέα Νικολάου ότι θα επιθεωρούσε πρόσωπο το οποίο δυνατόν να έχει ή να μην έχει σχέση με την υπό διερεύνηση υπόθεση και αυτός αφού εισήλθε σε γραφείο του ΤΑΕ Λεμεσού είδε την κατηγορούμενη 2 και στην παρουσία της ανέφερε «Είναι η Krasimira που έρχονταν στα γραφεία του κυρίου Καραολή». Αμέσως κάλεσε την κατηγορούμενη 2 να πει το όνομά της πράγμα που έπραξε και αφού την πληροφόρησε ότι ο μάρτυρας την αναγνώρισε, της επέστησε την προσοχή της στον νομό και αυτή απάντησε με το όνομά της και πρόσθεσε ότι πήγαινε στο γραφείο του κυρίου Καραολή για θέματα που αφορούσαν κτίρια που έχτισε ο κ.Καραολής. Όλες οι αναγνωρίσεις έγιναν στην παρουσία και με τη βοήθεια του διερμηνέα Saleh Naser ο οποίος μετάφραζε τα έντυπα στα βουλγάρικα και αφού τα διάβαζε στην κατηγορούμενη 2 αυτή ως ορθά τα υπόγραφε στην παρουσία της και στην παρουσία του διερμηνέα. Σχετικά με την αναγνωριστική διαδικασία είναι και τα ημερολόγια ενεργείας που ετοίμασε, τεκμήρια 37, 38 και
14. Μ.Κ.5 Χριστόδουλος Καραολή Είναι ο παραπονούμενος. Αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία δηλ. ημερ.01/11/13 τεκμήριο 40, ημερ.04/02/14 (συμπληρωματική) τεκμ.41, ημερ.11/03/14 (2η συμπληρωματική) τεκμ.42 και ημερ.05/08/14 (3η συμπληρωματική) τεκμ.43, τις οποίες ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε με το περιεχόμενο τους. Επίσης αναγνώρισε το τεκμ.12 ως τη σύμβαση που έφερε ο Άγγελος, το αγοραπωλητήριο το οποίο διάβασαν, το υπόγραψαν και είχε αρχίσει να του δίνει τα λεφτά. Με εξουσιοδότηση να ενδιαφερθεί να αγοράσουν το κτήμα στη Βουλγαρία. Το υπόγραψαν ο Άγγελος και η Krasimina. Η υπογραφή του ίδιου και του Άγγελου είναι στην 1η σελίδα όπως επίσης της Krasiminas στις παραλαβές των χρημάτων, στη δεύτερη σελίδα είναι η υπογραφή του Άγγελου και η δική του και στην τρίτη σελίδα υπάρχει υπογραφή του Άγγελου, της Krasiminas και η δική του. Περαιτέρω αναγνώρισε τα εξής τεκμήρια : - Το τεκμήριο 14 είπε ότι είναι από τον δικηγόρο που έβαλαν να ερευνήσει τα κτήματα εκεί κάτω. - Το Τεκμήριο 15 είναι μία απόδειξη που έκδωσε από την εταιρεία τους για 140.000 ευρώ με δύο επιταγές, η μία από την Τράπεζα Κύπρου και η άλλη από την Εμπορική Τράπεζα, συνολικά 140.
15. Το τεκμήριο 15 υπογράφηκε από τον Άγγελο, την Krasimina και από τον ίδιο. - Tα Τεκμήρια 17 και 19, είναι 2 επιταγές που υπέγραψε, βγήκαν από προσωπικό του λογαριασμό και εξαργυρώθηκαν από τον Άγγελο. - Το Τεκμήριο 23 φέρει την υπογραφή του κάτω αριστερά στην πρώτη σελίδα. Η δεύτερη σελίδα έχει την υπογραφή του και του Άγγελου (κάτω αριστερά η δική του και δεξιότερα του Άγγελου) και στην επόμενη σελίδα είναι πάλιν η υπογραφή του αριστερά και δεξιά του Άγγελου. Το ίδιο και στις υπόλοιπες σελίδες. Στο τέλος της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τους κατηγορούμενους ως τα πρόσωπα που αναφέρει στην κατάθεσή του δηλ. Angel Bahtchevanov και Krasimina Asenova, ενώ ανέφερε περαιτέρω σε σχέση με το τεμάχιο γης ότι οι δικηγόροι που έβαλαν στη Βουλγαρία τους είπαν ότι το τεμάχιο γης δεν άνηκε στο κράτος, αλλά άνηκε μόνο σε έναν ιδιώτη, ο οποίος και δεν το πουλούσε. Αντεξεταζόμενος δε επί μακρόν από τους συνηγόρους υπεράσπισης απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις που του έγιναν. Μ.Κ.6 Ανδρέας Καραολή Είναι υιός του παραπονούμενου (ΜΚ5). Αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία δηλ. ημερ.31/01/14 τεκμήριο 48 και ημερ.05/08/14 (συμπληρωματική) τεκμ.49, τις οποίες ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και συμφώνησε με το περιεχόμενο τους. Στη συνέχεια αναγνώρισε το τεκμ.12 ως τη συμφωνία που υπέγραψε ο πατέρας του με τους κατηγορούμενους. Είπε δε ότι είχε την υπογραφή του ενός κατηγορουμένου αλλά η συμφωνία έγινε και με τους δύο. Η προφορική τουλάχιστον. Όλες οι προφορικές συνομιλίες ήταν και με τους δύο. Στην πρώτη σελίδα είναι η υπογραφή του πατέρα του στο κάτω μέρος της σελίδας στο μέσο και δίπλα από τη μονογραφή του πατέρα του δεξιότερα είναι η υπογραφή του κατηγορουμένου
16. Δίπλα από τις ημερομηνίες και τα ποσά που αναφέρονται έχει υπογράψει η Krasmina η αδελφή του ότι παρέλαβαν αυτά τα λεφτά. Στην επόμενη σελίδα, στο κάτω μέρος δεξιά είναι η υπογραφή του πατέρα του και αριστερά του κατηγορούμενου 1 Angel Bahtchebanov και στην τελευταία σελίδα είναι η κάτω αριστερά η υπογραφή του πατέρα του και η υπογραφή του κατηγορούμενου
17. Οι άλλες δύο στο δεξιότερο μέρος της σελίδας δεν θυμάται ποιος υπέγραψε. Μοιάζουν με τις υπογραφές του κυρίου Bahtchebanov, αλλά δεν είναι σίγουρος. Όσον αφορά το τεκμήριο 14 δε είπε ότι είναι το έγγραφο που εξασφάλισαν οι δικηγόροι τους από τη Βουλγαρία από το Δημαρχείο. Το τεκμ.47 είναι αντίγραφο του βουλγαρικού κειμένου και επισυνάπτεται η ανεπίσημη μετάφραση στα αγγλικά την οποία έκαναν οι δικηγόροι τους στη Βουλγαρία. Αναφέρθηκε επίσης στη φιλία των κατηγορούμενων με τον πατέρα του και τέλος αναγνώρισε τα Τεκμήρια Δικαστηρίου με αριθμό 44 Α και 44 Β ως δύο προσύμφωνα που υπόγραψε ο πατέρας του εκ μέρους της εταιρείας τους, για την αγορά του ξενοδοχείου που έκανε αναφορά. Ακολούθησε επίσης επί μακρόν αντεξέταση του στα πλαίσια της οποίας έδωσε τις δικές του απαντήσεις. Μ.Κ.7 Ανδρέας Νικολάου Καταρχήν ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ημερομηνίας 5/8/2014 και προέβη σε ανάγνωση της ενώπιον του Δικαστηρίου δηλώνοντας στο τέλος ότι συμφωνεί με το περιεχόμενό της (τεκμήριο 50). Στην κατάθεσή του αυτή αναφέρει ότι εργάζεται ως λογιστής και έχει δικό του λογιστικό γραφείο. Από το 2003 μέχρι το 2012 εργαζόταν ως λογιστής στην εταιρεία Χριστόδουλος Καραολής Constracton Ltd της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο κύριος Χριστόδουλος με καθήκοντα εξολοκλήρου λογιστικά. Όσον αφορά το τεμάχιο γης στην πόλη Obzor στη Βουλγαρία το οποίο πλήρωσε ο κύριος Καραολής και ξεγελάστηκε από κάποιους Βούλγαρους γνωρίζει κάποιες λεπτομέρειες ως εκ της θέσης του ως λογιστής της εταιρείας και της εμπλοκής του στα οικονομικά τους. Γνωρίζει ότι μεσολάβησαν για την αγορά του χωραφιού στη Βουλγαρία ο Άγγελος Μπατσεβάνοβ και η αδερφή του Krasimira. Επίσης θυμάται ότι ο κύριος Χριστόδουλος έδωσε ως προκαταβολή κάποιο ποσό σε μετρητά στους Βούλγαρους πιο πάνω όμως δεν ήταν παρών στη συγκεκριμένη πληρωμή με μετρητά, ήταν όμως παρών όταν ο κύριος Χριστόδουλος τους πλήρωσε τις δύο επιταγές επειδή όταν εργαζόταν στην εταιρεία είχε οδηγίες να συμπληρώνει ο ίδιος την επιταγή και στη συνέχεια να τις υπογράφει ο κύριος Χριστόδουλος. Όσον αφορά τις επιταγές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος με αριθμό 10125155, τεκμήριο 17 και την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμόν 74570541, τεκμήριο 19, τις αναγνωρίζει και είναι επιταγές που συμπλήρωσε ο ίδιος. Απ' ότι θυμάται εκείνη την ημέρα βρισκόταν στο γραφείο του κυρίου Χριστοδούλου ο γιος του Ανδρέας Καραολής, ο Άγγελος Μπαχτσεβανοβ και η αδελφή του Krasimira Μπαχτσεβανοβ. O κύριος Χριστόδουλος του έδωσε οδηγίες να εκδώσει τις επιταγές για να τους πληρώσουν για την αγορά του χωραφιού. Πήγε στο γραφείο του και έγραψε τις επιταγές και άφησε μόνο κενό εκεί που θα υπόγραφε ο κύριος Χριστόδουλος. Όταν τις συμπλήρωσε πήγε στο γραφείο του κ. Χριστοδούλου για να τις υπογράψει και στην παρουσία του ο κύριος Χριστόδουλος έδωσε τις δύο επιταγές για την πληρωμή του χωραφιού. Επίσης αναφέρεται στην αναγνώριση της κατηγορουμένης 2 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο του κατηγορούμενου 1 Ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής : - Kατ' αρχήν πως δεν είχε άμεση εμπλοκή στην κατάρτιση ή τις διαπραγματεύσεις που έγιναν αναφορικά με τούτη τη συμφωνία με το ακίνητο. - Πέραν του επίδικου ακινήτου, το οποίο θα αγόραζε προσωπικά ο κύριος Χριστόδουλος Καραολής έκαναν και άλλες συναλλαγές οι κατηγορούμενοι με την εταιρεία Χριστόδουλος Καραολής. Για τα συμβόλαια που έγιναν με την εταιρεία ήταν παρών και ήταν παρών στο καθετί. Για τις ιδιωτικές πράξεις που έγιναν πέραν των δύο επιταγών που είχε εκδώσει, δεν γνωρίζει πέραν τούτου αν υπήρξαν κάποιες άλλες συμφωνίες ή κάποια άλλα συμβόλαια. - Η επίδικη συμφωνία ήταν προσωπική επένδυση του κ.Χριστόδουλου Καραολή. - Δεν γνωρίζει αν γι' αυτήν τη συμφωνία εδόθη οποιοδήποτε ποσό χρημάτων τοις μετρητοίς. Αυτό που λέει στην κατάθεση του για μετρητά είναι από τα λεγόμενα του κ.Καραολή τον τότε καιρό. - Όσον αφορά τη θέση στην κατάθεση του για το ότι ο κ.Χριστόδουλος ξεγελάστηκε από κάποιους Βούλγαρους είπε ότι μιλούσε γενικότερα έχοντας υπόψη του και άλλα πράγματα, δεχόμενος ότι δεν μπορεί να καταλήγει σε συμπεράσματα ότι ξεγελάστηκε ο κύριος Καραολής από τους κατηγορουμένους γι' αυτό το ακίνητο από τη στιγμή που δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες της συναλλαγής που είχαν για το συγκεκριμένο ακίνητο. - Δεν θυμάται την ημερομηνία που δόθηκαν οι επιταγές αλλά οι 2 επιταγές δόθηκαν την ίδια μέρα. Παρόντες ήταν ο κ.Χριστόδουλος, η Krasimira και ο Άγγελος. - Στην απόδειξη τεκμ.15 αναγνωρίζει την υπογραφή του κ.Χριστόδουλου στη θέση πληρώσας, όχι γιατί ήταν παρών όταν υπογράφηκε αλλά γιατί δούλευε κοντά του πολλά χρόνια. Δεν θυμάται πότε και που υπογράφηκε. - Δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν ήταν παρών όταν δόθηκαν οι συγκεκριμένες επιταγές από τον κ.Καραολή στους κατηγορούμενους. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο της κατηγορούμενης 2 Ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής : - Από τα λεγόμενα του κυρίου Χριστόδουλου η πράξη αυτή ήταν μεταξύ του κυρίου Άγγελου και του κυρίου Χριστόδουλου. Όχι με την Krasimira. - Η κυρία Krasimira ήταν παρούσα όμως μπορεί να μην ήταν η άμεσα εμπλεκόμενη σ' αυτήν την ιδιωτική πράξη. Αυτά τα λέει από τη δική του την αντίληψη δηλαδή απ' ότι άκουε, απ' ότι γνώριζε. Δεν ήταν εκεί στη συμφωνία που είχαν κάνει, αλλά η εντύπωση που είχε είναι ότι αυτή η πράξη ήταν μεταξύ του Άγγελου και του κυρίου Χριστόδουλου. Μ.Κ.8 Άννα Στυλιανού Είναι Πρωτοκολλητής και υπεύθυνη στο Ποινικό Τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Την ημέρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αντικαθιστούσε τον Πρωτοκολλητή στο Πολιτικό Τμήμα λόγω απουσίας του τελευταίου. Ανέφερε δε ότι έχει στην κατοχή της τον φάκελο της Αγωγής με αριθμό 2305/10 και κατέθεσε την απόφαση στην εν λόγω αγωγή ημερ. 27/04/16 (τεκμ.51). Κατά την αντεξέταση της επιβεβαίωσε κατ'αρχήν ότι εν σχέση με την εν λόγω απόφαση καταχωρήθηκε έφεση. Ακολούθως δε κατέθεσε ένορκη δήλωση του κυρίου Χριστόδουλου Καραολή, ημερομηνίας 28/4/2010, που έγινε στα πλαίσια της αναφερθείσας αγωγής ως Τεκμήριο
18. Μ.Κ.9 Julian Spasov Είναι από τη Βουλγαρία και το γεγονός ότι είναι δικηγόρος στο επάγγελμα, εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο McGregor & Partners και ότι γνωρίζει άριστα την αγγλική γλώσσα δηλώθηκε, ως αναφέρθηκε και σε άλλο σημείο πιο πάνω, ως παραδεκτό γεγονός. Ανέφερε δε ότι ο Χριστόδουλος και ο Ανδρέας Καραολής είναι πελάτες της δικηγορικής τους εταιρείας. Στη συνέχεια αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία τεκμ.29 και προέβη σε ανάγνωση της ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφέρει σε αυτήν συγκεκριμένα τα εξής. Είναι Βούλγαρος δικηγόρος, εγγεγραμμένος στον Δικηγορικό Σύλλογο της Σόφιας από το
19. Έχει ευφράδεια στην Αγγλική γλώσσα. Είναι συνέταιρος στη Βουλγάρικη Δικηγορική Εταιρεία McGregor & Partners. Τόσο τον ίδιο, όσο και την εταιρεία τους, προσέγγισαν οι κύριοι Χριστόδουλος και Ανδρέας Καραολής για να διεξάγουν έρευνα για κάποιες περιουσίες που πλήρωσαν στη Βουλγαρία στο Angel και την Krassimira Bahchevanov. Κατά τη διάρκεια της έρευνας του ζήτησαν από τον Δήμο Nessebar για το καθεστώς του τεμαχίου υπό αριθμό 53045.503.139 στο Obzor. Έπειτα από αίτημα του δικηγόρου τους σε αλληλογραφία στην πόλη Burgas‑Ivailo Kondev‑we, εξασφάλισαν πιστοποιητικό από τον Δήμο Nessebar, ημερομηνίας 2 Ιουλίου 2010 όπου δηλωνόταν το γεγονός ότι κανένας τίτλος ιδιοκτησίας για δημοτική ιδιοκτησία δεν είχε συνταχθεί γι' αυτό το τεμάχιο. Το εν λόγω πιστοποιητικό είναι είπε το τεκμ.14 ενώπιον του Δικαστηρίου και προέβη σε ανάγνωση του, εξηγώντας κάποια σημεία περαιτέρω. Η πληροφόρηση που είχαν από τον Δήμο είναι πως δεν υπήρχε τίτλος ιδιοκτησίας του ως δημοτική περιουσία και πως δεν είχε διεξαχθεί καμία διαδικασία προσφοράς για πώληση του εν λόγω ακινήτου. Για πώληση δημοτικής περιουσίας είπε ότι ως δικηγόρος ξέρει τους νόμους και ότι υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία σε περίπτωση δημοτικής ιδιοκτησίας ή οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που προφανώς περιλαμβάνει και γη. Υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες που πρέπει να διεξαχθούν. Γενικά όταν ο Δήμος πωλεί ένα περιουσιακό στοιχείο πρέπει υπό φυσιολογικές περιστάσεις να προσφερθεί, να ανακοινώσει προσφορές ούτως ώστε να προστατευθεί το δημόσιο συμφέρον και η καλύτερη προσφορά που θα γίνει αποδεκτή από πιθανόν αγοραστή. Ο σκοπός είναι να εξασφαλιστεί η πιο προσοδοφόρα προσφορά για τον Δήμο, άρα βασικά το αποτέλεσμα ας πούμε δεν είναι σίγουρο ωσότου ολοκληρωθεί η διαδικασία η οποία γίνεται ακόμα πιο περίπλοκη, εάν υπάρχουν ενστάσεις. Που είναι η συνήθης διαδικασία, η οποία είναι μακρόχρονη. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο του κατηγορούμενου 1 Είπε μεταξύ άλλων τα εξής: - Με βάση τους Νόμους που υπάρχουν στη Βουλγαρία, σχετικά με ακίνητη ιδιοκτησία, μπορεί ένα τεμάχιο γης να ανήκει σε έναν ιδιοκτήτη και επί του τεμαχίου αυτού της γης να υπάρχουν κτήρια τα οποία ανήκουν σε κάποιον άλλο ιδιοκτήτη, με δικαιώματα επικαρπίας. Κάποιος δεν μπορεί να είναι ιδιοκτήτης ενός κτηρίου επί κάποιου άλλου τη γη χωρίς να φέρει και τα δικαιώματα επικαρπίας. - Σε υποβολή ότι με βάση το προσύμφωνο τεκμ. 44Β, το οποίο δεν θυμάται αν ξαναείδε αφού είναι και στα ελληνικά, η εταιρεία Arbitrage Company πώλησε στην Καραολή Overseas τα κτήρια με αριθμούς 53045.503.139.1 και 2 και 3 και 4 και 5, είπε ότι αυτό το κείμενο, ως προ‑συμφωνία, δεν μεταβιβάζει οποιαδήποτε δικαιώματα επί ακίνητης περιουσίας, διότι η διάταξη αγοραπωλησίας στη Βουλγαρία είναι πολύ επίσημη και το έντυπο του τίτλου ιδιοκτησίας είναι έντυπο προς εγκυρότητα, άρα εάν δεν εκτελεστεί ως πράξη πιστοποιημένη ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου, στο γραφείο του, σ' αυτό το ειδικό έντυπο, τότε δεν υφίσταται μεταβίβαση. Δεν ξέρει αν τούτα τα ακίνητα γράφτηκαν τελικά στο όνομα εταιρείας η οποία ελέγχετουν από τον κύριο Καραολή. - Σε υποβολή ότι αυτό το ακίνητο άνηκε κατά το χρονικό διάστημα του 2008‑2009 και 2010 στο Δημαρχείο του Nessebar, απάντησε ότι η πληροφόρηση που έχει γι' αυτό το τεμάχιο απορρέει από το πιστοποιητικό που μετάφρασε (τεκμ.14). - Με βάση το πιστοποιητικό τεκμ.14 δεν διεξήγαγαν προσφορές. Συμφώνησε δε ότι για να μπορούν να διεξάγουν προσφορές θα πρέπει να είναι ιδιοκτήτες. - Απάντησε σε ερωτήσεις που του έγιναν εν σχέση με όσα αναφέρονται στη σελίδα 43 του βουλγαρικού κειμένου (αντίστοιχη σελ.33 της ελληνικής μετάφρασης) και στη σελ.17 του βουλγαρικού κειμένου (αντίστοιχη σελ.7 της ελληνικής μετάφρασης) στο τεκμ.24 και του έγινε τελικά υποβολή ότι βάσει αυτών των εγγράφων που του υποδείχθηκαν φαίνεται ότι ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου ακινήτου τουλάχιστον από τις 14/09/2006 που είναι η ημερομηνία που αναγράφεται και στο Τεκμήριο 14, είναι ο Δήμος Nessebar. Απάντησε ότι μέχρι να κάνει τα δέοντα που πρέπει γι' αυτό το θέμα δεν μπορεί ούτε να συμφωνήσει, ούτε να διαφωνήσει με τη θέση αυτή. - Ακριβώς την ίδια απάντηση με την τελευταία πιο πάνω έδωσε και στην υποβολή ότι παρόλο που λέει το πιστοποιητικό, όπως το μετάφρασε προηγουμένως, ότι δεν είχε συνταχθεί τίτλος ιδιοκτησίας γι' αυτό το ακίνητο, αυτό το ακίνητο ήταν ιδιοκτησία του Δήμου του Nessebar. Κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο της κατηγορούμενης 2 Είδε και αναγνώρισε τη συμφωνία τεκμ.12 που όπως ενθυμείτο είχε γίνει μεταξύ του κατηγορούμενου 1 και του Χριστόδουλου Καραολή. Με βάση το έγγραφο αυτό δεν εμπλέκεται η κατηγορούμενη
20. Μ.Κ.10 Ντεσισλάβα Ζερβού Ότι η μάρτυρας αυτή είναι διερμηνέας βουλγαρικής και ελληνικής γλώσσας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Η συγκεκριμένη μάρτυρας κλήθηκε για να μεταφράσει μόνον ένα σημείο της ανακριτικής κατάθεσης του 1ου κατηγορούμενου ημερ.09/03/14 τεκμ.
21. Συγκεκριμένα από το μέσο της 13ης γραμμής μέχρι το τέλος της 16ης γραμμής στο βουλγαρικό κείμενο και το οποίο είναι το αντίστοιχο κομμάτι στο Ελληνικό κείμενο που περιλαμβάνεται στη 2η σελίδα στην τρίτη γραμμή μέχρι την επόμενη τελεία. Όσον αφορά το υπόλοιπο κείμενο δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι το ελληνικό κείμενο αποτελεί πιστή μετάφραση του βουλγαρικού κειμένου. Προέβη δε σε μετάφραση του εν λόγω κομματιού ως εξής: Το κομμάτι ήταν περίπου 400.000, το πρώτο κομμάτι για το οποίο ήταν η συμφωνία για 260.000 ήταν ιδιωτική περιουσία, το άλλο κομμάτι ήταν περιουσία του Δημαρχείου. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ο Κατηγορούμενος 1 ως έχει προαναφερθεί, δεν προσήγαγε καμία μαρτυρία. Περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα: «
22. Όταν γνώρισα τον Χριστόδουλο Καραολή το καλοκαίρι του 2008, δεν γνώριζα να μιλώ ούτε αγγλικά ούτε ελληνικά. Η μόνη γλώσσα που μιλούσα ήταν η βουλγάρικη.
23. Ο Χριστόδουλος Καραολής, μέσω της εταιρείας του CHRISTODOULOS KARAOLIS CONSTRUCTORS DEVELOPERS LTD, συμφώνησε να αγοράσει ένα ξενοδοχείο στη Βουλγαρία στην πόλη Obzor, Δημαρχείο του Nessebar το οποίο ανήκε στις εταιρείες ARBITRAGE AND CO και CORONA TOURS. Αυτές οι δύο εταιρείες συνδέονταν μαζί μου.
24. Γι' αυτόν τον λόγο υπογράψαμε δύο προσυμφωνίες με ημερομηνία 31/07/
25. Ο Χριστόδουλος Καραολής ίδρυσε μίαν εταιρεία στη Βουλγαρία με το όνομα KARAOLIS OVERSEAS, η οποία θα αγόραζε το ξενοδοχείο.
26. Το ξενοδοχείο αποτελείτουν από διάφορα κτήρια και τεμάχια γης. Κάποια από αυτά τα κτήρια τα οποία αποτελούσαν μέρος του ξενοδοχείου, ήταν χτισμένα στο ακίνητο με αριθμό 5304.503.
27. Αυτά τα κτίρια είχαν αριθμούς 5304.503.139.1, 5304.503.139.2, 5304.503.139.3, 5304.503.139.4 και 5304.503.139.
28. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στην προσυμφωνία με την ημερομηνία 31/07/2008 μεταξύ της ARBITRAGE AND CO και της KARAOLIS OVERSEAS, η οποία είχε κατατεθεί στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 44Β.
29. Ο Χριστόδουλος Καραολής ενημερώθηκε από την Αρχή και γνώριζε ότι το ακίνητο με αριθμό 5304.503.139 στο οποίο τα εν λόγω κτίρια είχαν χτιστεί, δεν ανήκε στην εταιρεία η οποία ήταν ιδιοκτήτρια των κτιρίων και ως εκ τούτου εξέφρασε την επιθυμία του και την πρόθεση του να αγοράσει το εν λόγω ακίνητο.
30. Η συναλλαγή για την αγορά του ξενοδοχείου ολοκληρώθηκε τελικά, αλλά με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που είχε αρχικά πραγματοποιηθεί. Ο Χριστόδουλος Καραολής ίδρυσε στη Βουλγαρία την εταιρεία με το όνομα CORONA ‑ ARBITRAGE EOOD, η οποία έγινε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου. Ο Χριστόδουλος Καραολής ήταν ο τελικός μέτοχος της εταιρείας CORONA ‑ ARBITRAGE EOOD.
31. Η συναλλαγή για την αγορά του ξενοδοχείου ολοκληρώθηκε περί τα τέλη του
32. Μετά από αυτό, ο Χριστόδουλος Καραολής μου ζήτησε να μεσολαβήσω για να αγοράσει το ακίνητο με αριθμό 5304.503.139, μέσα στο οποίο ήταν χτισμένα κάποια από τα κτίρια του ξενοδοχείου.
33. Προς τούτο υπογράψαμε τη συμφωνία διαμεσολάβησης, η οποία φέρει την ημερομηνία 02/02/
34. Το τι συμφώνησα με τον Χριστόδουλο Καραολή, φαίνεται ξεκάθαρα στην εν λόγω συμφωνία. Εγώ θα μεσολαβούσα για να αγοράσει ο Χριστόδουλος Καραολής το ακίνητο με αριθμό 5304.503.139 και θα προέβαινα στις ενέργειες που αναγράφονται στην εν λόγω συμφωνία. Σε αντάλλαγμα θα λάμβανα το ποσό των €260.000 ως αμοιβή για τις υπηρεσίες μου. Το πιο πάνω ποσό δεν ήταν το τίμημα πώλησης του ακινήτου.
35. Όταν υπογράψαμε την πιο πάνω συμφωνία διαμεσολάβησης, παρόντες ήμαστε μόνο εγώ και ο Χριστόδουλος Καραολής. Η αδελφή μου Krasimira δεν υπόγραψε την πιο πάνω συμφωνία.
36. Το ακίνητο με αριθμό 5304.503.139 ανήκε στον Δήμο Nessebar. Στη Βουλγαρία έχουμε δύο είδη δημοτικής ακίνητης περιουσίας. Την ιδιωτική δημοτική περιουσία η οποία μπορεί να πωληθεί από το Δημαρχείο και την δημόσια δημοτική περιουσία η οποία δεν μπορεί να πωληθεί από το Δημαρχείο. Το ακίνητο με αριθμό 5304.503.139 είναι ιδιωτική δημοτική περιουσία.
37. Η ιδιωτική δημοτική περιουσία μπορεί να πωληθεί με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι με δημοπρασία, ο δεύτερος είναι με απευθείας πώληση. Για να πουληθεί με απευθείας πώληση, το πρόσωπο το οποίο την αγοράζει πρέπει να είναι ο ιδιοκτήτης κτιρίου τα οποία έχουν χτιστεί νόμιμα στην εν λόγω γη. Επειδή ο Χριστόδουλος Καραολής μέσω της εταιρείας του CORONA ‑ ARBITRAGE EOOD ήταν ο ιδιοκτήτης των κτηρίων τα οποία ήταν χτισμένα στο ακίνητο με αριθμό 5304.503.139, ήταν δυνατό για τον Χριστόδουλο Καραολή να αγοράσει το εν λόγω ακίνητο.
38. Ο Χριστόδουλος Καραολής γνώριζε για τα πιο πάνω από την αρχή. Για δικούς του λόγους ήθελε να αγοράσει το πιο πάνω ακίνητο στο όνομα του και όχι στο όνομα της εταιρείας του CORONA ‑ ARBITRAGE EOOD.
39. Εδώ θέλω να αναφέρω ότι στην κατάθεση που έδωσα στην Αστυνομία με την ημερομηνία 09/03/2014, επαναλαμβάνω 09/03/2014, εκεί που είπα ότι το πιο πάνω ακίνητο είναι ιδιωτική περιουσία, εννοούσα ότι ήταν ιδιωτική δημοτική περιουσία η οποία μπορούσε να πωληθεί. Επίσης η πιο πάνω κατάθεση μου δόθηκε αμέσως μετά που ήρτα στην Κύπρο από τη Βουλγαρία με αεροπλάνο και με συνέλαβαν στο αεροδρόμιο. Ως εκ τούτου, μπορεί να περιέχει μερικές ανακρίβειες, καθότι ήμουν πολύ κουρασμένος όταν την έδινα την κατάθεση στην Αστυνομία.
40. Σύμφωνα με τη συμφωνία διαμεσολάβησης που έχω με τον Χριστόδουλο Καραολή, αυτός με πλήρωσε μόνο το συνολικό ποσό των €140.000 με δύο επιταγές στα μέσα του Μαΐου του
41. Δεν έλαβα οποιαδήποτε μετρητά από αυτόν γι' αυτήν τη συμφωνία, ούτε η αδελφή μου Krasimira ούτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλαβε εκ μέρους μου μετρητά από τον Χριστόδουλο Καραολή γι' αυτήν τη συμφωνία.
42. Όταν έλαβα τις δύο επιταγές, ο Χριστόδουλος Καραολής μου έδωσε μίαν απόδειξη για να υπογράψω. Η απόδειξη είναι στην αγγλική και ελληνική γλώσσα, τις οποίες δεν μπορούσα ούτε να διαβάσω ούτε να κατανοήσω. Η απόδειξη μου παρουσιάστηκε ως απόδειξη για την παραλαβή των δύο επιταγών από μένα. Το μόνο που μπορούσα να διαβάζω στην απόδειξη, ήταν οι αριθμοί για τα ποσά των επιταγών που μου δόθηκαν που συμποσούνταν σε €140.000 και οι αριθμοί των επιταγών που μου δόθηκαν. Ως εκ τούτου υπόγραψα την απόδειξη.
43. Ο Χριστόδουλος Καραολής, όχι μόνο δεν μου πλήρωσε ολόκληρο το ποσό σύμφωνα με τη συμφωνία διαμεσολάβησης, αλλά ούτε μου έδωσε ρητές οδηγίες ως προς το πώς θα προχωρούσα, ποιο θα ήταν το πρόσωπο που θα έκανε αίτηση στο Δημαρχείο για να αγοράσει το ακίνητο και πού θα εγγράφετουν το ακίνητο. Στην αρχή ήθελε το ακίνητο να εγγραφεί στο όνομα του, στη συνέχεια είπε ότι ήθελε να το εγγράψει στο όνομα της εταιρείας, αλλά ποτέ δεν μου είπε ρητά πώς ήθελε να προχωρήσει.
44. Ως εκ του τούτου η συμφωνία διαμεσολάβησης κατέρρευσε λόγω των ενεργειών του Χριστόδουλου Καραολή.
45. Εγώ δεν εξαπάτησα τον Χριστόδουλο Καραολή και ούτε του είπα ψέματα αναφορικά με την εν λόγω συναλλαγή. » Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Πριν προχωρήσω περαιτέρω σημειώνω επίσης ότι το δικαίωμα της σιωπής που άσκησε η κατηγορούμενη 2 ήταν απόλυτο δικαίωμα της και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μ.Κ.1 Α/Αστ. 3512 Μιχάλης Περικλέους Η περίπτωση του συγκεκριμένου μάρτυρα με έχει προβληματίσει. Κατ' αρχήν με προβλημάτισε η όλη παρουσία του στο Δικαστήριο και ο τρόπος που απαντούσε στις ερωτήσεις. Δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις και σκεφτόταν συνεχώς πριν δώσει μια απάντηση. Έπειτα είναι σαφές μέσα από τη μαρτυρία του ότι δεν διερεύνησε συγκεκριμένες ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης, ούτε και έστρεψε την προσοχή του σε τούτες. Για παράδειγμα: (α) Έχοντας υπόψη τον τίτλο και το περιεχόμενο της συμφωνίας τεκμ.12, όφειλε να ζητήσει διευκρινίσεις από τον παραπονούμενο γιατί ενώ η συμφωνία μιλά για αμοιβή ή και ότι το ποσό των €260.000.- ήταν αμοιβή, αυτός ισχυρίζεται κάτι άλλο. (β) Με δεδομένη τη θέση του παραπονούμενου ότι έδωσε στους κατηγορούμενους €120.000.- σε μετρητά, όφειλε να ζητήσει εξηγήσεις από τον παραπονούμενο για την προέλευση των χρημάτων. (γ) Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της συμφωνίας τεκμ.12 και τους ισχυρισμούς του παραπονούμενου, δεν ζήτησε οποιαδήποτε στοιχεία για την αξία του τεμαχίου κάτι που θα τον βοηθούσε ως εξεταστή να δει τους ισχυρισμούς των 2 πλευρών με άλλο φακό. Από εκεί και πέρα σημειώνω την θέση του έχοντας κατά νου το τεκμ.24 ότι το επίδικο τεμάχιο ανήκε σε ιδιώτη Βούλγαρο από το

1. Μέσα από την αντεξέταση του όμως και μελετώντας το τεκμ.24 προκύπτει ελλιπής μελέτη από μέρους του των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του από τις αρχές της Βουλγαρίας κατόπιν του αιτήματος δικαστικής συνδρομής. Τούτο διότι η μόνη διαπίστωση που μπορεί να γίνει αν μελετηθεί προσεκτικά το τεκμ.24 είναι πως το επίδικο τεμάχιο από τις 05/11/99 ανήκει στον Δήμο Νεσέμπαρ. Ειδικότερα επί του θέματος της ιδιοκτησίας παραπέμπω : Με βάση το τεκμ. 24 και συγκεκριμένα τις 2 μη αριθμημένες σελίδες που αποτελούν μέρος της σελ.6 (όπως ανέφερε και ο ΜΚ1) και προέρχεται από το Δήμο Νεσέμπαρ (η αναφορά του κατηγορούμενου 1 στο στην παράγραφο 13 της ανώμοτης το δήλωσης πιο πάνω για ιδιωτική δημοτική περιουσία επιβεβαιώνεται), τη σελ.7 που αφορά τοπογραφικό σχέδιο από το Φορέα Γεωδαισίας, Χαρτογραφίας και Κτηματολογίου και τις σελ.32 και 33 που αφορούν επιστολή επίσης του Φορέα Γεωδαισίας, Χαρτογραφίας και Κτηματολογίου, το επίδικο τεμάχιο προκύπτει να ανήκει στον Δήμο Νεσέμπαρ από τις 05/11/
2. Διαδικασίες σημειώνεται που έγιναν από ιδιώτες εν σχέση με το τεμάχιο αυτό κατέληξαν σε παροχή στους τελευταίους δικαιώματος διεκδίκησης αποζημιώσεων, χωρίς να αλλάζει οτιδήποτε εν σχέση με την ιδιοκτησία του τεμαχίου. Τέλος σημειώνω ακόμη την μη καθαρή θέση του όταν ερωτήθηκε αν πήγε ποτέ για καφέ με τον γιό του παραπονούμενου, Ανδρέα Καραολή. Απάντησε κατ' αρχήν αρνητικά, μετά είπε ότι εάν τον ήβρε μια φορά και χαιρετίστηκαν δεν θυμάται, ενώ ακολούθως ότι αν τον βρήκε και έκατσαν μαζί δύο λεπτά στο ίδιο τραπέζι δεν θυμάται ακριβώς πότε. Έχοντας κατά νουν όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι δεν έγινε πλήρης και ορθή διερεύνηση της υπόθεσης από μέρους του, η όλη παρουσία του δε στο Δικαστήριο και οι απαντήσεις του κυρίως για το θέμα της ιδιοκτησίας του τεμαχίου, μαζί και το ανοικτό υπό τις περιστάσεις θέμα του να είχε σχέσεις και να συναντιόταν με τον γιο του παραπονούμενου δημιουργούν αμφιβολίες ως προς την αντικειμενικότητα του κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Οι ενέργειες του όμως για την υπόθεση είναι καταγεγραμμένες και τα τεκμήρια που συνέλεξε και κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν υπάρχει λόγος να μην ληφθούν υπόψη. Η θέση του βεβαίως περί της ιδιοκτησίας του επίδικου τεμαχίου από ιδιώτη ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί δεν γίνεται αποδεκτή. Μ.Κ.2 Αστ. 1954 Χάρης Θεμιστοκλέους Η μόνη ενέργεια του ήταν η λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου 1 στις 09/03/14 με τη βοήθεια διερμηνέα. Δεν αμφισβητήθηκε και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή Μ.Κ.3 Αστ. 4782 Νίκολα Παπανικολάου Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη ως προς τις δικές της ενέργειες. Γίνεται συνεπώς αποδεκτή. Μ.Κ.4 Α/Αστ. 1891 Μαρία Αττεσλή Παναγιώτου Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη ως προς τις δικές της ενέργειες. Γίνεται συνεπώς αποδεκτή. Μ.Κ.5 Χριστόδουλος Καραολή Δεν μπορώ να βασιστώ με ασφάλεια στη μαρτυρία του διότι υπάρχουν σημεία σε αυτή, εάν ληφθούν υπόψη και οι καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία αλλά και άλλη μαρτυρία που ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, που έχουν δημιουργήσει στο Δικαστήριο αμφιβολίες αναφορικά με την βασιμότητα των όσων ανέφερε.
3. Κατ' αρχήν έχει πει ότι σε σχέση με το επίδικο τεμάχιο γης οι δικηγόροι που έβαλαν στη Βουλγαρία τους είπαν ότι το τεμάχιο γης δεν άνηκε στο κράτος, αλλά άνηκε μόνο σε έναν ιδιώτη, ο οποίος και δεν το πουλούσε. Στο δικαστήριο όμως έδωσε μαρτυρία ο ΜΚ9, δικηγόρος του παραπονούμενου στη Βουλγαρία ο οποίος σε σχετικές υποβολές της υπεράσπισης όπως φαίνεται ανωτέρω δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί αναφορικά με την ιδιοκτησία του τεμαχίου, αφήνοντας να νοηθεί ότι ενδεχομένως οι υποβολές ότι το τεμάχιο ήταν όντως ιδιοκτησία του Δήμου να ευσταθούν. Κάτι που προσθέτω εν πάση περιπτώσει επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα από το τεκμ.
4. Με δεδομένο δε ότι το τεκμ.14 (βλ. και τεκμ.47) που εξασφάλισαν οι δικηγόροι τους στη Βουλγαρία από το Δήμο Νεσέμπαρ δεν λέει αυτό το πράγμα (σύμφωνα με την μετάφραση που επισυνάπτεται στο τεκμ.14 αλλά και την μετάφραση του εγγράφου που έχει κάνει ο ΜΚ9 ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρει ουσιαστικά πως δεν υπάρχει τίτλος ιδιοκτησίας στη δημοτική περιουσία που να έχει συνταχθεί και ο Δήμος Νεσέμπαρ δεν έχει διεξάγει διαδικασίες προσφοράς για το επίδικο ακίνητο) και ο ΜΚ9 δεν ήταν σε θέση να απαντήσει επί τούτου, προκύπτουν σαφώς ερωτηματικά για την θέση πως οι δικηγόροι της Βουλγαρίας τους είπαν αυτό το πράγμα, που αν τους το είπαν σε κάθε περίπτωση αναφέρεται πως αυτό ενόψει του περιεχομένου του τεκμ.24 δεν ευσταθεί.
5. Στην 3η σελίδα της συμφωνίας τεκμ.12 είπε ότι εκτός από τη δική του υπογραφή και του κατηγορούμενου 1 ευρίσκεται και η υπογραφή της κατηγορούμενης
6. Δεν αναφέρει όμως κάτι τέτοιο στην κατάθεση του τεκμ.40, οπότε παρέδωσε και το συγκεκριμένο τεκμήριο στην Αστυνομία, ενώ αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τον ΜΚ6 που σύμφωνα με τον ίδιο ήταν παρών. Επίσης με βάση την γραφολογική εξέταση (τεκμ.30) δεν έχει συνδεθεί η κατηγορούμενη 2 με οποιαδήποτε υπογραφή.
7. Στην 1η σελίδα της συμφωνίας τεκμ.12 είπε ότι υπόγραψε δίπλα από τα ποσά 40.000 ευρώ και 80.000 ευρώ η κατηγορούμενη 2, ενώ η γραφολογική εξέταση που έγινε (τεκμ.30) κατέληξε πως δεν μπορεί να συνδεθεί η κατηγορούμενη 2 με τις υπογραφές. Και αυτό σε συνάρτηση με το γεγονός ότι δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι όντως έδωσε αυτά τα χρήματα αφού η μαρτυρία του ως προς το θέμα αυτό προκαλεί ερωτηματικά. Διότι είπε κατ' αρχήν ότι ήταν παρών όταν έδωσε τα λεφτά και ο λογιστής του, ο οποίος μάλιστα του έδωσε τα λεφτά, ενώ ο λογιστής ΜΚ7 ξεκάθαρα είπε ότι δεν ήταν παρών στην πληρωμή οιουδήποτε ποσού σε μετρητά. Περαιτέρω δεν παρουσίασε καμία απόδειξη για την προέλευση των χρημάτων και με δεδομένη τη θέση του ότι τα τράβηξε από την τράπεζα δεν παρουσίασε κάποια απόδειξη ότι έκανε ανάληψη τα ποσά αυτά. Επίσης δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου ότι σε περαιτέρω σχετικές ερωτήσεις του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 επί του θέματος άρχισε να «μασά» τα λόγια του λέγοντας ότι πρέπει να κοιτάξει στους λογαριασμούς του να τα βρει, μετά είπε ότι τα είχε στο χρηματοκιβώτιο του και τα μάζευε λίγα - λίγα για να τα δώσει όταν έρθει η ώρα, ενώ αρνήθηκε να δώσει απάντηση πόσο καιρό χρειάστηκε να μαζέψει τα χρήματα αυτά χωρίς να δώσει εξήγηση για την άρνηση του αυτή. Ακόμη δεν μπορεί να μην σχολιαστεί το γεγονός ότι δεν έχει ληφθεί καμία απόδειξη από τους κατηγορούμενους για την είσπραξη των χρημάτων αυτών σε μετρητά, ενώ την ίδια στιγμή για τις επιταγές, οι οποίες αν πληρώθηκαν και σε ποιόν μπορούσε να φανεί ούτως άλλως μέσω της τράπεζας, ο μάρτυρας ένιωσε την ανάγκη να λάβει απόδειξη δηλ. το τεκμ.
8. Η δικαιολογία δε που έδωσε για μη λήψη απόδειξης όσον αφορά τα μετρητά δηλ. ότι είχαν αρκετές φιλίες μεταξύ τους είναι θεωρώ σαφές ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αφού ενώ είχαν τις ίδιες φιλίες ελήφθη απόδειξη για τις επιταγές που κατά τα λοιπά ισχύουν όσα προαναφέρθηκαν.
9. Όμως στο σημείο αυτό θα σημειώσω και την ουσιώδη αντίφαση που σαφώς προκύπτει εκ της θέσης του ότι έδωσε τα λεφτά στους δύο κατηγορούμενους εν σχέση με όσα ανέφερε σε προγενέστερο στάδιο και συγκεκριμένα στην παράγραφο 29 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 28/04/10 που έκανε στα πλαίσια της αγωγής 2305/10 (τεκμ.52) και με βάση την οποία λέει ότι έδωσε το ποσό των €260.000.- στον κατηγορούμενο 1, χωρίς να αναφέρει πουθενά την κατηγορούμενη 2 παρόλο που η τελευταία σημειώνεται είναι επίσης εναγόμενη στην ίδια αγωγή. Τούτο προσθέτω δημιουργεί περαιτέρω ερωτηματικά για τη βασιμότητα της θέσης του μάρτυρα, ελλείψει μάλιστα λογικών εξηγήσεων γιατί δεν ανέφερε στην εν λόγω ένορκη δήλωση όσα λέει εδώ αλλά και για τον λόγο που τον οδήγησε 3 χρόνια περίπου μετά να εμπλέκει με την κατάθεση του και την κατηγορούμενη
10. Επί του τελευταίου σημείου δε τα ερωτηματικά θα έλεγα προβάλλουν εντονότερα εάν μελετήσει κάποιος τη μαρτυρία του με βάση την οποία επέμενε ότι η κατηγορούμενη 2 ήταν μέρος ουσιαστικά της συμφωνίας τεκμ.12, ενώ είναι σαφές από το κείμενο της συμφωνίας ότι τα συμβαλλόμενα μέρη είναι δύο δηλ. ο ίδιος και ο κατηγορούμενος 1, χωρίς καμία απολύτως αναφορά σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή στην κατηγορούμενη 2, αλλά και ότι ένα πολύ δικό του πρόσωπο την επίδικη περίοδο δηλαδή ο λογιστής του ΜΚ7 ανέφερε ότι στη βάση των όσων του έλεγε ο παραπονούμενος και της αντίληψης που σχημάτισε ο ίδιος η συμφωνία αυτή αφορούσε τον παραπονούμενο και τον κατηγορούμενο
11. Παρεμβάλλω δε εδώ ότι η όλη προσπάθεια του κατά την αντεξέταση του από τον συνήγορο της κατηγορούμενης 2 να δικαιολογήσει την εμπλοκή της κατηγορούμενης 2 με τη συμφωνία αυτή λέγοντας για παράδειγμα ότι δεν αναφέρεται το όνομα της κατηγορούμενης 2 στη συμφωνία διότι στην εταιρεία τους είχε δικαίωμα υπογραφής ο κατηγορούμενος 1 και όσα περαιτέρω ανέφερε μαζί και ότι δεν την θεωρεί συμφωνία αλλά οδηγία, δείχνει, εάν συνυπολογίσει κανείς και την εμπειρία του μάρτυρα στον τομέα ανάπτυξης ακινήτων, ότι απλά τον ενδιέφερε αυτό το πράγμα δηλαδή να εμπλέξει στη συμφωνία την κατηγορούμενη
12. Διότι είναι άλλο αυτό που είπε σε άλλο σημείο ότι ήταν παρούσα και έλαβε και ένα μέρος των λεφτών και άλλο να επιμένεις και να προσπαθείς να πείσεις ότι ήταν μέρος της συμφωνίας, η οποία συμφωνία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι ξεκάθαρο ότι η κατηγορούμενη 2 δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της. Κάτι που δέχτηκε προσθέτω και ο ΜΚ
13. Επίσης σχετικά σημειώνω την ουσιώδη αντίφαση που προκύπτει ως εκ της επιμονής του ότι η κατηγορούμενη 2 υπέγραψε τη συμφωνία και στην 3η σελίδα εν σχέση με την αναφορά στην κατάθεση του τεκμ.40 (βλ. τις τελευταίες 2 γραμμές της 2ης σελίδα και την 1η γραμμή της 3ης σελίδας) όπου αναφέρει ότι την συμφωνία υπέγραψε ο ίδιος και ο κατηγορούμενος 2, στην παρουσία του γιού του Ανδρέα και της κατηγορούμενης
15. Σημειώνω ακόμη το εντελώς αυθαίρετο συμπέρασμα του ότι οι κατηγορούμενοι στο γραφείο του συζητούσαν έντονα για το μοίρασμα των λεφτών, ενώ την ίδια στιγμή λέει ότι μιλούσαν βουλγάρικα και ο ίδιος δεν καταλαβαίνει τη βουλγαρική γλώσσα. Η αναφορά του ότι το υποψιάστηκε δεν μπορεί βεβαίως να ικανοποιήσει το Δικαστήριο.
16. Εν τέλει με όλη αυτή την εμπειρία που προκύπτει ότι έχει ο ίδιος και η εταιρεία του στον τομέα των ακινήτων, συν ότι έγιναν έρευνες από τους δικηγόρους του στη Βουλγαρία και υπεγράφησαν οι προσυμφωνίες τεκμ.44Α και Β, με συγκεκριμένη αναφορά στο τεκμ.44Β για αγορά κτιρίου επί του συγκεκριμένου επίδικου ακινήτου, είναι δύσκολο να πεισθεί το Δικαστήριο ότι ο μάρτυρας δεν γνώριζε τι συνέβαινε με το επίδικο ακίνητο, εάν ληφθεί μάλιστα υπόψη και η σχετική πληροφόρηση των αρμόδιων αρχών της Βουλγαρίας προς τις Κυπριακές αρχές μέσω του τεκμ.24, αλλά και ότι ουσιαστικά υπόγραψε τη συμφωνία τεκμ.12 με το συγκεκριμένο περιεχόμενο ενώ εννοούσε κάτι άλλο. Επί του τελευταίου να μην διαφεύγει επίσης ότι ο παραπονούμενος δεν παρουσίασε κανένα αποδεικτικό της αξίας του επίδικου ακινήτου κατά τον επίδικο χρόνο για να μπορεί να ελεγχθεί εν πάση περιπτώσει η θέση του για την συμφωνία, αλλά ούτε και ο κανόνας της εξωγενούς μαρτυρίας σε συνάρτηση με το ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη εισήγηση από μέρους της κατηγορούσας αρχής, νομικά τεκμηριωμένη, που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να ερμηνεύσει τη συμφωνία διαφορετικά. Μ.Κ.6 Ανδρέας Καραολή Θεωρώ πως δεν μπορώ να βασιστώ ούτε στη δική του μαρτυρία με ασφάλεια. Σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του ΜΚ5 πιο πάνω και άλλη μαρτυρία που γίνεται αποδεκτή έχουν δημιουργηθεί γενικότερα αμφιβολίες στο Δικαστήριο και εν σχέση με αυτή τη μαρτυρία. Πιο συγκεκριμένα:
17. Σε αντίθεση με τον ΜΚ5 που είπε ότι η κατηγορούμενη υπέγραψε στην 3η σελίδα της συμφωνίας τεκμ.12, ανέφερε ότι δεν θυμάται ποιος υπέγραψε στην 3η σελίδα αλλά οι υπογραφές μοιάζουν με αυτές του κατηγορούμενου
18. Επαναλαμβάνω δε και εδώ ότι καμία εκ των υπογραφών στη συμφωνία, ούτε αυτές που και ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι είναι της κατηγορούμενης 2 δίπλα στα ποσά στην 1η σελίδα του τεκμ.12, έχουν συνδεθεί με την κατηγορούμενη 2 κατόπιν των γραφολογικών εξετάσεων που έγιναν.
19. Αναφέρεται στην κατάθεση του σε έρευνα στη Βουλγαρία με τους δικηγόρους τους και στα πλαίσια αυτής διαπιστώθηκε ότι ο πατέρας του εξαπατήθηκε επειδή το επίδικο τεμάχιο γης δεν ανήκε στο δημαρχείο. Όμως επαναλαμβάνοντας όσα αναφέρθηκαν σε άλλο σημείο πιο πάνω για το τεκμ.14 (& 47), τη μαρτυρία του ΜΚ9 και το περιεχόμενο του τεκμ.24, σημειώνω πως τα λεγόμενα του περί απάτης παραμένουν μετέωρα.
20. Αναφέρθηκε στα Τεκμήρια 44 Α και 44 Β αλλά δεν έδωσε εξήγηση που να ικανοποιεί το Δικαστήριο γιατί ενώ γνώριζαν το συγκεκριμένο ακίνητο από προηγουμένως αφού συμφώνησαν να αγοράσουν κτίριο που υπήρχε μέσα σε αυτό και έχοντας ενεργήσει μέσω δικηγόρων κάνοντας έρευνα κλπ, όπως ανέφερε τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΚ5, ξαφνικά μιλά για απάτη εν σχέση με το συγκεκριμένο ακίνητο, την ίδια στιγμή που επαναλαμβάνω η όποια έρευνα εγίνετο θα είχε λογικά το αποτέλεσμα που προκύπτει μέσα από το τεκμ.
21. Η δικαιολογία του ότι θεώρησαν ότι τους ανήκαν τα τεμάχια του ξενοδοχείου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή με δεδομένο ότι η εν λόγω προσυμφωνία τεκμ.44Β αναφέρεται είτε σε συγκεκριμένα κτήματα είτε σε κτίρια επί συγκεκριμένων κτημάτων, οπότε ήταν σαφής η διάκριση και προφανώς το γνώριζαν. Σε κάθε περίπτωση όμως με δεδομένη την αναφορά του συγκεκριμένου τεμαχίου στη συμφωνία και έστω με δεδομένη τη θέση του ότι με βάση το τεκμ.44Β θεωρούσαν ότι αγόραζαν και το τεμάχιο αυτό, δεν είναι αντιληπτό γιατί αφού ήταν έτσι τα πράγματα μετά προχώρησαν σε διαπραγματεύσεις προς αγορά του ίδιου τεμαχίου. Άρα γενικότερα η θέση του ότι ξεγελάστηκαν τίθεται σε αμφιβολία.
22. Ανέφερε ότι ο λογιστής τους, ΜΚ7, γνώριζε γι' αυτή τη συναλλαγή, κρατούσε έγγραφα και στις συναντήσεις ήταν παρών κατά διαστήματα. Με βάση τα λεγόμενα του μάρτυρα δε ήταν παρών με την έννοια που ανέφερε και στις συναντήσεις που εδόθησαν τα μετρητά και οι επιταγές. Όμως ο ΜΚ7 όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία του κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνει όλα αυτά τα πράγματα. Μ.Κ.7 Ανδρέας Νικολάου Έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία του δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτός ήταν ειλικρινής. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε όσα γνώριζε και περιήλθαν στη δική του αντίληψη ενόσω ήταν λογιστής στην εταιρεία Χριστόδουλος Καραολής. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Μ.Κ.8 Άννα Στυλιανού Η Πρωτοκολλητής του Ε.Δ.Λεμεσού, έχοντας στην κατοχή της το φάκελο της αγωγής 2305/10 απλά προέβη σε κατάθεση 2 εγγράφων από τον εν λόγω φάκελο. Η μαρτυρία της που ήταν τυπικής φύσεως δεν αμφισβητήθηκε. Μ.Κ.9 Julian Spasov Έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του αλλά και έχοντας μελετήσει περαιτέρω πολύ προσεκτικά τη μαρτυρία του είναι σαφές ότι ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε ότι γνώριζε για την παρούσα υπόθεση, έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με βάση τις γνώσεις του σαν δικηγόρος στη Βουλγαρία, όπου δεν γνώριζε ή δεν θυμόταν λογικά το έλεγε και κυρίως ήταν αντικειμενικός. Θεωρώ δε ότι η αξιοπιστία του ουδόλως έχει κλονιστεί εκ της αντεξέτασης του. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Μ.Κ.10 Ντεσισλάβα Ζερβού Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξετάστηκε και η μετάφραση την οποία έκανε εν σχέση με συγκεκριμένο μέρος του τεκμ.32 δεν αμφισβητήθηκε, οπότε γίνεται δεκτή. Οι καταθέσεις των κατηγορούμενων, στον βαθμό που περιέχουν παραδοχές, αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία εναντίον τους νοουμένου ότι το Δικαστήριο ικανοποιηθεί για τη θεληματικότητα αυτών και για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 203 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 166 στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 13. Οι καταθέσεις των κατηγορούμενων κατατέθηκαν από τους ΜΚ1 και ΜΚ2 χωρίς ένσταση. Επομένως θεωρώ ότι αυτές είναι θεληματικές και αποτελούν μαρτυρία εναντίον τους. Δεν μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί η κατάθεση ενός κατηγορούμενου ως μαρτυρία εναντίον συγκατηγορούμενου του (βλ. Κίτα ν. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 209, 212, NASIR MAHMOUD MALIK, κ.α. v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 36). Αναφορικά με την αξιολόγηση της ανώμοτης δήλωσης του κατηγορούμενου 1 σχετικά είναι όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω. Αφού αναφέρω δε εδώ ότι κάποιοι εκ των ισχυρισμών που προβάλλει επιβεβαιώνονται από τη μαρτυρία και κάποιοι όχι, θα αρκεστώ εδώ μόνον να αναφέρω ότι η δήλωση του ότι δεν εξαπάτησε τον Χριστόδουλο Καραολή και δεν είπε ψέματα για τη συναλλαγή αποτελούν τις θέσεις του και αυτές θα αξιολογηθούν στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας για τον σκοπό έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Όσον αφορά την μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου και τα παραδεκτά γεγονότα δεν χρειάζεται να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι γίνονται αποδεκτά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της συγκάλυψης που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 στην 2η κατηγορία προβλέπεται από το άρθρο 4

(1)(iii) του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου Ν.188(Ι)/

1. Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι:
2. Γνώση του κατηγορούμενου ή υποχρέωση για γνώση αυτού, ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος.
3. Απόκτηση ή κατοχή ή χρήση τέτοιας περιουσίας. «Έσοδο» σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου Νόμου (παρατίθεται ο ορισμός που ίσχυε κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο), σημαίνει «οποιασδήποτε μορφής περιουσία ή οικονομικό όφελος, που προήλθε άμεσα ή έμμεσα από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος». Στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, όπου απασχόλησε το ίδιο άδικημα στην βάση της σχετικής νομοθεσίας Νόμος 61(Ι)/96 ως ίσχυε τότε και όπου η εν λόγω πρόνοια είναι ταυτόσημη με αυτή της επίδικης στην παρούσα νομοθεσίας (Νόμος 188(Ι)/07), λέχθηκε ότι το αδίκημα συντελείται, όταν πρόσωπο, ενώ γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει, ότι οποιαδήποτε μορφή περιουσίας αποτελεί «έσοδο», αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί τέτοια περιουσία. Η έννοια του «εσόδου» συναρτάται με περιουσία οποιασδήποτε μορφής που προήλθε από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος. Το τι συνιστά «γενεσιουργό αδίκημα», όσον αφορά την παρούσα, ορίζεται στο άρθρο 5(α) και είναι το ποινικό αδίκημα εκείνο που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης άνω του ενός έτους, ως αποτέλεσμα της διάπραξης του οποίου προήλθαν έσοδα, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν το αντικείμενο αδικήματος κατά το άρθρο 4 του ίδιου Νόμου. Η γνώση, η πρόθεση ή ο σκοπός που απαιτούνται ως στοιχεία του τρόπου διάπραξης του εν λόγω αδικήματος μπορούν να συναχθούν από αντικειμενικές πραγματικές περιστάσεις (βλ. άρθρο 4

(2). Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 4

(2), τα αδικήματα μπορούν να διαπραχθούν και από τους δράστες των γενεσιουργών αδικημάτων. Προκύπτει λοιπόν ότι το εν λόγω αδίκημα συντελείται ακόμα και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος διαπράττει το γενεσιουργό αδίκημα ο ίδιος και καθιστά την νόμιμη περιουσία, έσοδο εν τη εννοία των νόμων, με τη δική του παρανομία. Δεν έχει δε επίδραση στη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (όπως και της κλοπής), το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατόν να εντοπισθεί το ποσό ή η κατάληξη του (βλ. Στυλιανού ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 646). Το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, που είναι το αντικείμενο της 4ης κατηγορίας την οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, εδράζεται στα άρθρα 297 και 298 του Κεφ.

1. Τα άρθρα αυτά προνοούν τ' ακόλουθα: "
2. Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.
3. Όποιος με ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων." Από το λεκτικό λοιπόν των εν λόγω άρθρων συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι:
4. Η ψευδής παράστασης, δηλαδή παράσταση γεγονότος που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία να είναι ψευδής στην πραγματικότητα.
5. Εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή να γνωρίζει ότι η παράσταση είναι ψευδής ή να μην πιστεύει ότι είναι αληθινή.
6. Η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης.
7. Με τη ψευδή παράσταση, δηλαδή ως αποτέλεσμα αυτής, ο κατηγορούμενος να εξασφαλίζει ή να αποκτά από άλλο πρόσωπο οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, όπως για παράδειγμα χρήματα. Όσον αφορά την πρόθεση ή τον σκοπό της καταδολίευσης το στοιχείο αυτό δεν είναι πάντοτε δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου. Μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Στην υπόθεση R. v. Williams

(1836)7 C. AND P. σελ. 354, έχει λεχθεί ότι όπου ο κατήγορος αποδεικνύει την ψευδή παράσταση και τη γνώση του κατηγορούμενου περί του ψευδούς, αυτό αποτελεί εκ πρώτης όψης μαρτυρία της πρόθεσης καταδολίευσης, αλλά δεν είναι αρκετό αν τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση. Αν όμως η ψευδής παράσταση έγινε με ειλικρινή πεποίθηση ότι ήταν αληθινή, τότε αυτό δείχνει την έλλειψη της ύπαρξης πρόθεσης καταδολίευσης (βλέπε Police v. Petrou alias Yiatros

(1971)12 J.S.C. 1524). Στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ.861 σε σχέση με το συστατικό στοιχείο της ψευδούς παράστασης και της πρόθεσης καταδολίευσης λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Το ψευδές της παράστασης, όπως και της πρόθεσης καταδολίευσης, που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποινική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις ανάγεται στην ίδια την εξ αρχής βέβαια πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους να μην εκπληρώσει τις υποσχέσεις που δίδει, όπως ήταν και η αποδιδόμενη στο κατηγορητήριο στον Εφεσείοντα πρόθεση. Και τούτο διότι, για να θυμηθούμε το χαρακτηριστικότατο τρόπο που το έθεσε ο Bowen, L.J. (Edgington ν Fitzmaurice

(1885)29 Ch.D. 459, 483), "The state of a man´s mind is as much a fact as the state of his digestion". Το ψευδώς παριστάμενο γεγονός είναι λοιπόν η ίδια η υποκειμενική πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους κατά το χρόνο της παράστασης και όχι η εκ των υστέρων ένοχη συμπεριφορά του. Η τέτοια υποκειμενική πρόθεση μπορεί βεβαίως να αποδειχθεί με αντικειμενικά στοιχεία που συναρτώνται προς αυτή, περιλαμβανομένης της όλης μετέπειτα συμπεριφοράς, τα στοιχεία αυτά όμως πρέπει να είναι τόσο σαφή και μονοσήμαντα ώστε να μην αφήνουν, στο τέλος της ημέρας, την αμφιβολία εκείνη που αναιρεί ποινική καταδίκη." Επίσης, στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ.130/2012 και 131/2012, ημερομηνίας 03.07.12 έγινε αναφορά στην πιο πάνω υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ.861 και λέχθηκαν τα ακόλουθα: ".... η παράλειψη τήρησης συμβατικών υποσχέσεων, και δη που έχουν κάποια έκταση σε αριθμό και χρόνο, συχνά συνοδευόμενη και από παράλληλες διαβεβαιώσεις εκπλήρωσης, αφ' εαυτής δεν μπορεί να παρέχει στίγμα σε ποινική ευθύνη αφού η υπόσχεση δεν συνιστά «παρόν» γεγονός που μόνο μπορεί να αποτελέσει «παράσταση». Το ψευδές της παράστασης, όπως και της πρόθεσης καταδολίευσης, που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποινική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις ανάγεται στην ίδια την εξ αρχής βέβαια πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους να μην εκπληρώσει τις υποσχέσεις που δίδει, όπως ήταν και η αποδιδόμενη στο κατηγορητήριο στον Εφεσείοντα πρόθεση. Και τούτο διότι, για να θυμηθούμε το χαρακτηριστικότατο τρόπο που το έθεσε ο Bowen, L.J. (Edgington v. Fitzmaurice

(1885)29 Ch. D. 459, 483), "The state of a man's mind is as much a fact as the state of his digestion". Το ψευδώς παριστάμενο γεγονός είναι λοιπόν η ίδια η υποκειμενική πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους κατά το χρόνο της παράστασης και όχι η εκ των υστέρων ένοχη συμπεριφορά του. Η τέτοια υποκειμενική πρόθεση μπορεί βεβαίως να αποδειχθεί με αντικειμενικά στοιχεία που συναρτώνται προς αυτή, περιλαμβανομένης της όλης μετέπειτα συμπεριφοράς, τα στοιχεία αυτά όμως πρέπει να είναι τόσο σαφή και μονοσήμαντα ώστε να μην αφήνουν, στο τέλος της ημέρας, την αμφιβολία εκείνη που αναιρεί ποινική καταδίκη." Ερχόμενος τώρα στις κατηγορίες 1 και 3 που αφορούν κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή αδίκημα συγκάλυψης και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις αντίστοιχα σημειώνονται τα εξής. Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134 «το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold (ανωτέρω) σελ. 2035, παράγρ. 28-4.)». Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει να αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται λοιπόν απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ. Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των ανωτέρω τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτουν από την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή. Όμως με βάση αυτά και μη αποδεχόμενος τις μαρτυρίες του ΜΚ5-παραπονούμενου και του ΜΚ6, παρατηρώ ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να πείθει στον απαιτούμενο βαθμό ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν και το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα και ασφαλή συμπεράσματα επί της ουσίας. Ελλείπει θα έλεγα στέρεο μαρτυρικό υπόβαθρο το οποίο να καλύπτει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Όμως εδώ θα ήθελα ανεξάρτητα των ανωτέρω να αναφέρω και τα εξής. Με δεδομένα όσα προκύπτουν από τη συνδυασμένη ανάγνωση των τεκμ.14 (& 47) και 24 και έχοντας κατά νουν τη μαρτυρία του ΜΚ9 και όσα ανωτέρω εν σχέση με αυτήν αναφέρθηκαν, θεωρώ ότι το Δικαστήριο, ακόμη και αν αποδεχόταν τη μαρτυρία ή το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας των ΜΚ5 και 6, και πάλιν δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε συμπέρασμα ενοχής. Διότι από τη στιγμή που η αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που πηγάζει κυρίως από το τεκμ.24 καταδεικνύει ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο ανήκε πράγματι, σε κάθε ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο, στο Δήμο Νεσέμπαρ, τότε για ποια ψευδή παράσταση μιλούμε? Υπενθυμίζω ότι με βάση το κατηγορητήριο και συγκεκριμένα τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας η ψευδής παράσταση συνίσταται στο ότι οι κατηγορούμενοι προσποιήθηκαν ψευδώς ότι θα μεταβίβαζαν το επίδικο τεμάχιο με αποτέλεσμα ο παραπονούμενος να τους δώσει τα χρήματα ενώ στην πραγματικότητα γνώριζαν ότι τα πιο πάνω λεχθέντα ήταν ψευδή και το χωράφι δεν ήταν δημοτική περιουσία και δεν ήταν προς πώληση. Ανήκε στο Δήμο όμως, ενώ ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ότι δεν ήταν προς πώληση. Αυτό που λέει το τεκμ.14 (& τεκμ.47) είναι πως απλά δεν βγήκαν σε προσφορές για την πώληση του, κάτι που σε κάθε περίπτωση επιμαρτυρεί και την ιδιοκτησία του από το Δήμο σε αντίθεση με τις θέσεις που προέβαλαν συμπληρώνω οι ΜΚ5 και 6 ερμηνεύοντας το συγκεκριμένο τεκμήριο. Άρα σε κάθε περίπτωση δεν θα αποδεικνύετο θεωρώ η αναφερόμενη στο κατηγορητήριο ψευδής παράσταση στον απαιτούμενο βαθμό. Η απόρριψη όμως της κατηγορίας 4 υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι θα συμπαρέσυρε και τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν δηλαδή 1-4. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, αδίκημα συγκάλυψης, απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο