← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. MATZENT ΑΛ ΜΑΜΛΟΥΚ, Αρ. Υπόθεσης: 24401/14, 14/8/2017

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. MATZENT ΑΛ ΜΑΜΛΟΥΚ, Αρ. Υπόθεσης: 24401/14, 14/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B123 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24401/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Εναντίον MATZENT ΑΛ ΜΑΜΛΟΥΚ --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 14.08.2017 Για την κατηγορούσα αρχή : κ. Π. Αβρααμίδης Για τον κατηγορούμενο : κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενος : παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες. Πιο συγκεκριμένα : 1η κατηγορία για πλαστογραφία, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 335 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος μεταξύ 28ης Σεπτεμβρίου 2012 και 3ης Οκτωβρίου 2012 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, με σκοπό την καταδολίευση κατάρτισε πλαστό έγγραφο, δηλαδή, ένα ενοικιαστήριο έγγραφο για το διαμέρισμα με αρ.44 στο Προκυμαία Κώρτ στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό, το οποίο εμφανιζόταν ως να μην είναι στην πραγματικότητα. 2η κατηγορία για κυκλοφορία επίσημου πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 339 και 335 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος την 3η Οκτωβρίου 2012 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, δηλαδή, το ενοικιαστήριο έγγραφο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 5 μάρτυρες και στα πλαίσια της μαρτυρίας τους κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα τεκμήρια. Μαζί με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν εκ συμφώνου σημειώνω ότι συνολικά ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου 15 τεκμήρια. Περαιτέρω έγινε παραδεκτό γεγονός ότι η λήψη, καταγραφή, σφράγιση, φύλαξη και διακίνηση των τεκμηρίων της υπόθεσης της Αστυνομίας έγινε σύμφωνα με το Νόμο χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα των πιο πάνω γεγονότων, καθώς επίσης και ότι οι μεταφράσεις από τα αραβικά στα ελληνικά και αντίστροφα εκεί όπου χρειάστηκε, έγιναν με τη βοήθεια διερμηνέα και αποτελούν πιστές μεταφράσεις. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης στις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω, ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το Δικαστήριο εξ' αρχής αναφέρει ότι δεν θα προβεί σε εκτενή παράθεση περίληψης της και θα αρκεστεί σε συνοπτική αναφορά σε αυτήν. Εξάλλου το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Κατάθεση Αστ. 3981 Α. Παπανεοκλέους, ημερομηνίας 11/06/14 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 1 : Αναφέρει ότι την 11/06/14 με τη βοήθεια του διερμηνέα της αραβικής γλώσσας Saleh Nasser κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Η γραπτή κατηγορία καταγράφηκε από τον διερμηνέα στην αραβική γλώσσα και ακολούθως αφού μεταφράστηκε στα ελληνικά την κατέγραψε σε ξεχωριστό φύλλο κατάθεσης το οποίο ο διερμηνέας έλεγξε και ως ορθό το υπέγραψε (βλ. τεκμ.2 Α και Β πιο κάτω). - Η γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα, με επισυνημμένη τη γραπτή κατηγορία στην αραβική, Τεκμήριο 2 Α και Β αντίστοιχα. - Η έκθεση του εργαστηρίου γραφολογίας και συγκεκριμένα του Λοχία 837 Γ. Χρυσάνθου, ημερομηνίας 23 Ιουλίου του 2013 (κατατέθηκε εκ συμφώνου ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 3 : σημασία εκ της έκθεσης αυτής έχει η διαπίστωση του εμπειρογνώμονα ότι η γραφή συμπλήρωση στο τεκμ.11 δεν μπορεί να συνδεθεί με τον ΜΚ5 και πως οι υπογραφές σε αυτό δεν αποτελούν την γνήσια υπογραφή του. Δια ζώσης Μ.Κ.1 Αστ. 485 Χάρης Μπέρος Κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεσή του για την υπόθεση (τεκμ.4), την οποία ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Την 03/10/2012 ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης και την ίδια μέρα παρέλαβε από τον Χριστιανό Λουκίδη ένα γνήσιο ενοικιαστήριο έγγραφο με χρονική διάρκεια 01/03/2004 - 28/02/2005, ενώ μετά από γραπτή του συγκατάθεση έλαβε 8 δείγματα γραφής και υπογραφής του. Στις 08/11/2012 στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης παρέλαβε από τον Θέμη Χριστοδουλίδη της ΑΗΚ ένα φωτοαντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 25/09/2003 και ένα φωτοαντίγραφο Rental Agreement διάρκειας 28/4/2012 - 27/4/
  3. Στις 12/01/2013 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο αφού τον πληροφόρησε για τα υπό διερεύνηση αδικήματα και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο. Η ανακριτική κατάθεση λήφθηκε στη μητρική του γλώσσα (αραβικά) με τη βοήθεια του διερμηνέα Saleh Nasser. Mε το τέλος της ανακριτικής κατάθεσης ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι για σκοπούς γραφολογικών εξετάσεων θα έπρεπε να δώσει δείγμα γραφής και υπογραφής του σε συγκεκριμένο έντυπο. Ο διερμηνέας του εξήγησε στην μητρική του γλώσσα τη διαδικασία και αυτός αρχικά δέχθηκε αλλά στη συνέχεια αρνήθηκε να το πράξει. Στις 16/1/2013 παρέδωσε στον αστυφύλακα 3451 Μ.Γεωργίου του ΤΑΕ Λεμεσού το γνήσιο ενοικιαστήριο έγγραφο για το διαμέρισμα μεταξύ Λουκίδη και Μαμλούκ με χρονική διάρκεια 01/03/2004 - 28/02/2005, οκτώ δείγματα γραφής και υπογραφής του Λουκίδη και ένα φωτοαντίγραφο Rental Agreement διάρκειας 28/4/2012 - 27/4/
  4. Στις 31/01/2013 παρέδωσε στον αστυφύλακα 3936 Φ.Ανδρέου του ΤΑΕ Λεμεσού, οκτώ δείγματα γραφής και υπογραφής του Λουκίδη (2ο σετ σε ενοικιαστήριο έγγραφο). Στις 12/6/2014 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 3544 όλα τα τεκμήρια από το εργαστήριο γραφολογίας τα οποία στη συνέχεια διέθεσε για φύλαξη στην αποθήκη τεκμηρίων του ΤΑΕ Λεμεσού. Ακολούθως ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου : - Την απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων από τον Θέμη Χριστοδουλίδη της ΑΗΚ, τεκμήριο
  5. - Την γραπτή συγκατάθεση για λήψη δείγματος γραφικού χαρακτήρα από τον Χριστιανό Λουκίδη, τεκμήριο
  6. - Την γραπτή συγκατάθεση για λήψη δείγματος γραφικού χαρακτήρα από τον κατηγορούμενο, η οποία διαδικασία όμως δεν ολοκληρώθηκε, τεκμήριο
  7. - Ενοικιαστήριο έγγραφο που του παραδόθηκε από τον Χριστιανό Λουκίδη στις 03/10/12, τεκμήριο
  8. - Οκτώ δείγματα γραφής και υπογραφής από Χριστιανό Λουκίδη σε ενοικιαστήριο έγγραφο, τεκμήριο
  9. - Έγγραφο Rental Agreement, το οποίο παρέλαβε από υπάλληλο της ΑΗΚ, τεκμήριο
  10. - Οκτώ δείγματα γραφής και υπογραφής από Χριστιανού Λουκίδη σε ενοικιαστήριο έγγραφο που λήφθηκαν στις 27/01/13, τεκμήριο
  11. Στην αντεξέταση του αρχικά συμφώνησε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμ.9 το πήρε από τον Χριστιανό Λουκίδη και είπε ότι δεν ζήτησε το αντίστοιχο ενοικιαστήριο έγγραφο από τον κατηγορούμενο. Πρόσθεσε όμως ότι ο κατηγορούμενος αναγνώρισε το τεκμ.9 στην ανακριτική του κατάθεση. Όσον αφορά το τεκμ.11 είπε ότι το πήρε από την ΑΗΚ καθώς ήταν το τεκμήριο που αφορούσε την υπόθεση και συμφώνησε ότι στο κάτω μέρος αναγράφεται πως είναι χαρτοσημασμένο από τον Έφορο Τελών Χαρτοσήμων. Δεν αποτάθηκε όμως στον Έφορο για πληροφορίες ποιος είναι αυτός που το χαρτοσήμανε. Ερωτώμενος δε αν γνωρίζει κατά πόσο το χαρτοσήμανε ο Χριστιανός Λουκίδης απάντησε ότι το συγκεκριμένο έγγραφο υποδείχθηκε στον Λουκίδη, ο όποιος ανέφερε ότι όλα τα γραφόμενα σε αυτό δεν είναι δικά του και το συγκεκριμένο έγγραφο στάληκε για γραφολογικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι δεν συμπληρώθηκε από τον ίδιο. Όσον αφορά την ημερομηνία στη σφραγίδα του Εφόρου Χαρτοσήμων στο κάτω μέρος (του τεκμ.11) το μόνο που ξεχωρίζει είναι 2/10 και η χρονολογία δεν είναι ευδιάκριτη. Όμως στην σφραγίδα του Εφόρου στο πάνω μέρος η ημερομηνία που αναγράφεται είναι 2/10/
  12. Εν σχέση με την άρνηση του κατηγορούμενου να δώσει δείγματα γραφής, παρά το ότι υπόγραψε αρχικά συγκατάθεση (την οποία έδωσε μετά την ανακριτική του κατάθεση), ανέφερε ότι δεν θυμάται ακριβώς τον λόγο που προέβαλε για την άρνησή του. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε στην παρουσία του διερμηνέα να δώσει δείγματα γραφικού χαρακτήρα και αυτό σημείωσε στο τεκμήριο
  13. Δεν συμφώνησε με υποβολές ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε αρνήθηκε να δώσει δείγματα γραφικού χαρακτήρα. Ο μάρτυρας ακολούθως απάντησε σε υποβολές που του έγιναν με κύρια θέση ότι δεν εξέτασε την υπόθεση όπως θα έπρεπε και η εξέταση δεν έγινε με επιμέλεια αλλά με ερασιτεχνικό τρόπο με μοναδικό σκοπό να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Η θέση του μάρτυρα γενικότερα ήταν ότι έγιναν όλες οι εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν. Περαιτέρω ανέφερε ως προς το τεκμήριο 11 ότι είναι τούτο που υπεβλήθη στην ΑΗΚ στη Λινόπετρα και εστάλη άμεσα με fax σε υπάλληλο της ΑΗΚ στα Κεντρικά Γραφεία η οποία γνωρίζει τον κατηγορούμενο. Συμφώνησε δε ότι υπεβλήθη στη Λινόπετρα από κάποιον ο οποίος δεν έδειξε την ταυτότητά του και η κοπέλα στα κεντρικά που γνωρίζει τον κατηγορούμενο δεν τον είδε μπροστά της ότι είναι όντως ο κατηγορούμενος που υπέβαλε την αίτηση. Εν κατακλείδι ανέφερε ότι σύμφωνα με υπάλληλο της ΑΗΚ στην Αγίου Ανδρέου στις 28/09/2012 ο κατηγορούμενος τον όποιον γνωρίζει διότι πηγαίνει πολλές φορές στα γραφεία τους παρουσίασε ένα συμβόλαιο ημερομηνίας 25/09/2003 και ζήτησε ο λογαριασμός να εγγραφεί στο όνομα του. Η ίδια του ζήτησε να προσκομίσει καινούργιο ενοικιαστήριο έγγραφο και να προσέρθει με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος που αναφέρεται στο ενοικιαστήριο. Στις 03/10/2012, δηλαδή πέντε μέρες μετά, ενημερώθηκε από συνάδελφό της στη Λινόπετρα ότι ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε και υπέδειξε πρόσφατο ενοικιαστήριο έγγραφο. Στις 03/10/2012 η υπάλληλος στην Αγίου Ανδρέου ανέφερε γραπτώς ότι η συνάδελφός της στην Κολωνακίου την ενημέρωσε ότι ο Μαμλούκ ήταν στα γραφεία τους και υπέδειξε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο. Τέλος, είπε ότι η υπάλληλος που ειδοποίησε την υπάλληλο στην Αγίου Ανδρέου ότι έχει μπροστά της κάποιον που ισχυρίζεται ότι είναι ο Μαμλούκ αφού παρέλαβε την αίτηση και το έγγραφο για μεταφορά του λογαριασμού δεν ζήτησε φωτοτυπία ταυτότητας ή διαβατηρίου. Μ.Κ.2 Θέμης Χριστοδουλίδης Ο μάρτυρας στην κυρίως εξέταση του απλά αναγνώρισε το τεκμ.6 και είπε ότι εργάζεται στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, είναι βοηθός διευθυντή οικονομικού. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στην ΑΗΚ από το 1994 και στη θέση που είναι υποδιευθυντής στο τμήμα του από την 01/02/
  14. Περαιτέρω συμφώνησε ότι έχει παραδώσει το φωτοαντίγραφο ενοικιαστήριου εγγράφου ημερομηνίας 25/09/03 και το φωτοαντίγραφο από 28/09/12 μέχρι 27/04/13 και είπε ερωτώμενος για το πώς ήταν στην κατοχή του ότι για κάθε σύνδεση ηλεκτρικού ρεύματος σε οποιοδήποτε υποστατικό ως ΑΗΚ ζητούν να έχουν είτε τίτλο ιδιοκτησίας, είτε ενοικιαστήριο έγγραφο. Το ενοικιαστήριο έγγραφο διευκρίνισε δεν πρέπει απαραίτητα να είναι χαρτοσημασμένο. Αυτά τα δύο έγγραφα ήταν μέσα στον φάκελο που ήταν στο γραφείο του και γι' αυτό τα παράδωσε στον αστυνομικό. Ο ίδιος δεν έχει οποιανδήποτε γνώση για το περιεχόμενο των δύο εγγράφων ούτε τα έχει διαβάσει πριν να μπουν στον φάκελο. Μ.Κ.3 Μαρία Πελεντρίτου Στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε αρχικά την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 08/11/12 (τεκμ.13) και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι εργάζεται ως Βοηθός Υποτομεάρχη Οικονομικών στα κεντρικά γραφεία ΑΗΚ στη Λεμεσό. Σχετικά με την υπόθεση γνωρίζει ότι την Παρασκευή 28/09/2012 ήρθε στα κεντρικά γραφεία τους ο Al Mamlouk τον οποίο γνωρίζει αφού έρχεται συχνά στα γραφεία τους και παρουσίασε ένα ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 25/09/2003 και ζήτησε όπως ο λογαριασμός του ρεύματος στο διαμέρισμα που αναγράφετο σε αυτό επανασυνδεθεί και εγγραφεί στο όνομα του. Λόγω του ότι με τον Mamlouk αντιμετώπισαν πολλές φορές προβλήματα με τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων που ενοικίαζε, του ζήτησαν να παρουσιάσει καινούργιο ενοικιαστήριο έγγραφο και να προσέλθει μαζί με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος και την ταυτότητά του και τον τίτλο του ιδιοκτήτη. Ο Mamlouk έφυγε και στις 03/10/2012 ενημερώθηκε από συνάδελφο στο ΚΕΠ της ΑΗΚ στην Κολωνακίου ότι ο Mamlouk παρουσιάστηκε στο γραφείο τους και αφού τους υπέδειξε νέο ενοικιαστήριο συμβόλαιο διάρκειας 28/04/2012 - 27/04/2013 χαρτοσημασμένο τους ζήτησε την επανασύνδεση και την εγγραφή του ρεύματος στο όνομα του. Η συνάδελφός τους έστειλε μέσω φαξ το συμβόλαιο που παρουσίασε. Συνάδελφος στα γραφεία τους κάλεσε τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος στην παρουσία της και όταν του αναφέρθηκε το συμβόλαιο που παρουσίασε ο Mamlouk αυτός ανέφερε ότι αυτό δεν ισχύει και ουδέποτε υπόγραψε το συμβόλαιο με τις ημερομηνίες 28/04/12-27/04/13 με τον Mamlouk. Στη συνέχεια η μάρτυρας αναγνώρισε το τεκμήριο 11 που φαίνεται ότι έχει αποσταλεί από το γραφείο της ΑΗΚ το
  15. Απλά δεν φαίνονται οι ημερομηνίες. Πάνω ψηλά είναι η ημερομηνία και ώρα και αναφέρεται στη EAC Limassol και είναι αυτό που αναφέρει στην κατάθεσή της. Tο τεκμήριο 9 δεν το αναγνωρίζει. Η αντεξέταση της σημειώνεται περιστράφηκε γύρω από την αναφορά στην κατάθεση της ότι στις 03/10/12 ο Μαμλούκ παρουσιάστηκε στο γραφείο τους στην Κολωνακίου και τους υπέδειξε ένα συμβόλαιο διάρκειας 28/04/12 - 27/04/
  16. Είπε ότι στις 3/10/12 επικοινώνησε από τη Λινόπετρα συνάδελφος της και της είπε ότι είναι εκεί ο Μαμλούκ. Δεν μίλησε καθόλου με τον κύριο Ρηγίνο και δεν θυμάται να ζήτησε να της μιλήσει ο κύριος Μαμλούκ αλλά το πιο πιθανόν όχι. Επίσης είπε ότι δεν γνωρίζει αν εκεί στη Λινόπετρα έχουν πάρει φωτοτυπία την ταυτότητα του, ούτε γνωρίζει αν έχουν εξακριβώσει ότι αυτό το πρόσωπο το οποίο πήγε στη Λινόπετρα όντως είναι ο κατηγορούμενος. Όσον αφορά το τεκμ.11 και την αναφορά στην κατάθεση της ότι είναι αυτό που παρέδωσε ο Μαμλούκ στα γραφεία τους είπε ότι αυτό είναι σύμφωνα με ότι της είπαν στο γραφείο στην Κολονακίου ότι πήγε ο ίδιος εκεί. Δεν γνωρίζει αν η χαρτοσήμανση του συμβολαίου έγινε από τα γραφεία του Φόρου, ούτε ποιος το χαρτοσήμανε. Ανέφερε δε περαιτέρω ερωτώμενη σχετικά ότι η χαρτοσήμανση στο ενοικιαστήριο έγγραφο που υποβάλλεται στην ΑΗΚ για σκοπούς σύνδεσης ηλεκτρικού ρεύματος για κάποια περίοδο χρονική ήταν αναγκαία, μετά όμως τους δόθηκε οδηγία να μην χαρτοσημαίνουν, αλλά δεν θυμάμαι τις ημερομηνίες, τις περιόδους. Για το συγκεκριμένο πολύ πιθανόν την περίοδο εκείνη να ίσχυε η χαρτοσήμανση αλλά δεν θυμάται τις ημερομηνίες. Μ.Κ.4 Άντρη Σπύρου Στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε αρχικά την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 06/12/13 (τεκμ.14) και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι εργάζεται στο υποκατάστημα της ΑΗΚ στην οδό Κολωνακίου στη Λεμεσό. Σχετικά με την υπόθεση θυμάται ότι τον Οκτώβριο του 2012 ενώ βρισκόταν στην εργασία της ήρθε ένας άντρας ξένος ο οποίος όπως της ανέφερε ονομάζεται Ματζεντ Αλ Μαμλούκ και της ζήτησε όπως μεταβιβάσει τον λογαριασμό ρεύματος διαμερίσματος αρ. 44, Προκυμαία Court, στην οδό 28ης Οκτωβρίου από άλλο ιδιοκτήτη στο όνομα του. Μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος έκανε έλεγχο για το συγκεκριμένο διαμέρισμα και είδε ότι υπήρχε καταχώρηση ημερομηνίας 03/10/2012 όπως ο λογαριασμός να ενωθεί μόνον στην παρουσία ιδιοκτήτη με ταυτότητα και τίτλο. Ο πιο πάνω με σκοπό τη μεταβίβαση του λογαριασμού της παρουσίασε ένα ενοικιαστήριο έγγραφο/συμβόλαιο του οποίου δεν θυμάται τη διάρκεια. Μετά την πιο πάνω σημείωση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τηλεφώνησε στην προϊσταμένη Μαρία Πελεντρίτου στα κεντρικά γραφεία της ΑΗΚ και την ενημέρωσε σχετικά. Η Μαρία της ανέφερε όπως μην προχωρήσει στη μεταβίβαση του λογαριασμού στο όνομα του προσώπου αυτού, ενώ της απέστειλε μέσω φαξ το ενοικιαστήριο συμβόλαιο που της υπέδειξε. Αυτός δεν είπε οτιδήποτε και αποχώρησε. Αργότερα έμαθε από την Μαρία ότι αυτός τις προηγούμενες μέρες παρουσιάστηκε στα γραφεία τους για τον ίδιο σκοπό αλλά λόγω του ότι το συμβόλαιο που παρουσίασε ήταν παλιάς ημερομηνίας του ζητήθηκε να παρουσιάσει πρόσφατο. Αυτός για να μην παρουσιαστεί ξανά στα γραφεία τους αποτάθηκε κοντά τους με άλλο πρόσφατο ενοικιαστήριο. Από επικοινωνία που είχαν με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος αυτός ανέφερε ότι δεν υπέγραψε συμβόλαιο πρόσφατα με το πρόσωπο αυτό. Στη συνέχεια υποδείχθηκε στη μάρτυρα το τεκμήριο 11 και ερωτήθηκε αν είναι αυτό που αναφέρει στην κατάθεσή της και είπε ότι μετά από παρέλευση τόσων χρόνων δεν το αναγνωρίζει αλλά φαίνεται να συμφωνεί με την υπόθεση σύμφωνα με τα στοιχεία που βλέπει πάνω. Φαίνεται να είναι ενοικιαστής ο κατηγορούμενος άλλα στοιχεία δεν μπορεί να θυμηθεί τώρα. Στο πάνω μέρος του εγγράφου τεκμήριο 11 φαίνεται ένας αριθμός fax ο οποίος είναι ο παλαιότερος αριθμός fax που είχαν στα γραφεία τους. Με βάση αυτό συμφώνησε τελικά ότι το έγγραφο είναι τούτο. Ερωτώμενη τέλος κατά πόσον αναγνωρίζει τον αλλοδαπό που αναφέρει στην κατάθεσή της στο Δικαστήριο απάντησε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί και είπε ακόμη ότι δεν θυμάται οτιδήποτε που να έχει σχέση με το περιστατικό τούτο για το οποίο έδωσε κατάθεση και δεν θυμάται να έλεγξε τα στοιχεία του ανθρώπου αυτού. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι στην προκειμένη περίπτωση είδε ότι υπήρχε το σχόλιο που δεν της επέτρεπε να συνεχίσει και δεν θυμάται να πρόλαβε να ζητήσει ταυτότητα ή οτιδήποτε. Όσον αφορά την χαρτοσήμανση του εγγράφου τεκμ.11 γνωρίζει ότι μπορεί να το χαρτοσημάνει ο Έφορος Χαρτοσήμων. Δεν γνωρίζει αν έχει τη δυνατότητα ο ενοικιαστής να χαρτοσημάνει ένα έγγραφο ούτε αν το μόνο πρόσωπο που μπορεί να χαρτοσημάνει είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου. Περαιτέρω ανέφερε ότι δεν θυμάται να έχει ξαναδεί τον κατηγορούμενο και αν ήταν ο ίδιος που ήρθε. Πρόσθεσε όμως ότι δεν μπορούν να βάλουν σε άλλο όνομα εκτός από το όνομα που αναγράφεται στο ενοικιαστήριο και δεν μπορούσε να έρθει κάποιος άλλος. Απάντησε δε σε υποβολή ότι το έγγραφο αυτό (τεκμ.11) κατέφθασε κοντά της από τρίτο πρόσωπο που δεν είναι ο κατηγορούμενος για να δημιουργήσει αυτήν την υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, ότι της φαίνεται λίγο απομακρυσμένη αυτή η περίπτωση. Είπε επίσης ότι δεν θυμάται όταν επικοινώνησε με την κα Πελεντρίτου στα κεντρικά και ήταν κοντά της αυτό το πρόσωπο να της το έδωσε να μιλήσουν, ούτε η κα Πελεντρίτου να ζήτησε να του μιλήσει. Στο πρόσωπο αυτό είπε ότι δεν μπορεί να γίνει σύνδεση του ρεύματος εις το όνομα του. Διευκρίνισε δε ότι δεν έγινε οποιαδήποτε αίτηση. Δεν πρόλαβε να γίνει κάτι, ούτε ανοίχθηκε φάκελος γι' αυτή την περίπτωση. Τέλος ανέφερε ότι είπε στην κυρία Πελεντρίτου ότι θέλει να γίνει αίτηση για να ενωθεί το ρολόι, το ηλεκτρικό ρεύμα πάνω στον Μάτζεντ Αλ Μαμλούκ διότι είχε τούτο το έγγραφο μπροστά της. Μ.Κ.5 Χριστιανός Λουκίδης Κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε κατ' αρχήν την κατάθεση του ημερ.03/10/12 στην Αστυνομία (τεκμ.15), την οποία ανέγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτης διαμερισμάτων τα οποία ενοικιάζει. Ένα εκ των διαμερισμάτων του είναι και αυτό στην οδό Χριστοδούλου Χ''Παύλου αρ. 143, Πολυκατοικία Προκυμαία, διαμέρισμα 44 στον παραλιακό δρόμο Λεμεσού. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα το έχει ενοικιασμένο στον ΑΛ ΜΑΜΛΟΥΚ ΜΑΤΖΕΝΤ από τη Συρία, κάτοχο του κυπριακού διαβατηρίου με αριθμό Ε
  17. Μαζί με τον Ματζεντ έκανε μόνο ένα συμβόλαιο αυτό που έχει διάρκεια από 01/03/2004 μέχρι 28/02/
  18. Παρά το ότι το συμβόλαιο έληγε το 2005 μέχρι σήμερα ο Ματζεντ διαμένει σε αυτό και το ενοίκιο από 90Λ.Κ. τον μήνα που πλήρωνε μετατράπηκε σε €191 μέχρι τον Αύγουστο 2012 και τον τελευταίο καιρό σε €
  19. Το συμβόλαιο το γνήσιο είναι αυτό που δείχνει και παραδίδει με ημερομηνία 01/03/2004 όταν και άρχισε η ενοικίαση από τον Ματζεντ και σε αυτό είναι η υπογραφή του (Μάτζεντ) στη θέση 1 των Συμβληθέντων και η δική του υπογραφή στη θέση
  20. Όλο το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι συμπληρωμένο με δικά του γράμματα. Με τον Ματζεντ δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα παρά μόνο κάποιες φορές του καθυστερούσε την καταβολή των ενοικίων. Σήμερα 03/10/2012 και ώρα 12.20 δέχθηκε κλήση από το τηλέφωνο 25-205231 και ήταν μία κοπέλα η οποία ανέφερε ότι εργάζεται στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου και ήθελε να τον ρωτήσει κάτι. Συγκεκριμένα τον ρώτησε αν έχει ενοικιασμένο το εν λόγω διαμέρισμα στον Ματζεντ. Αφού απάντησε θετικά ότι ο Ματζεντ το ενοικιάζει εδώ και πολλά χρόνια, η κοπέλα αυτή του ανέφερε ότι πριν λίγες μέρες ο Ματζεντ αποτάθηκε στο κατάστημα της ΑΗΚ στην Κολωνακίου και αφού παρουσίασε ένα φωτοαντίγραφο παλαιού ενοικιαστηρίου εγγράφου ζήτησε να εγγράψει τον λογαριασμό του ρεύματος στο όνομά του. Εκεί του λέχθηκε ότι λόγω της παλιάς ημερομηνίας στο συμβόλαιο δεν μπορούσε να γίνει μεταβίβαση του λογαριασμού. Η κοπέλα αυτή του ανέφερε ότι σήμερα 03/10/2012 ο ίδιος παρουσίασε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας Απριλίου του 2012 με τα ίδια στοιχεία και τις δύο υπογραφές στο κάτω μέρος κάτι που τους κίνησε την περιέργεια. Προσθέτει δε ότι ο ίδιος ουδέποτε υπέγραψε νέο δηλαδή 2ο ενοικιαστήριο έγγραφο με τον Ματζεντ και πιστεύει ότι προέβη σε πλαστογραφία του εν λόγω ενοικιαστηρίου για λόγο που δεν μπορεί να γνωρίζει. Ο λογαριασμός του ρεύματος έπρεπε να ήταν στο όνομά του Ματζεντ αφού όταν ενοικιάζει ένα διαμέρισμα ο λογαριασμός είναι ξοφλημένος και κομμένος και ο κάθε ενοικιαστής εγγράφει τον λογαριασμό στο όνομά του. Στη συνέχεια αναγνώρισε το τεκμήριο 9 ως το ενοικιαστήριο έγγραφο που έκανε με τον Ματζεντ και το οποίο όπως αναφέρει στην κατάθεση του συμπληρώθηκε από τον ίδιο. Το τεκμήριο 11 όμως δεν το αναγνωρίζει και σημείωσε ότι το όνομα του είναι λάθος γραμμένο στα Αγγλικά. Στην αντεξέταση του ανέφερε μεταξύ άλλων ότι μετά το συμβάν με την Ηλεκτρική έχει επιστολή του δικηγόρου του ότι θα του κάνουν έξωση. Άρχισε διαδικασίες για να του κάνει έξωση και ο δικηγόρος του, του είπε να σταματήσει να εισπράττει ενοίκια. Δεν μπορεί να θυμηθεί όμως αν τον Οκτώβριο του 2012 πήρε ενοίκιο από τον κατηγορούμενο, ούτε αν τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2012 του έγινε κατάθεση μέσω τραπέζης από τον κατηγορούμενο. Σε υποβολή δε ότι ο κατηγορούμενος για το έτος 2012 δεν του όφειλε κανένα ενοίκιο είπε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί. Ανέφερε επίσης ότι απαίτησε από τον κατηγορούμενο να του παραδώσει το διαμέρισμα όταν ξεκαθάρισε η υπόθεση με την Ηλεκτρική και αντιλήφθηκε ότι υπήρχε υπενοικίαση σε διάφορα άτομα που δεν επιτρεπόταν, οπότε πήγε στον δικηγόρο. Όταν αντιλήφθηκε την υπενοικίαση έδωσε και οδηγίες στην Αρχή Ηλεκτρισμού να μην γίνει σύνδεση του ηλεκτρικού στον κατηγορούμενο. Μέχρι που τον πήρε τηλέφωνο η κοπέλα της Ηλεκτρικής στις 03/10/12 για το νέα συμβόλαιο, ενδιάμεσα δεν πήγε στην Ηλεκτρική να πει ότι δεν θέλει να ενωθεί το ρεύμα. Αρνήθηκε δε υποβολές ότι ο ίδιος προέβη σε ενέργειες ούτως ώστε να βρίσκεται άδικα ο κατηγορούμενος εις το εδώλιο του κατηγορουμένου και πως το έγγραφο εις την Αρχή Ηλεκτρισμού δεν το πήρε ο κατηγορούμενος αλλά ο ίδιος. Σε υποβολή επίσης ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε επισκέφθηκε την Αρχή Ηλεκτρισμού στην Κολωνακίου και ότι τα όσα του καταλογίζει είναι μετά από συνωμοσία, συμπαιγνία δική του που παραπλάνησε και παράσυρε την υπάλληλο της οδού Κολωνακίου και της παρουσίασε ο ίδιος ή αντιπρόσωπος του το Τεκμήριο 11, απάντησε ότι δεν έχει πάει ποτέ στην Αρχή Ηλεκτρισμού στην Κολωνακίου και αρνείται αυτά τα πράγματα. Ο κατηγορούμενος ως έχει προαναφερθεί, δεν προσήγαγε καμία μαρτυρία. Περιορίστηκε σε ανώμοτη δήλωση, η οποία ομολογουμένως ήταν ασυνήθιστα εκτενής. Γι' αυτό δεν θα την παραθέσω και απλά σημειώνω ότι είναι καταγεγραμμένη στο στενοτυπημένο πρακτικό ημερ.11/04/
  21. Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μ.Κ.1 Αστ. 485 Χάρης Μπέρος Πρόκειται για τον εξεταστή της υπόθεσης, ο οποίος αναφέρθηκε στις ενέργειες και εξετάσεις στις οποίες προέβη στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης. Έδωσε σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις ως προς τις ενέργειες του και μέσα από τη μαρτυρία του σημειώνω δεν προκύπτει οτιδήποτε που να δημιουργεί οποιαδήποτε αμφιβολία εν σχέση με την αξιοπιστία του. Ενήργησε θεωρώ αντικειμενικά στα πλαίσια των καθηκόντων του και η μαρτυρία του, πλην της θέσης του ότι έγιναν όλες οι εξετάσεις που έπρεπε να γίνουν, γίνεται αποδεκτή. Στο σημείο αυτό όμως αναφέρεται πως δεν δέχομαι ότι έγινε πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης, αφού κατά την κρίση μου υπάρχουν σημεία στα οποία ο εξεταστής της υπόθεσης κακώς δεν έστρεψε την προσοχή του ή και δεν έδωσε έμφαση με αποτέλεσμα να προκύπτουν κενά. Συγκεκριμένα δεν έγινε καμία ενέργεια και καμία εξέταση αναφορικά με το ποιος και κάτω από ποιες συνθήκες χαρτοσήμανε το τεκμ.11 στις 02/10/12, ενώ περαιτέρω ουδεμία ενέργεια έγινε για αναγνώριση του προσώπου που παρουσιάστηκε στα γραφεία της ΑΗΚ στην Κολωνακίου και παρουσίασε το τεκμ.11. Μ.Κ.2 Θέμης Χριστοδουλίδης Η μαρτυρία του ήταν τυπικής φύσεως και γίνεται αποδεκτή, χωρίς να χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί κάτι περισσότερο. Μ.Κ.3 Μαρία Πελεντρίτου Απάντησε ευθέως στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν και ήταν ειλικρινής. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Μ.Κ.4 Άντρη Σπύρου Για τον ίδιο λόγο που αναφέρω πιο πάνω αναφορικά με την ΜΚ3 αποδέχομαι και τη δική της μαρτυρία. Μ.Κ.5 Χριστιανός Λουκίδης Ευθέως αναφέρω ότι η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και μέσα από τις άμεσες, σαφείς και με φυσικότητα απαντήσεις που έδωσε έπεισε το Δικαστήριο και θεωρώ πως δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης της μαρτυρίας ή της αξιοπιστίας του. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι είπε την αλήθεια. Όσον αφορά τα τεκμήρια που κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους (τεκμ. 1 & 3) δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο παρά μόνον ότι γίνονται αποδεκτά. Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της δήλωσης και τις αρχές που αναφέρθηκαν πιο πάνω σημειώνω ότι πλην του ότι τέλη Σεπτεμβρίου 2012 επισκέφθηκε τα Κεντρικά Γραφεία της ΑΗΚ για να βάλει το λογαριασμό του ρεύματος στο όνομα του, κάτι που προκύπτει και από την αποδεκτή μαρτυρία, δεν μπορώ να δώσω στη δήλωση κάποια αξία. Διότι αφενός όσα αναφέρει, εκτός του ότι δεν υποστηρίζονται από κάποια μαρτυρία, δεν ετέθησαν ποτέ προηγουμένως είτε στους ΜΚ1 & 3, στο βαθμό που γίνεται αναφορά σε διαλόγους τους με τον κατηγορούμενο, είτε στον ΜΚ5 προκειμένου να τα σχολιάσουν, ενώ περαιτέρω αν έχει σχέση ή όχι με την υπόθεση και αν είναι αθώος είναι αυτό που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατωτέρω ή και αφορά την τελική κρίση του Δικαστηρίου. Η κατάθεση του κατηγορούμενου, στον βαθμό που περιέχει παραδοχές, αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία εναντίον του νοουμένου ότι το Δικαστήριο ικανοποιηθεί για τη θεληματικότητα αυτής και για την αλήθεια του περιεχομένου της. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 166 στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση R. v. Sfongaras 22 C.L.R.
  1. Η κατάθεση του κατηγορούμενου κατατέθηκε χωρίς ένσταση. Επομένως θεωρώ ότι αυτή είναι θεληματική και αποτελεί μαρτυρία εναντίον του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της πλαστογραφίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην 1η κατηγορία διέπεται από τα άρθρα 331 και 333(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  2. Ο ορισμός της πλαστογραφίας παρέχεται μέσα από το άρθρο
  3. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, πλαστογραφία είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου με σκοπό καταδολίευσης. Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος καταρτίζει πλαστό έγγραφο και (β) με σκοπό να καταδολιεύσει. Όσον αφορά την πρόθεση καταδολίευσης αυτή, με βάση το περιεχόμενο του άρθρου 334 του Κεφ.154, τεκμαίρεται, αν φαίνεται ότι κατά το χρόνο όταν καταρτίστηκε το πλαστό έγγραφο υπήρχε συγκεκριμένο πρόσωπο, εξακριβωμένο ή όχι, που δύναται να καταδολιευθεί με το έγγραφο. Το τεκμήριο αυτό δεν ανατρέπεται με την απόδειξη ότι ο υπαίτιος έλαβε ή προτίθετο να λάβει μέτρα για να αποτρέψει την καταδολίευση στην πράξη τέτοιου προσώπου ή για το γεγονός ότι ο υπαίτιος είχε ή νόμιζε ότι είχε δικαίωμα στο πράγμα που θα αποκτιόταν με το πλαστό έγγραφο. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Archbold 35η έκδοση σελ. 775, η έννοια αυτή, όπως έχει δοθεί στα πλαίσια του αγγλικού Forgery Act 1913 στην υπόθεση Welham v. D.P.P. [1960] 44 Cr. App.R.12 έχει ως εξής: "intend to defraud' means an intend to practice a fraud on someone and would therefore include an intend to deprive another person of a right, or to cause him to act in any way to his detriment or prejudice, or contrary to what would otherwise be his duty, notwithstanding that there was no intention to cause pecuniary or economic loss." Αναφορικά με το πότε ένα έγγραφο θεωρείται πλαστό κατατοπιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Arcbold 2002 par. 22-8, σε σχέση με την ιστορία του αδικήματος της πλαστογραφίας στο κοινοδίκαιο: «The concept of forgery and the rationale of the offence were summarised in paragraphs 41 to 43 of the Law Commission report: "By the middle of the nineteenth century it was established that for the purpose of the law of forgery the fact that determined whether a document was false was not that it contained lies, but that it told a lie about itself. It was in R. v. Windsor
(1865)10 Cox 118, 123 that Blackburn J. said: 'Forgery is the false making of an instrument purporting to be that which it is not, it is not the making of an instrument which purports to be what it really is, but which contains false statements. Telling a lie does not become a forgery because it is reduced into writing.' This test was applied in the Court of Appeal in R. v. Dodge and Harris [1972] 1 Q.B. 416. ... As we have said ... the primary reason for retaining a law of forgery is to penalise the making of documents which, because of the spurious air of authenticity given to them are likely to lead to their acceptance as true statements of the facts related in them. We do not think that there is any need for the extension of forgery to cover falsehoods that are reduced to writing. ... The essential feature of a false instrument in relation to forgery is that it is an instrument which `tells a lie about itself' in the sense that it purports to be made by a person who did not make it (or altered by a person who did not alter it) or otherwise purports to be made or altered in circumstances in which it was not made or altered."» Πρέπει δε να λεχθεί ότι η ίδια ερμηνεία σε σχέση με το θέμα αυτό δίδεται και από τη δική μας νομολογία. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Georghiou v. The Republic
(1984)2 CLR 65 σελ. 91: «No forgery is committed unless the document tells a lie about itself. This proposition is generally sound in law and is reflected in the definition of "forgery" in R. v. Ritson [1869] L.R. 1 C.L.R. 200, defining the crime as the fraudulent making of an instrument which purports to be that which it is not». Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το καθοριστικό στοιχείο για να θεωρείται ένα έγγραφο πλαστό δεν είναι το γεγονός ότι περιέχει ψέματα αλλά ότι λέει ψέματα για τον εαυτό του. Περαιτέρω εάν μπορεί να συναχθεί από τα περιστατικά της υπόθεσης ότι ήταν η πρόθεση του κατηγορούμενου να καταδολιεύσει δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι εξαπατήθηκε ή ότι υπήρχε πρόθεση εξαπάτησης κάποιου συγκεκριμένου προσώπου. Αντίθετα η πρόθεση καταδολίευσης αποδεικνύεται επαρκώς αν υπάρχει κάποιο άτομο γενικά που θα μπορούσε να καταδολιευτεί δηλ. οι ενέργειες του κατηγορούμενου να μπορούσαν να οδηγήσουν κάποιο πρόσωπο - όχι συγκεκριμένο - να ενεργήσει σε βλάβη του (βλ. Welham (ανωτέρω), Georghiou (ανωτέρω) και Ioannou v. The Police
(1985)2 CLR 14). Περαιτέρω η πρόθεση καταδολίευσης δεν περιορίζεται στην πρόκληση οικονομικής ζημιάς αλλά καλύπτει και οιανδήποτε άλλη βλάβη που πλήττει προσωπικά το θύμα ή τα δικαιώματα του σαν ατόμου ή σε σχέση με το αξίωμα του ή την άσκηση των καθηκόντων του. Δεν απαιτείται δηλ. η βλάβη να είναι χρηματικής ή οικονομικής φύσης. Ωστόσο δεν θα πρέπει η βλάβη να είναι τόσο επουσιώδης ώστε να καλύπτεται από τον κανόνα de minimis non curat lex. Ακόμη και η πιθανότητα ή ο κίνδυνος βλάβης δηλ. να ενεργήσει κάποιος εναντίον του συμφέροντος του είναι αρκετή (βλ. Archbold 37η έκδοση σελ. 670, Welham (ανωτέρω) και Georghiou (ανωτέρω). Όταν εξετάζεται το θέμα της ύπαρξης πρόθεσης καταδολίευσης δεν ενδιαφέρει ο λόγος για τον οποίο κάποιος προβαίνει σε πλαστογραφία ή το κίνητρο αυτού (βλ. πρωτόδικη απόφαση η οποία επικυρώθηκε στην Georghiou (ανωτέρω) και Τσιέλεπος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.457). Δεν απαιτείται δηλ. η στοιχειοθέτηση κινήτρου εκ μέρους ενός κατηγορούμενου για την απόδειξη διάπραξης των επίδικων αδικημάτων (βλ. και άρθρο 9 του Ποινικού Κώδικα). Σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Fournides v. The Republic
(1986)2 CLR 73 το κίνητρο εφόσον στοιχειοθετηθεί είναι αποδεκτό ως περιστατική μαρτυρία σχετική με την πρόθεση ενός κατηγορουμένου, δεν μπορεί όμως από μόνο του να στηρίξει καταδίκη. Δεν ενδιαφέρει δε το απώτερο προσωπικό συμφέρον που επεδίωκε να προσκομίσει ο κατηγορούμενος για τον εαυτό του αλλά οι επιπτώσεις που έχουν ή είναι ενδεχόμενο να έχουν οι ενέργειες του κατηγορούμενου και το κατά πόσο θέλησε αυτές τις επιπτώσεις (βλ. Welham (ανωτέρω). Για την στοιχειοθέτηση πρόθεσης καταδολίευσης δεν χρειάζεται να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος ανέμενε να επιτύχει και κάποιο προσωπικό όφελος σαν αποτέλεσμα της πράξης του (βλ. αγγλική νομολογία στο σύγγραμμα Λ. Γ. Λουκαίδη, Θέματα Κυπριακού Δικαίου ΙΙ, (Λευκωσία - 1988) σελ. 105). Η σχετική πρόθεση δεν είναι πάντοτε στοιχείο δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Τέλος στη Georghiou (ανωτέρω) διευκρινίστηκε ότι δεν είναι αναγκαίο το έγγραφο που πλαστογραφείται να παράγει έννομα αποτελέσματα για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα. Το αδίκημα δε της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος μέσω της 2ης κατηγορίας, πραγματεύεται το άρθρο 339 του Κεφ.154. Το εν λόγω άρθρο προνοεί ρητά τα εξής: "Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος." Μελέτη του πιο πάνω άρθρου καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι: (α) Ο κατηγορούμενος γνωρίζει και (β) με δόλιο τρόπο (γ) θέτει σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτουν μέσα από την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή. Το συμπέρασμα δε που σαφώς προκύπτει με βάση τη μαρτυρία αυτή είναι πως δεν έχει αποδειχθεί η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Διότι αφενός δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με την ετοιμασία του τεκμ.11, που αναμφίβολα αποτελεί πλαστό έγγραφο, ενώ αφετέρου δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για το πρόσωπο που χαρτοσήμανε το τεκμ.11 αλλά ούτε συγκεκριμένα για το πρόσωπο που παρουσιάστηκε στα γραφεία της ΑΗΚ στην Κολωνακίου στις 03/10/12 και παρουσίασε το εν λόγω πλαστό έγγραφο. Παρεμβάλλω ως προς το τελευταίο ότι η ΜΚ3 είπε ότι αναφέρθηκε σε παράδοση του τεκμ.11 από τον κατηγορούμενο επειδή έτσι της ελέχθη από το κατάστημα της Κολωνακίου ενώ η ΜΚ4 δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς το πρόσωπο που παρουσιάστηκε κοντά της και αν αυτό το πρόσωπο ήταν ο κατηγορούμενος. Θεωρώ δε ότι αυτά δημιουργούν τέτοια κενά στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ώστε το Δικαστήριο να μην είναι σε θέση να καταλήξει με ασφάλεια σε συμπέρασμα ενοχής. Το γεγονός σημειώνεται εδώ ότι ο κατηγορούμενος στις 28 Σεπτεμβρίου 2012 επισκέφθηκε τα κεντρικά γραφεία της ΑΗΚ και προσπάθησε να εγγράψει το λογαριασμό ρεύματος στο όνομα του και η ΑΗΚ αρνήθηκε επειδή το συμβόλαιο που παρουσίασε ήταν παλαιό (βλ.τεκμ.9), θα μπορούσε βεβαίως να δώσει το έναυσμα σε κάποιον να πει ότι λογικά το πρόσωπο που επισκέφθηκε λίγες μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 03/10/12 άλλο κατάστημα της ΑΗΚ και παρουσίασε το τεκμ.11 για να εγγράψει το λογαριασμό για το ίδιο διαμέρισμα που επιχείρησε ο κατηγορούμενος πιο πάνω ήταν ο ίδιος. Όμως ελλείψει συγκεκριμένης μαρτυρίας ή εν πάση περιπτώσει στοιχείων που να πείθουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για τούτο, το Δικαστήριο θεωρεί πως ένα τέτοιο συμπέρασμα θα βασίζετο σε ανεπίτρεπτες υποθέσεις, όσο εύλογες και αν αυτές είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Η Κατηγορούσα Αρχή συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και συνεπώς ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται από τις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Πλαστογραφία / κυκλοφορία πλαστού εγγράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.