← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 32530/14, 17/8/2017

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 32530/14, 17/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B124 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ:N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 32530/14 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΟΥ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 17 Αυγούστου,

  1. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ν. Χατζηκωνσταντίνου. Για τον Κατηγορούμενο: κα. Κ. Αρκάδη. Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
  2. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος στις 15/4/2014, στη Λεμεσό, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KPQ 394, στην οδό Ανδρέα Καριόλου δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε τροχαίο δυστύχημα. Σκιαγράφηση της υπόθεσης
  3. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κατηγορίας, παρουσίασε ως μάρτυρες τον Αστ. 2909, Κυριάκο Αλεξάνδρου (ΜΚ 1), την κα. Θεονίτσα Προδρόμου (ΜΚ 2) και τον κ. Ανδρέα Κωνσταντίνου (ΜΚ 3).
  4. Αφού έκρινα ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. Παρουσίασε ως μάρτυρα τον κ. Χαράλαμπο Κουκουνίδη (ΜΥ 1).
  5. Κατατέθηκαν συνολικά 11 Τεκμήρια, κάποια εκ των οποίων ως παραδεκτά.
  6. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έτυχαν αμφισβήτησης και αποτέλεσαν κοινές θέσεις τα ακόλουθα:

(1)Στις 15/4/2014, περί ώρα 15:55 - 16:00, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα, με αρ. εγγραφής ΚΡQ 394 στην οδό Ανδρέα Καριόλου με δυτική κατεύθυνση.
(2)Η ΜΚ 2, επιχείρησε να διασταυρώσει το δρόμο, από βόρεια προς νότια, δεξιά προς αριστερά ως η πορεία του οχήματος του κατηγορουμένου.
(3)Σε κάποιο σημείο του δρόμου το όχημα του κατηγορουμένου συγκρούστηκε με την ΜΚ 2.
(4)Αποτέλεσε επίσης παραδεκτό γεγονός ότι ο Α/Λοχ. 2700, Τρύφωνας Θεοχάρους στις 10/9/2014 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το εν λόγω αδίκημα και ο κατηγορούμενος απάντησε «Δεν παραδέχομαι» (Τεκμήριο 1, η αστυνομική κατάθεση του Α/Λοχ. 2700 και Τεκμήριο 2, η γραπτή κατηγορία). 6. Η ουσία της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος συγκρούστηκε με την πεζή ΜΚ 2, οδηγώντας χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, προσπερνώντας από αριστερά, όχημα που οδηγούσε με δυτική κατεύθυνση ο ΜΚ 3, που ήταν σε αναμονή, αφού η ΜΚ 2 διασταύρωνε το δρόμο, από δεξιά προς αριστερά ως η πορεία του κατηγορουμένου. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε ειδικά στον κ.58
(3)(α) (i) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκε από τους περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικούς) Κανονισμούς του 2008, Κ.Δ.Π. 189/2008, 19/5/2008).
  1. Η Υπεράσπιση αρνείται ότι η σύγκρουση ήταν απόρροια του τρόπου οδήγησης του κατηγορουμένου. Με αναφορά στη νομολογία επί του θέματος η συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι η διαμόρφωση του δρόμου, το σημείο που διασταύρωνε η ΜΚ 2, όπου δεν υπάρχει διάβαση, δεν δημιουργούσαν εύλογη αίσθηση κινδύνου ώστε να λάβει μέτρα αποφυγής ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ 2 όχι μόνο δεν ήταν ορατή, αλλά εισήλθε στη λωρίδα πορείας του κατηγορουμένου χωρίς προηγουμένως να σταματήσει και ενώ ούτε η ίδια μπορούσε να τον δει, δημιουργώντας επομένως κίνδυνο στον οποίο ο κατηγορούμενος δεν ήταν δυνατόν και ούτε είχε χρόνο να αντιδράσει. Ο κατηγορούμενος δεν προέβη σε προσπέρασμα αλλά σε πέρασμα από αριστερά σε δρόμο που η διαμόρφωση και χρήση του το επέτρεπε.
  2. Το Δικαστήριο για να καταλήξει θα πρέπει να διαπιστώσει:
(1)Ποιο ήταν το καθήκον επιμέλειας που είχε ο κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις και τα αντικειμενικά δεδομένα που υπήρχαν τη δεδομένη στιγμή (βλ. Markantonis v. Demakis
(1989)1 CLR 387, 392), και
(2)Αν ο κατηγορούμενος, έχοντας ως μέτρο το επίπεδο του μέσου συνετού και προσεκτικού οδηγού και όχι του ενεχόμενου ή τέλειου οδηγού, το παρέβη (βλ. Markantonis, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 AAΔ 68, 73, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 202). 9. Ζητούμενο επομένως είναι η διαπίστωση από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αμέλειας[1] από πλευράς του κατηγορουμένου. Αμέλεια του άλλου εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει αφεαυτής την αμέλεια κατηγορούμενου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αυτό που εξετάζεται είναι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου και σ' αυτήν αναζητείται τυχόν ποινική ευθύνη του (βλ. σχόλια του Δ. Βασιλειάδη στην Triftarides v. Police
(1968)2 CLR 140,144 - 145[2] και στην Varnakkides v. Police
(1962)2 CLR 1, 3[3] κατ' αναλογία). 10. Αξίζει να αναφερθεί ότι το δικαίωμα του πεζού στη χρήση δρόμου είναι το ίδιο με εκείνο του οδηγού μηχανοκινήτου οχήματος. Ο βαθμός της απαιτούμενης προσοχής που αναμένεται από πεζό όταν διασταυρώνει για τη δική του ασφάλεια είναι αυτή του μέσου λογικού ανθρώπου. Βαρύνεται με την υποχρέωση να κινείται με την προσοχή του συνεχώς στραμμένη στο δρόμο (βλ. Jamal Ismail v Αντωνίου κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A107, Πολ. Εφ. 333/09, 12/2/2014 με αναφορά στις Αβραάμ ν. Στυλιανού
(2002)1 ΑΑΔ 50, Κυριάκου ν. Φινοπούλου
(2002)1 ΑΑΔ 1950, Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1 ΑΑΔ 218). Η Μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής Αστ. 2909, Κυριάκος Αλεξάνδρου (ΜΚ 1)
  1. Ο Αστ. 2909, Κυριάκος Αλεξάνδρου (ΜΚ 1) ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως του εξέτασης την Αστυνομική του κατάθεση (Τεκμήριο 3). Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Οδικών Δυστυχημάτων και είναι ειδικός σχεδιαστής σκηνών δυστυχημάτων, ειδικός στην εύρεση ταχύτητας από ίχνη Τροχοπέδησης και πλαγιολίσθησης.
  2. Μετέβη στη σκηνή με τον Αστ. 29 και εντόπισε το όχημα του κατηγορουμένου στην τελική του θέση ως επίσης και το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΑΑ 813, το οποίο οδηγείτο από τον ΜΚ 3, με δυτική κατεύθυνση και το οποίο είχε προβεί σε στάση ώστε να διασταυρώσει η πεζή ΜΚ
  3. Το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΑΑ 813 βρισκόταν στη θέση που είχε ακινητοποιηθεί πριν τη σύγκρουση. Προέβη στις αναγκαίες μετρήσεις, ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 4) και ακολούθως συμμετρικό (Τεκμήριο 5). Στη σκηνή έλαβε ανοικτή κατάθεση από τον κατηγορούμενο (περιέχεται στο Τεκμήριο 4) και ακολούθως ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 6 - ανακριτική κατάθεση ημερ. 29/4/2014). Η ΜΚ 2 έδωσε κατάθεση στις 17/4/2014 (Τεκμήριο 7).
  4. Τοποθέτησε το σημείο σύγκρουσης («Χ») με βάση την πορεία της ΜΚ 2 και της ζημιάς στο όχημα του κατηγορουμένου η οποία συνίστατο σε ελαφρύ βούλωμα στο μπροστινό δεξιό φτερό. Το πλάτος του δρόμου στο σημείο σύγκρουσης είναι 11.80 μ. και η απόσταση στο σημείο Χ, από βόρεια προς νότια, δεξιά προς αριστερά, 7.90 μ. Η ορατότητα ήταν καλή αφού δεν υπήρχε ανωφέρεια ή κατωφέρεια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το όχημα ΕΑΑ 813 («Β1» στο σχέδιο) και το διπλοκάμπινο («Δ» στο σχέδιο) που το ακολουθούσε ίσως να περιόριζαν την ορατότητα του κατηγορουμένου, ο οποίος κινείτο αρχικά πίσω από αυτά. Ο καιρός ήταν βροχερός, παράγων, ο οποίος επίσης περιόριζε την ορατότητα του κατηγορουμένου. Η απόσταση του οχήματος ΕΑΑ 813 μέχρι το σημείο που διασταύρωνε η ΜΚ 2 ήταν 6.60 μ. Το ύψος της ΜΚ 2 είναι 1.70 μ.
  5. Ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης και στα φώτα τροχαίας, δυτικά του σημείου σύγκρουσης, χωρίζεται σε δύο λωρίδες κατεύθυνσης, μια για τους κατευθυνόμενους βόρεια (δεξιά) και μια για τους κατευθυνόμενους νότια (αριστερά). Στο σημείο που ο κατηγορούμενος επιχείρησε πέρασμα ή προσπέρασμα από αριστερά ο δρόμος είναι πλατύς είναι όμως μια η λωρίδα κατεύθυνσης. Εξέφρασε την άποψη ότι ο κατηγορούμενος ίσως να μην είχε περιθώριο αντίδρασης όταν εισήλθε η ΜΚ 2 στην πορεία του.
  6. Αξίζει να γίνει αναφορά στην ανοικτή κατάθεση του κατηγορουμένου (περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 4) αλλά και στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 6) οι οποίες κατατέθηκαν από τον ΜΚ 1:
(1)Ανοικτή κατάθεση, Τεκμήριο 4: «Οδηγούσα δυτικά στην οδό Ανδρέα Καριόλου. Σε κάποιο σημείο έξω από τον χώρο στάθμευσης του Jumbo, μπροστά μου υπήρχαν σε αναμονή ουρά από αυτοκίνητα εγώ τότε κινήθηκα στην πιο αριστερή πλευρά η οποία ήταν καθαρή και οδηγούσα κανονικά με σκοπό να στρίψω αριστερά που τα φώτα. Σε κάποιο σημείο είδα στο μισό μέτρο στα δεξιά μου μια κοπέλα να τρέχει και να κτυπά στον μπροστινό προφυλακτήρα. Η κοπέλα διασταύρωνε δια μέσω των αυτοκινήτων τα οποία ήταν σε αναμονή, την οποία εγώ δεν την είδα.»
(2)Ανακριτική κατάθεση, Τεκμήριο 6: «...Επειδή εκείνη την ώρα ψιλοέβρεχε εγώ οδηγούσα κανονικά, μπροστά μου υπήρχαν ουρά από αυτοκίνητα σε αναμονή και ήθελαν να στρίψουν δεξιά από τα φώτα τροχαίας. Εγώ τότε επειδή ήθελα να στρίψω αριστερά από τα φώτα έπιασα την τέλλια αριστερή πλευρά του δρόμου γιατί υπήρχε αρκετός χώρος και μπροστά μου δεν υπήρχαν οχήματα, μόνο ένα βαν όχημα[4] το οποίο ήταν σταματημένο στην πλευρά μου στα αριστερά έξω από το Jumbo και πουλούσε παγωτό και ήταν στην άκρια του δρόμου. Ενώ οδηγούσα κανονικά και δεξιά μου ήταν σε αναμονή ουρά από αυτοκίνητα στο ένα μέτρο απόστασης και ήδη εγώ βρισκόμουν δίπλα από τον παγωτάρη ξεπρόβαλε μια κοπέλα από τα δεξιά μου η οποία διασταύρωνε μπροστά στο αυτοκίνητο το οποίο ήταν δεξιά μου σε αναμονή και πρώτη φορά που είδα την πεζή να ξεπροβάλλει μπροστά από το αυτοκίνητο στο μισό μέτρο με γρήγορο βήμα, δηλαδή όρμηξε μπροστά και λόγω της κοντινής απόστασης αναπόφευκτα έπιασα στόπερ με αποτέλεσμα να της χτυπήσω ελαφριά και να βλέπω την πεζή να πέφτει κάτω στην άσφαλτο. Εγώ αμέσως κατέβηκα κάτω και είδα το αυτοκίνητο το οποίο άφησε την πεζή να περάσει όπου κατέβηκε ο οδηγός του και πίσω από αυτό ένα διπλοκάμπινο ψηλό... Ακολούθως είδα τον παγωτάρη να φεύγει με το αυτοκίνητο του. Εγώ πιστεύω αν δεν ήταν του παγωτάρη θα βρισκόμουν ακόμα πιο αριστερά και δεν θα κτυπούσα. Εγώ δεν την είδα πριν την πεζή γιατί ψιλοέβρεχε και δεξιά μου είχε αυτοκίνητα που μου περιόριζαν την ορατότητα μου.» Θεονίτσα Προδρόμου (ΜΚ 2)
  1. Η κα. Θεονίτσα Προδρόμου (ΜΚ 2) υιοθέτησε την αστυνομική της κατάθεση ημερ. 17/4/2014 ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Είχε σταθμεύσει το όχημα της στο χωμάτινο χώρο στάθμευσης του «Jumbo» στη βόρεια πλευρά του καταστήματος. Εκείνη την ώρα ψιλοέβρεχε. Αναφέρει τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο της σύγκρουσης: «Αφού κατέβηκα κάτω και, βιαστικά πήγα στο πεζοδρόμιο απέναντι από το Jumbo εκεί τότε αφού κοίταξα δεξιά ο δρόμος ήταν καθαρός, δηλαδή τα οχήματα κινούνταν ανατολικά. Ενώ ήμουν ακόμα εκεί ταυτόχρονα ένα αυτοκίνητο το οποίο κινείτο δυτικά, ακριβώς έξω από το Jumbo σταμάτησε στο κέντρο του δρόμου και ένεψε σε δύο κοπέλες οι οποίες ήταν απέναντι από μένα να διασταυρώσουν και την ίδια ώρα μου έκανε και εμένα σήμα να διασταυρώσω. Εγώ τότε με γρήγορο βήμα άρχισα να διασταυρώνω απέναντι μπροστά από το αυτοκίνητο που με άφησε 2 ‑ 3 μέτρα και αφού προχωρούσα με γρήγορο βήμα και βρισκόμουν ακριβώς στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου και μόλις έφτασα στην μπροστινή αριστερή γωνιά, εγώ έβαλα το αριστερό μου πόδι δηλαδή έκανα ένα βήμα και ήρθε από τα αριστερά μου ένα Mercedes το οποίο δεν είδα προηγουμένως, αφού δεν πρόλαβα να κοιτάξω αριστερά και μου χτύπησε... Επίσης θέλω να σου πω ότι μόλις εγώ ξεπρόβαλα από το αυτοκίνητο που με άφησε έκανα ένα βήμα με το αριστερό πόδι και δεν πρόλαβα να κοιτάξω αριστερά. Επίσης πίσω από το αυτοκίνητο που με άφησε να περάσω δεν θυμάμαι εάν έχει οχήματα ενώ μπροστά του δεν είχε οχήματα εγώ χτυπήθηκα στο αριστερό πόδι.»
  2. Προφορικά διευκρίνισε ότι δεν είχε καθαρό οπτικό πεδίο αριστερά, όταν ξεπρόβαλε από το όχημα που είχε κάνει στάση για να διασταυρώσει, οπότε έκανε ένα βήμα για να μπορεί να βλέπει. Από το δυστύχημα υπέστη κεφαλαιμάτωμα, κάταγμα κλείδας και δεξιάς ωμοπλάτης.
  3. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν οι δύο κοπέλες ήταν στο δρόμο ή είχαν ολοκληρώσει τη διασταύρωση τους. Θυμόταν το νόημα του οδηγού. Η απόσταση που τη χώριζε από το όχημα που είχε κάνει στάση ήταν 1-2 μ. Δεν μπορούσε να δει από δίπλα του. Διασταύρωνε με γρήγορο βηματισμό, αρνήθηκε ότι ήταν απρόσεκτη ή ότι όρμησε στο δρόμο. Δεν είδε όμως το όχημα του κατηγορουμένου. Ανδρέας Κωνσταντίνου (ΜΚ 3)
  4. Ο κ. Ανδρέας Κωνσταντίνου (ΜΚ 3) υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ημερ.15/4/2014 (Τεκμήριο 8) και τη συμπληρωματική αστυνομική του κατάθεση ημερ.3/5/2014 (Τεκμήριο 9) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΑΑ 813 στην οδό Ανδρέα Καριόλου με δυτική κατεύθυνση έξω από το κατάστημα «Jumbo» στο σημείο που βρίσκεται χωμάτινος χώρος στάθμευσης. Είδε δύο κοπέλες που προσπαθούσαν να διασταυρώσουν από αριστερά προς δεξιά (νότια προς βόρεια) σύμφωνα με την πορεία του και σταμάτησε για να περάσουν. Μόλις αυτές διασταύρωσαν είδε μια άλλη κοπέλα που στεκόταν στο πεζοδρόμιο δεξιά του (βόρεια) και προσπαθούσε να διασταυρώσει από δεξιά προς αριστερά (βόρεια προς νότια). Της έκανε νόημα να διασταυρώσει. Αυτή διασταύρωσε με γρήγορο βηματισμό σε απόσταση περίπου 3 μ. μπροστά του. Με το που η κοπέλα πέρασε από το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, συγκρούστηκε με το μπροστινό δεξί μέρος του οχήματος του κατηγορουμένου που περνούσε από τα αριστερά του με χαμηλή ταχύτητα. Η κοπέλα περπατούσε με γρήγορο βήμα και μπήκε μπροστά από το όχημα του κατηγορουμένου χωρίς προηγουμένως να σταματήσει. Πίσω από το όχημα του ήταν ένα διπλοκάμπινο και μπροστά του είχε γύρω στα 20 μ. δρόμο άδειο. Όταν πέρασε από μπροστά του η πεζή το όχημα του κατηγορουμένου είχε απόσταση από αυτήν 1.50 μ. Το διπλοκάμπινο όχημα ήταν ψηλό, είχε κάγκελα αλλά δεν θυμόταν αν μετέφερε οτιδήποτε. Δεν είδε αν πίσω του είχε και άλλο όχημα. Ο ίδιος δεν είχε ενεργοποιήσει τον δεξιό δείκτη του. Περί τα 20 μ. μετά την έξοδο του «Jumbo» υπήρχε ένα όχημα σταθμευμένο που πωλούσε παγωτά. Μαρτυρία Υπεράσπισης Χαράλαμπος Κουκουνίδης (ΜΥ 1)
  5. Ο κ. Χαράλαμπος Κουκουνίδης (ΜΥ 1), ανέφερε ότι εργάζεται στην «Gan Direct». Μέρος των καθηκόντων του είναι η μετάβαση σε σκηνές τροχαίων δυστυχημάτων. Μετέβη στη εν λόγω οδό και φωτογράφισε το δρόμο με κατεύθυνση δυτική. Κατέθεσε σχετική δέσμη 20 φωτογραφιών ως Τεκμήριο 10 με την οποία όπως ανέφερε, φαίνεται ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται ο δρόμος από τους οδηγούς. Έλαβε και σχετικό «video» (Τεκμήριο 11, ο ψηφιακός δίσκος) στο οποίο φαίνεται ότι τα οχήματα που χρησιμοποιούν το δρόμο με δυτική κατεύθυνση σχηματίζουν δύο λωρίδες πορείας.
  6. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι φωτογραφίες και το «video» λήφθηκαν στις 8/6/
  7. Ο ίδιος δεν μετέβη στη σκηνή τη μέρα του δυστυχήματος. Σκοπός του ήταν, όπως ανέφερε, να παρουσιάσει το δρόμο όχι την εικόνα του δυστυχήματος. Αξιολόγηση
  8. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Conway v. Ηλία
(2003)1 Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1 Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1 Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (βλ. Ιωαννίδου, πιο πάνω). 23. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι τα γεγονότα σε περιπτώσεις δυστυχήματος εξελίσσονται σε ελάχιστο χρόνο, ενώ τα οχήματα βρίσκονται σε κίνηση και δεν είναι αναμενόμενο και λογικό να μπορεί κάποιος να υπολογίζει με ακρίβεια τις αποστάσεις ή το χρόνο. Είναι αναμενόμενο να εντοπίζονται μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη σημεία, οι οποίες όμως, όχι μόνο δεν επηρεάζουν την ουσία της μαρτυρίας, αλλά φυσιολογικά αναμένεται να υπάρχουν (βλ. Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). Αξιολόγηση Αστ. 2909, Κυριάκου Αλεξάνδρου (ΜΚ 1)
  1. Ο Αστ. 2909, Κυριάκος Αλεξάνδρου (ΜΚ 1) μου έκανε θετική εντύπωση. Τα προσόντα του, ως επίσης οι μετρήσεις του και τα ευρήματα του στη σκηνή δεν αμφισβητήθηκαν ούτε καταδείχθηκαν να είναι εσφαλμένα. Δέχομαι τα προσόντα του μάρτυρα, και τον μάρτυρα ως αξιόπιστο. Δέχομαι τη μαρτυρία του, δηλαδή τις μετρήσεις του, την περιγραφή των δρόμων και ορατότητας - με βάση τις συνθήκες που περιέγραψε-, της διασταύρωσης, των ζημιών του οχήματος και των ευρημάτων του στη σκηνή και την αποτύπωση αυτών στα Τεκμήρια 4 και 5, στην ολότητα της. Αξιολόγηση Θεονίτσας Προδρόμου (ΜΚ 2)
  2. Η κα. Θεονίτσα Προδρόμου (ΜΚ 2), επίσης μου έκανε θετική εντύπωση και η αντεξέταση δεν κλόνισε την αξιοπιστία της. Η αδυναμία της να αναφερθεί σε αποστάσεις με ακρίβεια δεν επιδρούν στην αξιοπιστία της, άλλωστε κάτι τέτοιο είναι αναμενόμενο (βλ. Τιμοθέου, πιο πάνω). Είναι γι' αυτό που οι μετρήσεις της από πλευράς αστυνομίας είναι καίριας σημασίας. Δέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητα της. Αξιολόγηση Ανδρέα Κωνσταντίνου (ΜΚ 3)
  3. Ο κ. Ανδρέας Κωνσταντίνου (ΜΚ 3), δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του έμεινε αναντίλεκτη. Δεν έχω κανένα λόγο να τον κρίνω παρά αξιόπιστο μάρτυρα. Για τις αναφορές του σε αποστάσεις ισχύουν τα όσα ανέφερα και σε σχέση με την ΜΚ
  4. Δέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Αξιολόγηση Χαράλαμπου Κουκουνίδη (ΜΥ 1)
  5. Όσον αφορά τη μαρτυρία του κ. Χαράλαμπου Κουκουνίδη (ΜΥ 1) την προσέγγισα με ιδιαίτερο προβληματισμό. Η μαρτυρία του ήταν πολύ συγκεκριμένη και αφορούσε την κατάθεση φωτογραφιών και «video» που λήφθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο και απεικονίζουν τον τρόπο που οι οδηγοί χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο δρόμο. Είναι εμφανές από τα Τεκμήρια που παρουσίασε ότι στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου όπου έγινε η σύγκρουση οι χρήστες δημιουργούν δύο λωρίδες κυκλοφορίας χωρίς να υπάρχει σχετική σήμανση, ενόψει προφανώς του πλάτους του δρόμου, που επιτρέπει κάτι τέτοιο. Η μαρτυρία του όμως δεν είναι διαφωτιστική ως προς τις συνθήκες που επικρατούσαν τη δεδομένη στιγμή, ούτε μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα από τον τρόπο χρήσης του δρόμου από οδηγούς στις 8/6/2017 για τις συνθήκες που επικρατούσαν στις 15/4/
  6. Αστυνομικές Καταθέσεις του Κατηγορουμένου
  7. Εξέτασα επίσης και τις καταθέσεις που Τεκμήρια 4 και 6 του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί την οδήγηση και τη σύγκρουση αλλά ούτε και την πορεία που ακολούθησε, ότι δηλαδή κινήθηκε αριστερότερα με σκοπό να κατευθυνθεί αριστερά στα φώτα. Δέχεται την παρουσία των άλλων οχημάτων, αριστερά και δεξιά του, και ότι συγκρούστηκε με την ΜΚ 2 μόλις αυτή ξεπρόβαλε, μη παραδεχόμενος όμως ευθύνη. Μπορεί να θεωρηθεί υπό αυτή την έννοια μεικτή δήλωση (mixed statement), αφού παραδέχεται την οδήγηση στον συγκεκριμένο δρόμο, με το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΡQ 394 και τη σύγκρουση αφού ακολούθησε συγκεκριμένη πορεία. Η θέση του ότι η ΜΚ 2 διασταύρωνε ανάμεσα σε οχήματα[5] (Τεκμήριο 4) ή ότι η ουρά οχημάτων μπροστά του είχαν πρόθεση να στρίψουν δεξιά[6] (Τεκμήριο 6), δεν επιβεβαιώνονται όμως από κανένα μάρτυρα που κατέθεσε δια ζώσης, ούτε τέθηκαν σε οποιονδήποτε μάρτυρα κατά την αντεξέταση, οπότε και δεν λαμβάνω υπόψη μου τις εν λόγω αναφορές. Ευρήματα
  8. Πέραν των όσων αναφέρω στην παρ. 5 πιο πάνω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
(1)Η οδός Ανδρέα Καριόλου είναι δρόμος διπλής κυκλοφορίας. Στα φώτα τροχαίας, δυτικά, χωρίζεται σε δύο λωρίδες κατεύθυνσης, μια για τους κατευθυνόμενους βόρεια (δεξιά) και μια για τους κατευθυνόμενους νότια (αριστερά). Το όχημα του κατηγορουμένου συγκρούστηκε με την πεζή ΜΚ 2 σε σημείο όπου το πλάτος του δρόμου είναι 11.80 μ. και όπου ο δρόμος έχει μια λωρίδα κυκλοφορίας για τους κατευθυνόμενους δυτικά. Η απόσταση στο σημείο σύγκρουσης, από βόρεια προς νότια, δεξιά προς αριστερά, 7.9 μ. Νότια της Ανδρέα Καριόλου βρίσκεται το κατάστημα «Jumbo» και βόρεια χωμάτινος χώρος στάθμευσης. Την συγκεκριμένη μέρα ο καιρός ήταν βροχερός και τη στιγμή του δυστυχήματος ψιχάλιζε.
(2)Ο ΜΚ 3 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΑΑ 813 στην οδό Ανδρέα Καριόλου με δυτική κατεύθυνση. Είδε δύο κοπέλες που προσπαθούσαν να διασταυρώσουν από αριστερά προς δεξιά (νότια προς βόρεια) σύμφωνα με την πορεία του και σταμάτησε για να περάσουν. Μόλις αυτές διασταύρωσαν είδε την ΜΚ 2, που στεκόταν στο πεζοδρόμιο δεξιά του (βόρεια) και προσπαθούσε να διασταυρώσει από δεξιά προς αριστερά (βόρεια προς νότια). Της έκανε νόημα να διασταυρώσει. Αυτή διασταύρωσε με γρήγορο βηματισμό.
(3)Η απόσταση του οχήματος του ΜΚ 3 μέχρι το σημείο που διασταύρωνε η ΜΚ 2 είναι 6.60 μ. Σύμφωνα με το σχέδιο, Τεκμήριο 4 και 5, η αριστερή πλευρά του οχήματος του ήταν σε 5.40 μ. απόσταση από το βόρειο πεζοδρόμιο. Πίσω από το όχημα του ΜΚ 3 υπήρχε ένα ψηλό διπλοκάμπινο. Αριστερά και μπροστά του υπήρχε σταθμευμένο όχημα πώλησης παγωτών. Δεν υπήρχαν προπορευόμενα οχήματα για απόσταση περίπου 20 μ. Η πρόθεση του ήταν στρίψει στο τέρμα του δρόμου δεξιά στα φώτα, δεν είχε όμως ενεργοποιημένο το δείκτη του.
(4)Ο κατηγορούμενος κατευθύνθηκε αριστερά του διπλοκάμπινου οχήματος και του οχήματος του ΜΚ 3, ενώ αυτά ήταν σε στάση, λαμβάνοντας την αριστερή πλευρά της λωρίδας πορείας του δρόμου, με πρόθεση να κατευθυνθεί αριστερά στα φώτα. Μπροστά του δεν υπήρχαν οχήματα, παρά μόνο ένα σταθμευμένο όχημα πώλησης παγωτών. Ο κατηγορούμενος κινείτο με χαμηλή ταχύτητα.
(5)Η ΜΚ 2, χωρίς προηγουμένως να σταματήσει, πέρασε από το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του ΜΚ 3 βάζοντας το αριστερό της πόδι, κάνοντας ένα βήμα, οπότε και ο κατηγορούμενος συγκρούστηκε μαζί της. Από το δυστύχημα η ΜΚ 2 υπέστη κεφαλαιμάτωμα, κάταγμα κλείδας και δεξιάς ωμοπλάτης.
(6)Η ορατότητα αν και ήταν καλή, δεν υπήρχε ανωφέρεια ή κατωφέρεια, περιοριζόταν στα δεξιά από το όχημα του ΜΚ 3 και το διπλοκάμπινο που το ακολουθούσε και τον βροχερό καιρό. Συμπεράσματα
  1. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή την προβληθείσα ενώπιον μου επιχειρηματολογία σε συνάρτηση με τα ευρήματα μου και την παρατεθείσα νομολογία. Με βάση τα όσα προανέφερα, καταλήγω ότι, υπό τις περιστάσεις, ο κατηγορούμενος είναι ένοχος οδήγησης χωρίς την προσήκουσα προσοχή και επιμέλεια κατά παράβαση του άρθρου 8 του Ν. 86/
  2. Κατέληξα στο εν λόγω συμπέρασμα για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Ο κατηγορούμενος είχε αντιληφθεί ότι τα προπορευόμενα οχήματα ήταν σε αναμονή ενώ μπροστά του οχήματος του ΜΚ 3 δεν υπήρχαν για κάποια απόσταση άλλα οχήματα. Το όχημα του ΜΚ 3 δεν είχε το δεξιό του δείκτη σε λειτουργία. Ο κατηγορούμενος επιχείρησε να περάσει από αριστερά, δεχόμενος ότι η ορατότητα του ήταν περιορισμένη στα δεξιά. Μπροστά του υπήρχε σταθμευμένο στα αριστερά άλλο όχημα, οπότε θα κατευθυνόταν δεξιά και πάλι, έστω και μερικώς, αν λάβω υπόψη μου ότι ο δρόμος είναι πλάτους 11.80 μ. και το όχημα του ΜΚ 3 ήταν στα 5.40 μ. (από βόρεια προς νότια). Το ότι η σύγκρουση έγινε στα 7.70 μ. (από βόρεια προς νότια) δείχνει αυτή την κίνηση.
(2)Ο κατηγορούμενος όφειλε να στρέψει την προσοχή του στο γεγονός ότι τα δύο οχήματα είχαν προβεί σε στάση ενώ μπροστά τους ο δρόμος για κάποια απόσταση ήταν κενός και χωρίς να υπάρχει εμφανής πρόθεση από πλευράς του ΜΚ 3 με ενεργοποιημένο δείκτη να στρίψει δεξιά, κάτι που ενδεχομένως να του έδινε και την δυνατότητα να περάσει από αριστερά εφόσον οι συνθήκες το επέτρεπαν. Σχετικός ως προς τον τρόπο οδήγησης σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο κ. 58
(3)(
  1. i)και (
  2. ii)ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα: «58.- .....
(3)(α) Προσπέρασμα οχήματος που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση διενεργείται από την δεξιά πλευρά του, εκτός αν- (
  1. i)o οδηγός του προπορευόμενου οχήματος δίνει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει στα δεξιά και κατευθύνει προοδευτικά το όχημα στο κέντρο του δρόμου, οπότε το προσπέρασμα διενεργείται από την αριστερή πλευρά του προπορευόμενου οχήματος εάν υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος, ή (
  2. ii)σε δρόμο με δύο ή περισσότερες λωρίδες κυκλοφορίας για μια κατεύθυνση, υπάρχει συμφόρηση και τα οχήματα στη δεξιότερη λωρίδα κινούνται πιο αργά από τα οχήματα στην αριστερότερη λωρίδα, οπότε το προσπέρασμα μπορεί να γίνει από την αριστερότερη λωρίδα.»
(3)Το σφάλμα του έγκειται στο γεγονός ότι δεν έστρεψε την προσοχή του σε ενδεχόμενο κίνδυνο που προκάλεσε τη στάση του οχήματος του ΜΚ 3. Όφειλε στο σημείο που ευθυγραμμιζόταν με το όχημα του ΜΚ 3 να κάνει και ο ίδιος στάση για να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να συνεχίσει να κινείται.
(4)Αυτό που επιζητείται είναι η διαπίστωση του συγκεκριμένου καθήκοντος στις συγκεκριμένες περιστάσεις και η τυχόν παράβαση του. Όπως ανέφερα η ενδεχόμενη αμέλεια του ενός εμπλεκομένου δεν εξουδετερώνει την αμέλεια κατηγορούμενου, εάν διαπιστωθεί από το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος φέρει, έστω και κάποια, ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Στην προκειμένη περίπτωση θα ήταν ορθότερο η ΜΚ 2 να είχε σταματήσει προτού συνεχίσει τη διασταύρωση της. Της είχε δοθεί όμως ήδη προτεραιότητα και διασταύρωνε. Είναι ο κατηγορούμενος που όφειλε να ακινητοποιήσει το όχημα του.
(5)Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος προέβη, ενδεχομένως, σε λανθασμένη εκτίμηση των προθέσεων των άλλων οδηγών, δεν επιδρά στην υπαιτιότητα του. Το κριτήριο εξέτασης με βάση το άρθρο 8 του Ν. 86/72 είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό. Η παράλειψη του έγκειτο στο να λάβει τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης σε κίνδυνο που ήταν εύλογα προβλεπτός από τον μέσο συνετό οδηγό. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη προφυλάξεων αποτελεί αμέλεια. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι μόνο μια δυνατότητα η οποία ουδέποτε θα εγειρόταν στη σκέψη ενός λογικού ανθρώπου τότε δεν υπάρχει αμέλεια. Δεν αναμένεται κάποιος να λάβει ασυνήθεις προφυλάξεις (βλ. Σιλβέστρου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 151, 158 - 159, με αναφορά στην Fardon v. Harcourt-Rivington [1932] All E.R. 81, 83 (H.L.)). Στην προκειμένη περίπτωση όμως η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου ήταν εύλογα εμφανής και ο κατηγορούμενος έπρεπε να ακινητοποιήσει το όχημα του προτού προχωρήσει παράλληλα του οχήματος του ΜΚ
  1. Κατάληξη
  2. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final/ Negligent driving/ Law 86/72, s.
  3. Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Αμελής Οδήγηση/ N. 86/72, άρθρο
  4. [1] 'The prosecutor has to prove beyond reasonable doubt that the motorist is ''at fault'', i.e. had departed from the standard of a competent and careful driver in all the circumstances of the particular case.' (Βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, 25th ed, Vol. 1, par. 5.46 σελ. 424). [2] 'Careless driving, when the subject of a prosecution is the main element of the offence charged; and must be positively established by the prosecution as part of the conduct of the accused, constituting the offence. Simultaneous negligence on the part of other persons concerned, cannot affect the question of the guilt of a careless driver. It can only affect the sentence to be imposed in case of conviction: . The carelessness of the victim cannot affect the guilt or the innocence of the driver which must be found in his own conduct. The issue, which the Court has to decide is whether there is, or there is not, careless driving. The question whether, as a result, of careless driving there has been serious, trifling, or no injury at all, to another person is immaterial in a case of this kind.' [3] 'The case arises from the collision of two motor cars at a cross-road. Such a collision may give rise to civil claims and may also give rise to criminal liability. This court is not concerned with the way in which a civil court could look upon this same collision. The approach is different; and the consequences are different. In a criminal prosecution the position is that the driver who is negligent has a criminal liability regardless of the negligence of the other driver. If the collision is due to the negligence of the accused, either entirely or partly, his criminal liability is established, But not until then. The prosecution has to show criminal negligence beyond reasonable doubt; and to avoid confusion, the appropriate statute speaks of criminal liability for driving without due care and attention.' [4] Σημειώνεται με «Ε» στο σχέδιο, Τεκμήρια 4 και
  5. [5] «.Η κοπέλα διασταύρωνε δια μέσω των αυτοκινήτων τα οποία ήταν σε αναμονή, την οποία εγώ δεν την είδα.» [6] «.Επειδή εκείνη την ώρα ψιλοέβρεχε εγώ οδηγούσα κανονικά, μπροστά μου υπήρχαν ουρά από αυτοκίνητα σε αναμονή και ήθελαν να στρίψουν δεξιά από τα φώτα τροχαίας.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.