← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Μαρίνος Θαλασσίτης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14317/15, 22/9/2017

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Μαρίνος Θαλασσίτης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14317/15, 22/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:B134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14317/15 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού εναντίον

  1. Μαρίνος Θαλασσίτης
  2. IVAN ILIEV PEYKOV
  3. Φελίζα Χαραλάμπους Κατηγορουμένων ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22/9/2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή : κ. Π. Αβρααμίδης Για τον κατηγορούμενο 2: καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος 2: απών ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτημα της κατηγορούσας αρχής είναι όπως η υπόθεση προχωρήσει και ολοκληρωθεί στην απουσία του κατηγορούμενου 2, δια της επιβολής ουσιαστικά ποινής στις κατηγορίες 2, 4, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 37 και 39 ενόψει της παραδοχής του σε αυτές και με την ακρόαση της 35ης κατηγορίας. Προς υποστήριξη του αιτήματος ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο σημειώνεται έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά όσα ανέφερε ο συνήγορος, χωρίς να κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν εδώ, όπως επίσης έχει μελετήσει την Νομολογία που αναφέρθηκε στην αγόρευση. Πριν εξεταστεί το αίτημα το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να αναφέρει εδώ τα εξής σημεία από το ιστορικό της υπόθεσης: (α) Μετά από επανειλημμένες αναβολές της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε κάποιες εκ των κατηγοριών που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, δηλαδή τις αναφερόμενες ανωτέρω, ενώ δήλωσε μη παραδοχή στην 35η κατηγορία. Οι υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζε να σημειωθεί διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή. (β) Ας σημειωθεί εδώ ότι και οι κατηγορούμενοι 1 και 3 παραδέχτηκαν όλες τις πιο πάνω κατηγορίες που παραδέχτηκε ο 2ος κατηγορούμενος, ενώ ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε επιπλέον και την 6η κατηγορία. Στους κατηγορούμενους 1 και 3 δε, στις 20/01/17, επιβλήθηκε ποινή. (γ) Στις 19/06/17 ο κατηγορούμενος 2 δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και εξεδόθη εναντίον του ένταλμα σύλληψης, το οποίο ορίστηκε για έλεγχο στις 29/06/
  4. Η δικηγόρος του δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τον λόγο που δεν παρουσιάστηκε και πως είχε μιλήσει το προηγούμενο βράδυ με τον αδελφό του που είναι αυτός που τον ειδοποιεί συνήθως και ανέμενε ότι θα ερχόταν. Τηλεφώνησε δε τόσο στον κατηγορούμενο όσο και στον αδελφό του χωρίς όμως να της απαντούν. Ας σημειωθεί ότι στις 29/03/17, οπότε η υπόθεση ορίστηκε στις 19/06/17 πιο πάνω, ο κατηγορούμενος 2 ήταν παρών και πληροφορήθηκε την νέα ημερομηνία. (δ) Στις 29/06/17 ο κατηγορούμενος 2 δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και το ένταλμα εναντίον του ορίστηκε για έλεγχο στις 10/07/
  5. Δόθηκαν δε οδηγίες να κλητευθεί ο αρμόδιος για την εκτέλεση του εντάλματος αστυνομικός για να δείξει λόγο γιατί δεν εκτελείται το ένταλμα. Η δικηγόρος του σημειώνεται δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τον λόγο που δεν παρουσιάστηκε και πως προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του και με τα συγγενικά του πρόσωπα, χωρίς αποτέλεσμα. Επίσης είπε ότι δεν γνωρίζει που βρίσκεται. (ε) Στις 10/07/17 η κατηγορούσα αρχή ζήτησε νέα ημερομηνία εκτέλεσης του εντάλματος επειδή δεν είχε κλητευθεί ο αρμόδιος αστυνομικός όπως είχε ζητηθεί. Ο δικηγόρος που εμφανίστηκε για τον κατηγορούμενο συμφώνησε. Το ένταλμα παρέμεινε για έλεγχο στις 06/09/
  6. (στ) Στις 06/09/17 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο η Αστ.763 Χρυστάλλα Γιάννουλου, η οποία αναφέρθηκε ουσιαστικά στις προσπάθειες εντοπισμού του κατηγορούμενου, στην αδυναμία εκτέλεσης του εντάλματος και στην πρόθεση τους να επιστρέψουν το ένταλμα ανεκτέλεστο. Το ένταλμα, με βάση αυτά, ορίστηκε εκ νέου για έλεγχο στις 18/09/
  7. Η δικηγόρος του κατηγορούμενου να σημειωθεί δεν εμφανίστηκε κατά την εν λόγω ημερομηνία. (ζ) Στις 18/09/17 παρουσιάστηκε και πάλιν στο Δικαστήριο η Αστ.763 πιο πάνω και κατέθεσε για τις ενέργειες που έγιναν προς εντοπισμό του κατηγορούμενου 2 χωρίς αποτέλεσμα και την επιστροφή του εντάλματος το οποίο δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί. Σχετικά κατέθεσε και το τεκμ.
  8. Ούτε κατά την ημερομηνία αυτή εμφανίστηκε η δικηγόρος του κατηγορούμενου. Με δεδομένα τα πιο πάνω, στις 18/09/17 υπεβλήθη το υπό εξέταση αίτημα από πλευράς κατηγορούσας αρχής. Στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.155, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, περιέχονται διατάξεις που ασχολούνται με την παρουσία ενός κατηγορούμενου προσώπου στη δίκη μιας ποινικής υπόθεσης. Ειδικότερα, τα άρθρα 63, 89 και 112 του Κεφ.155 είναι σχετικά. Το άρθρο 63

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, προνοεί: « Ο κατηγορούμενος δικαιούται να είναι παρών στο Δικαστήριο καθόλη τη διάρκεια της δίκης εφόσον συμπεριφέρεται ευπρεπώς. » Το άρθρο 89
(1)του ίδιου Νόμου έχει ως εξής: « Αν σε συνοπτική δίκη κατηγορούμενος ο οποίος δεν έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση να παραστεί αυτοπροσώπως δυνάμει του εδαφίου
(1)του άρθρου 45, παραλείπει να εμφανιστεί στον ορισμένο χρόνο για εμφάνιση, κατόπι απόδειξης επίδοσης σε αυτόν κλητηρίου εντάλματος, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην ακρόαση της υπόθεσης και να αποφασίσει στην απουσία του ή, αν θεωρεί σκόπιμο να αναβάλει την υπόθεση και να εκδώσει ένταλμα για τη σύλληψη του δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού. » Επιπλέον, το άρθρο 112
(3)του ίδιου Νόμου πιο πάνω προνοεί ότι: « Καμιά απόφαση που εκδόθηκε από οποιοδήποτε Δικαστήριο δεν λογίζεται άκυρη λόγω μόνο της απουσίας οποιουδήποτε διαδίκου ή του δικηγόρου του κατά την ημέρα που γνωστοποιήθηκε η έκδοση της ή λόγω οποιασδήποτε παράλειψης να παρασχεθεί στους διαδίκους ή στους δικηγόρους τους ή σε οποιοδήποτε από αυτούς, ειδοποίηση για την ημέρα αυτή ή λόγω οποιουδήποτε μειονεκτήματος στην παροχή τέτοιας ειδοποίησης. » Στην υπόθεση Kapodistria v. Petrakis A. Petrides
(1957)22 C.L.R. 181 υποδείχτηκε πως σε σοβαρές ποινικές υποθέσεις που επισύρουν ποινή φυλάκισης αντί της χρηματικής και ενέχουν το στοιχείο της ανεντιμότητας το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδικάζει την υπόθεση στην απουσία του κατηγορούμενου αλλά να εκδίδει ένταλμα σύλληψης του και να υποχρεώνει την προσαγωγή του προτού επιληφθεί της υπόθεσης. Η άποψη αυτή εκφράστηκε και προγενέστερα στην υπόθεση Niazi Ahmed v. The Police
(1952)19 C.L.R. 127 αλλά και μεταγενέστερα στις υποθέσεις Ioannis Socratis alias "Kokkalos" v. The Police
(1967)2 C.L.R. 26 και Christodoulos Michael and Others v. Police
(1987)2 C.L.R. 78. Η πιο πάνω άποψη εκφράστηκε επίσης στην υπόθεση Μάριος Αριστοδήμου v. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(2007)2 Α.Α.Δ.193, ενώ σημειώνω στην πρόσφατη υπόθεση Απόστολος Ποταμός v. Alpha Bank, Ποινική Έφεση 197/2010 ημερ.27-03-12 αναφέρθηκαν τα εξής: « Είναι καλά νομολογημένη αρχή ότι κατηγορούμενος σε ποινική υπόθεση έχει δικαίωμα να είναι παρών κατά τη δίκη του και να ακούεται, γι' αυτό, άλλωστε, κλητεύεται. Σε περιπτώσεις συνοπτικής δίκης, το ζήτημα της παρουσίας ή μη κατηγορουμένου διέπεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 89
(1)του Νόμου. Κατά πόσο το πρωτόδικο δικαστήριο θα προχωρήσει στην απουσία κατηγορουμένου να ακούσει την υπόθεση και να επιβάλει ποινή ή να εκδώσει ένταλμα σύλληψης για να είναι αυτός παρών, επαφίεται στη διακριτική του εξουσία, η οποία ασκείται δικαστικά. Κατά την άσκησή της, λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες, όπως η φύση και η σοβαρότητα των κατηγοριών, κατά πόσο αυτές ενέχουν το στίγμα της ανεντιμότητας, το είδος και το ύψος της ποινής που επιβάλλεται για τέτοιου είδους κατηγορίες, εάν ο κατηγορούμενος βαρύνεται ή όχι με προηγούμενες καταδίκες - (βλ. Niazi Ahmed v. Police 19 C.L.R. 127· Michael and Others v. Police
(1987)2 C.L.R.78 και Αριστοδήμου ν. Κ.Ο.Τ.
(2007)2 Α.Α.Δ.193 - κατά πόσο αυτός έχει παραιτηθεί οικειοθελώς του δικαιώματος να είναι παρών, ή, καίτοι απών, εκπροσωπείται από συνήγορο και δηλώνει ότι επιθυμεί να είναι παρών. » Ωστόσο αναφέρεται εδώ ότι στην υπόθεση The Republic v. Nicos Demetriades and another
(1973)2 C.L.R. 289 τονίστηκε ότι η παρουσία του κατηγορούμενου κατά τη δίκη του είναι δικαίωμα και ταυτόχρονα υποχρέωση και το Δικαστήριο, ασκώντας τις συμφυείς εξουσίες του, δύναται σε εξαιρετικές περιστάσεις και ανεξαρτήτως εάν ο κατηγορούμενος εκπροσωπείται ή όχι από συνήγορο να προχωρήσει σε εκδίκαση της υπόθεσης του στην απουσία του. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα που χρησιμοποιήθηκε από τα λεχθέντα του Williams J στην σελίδα 347 της αγγλικής υπόθεσης R. v. Abrahams [1895] 21 V.L.R. 343 : "It will thus be seen that in my opinion in all cases whether of felony or misdemeanor, whether the accused be on bail or in custody, whether he be represented by counsel or not, he has a right to be present, subject only to one qualification, and that is, that he does not abuse that right. If he abuses that right for the purpose of obstructing the proceedings of the Court by unseemly, indecent, or outrageous behaviour, the Judge may have him removed and proceed with the trial in his absence, or he may discharge the jury, but subject to that qualification the right of being present remains with the accused as long as he claims it. When he waives it, then the discretion of the Judge comes into play. To take an extreme case by way of illustration: Suppose an accused person to be out on bail, to appear and take his trial for either a felony or misdemeanor, and that when his trial comes on he is found to have absconded. By so doing, I take it, the accused has clearly waived his right to be present, and the Crown might elect to go on with the trial in the prisoner's absence, but then the presiding Judge has to exercise his discretionary power; if in such a case the accused was not represented by counsel in Court, or even if he were so represented, his presence was necessary for the proper conduct of his defence by his counsel, the Judge would, I apprehend, certainly exercise his discretion by postponing the trial. In short, it seems to me that the Judge's discretion is very much at the root of the whole matter, subject to the accused's right, when he has not forfeited the right, does nothing to forfeit it, or does not waive it, to be present. " Περαιτέρω, στο κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Criminal Procedure in Cyprus' των κ.κ.Λοΐζου και Πική στις σελίδες 79-80 σημειώνονται τα εξής: "The accused has a right to be present at his trial, a right safeguarded by the provisions of Articles 12 and 30 of the Constitution and those of Article 6 of the European Convention on Human Rights, ratified by Law 118 of 1968. Further he has a duty to be present at his trial unless his appearance has been dispensed with under Cap.155 and in particular sections 45
(1)and 63
(3). In the case of The Republic v. Demetriades and Another, the Supreme Court held (Hadjianasstassiou, J., dissenting) that the obligation cast on the accused to be present at his trial is not inconsistent and does not frustrate his right to attend. Reasonable force may be exercised to bring the accused before the Court. Exceptionally, the Court may decide, in the exercise of its discretion, to proceed with the hearing of a serious criminal case in the absence of the accused; reasons relating to the proper administration of justice may dictate such course, especially where the absence of the accused is the product of a deliberate act, intended to frustrate the course of justice. If it is decided to hear a case in the absence of the accused where he has not pleaded to the charge, the presumption of innocence makes it imperative to record a plea of not guilty. Where a case is heard in the absence of the accused, while he is detained in custody, steps should be taken to serve him with a copy of the charge, inform him of the right to be present and ask, in a proper case, if he wishes, free legal assistance. The right of the accused to be present at the trial, personally or through an advocate, as the case may be, is vigorously protected by the Courts. On one occasion a retrial was ordered where the accused was represented by counsel, his personal attendance having been dispensed with, and the case was heard in the absence of counsel who failed to attend owing to a misunderstanding as to the date of hearing." Επίσης στην αγγλική υπόθεση R. v. Jones (R.E.W.) (Nο. 2) [1972] 2 All E.R. 731, με αναφορά στην R. v. Abrahams ανωτέρω, αποφασίστηκε ότι παρόλο που ως γενικό κανόνα ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να είναι παρών στη δίκη του, εάν οικειοθελώς αποποιηθεί του δικαιώματος του, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να συνεχίσει την διαδικασία στην απουσία του κατηγορούμενου. Σ' αυτή την υπόθεση το Αγγλικό Εφετείο έκρινε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε την διακριτική του εξουσία να συνεχίσει στην απουσία του κατηγορούμενου και να τον καταδικάσει στα αδικήματα που αντιμετώπιζε σε ποινές φυλάκισης 5 ετών και 3 ετών αντίστοιχα με τις ποινές φυλάκισης να συντρέχουν αφού αυτός ενώ γνώριζε την ημέρα συνέχισης της δίκης παρέλειψε να εμφανιστεί. Πρόσφατα, στην υπόθεση Πανίκος Γρηγορίου v. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, Ποιν.Εφ.100/14, ημερ.27/09/16, λέχθηκαν τα εξής: " Είναι γεγονός ότι η παρουσία ενός κατηγορουμένου σε μια δίκη μπορεί ταυτόχρονα να νοηθεί και σαν δικαίωμα και σαν υποχρέωση. Η διφυής αυτή φύση διέπεται από τις αρχές που αφορούν την προστασία της έννομης τάξης η οποία καθορίζεται από την ανάγκη σεβασμού της δικαστικής διαδικασίας ως προαπαιτούμενο για την ύπαρξη της. Επίσης διέπεται από τις αρχές προστασίας του ατομικού δικαιώματος της παρουσίας ενός ατόμου σε διαδικασία που τον αφορά, ποινικής υφής, με τις συνέπειες που μπορεί αυτή να έχει. " Τέλος, θα ήθελα στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά και στις εξής υποθέσεις: (i) Ποινική υπόθεση αρ.2126/11, Δημοκρατία v. Χάρη Σαρίδη, Κακουργιοδικείου Λεμεσού ημερ.11/04/12, όπου το Δικαστήριο προχώρησε και επέβαλε ποινή φυλάκισης 12 ετών στον κατηγορούμενο για το αδίκημα της ληστείας αφού προηγουμένως αποφάσισε ότι η ενέργεια του κατηγορούμενου να αποδράσει από νόμιμη σύλληψη αμέσως πριν την επιβολή ποινής ουσιαστικά σήμαινε περιφρόνηση της έννομης τάξης και η μη παρουσία του στο Δικαστήριο ήταν ηθελημένη. Ο κατηγορούμενος απεκδύθηκε του δικαιώματος του να είναι παρών στη δίκη του. O κατηγορούμενος ας σημειωθεί είχε παραδεχτεί την διάπραξη του αδικήματος. (ii) Ποινική υπόθεση αρ.9292/15, Δημοκρατία v. 1. MD Mesbah Uddin κ.α., Κακουργιοδικείου Λευκωσίας ημερ.23/02/17, όπου το Δικαστήριο αποφάσισε να συνεχιστεί η διαδικασία στην απουσία του κατηγορούμενου 1, ο οποίος εκκρεμούσης της δίκης παρέλειψε να εμφανιστεί και το ένταλμα σύλληψης που εξεδόθη εναντίον του δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί. (iii) Ποινική Έφεση αρ.36/14, Λουκαίδης v. Αστυνομία ημερ.09/12/14, όπου το Εφετείο επικύρωσε την Πρωτόδικη απόφαση με την οποία το Δικαστήριο προχώρησε σε απόδειξη της υπόθεσης στην απουσία του κατηγορούμενου και του επέβαλε χρηματική ποινή για το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης. (iv) Ποινική Έφεση αρ.18/12 NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. Στυλιανού, ημερ.24/06/14, όπου το Εφετείο αφού ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και βρήκε τον κατηγορούμενο ένοχο σε κατηγορίες για την πρόκληση μη εξόφλησης επιταγών χωρίς εύλογη αιτία δυνάμει του άρθρου 305Α
(2)του Κεφ.154, του επέβαλε στην απουσία του ποινή φυλάκισης 10 μηνών σε κάθε κατηγορία, έχοντας ως μόνα δεδομένα το λευκό του ποινικό μητρώο και ότι είναι οικογενειάρχης νεαρής σχετικά ηλικίας. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω δεν φαίνεται να υπάρχει άκαμπτος ή απόλυτος κανόνας για κάθε περίπτωση. Εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία είναι συνυφασμένη με τη σύμφυτη εξουσία του να διασφαλίζει το κύρος της διαδικασίας που βρίσκεται ενώπιον του σε εξέλιξη, αν θα προχωρήσει να επιληφθεί της υπόθεσης στην απουσία του κατηγορουμένου ή αν θα διατάξει την έκδοση εντάλματος σύλληψης του για να προσαχθεί ενώπιον του προτού η δίκη προχωρήσει. Νοείται βέβαια ότι το Δικαστήριο θα ασκήσει την εξουσία του ανάλογα εφόσον προηγουμένως εκτιμήσει και σταθμίσει όλα τα στοιχεία και γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, και μόνον εκεί που είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί το κύρος της διαδικασίας του Δικαστηρίου χωρίς παράλληλα να τίθεται σε κίνδυνο το δικαίωμα ενός κατηγορούμενου για δίκαιη δίκη ως καθορίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να προχωρήσει στην απουσία του κατηγορουμένου υπάρχει σε όλα τα στάδια που η υπόθεση είναι ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Ποινική Έφεση αρ.36/14, Λουκαίδης v. Αστυνομία πιο πάνω). Έχει σημασία να τονιστεί εδώ επίσης, πριν το Δικαστήριο αποφασίσει, κάτι το οποίο αναφέρεται βέβαια τόσο στην υπόθεση Nicos Demetriades όσο και στην υπόθεση Πανίκος Γρηγορίου ανωτέρω αλλά πολλές φορές φαίνεται να λησμονείται. Ότι δηλαδή η παρουσία του κατηγορούμενου στη δίκη του είναι εκτός από δικαίωμα και υποχρέωση του. Στην προκειμένη περίπτωση που ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει σοβαρά αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών ή και συναφή αδικήματα, εις τα οποία με βάση τη Νομολογία επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές και κατά κανόνα ποινές φυλάκισης, θεωρώ ότι η έκδοση εντάλματος σύλληψης κατ' αρχήν στις 19/06/17 και ο ορισμός του για σκοπούς εκτέλεσης για ένα διάστημα τριών
(3)μηνών περίπου ως ανωτέρω αναφέρεται προκειμένου να επιτευχθεί η προσαγωγή του κατηγορούμενου 2 ενώπιον του Δικαστηρίου για να συνεχίσει η δίκη του, με την ακρόαση της 35ης κατηγορίας και την επιβολή ποινής στις άλλες 18 κατηγορίες που παραδέχτηκε, ήταν χωρίς αμφιβολία ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης της απουσίας του κατηγορούμενου 2 τη δεδομένη στιγμή. Αυτό που παραμένει λοιπόν να αποφασιστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο μετά την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου 2, την εκκρεμότητα του εντάλματος για τρείς μήνες περίπου και την επιστροφή του ως ανεκτέλεστο με τη δικαιολογία ότι ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τις γνωστές διευθύνσεις και είναι άγνωστο που διαμένει, το Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει και να ολοκληρώσει την υπόθεση στην απουσία του κατηγορούμενου
  1. Είναι πιστεύω ξεκάθαρο ότι το θέμα δεν είναι απλό και έχει προβληματίσει πάρα πολύ το Δικαστήριο. Ζυγίζοντας όλα τα ενώπιον μου δεδομένα και στοιχεία και έχοντας υπόψη την αναφερθείσα Νομολογία, κρίνω ότι η διαδικασία θα πρέπει να συνεχίσει και να ολοκληρωθεί στην απουσία του κατηγορούμενου
  2. Οι παράγοντες σημειώνω που ελήφθησαν υπόψη από το Δικαστήριο είναι οι εξής:
  3. Ο κατηγορούμενος 2 έλαβε γνώση του κατηγορητηρίου και της υπόθεσης που καταχωρήθηκε εναντίον του και εμφανίστηκε στο Δικαστήριο αρκετές φορές.
  4. Έχει δηλώσει ότι παραδέχεται 18 κατηγορίες και δεν αποδέχεται ενοχή μόνον σε μία δηλαδή την 35η.
  5. Γνώριζε ότι η υπόθεση του ήταν ορισμένη και έπρεπε να παρουσιαστεί. Στις 29/03/17 ήταν παρών στο Δικαστήριο και γνώριζε ότι η υπόθεση του ορίστηκε στις 19/06/17 για ακρόαση εν σχέση με την 35η κατηγορία και για γεγονότα και ποινή στις υπόλοιπες που παραδέχτηκε.
  6. Εξεδόθη εναντίον του κατηγορούμενου 2 ένταλμα σύλληψης το οποίο δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί παρόλο που παρήλθαν τρείς μήνες από της έκδοσης του και παρόλο που η υπόθεση αναβλήθηκε επανειλημμένως για το σκοπό αυτό με ανάλογες οδηγίες του Δικαστηρίου. Έχει δοθεί δηλαδή αρκετός χρόνος και περιθώριο ώστε να καταστεί δυνατή η παρουσία του στο Δικαστήριο.
  7. Ο κατηγορούμενος ηθελημένα και ενσυνείδητα δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και μάλιστα όχι μόνον δεν προέβη σε οιεσδήποτε ενέργειες για να εμφανιστεί σε μεταγενέστερο χρόνο αλλά έχει φύγει από τις γνωστές διευθύνσεις και διέκοψε κάθε επαφή με την δικηγόρο που τον εκπροσωπούσε, προφανώς για να αποφύγει τη σύλληψη του και τις όποιες συνέπειες στην υπόθεση, δηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την πλήρη αδιαφορία, απαξίωση και περιφρόνηση του σε ότι αφορά την διαδικασία που ευρίσκεται σε εξέλιξη, το Δικαστήριο αλλά και την Δικαιοσύνη γενικότερα.
  8. Δια της επιλογής του να μην παρουσιαστεί στη δίκη του και με όσα αναφέρονται πιο πάνω έδειξε ότι δεν τον ενδιαφέρει να βρίσκεται παρών στο υπόλοιπο της δικαστικής διαδικασίας, επιλέγοντας συνειδητά κάτι τέτοιο.
  9. Ο κατηγορούμενος γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης αφού ήταν παρών στο Δικαστήριο, του αναγνώστηκε το κατηγορητήριο και σε 18 κατηγορίες δήλωσε παραδοχή, ενώ σε μια μόνον μη παραδοχή.
  10. Η όλη συμπεριφορά του όπως έχει περιγραφεί πιο πάνω, σε συνδυασμό με την παραβίαση των όρων που ετέθησαν από το Δικαστήριο προς εξασφάλιση της παρουσίας του, οδηγούν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος έχει πλέον αποποιηθεί του δικαιώματος του να είναι παρών στη δίκη του και να δηλώσει οτιδήποτε για μετριασμό της ποινής του στις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ή στην κατηγορία που δεν έχει παραδεχτεί.
  11. Η πρόθεση του κατηγορούμενου επιδεικνύοντας την πιο πάνω συμπεριφορά είναι αναμφίβολα η ανακοπή / παρεμπόδιση της διεξαγόμενης ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας. Προφανώς ο κατηγορούμενος θεωρεί ότι η μη εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης εναντίον του θα συνεπάγεται αδυναμία περαιτέρω προώθησης της υπόθεσης. Το Δικαστήριο όμως έχει σε κάθε περίπτωση καθήκον και υποχρέωση να διαφυλάξει το κύρος της διαδικασίας και την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης.
  12. Είναι άγνωστο αν και πότε ο κατηγορούμενος θα εντοπιστεί και εν πάση περιπτώσει στο παρόν στάδιο υπάρχει από μέρους της αστυνομίας αδυναμία στην εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του.
  13. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, μαζί και την παλαιότητα της υπόθεσης, είναι πιστεύω υπέρτερο πλέον το δικαίωμα της κατηγορούσας αρχής να προωθήσει την υπόθεση της για να ολοκληρωθεί εντός ευλόγου χρόνου και εν πάση περιπτώσει προβάλλει πλέον επιτακτική η ανάγκη και για το ίδιο το Δικαστήριο να διασφαλίσει το κύρος της διαδικασίας αλλά και της Δικαιοσύνης γενικότερα. Επιπρόσθετα να μην διαφεύγει ότι εν σχέση με τους άλλους 2 κατηγορούμενους η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί με την επιβολή σε αυτούς της ποινής που επέλεξε το Δικαστήριο, ως επί το πλείστον στις ίδιες κατηγορίες με αυτές που παραδέχτηκε και ο κατηγορούμενος 2 και θα ήταν θεωρώ άδικο για τους άλλους κατηγορούμενους ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος να απαλλαγεί επειδή έτσι απλά αποφάσισε να μην παρουσιαστεί και να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι διαφορετική προσέγγιση επί του θέματος θα σήμαινε στην ουσία ότι το Δικαστήριο επικροτεί την μη παρουσίαση του κατηγορούμενου 2 ενώπιον του Δικαστηρίου και την παραβίαση των όρων που του ετέθησαν και θα έδιδε πιστεύω λανθασμένα μηνύματα και σε άλλους κατηγορούμενους που ενδεχομένως σκέφτονται να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο για αποφυγή της δίκης τους, για να μην πω ότι ενδεχομένως να τους ενθάρρυνε να ενεργήσουν με αυτό τον τρόπο. Το παρόν Δικαστήριο όμως δεν είναι διατεθειμένο σε καμία περίπτωση να επικροτήσει την εν λόγω συμπεριφορά του κατηγορούμενου, κάτι που βέβαια θα σήμαινε στην ουσία και δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της κατηγορούσας αρχής, η οποία ζητά την προώθηση της υπόθεσης της, αφού δεν θα μπορεί να το πράξει και προφανώς θα είναι αναγκασμένη να την διακόψει/αναστείλει. Να μην διαφεύγει δε ότι στην υπόθεση υπάρχουν και παραπονούμενοι και θα πρέπει να συνυπολογιστεί και το δικό τους συμφέρον για διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρόνου, ενώ επαναλαμβάνω την αδικία που θα προκληθεί σε βάρος των άλλων 2 κατηγορούμενων που ήδη τιμωρήθηκαν. Είναι βέβαια σαφές ότι ορισμός του εντάλματος σύλληψης επ' αόριστο μέχρι και αν θα εκτελεστεί δεν μπορεί να γίνεται. Καταληκτικά, κρίνω ότι τελικά τα συμφέροντα της απονομής της δικαιοσύνης δεν εξυπηρετούνται μέσω της επίδειξης ανεκτικότητας και ανοχής του Δικαστηρίου στην χρησιμοποίηση της διαδικασίας από τον κατηγορούμενο 2 εις το όνομα ενδεχομένως της παρουσίας του στη δίκη απλά και μόνο, δικαίωμα το οποίο εν πάση περιπτώσει με τη συμπεριφορά που εκδήλωσε καταχράστηκε και αποποιήθηκε. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω το αίτημα της κατηγορούσας αρχής γίνεται αποδεκτό. Ασκώ συνεπώς τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της συνέχισης και ολοκλήρωσης της υπόθεσης στην απουσία του κατηγορούμενου
  14. (Υπ.)................ Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση / Αίτημα να προχωρήσει η διαδικασία στην απουσία κατηγορούμενου / άρθρα 63, 89 και 112 του Κεφ.155 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.