Detelina Dairy Ltd ν. Palmerco Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13458/15, 25/9/2017

(1)και την 3η κατηγορία για την ανάκληση πληρωμής επιταγής χωρίς εύλογη αιτία κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα. Οι πέντε αυτές κατηγορίες αφορούν πέντε επιταγές οι οποίες εξεδόθησαν για διάφορα ποσά σε διαφορετικές ημερομηνίες, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων των πιο πάνω κατηγοριών. Ως θα διαφανεί πιο κάτω οι επίδικες επιταγές αποτελεί κοινό έδαφος ότι εκδίδονταν μεταχρονολογημένες. Ο 2ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 2,4,6,8 και 10, κατά παράβαση του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, υπό την ιδιότητα του ως εξουσιοδοτημένος υπογραφέας και/ή διαχειριστής του λογαριασμού της 1ης κατηγορούμενης και/ή εκπρόσωπος και/ή διευθυντής αυτής για την παρακίνηση και/ή παροχή συνδρομής στην 1η κατηγορούμενη να διαπράξει τα αδικήματα τα οποία της καταλογίζονται. Η πλευρά της παραπονουμένης μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της δήλωσε ότι δεν επιθυμεί την προώθηση των κατηγοριών 11-20 και με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου οι κατηγορούμενοι απαλλαγήκαν και αθωωθήκαν σ' αυτές. Η πλευρά της παραπονούμενης παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες και μετά την κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία ο 2ος κατηγορούμενος και παρουσιάστηκε μια μάρτυρας υπεράσπισης. Κατά τη δίκη παρακολούθησα με την απαιτούμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Επίσης η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256: «όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο «με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Πρώτος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο Κώστας Χρίστου (ΜΚ1), ένας εκ των διευθυντών της παραπονούμενης. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α. Αναφέρθηκε στο τρόπο συνεργασίας των δυο εταιρειών η οποία διέπετο από τη γραπτή συμφωνία ημερ. 1.9.11 (Τεκμήριο 3) όρος της οποίας αποτελούσε ότι η πληρωμή των προϊόντων τα οποία θα παραλάμβανε η 1η κατηγορούμενη από την παραπονούμενη θα γινόταν με την παραλαβή τους από την 1η κατηγορούμενη και την παράδοση μεταχρονολογημένης επιταγής πληρωτέας εντός 90 ημερών μετά την έκδοση της μηνιαίας κατάστασης αγορών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 δέσμη καταστάσεων αγορών και υπολοίπων, οι οποίες τηρούντο μεταξύ της παραπονούμενης και της 1ης κατηγορούμενης. Ακολούθως καταγράφεται ότι οι πιο κάτω επιταγές οι οποίες εξεδόθησαν εις τα πλαίσια της συνεργασίας των δυο εταιρειών από την 1η κατηγορούμενη και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 4,5,6,7 και 8, δεν τιμήθηκαν:

1. Επιταγή 05811342 (Τεκμήριο 4) αφορούσε εμπορεύματα τα οποία παρέλαβε η 1η κατηγορούμενη το Σεπτέμβριο 2014 και εκδόθηκε και παραδόθηκε στην παραπονούμενη αρχές Οκτωβρίου 2014 πληρωτέα την 31.12.14 για το ποσό των €17.964,77σ.
2. Επιταγή 05811345 (Τεκμήριο 5) αφορούσε εμπορεύματα τα οποία παρέλαβε η 1η κατηγορούμενη τον Οκτώβριο 2014 και εκδόθηκε και παραδόθηκε στην παραπονούμενη αρχές Νοεμβρίου 2014 πληρωτέα την 31.1.15 για το ποσό των €21.263,74σ.
3. Επιταγή 05811377 (Τεκμήριο 6) αφορούσε εμπορεύματα τα οποία παρέλαβε η 1η κατηγορούμενη το Νοέμβριο 2014 και εκδόθηκε και παραδόθηκε στην παραπονούμενη αρχές Δεκεμβρίου 2014 πληρωτέα την 28.2.15 για το ποσό των €20.721,40σ.
4. Επιταγή 05811401 (Τεκμήριο 7) αφορούσε εμπορεύματα τα οποία παρέλαβε η 1η κατηγορούμενη το Δεκέμβριο 2014 και εκδόθηκε και παραδόθηκε στην παραπονούμενη αρχές Ιανουαρίου 2015 πληρωτέα την 31.3.15 για το ποσό των €14.532,80σ.
5. Επιταγή 05811402 (Τεκμήριο 8) αφορούσε εμπορεύματα τα οποία παρέλαβε η 1η κατηγορούμενη τον Ιανουάριο 2015 και εκδόθηκε και παραδόθηκε στην παραπονούμενη αρχές Φεβρουαρίου 2015 πληρωτέα την 30.4.15 για το ποσό των €8.556,01σ. Αναφέρει επίσης ότι ο 2ος κατηγορούμενος ήταν το άτομο με το οποίο συνομιλούσαν για την παράδοση των προϊόντων και οτιδήποτε αφορούσε τις οικονομικές και διαδικαστικές εκκρεμότητες που απέρρεαν από τη συμφωνία Τεκμήριο 3 την οποία υπέγραψε ο 2ος κατηγορούμενος για λογαριασμό της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας του. Κάθε φορά που οι επίδικες επιταγές δεν πληρώνονταν επικοινωνούσε ο ίδιος ή η σύζυγος του (ΜΚ4) με τον 2ο κατηγορούμενο ο οποίος τους ζητούσε να ξανακατατεθούν και θα προσπαθούσε να τις ξοφλήσει όπου καμία από αυτές δεν πληρώθηκε. Γενικά οι πληρωμές της 1ης κατηγορούμενης ήταν προβληματικές και ειδικότερα μετά το καλοκαίρι του 2014 παρ' όλο όπου κάθε φορά που ο 2ος κατηγορούμενος έδιδε μια μεταχρονολογημένη επιταγή τους διαβεβαίωνε ότι την ημέρα πληρωμής της θα εξοφλείτο. Καταγράφει επίσης την πεποίθηση του ότι κατά την έκδοση των επίδικων επιταγών ήταν εις γνώση του 2ου κατηγορούμενου ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός της κατάθεσης των πιο πάνω επιταγών στην τράπεζα και τον λόγο όπου αυτές επιστράφησαν χωρίς να πληρωθούν και κατέθεσε προς τούτο το Τεκμήριο 9 δέσμη πέντε χρεωστικών σημειώσεων. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι η συνεργασία μεταξύ τους διακόπηκε χωρίς να σταλεί η προβλεπόμενη από τη συμφωνία ειδοποίηση έξι μηνών εξηγώντας ότι η ειδοποίηση δεν δόθηκε γιατί οι επιταγές επιστράφηκαν απλήρωτες και ο λογαριασμός της 1ης κατηγορούμενης τοποθετήθηκε στο ΚΑΠ (κεντρικό αρχείο πληροφοριών). Στάλθηκε όπως είπε επιστολή μέσω των δικηγόρων ενημερώνοντας την 1η κατηγορούμενη για το οφειλόμενο υπόλοιπο και δεν υπήρχε ανταπόκριση. Κατά τον ίδιο η τελευταία παραγωγή και παράδοση προιόντων προς την 1η κατηγορούμενη έγινε αρχές Φεβρουαρίου
6. Ερωτηθείς σχετικά με τις καταστάσεις λογαριασμού τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο 10, ανέφερε ότι αναφορικά με τις πωλήσεις Σεπτεμβρίου 2014 το ποσό ανερχόταν σε €35.929,55σ. Η 1η κατηγορούμενη εξέδωσε επιταγή την οποία ζήτησε πίσω και εξέδωσε δυο άλλες επιταγές για ισόποσα ποσά των €17.964,77σ ημερ. 31.12.14 και 1.1.
7. Συμφώνησε ότι οι δυο αυτές επιταγές είναι το Τεκμήριο 4 και η επιταγή με αριθμό 05811343, η οποία υποδείχθηκε στον μάρτυρα και την αναγνώρισε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Του υποβλήθηκε η θέση ότι παρά το γεγονός ότι στις 28.1.15 η επιταγή Τεκμήριο 15 πληρώθηκε, ο ίδιος του προέβηκε στην κατάθεση της ξανά στις 12.2.15 με αποτέλεσμα η 1η κατηγορούμενη να καταχωρηθεί στο ΚΑΠ σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται εις το Τεκμήριο
9. Ο ΜΚ1 συμφώνησε ότι η μια εκ των δυο επιταγών πληρώθηκε χωρίς να γνωρίζει ποια συγκεκριμένα από τις δυο έχει πληρωθεί. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με το πότε εκδοθήκαν οι επιταγές Τεκμήριο 4 και 15, δεν θυμόταν να απαντήσει με ακρίβεια τονίζοντας ότι οι δυο αυτές επιταγές σίγουρα δεν εκδοθήκαν τον Σεπτέμβριο. Θέση του μάρτυρα αποτέλεσε ότι οι επιταγές οι οποίες πηγαινοέρχονταν απλήρωτες ήταν τόσες πολλές που δεν μπορούσε να θυμηθεί εκείνη τη στιγμή. Αναγνώρισε την επιστολή ημερ. 17.2.15 η οποία στάληκε σε πελάτες της παραπονούμενης ενημερώνοντας τους ότι η συνεργασία με την 1η κατηγορούμενη είχε διακοπεί, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 16 όπως επίσης αναγνώρισε την επιστολή ημερ. 12.2.15 η οποία στάληκε από την 1η κατηγορούμενη στην παραπονούμενη η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Θέση του ΜΚ1 αποτέλεσε καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ότι όλες οι επίδικες επιταγές αφορούσαν την πώληση προϊόντων τα οποία ήδη είχαν παραδοθεί στην 1η κατηγορούμενη και τα όσα προέβαλε η πλευρά της υπεράσπισης για την ισχυριζόμενη συμφωνία ότι οι επιταγές δοθήσαν μετά την υπόσχεση της παραπονούμενης ότι θα συνεχίσει η συνεργασία μεταξύ τους ουδεμία σχέση έχουν με τις επιταγές οι οποίες παρέμειναν απλήρωτες. Επέμενε ο ΜΚ 1 ότι ουδέποτε είχε συμφωνήσει να μην κατατεθούν κάποιες από τις επίδικες επιταγές, τονίζοντας ότι οι επιταγές δίδονταν σύμφωνα με τη συμφωνία για να κατατίθενται και να πληρώνονται, ενώ πάντοτε υπήρχε το πρόβλημα ο 2ος κατηγορούμενος να ζητά να κατατεθούν σε άλλη ημερομηνία ή μετά όπου επιστρεφόταν μια επιταγή απλήρωτη από την Τράπεζα υποσχόταν ότι θα εξοφλείτο με κάποιο τρόπο. Επόμενη μάρτυρας παρουσιάστηκε η Πωλίνα Τσάμπερλειν, ΜΚ2, τραπεζικός υπάλληλος στην Τράπεζα Κύπρου στο κέντρο διαχείρισης λιανικής και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 18 κατάσταση λογαριασμού της 1ης κατηγορούμενης για την περίοδο από Σεπτέμβριο 2014 μέχρι και Μάιο
11. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 19 τις οδηγίες για άνοιγμα λογαριασμού και ως Τεκμήριο 20 δείγμα υπογραφής του 2ου κατηγορούμενου ο οποίος ήταν το εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να υπογράφει εκ μέρους της 1ης κατηγορούμενης. Εξήγησε περαιτέρω ότι ο αριθμός λογαριασμού αρχικά εις την Λαική Τράπεζα ήταν 075511021342 ενώ με την μεταφορά του λογαριασμού στην Τράπεζα Κύπρου ο νέος αριθμός είναι
12. Ανέφερε επίσης κατά τη μαρτυρία της ότι ανέλαβε τους λογαριασμούς της 1ης κατηγορούμενης τον Απρίλη
13. Αναφορικά με την επιταγή Τεκμήριο 4 ανέφερε ότι όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 18 κατατέθηκε για πληρωμή στις 12.2.15 και από την επιταγή φαίνεται ότι κατατέθηκε πρώτη φορά στις 31.12.14, ξανακατατέθηκε στις 7.1.15 και εκ νέου στις 5.6.
14. Πρόσθεσε ότι την πρώτη και δεύτερη φορά που κατατέθηκε επιστράφηκε λόγω ανεπαρκές υπολοίπου. Εν σχέση με την επιταγή Τεκμήριο 5 ανέφερε ότι αυτή κατατέθηκε πρώτη φορά στις 9.2.15 και κατατέθηκε ξανά στις 5.6.
15. Την πρώτη φορά επιστράφηκε λόγω ανεπαρκούς υπολοίπου. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης της ανέφερε ότι όταν κατατέθηκε την πρώτη φορά η επιταγή δεν πληρώθηκε λόγω του ότι είχαν ληφθεί οδηγίες ανάκλησης της εν λόγω επιταγής. Οι οδηγίες ανάκλησης (Τεκμήριο 21) δοθήσαν από τον 2ο κατηγορούμενο στις 22.1.15 και ως λόγος ανάκλησης δόθηκε η παραβίαση συμβολαίου. Αναφορικά με την επιταγή Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι κατατέθηκε στις 2.3.15 η οποία επιστράφηκε και δεν πληρώθηκε λόγω του ότι ο λογαριασμός είχε παγοποιηθεί λόγω καταχώρησης στο κεντρικό αρχείο πληροφοριών. Για την επιταγή Τεκμήριο 7 ανέφερε ότι κατατέθηκε στις 31.3.15 η οποία επιστράφηκε χωρίς να πληρωθεί λόγω του ότι ο λογαριασμός είχε παγοποιηθεί λόγω καταχώρησης στο ΚΑΠ. Εν σχέση με την επιταγή Τεκμήριο 8 ανέφερε ότι κατατέθηκε στις 30.4.15 και επιστράφηκε χωρίς να πληρωθεί λόγω του ότι ο λογαριασμός είχε παγοποιηθεί για τον ίδιο λόγο που αναφέρθηκε πιο πάνω. Της υποδείχθηκε η επιταγή Τεκμήριο 4 και ερωτήθηκε κατά πόσο αρχές Οκτωβρίου 2014 θα μπορούσε η εν λόγω επιταγή να πληρωθεί. Εξήγησε ότι τις πρώτες επτά ημέρες Οκτωβρίου 2014 δεν υπήρχε δυνατότητα βάσει υπολοίπων να πληρωθεί η εν λόγω επιταγή. Για την επιταγή Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι μέχρι και τις 8.12.14 δεν θα μπορούσε να τιμηθεί βάσει υπολοίπου. Για την επιταγή Τεκμήριο 7 ανέφερε ότι μέχρι τις 9.1.15 δεν θα μπορούσε να τιμηθεί βάσει υπολοίπου και για την επιταγή Τεκμήριο 8 ανέφερε ότι δεν θα μπορούσε να τιμηθεί αρχές Φεβρουαρίου 2015 βάσει υπολοίπου. Αναφορικά με τις επιταγές Τεκμήρια 6,7 και 8 ανέφερε ότι ακόμα και αν ο λογαριασμός δεν ήταν παγοποιημένος βάσει υπολοίπου δεν υπήρχε δυνατότητα πληρωμής τους. Ανέφερε ότι με βάση τις καταστάσεις λογαριασμού για τη συγκεκριμένη περίοδο το πιο συχνό φαινόμενο αποτελούσε η μη πληρωμή μιας επιταγής από την πρώτη φορά. Ανέφερε επίσης ότι η 1η κατηγορούμενη διατηρούσε λογαριασμό προεξόφλησης τιμολογίων στην υπηρεσία Factors της τράπεζας. Διευκρίνισε ότι με την καταχώρηση μιας εταιρείας στο ΚΑΠ παγοποιούνται όλοι οι λογαριασμοί της διευκρινίζοντας ότι ο λογαριασμός Factors είναι απευθείας συνδεδεμένος με τον τρεχούμενο χωρίς να μπορεί να γίνεται απευθείας ανάληψη από τον λογαριασμό εκείνο. Της υποβλήθηκε η θέση ότι υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια για πληρωμή των επιταγών κατά τον ουσιώδη χρόνο και ανέφερε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχαν ούτε πραγματικά διαθέσιμα χρήματα τα οποία θα μπορούσαν να διοχετευτούν από το λογαριασμό της Factors στον τρεχούμενο ακόμα και αν ο λογαριασμός της 1ης κατηγορούμενης δεν ήταν παγοποιημένος. Τα πιο πάνω όπως ανέφερε, τα γνωρίζει λόγω του ότι ήταν υπεύθυνη του λογαριασμού που αφορά την παρούσα υπόθεση και έγινε μεγάλη προσπάθεια να διατηρηθεί ο λογαριασμός εκτός ΚΑΠ και η ίδια βρισκόταν σε συνεχή επικοινωνία με την υπεύθυνη του ορίου της Factors και γνωρίζει μέχρι την τελευταία στιγμή δεν υπήρχαν διαθέσιμα χρήματα. Τέλος ζητήθηκε από τη μάρτυρα και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 22 δέσμη με οδηγίες ανάκλησης επιταγών ημερ. 2.12.14 οι οποίες δεν αφορούν τις επίδικες επιταγές. Επόμενη μάρτυρας παρουσιάστηκε η Μόνικα Οδυσσέως ΜΚ3, η οποία εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου για 20 χρόνια περίπου και τα τελευταία 3 χρόνια εργάζεται στο κέντρο επιχειρήσεων της Λινόπετρας. Ανέφερε ότι μέχρι πριν 6 μήνες χειριζόταν τους λογαριασμούς της παραπονούμενης εταιρείας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 23 κατάσταση λογαριασμού της παραπονούμενης εταιρείας από το Γενάρη μέχρι τον Ιούνιο
16. Της υποδείχθηκαν οι επίδικες επιταγές Τεκμήρια 4-
17. Για την επιταγή Τεκμήριο 4 ανέφερε ότι κατατέθηκε στον λογαριασμό της παραπονούμενης στις 31.12.14, επιστράφηκε απλήρωτη στις 2.
18. Η επιταγή Τεκμήριο 5 κατατέθηκε στις 9.2 και επιστράφηκε 10.2 λόγω ανάκλησης πληρωμής. Κατατέθηκε ξανά 5.
19. Η επιταγή Τεκμήριο 6 κατατέθηκε 2.3 και επιστράφηκε στις 3.
20. με την δικαιολογία ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε λόγω ΚΑΠ. Για την επιταγή Τεκμήριο 7 ανέφερε ότι κατατέθηκε στις 31.3.15 και επιστράφηκε την 2.4 με τη δικαιολογία ΚΑΠ. Το Τεκμήριο 8 κατατέθηκε 30.4 και επιστράφηκε στις 4.
21. Όλες οι πιο πάνω επιταγές όπως είπε δεν έχουν πληρωθεί. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας, της υποδείχθηκε από πλευράς Υπεράσπισης το Τεκμήριο 23, κατάσταση λογαριασμού της παραπονούμενης εταιρείας. Ερωτήθηκε κατά πόσο γνωρίζει από ποιον έγιναν οι καταθέσεις χρημάτων οι οποίες φαίνονται εις το Τεκμήριο 23 για το ποσό των €3.500 και €14.467.- Η μάρτυρας δεν γνώριζε να απαντήσει. Τελευταία μάρτυρας κατηγορίας παρουσιάστηκε η Χρύσω Χρίστου Αντωνίου, ΜΚ4, σύζυγος του ΜΚ1 και μια εκ των διευθυντών της παραπονούμενης. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο Β. Όπως καταγράφει στην δήλωση της, στις 5.2.15 κατόπιν συνεννόησης της με τον 2ο κατηγορούμενο πήγε στα γραφεία της 1ης κατηγορούμενης στο Δάλι για να παραλάβει τις επιταγές που αφορούσαν την αξία των παραδοθέντων εμπορευμάτων για τους μήνες Δεκέμβριο 2014 και Ιανουάριο
22. Όπως καταγράφει έπρεπε κανονικά αρχές Ιανουαρίου να είχε παραδοθεί επιταγή για το ποσό των €14.532,80σ αναφορικά με τα εμπορεύματα Δεκεμβρίου
23. Λόγω της μη παράδοσης τέτοιας επιταγής, στις 5.2.15 στην παρουσία της μάρτυρος ο 2ος κατηγορούμενος στα γραφεία της 1ης κατηγορούμενης υπέγραψε και της παρέδωσε την επιταγή με αριθμό 05811401 (Τεκμήριο 7) πληρωτέα την 31.3.15 και την επιταγή με αριθμό 05811402 (Τεκμήριο 8) πληρωτέα την 30.4.
24. Και οι δυο επιταγές αν και κατατέθηκαν δεν έχουν πληρωθεί. Τις υποδείχθηκαν οι επιταγές Τεκμήρια 4 - 8 τις οποίες αναγνώρισε και ανέφερε ότι η ίδια της κατέθεσε τις επιταγές στην τράπεζα. Αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης ότι λόγω της συνάντησης η οποία έγινε στις 27.1.5 για συνέχιση της συνεργασίας είχε συμφωνηθεί να γίνει έμβασμα από την 1η κατηγορούμενη για το ποσό των €17.964,95σ και συμφωνήθηκε η συνέχιση της συνεργασίας. Θέση της μάρτυρος αποτέλεσε ότι δεν γνωρίζει τι έγινε στις 27.1.15 αλλά για τη συνάντηση στις 22.1.15 θυμάται ότι συμφωνήθηκε να πληρώσει η 1η κατηγορούμενη τα μισά οφειλόμενα και να συνεχιστεί η συνεργασία. Τέλος αποτέλεσε θέση της ότι ο λόγος που δεν συνεχίστηκε η συνεργασία ήταν αποκλειστικά το γεγονός ότι δεν πλήρωνε η 1η κατηγορούμενη ως είχε συμφωνηθεί. Μετά την κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία, ο 2ος κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και παρουσίασε μια μάρτυρα υπεράσπισης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο Γ. Αναγνώρισε την επιστολή Τεκμήριο 24 ημερ. 13.2.15 με την οποία ενημερώθηκε από την Τράπεζα ότι η 1η κατηγορούμενη καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ για την επιταγή Τεκμήριο 15 η οποία παρουσιάστηκε την 12.2.
25. Aναφέρθηκε εις τον όρο της συμφωνίας Τεκμήριο 3 όπου προβλέπεται η εξάμηνη προειδοποίηση για τερματισμό της συνεργασίας και την σημασία του όρου αυτού εφόσον η περίοδος προειδοποίησης σχετιζόταν με τις τιμές μονάδος που συμφωνήθηκαν, τον χρόνο πίστωσης και την παράδοση μεταχρονολογημένων επιταγών. Κατά τον ίδιο χωρίς τον προβλεπόμενο χρόνο προειδοποίησης δεν θα αποδεχόταν την υποχρέωση παράδοσης μεταχρονολογημένων επιταγών. Θα μπορούσε όπως είπε να εξευρεθεί νέος προμηθευτής και θα υπήρχε δυνατότητα εξόφλησης της οφειλής. Κύρια θέση του 2ου κατηγορούμενου αποτέλεσε το γεγονός ότι ο ίδιος του δεν γνώριζε ότι οι επίδικες επιταγές δεν θα πληρώνονταν εφόσον είχε συμφωνηθεί μεταξύ των δυο εταιρειών στις 22.10.14 ότι η επιταγή με αριθμό 05811305 που αφορά τον Ιούλιο 2014, θα επιστραφόταν και θα γινόταν έμβασμα για το ποσό των €28.348,53σ ταυτόχρονα με την έκδοση πιστωτικής σημείωσης από την παραπονούμενη για το ποσό των €20.000.- εφόσον κατά τον ίδιο η παραπονούμενη ανέλαβε με την επιστολή ημερ. 3.11.14 Τεκμήριο 34 μέρος των ζημιών που είχε υποστεί η 1η κατηγορούμενη. Στη συνέχεια αναφέρει ότι παρ' όλο όπου συμφωνήθηκε ότι με τα πιο πάνω θα συνεχιζόταν η τροφοδοσία προϊόντων με διάφορες προφάσεις της παραπονούμενης η παράδοση προϊόντων προς την 1η κατηγορούμενη ήταν πολύ μειωμένη με αποτέλεσμα η 1η κατηγορούμενη να υπόκειται σε ζημιές. Μετά τα πιο πάνω προχώρησε στις ανάκληση πληρωμής τεσσάρων μεταχρονολογημένων επιταγών (Τεκμήριο 22), οι οποίες δεν αφορούν τις επίδικες. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι ουδέποτε τηρείτο ο προβλεπόμενος από τη συμφωνία τρόπος πληρωμής. Αναφέρθηκε σε περιπτώσεις όπου επιταγές πληρώθηκαν πριν την ημερομηνία πληρωμής τους, ουδέποτε όπως είπε κατατίθεντο οι επιταγές αλλά πληρώνονταν με εμβάσματα ή σε μετρητά και οι επιταγές αυτές επιστρέφονταν στην 1η κατηγορούμενη. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 26,27,28 και 29 δέσμη καταστάσεων που αφορούν τις αγορές προϊόντων από την παραπονούμενη για προηγούμενους μήνες προηγούμενων ετών μέχρι Ιανουαρίου 2015 όπου φαίνεται δραστική μείωση για τους μήνες Οκτώβριο 2014 μέχρι Ιανουάριο 2015, η οποία οφειλόταν στην άρνηση της παραπονούμενης να προμηθεύει την 1η κατηγορούμενη με επαρκή ή καθόλου προϊόντα. Μετά όπου η παραπονούμενη δεν προμήθευε την 1η κατηγορούμενη με προιόντα όπως ανέφερε, έδωσε οδηγίες ανάκλησης πληρωμής (Τεκμήριο 21) δυο μεταχρονολογημένων επιταγών του Τεκμηρίου 5 και Τεκμηρίου
26. Αναφέρεται σε συνάντηση η οποία έγινε στις 27.1.15 στην παρουσία των ΜΚ1 και ΜΚ4 και του ιδίου όπου συμφωνήθηκε ότι η 1η κατηγορούμενη να προέβαινε σε κατάθεση του ποσού των €17.964,77σ και θα συνέχιζε κανονικά η συνεργασία. Την επόμενη μέρα έγινε το έμβασμα όπως συμφωνήθηκε όπως επίσης η παραπονούμενη προμήθευσε την 1η κατηγορούμενη με κάποια προϊόντα. Τις επιταγές Τεκμήρια 7 και 8 παρέλαβε η ΜΚ4 από τον ίδιο γύρω στις 5 ή 6/2/
27. Τονίζει ότι οι επίδικες επιταγές εκδοθήκαν μόνο και μόνο λόγω της διευθέτησης εις την οποία είχαν καταλήξει μεταξύ τους. Αποτέλεσε θέση του ότι ο λόγος για τον οποίο έγινε η καταχώρηση στο ΚΑΠ ήταν η ενέργεια της παραπονούμενης να επανακαταθέσει την επιταγή Τεκμήριο 15 η οποία ήταν ξοφλημένη με έμβασμα το οποίο έγινε στις 28.1.
28. Αναφέρει ότι όταν εκδοθήκαν οι επιταγές ανέμενε να εξοφληθούν με εμβάσματα από τους λογαριασμούς της 1ης κατηγορούμενης, την κατάθεση επιταγών ή με κατάθεση μεταχρονολογημένων επιταγών. Εάν γνώριζε ή είχε την πεποίθηση ότι δεν θα πληρώνονταν τότε δεν θα τις εξέδιδε. Βασίστηκε όπως είπε στους όρους της συμφωνίας και τα όσα του ανέφερε και διαβεβαίωσε ο ΜΚ1 και η ΜΚ4 αναφορικά με τη συνέχιση της συνεργασίας και ότι οι επιταγές αυτές δεν θα κατατίθεντο. Ανέμενε όπως είπε την είσπραξη από τιμολόγια για ποσό €300.000.- και κατάθεσε προς τούτο το Τεκμήριο
29. Ανέφερε τέλος ότι προέβηκε σε καταγγελία στην Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
30. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η πρώτη επιταγή Τεκμήριο 4, εκδόθηκε 11 Νοεμβρίου σε καφενείο στο Ζύγι όπου συναντήθηκε με τον ΜΚ1 κατόπιν διαβεβαίωσης του τελευταίου ότι θα συνεχίσει η συνεργασία. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι είχε εύλογη αιτία ανάκλησης πληρωμής των επιταγών εφόσον είχε παραβιαστεί η συμφωνία μεταξύ των δυο εταιρειών εφόσον η παραπονούμενη δεν προμήθευε την 1η κατηγορούμενη με προϊόντα. Κατά τον ίδιο έλαβε νομική συμβουλή ότι θα μπορούσε να ανακαλέσει την πληρωμή των επιταγών ενώ εάν λάμβανε νομική συμβουλή να πληρώσει τις επιταγές υπήρχε η δυνατότητα και μετά η 1η κατηγορούμενη θα διεκδικούσε αποζημιώσεις. Σημειώνεται ότι ο 2ος κατηγορούμενος δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες επιταγές των οποίων ανακλήθηκε η πληρωμή τους ούτε διευκρίνισε εάν η θέση του αυτή αφορά την επιταγή Τεκμήριο 5 ή τις επιταγές οι οποίες περιλαμβάνονται εις το Τεκμήριο 21 οι οποίες δεν είναι επίδικες. Ερωτηθείς εάν ειδοποιήθηκε από την τράπεζα ότι θα καταχωρείτο στο ΚΑΠ ανέφερε ότι ειδοποιήθηκε από την τράπεζα του ότι εάν δεν πληρωθούν οι δυο αυτές επιταγές τότε θα καταχωρείτο στο ΚΑΠ και κατά τη δεδομένη στιγμή δεν υπήρχε δυνατότητα πληρωμής τους. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι με ένα τηλεφώνημα του θα μπορούσε να μεταφέρει ανά πάσα στιγμή €50.000 - €70.000.- από το λογαριασμό της Factors για να γίνουν οι πληρωμές νοουμένου ότι υπήρχαν πωλήσεις για να εκχωρηθούν τιμολόγια, όμως κατά την περίοδο εκείνη δεν υπήρχαν τέτοια τιμολόγια επειδή η παραπονούμενη δεν προμήθευε την 1η κατηγορούμενη με προϊόντα. Τελευταία μάρτυρας υπεράσπισης παρουσιάστηκε η Νάντια Μιλένοβα Γεωργίου, ΜΥ2, η οποία εργαζόταν στην 1η κατηγορούμενη από το 2010 μέχρι το 2015 και εκτελούσε καθήκοντα γραμματέα. Της υποδείχθηκε η επιστολή ημερ. 3.11.14, Τεκμήριο 36, την οποία αναγνώρισε αναφέροντας ότι την επιστολή αυτή την έγραψε η ίδια της στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και στην έστειλε στην παραπονούμενη και στον δικηγόρο και στάλθηκε στις 3.11.
31. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι το κείμενο της επιστολής της δόθηκε από τον 2ο κατηγορούμενο. Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας των δυο μερών οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτές τελικές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους και την αξιοπιστία των μαρτύρων που η κάθε πλευρά κάλεσε, υποστηρίζοντας παράλληλα την αναξιοπιστία των μαρτύρων της αντίθετης πλευράς. Έχω μελετήσει με την απαιτούμενη προσοχή τις εισηγήσεις των συνηγόρων και έλαβα υπόψη τις θέσεις τους χωρίς να καθίσταται αναγκαία η καταγραφή τους. Έχοντας κατά νου τις αρχές αξιολόγησης της μαρτυρίας, όπως έχουν καταγραφεί πιο πάνω, αλλά και την πάγια αρχή ότι η αξιοπιστία ενός μάρτυρα κρίνεται υπό το φως των ουσιαστικών επίδικων ζητημάτων, ακολούθως θα προβώ στην αξιολόγηση ενός εκάστου μάρτυρα. Αξίζει να σημειωθεί κατ' αρχάς ότι όπως προέκυψε από την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία μεγάλο μέρος αυτής αφορά τις συμβατικές διαφορές οι οποίες φαίνεται να εκκρεμούν μεταξύ των δυο πλευρών οι οποίες πηγάζουν από τη συμφωνία Τεκμήριο
32. Τονίζεται ότι στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε εξέταση οποιωνδήποτε ζητημάτων που αφορούν την όποια τυχόν αστική διαφορά μεταξύ τους. Έργο του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση αποτελεί αυστηρά και μόνο η εξέταση τυχόν ποινικής ευθύνης των δυο κατηγορουμένων σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο το οποίο διαγράφεται εις το κατηγορητήριο. Ξεκινώντας από τον ΜΚ1, αυτός κρίνεται πειστικός και μάρτυρας της αλήθειας και δεν διαπίστωσα να έχει υποπέσει σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Η εκδοχή του παρέμεινε ακλόνητη. Η θέση του ότι οι πληρωμές της 1ης κατηγορούμενης ήταν προβληματικές, επιβεβαιώνεται και από τον 2ο κατηγορούμενο ο οποίος κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι γίνονταν συχνές πληρωμές έναντι των μηνιαίων οφειλών της 1ης κατηγορούμενης αλλά αυτές οι πληρωμές δεν γίνονταν πάντοτε στο χρόνο που προέβλεπε η συμφωνία ή το χρόνο κατά τον οποίο ήταν πληρωτέες οι επιταγές. Άλλωστε ο 2ος κατηγορούμενος δεν αρνείται ότι όντως δίδονταν επιταγές οι οποίες δεν μπορούσαν να πληρωθούν κατά το χρόνο όπου ήταν πληρωτέες αλλά στη συνέχεια με διάφορους τρόπους τις ξοφλούσε. Το πιο πάνω γεγονός φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από πλευράς κατηγορουμένων με τα όσα αναφέρονται εις την επιστολή 18.2.14 Τεκμήριο 12 η οποία απευθύνεται στην παραπονούμενη και στάληκε από την 1η κατηγορούμενη μέσω του 2ου κατηγορούμενου το περιεχόμενο της οποίας δεν αμφισβήτησε η υπεράσπιση όπου καταγράφεται «Αναφορικά με τη συμφωνία πληρωμής αυτή είναι 90 μέρες από το κλείσιμο του μήνα. Παρόλο ότι μιλούσαμε στα τηλέφωνα για την ακριβή ημερομηνία πληρωμής και αντιλαμβάνομαι ότι αυτό ίσως είναι ενοχλητικό για εσάς εντούτοις οι πληρωμές ήταν σε γενικές γραμμές στα πλαίσια της συμφωνίας.» Εις ότι αφορά τον χρόνο και τρόπο όπου εκδοθήκαν και παραδοθήκαν οι επίδικες επιταγές ο ΜΚ1 ανέφερε πότε εκδόθηκε και παραδόθηκε η κάθε επιταγή. Τονίζεται ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 δεν τέθηκε οποιαδήποτε ξεκάθαρη θέση της υπεράσπισης ως προς το χρόνο έκδοσης των επίδικων επιταγών ούτε αμφισβητήθηκε ευθαρσώς η θέση του ΜΚ1 ως προς το χρόνο όπου κάθε επιταγή εκδόθηκε. Το γεγονός ότι σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ1 και ενώ αντεξεταζόταν εν σχέση με τις επιταγές Τεκμήρια 4 και 15 ερωτήθηκε πότε εκδοθήκαν οι επιταγές αυτές ανέφερε ότι δεν θυμάται, δεν μπορεί να αναιρέσει την κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία του μάρτυρα, την στιγμή μάλιστα όπου η υπεράσπιση δεν αρνείται την έκδοση των επιταγών ούτε έθεσε στο μάρτυρα τη δική της θέση αναφορικά με το χρόνο έκδοσης όλων των επίδικων επιταγών. Η θέση του 2ου κατηγορούμενου ότι η επιταγή Τεκμήριο 4 και 5 εκδόθηκαν Νοέμβριο 2014 δεν τέθηκε στον ΜΚ1 παρά μόνο προβλήθηκε για πρώτη φορά στην μαρτυρία του, όπου σύμφωνα με τη νομολογία υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί τέτοια θέση να ληφθεί υπόψη εφόσον δεν δόθηκε η ευκαιρία στον ΜΚ1 να απαντήσει σε τέτοιο ισχυρισμό. Αναφορικά με το χρόνο έκδοσης των επιταγών Τεκμήρια 7 και 8 φαίνεται από τη μαρτυρία της ΜΚ4 ότι και οι δυο επιταγές παραλήφθηκαν από την ίδια από τον 2ο κατηγορούμενο στις 5.2.
33. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου ο οποίος ανέφερε ότι εκδοθήκαν από τον ίδιο και παραδοθήκαν στην ΜΚ4 στις 5.2.15 ή 6.2.
34. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι η επιταγή Τεκμήριο 7 εκδόθηκε περί τον Ιανουάριο 2015 ενώ η ΜΚ4 ανέφερε ότι εκδόθηκε στις 5.2.
35. Δεν διαπιστώνω η αντίφαση αυτή στη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ4 να είναι τέτοιας σημασίας που θα επέτρεπε την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΚ
36. Από τη στιγμή όπου η ΜΚ4 έδωσε την άμεση μαρτυρία της προς τούτο με αποδοχή του γεγονότος αυτού από τον 2ο κατηγορούμενο, υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας του ΜΚ1 το οποίο κρίνεται αξιόπιστο δεν θα αποδεχτώ μόνο το μέρος αυτό της μαρτυρίας του, ότι δηλαδή η επιταγή Τεκμήριο 7 εκδόθηκε Ιανουάριο
37. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΚ1 κρίνεται ειλικρινής και πειστική και την αποδέχομαι, εκτός του σημείου εις το οποίο αναφέρθηκα πιο πάνω αναφορικά με το χρόνο έκδοσης της επιταγής Τεκμήριο
38. Η ΜΚ2 εξήγησε την πορεία της κάθε επίδικης επιταγής και τον λόγο για τον οποίο η κάθε επιταγή δεν πληρώθηκε σύμφωνα με τις σφραγίδες τις οποίες φέρουν αυτές. Από πλευράς υπεράσπισης τέθηκε στη μάρτυρα η θέση ότι υπήρχαν κατά την επίδικη περίοδο κεφάλαια στο λογαριασμό της Factors τα οποία θα μπορούσαν να μεταφερθούν για να πληρωθούν οι επίδικες επιταγές. Η ΜΚ2 ήταν ξεκάθαρη ότι έγινε πολλή προσπάθεια να κρατηθεί ο λογαριασμός εκτός ΚΑΠ και τη δεδομένη στιγμή δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια ούτε στο λογαριασμό της factors ούτε στον τρεχούμενο. Πέραν τούτο η θέση αυτή η οποία τέθηκε στη μάρτυρα έρχεται σε αντίθεση με τα όσα προέκυψαν από την αντεξέταση του 2ου κατηγορούμενου ότι δηλαδή κατά τον ουσιώδη χρόνο γνώριζε ο ίδιος του ότι δεν υπήρχαν πωλήσεις άρα ούτε τιμολόγια να εκχωρηθούν στην Factors. Ούτε και έχει υποδειχθεί στη μάρτυρα οποιοδήποτε διαθέσιμο υπόλοιπο το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή των επίδικων επιταγών. Να σημειωθεί ότι η μάρτυρας ερωτήθηκε εν σχέση με την επιταγή Τεκμήριο 7 κατά πόσο αυτή θα μπορούσε να πληρωθεί αρχές Ιανουαρίου 2015 ενώ πιο πάνω έχω αποδεχτεί ότι η επιταγή αυτή εκδόθηκε Φεβρουάριο
39. Επομένως, από τι στιγμή όπου οι επιταγές Τεκμήρια 7 και 8 εκδοθήκαν την ίδια ημέρα η θέση της μάρτυρός ότι η επιταγή Τεκμήριο 8 δεν θα μπορούσε να πληρωθεί βάσει υπολοίπου αρχές Φεβρουαρίου ισχύει και για την επιταγή Τεκμήριο
40. Σημειώνω σ' αυτό το σημείο ότι παρ' όλου όπου εις το Τεκμήριο 21 φαίνεται ότι η πληρωμή της επιταγής Τεκμήριο 6 έχει ανακληθεί, η θέση της ΜΚ2 ότι η επιταγή αυτή δεν πληρώθηκε λόγω του ότι ο λογαριασμός είχε παγοποιηθεί, δεν έχει αμφισβητηθεί. Έχω ήδη καταγράψει συνοπτικά τη μαρτυρία της ΜΚ2, η οποία επαναλαμβάνω δεν έχει αμφισβητηθεί ουσιαστικά. Η μαρτυρία της είχε συνοχή και ήταν καθ' όλα πειστική. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Η ΜΚ3 ανέφερε τα όσα συνοπτικά έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Η μαρτυρία της δεν έχει αμφισβητηθεί και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Η ΜΚ4 ανέφερε τα όσα συνοπτικά κατέγραψα πιο πάνω. Ήταν πρόσωπο το οποίο είχε άμεση σχέση με την υπόθεση. Η αξιοπιστία της δεν έχει κλονιστεί από την αντεξέταση. Παρέμεινε σταθερή στις ουσιαστικές θέσεις της που σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα και το γεγονός της συνάντησης της με τον 2ο κατηγορούμενο στις 5.2.17 όπου ενώπιον της υπέγραψε και της παρέδωσε τις επιταγές Τεκμήρια 7 και 8 δεν αμφισβητείται. Η ΜΚ4 κρίνεται ειλικρινής και πειστική. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Στρεφόμενη τώρα στη μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου, εξετάζοντας τα όσα ανέφερε σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των τεκμηρίων τα οποία έχουν κατατεθεί, καταλήγω ότι η μαρτυρία του στερείτε της απαιτούμενης πειστικότητας, για τους λόγους τους οποίους θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω. Στη γραπτή του δήλωση προβαίνει σε εκτενή αναφορά στην πρόνοια της συμφωνίας Τεκμήριο 3 για παροχή 6μηνης προειδοποίησης σε περίπτωση τερματισμού και ότι χωρίς τέτοια πρόνοια δεν θα εξέδιδε μεταχρονολογημένες επιταγές. Αν και στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης δεν εξετάζεται κατά πόσο νόμιμα ή όχι έχει τερματιστεί ή διακοπεί η συνεργασία των δυο εταιρειών, ο 2ος κατηγορούμενος δεν τεκμηρίωσε ούτε έπεισε το Δικαστήριο ότι εάν διδόταν η προειδοποίηση αυτή των 6 μηνών τι θα άλλαζε στην πληρωμή των επίδικων επιταγών, οι οποίες μάλιστα αφορούσαν προϊόντα τα οποία όπως ανέφερε είχε ήδη πωλήσει και πληρώθηκε γι αυτά μέσω της υπηρεσίας Factors. Ενώ ο ίδιος του αναφέρει ότι ένας από τους λόγους τους οποίους δεν προχώρησε η συνεργασία μεταξύ των εταιρειών αποτελεί και το ότι ενώ η παραπονούμενη αποδέχτηκε να αναλάβει μέρος των ζημιών της 1ης κατηγορούμενης κάτι τέτοιο δεν έγινε, προκύπτει από το Τεκμήριο 34 ότι η παραπονούμενη με επιστολή της ημερ. 3.11.14 προς την 1η κατηγορούμενη αναφέρει ότι είναι πρόθυμη να αναλάβει το ½ των ζημιών για να βοηθήσει την 1η κατηγορούμενη να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις προς την παραπονούμενη υπό κάποιες προϋποθέσεις οι οποίες αναφέρονται εις την πιο πάνω επιστολή. Δεν έχει διαφανεί ότι η 1η κατηγορούμενη ενήργησε καθ' οιονδήποτε τρόπο όπως ζητήθηκε από αυτήν από την παραπονούμενη. Σημειώνεται ότι η επιστολή ημερ. 3.11.14, Τεκμήριο 36 η οποία κατά τον 2ο κατηγορούμενο στάληκε στην παραπονούμενη, δεν έχει τεθεί κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας ούτε τέθηκε σ' αυτούς η θέση ότι τέτοια επιστολή είχε σταλεί. Επομένως το περιεχόμενο της δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Αποτέλεσε ουσιαστική θέση του 2ου κατηγορούμενου ότι οι δυο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για συνέχιση της συνεργασίας περί τον Οκτώβριο 2014 εξού και προχώρησε στην έκδοση των επιταγών και η παραπονούμενη αρνήθηκε να τον προμηθεύσει με προϊόντα ικανοποιητικής ποσότητας τους μήνες Οκτώβριο 2014 μέχρι Ιανουάριο 2015 εξού και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην πληρωμή των επιταγών. Κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από την υπόλοιπη μαρτυρία εφόσον οι επίδικες επιταγές όπως φαίνεται από την μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ4 είχαν εκδοθεί από τον Οκτώβριο 2014 μέχρι αρχές Φεβρουαρίου
41. Δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε λογική εξήγηση για ποιο λόγο ενώ η 1η κατηγορούμενη θεωρούσε ότι δεν λάμβανε προϊόντα από την παραπονούμενη από τον Οκτώβριο 2014 στη συνέχεια να εκδίδει και άλλες επιταγές από το Νοέμβριο 2014 μέχρι τον Φεβρουάριο
42. Ούτε η θέση του ότι η παραπονούμενη δεν προμήθευε προϊόντα την 1η κατηγορούμενη από 31.12.14 μέχρι 28.1.15 υποστηρίζεται από τα τεκμήρια. Όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 10, στις καταστάσεις Δεκεμβρίου 2014 και Ιανουαρίου 2015, φαίνεται ότι εκδοθήκαν τιμολόγια με ημερομηνία 30.12.14, 14.1.15, 23.1.15 και 28.1.
43. Δεν φαίνεται επίσης για την συγκεκριμένη αυτή περίοδο η 1η κατηγορούμενη να έχει διαμαρτυρηθεί καθ ' οιονδήποτε τρόπο για την μη προμήθεια εμπορευμάτων ούτε φαίνεται να έχει ζητήσει προϊόντα τα οποία η παραπονούμενη αρνείτο να προμηθεύσει. Εις ότι αφορά τα Τεκμήρια 26, 27, 28 και 29 τα οποία κατέθεσε ο 2ος κατηγορούμενος για τις πωλήσεις Οκτωβρίου μέχρι Ιανουαρίου για τα έτη 2013 και 2014 και Ιανουάριο 2015, δεν μπορεί να δοθεί στο περιεχόμενο τους η βαρύτητα και σημασία την οποία αποδίδει η πλευρά της υπεράσπισης, ότι δηλαδή η μείωση των πωλήσεων της 1ης κατηγορούμενης οφειλόταν στην άρνηση της παραπονούμενης να την προμηθεύσει με προιόντα, εφόσον κάτι τέτοιο προαπαιτεί γνώση για τις συνθήκες της αγοράς κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ούτε εις το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 30 μέχρι 33 όπου αναφέρονται οι πιστωτές της 1ης κατηγορούμενης μπορεί να αποδοθεί η σημασία και βαρύτητα η οποία αποδίδεται από την υπεράσπιση. Η απλή παράθεση των πιστωτών δεν μπορεί να υποστηρίξει τη θέση της υπεράσπισης ότι η 1η κατηγορούμενη αντιμετώπιζε δυσκολίες στην είσπραξη εξού και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στο χρόνο πίστωσης ο οποίος παρέχετο από την παραπονούμενη, εφόσον δεν έχει λεχθεί οτιδήποτε από μέρους του 2ου κατηγορούμενου σε τι προσπάθειες προέβαινε, εάν προέβαινε ο ίδιος ή η 1η κατηγορούμενη για την είσπραξη αυτών των οφειλών. Αντιθέτως προκύπτει από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο 2ος κατηγορούμενος είχε την απαίτηση η παραπονούμενη να αναλάβει μέρος της ζημιάς αυτής χωρίς ο ίδιος να παραθέσει οποιαδήποτε ενέργεια του για είσπραξη αυτών των οφειλών. Ο 2ος κατηγορούμενος επέμενε ότι μεγάλος αριθμός των επιταγών προπληρωνόταν με εμβάσματα ή μετρητά. Η θέση του αυτή δεν υποστηρίχθηκε με απτά στοιχεία, πέραν της αναφοράς του ΜΚ1 ότι μια επιταγή είχε προπληρωθεί στο παρελθόν και από τη στιγμή όπου τέτοια θέση δεν αφορά άμεσα τις επίδικες επιταγές δεν μπορεί να δοθεί σε αυτή ιδιαίτερη βαρύτητα. Ο 2ος κατηγορούμενος δεν μπορεί να κριθεί πειστικός και για ακόμα ένα λόγο. Ενώ κατατέθηκε το Τεκμήριο 22 το οποίο περιέχει τις οδηγίες ανάκλησης πληρωμής επιταγών, οι οποίες δεν αφορούν τις επίδικες, το οποίο φέρει ημερομηνία 2.12.14, στη γραπτή του δήλωση αναφέρεται σε ανάκληση πληρωμής επιταγών η οποία έγινε στις 22.10.14, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι η ημερομηνία 2.12.14 είναι λάθος. Τέτοια θέση δεν έχει τεθεί σε οποιοδήποτε εκ των μαρτύρων της παραπονούμενης και δη στη ΜΚ2, ούτε έχει προσκομισθεί οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να επιβεβαιώσει ότι η ημερομηνία ανάκλησης επί του Τεκμηρίου 22 είναι λανθασμένη. Ούτε η θέση του ότι δυο εκ των επιταγών που αναφέρονται εις το Τεκμήριο 22 έχουν πληρωθεί στην παραπονούμενη και δεν έχουν επιστραφεί υποστηρίζεται από την μαρτυρία την οποία παρουσίασε ο ίδιος. Η θέση του 2ου κατηγορούμενου ότι λόγω του ότι η παραπονούμενη δεν προμήθευε προϊόντα την 1η κατηγορούμενη προχώρησε στην ανάκληση πληρωμής των επιταγών αναφερόμενος σε επιταγές που δεν είναι επίδικες και άλλοτε εις τις επιταγές Τεκμήρια 5και 6 που αφορούσαν πωλήσεις Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2014, λόγω παραβίασης συμβολαίου συνεργασίας ήτοι λόγω άρνησης της παραπονούμενης να προμηθεύει με προϊόντα την 1η κατηγορούμενη, δεν μπορεί να κριθεί πειστική κυρίως λόγω του ότι όπως φαίνεται εις το Τεκμήριο 10, έγιναν πωλήσεις κατά τον Δεκέμβριο 2014 και Ιανουάριο 2015, δηλαδή μετά την έκδοση των πιο πάνω επιταγών. Πέραν τούτου δεν κρίνεται λογικό να ανακαλεί τη πληρωμή της επιταγής Τεκμήριο 5 στις 22.1.15 για τους λόγους που αναφέρει και αρχές Φεβρουαρίου 2015 εξέδωσε τις επιταγές Τεκμήρια 7 και
44. Όπως ανέφερε η ΜΚ2, πλείστες επιταγές δεν πληρώνονταν από την πρώτη παρουσίαση. Έγιναν όπως είπε πολλές προσπάθειες να κρατηθούν οι λογαριασμοί της 1ης κατηγορούμενης εκτός ΚΑΠ και κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχαν κεφάλαια στο λογαριασμό της Factors τα οποία θα μπορούσαν να διοχετευτούν στον τρεχούμενο λογαριασμό για να πληρωθούν επιταγές. Παρά τη θέση αυτή της ΜΚ2, ο 2ος κατηγορούμενος επέμενε κατά την αντεξέταση του ότι κεφάλαια υπήρχαν και θα μπορούσαν να πληρωθούν οι επιταγές εάν λάμβανε τέτοια νομική συμβουλή. Υποστήριξε επίσης ότι με ένα τηλεφώνημα θα μπορούσαν να μεταφερθούν €50.000 - €70.000 στο λογαριασμό της 1ης κατηγορούμενης ενώ στη συνέχεια παραδέχεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχαν τιμολόγια για να εκχωρηθούν στην Factors για να γίνει η ανάλογη πληρωμή. Καμία θέση από τις πιο πάνω δεν υποστηρίζεται από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Το Τεκμήριο 18 καταστάσεις λογαριασμού δεν φανερώνουν ότι θα υπήρχε δυνατότητα πληρωμής των επίδικων επιταγών Τεκμήρια 4,6,7 και
45. Εις ότι αφορά τη θέση του 2ου κατηγορούμενου ότι εξ υπαιτιότητας της παραπονούμενης η 1η κατηγορούμενη καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ εφόσον κατατέθηκε στις 12.2.15 η επιταγή Τεκμήριο 15 η οποία είχε πληρωθεί την 28.1.15, το σύνολο της μαρτυρίας δεν μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με τον ίδιο κατά το χρόνο πληρωμής των επιταγών Τεκμήριο 4 και 15 δεν υπήρχε δυνατότητα πληρωμής και των δυο επιταγών, επομένως είτε για την μια είτε για την άλλη, θα καταχωρείτο στο ΚΑΠ. Κατά δεύτερο, όπως ανέφερε ο 2ος κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του είχε ειδοποιηθεί από την τράπεζα ότι είχαν κατατεθεί αυτές οι δυο επιταγές και ότι θα γινόταν η καταχώρηση στο ΚΑΠ. Πέραν τούτου σύμφωνα με την ΜΚ2 γίνονταν πολλές προσπάθειες για να μην καταχωρηθεί η 1η κατηγορούμενη στο ΚΑΠ. Επομένως ήταν εις γνώση του ο κίνδυνος αυτός χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια για να αποτρέψει κάτι τέτοιο και αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη θέση του ότι υπήρχε δυνατότητα πληρωμής όλων των επιταγών. Ενόψει όλων των δεδομένων που είχε υπόψη του ο 2ος κατηγορούμενος δεν τεκμηρίωσε ούτε έπεισε το Δικαστήριο από πού αντλούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο τη βεβαιότητα του ότι οι επίδικες επιταγές θα πληρώνονταν. Ελλείπει παντελώς από τη μαρτυρία του το στοιχείο της πειστικότητας για τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αναφορά του σε πολλά γεγονότα και πληρωμές οι οποίες έγιναν κατά τη συνεργασία τους δεν αφορούν άμεσα τα επίδικα ζητήματα της παρούσας ενώ πολλές από τις θέσεις τους παρέμειναν ατεκμηρίωτες, όπως έχει καταγραφεί πιο πάνω. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου δεν κρίνεται πειστική και συνεπώς δεν την αποδέχομαι. Εις ότι αφορά τη ΜΥ2, η μαρτυρία της δεν γίνεται αποδεκτή εφόσον όπως έχω ήδη προαναφέρει η επιστολή Τεκμήριο 36 ουδέποτε έχει τεθεί στους μάρτυρες κατηγορίας ούτε έχει τεθεί σ' αυτούς η θέση ότι στάληκε τέτοια επιστολή από την 1η κατηγορούμενη στην παραπονούμενη. Έχοντας αξιολογήσει την προσκομισθείσα μαρτυρία και έχοντας υπόψη μου τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την υπόθεση. - Η παραπονούμενη εταιρεία ανέλαβε δυνάμει συμφωνίας ημερ. 1.9.11 (Τεκμήριο 3) να παρασκευάζει και να παραδίδει στην 1η κατηγορούμενη προϊόντα υπό τους όρους οι οποίοι αναφέρονται εις την πιο πάνω συμφωνία. - Η 1η κατηγορούμενη δυνάμει της ως άνω συμφωνίας, η οποία υπογράφηκε από τον 2ο κατηγορούμενο, συμφώνησε να πληρώνει την αξία των προϊόντων με την παραλαβή τους με την παράδοση μεταχρονολογημένης επιταγής πληρωτέας εντός 90 ημερών από την έκδοση της μηνιαίας κατάστασης αγορών. - Στα πλαίσια της πιο πάνω συμφωνίας η παραπονούμενη διατηρούσε κατάσταση αγορών/λογαριασμού στην οποία αναγράφονταν οι πωλήσεις προς την 1η κατηγορούμενη και οι πληρωμές (Τεκμήριο 10). - Στα πλαίσια της πιο πάνω συμφωνίας η 1η κατηγορούμενη εξέδιδε μεταχρονολογημένες επιταγές. - Με επιστολή της ημερ. 13.2.14 η παραπονούμενη ζητά από την 1η κατηγορούμενη να εξευρεθεί τρόπος εξασφάλισης του πιστωτικού υπολοίπου. (Τεκμήριο 11). Η αλληλογραφία ανταλλαζόταν μεταξύ του διευθυντή της παραπονούμενης και του 2ου κατηγορούμενου. - Με επιστολή της η 1η κατηγορούμενη (Τεκμήριο 12) ημερ. 18.2.14 η οποία φέρει το όνομα του 2ου κατηγορούμενου, αναφέρει ότι αν και είναι ενοχλητικό να γίνεται συνεννόηση για την ακριβή ημερομηνία πληρωμής, οι πληρωμές γίνονται γενικά στα πλαίσια της συμφωνίας. - Στα πλαίσια της πιο πάνω συνεργασίας η 1η κατηγορούμενη εξέδωσε τις επιταγές με αριθμό 05811342 για το ποσό των €17.964,77σ (Τεκμήριο 4), 05811345 για το ποσό των €21.263,74σ (Τεκμήριο 5), 05811377 για το ποσό των €20.721,40σ (Τεκμήριο 6), 05811401 για το ποσό των €14.532,80σ (Τεκμήριο 7) και 05811402 για το ποσό των €8.556,01σ (Τεκμήριο 8). - Οι πιο πάνω επιταγές υπογραφήκαν από τον 2ο κατηγορούμενο, ο οποίος είναι ο μοναδικός διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης (Τεκμήριο 2) και το μοναδικό εξουσιοδοτημένο πρόσωπο για υπογραφή επιταγών εκ μέρους της 1ης κατηγορούμενης (Τεκμήριο 19). - Η επιταγή Τεκμήριο 4 υπογράφηκε από τον 2ο κατηγορούμενο και παραδόθηκε στην παραπονούμενη αρχές Οκτωβρίου 2014, η επιταγή Τεκμήριο 5 υπογράφηκε από τον 2ο κατηγορούμενο και παραδόθηκε από υπάλληλο της 1ης κατηγορούμενης αρχές Νοεμβρίου 2014, η επιταγή Τεκμήριο 6 υπογράφηκε από τον 2ο κατηγορούμενο και παραδόθηκε στην παραπονούμενη από υπάλληλο της 1ης κατηγορούμενης αρχές Δεκεμβρίου 2014 και οι επιταγές Τεκμήρια 7 και 8 υπογραφήκαν από τον 2ο κατηγορούμενο στις 5.2.15 και παραδοθήκαν από τον 2ο κατηγορούμενο στην Χρύσω Χρίστου Αντωνίου (ΜΚ4) στις 5.2.
46. - Η επιταγή Τεκμήριο 4 κατατέθηκε πρώτη φορά στις 31.12.14 όπου δεν πληρώθηκε λόγω ανεπαρκές υπολοίπου και επιστράφηκε. Κατατέθηκε εκ νέου στις 7.1.15 όπου και πάλι επιστράφηκε λόγω ανεπαρκές υπολοίπου. Κατατέθηκε ξανά στις 12.2.15 και στις 5.6.
47. - Η επιταγή Τεκμήριο 5 κατατέθηκε στις 9.2.15 και επιστράφηκε απλήρωτη με την ένδειξη ότι «η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». Οι οδηγίες ανάκλησης δοθήσαν από τον 2ο κατηγορούμενο στις 22.1.15 (Τεκμήριο 21). - Η επιταγή Τεκμήριο 6 κατατέθηκε στις 2.3.15 και επιστράφηκε χωρίς να πληρωθεί λόγω του ότι ο λογαριασμός είχε παγοποιηθεί λόγω καταχώρησης εις το κεντρικό αρχείο ακάλυπτων επιταγών (ΚΑΠ). - Η επιταγή Τεκμήριο 7 κατατέθηκε στις 31.3.15 και επιστράφηκε χωρίς να πληρωθεί με την ένδειξη ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ. - Η επιταγή Τεκμήριο 8 κατατέθηκε στις 30.4.15 και επιστράφηκε χωρίς να πληρωθεί με την ένδειξη ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ. - Η επιταγή Τεκμήριο 4 δεν θα μπορούσε να πληρωθεί τις πρώτες 7 ημέρες Οκτωβρίου λόγω υπολοίπου. - Η επιταγή Τεκμήριο 6 μέχρι 8 Δεκεμβρίου 2014 δεν θα μπορούσε να πληρωθεί βάσει υπολοίπου. - Οι επιταγές Τεκμήρια 7 και 8 δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν βάσει υπολοίπου αρχές Φεβρουαρίου
48. - Οι επιταγές Τεκμήρια 6,7 και 8 δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν βάσει υπολοίπου ακόμα και αν ο λογαριασμός της 1ης κατηγορούμενης δεν ήταν παγοποιημένος. - Κατά το χρόνο όπου οι επίδικες επιταγές ήταν πληρωτέες δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό τον οποίο διατηρούσε η 1η κατηγορούμενη στη Λαική Factors ούτε στον λογαριασμό από τον οποίο εκδοθήκαν οι επιταγές. - Πριν την καταχώρηση της 1ης κατηγορούμενης στο ΚΑΠ ο 2ος κατηγορούμενος ενημερώθηκε από την Τράπεζα Κύπρου ότι παρουσιαστήκαν οι επιταγές Τεκμήρια 4 και 15 προς πληρωμή και αν δεν πληρώνονταν θα γινόταν η καταχώρηση στο ΚΑΠ. - Στις 13.2.15 ο 2ος κατηγορούμενος ενημερώθηκε από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου (Τεκμήριο 24) ότι η 1η κατηγορούμενη καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ λόγω της επιταγής 05811343 (Τεκμήριο 15) η οποία παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 12.2.
49. - Στις 28.1.15 έγινε έμβασμα από την 1η κατηγορούμενη εις το λογαριασμό της παραπονούμενης για το ποσό των €17.964,77σ (Τεκμήριο 23). - Ο 2ος κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο το οποίο συζητούσε με τους αξιωματούχους της παραπονούμενης για όλα τα ζητήματα που αφορούσαν τη συνεργασία της παραπονούμενης με την 1η κατηγορούμενη όπως και για τον τρόπο και χρόνο πληρωμής των επιταγών οι οποίες εκδίδονταν από την 1η κατηγορούμενη και παραδίδονταν στην παραπονούμενη. - Ο 2ος κατηγορούμενος ήταν το μοναδικό πρόσωπο το οποίο διαχειριζόταν το λογαριασμό της 1ης κατηγορούμενης από τον οποίο εκδοθήκαν οι επίδικες επιταγές. - Ο 2ος κατηγορούμενος γνώριζε το χρόνο όπου κάθε επίδικη επιταγή ήταν πληρωτέα. - Η 1η κατηγορούμενη προέβηκε σε καταγγελία της παραπονούμενης εις την Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού. Η διαδικασία εκκρεμεί. Το βάρος απόδειξης όλων των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας φέρει η πλευρά της παραπονούμενης. Ξεκινώντας την εξέταση της νομικής πτυχής της υπόθεσης από τις κατηγορίες 3 και 4, σημειώνεται ότι εις την περίπτωση των κατηγοριών αυτών οι οποίες αφορούν την ανάκληση πληρωμής της επιταγής Τεκμήριο 5, εάν αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ήτοι η έκδοση της επιταγής και η ανάκληση πληρωμής της πριν ή κατά την ημέρα όπου αυτή κατέστη πληρωτέα, τότε το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στους ώμους των κατηγορουμένων να αποδείξουν εις το ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι ειλικρινά πίστευαν ότι είχαν εύλογη αιτία να ανακαλέσουν την πληρωμή της επιταγής αυτής. (Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142, NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Γ. ΧΡΗΣΤΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2012, 16/4/2014 και TTOZIOS MANAGEMENT LTD κ.α. ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποινική Έφεση 96/2014, 15/4/2016 ). Εις ότι αφορά το αδίκημα της 3ης κατηγορίας που αφορά το άρθρο 305Α

(2), τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως έχουν καταγραφεί πιο πάνω αποτελούν αδιαμφησβήτητα γεγονότα και ευρήματα του Δικαστηρίου και επομένως αυτά έχουν αποδειχθεί. Συνεπώς το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους της 1ης κατηγορούμενης να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι με εύλογη αιτία ανακλήθηκε η πληρωμή της επιταγής Τεκμήριο

1. Από τη στιγμή όπου η μαρτυρία του ουσιαστικού μάρτυρα υπεράσπισης δεν έγινε αποδεχτή από το Δικαστήριο για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, η 1η κατηγορούμενη απέτυχε να αποσείσει το βάρος αυτό, εφόσον δεν μπορεί να αποδοθεί σε αυτήν οποιαδήποτε βαρύτητα και κρίνεται ότι η υπεράσπιση της εύλογης αιτίας δεν έχει αποδειχθεί. Εις ότι αφορά την 4η κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο 2ος κατηγορούμενος για τη συνέργεια του στην ανάκληση πληρωμής της επιταγής Τεκμήριο 5 άνευ ευλόγου αιτίας, η έκδοση της επιταγής αυτής και η ανάκληση της πληρωμής της δεν αμφισβητούνται από τον ίδιο και κρίνεται ότι έχουν αποδειχθεί. Η απόρριψη της μαρτυρίας του για τους λόγους οι οποίοι αναφερθήκαν πιο πάνω δεν μπορεί να καταδείξει ότι καλόπιστα πίστευε ότι είχε εύλογη αιτία να ανακαλέσει την πληρωμή της πιο πάνω επιταγής. Επαναλαμβάνω ότι εις ότι αφορά τις κατηγορίες 3 και 4 αναφορικά και με τους δυο κατηγορούμενους, δεν μπορεί να κριθεί πειστική η θέση της υπεράσπισης ότι με εύλογη αιτία ανακλήθηκε η πληρωμή της επιταγής Τεκμήριο 5 με προβαλλόμενο λόγο την παράβαση συμφωνίας ενώ στη συνέχεια και μετά την ανάκληση η 1η κατηγορούμενη με την υπογραφή και γνώση του 2ου κατηγορούμενου να εκδίδει άλλες επιταγές προς όφελος της παραπονούμενης (Τεκμήρια 6,7 και 8) εις τα πλαίσια όπως φαίνεται της ίδιας συμφωνίας. Υπό αυτές τις συνθήκες και τα όσα ανέφερα πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του 2ου κατηγορούμενου δεν μπορεί να κριθεί ότι οι κατηγορούμενοι καλόπιστα πίστευαν ότι είχαν εύλογη αιτία ανάκλησης της επιταγής Τεκμήριο
2. Επομένως οι κατηγορούμενοι απέτυχαν να αποδείξουν εις το ισοζύγιο των πιθανοτήτων την υπεράσπιση του άρθρου 305Α

(2). Εις ότι αφορά τις κατηγορίες 1,5,7 και 8 τις οποίες αντιμετωπίζει η 1η κατηγορούμενη δυνάμει του άρθρου 305(Α) 1 του Κεφ. 154, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση επιταγής. (β) Η παρουσίαση της επιταγής στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. (γ) Η παρουσίαση αυτή να έχει γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα. (δ) Η μη εξόφληση της επιταγής, η οποία να οφείλεται, είτε στην έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, είτε στο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της επιταγής, και (ε) Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Ο 2ος κατηγορούμενος με τις κατηγορίες 2,4,6,8 και 10 κατηγορείται ως συνεργός δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ. 154. Στην υπόθεση Militos Trading Ltd v. Αθηνάς Μαλέκκου Ποιν. Έφεση 150/2009 ημερ. 15/10/2012 αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση έκδοσης επιταγής από εταιρεία, εκδότης είναι η εταιρεία και όχι ο διευθυντής ή ο σύμβουλος ο οποίος την υπογράφει και ο οποίος ενεργεί υπό την αντιπροσωπευτική του ιδιότητα. Είναι δυνατόν σύμβουλος που υπογράφει την επιταγή να υπέχει ποινική ευθύνη ως συνεργός, νοουμένου ότι αποδεικνύεται η πρόθεσή του σε σχέση με τη συνέργεια και τις περιστάσεις του αδικήματος. Όπως σωστά επισημαίνει και το πρωτόδικο δικαστήριο, η αποδιδόμενη στην εφεσίβλητη συνέργεια στην έκδοση ακάλυπτης επιταγής συνίσταται στο γεγονός ότι αυτή υπέγραψε την επιταγή. Η συνέργεια επιτελείται κατά το χρόνο της υπογραφής της επιταγής (Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261). Η γνώση των ουσιωδών γεγονότων που συνθέτουν την ποινική ευθύνη συνεργού δύναται συνήθως να εξαχθεί μέσα από περιστατική μαρτυρία, η οποία πρέπει να χαρακτηρίζεται από πειστικότητα, ειρμό, συνοχή και αλληλουχία ώστε το σωρευτικό της αποτέλεσμα να εδραιώνει μόνο αυτό το συμπέρασμα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σε πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΘΕΟΔΩΡΟΥ Μ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ν. GASTOP BOUTIQUE LTD κ.α., Ποινική Έφεση αρ. 161/2014, 30/6/2017, στην οποία καταδικάστηκε κατ' έφεση διευθυντής εταιρείας που κατηγορείτο δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ. 154 για τη συνέργεια του στη διάπραξη του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, λεχθήκαν τα ακόλουθα: «Το άρθρο 20 (γ) του Ποινικού Κώδικα, δυνάμει του οποίου κατηγορήθηκε η εφεσίβλητη 2 ως συνεργός στη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα, από την εφεσίβλητη 1, δεν προνοεί ρητά για συγκεκριμένη ένοχη διάνοια του συνεργού.. Όμως δεν φαίνεται να επιβάλλεται η ανάγκη απόδειξης πρόθεσης, εκ μέρους του συνεργού, για διάπραξη του κύριου αδικήματος, δηλαδή στην προκείμενη περίπτωση πρόθεση μή πληρωμής της επιταγής, όπως το έθεσε το πρωτόδικο δικαστήριο. Είναι αρκετό, κατά την κρίση μας, εάν ο συνεργός γνώριζε τα γεγονότα που συνέθεταν το κύριο αδίκημα, της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής στην προκείμενη περίπτωση, και ήταν αδιάφορος ή απερίσκεπτος αναφορικά με το κατά πόσον η επιταγή θα ετιμάτο όταν παρουσιάζετο στην Τράπεζα για πληρωμή (reckless).» Εν σχέση με τις κατηγορίες 1,5,7 και 9 τις οποίες αντιμετωπίζει η 1η κατηγορούμενη ενόψει των ευρημάτων του Δικαστηρίου όπως αυτά έχουν καταγραφεί πιο πάνω κρίνεται ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 305Α

(1). Δεν έχει αμφισβητηθεί η έκδοση των επιταγών από την 1η κατηγορούμενη, η κατάθεση τους κατά την ημερομηνία όπου αυτές κατέστησαν πληρωτέες και ότι αυτές παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί επίσης ότι η επιταγή Τεκμήριο 4, σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΚ2, ΜΚ3 και το περιεχόμενο της επιταγής αυτής, δεν πληρώθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. Οι επιταγές Τεκμήρια 6,7 και 8 σύμφωνα πάλι με την αποδεκτή μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ3 και τα όσα προκύπτουν από τις σφραγίδες επί των πιο πάνω επιταγών, οι οποίες δεν έχουν αμφισβητηθεί, αυτές δεν πληρώθηκαν λόγω του ότι ο λογαριασμός της 1ης κατηγορούμενης παγοποιήθηκε, όπου σύμφωνα με την ΜΚ2 ακόμα και να μην επαγοποιήτο δεν θα υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια για να πληρωθούν. Η θέση της υπεράσπισης ότι με ενέργειες της παραπονούμενης η 1η κατηγορούμενη καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ λόγω της κατάθεσης της επιταγής Τεκμήριο 15 η οποία είχε πληρωθεί, ουδόλως διαφοροποιεί την κρίση του Δικαστηρίου εφόσον δεν έχει τεθεί σαφής μαρτυρία κατά πόσο το έμβασμα το οποίο έγινε στις 28.1.15 αφορούσε την επιταγή Τεκμήριο 4 ή Τεκμήριο 15 και ούτως η άλλως κατά τον 2ο κατηγορούμενο κατά την 12.2.15 δεν θα μπορούσε να πληρωνόταν καμία εκ των δυο επιταγών. Σύμφωνα επίσης με την αποδεκτή μαρτυρία της τραπεζικού υπαλλήλου ΜΚ2, οι επιταγές Τεκμήρια 6,7 και 8 κατά το χρόνο όπου αυτές ήταν πληρωτέες ακόμα και αν η 1η κατηγορούμενη δεν καταχωρείτο στο ΚΑΠ δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια για πληρωμή των επιταγών που αφορούν οι πιο πάνω κατηγορίες ούτε ο 2ος κατηγορούμενος απέδειξε ότι εάν δεν καταχωρείτο στο ΚΑΠ η 1η κατηγορούμενη υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια για πληρωμή των επιταγών. Στρεφόμενη τώρα στην εξέταση της υπόθεσης εν σχέση με τον 2ο κατηγορούμενο σημειώνεται κατ' αρχάς ότι η θέση της υπεράσπισης ότι δεν αποδείχθηκε ο χρόνος έκδοσης των επίδικων επιταγών και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να απορριφθεί η υπόθεση εναντίον του, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή τη στιγμή όπου το Δικαστήριο με τη μαρτυρία την οποία έκανε αποδεκτή και έκρινε αξιόπιστη κατέληξε σε σχετικά ευρήματα αναφορικά με το χρόνο έκδοσης της κάθε επίδικης επιταγής. Η ενδεχόμενη όμως ευθύνη του 2ου κατηγορούμενου δεν περιορίζεται μόνο σε κείνη τη χρονική στιγμή αλλά εξετάζεται υπό το φως του συνόλου των γεγονότων μέχρι τη στιγμή όπου οι επίδικες επιταγές ήταν πληρωτέες εφόσον αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι επιταγές ήταν μεταχρονολογημένες και ο 2ος κατηγορούμενος γνώριζε το ποσό κάθε επιταγής και το χρόνο κατά τον οποίο η κάθε μια ήταν πληρωτέα. Ήταν επίσης το πρόσωπο το οποίο είχε άμεση και ενεργή εμπλοκή σε όλα τα ζητήματα που αφορούσαν την οικονομική διαχείριση της 1ης κατηγορούμενης και κατ' επέκταση των εκάστοτε διαθεσίμων κεφαλαίων της στον τραπεζικό λογαριασμό της. Ως το μοναδικό πρόσωπο το οποίο υπέγραφε επιταγές για την 1η κατηγορούμενη, το μοναδικό πρόσωπο το οποίο φαίνεται να διαχειριζόταν τα οικονομικά και λογαριασμούς της εταιρείας αλλά και το πρόσωπο το οποίο ενημερωνόταν για τα εκάστοτε υπόλοιπα του λογαριασμού όπως και ενημερώθηκε ότι παρουσιαστήκαν για πληρωμή οι επιταγές Τεκμήριο 4 και 15 για πληρωμή και ότι η 1η κατηγορούμενη θα καταχωρείτο στο ΚΑΠ περί την 12.2.15, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο 2ος κατηγορούμενος γνώριζε καθ΄όλη τη διάρκεια από την έκδοση των επιταγών Τεκμήρια 4,6,7 και 8 μέχρι την ημερομηνία πληρωμής τους ότι η πιθανότητα αυτές να μην πληρωθούν ήταν πέραν από ορατή. Όχι για το λόγο και μόνο ότι η 1η κατηγορούμενη καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ αλλά και λόγω ανεπαρκών υπολοίπων. Τονίζεται ότι κύρια θέση του 2ου κατηγορούμενου αποτέλεσε ότι δεν γνώριζε ότι θα καταχωρείτο στο ΚΑΠ και σε διαφορετική περίπτωση οι επιταγές θα πληρώνονταν. Η μαρτυρία της ΜΚ2 δεν αφήνει αμφιβολία ότι ακόμα και να μην καταχωρείτο στο ΚΑΠ η 1η κατηγορούμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχαν διαθέσιμα υπόλοιπα για πληρωμή τους ενώ γίνονταν προσπάθειες να μην καταχωρηθεί στο ΚΑΠ η 1η κατηγορούμενη, κάτι το οποίο καταδυκνείει ότι η καταχώρηση στο ΚΑΠ δεν αποτελεί γεγονός το οποίο προέκυψε αναπάντεχα την δεδομένη στιγμή. Επομένως έχει αποδειχθεί ότι οι επιταγές Τεκμήρια 4,6,7 και 8 δεν πληρωθήκαν για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται εις τα ευρήματα του Δικαστηρίου. (βλ. Ιωάννου Νίκος ν. Ναναίμο Λίμιτεδ και Άλλου,

(2005)2 Α.Α.Δ. 555) Τα όσα ανέφερε για να δικαιολογήσει τη θέση του ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι δεν θα πληρώνονταν κρίνονται ως απλή πεποίθηση και προσδοκία του 2ου κατηγορούμενου ότι μέχρι την ημέρα όπου αυτές θα ήταν πληρωτέες κάτι θα μπορούσε να αλλάξει στα οικονομικά δεδομένα της εταιρείας. Το γεγονός ότι η 1η κατηγορούμενη είχε πιστωτές όπου ανέμενε να εισπράξει ένα μεγάλο ποσό ουδόλως μπορεί να διαφοροποιήσει το γεγονός ότι ο 2ος κατηγορούμενος γνώριζε ότι τα χρήματα αυτά δεν είχαν ακόμα εισπραχθεί από την 1η κατηγορούμενη άρα δεν ήταν διαθέσιμα για πληρωμή των υποχρεώσεων της 1ης κατηγορούμενης. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν σ' ένα και μόνο συμπέρασμα, ότι ο 2ος κατηγορούμενος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι οι επιταγές Τεκμήρια 4,6,7 και 8 ακόμα και να μην παγοποιήτο ο λογαριασμός της 1ης κατηγορούμενης θα ήταν απίθανο έως αδύνατο να πληρωθούν οι εν λόγω επιταγές κατά την ημερομηνία όπου αυτές ήταν πληρωτέες με βάση τα εκάστοτε διαθέσιμα υπόλοιπα του λογαριασμού όπως αβίαστα προκύπτει από το περιεχόμενο των καταστάσεων λογαριασμού της τράπεζας Τεκμήριο

1. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Σάββα Θεοχάρους & Υιοί Λτδ ν. Χρίστου Ορφανίδη κ.ά., ECLI:CY:AD:2015:B706, Ποιν. Εφ. Αρ. 102/2014 και 115/2014, ημερομηνίας 23.10.2015: «Στην παρούσα περίπτωση οι εφεσίβλητοι - ο πρώτος ως Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και Εκτελεστικός Σύμβουλος της Εταιρείας και η δεύτερη ως σύζυγος του πρώτου και εξουσιοδοτημένη να υπογράφει επιταγές της Εταιρείας - γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι ο λογαριασμός της Εταιρείας είχε παγοποιηθεί από 10.7.12 και για πληρωμή των επιταγών έπρεπε να υπάρχει διαθέσιμο υπόλοιπο, που δεν υπήρχε.» (υπογράμμιση και έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Όπως επίσης λέχθηκε στην υπόθεση VRONTIS BUILDERS LTD ν. M.H STEEL CONSTRUCTIONS LTD, Ποινική Έφεση Αρ. 296/2014, 15/4/2016, (όπου έγινε αναφορά σε σειρά γεγονότων τα οποία οδήγησαν το Πρωτόδικό Δικαστήριο να καταλήξει αναφορικά με τη γνώση του διευθυντή της εταιρείας): «Μερικές φορές θεωρείται ότι υπάρχει το στοιχείο της γνώσης με την απόδειξη εθελοτυφλίας όπου π.χ. ο κατηγορούμενος εσκεμμένα έκλεισε τα μάτια του στο φανερό (αγνόησε το φανερό) ή δεν προέβη σε διερεύνηση καθότι υποψιάστηκε την αλήθεια αλλά δεν επιθυμούσε να επιβεβαιωθούν οι υποψίες του.» Είμαι της άποψης ότι τα πιο πάνω αποσπάσματα εφαρμόζεται στην ολότητα τους και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εάν, παρά τα δεδομένα όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω, ο 2ος κατηγορούμενος θεωρούσε ότι υπήρχε πιθανότητα οι επίδικες επιταγές Τεκμήρια 4,6,7 και 8 να πληρωθούν αυτό ήταν μάλλον εθελοτυφλία ενώ ο ίδιος του φαίνεται να ήταν απερίσκεπτος κατά πόσο οι πιο πάνω επιταγές θα πληρώνονταν έχοντας υπόψη του και εις γνώση του τη κίνηση του λογαριασμού σύμφωνα με το Τεκμήριο
2. Τελευταίο ζήτημα το οποίο θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει είναι κατά πόσο οι κατηγορούμενοι μπορούν να καταδικαστούν με βάση το υφιστάμενο κατηγορητήριο. Στις λεπτομέρειες αδικημάτων των κατηγοριών 1-10 αναφέρονται ως ημερομηνίες έκδοσης των μεταχρονολογημένων επίδικων επιταγών οι ημερομηνίες όπου αυτές ήταν πληρωτέες με αποτέλεσμα να μην συνάδουν με την προσκομισθείσα μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας η οποία ερμηνεύει τις πρόνοιες των άρθρων 83 και 85 του Κεφ. 155 ότι καμία διαδικασία δεν θα ακυρώνεται ή υποθέσεις θα απορρίπτονται λόγω παρατυπιών εις το κατηγορητήριο. Ουσιαστικά η πλευρά της υπεράσπισης δεν ήγειρε οποιοδήποτε ζήτημα κατά τη δίκη ότι επηρεάζεται η προώθηση της υπεράσπισης λόγω της διάστασης μεταξύ λεπτομερειών αδικημάτων και προσκομισθείσας μαρτυρίας. Αντιθέτως όπως διεφάνηκε από την αρχή της ακρόασης, ήτοι την μαρτυρία του ΜΚ1 ο χρόνος έκδοσης των επίδικων επιταγών διέφερε από αυτό που αναφέρεται εις το κατηγορητήριο και ο ΜΚ1 όπως και η ΜΚ4 αντεξεταστήκαν επί της μαρτυρίας τους αυτής. Επαναλαμβάνω επίσης ότι ο χρόνος έκδοσης των επιταγών δεν έχει αμφισβητηθεί ευθαρσώς. Παρατηρώ ότι στις λεπτομέρειες αδικημάτων κάθε κατηγορίας πριν την καταγραφή συγκεκριμένης ημερομηνίας καταγράφεται η φράση «κατά ή περί» Επομένως υπό τα πιο πάνω δεδομένα δεν κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση ή μεταβολή του κατηγορητηρίου. (βλ. Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 A.A.Δ. 458 και (ΧENAKIS MELI) ΞΕΝΑΚΗ ΜΕΛΗ ν. VASSOS LEPTOS LTD, Ποινική Έφεση Αρ. 182/2014, 23/10/2015) Για τους λόγους που έχω εξηγήσει, καταλήγω ότι η παραπονούμενη έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι και συνεπώς η 1η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 1,3,5,7 και 9 και ο 2ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 2,4,6,8 και 10. (Υπ.) ........... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο