Δημοκρατία ν. Κωνσταντίνου Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 147/17, 25/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2017:19 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. T. Kατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 147/17 Δημοκρατία ν.
- Κωνσταντίνου Χαραλάμπους
- Σάββας Σπύρου Κατηγορουμένων -------------------- Ημερομηνία: 25.9.2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ζ. Συμεού Για τον κατηγορούμενο 1: κα Μ. Νεοφύτου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Μ. Αρμεύτης Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραδέχθηκαν τη διάπραξη δύο αδικημάτων που βασίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο 29/77, ως έχει τροποποιηθεί. Παραδέχθηκαν ότι την 23.12.16 κατείχαν και κατείχαν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη συνολικού βάρους 4 κιλών και 556,4 γραμμαρίων, κατηγορίες 3 και 4 αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε επίσης το αδίκημα της κατοχής 4.86 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και του καπνίσματος φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, κατηγορίες 5 και 6 αντίστοιχα. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετώπιζαν αρχικά και τα αδικήματα της συνωμοσίας, κατηγορίες 1 και 2, οι οποίες όμως ανεστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή και βρίσκουν σύμφωνη και την Υπεράσπιση. Τα συνοψίζουμε: Στις 23/12/2016 και περί ώρα 20:00 κατόπιν πληροφορίας ότι θα γινόταν διακίνηση ναρκωτικών, μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου μετέβησαν στην περιοχή του Μόντε Καπούτο - Βασιλικού και τσιμεντοποιείου Μονής, στη Λεμεσό, με σκοπό την παρακολούθηση. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης δύο μοτοσυκλετιστές θεάθηκαν να πλησιάζουν τον χώρο και σταμάτησαν σε κοντινή απόσταση από το σημείο που βρισκόντουσαν οι αστυνομικοί. Οι τελευταίοι εξήλθαν του οχήματος στο οποίο επέβαιναν και σταμάτησαν στο σημείο που βρισκόντουσαν οι δύο μοτοσυκλετιστές. Όταν πλησίασαν είδαν δύο μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού και πεζούς τους δύο κατηγορούμενους να στέκονται στο δρόμο σκυφτοί πάνω από μία ροζ, νάιλον σακούλα σκουπιδιών και δίπλα από αυτήν στο δρόμο υπήρχαν δύο συσκευασίες ορθογώνιου σχήματος. Αμέσως οι ΜΚ1 και ΜΚ2 φώναξαν «Αστυνομία» και οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν να διαφύγουν πεζοί. Ο ΜΚ2 έριξε δύο προειδοποιητικούς πυροβολισμούς στον αέρα φωνάζοντας «σταματάτε» και οι κατηγορούμενοι αφού κατάφεραν να διανύσουν απόσταση μερικών μέτρων έπεσαν στο έδαφος. Ακολούθως οι ΜΚ1 και ΜΚ2 έτρεξαν προς το μέρος τους και διαπίστωσαν πως οι δύο κατηγορούμενοι έφεραν στους ώμους τους από μια αθλητική τσάντα. Ο ΜΚ1 επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Έκαμα λάθος» ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «Αφήστε μας να φύουμε». Τότε ο ΜΚ1 ζήτησε από τους δύο κατηγορούμενους να τον ακολουθήσουν στο σημείο που βρισκόταν η ροζ σακούλα. Κάτω στο έδαφος υπήρχαν δύο αεροστεγείς συσκευασίες εκ των οποίων η μία ήταν διαφανής και φαινόταν ότι εντός αυτής υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Ο ΜΚ1 ανοίγοντας την ροζ σακούλα διαπίστωσε ότι εντός αυτής υπήρχε μία νάιλον συσκευασία. Ο ΜΚ1 υπέδειξε τις τρεις συσκευασίες στους δύο κατηγορούμενους αναφέροντας τους ότι εντός της μίας συσκευασίας υπήρχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορευόταν από το νόμο. Αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο ο κατηγορούμενος 2 απάντησε, «Αφήστε μας να φύουμε εν μας λυπάστε;» ενώ ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «σε παρακαλώ άφησμε να φύω εν Χριστούγεννα». Αμέσως ο ΜΚ1 τους συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα και αφού τους εξήγησε τους λόγους της σύλληψης τους, τούς επέστησε την προσοχή τους στο νόμο. Τότε ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «άφησμε να φύω» και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «είμαι άνεργος δεν έχω λεφτά΄. Ο ΜΚ1 ερεύνησε την βαλίτσα που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος 1 και εντόπισε εντός αυτής δύο νάιλον αεροστεγείς συσκευασίες. Η μία εκ των δύο ήταν διαφανής και ήταν ευδιάκριτο ότι εντός αυτής υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ακολούθως ο ΜΚ1 υπέδειξε τις συσκευασίες στους δύο κατηγορούμενους και τους πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη η κατοχή της οποίας απαγορευόταν από το νόμο. Τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και ο κατηγορούμενος 1 απάντησε, «εν χόρτο ρε φίλε εννε κόκα άφησμε να φύω και εν Χριστούγεννα», ενώ ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «εκάμαμε λάθος». Την 24/12/2016 ο ΜΚ8 και ο ΜΚ5 ερεύνησαν την οικία του κατηγορούμενου 1 κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης. Κατά την έρευνα εντοπίστηκε πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού μέσα σε ένα γυάλινο διαφανές δοχείο με πράσινο πώμα ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Ο ΜΚ8 το υπέδειξε στον κατηγορούμενο 1 τον ενημέρωσε για την παράνομη κατοχή της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης η οποία διαπιστώθηκε ότι ήταν κάνναβη και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Αυτός απάντησε «τούτο ενει μόνο». Στη συνέχεια και η ώρα 02:15 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο ΜΚ11 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε «Έπραξα αυτά τα αδικήματα γιατί έχω οικονομικά προβλήματα και εν είχα να φάω». Στην κατάθεση του που έδωσε ο κατηγορούμενος 1 στην αστυνομία ανέφερε περαιτέρω ότι ήταν χρήστης κάνναβης και έκανε χρήση καθημερινά. Οι ναρκωτικές ουσίες οι οποίες ανευρέθηκαν στην κατοχή των δύο κατηγορουμένων αλλά και στην οικία του κατηγορούμενου 1 εξετάσθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους και διαπιστώθηκε ότι ήταν κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 4 κιλών και 556.4 γραμμαρίων. Οι ναρκωτικές ουσίες οι οποίες ανευρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου 1 ήταν κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη συνολικού βάρους 4.86 γραμμαρίων. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν είχαν άδεια από τον Υπουργό Υγείας για να κατέχουν τις άνω ναρκωτικές ουσίες. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου 1 αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του, επικαλέσθηκε τις οικογενειακές και προσωπικές του συνθήκες, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στις δυσκολίες που αυτός αντιμετώπισε κατά την εφηβική του ηλικία και συνεχίζει να αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οι σχέσεις του με τους γονείς του δεν ήταν καλές λόγω της απόδοσης του στο σχολείο. Όταν έμεινε ανεξεταστέος στην πρώτη λυκείου οι γονείς του τον απέρριψαν και στη συνέχεια δεν υπηρέτησε την Εθνική Φρουρά. Ο κατηγορούμενος 1 «αποτραβήχτηκε» από αυτούς και αποφάσισε να συγκατοικήσει με τον ηλικιωμένο παππού του. Τόνισε μεταξύ άλλων την άσχημη οικονομική του κατάσταση, που ήταν ένας από τους καταλυτικούς παράγοντες που τον ώθησε να αδικοπραγήσει, το νεαρό της ηλικίας του και το λευκό ποινικό του μητρώο. Έδωσε επίσης έμφαση στη συνεργασία του με την αστυνομία και συγκεκριμένα στο γεγονός ότι αυτός προέβη σε θεληματική κατάθεση, στη γραπτή συγκατάθεσή του να γίνει έρευνα στην οικία του και στην άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Επικαλέστηκε επίσης προς όφελος του το γεγονός ότι αυτός ζήτησε να ενταχθεί σε ειδικό πρόγραμμα απεξάρτησης. Τόνισε επίσης ότι η περίπτωση του κατηγορουμένου 1 διαφέρει από την περίπτωση του εμπόρου ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν απλώς ο μεταφορέας των ναρκωτικών ουσιών και δεν ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης επιχείρησης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 2 κατά την αγόρευσή του ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη ο μειωμένος ρόλος του πελάτη του στην όλη επιχείρηση. Ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη μέρα, 23.12.2016, ενώ ο κατηγορούμενος 2 εργαζόταν δέχθηκε αριθμό κλήσεων από το κινητό τηλέφωνο του κατηγορουμένου 1, με τον οποίο ήταν φίλοι για χρόνια. Όταν αντιλήφθηκε ότι είχε αριθμό αναπάντητων κλήσεων από το συγκεκριμένο πρόσωπο, τού τηλεφώνησε ο ίδιος. Κατά την τηλεφωνική συνδιάλεξη, ο κατηγορούμενος 1 τού ζήτησε να δανειστεί τη μοτοσυκλέτα του, «γιατί ήθελε να κάνει μια δουλειά» καθότι η δική του μοτοσυκλέτα είχε βλάβη στα φώτα και δεν μπορούσε να την οδηγήσει νύχτα. Ο κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε αρχικά να του παραχωρήσει την μοτοσυκλέτα του, ωστόσο μετά από συζήτηση προθυμοποιήθηκε να πηγαίνει πλάι-πλάι με τον κατηγορούμενο 1 ώστε να μπορεί να οδηγήσει ο κατηγορούμενος 1 την δική του μοτοσυκλέτα στο σκοτάδι της νύχτας. Ο κατηγορούμενος 1 εξήγησε στον κατηγορούμενο 2 ότι η εν λόγω δουλειά αφορούσε ναρκωτικά και πιο συγκεκριμένα κάνναβη και ότι θα έδινε και στον ίδιο κάποιο χρηματικό ποσό, ωστόσο δεν του αποκάλυψε την ακριβή ποσότητα. Ο κατηγορούμενος 2 δεν γνώριζε την ακριβή ποσότητα των ναρκωτικών που θα μεταφερόταν όπως επίσης το ύψος του χρηματικού ποσού που θα λάμβανε αυτός. Λίγο πριν τις 8:00 μ.μ. ο κατηγορούμενος 2 έφυγε από την εργασία του και συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι η εμπλοκή του κατηγορουμένου 2 στην παράνομη επιχείρηση ήταν 'τυχαία'. Ενεπλάκη καθότι τα φώτα της μοτοσυκλέτας του κατηγορουμένου 1 δεν λειτουργούσαν. Πληροφορήθηκε για την παράνομη επιχείρηση λίγη μόνο ώρα πριν την τέλεση των αδικημάτων και ενεργώντας παρορμητικά και επιπόλαια δίχως να αναλογιστεί τις συνέπειες των πράξεων του, συμφώνησε όπως λάβει μέρος στην παράνομη μεταφορά. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής συμφώνησε με τα πιο πάνω γεγονότα. Ο κ. Αρμεύτης κάλεσε επίσης το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου 2 και ιδιαίτερα το γεγονός ότι ήταν ορφανός από πατέρα από την ηλικία των 10 ετών ως επίσης και τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει έκτοτε. Τόνισε και αυτός το πολύ νεαρό της ηλικίας του πελάτη του, ο κατηγορούμενος 2 κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 19 ετών, ως επίσης και το λευκό ποινικό μητρώο του. Βαρύτητα δόθηκε και στη συνεργασία του κατηγορουμένου 2 με τις διωκτικές αρχές και την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, στοιχεία που εκφράζουν την ειλικρινή μεταμέλεια του. Τέλος, εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να ανασταλεί, έχοντας υπόψη τις προσωπικές του συνθήκες. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Επισημαίνουμε ότι για το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β, όπως είναι η κάνναβη, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου. Τα τελευταία χρόνια διακινούνται στη χώρα μας μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Τα ναρκωτικά αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας[1] και η ανάγκη προστασίας της από τον κίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα, μέσα από τις αποφάσεις του, την ανάγκη επιβολής αυστηρότερων ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών που να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών[2]. Οι ποινές που επιβάλλονται πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτο, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση[3]. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους[4]. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη τη μεγάλη συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα. Για το θέμα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσεως, που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον μας. Η πρόθεση αποκόμισης κέρδους καθορίζει και τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής[5]. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών[6]. Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι κατείχαν αρκετά μεγάλη ποσότητα, ήτοι 4 κιλά και 556,4 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Επισημαίνουμε όμως στο σημείο αυτό ότι η κάνναβη δεν θεωρείται από τα πλέον σκληρά ναρκωτικά, εξ ου και συγκαταλέγεται στην κατηγορία Β. Σε σχέση με το ρόλο του κατηγορουμένου 1, παρατηρούμε ότι αυτός δεν ήταν, με βάση τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας, ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης, η εμπλοκή του περιοριζόταν στη μεταφορά της παράνομης ουσίας. Ακόμη πιο περιορισμένος ήταν ο ρόλος του κατηγορουμένου 2, ο οποίος συγκατετέθηκε να βοηθήσει το φίλο του, κατηγορούμενο 1 στη μεταφορά της παράνομης ουσίας λόγω της βλάβης των φώτων της μοτοσυκλέτας του τελευταίου, χωρίς να γνωρίζει την ακριβή ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών ουσιών. Επισημαίνουμε όμως ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου 2 δεν περιορίσθηκε στο να συνοδεύει τον κατηγορούμενο 1 με τη μοτοσυκλέτα του μέσα στο σκοτάδι, ως ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή και με τα οποία συμφώνησε και η Υπεράσπιση, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε να βοηθήσει τον φίλο του, κατηγορούμενο 1, στη μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών έναντι αμοιβής και ότι όταν έφθασαν στο χώρο, κατέβηκε από τη μοτοσυκλέττα του και κατευθύνθηκε πεζός, μαζί με τον κατηγορούμενο 1, στο σημείο όπου ήταν κρυμμένες οι ναρκωτικές ουσίες. Όταν δε ανακόπηκε από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν ο κατηγορούμενος 2 ήταν μαζί με τον κατηγορούμενο 1 και είχε ο καθένας τους στον ώμο του από μια αθλητική τσάντα. Υπενθυμίζουμε ότι μέσα στην αθλητική τσάντα που κρατούσε ο κατηγορούμενος 1 εντοπίσθηκαν συσκευασίες με ξηρή φυτική ύλη κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο ρόλος των δύο κατηγορουμένων, ιδιαίτερα του κατηγορουμένου 2, δεν ήταν ο πλέον σημαντικός στην όλη επιχείρηση, αλλά σίγουρα δεν ήταν αμελητέος. Η συμμετοχή και των δύο στην παράνομη επιχείρηση απετέλεσε έναν από τους αναγκαίους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης επικαλέσθηκε μεταξύ άλλων την άγνοια του κατηγορουμένου 2 σε σχέση με την ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών ουσιών. Αναγνωρίζουμε ότι η άγνοια ενός κατηγορουμένου αναφορικά με το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα[7], κατά πόσο όμως θα δοθεί ή όχι βαρύτητα στο συγκεκριμένο παράγοντα και ο βαθμός βαρύτητας που θα του αποδοθεί στο τέλος, κρίνεται με βάση όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Παρόμοιο θέμα απασχόλησε το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Edward Bilinski[8]. Σε εκείνη την υπόθεση ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της εισαγωγής τριών κιλών ηρωίνης. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής του επικαλέσθηκε μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος πίστευε ότι εκείνο που εισήγαγε ήταν κάνναβη και όχι ηρωίνη. Ο πρωτόδικος δικαστής θεώρησε ότι το πιο πάνω γεγονός δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας και τόνισε ότι ήταν άσχετο (irrelevant) για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Η πιο πάνω κατάληξη ανατράπηκε κατ' έφεση. Το Εφετείο θεώρησε ότι η αντίληψη του κατηγορουμένου σε σχέση με το είδος των ναρκωτικών ήταν παράγοντας που θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη και παρατήρησε ότι θα έπρεπε να συνεκτιμηθεί με τα υπόλοιπα γεγονότα της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένου και του βαθμού επιμέλειας που επέδειξε ο δράστης. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα αυτούσιο: «We are of the view that the defendant's belief in these circumstances is relevant to punishment and that the man who believes he is importing cannabis is indeed less culpable than he who knows it to be heroin. It should be said that Steyn J. was apparently not referred to any authority on the point. To what extent the punishment should be mitigated by this factor will obviously depend upon all the circumstances, amongst them being the degree of care exercised by the defendant». Το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη την παραδοχή του κατηγορουμένου, τη συνεργασία του με την αστυνομία ως επίσης την αντίληψη του σε σχέση με το είδος των ναρκωτικών, μείωσε την ποινή του κατά ένα τρίτο, ήτοι από δώδεκα έτη φυλάκισης σε οκτώ. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν γνώριζε την ακριβή ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών ουσιών σε συνδυασμό με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτός ενεπλάκη στη παράνομη επιχείρηση και ιδιαίτερα το γεγονός ότι όλα τα γεγονότα διαδραματίσθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας δεν είναι όμως εξέχουσας σημασίας. Μετριαστικό παράγοντα αποτελεί και η συνεργασία των δύο κατηγορουμένων με την αστυνομία, αμφότεροι έδωσαν θεληματικές καταθέσεις ενώ ο κατηγορούμενος 1 έδωσε και γραπτή συγκατάθεση στην Αστυνομία για να ερευνηθεί η κατοικία του. Βαρύτητα θα δώσουμε και στην παραδοχή των δύο κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα πρέπει όμως ταυτόχρονα να σημειώσουμε ότι ο συσχετισμός τους με τα υπό κρίση αδικήματα δεν θα ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο για τις ανακριτικές αρχές, καθότι τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν τους ανέκοψαν στο σημείο όπου βρισκόντουσαν τα ναρκωτικά και ότι ο κατηγορούμενος 1 πρόλαβε και έβαλε μέσα στη τσάντα που κουβαλούσε κάποια ποσότητα κάνναβης. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Raymond Elias Ghafari v Aστυνομίας[9], επί του συγκεκριμένου ζητήματος λέχθηκαν τα εξής: «Η νομολογία έχει βέβαια αναγνωρίσει ότι η παραδοχή ενοχής και η μεταμέλεια αποτελούν ελαφρυντικούς παράγοντες. Ωστόσο ο κανόνας αυτός δεν είναι απόλυτος. Πρέπει να εξετάζεται υπό το φως των περιστάσεων της συγκεκριμένης υπόθεσης. Αν π.χ. ένας συλληφθεί «επ' αυτοφώρω» - όπως είναι εδώ η περίπτωση - η παραδοχή δεν οδηγεί σε μείωση της ποινής του, όπως θα οδηγούσε στην περίπτωση κατηγορούμενου του οποίου η απόδειξη της ενοχής είναι δύσκολη ή προβληματική (Ieronymides v. Republic
(1982)2 C.L.R. 258, 273). Όπου δε υπάρχει συντριπτική μαρτυρία για την ενοχή του κατηγορουμένου το Δικαστήριο μπορεί ακόμη να μη λάβει υπόψη την παραδοχή και να επιβάλει την ποινή η οποία αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος (R. v. Hastings
(1996)1 Cr. App. R. (S) 167 C.A. και R. v. Landy 16 Cr. App. R. (S) 908 C.A.)». Έχοντας τούτο υπόψη, αναγνωρίζουμε πάντως ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στη ποινή καθότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης και είναι απτό στοιχείο της ειλικρινούς μεταμέλειας του. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας[10]. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των δύο κατηγορουμένων, όπως μας τις περιέγραψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους και ως αναγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο των οποίων συνοψίζουμε. Ο κατηγορούμενος 1 πριν τη σύλληψη του διέμενε μόνος του σε κατοικία που ανήκει στον παππού του. Δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Εργάστηκε ως ηλεκτροκολλητής, μάγειρας και υπάλληλος σε επιχείρηση «car wash». Άρχισε τη χρήση κάνναβης σε «μικρότερη ηλικία». Μετά τον εγκλεισμό του στις Κεντρικές Φυλακές, έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο πιστοποιητικά που αφορούν τον κατηγορούμενο 1 Τεκμήρια Α και Β. Το Τεκμήριο Α είναι ιατρική βεβαίωση που υπογράφεται από τη ψυχίατρο Αγάθη Βαλανίδου που εργάζεται στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Σύμφωνα με την πιο πάνω βεβαίωση ο κατηγορούμενος 1 έχει ενταχθεί την 3.4.2017 στο πρόγραμμα απεξάρτησης και έκτοτε «συνεχίζει συστηματικά στην εργασία». Το Τεκμήριο Β είναι ιατρική βεβαίωση του ψυχιάτρου Αργύρη Αργυρίου ημερομηνίας 5.9.
- Σύμφωνα με την πιο πάνω βεβαίωση, ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος γεννήθηκε 12.9.1994, παρακολουθείτο από τη συγκεκριμένη ψυχίατρο λόγω «ουσιοεξάρτησης, κατάθλιψης και διαταραχή της προσωπικότητας». Ο κατηγορούμενος 1 είχε προσπαθήσει, με βάση πάντα την πιο πάνω βεβαίωση, την περασμένη διετία να ενταχθεί σε προγράμματα απεξάρτησης, κάτι που δεν κατέστη δυνατό λόγω της συναισθηματικής του αστάθειας, της κατάθλιψης και των αρνητικών οικογενειακών καταστάσεων. Το ιστορικό της ψυχικής του υγείας και η εξάρτηση του σε ουσίες, «. χρήζουν συστηματικής παρακολούθησης και θεραπείας σε οικείο περιβάλλον και σε δομημένο θεραπευτικό πρόγραμμα εκτός φυλακής». Ο κατηγορούμενος 2 είναι ορφανός από πατέρα, ο πατέρα το απεβίωσε πριν 11 περίπου χρόνια όταν αυτός ήταν 9 ετών περίπου. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 20 ετών. Τη φροντίδα του ιδίου και του μικρότερου αδελφού του ανέλαβε η μητέρα τους η οποία εργαζόταν πρόσφατα ως καθαρίστρια. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι τη Β΄ λυκείου, έμεινε όμως στάσιμος δύο φορές και ως εκ τούτου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά, αντιμετώπισε όμως και εκεί πρόβλημα προσαρμογής με αποτέλεσμα να του δοθεί αναστολή. Έκτοτε και μέχρι τη σύλληψη του εργαζόταν σε φρουταγορά. Άρχισε τη χρήση κάνναβης σε ηλικία 16 ετών. Μετά τον εγκλεισμό του στις Κεντρικές Φυλακές εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης ενώ παρακολουθείται και από εργασιοθεραπεύτρια. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν τρία έγγραφα τα οποία αφορούν την ψυχική κατάσταση του εν λόγω κατηγορούμενου, πρόκειται για τα Τεκμήρια Δ, Ε, Στ και Ζ. Το Τεκμήριο Δ τιτλοφορείται ως «Ψυχολογική Αναφορά» και υπογράφεται από τον Μιχάλη Πυργά, Κλινικό Ψυχολόγο. Το έγγραφο φέρει ημερομηνία 23.06.2007 και ετοιμάστηκε μετά από αίτημα του νομικού συμβούλου του Κατηγορούμενου
- Ο Μιχάλης Πυργά, με βάση τα όσα αναγράφονται στην έκθεση του, παρακολουθεί τον κατηγορούμενο 2 από το 2007, όταν αυτός ήταν 10 ετών, με αφορμή την απώλεια του πατέρα του. Ο κατηγορούμενος 2 παρουσίαζε από μικρό παιδί ψυχοσυναισθηματικές δυσκολίες και προβλήματα συμπεριφοράς τα οποία οφείλονταν στην απώλεια του πατέρα του με τον οποίο ήταν πολύ συνδεδεμένος. Με την πάροδο του χρόνου τα προβλήματα στη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 2 συνεχίστηκαν και αυξήθηκαν. Οι κλινικές συνεδρίες διακόπηκαν λόγω οικονομικής δυσχέρειας της οικογένειας. Έκτοτε ο ψυχολόγος δεν είχε την ευκαιρία να αξιολογήσει τον κατηγορούμενο
- Έλαβε το ιστορικό του από τη μητέρα του και κατέληξε ότι αυτός παρουσιάζει «νηπενθές πένθος». Πρόκειται για μία ψυχική κατάσταση η οποία δεν επιτρέπει το πένθος. Στην έκθεση του αναφέρει καταληκτικά και τα πιο κάτω τα οποία θεωρούμε σκόπιμο όπως παραθέσουμε αυτούσια: «
- Υποθέτω ότι οι εκδραματήσεις του (π.χ. οδικά τροχαία ατυχήματα, ανάμειξη με άτομα που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών, ευερεθιστότητα) είναι ενδοψυχικές εκφορτίσεις που λειτουργούν σαν παραπέτασμα καπνού για να καλύψουν την ανέκφραστη ψυχική οδύνη, την απελπισία και την απόγνωση του κ. Σπύρου.
- Η έντονη καταθλιπτική συμπτωματολογία που πυροδοτήθηκε καθώς ο κ. Σπύρου τελούσε υπό κράτηση και οδήγησε στη νοσηλεία του στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτή την υπόθεση.
- Ο κ. Σπύρου πιθανώς να βοηθηθεί από φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία εντός του σωφρονιστικού ιδρύματος.» Το Τεκμήριο Στ είναι πιστοποιητικό που ετοιμάστηκε από το ψυχίατρο Βασίλη Χ"Βασίλη την 11.5.2017 ο οποίος εξέτασε τον κατηγορούμενο την 27.12.2016 και 29.12.2016 ενόσω αυτός βρισκόταν υπό κράτηση. Κατά την εξέταση ο πιο πάνω ψυχίατρος διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος παρουσίαζε, μεταξύ άλλων, έντονη θλίψη, απαισιοδοξία και είχε σκέψεις να κάνει κακό στον εαυτό του. Ο κατηγορούμενος 2 νοσηλεύτηκε για μικρή χρονική περίοδο στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας από την 29.12.2016 μέχρι την 4.1.
- Σχετική είναι η ιατρική βεβαίωση Τεκμήριο Ε. Σύμφωνα με την πιο πάνω βεβαίωση η νοσηλεία του στο πιο πάνω Νοσοκομείο κατέστη αναγκαία λόγω «οξείας αντίδρασης στο στρες». Σύμφωνα με την ίδια βεβαίωση «απολύθηκε με σταθερή ψυχική κατάσταση και χωρίς πρόθεση να βλάψει εαυτόν ή τρίτους». Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από την υπεράσπιση του κατηγορουμένου 1 στο γεγονός ότι αυτός ήταν κατά τον επίδικο χρόνο σε άσχημη οικονομική κατάσταση και ήταν κάτω από αυτές τις συνθήκες, που αποδέχθηκε να μεταφέρει τις παράνομες ναρκωτικές ουσίες. Η οικονομική κατάσταση ενός κατηγορουμένου είναι οριακής σημασίας, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, στον καθορισμό της ποινής[11]. Η πείρα καταδεικνύει ότι οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν συνήθως συνεργάτες άτομα ευάλωτα που έχουν άμεση οικονομική ανάγκη, όπως η περίπτωση του κατηγορουμένου
- Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 δεν μπορούν να αφεθούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής που σε υποθέσεις ναρκωτικών είναι δεδομένη. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Παναγιώτης Μακρή ν Δημοκρατίας[12] «όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του παραβάτη δεν είναι, σύμφωνα με τη νομολογία μας, βαρύνουσας σημασίας σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ενόψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών. Σχετική είναι η απόφαση Λουκάς Μιχαήλ ν Δημοκρατίας[13]. Από την άλλη όμως, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου που μαζί με την παραδοχή και τη μεταμέλεια του διαδραματίζουν το δικό τους ρόλο στον καθορισμό της ορθής ποινής και δεν πρέπει να παραβλέπονται[14]. Ως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Reza Salaryand και Αστυνομία[15], «... η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της ποινής». Αξιολογώντας το σύνολο των προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων των δύο κατηγορουμένων, μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των περιστατικών της υπόθεσης σε συνάρτηση πάντοτε με το μέγεθος της εγκληματικής τους συμπεριφοράς[16], κρίνουμε ότι θα πρέπει να αποδοθεί σε αυτές βαρύτητα όχι όμως τέτοιας έκτασης που θα εξουδετερώσει τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στο νεαρό της ηλικίας τους σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό τους μητρώο. Υπενθυμίζουμε ότι κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο κατηγορούμενος 1 ήταν 22 ετών και ο κατηγορούμενος 2, 19 ετών. Ως εξάγεται από τη νομολογία μας, άτομα αυτής της ηλικίας χαρακτηρίζονται ως «νεαρά πρόσωπα». Ενδεικτική είναι και η πρόνοια του άρθρου 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί για ευνοϊκότερη μεταχείριση προσώπων που δεν έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους. Επισημαίνουμε βέβαια ότι οι πρόνοιες του άρθρου 30 δεν τίθενται σε εφαρμογή στην υπό κρίση υπόθεση καθότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, μετά από παραδοχή, στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Η επιμέτρηση της ποινής είναι διαδικασία εξισορρόπησης όλων των πιο πάνω παραγόντων. Οι προηγούμενες αποφάσεις είναι καθοδηγητικές αλλά όχι καθοριστικής σημασίας. Η κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην απόφαση Μιχαήλ ν Δημοκρατίας[17] το Ανώτατο Δικαστήριο διά του Νικήτα Δ., σημείωσε σχετικά τα πιο κάτω: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γιαυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοϊνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. ......................................... Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο.» Παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιες αποφάσεις όπου επιβλήθηκαν ποινές σε αδικήματα που αφορούσαν παρόμοιες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Β. Στην Soleimani ν Αστυνομίας[18] το εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό πρόσωπο ηλικίας 26 ετών που παραδέχθηκε το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού περίπου ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν Δημοκρατίας[19] το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης των 11 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα για το αδίκημα της κατοχής 6 κιλών περίπου κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε 8 έτη φυλάκισης. Το Εφετείο έλαβε υπόψη τις τραγικές προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν Δημοκρατίας[20] ο κατηγορούμενος ηλικίας 26 ετών βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 3 κιλών περίπου κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη. Το Εφετείο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 5 ετών που του είχε επιβληθεί πρωτόδικα, έκρινε ότι αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις ορθή και δίκαιη. Μετά από μελέτη και περίσκεψη καταλήξαμε ότι η μόνη κατάλληλη και αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ανεπαρκής. Οι προσωπικές συνθήκες των δύο κατηγορουμένων, το νεαρό της ηλικίας τους, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, η συνεργασία τους με την αστυνομία ως την περιγράψαμε πιο πάνω, η άμεση παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και η μεταμέλεια τους, οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα καθώς και όλα τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές τις οποίες και επιβάλλουμε: Κατηγορία 4: Κατηγορούμενος 1: 4 έτη φυλάκισης Κατηγορούμενος 2: 3 έτη φυλάκισης Κατηγορία 5: Κατηγορούμενος 1: 2 μήνες φυλάκισης Κατηγορία 6: Κατηγορούμενος 1: 1 μήνα φυλάκισης Στην κατηγορία 3 δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στην κατηγορία 4 στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή. Οι ποινές φυλάκισης του κατηγορούμενου 1 να συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση, ήτοι από 23.12.2016 Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2 εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που επιβληθεί στον πελάτη του ποινή φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να ανασταλεί. Η αναστολή δικαιολογείται, σύμφωνα πάντα με τον ευπαίδευτο συνήγορο, «από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου». Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε των πιο πάνω Νόμο του 1972 η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Ενόψει λοιπόν της πιο πάνω κατάληξής μας σε σχέση με την ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2, θα εξετάσουμε στη συνέχεια εάν αυτή θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλεί, δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, ως η εισήγηση του συνηγόρου του. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 ΑΑΔ 373). Οι αρχές δε για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπομε ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 ΑΑΔ 1, και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 ΑΑΔ 303. Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 ΑΑΔ 161, παρατίθενται τα κριτήρια που εξετάζονται από το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Συγκεκριμένα υιοθέτησε τα όσα ίσχυαν πριν την τροποποίηση του Ν.95/72 με τον Νόμο Ν.41/97 και καθόρισε ταύτα ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41
(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας.» Το αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος 2 είναι πολύ σοβαρό. Ο ρόλος του ήταν πιο περιορισμένος από αυτόν του κατηγορούμενου 1, δεν παύει να είναι όμως σημαντικός. Συνέδραμε ουσιαστικώς στη μεταφορά ναρκωτικών έναντι χρηματικής αμοιβής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 930 : «Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Στην προκείμενη περίπτωση, το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι παρά το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και τη διαγωγή την οποία επέδειξε μετά τη διάπραξη του αδικήματος, τα περιστατικά της υπόθεσης είναι τόσο σοβαρά που δεν δικαιολογείτο η αναστολή της επιβληθείσας ποινής. Η προσέγγιση του Κακουργιοδικείου είναι ορθή και πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη νομολογία. Δεν θεωρούμε ότι δικαιολογείται παρέμβασή μας στον τρόπο που άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια. Η επιείκεια του Δικαστηρίου στην προκείμενη περίπτωση εξαντλείται στο ύψος της επιβληθείσας ποινής αφού η σοβαρότητα των περιστάσεων του αδικήματος είναι τέτοιου βαθμού που δεν επιτρέπει την αναστολή της ποινής παρά τις προσωπικές περιστάσεις του εφεσείοντα και την απουσία ενδείξεων για επανάληψη παρόμοιας συμπεριφοράς μελλοντικά.» Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2, αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες οι οποίοι ομού με τους λοιπούς ελαφρυντικούς παράγοντες, ήδη λήφθηκαν υπόψη και προσμέτρησαν δεόντως στην απόφαση για το ύψος της ποινής και συνεπώς κρίνουμε ότι δεν μεταβάλλουν τα δεδομένα της υπόθεσης στα πλαίσια εξέτασης θέματος αναστολής. Όσον αφορά τις όποιες συνέπειες στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες τoυ κατηγορούμενου, δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι είναι τέτοιες που δικαιολογούν την εισήγηση του συνηγόρου του. Ως εκ των ανωτέρω καταλήγουμε ότι από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου 2, δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της ποινής. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2 είναι άμεση. Διατάσσεται η δήμευση και η καταστροφή των κατασχεθέντων ναρκωτικών. (Υπ.) ............. Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β [1] Σύμκαση ν Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ σελ. 27-28. [2] Kayvrandokht Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359. [3] Βλέπετε σχετικά Πισκόπου και Δημοκρατία
(1999)2 ΑΑΔ 342, 351. [4] Μιχαήλ ν Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 577. [5] Γενικός Εισαγγελέας ν Σακ
(2005)2 ΑΑΔ 377. [6] (Βλέπετε σχετικά Esper και Δημοκρατία
(1972)2 ΑΑΔ 73, Moussa και Δημοκρατία
(1992)2 ΑΑΔ 320 και Μallouk v Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711). [7] Warner v Metropolitan Police Commr [1969] 2 A.C. 256. [8]
(1988)86 Cr. App. R. [9]
(2001)2 ΑΑΔ 442. [10]
(2002)2 ΑΑΔ 28. [11] Andrei Marius v Δημοκρατίας Π.Ε.155/14, 27.5.15 και Jovanovic v Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635. [12] Ποινική έφεση 33/12, ημερομηνίας 15.1.2013 [13]
(1999)2 ΑΑΔ 577. [14] Παναγιώτου ν Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478. [15]
(2003)2 ΑΑΔ 540, 544. [16] Γ.Ε. και Αναστασίου
(2005)2 ΑΑΔ 125. [17]
(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131. [18]
(2006)2 Α.Α.Δ. 476 [19]
(2007)2 Α.Α.Δ. 448 [20] Ποινική Έφεση 187/13 ημερομηνίας 22.5.2014 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο