ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΕΛΙΝΑ ΣΙΑΚΑΛΛΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 21451/14, 25/9/2017

(3)του Ποινικού Κώδικα και άρθρο 19 και 20 Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην 1η κατηγορία και αφού ενεπλάκη σε ατύχημα το οποίο προκάλεσε τραυματισμό της Ανδρούλλας Γραψιά, εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Στην 3η κατηγορία η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κίνδυνου τρίτου μέρους, κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(α)

(5), 38 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος 96

(1)2000 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του τρίτου αδικήματος η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία οδηγούσε το αναφερόμενο όχημα χωρίς να υπάρχει ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους. Στην 4η κατηγορία η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της χρήσης μη εγγεγραμμένου μηχανοκίνητου οχήματος, κατά παράβαση των Καν. 2.4

(1), 9

(1)(β) (ν) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η κατηγορούμενη κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως οι λοιπές κατηγορίες οδηγούσε το αναφερόμενο όχημα, η εγγραφή του οποίου ακυρώθηκε λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας του για τρία συνεχή έτη. Στην 5η κατηγορία η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ άδειας κυκλοφορίας κατά παράβαση των Καν.17

(1)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και Άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86 του 1972 και Νόμος 166/87, όπως τροποποιήθηκαν. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες η κατηγορούμενη 1 οδηγούσε το ίδιο όχημα στον ίδιο τόπο και χρόνο ενώ δεν είχε εκδοθεί για αυτό άδεια κυκλοφορίας. Κατηγορούμενος 2 Ο κατηγορούμενος 2 στην 6η κατηγορία κατηγορείται για το επέτρεψε την χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους κατά παράβαση του άρθρου 2, 3

(1)(β),

(5), 38 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος 96

(1)2000 όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο χρόνο ως τις κατηγορίες που αφορούν την 1η κατηγορούμενη επέτρεψε σε αυτήν να οδηγήσει το αναφερόμενο όχημα στον ίδιο τόπο χωρίς να υπάρχει ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους. Στην 7η κατηγορία ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι επέτρεψε την χρήση μη εγγεγραμμένου οχήματος, κατά παράβαση των Καν. 4

(1), 9

(1)(β) (V) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 166/87. Με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος, κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο χρόνο επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το αναφερόμενο όχημα στον τόπο που αναφέρεται στις λοιπές κατηγορίες, και του οποίου η εγγραφή ακυρώθηκε λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας του για τρία συνεχή έτη. Στην 8η κατηγορία ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι επέτρεψε την χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ άδειας κυκλοφορίας κατά παράβαση των Καν. 17

(1)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του περί μηχανοκίνητων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως νόμου 86 του 1972 και νόμος 166/87 ως τροποποιήθηκαν με την Κ.Δ.Π 189/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο χρόνο επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το αναφερόμενο όχημα στον τόπο που αναφέρεται στις λοιπές κατηγορίες, χωρίς να έχει εκδοθεί για αυτό άδεια κυκλοφορίας, η οποία ήταν ληγμένη από τις 31/12/
2. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 καταχώρησαν μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη των κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε 2 μάρτυρες. Τον Αστ. 2869, Αργύρη Αργυρού (ΜΚ.1) και την Άντρη Γραψιά (ΜΚ.2). Συνολικά κατατέθηκαν 10 τεκμήρια. Ως παραδεκτό τεκμήριο αναφορικά και με την αλήθεια του περιεχομένου του αμφότεροι οι συνήγοροι Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης, κατέθεσαν την γραπτή κατάθεση του μάρτυρα επί του κατηγορητηρίου 2, Αντωνάκη Αντωνίου, Τεκμήριο
3. Από την κατάθεση αυτή προκύπτει ότι ο Αντωνάκης Αντωνίου είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής KPH 235 από τις 21.3.2012, μάρκας Volkswagen τύπου Convertible. Το όχημα αυτό το έδωσε στον γαμπρό του Τώνη Σιακαλλή για να το χρησιμοποιεί η κόρη του Μελίνα. Ο κατηγορούμενος 2 ανέλαβε όλα τα σχετικά με το αυτοκίνητο, δηλαδή ασφάλεια, άδεια κυκλοφορίας, ΜΟΤ και την συντήρηση του. Τελικά το όχημα εγγράφηκε στο όνομα της κατηγορούμενης 1 στις 11/3/
4. Ο ίδιος δεν είχε σχέση με το όχημα αυτό. Μέσα από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής προκύπτει ότι η εκδοχή της αναφορικά με τα αδικήματα έχει ως ακολούθως: Η κατηγορούμενη 1 στις 14/1/2014 στην Λεμεσό και ενώ οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KPH 235 στην οδό Γεώργιου Δροσίνη, και ενώ κινείτο με δυτική κατεύθυνση, αμελώς, συγκρούστηκε με την πεζή Άντρη Γραψιά η οποία κινείτο πεζή εντός του δρόμου με αντίθετη κατεύθυνση κινούμενη στο σημείο σύγκρουσης δίπλα από άλλο όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο. Σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο η κατηγορούμενη 1 και μετά που επήλθε η σύγκρουση εγκατέλειψε την σκηνή χωρίς την παροχή βοήθειας. Περαιτέρω κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο το όχημα που οδηγούσε η κατηγορούμενη δεν καλυπτόταν από ασφάλεια κινδύνου τρίτου μέρους, δεν ήταν εγγεγραμμένο λόγω ακύρωσης της εγγραφής από μη ανανέωση άδειας κυκλοφορίας για 3 έτη και δεν είχε ανανεωμένη άδεια κυκλοφορίας. Ο κατηγορούμενος 2 επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το εν λόγω όχημα. Αστ.2869, Αργύρης Αργυρού (ΜΚ1) Ο ΜΚ 1 υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού από το
5. Στις 14/1/2014 και περί ώρα 19:30 προσήλθε στον σταθμό η ΜΚ2 και κατήγγειλε ότι στις 8:10 την ίδια ημέρα στην οδό Γεώργιου Δροσίνη στην Λεμεσό ενώ ήταν πεζή και περπατούσε στον δρόμο, την κτύπησε αυτοκίνητο μάρκας Volkswagen γκρίζου χρώματος και εγκατέλειψε την σκηνή. Ο ίδιος ανέλαβε την διερεύνηση του δυστυχήματος. H ΜΚ2 τηλεφώνησε την επόμενη μέρα στην τροχαία και ανάφερε τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος που της κτύπησε ως οι KPH
6. Ο ΜΚ1 κατόπιν εξέτασης του σύστημα διαπίστωσε ότι το εν λόγω όχημα ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του Αντωνάκη Αντωνίου και την αποκλειστική ευθύνη για το αυτοκίνητο είχε ο κατηγορούμενος
7. Την ίδια ημέρα επισκέφθηκε με την παραπονούμενη ΜΚ2 τη σκηνή, έλαβε μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) και ακολούθως συμμετρικό (Τεκμήριο 3). Τοποθέτησε σύμφωνα με τις υποδείξεις της ΜΚ2 το σημείο σύγκρουσης με «Χ» και τα οχήματα που σύμφωνα με την παραπονούμενη υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα και από τις 2 πλευρές του δρόμου. Το σχέδιο υποδείχθηκε στην ΜΚ2 και η οποία συμφώνησε με αυτό. Στις 23/3/2014 στην τροχαία Λεμεσού κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους 1 και 2 για τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Ως τεκμήριο 4 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης 1 και ως τεκμήριο 5 την γραπτή κατηγορία ενώ ως τεκμήριο 6 ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 2 και ως τεκμήριο 7 την γραπτή κατηγορία. Την γραπτή κατάθεση της ΜΚ2 την οποία έλαβε ο ίδιος κατέθεσε ως Τεκμήριο
8. Επεξηγώντας το συμμετρικό σχεδιάγραμμα - τεκμήριο 3 ανέφερε ότι απεικονίζεται η οδός Γεώργιου Δροσίνη με πλάτος 6.60 στην πορεία της πεζής - ΜΚ.2, η υποτιθέμενη θέση σταθμευμένων οχημάτων ως επίσης και το σημείο σύγκρουσης, όλα τοποθετημένη καθ' υπόδειξη της ΜΚ
9. Ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος με δυτική κατεύθυνση, μπορείς να κινείσαι προς τα δυτικά ενώ από δυτικά προς ανατολικά δεν επιτρέπεται. Την σκηνή την επισκέφθηκε μετά από 2 μέρες. Η παραπονούμενη του ανέφερε εκτός από τους αριθμούς εγγραφής ότι το όχημα που την κτύπησε είχε στην αριστερή πόρτα βούλωμα και κίτρινη μπογιά. Όταν επισκέφτηκε την κατηγορούμενη ια κατάθεση στην οικία της το επιβεβαίωσε αφού είδε το όχημα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε την σκηνή μετά από 2 ημέρες δεν ίσχυαν τα ίδια δεδομένα με την ημέρα του δυστυχήματος. Όλα τα σημεία που τοποθέτησε τα αναφέρει ως υποτιθέμενα καθότι τα υπέδειξε η παραπονούμενη. Στο πεζοδρόμιο εξ΄ όσων θυμάται δεν είχε φυτεμένα δέντρα ενώ στο σημείο σύγκρουσης (χ) όταν επισκέφθηκε την σκηνή δεν βρήκε κάποια ευρήματα. Ο ίδιος δεν μπορεί να εξηγήσει πως έλαβε χώρα το δυστύχημα παρά μόνο ως του ανέφερε η ίδια η παραπονούμενη. Το σταθμευμένο όχημα πάνω στο πεζοδρόμιο δίπλα από το σημείο σύγκρουσης δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς την θέση του αλλά μπορεί να ήταν και 40 - 50 πόντους πάνω σε αυτό. Η ΜΚ2 υπέδειξε σε αυτόν τον επίδικο δρόμο και τα υποτιθέμενα οχήματα που βρίσκονταν επί του δρόμου. Άντρη Γραψιά, (ΜΚ2) Η παραπονούμενη ΜΚ2 αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της - Τεκμήριο
10. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι την 14/1/2014 περί την 08:10 το πρωί ήταν πεζή και περπατούσε στην οδό Γεώργιου Δροσίνη με ανατολική κατεύθυνση στην νότια πλευρά του δρόμου. Η πρόθεση της ήταν να μεταβεί στην Ελληνική Τράπεζα που ήταν πιο ανατολικά και στα δεξιά της. Περπατούσε μέσα στον δρόμο δίπλα από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Έχει πρόβλημα αλλεργίας και δεν μπορούσε να περπατήσει πάνω στο πεζοδρόμιο λόγω των δέντρων και καθότι το πράσινο την ενοχλεί. Ενώ ήταν έξω από την οικία με αριθμό 17 του δρόμου αυτού ένα αυτοκίνητο ερχόμενο από απέναντι της, την κτύπησε με το αριστερό πίσω μέρος του στο δεξί της πόδι καθότι αντιλήφθηκε ότι θα την κτυπούσε και «κόλλησε» την πλάτη της στο σταθμευμένο όχημα. Κτύπησε με το χέρι της στο γυαλί του αυτοκινήτου αυτού αλλά η οδηγός του, γυναίκα περίπου 60 χρονών, προφανώς δεν κατάλαβε τίποτα και έφυγε. Η ίδια έμεινε για λίγο στο πεζοδρόμιο και τηλεφώνησε στην τροχαία δίδοντας τα στοιχεία του οχήματος που την κτύπησε ενώ μετέβη στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου έλαβε τις πρώτες βοήθειες και απολύθηκε. Είχε γράψει τους αριθμούς εγγραφής σε χαρτάκι, ενώ το όχημα ήταν γκρίζου χρώματος, τύπου hatch - back. Με βάση τα όσα φαίνονται στην κατάθεση της - τεκμήριο 9, η μάρτυρας τηλεφώνησε στην αστυνομία την επόμενη ημέρα για να δώσει τα στοιχεία του αυτοκινήτου. Σύμφωνα με την ίδια θυμόταν ότι η αριστερή πίσω πόρτα του αυτοκινήτου ήταν βουλωμένη και είχε κίτρινη μπογιά. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε στην δεξιά λεκάνη και στο πόδι. Από ακτινογραφίες διαπιστώθηκε μετατόπιση του δίσκου της μέση σ και της οσφυϊκής μοίρας με προβλήματα μέχρι και σήμερα. Επεξήγησε προφορικά εκ νέου πως έλαβε χώρα το δυστύχημα. Το όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο ανάφερε ότι ήταν ένα Peugeot 206, χρώματος πράσινου. Διέκρινε ένα αυτοκίνητο, μάρκας Beetle, σε απόσταση 3 - 4 μέτρα να κατευθύνεται προς την ίδια. Μη έχοντας περιθώριο να κάνει πίσω ή να ανέβει στο πεζοδρόμιο, γύρισε την πλάτη της και ακούμπησε με την μέση της πάνω στο σταθμευμένο Peugeot. Το Beetle ήρθε λοξά και την στρίμωξε στο σταθμευμένο όχημα με το φτερό το αριστερό κτυπώντας την στο δεξί πόδι και στην λεκάνη. Λόγω του ότι σοκαρίστηκε κτύπησε με το χέρι της το παράθυρο του συνοδηγού για να σταματήσει την κυρία η οποία δεν την είδε, ενώ έσκυψε να δει τα πόδια της που βρίσκονταν για να μην περάσει από πάνω της ο τροχός, τότε είδε ότι ο προφυλακτήρας του οχήματος ήταν βουλωμένος και με κίτρινη μπογιά. Το όχημα δεν σταμάτησε και όταν απομακρύνθηκε περίπου 1 μέτρο από αυτή, έβγαλε από την τσάντα της χαρτί και μολύβι και σημείωσε τα νούμερα του οχήματος και το χρώμα. Κάθισε στο πεζοδρόμιο και κάλεσε την τροχαία οπόταν της είπαν να περάσει να δώσει κατάθεση. Όσον αφορά την ηλικία της οδηγού εκείνη την στιγμή από την σύγχυση και τον φόβο μπορεί να έκανε και λάθος γιατί η οδηγός φορούσε γυαλιά τετράγωνα και είχε μαλλιά μέχρι τον ώμο. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2 και στην πρώτη ερώτηση εάν βλέπει εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου την κυρία περίπου 60 ετών που την κτύπησε και οδηγούσε το όχημα απάντησε «Όχι, δεν την βλέπω». Πριν συμβεί το ατύχημα η ίδια πάρκαρε το όχημα της στην ίδια οδό και περπάτησε περί τα 3 με 4 λεπτά. Συγκεκριμενοποίησε ότι το όχημα στο οποίο αναφέρεται έστριψε από την οδό Πέτρου Τσίρου προς την Γεωργίου Δροσίνη και ανέπτυξε ταχύτητα. Η απόσταση ως είπε στην κατάθεση της ήταν γύρω στα 3 με 4 μέτρα. Δεν περπατούσε στο πεζοδρόμιο καθότι υπήρχαν παρκαρισμένα αυτοκίνητα αλλά ήταν στην άκρη του δρόμου. Όταν είδε το όχημα να αναπτύσσει ταχύτητα και βρισκόμενη ήδη στο μέσο του παρκαρισμένου οχήματος δεν είχε άλλη επιλογή να πάει πίσω, να τρέξει και να βγει στο πεζοδρόμιο. Όταν ακούμπησε την πλάτη της στο αυτοκίνητο είχε αρκετό χώρο στον δρόμο για να περάσει το αυτοκίνητο. Δεν έλεγξε τον δρόμο αν έρχονταν αυτοκίνητα πριν εισέλθει γιατί το όχημα αυτό έστριψε εκείνη την ώρα στον δρόμο Δροσίνη με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Είδε το όχημα να εισέρχεται με μεγάλη ταχύτητα ενώ δεν μπορούσε να περπατήσει στο πεζοδρόμιο γιατί το σταθμευμένο όχημα ήταν κατά το ½ σταθμευμένο επ' αυτού και δεν μπορούσε να περάσει. Τα δέντρα που αναφέρει στην κατάθεση της, τα τοποθετεί εντός της οικίας με αρ. 17 τα χαρακτηρίζει ως αιχμηρά και ότι την εμπόδιζαν να περάσει. Όσον αφορά την αναφορά στην σε βουλωμένη πόρτα ανάφερε ότι αρχικά αυτό θεώρησε και ανάφερε στην κατάθεση της όμως αργότερα συνειδητοποίησε ότι ήταν ο προφυλακτήρας βουλωμένος με κίτρινη μπογιά. Επέμεινε δε ότι κτύπησε με το χέρι της το παράθυρο του συνοδηγού αλλά η οδηγός «προφανώς δεν κατάλαβε» και έφυγε. Η ίδια ζήτησε από την αστυνομία να εντοπίσουν την κυρία και να της κάνουν παρατήρηση. Αναφέρθηκε στις σωματικές βλάβες που υπέστη και κατέθεσε και σχετικά έγγραφα ως Τεκμήριο
11. Στην υποβολή ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει κτυπηθεί από την κατηγορούμενη 1 η ΜΚ2 απάντησε «Τι να σας πω.. Το αυτοκίνητο ήταν το συγκεκριμένο. Το άτομο μπορεί να μην ήταν η κοπέλα, όπως είπα ήταν γύρω στα 60, μπορεί να ήταν η κοπέλα γιατί όπως είπα φορούσε γυαλιά και εκείνη την ώρα στην σύγχυση μου και στην προσπάθεια μου να προστατευτώ . το ίδιο θα συνέβαινε και σε εσάς να μην αναγνωρίζετε αν ήταν 60, αν ήταν 20». Το αυτοκίνητο επέμεινε ότι ήταν χρώματος γκρίζου και είναι δίθυρο. Για τους αριθμούς εγγραφής είναι σίγουρη καθότι τους έγραψε σε χαρτί ενώ το είχε φωτογραφίσει και με το κινητό της τηλέφωνο το οποίο όμως έχει καταστραφεί. Εισήγηση αναφορικά με την εκ πρώτης όψεως υπόθεση Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος αυτής, εισηγήθηκε ότι τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο δεν έχουν αποδειχθεί στο στάδιο αυτό και κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει αμφότερους τους κατηγορούμενους. Για τις κατηγορίες 3η, 4η, 5η, 6η, 7η και 8η ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε που να ικανοποιεί τα συστατικά στοιχεία. Όσον αφορά την 1η και 2η κατηγορία σε σχέση με την κατηγορούμενη 1 τόνισε και εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 είναι αντινομική σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ενώ την οδηγό που την κτύπησε δεν την αναγνώρισε εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι καμία αναφορά στις λεπτομέρειες ενέργειας της κατηγορούμενης 1 και πως αυτή συνιστά αμελή οδήγηση. Από την άλλη πλευρά η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε με αναφορά στις κατηγορίες 3 μέχρι και 8 στις καταθέσεις του κατηγορούμενου 2 και την αναφορά του σε μη συμμόρφωση με τα σχετικά έγγραφα ενώ αναφορικά με την λοιπή εισήγηση του συναδέλφου της ανέφερε ότι τα ζητήματα αυτά άπτονται της αξιολόγηση της μαρτυρίας που δεν λαμβάνει χώρα στο στάδιο αυτό. Νομική Πτυχή - Εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Σωρεία απόφάσεων καθορίζουν τις αρχές που εξετάζονται σε αυτό το στάδιο. Παραπέμπω στις υποθέσεις Azinas v. Police

(1981)2 CLR 9, In Re Kakos

(1985)1 CLR 250 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133. Με βάση τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο όταν:

(1)δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και

(2)οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Εκτός της περιπτώσεως στην οποία δεν αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και της περιπτώσεως στην οποία η μαρτυρία είναι τόσο ελλιπής και αδύνατη που δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη, η εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία ως αναιρούσας την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι περιορισμένη. Το έργο του δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής καθότι αυτό αποτελεί έργο κατά το τελικό στάδιο όταν πλέον όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η μαρτυρία που δόθηκε με τη συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. Παραπέμπω επί του προκειμένου στις Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191,198 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Δράκου

(2012)2 ΑΑΔ 851,887. Υπενθυμίζω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά εξετάζει μόνο κατά πόσο αντικειμενικά κρινόμενη η μαρτυρία δικαιολογεί την κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειο της (βλ. R. v. Galbraith

(1981)2 All ER 1060, 1062). Στην Galbraith, η οποία υιοθετήθηκε στην Κυπριακή Νομολογία (βλ. Azinas, Χριστοδούλου και Παναγιώτου) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 1062: «How then should be judge approach a submission of ´no case´?

(1)If there is no evidence that the crime alleged has been committed by the defendant, there is no difficulty. The judge will of course stop the case.

(2)The difficulty arises where there is some evidence but it is of a tenuous character, for example because of inherent weakness or vagueness or because it is inconsistent with other evidence. (

1. a)Where the judge comes to the conclusion that the prosecution evidence, taken at its highest, is such that a jury properly directed could not properly convict upon it, it is his duty, upon a submission being made, to stop the case. (
2. b)Where however the prosecution evidence is such that its strength or weakness depends on the view to be taken of a witness´s reliability, or other matters which are generally speaking within the province of the jury and where on one possible view of the facts there is evidence upon which a jury could properly come to the conclusion that the defendant is guilty, then the judge should allow the matter to be tried by the jury.» Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα σε ελεύθερη μετάφραση: «Πως λοιπόν πρέπει ο δικαστής να προσεγγίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση;

(1)Αν δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το κατ' ισχυρισμόν αδίκημα διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο δεν υπάρχει δυσκολία. Ο δικαστής ασφαλώς θα σταματήσει την υπόθεση.

(2)Η δυσκολία προκύπτει όπου υπάρχει κάποια μαρτυρία, δεν είναι όμως αρκετά ισχυρή, επειδή π.χ. είναι εν γένει αδύνατη ή ασαφής ή επειδή είναι ασυμβίβαστη με άλλη μαρτυρία, (α) Όπου ο δικαστής συμπεραίνει ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, κρινόμενη στο απόγειο της, είναι τέτοια που οι ένορκοι ορθά καθοδηγούμενοι, δεν θα μπορούσαν να καταδικάσουν με βάση αυτή, αποτελεί υποχρέωση του δικαστή, ύστερα από εισήγηση, να σταματήσει την υπόθεση, (β) Όπου όμως η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι τέτοια που η δύναμη ή η αδυναμία της εξαρτάται από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας μάρτυρα ή άλλων ζητημάτων που κρινόμενα γενικά, θα ενέπιπταν στην αρμοδιότητα των ενόρκων και από μια πιθανή θεώρηση των γεγονότων υπάρχει μαρτυρία με βάση την οποία οι ένορκοι θα μπορούσαν να συμπεράνουν ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος, τότε ο δικαστής οφείλει να αφήσει το ζήτημα να αποφασιστεί από τους ενόρκους.» Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 στην προκειμένη περίπτωση αντιμετωπίζουν σωρεία αδικημάτων και κατηγοριών. Τα συστατικά στοιχεία αυτών των αδικημάτων σε κάποιες περιπτώσεις είναι κοινά ενώ αναλόγως διαφοροποιούνται. Έχω διεξέλθει του συνόλου του κατηγορητηρίου και λαμβάνω υπόψη μου τα συστατικά στοιχεία έκαστου αδικήματος που έκαστος εκ των κατηγορουμένων 1 και 2 αντιμετωπίζουν συνδυαζόμενα αυτά με την προσαχθείσα μαρτυρία. Δεν δύναμαι στο στάδιο αυτό, ως η νομολογία καθορίζει να εξετάσω την μαρτυρία από την υποκειμενική της όψη παρά μόνο από την αντικειμενική της σκοπιά. Με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία κυρίως της παραπονούμενης, ΜΚ2, κρίνω ότι ικανοποιούνται τα συστατικά στοιχεία όλων των περιλαμβανομένων στο κατηγορητήριο αδικημάτων για σκοπούς βεβαίως του παρόντος σταδίου και χωρίς να αξιολογώ καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία της ΜΚ2 ή την αποδεικτική αξία και δύναμη της μαρτυρίας που προσήχθη γενικότερα. Η εις βάθος αξιολόγηση και εξέταση της μαρτυρίας δύναται να λάβει χώρα μόνο σε τελικό στάδιο. Με βάση τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη επί του προκειμένου με αναφορά στο εκ πρώτη όψεως στάδιο κρίνω ότι υπάρχει μαρτυρία η οποία δεν παρουσιάζει εγγενή αντινομικότητα σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογούσε απαλλαγή και αθώωση από αυτό το στάδιο. Υπενθυμίζω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά εξετάζει μόνο κατά πόσο αντικειμενικά κρινόμενη η μαρτυρία δικαιολογεί την κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειο της (βλ. R. v. Galbraith

(1981)2 All ER 1060, 1062). Θεωρώ ότι στο στάδιο αυτό έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση από πλευράς της κατηγορούσας αρχής σε σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και 2 και αμφότεροι καλούνται σε απολογία. (Eξηγούνται στους Κατηγορούμενους 1 και 2 τα δικαιώματα τους). (Υπ.)........................................................ Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Interim/ Prima Facie Case/ Negligent driving Αναφορά: Ποινική/ Ενδιάμεση/ Εκ πρώτης όψεως υπόθεση/ Αμελής Οδήγηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο