Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. MARICEL ODICA, Aρ. Υπόθεσης: 19392/15, 15/9/2017

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 5η Ιουλίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στην Λεωφ. Μακαρίου Γ, ενώ διατελούσε σε κατάσταση μέθης, συμπεριφέρετο οχλαγωγικά. 3η κατηγορία για ανησυχία κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 5η Ιουλίου 2015 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσε θόρυβο σε δημόσιο χώρο, δηλαδή, στην Λεωφ. Μακαρίου Γ, με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να οδηγήσει σε ανησυχία τους περιοίκους. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες για την υπεράσπιση του. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Ως ΜΚ1 κατέθεσε η Χριστίνα Διονυσίου. Στις 05/07/15 εκτέλεσε χρέη διερμηνέα σχετικά με την υπόθεση και βοήθησε στη γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου (βλ. τεκμ.2Α & Β). Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της, χωρίς να χρειάζεται κρίνω να λεχθεί κάτι περισσότερο. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο αστυφύλακας 1094 Μάριος Πετάση. Ο μάρτυρας αυτός υιοθέτησε την κατάθεση του (τεκμ.3) και αντεξετάστηκε. Ευθέως δε αναφέρω ότι ήταν σαφής και ειλικρινής ως προς το τι ακριβώς συνέβη την επίδικη ημερομηνία. Θεωρώ δε ότι δεν είχε κανένα λόγο να πει ψέματα. Η αξιοπιστία του εν πάση περιπτώσει κατά την κρίση μου ουδόλως κλονίστηκε από την αντεξέταση του και η ουσία της μαρτυρίας του παρέμεινε αναλλοίωτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε τη δική του εκδοχή για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα την επίδικη ημερομηνία και αντεξετάστηκε. Η υπεράσπιση όμως που προώθησε είναι παντελώς αναξιόπιστη και την απορρίπτω. Κατ' αρχήν ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. Αλλά και επειδή θεωρώ γενικότερα την υπεράσπιση αναξιόπιστη και χωρίς λογική. Επίσης διότι ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια. Συγκεκριμένα : (α) Προκειμένου να αντικρούσει τη θέση του ΜΚ2 ότι η εκπνοή του μύριζε έντονα οινόπνευμα είπε στην κυρίως εξέταση του ότι προηγουμένως στο κέντρο όπου βρισκόταν, η φίλη του έχυσε πάνω στη φανέλα του το ουίσκι. Μάλιστα ισχυρίστηκε στην αντεξέταση του ότι ο αστυνομικός είδε το σημάδι στη φανέλα του. Αυτά όμως τα πολύ ουσιώδη ουδέποτε υποβλήθηκαν στον ΜΚ2 για σχολιασμό, προκειμένου το Δικαστήριο να έχει και την δική του θέση και να μπορεί να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει στην αλήθεια. (β) Επίσης ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΚ2 η θέση ότι στην απέναντι πλευρά του δρόμου τον ανέμεναν οι φίλοι του, Γιολάντα και Βασίλης, στο αυτοκίνητο. Στην αντεξέταση απλά του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν κινείτο εντός του δρόμου ως η περιγραφή του μάρτυρα. Ούτε βεβαίως και ότι μπαίνοντας να διασταυρώσει γύρισε πίσω γιατί σκέφτηκε όταν είδε την αστυνομία ότι θα του έβαζε πρόστιμο. Παρεμβάλλω εδώ εν πάση περιπτώσει ότι η τελευταία αυτή θέση του δεν έχει καμία απολύτως λογική. Αν δεν υπήρχε οτιδήποτε και απλά διασταύρωνε το δρόμο να πάει απέναντι, διερωτάται κανείς με ποια λογική η αστυνομία θα του έβαζε πρόστιμο. Όμως είναι προφανές θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος με ψέματα προσπάθησε να δικαιολογήσει την όλη κατάσταση την επίδικη ημερομηνία. (γ) Ακόμη δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΚ2 ότι στο επίδικο συμβάν τον τραβούσαν με τη βία και τον έριξαν κάτω, του έβαλαν χειροπέδες και μάλιστα πίσω, ούτε ότι την επόμενη μέρα είχε σημάδια στα χέρια και το γόνατο του ήταν κτυπημένο και μάλιστα του έδωσαν χαρτί να πάει στο γιατρό. Παρεμβάλλω εδώ ως δείγμα γενικότερα την αναξιοπιστίας της υπεράσπισης ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 έγινε αποδεκτή ουσιαστικά η θέση που προέβαλε με πάσα ειλικρίνεια ότι δεν του έβαλαν καθόλου χειροπέδες γιατί εκ λάθους δεν είχαν μαζί τους. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, αναφέρθηκαν τα εξής: « Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd

(1087)1 CLR 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ

1. Σημαντική στο θέμα ήταν η προβληθείσα υπεράσπιση περί κακοποίησης του εφεσείοντα. Η θέση αυτή προβλήθηκε όμως για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του εφεσείοντα στις 18.9.09, ενώ κατά τη συνέχιση της κυρίως εξέτασης του Δαμιανού Χατζηχριστοφή, ΜΚ5 στις 27.3.2009, μετά το πέρας της διαδικασίας της δίκης εντός δίκης, η ανακριτική κατάθεση του εφεσείοντα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, χωρίς καμιά ένσταση, στη δε συνοπτική αντεξέταση του, ουδέν τέθηκε από την υπεράσπιση. Ορθά επομένως το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στο σημείο αυτό ως πλήττον την αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής των εφεσειόντων. ..» Εφαρμόζοντας συνεπώς την πιο πάνω αρχή και στη δική μας περίπτωση, κρίνω κατά πρώτον ότι η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω ουσιωδών ισχυρισμών, δεν είναι αποδεκτή. Συνεπώς η σχετική μαρτυρία που αφορά τα πιο πάνω σημεία, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ενώ περαιτέρω κρίνω ότι η αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της Υπεράσπισης, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακριβώς με την μη προβολή εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελίδες 720 -
2. Σημειώνω επίσης ότι γενικότερα η εκδοχή της υπεράσπισης ότι επειδή ο κατηγορούμενος πήγε να διασταυρώσει το δρόμο, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν χωρίς να του πουν τίποτε, στερείται λογικής. Οι αστυνομικοί δεν είχαν κανένα λόγο να τον συλλάβουν αν δεν συνέβαιναν όσα ανέφερε ο ΜΚ2 στη μαρτυρία του. Το γεγονός δε ότι ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα προκύπτει θεωρώ από τη μαρτυρία του γενικότερα. (α) Διότι αν έλεγε αλήθεια, τι πιο απλό και λογικό να έλεγε στους αστυνομικούς όταν έφτασαν ότι τον αναμένουν οι φίλοι του απέναντι στο αυτοκίνητο και να πάει μαζί τους εκεί. Η Υπεράσπιση αρκέστηκε σε γενικές υποβολές στον ΜΚ2, χωρίς όμως ποτέ να του θέσει κάτι τέτοιο. (β) Διερωτάται κανείς γιατί δεν επισκέφθηκε γιατρό εφόσον τραυματίστηκε από τη συμπεριφορά των αστυνομικών αλλά και γιατί δεν κατήγγειλε οπουδήποτε τη βία που κατ' ισχυρισμό ασκήθηκε σε βάρος του και που είχε συνέπεια τον τραυματισμό του. (γ) Επίσης η θέση του ότι δεν του εδόθη η ευκαιρία να πει οτιδήποτε είναι σαφές ότι δεν είναι αληθής αφού με βάση το τεκμ.2 Α & Β προκύπτει ότι είχε τέτοια ευκαιρία. Εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνω ότι εις ουδέν διάβημα προέβη, ούτε παραπονέθηκε σε οποιονδήποτε για οποιοδήποτε θέμα αναφορικά με το επίδικο συμβάν. Καταληκτικά αναφέρω ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, σημειώνω ότι τα ευρήματα μου προκύπτουν από τη μαρτυρία του ΜΚ2 και είναι τα εξής: Στις 05/07/15 και γύρω στις 0430 λήφθηκε μήνυμα ότι στην Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου Γ', παρά το νυχτερινό κέντρο με την ονομασία RICH, υπάρχει κάποιο πρόσωπο το οποίο πιθανόν να είναι μεθυσμένο και εισέρχεται στη μέση του δρόμου. Αμέσως ο ΜΚ2 μετέβηκε μαζί με τον Λοχία 674 του τμήματος του όπου συνάντησαν το πιο πάνω πρόσωπο έξωθεν από το νυχτερινό κέντρο RICH, ο οποίος εισερχόταν μέσα στη μέση του δρόμου με κίνδυνο να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του. Tον κάλεσε να σταματήσει και αφού τον προσέγγισε διαπίστωσε ότι η εκπνοή του μύριζε έντονα οινόπνευμα, τα μάτια του ήταν κόκκινα και τα ρούχα του ήταν ατημέλητα. Του ζήτησε να του αναφέρει το όνομα του στην Αγγλική γλώσσα και να του παρουσιάσει τα στοιχεία του. Του ανέφερε ότι ονομάζεται Μάριο και ότι ο πατέρας του είναι από την Ιταλία και η μητέρα του από τη Ρουμανία και ότι δεν έβρισκε την ταυτότητα του και πιθανόν κάποιος να του την έκλεψε. Στην προσπάθειά τους να συνεννοηθούν με το πιο πάνω πρόσωπο, χωρίς προειδοποίηση, άρχισε να φωνάζει μεγαλοφώνως προκαλώντας ανησυχία. Αμέσως τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραττε δηλαδή της εξακρίβωσης στοιχείων, ανησυχίας και μέθης και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο δεν απάντησε οτιδήποτε. Στη συνέχεια και ώρα 0515 τον συνέλαβε για τα προαναφερόμενα αδικήματα και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στον νόμο απάντησε «I didn't do anything». Ο συλληφθέντας στην προσπάθειά τους να τον τοποθετήσουν με τον Λοχία 674 στο αστυνομικό όχημα αυτός αντιστέκονταν προβάλλοντας αντίσταση με τα πόδια του. Χρησιμοποιώντας υπό τις περιστάσεις ανάλογη βία τον ακινητοποίησαν και τον τοποθέτησαν στο αστυνομικό όχημα όπου εν συνεχεία τον μετέφεραν στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού. Ακολούθως από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι ο συλληφθέντας είναι ο κατηγορούμενος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το αδίκημα της κατηγορίας 1 εδράζεται στο άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο έχει ως ακολούθως: «
3. Όποιος- (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα ή ...... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Είναι σαφές όμως από τη μαρτυρία του ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος δεν του επιτέθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Συνεπώς ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Αυτό που έχει αναφέρει ο ΜΚ2 είναι ότι ο κατηγορούμενος αντιστεκόταν στη σύλληψη του προβάλλοντας αντίσταση με τα πόδια του. Εξ' ου και η ανάλογη βία όπως εξήγησε ήταν να πιάσει τα πόδια του κατηγορούμενου για να μπορέσουν να τον βάλουν στο αστυνομικό όχημα. Με βάση αυτά θεωρώ όμως πως έχει αποδειχθεί το αδίκημα του άρθρου 244(β) του Κεφ.154, το οποίο έχει ως εξής : «
4. Όποιος- ................ (β) επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεμμένα παρεμποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του ή άλλο που παρέχει συνδρομή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης ή ................ είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που προβλέπει το άρθρο 244(β) (και ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας) είναι τα ακόλουθα:
5. Ο κατηγορούμενος να αντιστάθηκε σε όργανο τήρησης της τάξης,
6. Η αντίσταση να έγινε κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του οργάνου τήρησης της τάξης.
7. Επίσης η αντίσταση πρέπει να είναι εσκεμμένη (βλ.Αχτάρ κ.α v Αστυνομίας 2010) 2 Α.Α.Δ.
8. Aναμφίβολα η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου και η εσκεμμένη αντίσταση που προέβαλε στην προσπάθεια των αστυνομικών να τον συλλάβουν για τα αδικήματα που διέπραττε, οι οποίοι βεβαίως κατ' εκείνη τη στιγμή προσπαθούσαν να κάνουν τη δουλειά τους και να εκτελέσουν το καθήκον τους, συνιστά το ρηθέν αδίκημα. Τίθεται συνεπώς θέμα τροποποίησης του κατηγορητηρίου. Το άρθρο 85

(4)του Κεφ.155 έχει ως εξής: « Αν στο τέλος της δίκης το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχτεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα που δεν περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία δεν δύναται να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία καταδικαζόμενος δεν θα υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεαζόταν με αυτό δυσμενώς στην υπεράσπιση του, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο κατηγορίας ή κατηγοριών εναντίον του κατηγορούμενου για τέτοιο ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα, και το Δικαστήριο αποφασίζει για αυτά ωσάν η κατηγορία αυτή ή οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο. » Για την άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 85

(4)του Κεφ. 155 θα πρέπει να συντρέχουν οι εξής τέσσερις προϋποθέσεις (βλ. και σύγγραμμα των κ.κ.Λοϊζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus σελ. 75): Στο τέλος της Δίκης το Δικαστήριο να είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχθεί με μαρτυρία, η διάπραξη αδικήματος από τον Κατηγορούμενο το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. Ο Κατηγορούμενος να μη μπορεί να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Ο Κατηγορούμενος να μην υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. Με άλλα λόγια, η ποινή που προβλέπεται από το Νόμο για το αδίκημα που προστίθεται στο κατηγορητήριο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ποινή που προβλέπεται για το αρχικό αδίκημα. 4. Ο Κατηγορούμενος δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς στην υπεράσπιση του. Σχετικές με την εφαρμογή του άρθρου 85.4 του Ποινικού Κώδικα, είναι και οι υποθέσεις Χρυσοστόμου ν. Αστυνομίας 24 CLR 192, Φορής ν. Δημοκρατίας

(1980)1 ΑΑΔ 152, 177 και Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 458, 466 στις οποίες επαναλήφθηκαν οι πιο πάνω προϋποθέσεις στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για τροποποίηση του κατηγορητηρίου αφού:

1. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της αντίστασης σε όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του και έχουν αποδειχθεί οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος.
2. Δεν είναι δυνατή η καταδίκη του Κατηγορούμενου για το αδίκημα αυτό χωρίς προηγούμενη τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
3. Η ποινή για το αδίκημα αυτό είναι ίδια με αυτή που αντιμετώπιζε με βάση το αδίκημα της 1ης κατηγορίας.
4. Καμία δυσμένεια δεν θα προκληθεί στον Κατηγορούμενο, ο οποίος γνώριζε επακριβώς τη θέση του ΜΚ2 για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η σύλληψη και τον αντεξέτασε μέσω της συνηγόρου του προβάλλοντας τη δική του θέση. Ενόψει των ανωτέρω, τροποποιώ το κατηγορητήριο, με την προσθήκη 4ης κατηγορίας ως εξής : " Έκθεση Αδικήματος Αρ. Κατηγορίας 4 Αντίσταση σε όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
5. Λεπτομέρειες αδικήματος Ο κατηγορούμενος την 5η Ιουλίου 2015 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, εσκεμμένα αντιστάθηκε στον Αστ.1094 Μ.Πετάση και στον Λοχ.674 Δ.Γερολαίμου, στην προσπάθεια τους να τον συλλάβουν κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος τους. " Tο αδίκημα της μέθης, που αφορά η 2η κατηγορία, εδράζεται στο άρθρο 94

(1)του Κεφ.154 το οποίο έχει ως εξής : 94.-

(1)Όποιος σε δημόσια διάβαση ή σε δημόσιο χώρο, είτε είναι κτίριο ή όχι, είναι σε κατάσταση μέθης, συμπεριφέρεται οχλαγωγικά ή χωρίς τάξη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών. Τα συστατικά του στοιχεία είναι πρώτο, κάποιος σε δημόσια διάβαση ή σε δημόσιο χώρο, δεύτερο, ενώ είναι σε κατάσταση μέθης, και, τρίτο, συμπεριφέρεται οχλαγωγικά ή χωρίς τάξη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος, τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' και άρα σε δημόσιο χώρο. Όταν μετέβη δε εκεί ο Μ.Κ.2 διαπίστωσε ότι η εκπνοή του μύριζε έντονα οινόπνευμα, τα μάτια του ήταν κόκκινα και τα ρούχα του ήταν ατημέλητα. Όλα αυτά τα στοιχεία, σε συνάρτηση με τη γενικότερη συμπεριφορά του όπου φαίνεται στα ευρήματα του Δικαστηρίου ανωτέρω και ως γενικότερα περιγράφηκε από τον ΜΚ2, αποδεικνύουν θεωρώ πέραν πάσης αμφιβολίας ότι βρισκόταν σε κατάσταση μέθης. Με βάση αυτά λοιπόν θεωρώ πως το αδίκημα στοιχειοθετείται. Το αδίκημα της ανησυχίας προβλέπεται από το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό του υπό αναφορά άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (βλ. Pitsillos v. The Police

(1966)2CLR 50):

1. Ο κατηγορούμενος να προκαλεί θόρυβο ή ταραχή,
2. Σε δημόσιο χώρο,
3. Κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης,
4. Η πιο πάνω ενέργεια του κατηγορούμενου να γίνεται χωρίς εύλογη αιτία. Όσον αφορά το τι συνιστά δημόσιο χώρο, ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154, όπου προβλέπονται τα ακόλουθα: «δημόσιος χώρος» ή «δημόσιο υποστατικό» περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης, όπου κάθε φορά το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου, είτε χωρίς όρους, είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο ή χώρο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση». Για το αδίκημα της ανησυχίας γενικά βλ. επίσης Ηροδότου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 373 και Νετζιήπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 1. Ο κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση, ευρισκόμενος σε δημόσιο χώρο ως αναφέρθηκε και πιο πάνω, τις πρωινές ώρες της 5ης/7/15, ήταν σε κατάσταση μέθης και συμπεριφερόταν κατά τον τρόπο που φαίνεται στα ευρήματα του Δικαστηρίου. Χωρίς να υπάρχει εύλογη αιτία δε φώναζε μεγαλοφώνως προκαλώντας ανησυχία και εν πάση περιπτώσει προκαλούσε θόρυβο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Επομένως, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν αποδειχθεί. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς αποτελεί κατάληξη μου ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία εις την οποία αθωώνεται, όμως πέτυχε να το πράξει στις κατηγορίες 2, 3 και 4 και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Judgment Αναφορά: Αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως / Μέθη / Ανησυχία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο