Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Πολύκαρπου Γιαννακού, Αρ. Υπόθεσης: 4597/17, 25/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2017:21 ΣΤΟ MONIMO ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Α. Κονή, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4597/17 Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ν. Πολύκαρπου Γιαννακού Kατηγορούμενου Ημερομηνία: 25.10.2017 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Z. Συμεού με κα Κ. Συμεού Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κ. Π. Παύλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αναφορικά με αίτημα για κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει οκτώ κατηγορίες, οι οποίες αφορούν διάρρηξη κατοικίας, κατηγορία 1, κλοπής περιουσίας ιδιοκτησίας του Λένου Πηγασίου αξίας €11.030, κατηγορία 2, κλοπή στρατιωτικού εξοπλισμού μεταξύ των οποίων ήταν και ένα τυφέκιο όπλο, 13 γεμιστήρες και 210 φυσίγγια συνολικής αξίας €7.936,09, κατηγορία 3, κακόβουλης ζημιάς, κατηγορία 4, κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Α, ήτοι ένα τυφέκιο όπλο ΗK 11 με αριθμό 1217637, κατηγορία 5, μεταφορά του πιο πάνω όπλου, κατηγορία 6 και κατοχή και μεταφορά πυρομαχικών, ήτοι 210 πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 7.62 χιλιοστών, κατηγορίες 7 και 8 αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις πιο πάνω κατηγορίες. Η υπόθεση ορίστηκε αρχικά για ακρόαση σήμερα, 25.10.
- Δυστυχώς η ακρόαση σήμερα δεν ξεκίνησε και αναβλήθηκε ούτως ώστε να δοθεί χρόνος τόσο στην Κατηγορούσα Αρχή όσο και στην Υπεράσπιση να προετοιμαστούν κατάλληλα και να προβούν σε παραδεκτά γεγονότα. Έτσι η υπόθεση επαναορίστηκε για ακρόαση την 12.12.
- Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση. Στο πιο πάνω αίτημα έφερε ένσταση ο συνήγορος υπεράσπισης. Η Κατηγορούσα Αρχή στήριξε το αίτημά της στον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του και στην πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής προς στοιχειοθέτηση του αιτήματός του αναφέρθηκε στην σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και στην πιθανότητά καταδίκης του. Παρέπεμψε δε το Δικαστήριο στο μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται στο φάκελο με ιδιαίτερη αναφορά στις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας 1, 3, 6, 8 και 10 τονίζοντας ότι ανευρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου σε τουαλέτα έπιπλο εντός υπνοδωματίου της οικίας ως επίσης ότι σε κατάθεση που λήφθηκε από τον παραπονούμενο, Μ.Κ.1, ο κατηγορούμενος ουδέποτε μετέβηκε προηγουμένως στην οικία του και δεν τον γνωρίζει. Σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων ο εκπρόσωπος έκανε αναφορά σε πέντε προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε την 27.2.1998 στην υπόθεση 35759/97 σε ποινή φυλάκισης τριών ετών για την καλλιέργεια φυτών κάνναβης. Στην πιο πάνω υπόθεση λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση 24980/97 που αφορούσε κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β και κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια. Την 7.4.2015 ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε 2 μήνες φυλάκιση στην υπόθεση 28491/14 σε παρόμοιας φύσης αδίκημα, ήτοι παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β. Την 22.3.2016 καταδικάστηκε στην υπόθεση 13801/13 σε ποινές φυλάκισης από ένα μήνα μέχρι έξι μήνες για τα αδικήματα της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, μεταφορά μάχαιρας και κλοπής. Ένα περίπου μήνα αργότερα και συγκεκριμένα την 12.4.2016 στην υπόθεση 21771/13 καταδικάστηκε σε ποινές φυλάκισης τριών μηνών και σε ποινή προστίμου για τα αδικήματα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ και της μεταφοράς εκρηκτικών υλών, ήτοι φυσιγγίων. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις υποθέσεις 13801/13 και 21771/13 ανεστάλησαν. Ο συνήγορος υπεράσπισης επεσήμανε ότι το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου εντοπίστηκε μόνο σε ένα σημείο και όχι στα υπόλοιπα δεκαπέντε τα οποία εξετάστηκαν για σκοπούς εντοπισμού DNA. Αυτό κατά την άποψη του καταδεικνύει ότι η αποδεικτική δύναμη του μαρτυρικού υλικού σε σχέση με τον πελάτη του είναι πτωχή και επομένως η πιθανότητα καταδίκης του είναι απομακρυσμένη. Στάθηκε ακόμα στο χρόνο που έχει παρέλθει ενώ ο πελάτης του είναι υπό κράτηση σε συνδυασμό με το βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό του. Ανάφερε ακόμη ότι η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής δεν έχει υποδείξει κατά πόσο υπάρχει το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος. Τελειώνοντας ανέφερε την ετοιμότητα του πελάτη του σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος, ως είναι η εισήγηση του, να καταθέσει εγγύηση ύψους €200.000 με αξιόχρεο εγγυητή. Σύμφωνα με το Άρθρο 11.1 του Συντάγματος, ο κανόνας είναι ότι «Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφάλειας». Το δικαίωμα αυτό περιορίζεται μόνο υπό τους όρους που το Σύνταγμα θέτει (Άρθρο 11.2) και υπό τις προϋποθέσεις και τους περιορισμούς που η νομολογία έθεσε ώστε η κράτηση ενός κατηγορουμένου να δικαιολογείται στη συγκεκριμένη περίπτωση ως εξαίρεση στο γενικό κανόνα. Όπως δε ο Δικαστής Καλλής αναφέρει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κώστας Ευστρατίου Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 109: «Σύγκριση της κυπριακής νομολογίας με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποκαλύπτει ότι οι δύο νομολογίες είναι απόλυτα ταυτισμένες. Σύμφωνα με το σύγγραμμα "Law of the European Convention on Human Rights" των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, σελ. 139: "It is well established that a person must be released pending trial unless the state can show that there are 'relevant and sufficient' reasons to justify his continued detention. The Court has identified four grounds upon which the refusal of bail may be justified: the danger of flight, interference with the course of justice, the prevention of crime and the preservation of public order.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Είναι καλά καθιερωμένο ότι ένα πρόσωπο πρέπει να αφήνεται ελεύθερο εκκρεμούσης της δίκης του εκτός εάν η πολιτεία υποδείξει ότι υπάρχουν σχετικοί και επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν τη συνεχιζόμενη κράτηση. Το δικαστήριο έχει καθορίσει τέσσερεις λόγους οι οποίοι δικαιολογούν την άρνηση να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση ένας κατηγορούμενος: ο κίνδυνος διαφυγής, παρέμβαση στην πορεία απονομής της δικαιοσύνης, την πρόληψη του εγκλήματος και την προστασία της έννομης τάξης». Νομοθετικά στην Κύπρο, το θέμα ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155[1]. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο δικαστήριο, αποτελεί ένα από τους λόγους που μπορεί να δικαιολογήσει την κράτησή του. Για το ζήτημα του κινδύνου διαφυγής σχετικά είναι τα ακόλουθα από το σύγγραμμα Law of the European Convention on Human Rights των D.J. Harris, M.D. Boyle και C. Warbrick, που επίσης υιοθετήθηκαν στην Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας, ανωτέρω: «DANGER OF FLIGHT Most cases have concerned the danger of flight. The general test the Court applies when assessing the refusal of bail on this ground is found in the Stogmuller case, A9 p.44
(1969), where it said: There must be a whole set of circumstances... which give reason to suppose that the consequences and hazards of flight will seem to him to be a lesser evil than continued imprisonment'.» Σε ελληνική δε δική μας μετάφραση του πιο πάνω αγγλικού αποσπάσματος: «Πολλές υποθέσεις αναφέρονται πάνω στον κίνδυνο διαφυγής. Το γενικό κριτήριο που εφαρμόζει το δικαστήριο οσάκις αποτιμά την άρνηση απόλυσης με εγγύηση με βάση αυτό το λόγο έχει διατυπωθεί στην υπόθεση Stogmuller, Α9 p. 44
(1969)στην οποία αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: "Πρέπει να υπάρχει ολόκληρη σειρά περιστάσεων . οι οποίες δίνουν αφορμή για να υποτεθεί ότι οι συνέπειες και οι κίνδυνοι της διαφυγής θα φαίνονται στον κατηγορούμενο μικρότερο κακό από τη συνεχιζόμενη φυλάκιση." Αναφορικά με τις περιστάσεις που είναι σχετικές σαφώς η αυστηρότητα της ποινής που ο κατηγορούμενος αναμένει να του επιβληθεί εάν καταδικαστεί είναι σημαντικός παράγοντας.» Το ενδεχόμενο ύπαρξης του παραπάνω κινδύνου εξετάζεται επί τη βάσει παραγόντων όπως είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, ως αυτή σκιαγραφείται από τα γεγονότα της υπόθεσης, σε συνάρτηση με την ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. Η πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων, είναι επίσης παράγοντας που προσμετρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Σε ό,τι αφορά την πιθανολόγηση καταδίκης καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Χατζηδημητρίου ν Δημοκρατίας[2] όπου λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγησή της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou (ανωτέρω). Εξ άλλου, το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No. 2)(ανωτέρω)». Οι δεσμοί του κατηγορούμενου με τη χώρα μας συνιστούν παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τα πιο πάνω αντικειμενικά κριτήρια. Οι δεσμοί αυτοί όμως από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπλέκεται ο κατηγορούμενος. Αυτό που εξετάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι οι επιπτώσεις που δυνατό να έχουν οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου στον κίνδυνο φυγοδικίας. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Γ. Φλεριάνου ν Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, Π.Ε. 13/16, ημερομηνίας 3.3.2016 και Περικλή Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Π.Ε. 114/16, ημερομηνίας 7.7.2016. Έχοντας κατά νου τις παραπάνω νομικές αρχές προχωρούμε στην εξέταση του αιτήματος της κατηγορούσας αρχής με αναφορά στα αδικήματα επί του κατηγορητηρίου και το μαρτυρικό υλικό που ευρίσκεται ενώπιον μας, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι η μαρτυρία, στο στάδιο που το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα αυτής της φύσης, δεν εξετάζεται αναλυτικά αλλά κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιον του, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητά του. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Κουννάς ν Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου ν Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Όσον αφορά το πως δύναται να προσεγγιστεί η πιο πάνω μαρτυρία σε αυτό το στάδιο, επισημαίνουμε ότι αυτό που έχει σημασία είναι κατά πόσο δικαιολογείται η κράτηση αφού σταθμιστούν όλα τα δεδομένα, μόνο όμως για τον σκοπό πιθανολόγησης της καταδίκης (βλ. Αντρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/7/2015). Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη. Ιδιαίτερα σοβαρά είναι τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου και πυρομαχικών, αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης 15 ετών. Από το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μας προκύπτει ότι την 26.1.2017 άγνωστος και ή άγνωστοι διέρρηξαν την κατοικία του Λένου Πηγασίου στην Ακτή Κυβερνήτη και έκλεψαν κοσμήματα, ρολόγια, δύο φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μία φωτογραφική μηχανή, το ποσό των €800 και είδη ένδυσης και υπόδησης. Έκλεψαν επίσης και στρατιωτικό εξοπλισμό μεταξύ των οποίων και ένα τυφέκιο όπλο ΗΚ 11 με αριθμό 1217637 αξίας €6.870,10 και 210 φυσίγγια διαμετρήματος 7.62 χιλιοστών. Έγινε δειγματοληψία από διάφορα αντικείμενα τα οποία βρισκόντουσαν εντός της οικίας του Λένου Πηγασίου. Με βάση την έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου ημερομηνίας 25.5.2017 προκύπτει ότι επίχρισμα «από τα συρτάρια τουαλέτας σε υπνοδωμάτιο» απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού όπου ο κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση του. Όσον αφορά την ύπαρξη προηγούμενων καταδικών διαπιστώνουμε ότι το βεβαρημένο μητρώο του κατηγορούμενου αποτελεί από μόνο του αυτοτελή λόγο που συνηγορεί στην κράτηση του (βλ. μεταξύ άλλων Lefkios Rodosthenous and Another v The Police
(1961)C.L.R. 50, Σιακαλλή ν Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Χατζηδημητρίου (ανωτέρω) και Γιαννακού ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 89/2017 ημερομηνίας 08.05.2017). Δεν παραβλέπουμε ότι ο κατηγορούμενος, ως Κύπριος μόνιμα εγκατεστημένος στην Κύπρο, έχει μόνιμους δεσμούς με τη χώρα μας. Από την άλλη όμως, οι κίνδυνοι στους οποίους έχουμε αναφερθεί όπως αναγνωρίζονται από τη νομολογία είναι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης τέτοιοι, ώστε η πιθανότητα διαφυγής να προκύπτει ως εύλογο ενδεχόμενο. Λαμβάνουμε υπόψη επίσης ότι ο κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα υγείας ως έχει αναφερθεί από το δικηγόρο του, τα οποία δεν έχει αμφισβητήσει ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής. Τονίζουμε βέβαια ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου δεν έχει διευκρινίσει τι ακριβώς προβλήματα αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ούτε έχει παρουσιάσει οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό. Ταυτόχρονα όμως επισημαίνουμε ότι τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, δύνανται να αντιμετωπιστούν με την απαιτούμενη θεραπεία από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους. Σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου και πάλι τονίζουμε ότι δεν μας έχει αναφερθεί οτιδήποτε για το θέμα αυτό, πέραν της αναφοράς του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι είναι 48 ετών, άνεργος. Εν πάση περιπτώσει σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα που έχουμε προαναφέρει, θεωρούμε ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να μπορεί να υπερακοντίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτός αντιμετωπίζει ώστε τα στοιχεία αυτά να επενεργήσουν υπέρ της απελευθέρωσης του (βλ. σχετικά Χαραλάμπους και Νικολάου ανωτέρω). Εξάλλου, σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία, εκεί όπου συγκρούεται το δημόσιο με το ιδιωτικό συμφέρον το τελευταίο υποχωρεί (βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Στην παρούσα δεν έχουμε διαπιστώσει να συντρέχουν τέτοιες συνθήκες που να οδηγούν σε οποιαδήποτε αντίθετη κατάληξη (βλ. σχετικά Καλλής Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21.12.2015 και την πρόσφατη απόφαση Αγαθάγγελος Βουνιώτης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2016, ημερομηνίας 12/9/2016). Τέλος όσον αφορά το χρόνο που θα διαρρεύσει μέχρι τη δίκη του κατηγορούμενου, η οποία έχει οριστεί την 12.12.2017, θεωρούμε ότι το χρονικό αυτό διάστημα, δεν είναι υπό τις περιστάσεις υπερβολικό. Υπενθυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από την ημερομηνία παραπομπής του στο Κακουργιοδικείο (03.04.2017) μέχρι σήμερα. Μέχρι την 12.12.2017 ο κατηγορούμενος, αν αποφασιστεί η κράτηση του, θα τελεί υπό κράτηση για περίοδο 8 περίπου μηνών. Στην Χαραλάμπους (ανωτέρω) αλλά και στην Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 261/15 ημερομηνίας 23.11.2015, λέχθηκε ότι η κράτηση των εφεσειόντων για περίοδο 11 μηνών άγγιζε το επιτρεπτό όριο κράτησης τους. (Βλέπε επίσης Σπανού κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 26/2013 κ.ά., ημερ. 29.3.2013 και Murat Houssein v Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 34 και Ashraful Alam και άλλος ν. Γενικού Εισαγγελέα, Ποινικές εφέσεις 24/2016 και 25/2016 ημερομηνίας 10.05.2016). Επιγραμματικά, αναφέρουμε ότι στην Ποινική Έφεση 89/2017 (ανωτέρω) την οποία καταχώρησε ο ίδιος ο κατηγορούμενος εναντίον της κράτησης του που αποφασίστηκε από το παραπέμπον Δικαστήριο ενώπιον του Κακουργιοδικείου γι' αυτή την υπόθεση, όπου τέθηκαν περίπου τα ίδια θέματα, αποφασίστηκαν τα εξής: «Με βάση όλα τα ενώπιον μας στοιχεία κρίνομε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια ορθά και δίκαια. Ορθά καθοδηγήθηκε από τις αρχές της νομολογίας και ορθά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τυχόν απόλυση του κατηγορούμενου-εφεσείοντα, έστω και υπό όρους, μέχρι τη δίκη του, θα δημιουργούσε κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων από τον εφεσείοντα. Αυτό δικαιολογείται από το προαναφερόμενο ιστορικό του εφεσείοντα, ο οποίος βαρύνεται με παρόμοιες πρόσφατες καταδίκες αναφορικά με αδικήματα της ίδιας φύσης με αυτά, τα οποία αντιμετωπίζει τώρα ενώπιον του Κακουργιοδικείου στο οποίο παραπέμφθηκε. Επομένως ο κίνδυνος διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων, εφόσον αφεθεί ελεύθερος, από μόνος του δικαιολογεί την κράτηση του. Περαιτέρω, όμως, υπάρχει και το ζήτημα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και του μαρτυρικού υλικού που υπάρχει, που καθιστούν την καταδίκη του ορατό ενδεχόμενο και επομένως τον κίνδυνο φυγοδικίας υπαρκτό.» Τονίζουμε ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μας οποιοδήποτε νέο στοιχείο το οποίο να διαφοροποιεί τα δεδομένα, εκτός από το τον παράγοντα του χρόνου που έχει παρέλθει και θα παρέλθει μέχρι τις 12.12.2017 ο οποίος έχει αναλυθεί πιο πάνω. Εν όψει όλων των ανωτέρω έχουμε ικανοποιηθεί αναφορικά με τον κατηγορούμενο ότι από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό: α. ότι υπάρχει ενδεχομένη και ορατή πιθανότητα καταδίκης στο μέτρο και το βαθμό που απαιτείται για τους σκοπούς της κράτησης του, σε αδικήματα τα οποία οι προβλεπόμενες και επιβαλλόμενες ποινές είναι ιδιαίτερα αυστηρές, β. ότι ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι επίσης υπαρκτός. Συνακόλουθα των πιο πάνω και έχοντας ταυτόχρονα υπόψη τα όσα η νομολογία έχει αναγνωρίσει όταν το Δικαστήριο εξετάζει παρόμοιας φύσεως αίτημα ως το υπό εξέταση, κρίνουμε πώς υπάρχει απτός ο κίνδυνος μη εμφάνισης του κατηγορούμενου στη δίκη του σε βαθμό τέτοιο, ώστε να υποχωρήσει το κατ' αρχή δικαίωμα του για απόλυση υπό όρους. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, και αφού λάβαμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και θα συνεχίσει να τελεί μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, το οποίο κρίνουμε ότι δεν είναι μεγάλο, κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης του κατηγορούμενου. Συνακόλουθα το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Ο κατηγορούμενος να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία που έχει οριστεί η ακρόαση της υπόθεσης, ήτοι μέχρι την 12.12.2017. (Υπ.) ................ Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: Κράτηση κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του [1] «157.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του παρόντος άρθρου, Δικαστήριον ασκούν ποινικήν δικαιοδοσίαν δύναται, εάν θεωρή πρέπον, καθ΄ οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, να απολύση επί εγγυήσει οιονδήποτε πρόσωπον κατηγορούμενον ή καταδικασθέν δια ποινικόν αδίκημα, επί τη υπό του τοιούτου προσώπου εκτελέσει εγγυητικού επί απολύσει γραμματίου ως εν τω παρόντι Νόμω προβλέπεται.» [2]
(1997)2 ΑΑΔ 45. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο