ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΜΕΛΙΝΑ ΣΙΑΚΑΛΛΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 21451/14, 17/10/2017

(3)του Ποινικού Κώδικα και άρθρο 19 και 20 Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην 1η κατηγορία και αφού ενεπλάκη σε ατύχημα το οποίο προκάλεσε τραυματισμό της Ανδρούλλας Γραψιά, εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Στην 3η κατηγορία η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κίνδυνου τρίτου μέρους, κατά παράβαση του άρθρου 3

(1)(α)

(5), 38 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος 96

(1)2000 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του τρίτου αδικήματος η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία οδηγούσε το αναφερόμενο όχημα χωρίς να υπάρχει ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους. Στην 4η κατηγορία η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της χρήσης μη εγγεγραμμένου μηχανοκίνητου οχήματος, κατά παράβαση των Καν. 2.4

(1), 9

(1)(β) (ν) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η κατηγορούμενη κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ως οι λοιπές κατηγορίες οδηγούσε το αναφερόμενο όχημα, η εγγραφή του οποίου ακυρώθηκε λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας του για τρία συνεχή έτη. Στην 5η κατηγορία η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ άδειας κυκλοφορίας κατά παράβαση των Καν.17

(1)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και Άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86 του 1972 και Νόμος 166/87, όπως τροποποιήθηκαν. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες η κατηγορούμενη 1 οδηγούσε το ίδιο όχημα στον ίδιο τόπο και χρόνο ενώ δεν είχε εκδοθεί για αυτό άδεια κυκλοφορίας. Κατηγορούμενος 2 Ο κατηγορούμενος 2 στην 6η κατηγορία κατηγορείται για το επέτρεψε την χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ ασφάλειας έναντι κινδύνου τρίτου μέρους κατά παράβαση του άρθρου 2, 3

(1)(β),

(5), 38 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος 96

(1)2000 όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο χρόνο ως τις κατηγορίες που αφορούν την 1η κατηγορούμενη επέτρεψε σε αυτήν να οδηγήσει το αναφερόμενο όχημα στον ίδιο τόπο χωρίς να υπάρχει ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους. Στην 7η κατηγορία ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι επέτρεψε την χρήση μη εγγεγραμμένου οχήματος, κατά παράβαση των Καν. 4

(1), 9

(1)(β) (V) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 166/87. Με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος, κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο χρόνο επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το αναφερόμενο όχημα στον τόπο που αναφέρεται στις λοιπές κατηγορίες, και του οποίου η εγγραφή ακυρώθηκε λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας του για τρία συνεχή έτη. Στην 8η κατηγορία ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι επέτρεψε την χρήση μηχανοκίνητου οχήματος άνευ άδειας κυκλοφορίας κατά παράβαση των Καν. 17

(1)και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του περί μηχανοκίνητων οχημάτων και τροχαίας κινήσεως νόμου 86 του 1972 και νόμος 166/87 ως τροποποιήθηκαν με την Κ.Δ.Π 189/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο χρόνο επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το αναφερόμενο όχημα στον τόπο που αναφέρεται στις λοιπές κατηγορίες, χωρίς να έχει εκδοθεί για αυτό άδεια κυκλοφορίας, η οποία ήταν ληγμένη από τις 31/12/
2. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 καταχώρησαν μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη των κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε 2 μάρτυρες. Τον Αστ. 2869, Αργύρη Αργυρού (ΜΚ.1) και την Άντρη Γραψιά (ΜΚ.2). Συνολικά κατατέθηκαν 10 τεκμήρια. Μετά την κλήση αμφότερων των κατηγορούμενων σε απολογία και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, η μεν κατηγορούμενη 1 προέβη σε ανώμοτη δήλωση ο δε κατηγορούμενος 2 τήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Ουδείς μάρτυρας κλήθηκε για την υπεράσπιση των. Πέραν της μαρτυρίας τόσο της προφορικής όσο και της έγγραφης από εκατέρωθεν των πλευρών, κατατέθηκε από κοινού ως παραδεκτό τεκμήριο αναφορικά και με την αλήθεια του περιεχομένου του, η γραπτή κατάθεση του μάρτυρα επί του κατηγορητηρίου 2, Αντωνάκη Αντωνίου, Τεκμήριο
3. Από το περιεχόμενο της κατάθεσης αυτής προκύπτει ότι ο Αντωνάκης Αντωνίου είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής KPH 235, το οποίο αναφέρεται στο σύνολο των κατηγοριών επί του κατηγορητηρίου, από τις 21.3.2012, μάρκας Volkswagen τύπου Convertible. Το όχημα αυτό το έδωσε στον γαμπρό του Τώνη Σιακαλλή (κατηγορούμενο 2) για να το χρησιμοποιεί η κόρη του Μελίνα (κατηγορούμενη 1). Ο κατηγορούμενος 2 ανέλαβε όλα τα σχετικά με το αυτοκίνητο, δηλαδή ασφάλεια, άδεια κυκλοφορίας, ΜΟΤ και την συντήρηση του. Τελικά το όχημα εγγράφηκε στο όνομα της κατηγορούμενης 1 στις 11/3/
4. Ο ίδιος δεν είχε σχέση με το όχημα αυτό. Μέσα από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής προκύπτει ότι η εκδοχή της αναφορικά με τα αδικήματα έχει ως ακολούθως: Η κατηγορούμενη 1 στις 14/1/2014 στην Λεμεσό και ενώ οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KPH 235 στην οδό Γεώργιου Δροσίνη, και ενώ κινείτο με δυτική κατεύθυνση, αμελώς, συγκρούστηκε με την πεζή Άντρη Γραψιά η οποία κινείτο πεζή εντός του δρόμου με αντίθετη κατεύθυνση κινούμενη στο σημείο σύγκρουσης δίπλα από άλλο όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο. Σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο η κατηγορούμενη 1 και μετά που επήλθε η σύγκρουση εγκατέλειψε την σκηνή χωρίς την παροχή βοήθειας. Περαιτέρω κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο το όχημα που οδηγούσε η κατηγορούμενη δεν καλυπτόταν από ασφάλεια κινδύνου τρίτου μέρους, δεν ήταν εγγεγραμμένο λόγω ακύρωσης της εγγραφής από μη ανανέωση άδειας κυκλοφορίας για 3 έτη και δεν είχε ανανεωμένη άδεια κυκλοφορίας. Ο κατηγορούμενος 2 με βάση τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει του αποδίδεται ότι επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει το εν λόγω όχημα με τις ελλείψεις σε ότι αφορά τα έγγραφα που αναφέρονται. Προτού προχωρήσω με την αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας και λαμβάνοντας υπόψη μου τις θέσεις της υπεράσπισης ως διαφάνηκαν, προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι αμφισβητούν ότι η κατηγορούμενη 1 κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο οδηγούσε το εν λόγω όχημα. Ενόψει αυτής της εκδοχής σημαντικό στοιχείο προς εξέταση αποτελεί το κατά πόσο η κατηγορούμενη 1 οδηγούσε κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο το όχημα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Σημειώνω ότι με βάση τις λεπτομέρειες όλων των αδικημάτων κοινό συστατικό στοιχείο αποτελεί η οδήγηση από την κατηγορούμενη 1 του συγκεκριμένου οχήματος, κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία και επί της συγκεκριμένης οδού. Το σύνολο της δοθείσας μαρτυρίας βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και έχει εξεταστεί δεόντως. Προτού προχωρήσω και αξιολογήσω έκαστο μάρτυρα ξεχωριστά προβαίνω σε μια περίληψη της δοθείσας μαρτυρίας με αναφορά στα κυριότερα σημεία αυτής σε σχέση πάντοτε και με τα αμφισβητούμενα ζητήματα. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Αστ.2869, Αργύρης Αργυρού (ΜΚ1) Ο ΜΚ 1 υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού από το

1. Στις 14/1/2014 και περί ώρα 19:30 προσήλθε στον σταθμό η ΜΚ2 και κατήγγειλε ότι στις 8:10 την ίδια ημέρα στην οδό Γεώργιου Δροσίνη στην Λεμεσό ενώ ήταν πεζή και περπατούσε στον δρόμο, την κτύπησε αυτοκίνητο μάρκας Volkswagen γκρίζου χρώματος και εγκατέλειψε την σκηνή. Ο ίδιος ανέλαβε την διερεύνηση του δυστυχήματος. H ΜΚ2 τηλεφώνησε την επόμενη μέρα στην τροχαία και ανάφερε τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος που της κτύπησε ως οι KPH
2. Ο ΜΚ1 κατόπιν εξέτασης του σύστημα διαπίστωσε ότι το εν λόγω όχημα ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του Αντωνάκη Αντωνίου και την αποκλειστική ευθύνη για το αυτοκίνητο είχε ο κατηγορούμενος
3. Την ίδια ημέρα επισκέφθηκε με την παραπονούμενη ΜΚ2 τη σκηνή, έλαβε μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) και ακολούθως συμμετρικό (Τεκμήριο 3). Τοποθέτησε σύμφωνα με τις υποδείξεις της ΜΚ2 το σημείο σύγκρουσης με «Χ» και τα οχήματα που σύμφωνα με την παραπονούμενη υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα και από τις 2 πλευρές του δρόμου. Το σχέδιο υποδείχθηκε στην ΜΚ2 και η οποία συμφώνησε με αυτό. Στις 23/3/2014 στην τροχαία Λεμεσού κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους 1 και 2 για τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Ως τεκμήριο 4 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης 1 και ως τεκμήριο 5 την γραπτή κατηγορία ενώ ως τεκμήριο 6 ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 2 και ως τεκμήριο 7 την γραπτή κατηγορία. Την γραπτή κατάθεση της ΜΚ2 την οποία έλαβε ο ίδιος κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Επεξηγώντας το συμμετρικό σχεδιάγραμμα - τεκμήριο 3 ανέφερε ότι απεικονίζεται η οδός Γεώργιου Δροσίνη με πλάτος 6.60 στην πορεία της πεζής - ΜΚ.2, η υποτιθέμενη θέση σταθμευμένων οχημάτων ως επίσης και το σημείο σύγκρουσης, όλα τοποθετημένη καθ' υπόδειξη της ΜΚ
5. Ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος με δυτική κατεύθυνση, μπορείς να κινείσαι προς τα δυτικά ενώ από δυτικά προς ανατολικά δεν επιτρέπεται. Την σκηνή την επισκέφθηκε μετά από 2 μέρες. Η παραπονούμενη του ανέφερε εκτός από τους αριθμούς εγγραφής ότι το όχημα που την κτύπησε είχε στην αριστερή πόρτα βούλωμα και κίτρινη μπογιά. Όταν επισκέφτηκε την κατηγορούμενη ια κατάθεση στην οικία της το επιβεβαίωσε αφού είδε το όχημα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε την σκηνή μετά από 2 ημέρες δεν ίσχυαν τα ίδια δεδομένα με την ημέρα του δυστυχήματος. Όλα τα σημεία που τοποθέτησε τα αναφέρει ως υποτιθέμενα καθότι τα υπέδειξε η παραπονούμενη. Στο πεζοδρόμιο εξ΄ όσων θυμάται δεν είχε φυτεμένα δέντρα ενώ στο σημείο σύγκρουσης (χ) όταν επισκέφθηκε την σκηνή δεν βρήκε κάποια ευρήματα. Ο ίδιος δεν μπορεί να εξηγήσει πως έλαβε χώρα το δυστύχημα παρά μόνο ως του ανέφερε η ίδια η παραπονούμενη. Το σταθμευμένο όχημα πάνω στο πεζοδρόμιο δίπλα από το σημείο σύγκρουσης δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς την θέση του αλλά μπορεί να ήταν και 40 - 50 πόντους πάνω σε αυτό. Η ΜΚ2 υπέδειξε σε αυτόν τον επίδικο δρόμο και τα υποτιθέμενα οχήματα που βρίσκονταν επί του δρόμου. Ο ΜΚ1 ως μάρτυρας άφησε ιδιαίτερα καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατέθεσε τα όσα ο ίδιος έπραξε σε σχέση με την διερεύνηση του δυστυχήματος χωρίς υπερβολές θέσεων και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Οφείλω να αναφέρω ότι ο ΜΚ1 ήταν ειλικρινής αναφέροντας ότι όλες του οι ενέργειες περιλαμβανομένων και των τεκμηρίων 2 και 3 (πρόχειρου και συμμετρικού σχεδιαγράμματος σκηνής δυστυχήματος) έλαβαν χώρα κατόπιν υποδείξεων την παραπονουμένης, ΜΚ2, δύο μέρες μετά το δυστύχημα και ενώ τα πραγματικά δεδομένα επί της σκηνής του δυστυχήματος, δεν ήτο κατά το πιθανότερο ως την ημέρα που έλαβε χώρα το δυστύχημα. Από την μαρτυρία του προκύπτει ότι η εμπλοκή της κατηγορούμενης 1 και συνεπακόλουθα του κατηγορούμενου 2, προέκυψε από την θέση της παραπονούμενης, ΜΚ2, σε αριθμούς εγγραφής, που τον οδήγησαν κατόπιν έρευνας στο σχετικό αρχείο στον μάρτυρα επί του κατηγορητηρίου 1, (βλέπε τεκμήριο 9) και ακολούθως με βάση την δική του κατάθεση στους κατηγορούμενους. Ο ίδιος δεν εντόπισε στην σκηνή κάποιον εκ των κατηγορούμενων ενώ όλες οι μετρήσεις και στοιχεία που ανέφερε επί του συμμετρικού σχεδίου προέκυψαν από τις αναφορές της ΜΚ
6. Σημειώνω ότι ως αναφέρει ο εν λόγω μάρτυρας τόσο στην κατάθεση του (Τεκμήριο 1) όσο και προφορικά ενώπιον μου η ΜΚ2 ενώ μετέβηκε στις αστυνομικές αρχές και υπέβαλε το παράπονο της την ίδια ημέρα επικοινώνησε τηλεφωνικά την επόμενη με σκοπό να δώσει τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος που κατά την ίδια την κτύπησε. Η μαρτυρία του ΜΚ1 στο σύνολο της είναι αποδεκτή από την άποψη των ενεργειών του και πως αυτές τον οδήγησαν στους κατηγορούμενους. Πέραν τούτων όμως ο ίδιος ως μη έχων άμεση γνώση των γεγονότων δεν μπορεί να προσφέρει από μόνος του μαρτυρία ικανή να βασιστώ επ' αυτής προς εξαγωγή συμπερασμάτων στον απαιτούμενο βαθμό. Βεβαίως η μαρτυρία του θα εξεταστεί σε συνάρτηση με την μαρτυρία της ΜΚ2 η οποία αποτελεί και την σημαντικότερη μάρτυρα επί των ουσιωδών ζητημάτων και γεγονότων. Άντρη Γραψιά, (ΜΚ2) Η παραπονούμενη ΜΚ2 αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της - Τεκμήριο
7. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι την 14/1/2014 περί την 08:10 το πρωί ήταν πεζή και περπατούσε στην οδό Γεώργιου Δροσίνη με ανατολική κατεύθυνση στην νότια πλευρά του δρόμου. Η πρόθεση της ήταν να μεταβεί στην Ελληνική Τράπεζα που ήταν πιο ανατολικά και στα δεξιά της. Περπατούσε μέσα στον δρόμο δίπλα από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Έχει πρόβλημα αλλεργίας και δεν μπορούσε να περπατήσει πάνω στο πεζοδρόμιο λόγω των δέντρων και καθότι το πράσινο την ενοχλεί. Ενώ ήταν έξω από την οικία με αριθμό 17 του δρόμου αυτού ένα αυτοκίνητο ερχόμενο από απέναντι της, την κτύπησε με το αριστερό πίσω μέρος του στο δεξί της πόδι καθότι αντιλήφθηκε ότι θα την κτυπούσε και «κόλλησε» την πλάτη της στο σταθμευμένο όχημα. Κτύπησε με το χέρι της στο γυαλί του αυτοκινήτου αυτού αλλά η οδηγός του, γυναίκα περίπου 60 χρονών, προφανώς δεν κατάλαβε τίποτα και έφυγε. Η ίδια έμεινε για λίγο στο πεζοδρόμιο και τηλεφώνησε στην τροχαία δίδοντας τα στοιχεία του οχήματος που την κτύπησε ενώ μετέβη στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου έλαβε τις πρώτες βοήθειες και απολύθηκε. Είχε γράψει τους αριθμούς εγγραφής σε χαρτάκι, ενώ το όχημα ήταν γκρίζου χρώματος, τύπου hatch - back. Με βάση τα όσα φαίνονται στην κατάθεση της - τεκμήριο 9, η μάρτυρας, ενώ μετέβηκε την ίδια ημέρα στην αστυνομία και έδωσε γραπτή κατάθεση, τηλεφώνησε την επομένη για να δώσει τα στοιχεία του αυτοκινήτου που ανέφερε ότι κατέγραψε. Σύμφωνα με την ίδια θυμόταν ότι η αριστερή πίσω πόρτα του αυτοκινήτου ήταν βουλωμένη και είχε κίτρινη μπογιά. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε στην δεξιά λεκάνη και στο πόδι. Από ακτινογραφίες διαπιστώθηκε μετατόπιση του δίσκου της μέσης και της οσφυϊκής μοίρας με προβλήματα μέχρι και σήμερα. Επεξήγησε προφορικά εκ νέου πως έλαβε χώρα το δυστύχημα. Το όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο ανάφερε ότι ήταν ένα Peugeot 206, χρώματος πράσινου. Διέκρινε ένα αυτοκίνητο, μάρκας Beetle, σε απόσταση 3 - 4 μέτρα να κατευθύνεται προς την ίδια. Μη έχοντας περιθώριο να κάνει πίσω ή να ανέβει στο πεζοδρόμιο, γύρισε την πλάτη της και ακούμπησε με την μέση της πάνω στο σταθμευμένο Peugeot. Το Beetle ήρθε λοξά και την στρίμωξε στο σταθμευμένο όχημα με το φτερό το αριστερό κτυπώντας την στο δεξί πόδι και στην λεκάνη. Λόγω του ότι σοκαρίστηκε κτύπησε με το χέρι της το παράθυρο του συνοδηγού για να σταματήσει την κυρία η οποία δεν την είδε, ενώ έσκυψε να δει τα πόδια της που βρίσκονταν για να μην περάσει από πάνω της ο τροχός, τότε είδε ότι ο προφυλακτήρας του οχήματος ήταν βουλωμένος και με κίτρινη μπογιά. Το όχημα δεν σταμάτησε και όταν απομακρύνθηκε περίπου 1 μέτρο από αυτή, έβγαλε από την τσάντα της χαρτί και μολύβι και σημείωσε τα νούμερα του οχήματος και το χρώμα. Κάθισε στο πεζοδρόμιο και κάλεσε την τροχαία οπόταν της είπαν να περάσει να δώσει κατάθεση. Όσον αφορά την ηλικία της οδηγού εκείνη την στιγμή από την σύγχυση και τον φόβο μπορεί να έκανε και λάθος γιατί η οδηγός φορούσε γυαλιά τετράγωνα και είχε μαλλιά μέχρι τον ώμο. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2 και στην πρώτη ερώτηση εάν βλέπει εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου την κυρία περίπου 60 ετών που την κτύπησε και οδηγούσε το όχημα απάντησε «Όχι, δεν την βλέπω». Πριν συμβεί το ατύχημα η ίδια πάρκαρε το όχημα της στην ίδια οδό και περπάτησε περί τα 3 με 4 λεπτά. Συγκεκριμενοποίησε ότι το όχημα στο οποίο αναφέρεται έστριψε από την οδό Πέτρου Τσίρου προς την Γεωργίου Δροσίνη και ανέπτυξε ταχύτητα. Η απόσταση ως είπε στην κατάθεση της ήταν γύρω στα 3 με 4 μέτρα. Δεν περπατούσε στο πεζοδρόμιο καθότι υπήρχαν παρκαρισμένα αυτοκίνητα αλλά ήταν στην άκρη του δρόμου. Όταν είδε το όχημα να αναπτύσσει ταχύτητα και βρισκόμενη ήδη στο μέσο του παρκαρισμένου οχήματος δεν είχε άλλη επιλογή να πάει πίσω, να τρέξει και να βγει στο πεζοδρόμιο. Όταν ακούμπησε την πλάτη της στο αυτοκίνητο είχε αρκετό χώρο στον δρόμο για να περάσει το αυτοκίνητο. Δεν έλεγξε τον δρόμο αν έρχονταν αυτοκίνητα πριν εισέλθει γιατί το όχημα αυτό έστριψε εκείνη την ώρα στον δρόμο Δροσίνη με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Είδε το όχημα να εισέρχεται με μεγάλη ταχύτητα ενώ δεν μπορούσε να περπατήσει στο πεζοδρόμιο γιατί το σταθμευμένο όχημα ήταν κατά το ½ σταθμευμένο επ' αυτού και δεν μπορούσε να περάσει. Τα δέντρα που αναφέρει στην κατάθεση της, τα τοποθετεί εντός της οικίας με αρ. 17 τα χαρακτηρίζει ως αιχμηρά και ότι την εμπόδιζαν να περάσει. Όσον αφορά την αναφορά στην σε βουλωμένη πόρτα ανάφερε ότι αρχικά αυτό θεώρησε και ανάφερε στην κατάθεση της όμως αργότερα συνειδητοποίησε ότι ήταν ο προφυλακτήρας βουλωμένος με κίτρινη μπογιά. Επέμεινε δε ότι κτύπησε με το χέρι της το παράθυρο του συνοδηγού αλλά η οδηγός «προφανώς δεν κατάλαβε» και έφυγε. Η ίδια ζήτησε από την αστυνομία να εντοπίσουν την κυρία και να της κάνουν παρατήρηση. Αναφέρθηκε στις σωματικές βλάβες που υπέστη και κατέθεσε και σχετικά έγγραφα ως Τεκμήριο
8. Στην υποβολή ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει κτυπηθεί από την κατηγορούμενη 1 η ΜΚ2 απάντησε «Τι να σας πω.. Το αυτοκίνητο ήταν το συγκεκριμένο. Το άτομο μπορεί να μην ήταν η κοπέλα, όπως είπα ήταν γύρω στα 60, μπορεί να ήταν η κοπέλα γιατί όπως είπα φορούσε γυαλιά και εκείνη την ώρα στην σύγχυση μου και στην προσπάθεια μου να προστατευτώ . το ίδιο θα συνέβαινε και σε εσάς να μην αναγνωρίζετε αν ήταν 60, αν ήταν 20». Το αυτοκίνητο επέμεινε ότι ήταν χρώματος γκρίζου και είναι δίθυρο. Για τους αριθμούς εγγραφής είναι σίγουρη καθότι τους έγραψε σε χαρτί ενώ το είχε φωτογραφίσει και με το κινητό της τηλέφωνο το οποίο όμως έχει καταστραφεί. Η ΜΚ2 οφείλω να αναφέρω εξ' αρχής ότι δεν άφησε ιδιαίτερα καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Να σημειώσω ότι από την μαρτυρία της προκύπτει ότι ενδεχομένως και να κτυπήθηκε από όχημα κατά τον επίδικο χρόνο παρόλα αυτά οι θέσεις που κατέθεσε σε σχέση με το πως το όχημα αυτό συνδέεται με την κατηγορούμενη 1 ήτο ασταθείς, αβέβαιες και συγκεχυμένες. Σε πολλές περιπτώσεις υπέπεσε σε αντιφάσεις, σε αντικρουόμενες θέσεις και σε ισχυρισμούς που δεν συνάδουν με τα στοιχεία που ανέφερε στον ΜΚ1 αλλά και στην λογική. Η μαρτυρία της στο σύνολο της παρουσιάζει ελλείψεις και αδυναμίες σε τέτοιο βαθμό που δεν είναι δυνατό να βασιστώ επ' αυτής για την εξαγωγή οιονδήποτε συμπερασμάτων. Συγκεκριμένα την κατάληξη μου την βασίζω επί των πιο κάτω προβληματισμών: - Ενώ αναφέρει ότι το δυστύχημα έλαβε χώρα το πρωί της 14/1/2014, περί τις 08:10π.μ, επισκέφθηκε την αστυνομία να υποβάλει καταγγελία περί τις 7 - 8 το βράδυ μετά που απολύθηκε από το νοσοκομείο το οποίο όμως επισκέφθηκε στις 4 περίπου το απόγευμα ως ανάφερε στην αντεξέταση της. Ουδεμία δικαιολογία δόθηκε για την καθυστέρηση αυτή υποβολής παραπόνου η οποία από μόνη της μπορεί να μην προκαλεί ερωτηματικά, σε συνδυασμό όμως με τα λοιπά θέματα που εγείρονται από την μαρτυρία της, ενισχύουν την κατάληξη μου περί αδυναμίας της μαρτυρίας της σε σχέση πάντοτε με το επίδικο ζήτημα της οδήγησης κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρονται στο κατηγορητήριο του οχήματος από την κατηγορούμενη
9. - Ενώ αναφέρει ότι κατέγραψε τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος που την κτύπησε σε χαρτί, κατά την λήψη της κατάθεσης της την ίδια ημέρα, δεν αναφέρει τους αριθμούς αυτούς ούτε και παρέδωσε την εν λόγω σημείωση. Αντίθετα επικοινωνεί την επόμενη ημέρα με τις αστυνομικές αρχές για να δώσει τους αριθμούς εγγραφής. - Σημειώνω περαιτέρω ότι κατά την προφορική της μαρτυρία αναφέρει ότι έλαβε μέσω κινητού τηλεφώνου φωτογραφία του οχήματος, όμως το εν λόγω τηλέφωνο δεν υπάρχει πια. Εύλογες απορίες και ερωτηματικά προκύπτουν από την έλλειψη αναφοράς καταρχήν αυτού του ισχυρισμού στην κατάθεση της αλλά και από την έλλειψη παρουσίασης αυτών των στοιχείων στις αστυνομικές αρχές. Ερωτηματικά και αμφιβολίες προκύπτουν από την στάση της ΜΚ2 να μην αναφερθεί στους αριθμούς εγγραφής του οχήματος που ισχυρίζεται ότι την κτύπησε κατά την κατάθεση της στην αστυνομία αλλά και την απουσία των επιβεβαιωτικών των θέσεων της στοιχείων, όπως το χαρτί που σημείωσε τα στοιχεία και την φωτογραφία με το κινητό τηλέφωνο που δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί εάν υπήρχε να μην υποδειχθεί στις αρχές κατά την υποβολή της καταγγελίας της. - Ενώ στην γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 8) αναφέρεται σε συγκεκριμένο λόγο που δεν χρησιμοποίησε το πεζοδρόμιο κατά τον επίδικο χρόνο αλλά τον δρόμο, ήτοι την ύπαρξη δένδρων τα οποία της προκαλούν αλλεργία, στην ενώπιον μου μαρτυρία ανάφερε ότι τα εν λόγω δέντρα ήταν αιχμηρά και την εμπόδιζαν να περάσει από το πεζοδρόμιο ενώ υπήρχαν και αυτοκίνητα σταθμευμένα πάνω στο πεζοδρόμιο που την εμπόδιζαν να περάσει από αυτό. Βεβαίως σημειώνω ότι η αναφορά της σε σταθμευμένα αυτοκίνητα επί του πεζοδρομίου δεν συνάδει με την υπόδειξη προς τον ΜΚ1 όταν επισκέφθηκαν την σκηνή και την αναφορά στο συμμετρικό σχέδιο σε ένα μόνο αυτοκίνητο μάρκας PEUGEUOT που βρισκόταν παρκαρισμένο επί του πεζοδρομίου. - Στην κατάθεση της αναφέρεται στην οδηγό του οχήματος και την χαρακτηρίζει ότι ήταν ηλικίας περί τα 60 έτη ενώ στην ερώτηση εάν βλέπει αυτήν την 60χρονη οδηγό εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου απαντά αρνητικά. Περαιτέρω όταν της υποδεικνύεται αυτή η διαφοροποίηση απαντά «Τι να σας πω.. Το αυτοκίνητο ήταν το συγκεκριμένο. Το άτομο μπορεί να μην ήταν η κοπέλα, όπως είπα ήταν γύρω στα 60, μπορεί να ήταν η κοπέλα γιατί όπως είπα φορούσε γυαλιά και εκείνη την ώρα στην σύγχυση μου και στην προσπάθεια μου να προστατευτώ . το ίδιο θα συνέβαινε και σε εσάς να μην αναγνωρίζετε αν ήταν 60, αν ήταν 20». Η θέση αυτή της ΜΚ2 υποδηλώνει και φανερώνει την αβεβαιότητα της μάρτυρος επί της συγκεκριμένης θέσης της. - Πέραν των ανωτέρω, προβληματισμό προκαλούν και οι θέσεις της στην αναφορά των γεγονότων ως αυτά έλαβαν χώρα από την ώρα που διαπίστωσε το όχημα να έρχεται κατά πάνω της, ως ισχυρίζεται, μέχρι την ώρα που αυτό εγκατάλειψε την σκηνή. Ενώ αναφέρεται σε είσοδο του οχήματος από στροφή επί της οδού με ιλιγγιώδη ταχύτητα και σε ταχύτατες κινήσεις της ίδιας με σκοπό να προστατευθεί, ταυτόχρονα επιμένει ότι είχε τον χρόνο να ανοίξει την τσάντα της να βγάλει στυλό και χαρτί να γράψει τους αριθμούς εγγραφής και ταυτόχρονα να φωτογραφήσει με το κινητό της τηλέφωνο το όχημα. Οι θέσεις αυτές δεν φαίνεται να συνάδουν με την λογική και από αυτές θεωρώ ότι προκύπτουν σε τέτοιο βαθμό αμφιβολίες που αποδυναμώνουν την αξιοπιστία της ΜΚ
10. - Ενώ η ΜΚ2 αναφέρει στην πρώτη ερώτηση που της τέθηκε κατά την αντεξέταση ότι δεν βλέπει εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου την οδηγό του οχήματος που την κτύπησε, ακολούθως επιμένει ότι την αντιλήφθηκε ως μια γυναίκα 60 ετών, δεν μπορεί να γνωρίζει εάν ήταν η κατηγορούμενη, αλλά μπορεί και να ήταν. Οι αμφιταλαντεύσεις αυτές αποκαλύπτουν μια αβέβαιη στάση της ΜΚ2 επί της αναγνώρισης και ταύτισης της οδηγού του οχήματος που την κτύπησε με την κατηγορούμενη που δεν αφήνουν έδαφος εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων. - Πέραν της ανεπαρκούς αναγνώρισης της κατηγορούμενης 1 από την ΜΚ2, ως τη μόνη αυτόπτη και σημαντικότερη μάρτυρα επί των γεγονότων ουσίας προκύπτει ότι η σύνδεση της κατηγορούμενης 1 με τα αδικήματα μέσα από τους αριθμούς εγγραφής και την αναφορά κατά τις έρευνες της ίδιας της κατηγορούμενης 1 ότι είναι το μόνο πρόσωπο που οδηγεί αυτό το αυτοκίνητο, παρουσιάζει κενά και δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες. Το κενό μεταξύ της κατάθεσης της ΜΚ2 και της παρουσίασης και αναφοράς των αριθμών εγγραφής του οχήματος την επόμενη ημέρα, η αναφορά της κατά την προφορική της μαρτυρία ότι το όχημα αυτό το βλέπει συχνά στους δρόμους της Λεμεσού, αλλά και οι αναφορές της σε βουλομένη πίσω πόρτα αρχικά και μετέπειτα σε προφυλακτήρα δημιουργούν επιπλέον ρωγμές και κενά στην συνοχή της μαρτυρίας της. Βεβαίως η μάρτυρας αυτή δικαιολογεί τα κενά και τις αντιφάσεις αυτές αποδίδοντας τις στην ταραχή της τον χρόνο εκείνο. Η θέση αυτή θα μπορούσε να ήταν μια λογική αναφορά ενός προσώπου που κτυπήθηκε από ένα όχημα περπατώντας αμέριμνη στο δρόμο, παρόλα αυτά οι θέσεις της για τις μετέπειτα από το κτύπημα κινήσεις της, σε τέτοιο χρόνο μάλιστα που ως η ίδια καθόρισε μόλις το όχημα απομακρύνθηκε από αυτήν περίπου 1 μέτρο, να βγάλει μολύβι και χαρτί και να σημειώσει τους αριθμούς εγγραφής αλλά και να φωτογραφήσει το όχημα, δεν δείχνουν ένα άτομο ευρισκόμενο σε τέτοια ταραχή που να μην μπορεί να αντιληφθεί τα πραγματικά δεδομένα αλλά ένα άτομο που ενεργεί λογικά και μάλιστα σε χρόνο πολύ μικρό. Ως εκ τούτου και με βάση των ανωτέρω σκεπτικό αναφέρω ότι δεν δύναμαι να αποδεχτώ την μαρτυρία της ΜΚ2 ως αληθή και πραγματική επί του συνόλου των αναφορών της και δεν δύναμαι να βασισθώ επ' αυτής για να εξάγω ασφαλή συμπεράσματα αναφορικά με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Οφείλω βεβαίως να αναφέρω ότι το μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ2 που αναφέρεται σε κτύπημα της από διερχόμενο όχημα δεν έχει αμφισβητηθεί και αποκλειστεί ως πιθανότητα ούτε από την υπεράσπιση αλλά και μέσα από την μαρτυρία της δεν προέκυψε ότι η ΜΚ2 κατασκεύασε την εκδοχή της αυτή. Η ΜΚ2 ενδεχομένως να κτυπήθηκε από κάποιο διερχόμενο όχημα, εκείνο που προκαλεί ερωτηματικά είναι κατά πόσο το όχημα αυτό ήταν πράγματι το όχημα που ανέφερε στις αρχές και το οποίο οδηγείτο από την κατηγορούμενη
11. Η κατηγορούμενη 1 ως ανέφερα, μετά που κλήθηκε σε απολογία, προέβη σε αννώμοτη δήλωση ενώ ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε και η ανακριτική της κατάθεση (Τεκμήριο 4). Η ανώμοτη δήλωση της κατηγορούμενης 1 έχει ως ακολούθως: « Το αυτοκίνητο μου με αρ. εγγραφής ΚΡΗ 235 οδηγείται μόνο από εμένα. Το χρησιμοποιώ καθημερινώς για να πηγαίνω στην δουλειά μου, όπου ακολουθώ τη διαδρομή Πέτρου Τσίρου προχωρώντας ευθεία για να βγω στην Τζιαμούδα όπου είναι το γραφείο που εργάζομαι και για κανένα λόγο δεν πέρασα από την συγκεκριμένη οδό επειδή από την Πέτρου Τσίρου είναι μονόδρομος για να στρίψεις προς την Γεωργίου Δροσίνη που λένε ότι έγινε το αδίκημα. Οπόταν δεν υπάρχει κανένας λόγος να στρίψω αριστερά αφού είναι μονόδρομος, για να φθάσω στην Τζιαμούδα που είναι η KPMG.» Στην ανακριτική της κατάθεση η κατηγορούμενη 1 αναφέρθηκε στην κατοχή του οχήματος αυτού από την ίδια και την χρήση του και ανέφερε περαιτέρω την διαδρομή που ακολουθεί. Γίνεται αναφορά ότι ο δρόμος της Γεωργίου Δροσίνης είναι εκτός της διαδρομής της ενώ το όχημα αυτό έχει αρκετές μικροζημιές. Αρνείται την εμπλοκή της σε οιοδήποτε δυστύχημα και ότι κτύπησε την γυναίκα αυτή που προέβη σε καταγγελία. Η κατηγορούμενη 1 περαιτέρω κατηγορήθηκε γραπτώς αποδεχόμενη τα αδικήματα που αφορούν τα έγγραφα αρνούμενη όμως ότι προκάλεσε δυστύχημα ή ότι οδηγούσε στον επίδικο δρόμο. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη η κατηγορούμενη 1 λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή της κατηγορούμενης 1 δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές αλλά και το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορούμενης 1, κρίνω ότι μπορεί να προσδοθεί κάποια βαρύτητα σε αυτή λαμβάνοντας υπόψη μου και την μαρτυρία της παραπονούμενης - ΜΚ2 η οποία και δεν έγινε αποδεκτή. Η κατηγορούμενη 1 μέσα από την ανώμοτη δήλωση της αποδέχεται την κατοχή του επίδικου οχήματος από την ίδια αποκλειστικά αλλά αρνείται την οδήγηση του επί της συγκεκριμένης οδού την συγκεκριμένη ώρα και ημέρα καθώς και την εμπλοκή της στο δυστύχημα. Οι αναφορές της αυτές εξεταζόμενες σε συνάρτηση με την μαρτυρία της ΜΚ2 και τις αντιφάσεις της σε αυτό το σημείο δύναται να έχουν πειστική αξία. Επίσης η αναφορά της σε μονόδρομο επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ΜΚ1. Δεδομένων των πιο πάνω, κρίνω ότι δύναμαι να προσδώσω στην ανώμοτη δήλωση της κατηγορούμενης 1, πειστική αξία η οποία να δίδε άλλη υφή στα γεγονότα με κυριότερο λόγο την αμφισβήτηση της οδήγησης από την ίδια του συγκεκριμένου οχήματος στον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο και την εμπλοκή της στο δυστύχημα. Όσον αφορά τη γραπτή κατάθεση της κατηγορούμενης 1, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Η κατηγορούμενη 1 μέσα από την κατάθεση της αναφέρεται στην παραχώρηση του οχήματος από τον θείο της ο οποίος ήταν και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Τα έγγραφα κατά την κατηγορούμενη ανέλαβε να διευθετήσει ο πατέρας της - κατηγορούμενος

1. Το όχημα που αναφέρεται το χρησιμοποιεί μόνο η ίδια. Καθημερινά χρησιμοποιεί το ίδιο δρομολόγιο από το σπίτι της που βρίσκεται δυτικά της οδού Πέτρου Τσίρου και αφού μπαίνει σε αυτή την οδό κατεβαίνει ευθεία προς τα φώτα τροχαίας της Λεωφόρου Μακαρίου του Γ' όπου συνεχίζει νότια κατευθυνόμενη προς την δουλειά της που βρίσκεται στα φώτα τροχαίας της Τζιαμούδας. Το αυτοκίνητο έχει αρκετές μικροζημιές σε αρκετά μέρη. Η ίδια δεν πέρασε από την οδό Γεώργιου Δροσίνη γιατί είναι εκτός του δρομολογίου που ακολουθεί για να πάει στην δουλειά της και δεν ενεπλάκη σε δυστύχημα. Όσον αφορά τα έγγραφα που του αυτοκινήτου της εν γνωρίζει εάν είναι σε ισχύ γιατί αυτά τα κανονίζει ο πατέρας της. Στο όχημα της έχει κίτρινη μπογιά στην μπροστινή αριστερή γωνιά και βούλωμα στην αριστερή πλευρά χαμηλά. Η κατάθεση της κατηγορούμενης αναφέρεται στην ίδια θέση ως η προβληθείσα τόσο κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας όσο και κατά την ανώμοτη δήλωση της. Παρατηρώ ότι η κατηγορούμενη αναφερόμενη στο δρομολόγιο της και αρνούμενη ανάμειξη στο δυστύχημα δεν δίστασε να αποδεχθεί ενδεχόμενη μη ισχύ των απαραίτητων εγγράφων, κατηγορίες τις οποίες και παραδέχθηκε κατά το στάδιο που κατηγορήθηκε γραπτώς. Η κατηγορούμενη δεν προέβη, ενώ θα μπορούσε, σε μια αυστηρή άρνηση παντός ισχυρισμού αλλά αντίθετα αποδέχτηκε την κατοχή και χρήση του οχήματος το οποίο σημειώνω κατά τον χρόνο εκείνο ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι άλλου, την ενδεχόμενη μη ύπαρξη εγγράφων, αναφορές οι οποίες δύναται να εκληφθούν και ως δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα της. Επομένως αποδέχομαι την κατάθεση της κατηγορούμενης 1 περί του δρομολογίου που ακολουθεί και περί της αναφοράς της ότι κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο δεν οδηγούσε το εν λόγω όχημα και δεν ενεπλάκη σε δυστύχημα. Ο κατηγορούμενος 2 εξάσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν ανάφερε οτιδήποτε στο δικαστήριο. Είναι νομολογημένο ότι είναι ανεπίτρεπτο το δικαστήριο να προβεί σε οποιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής εναντίον του κατηγορούμενου για το λόγο ότι αυτός δεν κατέθεσε και ούτε ανάφερε οτιδήποτε. Πέραν τούτου όμως, υπάρχει στο δικαστήριο και η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου και υπάρχουν σωρεία αποφάσεων σχετικά με την βαρύτητα την οποία το δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή στις οποίες αναφέρθηκα ανωτέρω με αναφορά στην κατάθεση της κατηγορούμενης
2. Στην κατάθεση του - Τεκμήριο 6, ο κατηγορούμενος 2, αναφέρει ότι το όχημα ΚΡΗ 235 είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του αδελφού της γυναίκας του ο οποίος του το έδωσε για να το χρησιμοποιεί η κόρη του και όλα τα σχετικά έγγραφα. Όφειλε να επωμίζεται ο ίδιος όλα τα έξοδα. Είχε την εντύπωση ότι όλα ήταν εντάξει νοουμένου ότι ο κουνιάδος του τα είχε διευθετήσει αλλά από ότι φάνηκε δεν το είχε κάνει. Η ευθύνη είναι δική του αναφέρει και θα τα διευθετήσει όλα. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές καθώς και το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορουμένου, θεωρώ ότι δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα σε οποιοδήποτε μέρος του περιεχομένου αυτού πέραν της αναφοράς του για τα έγγραφα του οχήματος. Ουδεμία αναφορά υπάρχει για το επίδικο δυστύχημα αλλά και το ζήτημα της οδήγησης του οχήματος από την κατηγορούμενη 1 κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Ως εκ τούτου και με δεδομένα τα επίδικα ζητήματα δεν αποδίδεται οιαδήποτε βαρύτητα στην κατάθεση του κατηγορούμενου
3. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα πιο κάτω αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Η κατηγορούμενη 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η κάτοχος αλλά και το πρόσωπο που οδηγούσε το όχημα υπ' αριθμούς εγγραφής ΚΡΗ
4. Το όχημα αυτό παραχωρήθηκε από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη στον κατηγορούμενο 2 ο οποίος επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να το οδηγεί. Η κατηγορούμενη 1 χρησιμοποιεί την ευρύτερη περιοχή και δρόμους με την οδό Γεωργίου Δροσίνη για να μεταβεί από την οικία της στην εργασία της. Κατά την 14/01/2014 υποβλήθηκε καταγγελία από την ΜΚ2 περί του ότι ένα όχημα εισερχόμενο στην οδό Γεώργιου Δροσίνη από την οδό Πέτρου Τσίρου την κτύπησε, την τραυμάτισε και την εγκατέλειψε. Η ΜΚ2 ενημέρωσε τις αρχές για τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος την επόμενη ημέρα οπόταν και κατόπιν ερευνών οδηγήθηκαν οι αρχές στους κατηγορούμενους 1 και 2 από τους οποίους λήφθηκε ανακριτική κατάθεση. Η κατηγορούμενη 1 αρνήθηκε την οδήγηση επί του συγκεκριμένου τόπου και χρόνου. Νομική Πτυχή Καταρχήν η παρούσα υπόθεση, ως ποινική διαδικασία, επιβάλλει απόδειξη εκάστου συστατικού στοιχείου του αδικήματος, σε βαθμό πέραν πάσης αμφιβολίας από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ενώπιον του τέτοια μαρτυρία η οποία να ικανοποιεί στον απαιτούμενο βαθμό έκαστο εκ των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων. Επί του προκειμένου η κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει καταρχήν τις κατηγορίες 1 και 2 που αφορούν κατηγορίες αμελούς οδήγησης και εγκατάλειψης σκηνής δυστυχήματος. Ακολουθούν οι κατηγορίες της ανασφάλιστης οδήγησης, με ακυρωμένη άδεια κυκλοφορίας λόγω μη ανανέωσης για 3 συνεχή έτη και χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει 3 κατηγορίες περί του ότι επέτρεψε στην κατηγορούμενη 1 να οδηγήσει άνευ των εγγράφων αυτών. Σε σχέση με την 1η κατηγορία το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Κατά την οδήγηση κάθε οδηγός πρέπει να ασκεί προσήκουσα προσοχή και το ερώτημα που εγείρεται ως προς το κατά πόσο ένας οδηγός οδηγούσε αμελώς είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση του εξασκώντας την απαραίτητη λογική φροντίδα και προσοχή για τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Σε σχέση με την 2η κατηγορία το άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «

(1)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί το θάνατο άλλου προσώπου ή σωματική βλάβη σε άλλο πρόσωπο, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. ..........» Από τις πιο πάνω πρόνοιες του άρθρου 235 Α

(1)προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: Α. Η εμπλοκή σε ατύχημα. Β. Η πρόκληση από το ατύχημα, θανάτου ή άλλης σωματικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο. Γ. Η εγκατάλειψη του χώρου του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι δεν απαιτείται να αποδειχθεί αμέλεια εκ μέρους του οδηγού για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα. Στην Abdalla El Sayed v. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση Αρ. 210/2009, Ημερομηνίας 22/11/2011, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι δηλαδή σαφές ότι η ενοχή με βάση το άρθρο αυτό είναι ανεξάρτητη από το αν ο κατηγορούμενος ευθύνεται ή όχι στο ατύχημα στο ατύχημα το οποίο έχει εμπλακεί.» Πέραν των πιο πάνω, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η ένοχη σκέψη (mens rea) δηλαδή ο κατηγορούμενος θα πρέπει να έχει γνώση για την πρόκληση ατυχήματος. Η άγνοια του ατυχήματος αποτελεί υπεράσπιση (βλ. Harding v. Price

(1948)1 ALL ER. 283). Στην υπόθεση αυτή ο Lord Goddard ανέφερε ότι χρειάζεται ένοχη σκέψη (mens rea) σε αδικήματα που δεν απαγορεύουν συγκεκριμένη συμπεριφορά αλλά αντίθετα επιβάλλουν ειδικό καθήκον στον κατηγορούμενο με την επέλευση συγκεκριμένου συμβάντος. Επίσης, στην εν λόγω υπόθεση αναφέρεται ότι είναι περιορισμένος ο αριθμός των υποθέσεων όπου ο οδηγός ενός οχήματος δεν αντιλαμβάνεται ότι το όχημα του ενεπλάκη σε ατύχημα. Το στοιχείο όμως αυτό θα εξαρτηθεί από τα ξεχωριστά γεγονότα της κάθε υπόθεσης και το αποδεικτικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης, το άρθρο 235Α συνδυάζει την εγκατάλειψη της σκηνής του ατυχήματος με την παράλειψη παροχής βοήθειας. Η γνώση ή όχι του γεγονότος ότι υπάρχουν θύματα από το ατύχημα δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αδικήματος. Σε σχέση με την 3η και 6η κατηγορία σχετικό είναι το άρθρο 3 του Ν. 96

(1)/2000, Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι τρίτου) προνοεί τα ακόλουθα: «3.

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού». Για τις κατηγορίες 4, 5, 7 και 8 σχετικοί είναι ο κανονισμοί των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 για τους οποίους βασική προϋπόθεση είναι η οδήγηση οχήματος με τις ελλείψεις των εν λόγω εγγράφων. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν έχει προκύψει ως πραγματικό γεγονός η οδήγηση του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΡΗ 235 από την κατηγορούμενη 1 κατά τις 14/01/2014 και επί της συγκεκριμένης οδού της Γεωργίου Δροσίνη στην Λεμεσό. Το βασικό αυτό γεγονός παρουσιάζεται κοινό για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν αμφότεροι οι κατηγορούμενοι 1 και

1. Ελλείψει αυτού του βασικού γεγονότος δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης των υπόλοιπων συστατικών στοιχείων που απαιτούνται για την στοιχειοθέτηση των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και
2. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω όμως, ακόμη και να αποδεικνυόταν το πιο πάνω γεγονός και ουσιαστικά και να γινόταν αποδεκτή η μαρτυρία της παραπονούμενης η 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη 1 δεν θα μπορούσε να τεκμηριωθεί και αποδειχθεί. Ως ανωτέρω ανέφερα κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής του άρθρου 235Α του ποινικού κώδικα για την απόδειξη της κατηγορίας απαιτείται ένοχη σκέψη και γνώση της κατηγορούμενης ήτοι αντίληψη για την επέλευση του δυστυχήματος. Η ίδια η παραπονούμενη ανέφερε ότι η οδηγός δεν την πρόσεξε και δεν κατάλαβε ότι την κτύπησε. Ως εκ τούτου η μαρτυρία αυτή από μόνη της αποκλείει την ένοχη σκέψη σε βαθμό πέραν πάση λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος με την προσκόμιση σαφής και αξιόπιστης μαρτυρίας. Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να προβαίνει σε υπολογισμούς και εικασίες για να διαπιστώσει τα γεγονότα, όσο εύλογες και αν είναι αυτές (βλέπε Λοΐζου ν Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Τα γεγονός ότι η παραπονούμενη τραυματίστηκε την εν λόγω ημερομηνία ενδεχομένως από κάποιο όχημα δεν μεταβάλει τη κατάσταση και ούτε η υπεράσπιση έχει υποχρέωση να αποδείξει τον τρόπο τραυματισμού της παραπονούμενης. Αυτό αποτελεί υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής η οποία απέτυχε να το πράξει. Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις Κατηγορίες που έκαστος εξ' αυτών αντιμετωπίζει. Υπ.).................................................. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal / Traffic/ Final Αναφορά: Αμελής οδήγηση, εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας κ.α. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο