Δημοκρατία ν. Μηλίτσα Σορόκου, Αρ. Υπόθεσης: 7943/2016, 27/3/2017

(1)(iii), 5(α) και 7 του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188

(1)/

2. Κλοπής (4η και 6η κατηγορία) κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. Εξασφάλισης εκτέλεσης αξιογράφου με ψευδείς παραστάσεις (8η, 10η, 12η και 14η κατηγορία), κατά παράβαση των άρθρων 297 και 299 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
6. Απόσπασης χρημάτων διά ψευδών παραστάσεων (9η, 11η, 13η, 15η, 20η, 23η, 26η, 41η, 48η, 51η, 54η, 61η, 74η, 77η, 80η, 83η, 86η, 89η, 98η, 101η, 104η, 119η, 122η, 125η, 130η, 133η, 136η, 139η, 142η, 145η, 148η, 151η και 154η κατηγορία) κατά παράβαση των άρθρων 297, 298

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

2. Καταρτισμού πλαστού εγγράφου (16η, 18η και 134η κατηγορία) κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 336 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και
3. Κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (17η και 19η κατηγορία) κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 336, 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. Τα αναντίλεκτα γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, συνοψίζονται ως ακολούθως: Στις 18.8.2015 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λάρνακας, από τον εσωτερικό ελεγκτή Αλέξανδρο Αλεξάνδρου (Μάρτυρα 1 στο κατηγορητήριο) του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας, πρώην ΣΠΕ ΚΟΝΤΕΑΣ, ότι την 17.8.2015 μετά από έλεγχο που έκανε στο υποκατάστημα της Δρομολαξιάς στο ταμείο της κατηγορούμενης, διαπίστωσε έλλειμμα στο ταμείο της. Σε περαιτέρω έλεγχο όλων των ταμείων του υποκαταστήματος διαπίστωσε ότι υπήρχε έλλειμμα στα ταμεία δύο άλλων υπαλλήλων δηλαδή των Μαρτύρων 5 και 6 στο κατηγορητήριο οι οποίες εργάζονταν στο Συνεργατικό τα απογεύματα. Η κατηγορούμενη, σύμφωνα με τον Μάρτυρα 1 στο κατηγορητήριο, παραδέχθηκε στους υπευθύνους της, (Μάρτυρες 1, 2 και 4 στο κατηγορητήριο) ότι έκλεψε τα πιο πάνω χρήματα και ανάφερε ότι κατείχε δεύτερα κλειδιά των ταμείων των δύο άλλων υπαλλήλων του υποκαταστήματος, τα οποία χρησιμοποίησε για να ανοίξει τα ταμεία τους και να πάρει τα χρήματα, δηλαδή €9.090 από το ένα ταμείο και €9.878,05 από το άλλο ταμείο. Ανάφερε επίσης ότι με την χρήση του κοινού ταμείου μπόρεσε να ξεγελά τόσο τις άλλες ταμίες όσο και τον προϊστάμενο της αφού οι έλεγχοι των ταμείων που γίνονταν κατά διαστήματα δεν γίνονταν σε όλα τα ταμεία ταυτόχρονα. Η κατηγορούμενη απέσπασε το ποσό των €82.585,27 από το δικό της ταμείο, €9.090 από το ταμείο της Μάρτυρος 5 στο κατηγορητήριο και €9.878,05 από το ταμείο της Μάρτυρος 6 στο κατηγορητήριο, δηλαδή συνολικά η κατηγορούμενη απέσπασε από τα ταμεία το ποσό των €101.553,32, περιουσία του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου-Λάρνακας. Σύμφωνα με τον Μάρτυρα 1 στο κατηγορητήριο, ο έλεγχος που έκανε στις 17.8.2015, ήταν μετά από αίτημα που του έγινε από τον διευθυντή του υποκαταστήματος, Μάρτυρα 2 στο κατηγορητήριο, προϊστάμενο της κατηγορούμενης, τον οποίο είχε πληροφορήσει η Μάρτυρας 7 στο κατηγορητήριο στις 13.8.2015, (μια από τις ταμίες του υποκαταστήματος), ότι πλην των ξεχωριστών θυρίδων που είχαν οι ταμίες για φύλαξη του ταμείου τους, μετά από παρότρυνση της κατηγορούμενης, είχε κοινή θυρίδα μαζί της, για την οποία είχαν από ένα κλειδί και στην οποία μέσα υπήρχαν πάντα €100.000 ευρώ. Η κατηγορούμενη, ως κεντρική ταμίας του υποκαταστήματος, είχε στην κατοχή της τα κλειδιά του μεγάλου χρηματοκιβωτίου καθώς επίσης και τα κλειδιά των θυρίδων των υπόλοιπων ταμείων και έτσι είχε πρόσβαση σε όλα τα ταμεία. Στις 19.8.2015 εναντίον της κατηγορούμενης εκδόθηκαν Δικαστικά εντάλματα σύλληψης και έρευνας της κατοικίας της και η κατηγορούμενη συνελήφθη την ίδια μέρα. Κατόπιν έρευνας της οικίας της κατηγορούμενης στην Δρομολαξιά, η ίδια παρέδωσε τρία κλειδιά τα οποία ανήκουν στα δύο ταμεία από τα οποία έκλεψε τα ποσά των €9.090 και €9.878,05 και στην θυρίδα του κοινού ταμείου που είχε με την ταμία του υποκαταστήματος, (Μάρτυρα 7 στο κατηγορητήριο). Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια αριθμός κενών αποδείξεων του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου όπου στο πίσω μέρος αναγράφονται διάφορα ποσά και ημερομηνίες και τρία έγγραφα που αφορούν αναλήψεις μετρητών ημερομηνιών 13-14.8.2015, από συγκεκριμένο πρόσωπο, πελάτη του Συνεργατικού, για το ποσό των €18.000 ευρώ. Εντοπίστηκε βιβλιάριο καταθέσεων το οποίο ανήκει στον γιο της κατηγορούμενης, στο οποίο φαίνονται καταθέσεις μετρητών για το χρηματικό ποσό των €12.050 που αφορούν το τελευταίο χρονικό διάστημα και κενές αποδείξεις του Συνεργατικού, στις οποίες υπάρχει αναγραμμένη μόνο η υπογραφή του πελάτη. Εντοπίστηκαν επίσης και δύο πιστοποιητικά εμπρόθεσμων καταθέσεων για το συνολικό ποσό των €45.950 στο όνομα της μητέρας και του πατέρα της. Ανακρινόμενη αρχικά προφορικά η κατηγορούμενη παραδέχθηκε ότι πράγματι είχε διαπράξει την κλοπή των €82.585,27 καθώς και την κλοπή των €9.090 και €9.878,05 από τα ταμεία των άλλων δύο υπαλλήλων του ταμιευτηρίου. Από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη, κατά τη διάρκεια που γινόταν ο έλεγχος στις άλλες δύο ταμίες του καταστήματος, προέβηκε σε χρεώσεις ύψους €33.190 από πέντε λογαριασμούς στην προσπάθεια της να καλύψει το έλλειμμα που παρουσίαζε το ταμείο της. Η κατηγορούμενη τύπωσε και σχετικές αποδείξεις τις οποίες πλαστογράφησε. Κάποιες από αυτές τις αποδείξεις αφορούν τα έντυπα που εντοπίστηκαν στην κατοχή της, στην οικία της κατά την έρευνα που έγινε. Από τις €33.190 η κατηγορούμενη επέστρεψε στο τραπεζικό ίδρυμα το ποσό των €22.000, ποσό το οποίο έκανε ανάληψη από λογαριασμούς μη συγγενικών προσώπων της εν αγνοία τους και χωρίς τη συγκατάθεση τους. Στη συνέχεια στις 20.8.2015 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Λάρνακας από τον Παναγιώτη Θεοδόση (Μάρτυρα 3 στο κατηγορητήριο), ότι η μητέρα του μετά το κούρεμα, είχε μαζέψει €50.000 τα οποία έκανε ανάληψη σταδιακά από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου Λάρνακας. Αυτό το γνώριζε η κατηγορούμενη, η οποία είναι οικογενειακή τους φίλη και επικοινώνησε μαζί του και του ανέφερε ότι θα άνοιγαν θυρίδες ασφαλείας στο Συνεργατικό. Προφασιζόμενη ότι ήθελε να δείξει προς το Συνεργατικό ίδρυμα ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τις θυρίδες και ότι η ίδια φέρνει πελάτες καθώς και για λόγους ασφαλείας, τον έπεισε ότι θα ήταν καλύτερα να της παραδώσει τις €50.
5. Στη συνέχεια τον επισκέφθηκε στην οικία του και της έδωσε το χρηματικό ποσό των €50.000 σε φάκελο. Πριν να περάσει ένας μήνας του επέστρεψε τα χρήματα. Σε λίγες ημέρες επικοινώνησε ξανά μαζί του η κατηγορούμενη και του ζήτησε όπως της δώσει πάλι τις €50.000 γιατί θα είχαν έλεγχο των θυρίδων από το Συνεργατικό. Ο ως άνω μάρτυρας της παρέδωσε και πάλι τις €50.000 σε χαρτονομίσματα των €500 χωρίς να υπογράψει οτιδήποτε ή να του δώσει απόδειξη. Όταν έμαθε για την υπόθεση που διερευνάται εναντίον της κατηγορούμενης, μετέβηκε στο Συνεργατικό στη Δρομολαξιά και αφού ρώτησε τον υπεύθυνο εκεί, (Μάρτυρα 2 στο κατηγορητήριο), αυτός του ανέφερε ότι δεν υπάρχουν θυρίδες εκεί, αλλά στο κεντρικό κατάστημα. Στη συνέχεια μετέβηκε στο κεντρικό κατάστημα στη Λάρνακα όπου εκεί του ανέφεραν ότι δεν υπάρχει θυρίδα στο όνομα του αφού έπρεπε να ακολουθηθεί συγκεκριμένη διαδικασία για να ανοιχθεί θυρίδα στο όνομα κάποιου, και έπρεπε να κατέχει κλειδιά. Στις 20.8.2015 η κατηγορούμενη προέβηκε σε θεληματική κατάθεση όπου μεταξύ άλλων ανάφερε ότι άρχισε να παίρνει χρήματα από το Ταμιευτήριο για να καλύψει προσωπικές της ανάγκες πριν οκτώ χρόνια. Τα χρήματα αυτά τα ξόδευε για αγορά ρούχων, παπουτσιών, τσαντών και δώρων. Έκανε κατάθεση στο λογαριασμό της πιστωτικής της κάρτας και έκανε τις πληρωμές με αυτή. Ήταν ο ισχυρισμός της, ο οποίος δεν επιβεβαιώθηκε, ότι πριν να αρχίσει να κλέβει τα λεφτά, ανακάλυψε ένα έλλειμμα ύψους €60.000 αλλά δεν το ανέφερε στον υπεύθυνο της ούτε σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Ανέφερε ακόμη ότι πριν από πέντε χρόνια γνώρισε στον όμιλο «Βασιλιτζιά» τον Όμηρο Ομήρου, (Μάρτυρα 20 στο κατηγορητήριο), με τον οποίο ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς φιλίας και άρχισε να καταθέτει στο λογαριασμό του από το ταμείο της, το ποσό των €100 - 200 μία με δύο φορές το μήνα. Επίσης παραδέχθηκε ότι ως αρχιταμίας κατάφερνε και ξεγελούσε τον υπεύθυνο της κατά τους ελέγχους που της έκανε, παίρνοντας τα χρήματα από τα άλλα ταμεία, (των Μαρτύρων 5 και 6 στο κατηγορητήριο). Ανέφερε ακόμη ότι είχε τα κλειδιά των άλλων δύο ταμείων, των Μαρτύρων 5 και 6 στο κατηγορητήριο και ότι έκλεψε από αυτά τα ποσά των €9.090 και 9.878,
6. Στις 23.8.2015 λήφθηκε από την κατηγορούμενη μια ανακριτική κατάθεση στην οποία μεταξύ άλλων παραδέχεται ότι μια με δύο φορές το μήνα τα τελευταία 4 - 5 χρόνια έμβαζε σε λογαριασμό του Όμηρου Ομήρου, ο οποίος διατηρεί λογαριασμούς στη Συνεργατική Αμμοχώστου Λάρνακας, χρηματικά ποσά ύψους €100 - €
7. Για τα υπόλοιπα λεφτά αναφέρει ότι οι €60.000 αφορούν μια λάθος χρεοπίστωση την οποία ανακάλυψε πολύ παλιά αλλά λόγω του ότι την ανακάλυψε αρκετούς μήνες μετά που έγινε δεν μπορούσε να κάνει οτιδήποτε, δεν ενημέρωσε οποιοδήποτε και ανέφερε ότι ανέλαβε να το καλύψει, χωρίς να αναφέρει με ποιο τρόπο. Της ζητήθηκε, το όνομα του προσώπου που έγινε το λάθος, ως ανάφερε στην χρεοπίστωση, αρνήθηκε όμως να το αναφέρει. Για τα υπόλοιπα λεφτά τα ξόδεψε όπως ανέφερε, σε διάφορα ψώνια από καταστήματα σε ρούχα, παπούτσια και τσάντες. Επίσης παραδέχθηκε ότι έδωσε το ποσό των €15.000 από το ταμείο της στα παιδιά της εν αγνοία τους, ούτως ώστε να αγοράσουν τα αυτοκίνητα τους συνολικού ποσού €18.
8. Ακολούθως στις 24.8.2015 καταγγέλθηκε εκ νέου στο ΤΑΕ Λάρνακας από τον Μάρτυρα 1 στο κατηγορητήριο, ότι μετέβηκε στα κεντρικά τους γραφεία ο Ανδρέας Ευθυμίου (Μάρτυρας 9 στο κατηγορητήριο) και κατήγγειλε ότι άνοιξε τρεχούμενο λογαριασμό στο Συνεργατικό με όριο τις €50.000, με σκοπό να ανοίξει μια δουλειά. Λόγω του ότι δεν χρειαζόταν πλέον τα λεφτά έδωσε οδηγίες στην κατηγορούμενη όπως κλείσει τον εν λόγω λογαριασμό. Μετά από έλεγχο που έκανε ο Μάρτυρας 1 στο κατηγορητήριο, διαπίστωσε ότι ο λογαριασμός είναι ακόμη ανοικτός και σε αυτόν εντόπισε μεταφορές χρημάτων σε άλλους λογαριασμούς, αναλήψεις από τον ίδιο λογαριασμό και αναλήψεις από καταθέσεις που έγιναν σε άλλους λογαριασμούς δια μέσου του συγκεκριμένου λογαριασμού. Από τον συγκεκριμένο λογαριασμό έγινε απόσπαση €127.
9. Στο συγκεκριμένο λογαριασμό έγιναν μόνο καταθέσεις από τον δικαιούχο (Μάρτυρα 9 στο κατηγορητήριο), του ύψους των €83.
10. Από περαιτέρω εξετάσεις που έκανε ο Μάρτυρας 1 στο κατηγορητήριο, εντόπισε τις αποδείξεις που αφορούν όλες τις πράξεις στον εν λόγω λογαριασμό και παρέδωσε συνολικά 50 αποδείξεις οι οποίες αφορούν μεταφορές, καταθέσεις και αναλήψεις χρημάτων από τον εν λόγω λογαριασμό. Από περαιτέρω έλεγχο διαπιστώθηκε ότι έγιναν όλες από το ταμείο της κατηγορούμενης. Όλα τα πιο πάνω καταγγέλθηκαν και γραπτώς στο ΤΑΕ Λάρνακας από τον Μάρτυρα 9 στο κατηγορητήριο στις 25.8.
11. Σε περαιτέρω έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη χρησιμοποίησε και άλλο λογαριασμό του Μάρτυρα 9 στο κατηγορητήριο, ο οποίος ήταν κοινός με τη σύζυγο του και από αυτόν έγινε ανάληψη από την κατηγορούμενη ποσού €9.
12. Επίσης η κατηγορούμενη κατά τη διάρκεια που γινόταν ο έλεγχος απέσπασε από το λογαριασμό της Σορόκκου Δέσποινας και του Σορόκκου Γεώργιου (γονείς της κατηγορούμενης) το ποσό των €2.000, από το λογαριασμό των Σορόκκου Κώστα και Άντρης (αδερφός και νύφη της κατηγορουμένης) €9.000, από το λογαριασμό του Γεώργιου Αντώνη και Γεώργιου Γεωργίου €9.000, από το λογαριασμό του Παύλου Μάριου Παύλου (τέκνο της κατηγορουμένης) €4.000 και από το λογαριασμό του Παύλου Γιώργου Μάριου (τέκνο της κατηγορουμένης) €
13. Εν όψει της μαρτυρίας ότι η κατηγορούμενη έμβασε από τη κλοπιμαία περιουσία ποσό για την αγορά των οχημάτων των παιδιών της, κατόπιν νέου Δικαστικού εντάλματος έρευνας της κατοικίας της, για τα αναφερόμενα αδικήματα, παραλήφθηκαν ως τεκμήρια, τα δύο αυτοκίνητα με αρ. εγγρ. KXD 499 μάρκας FORD FIESTA ιδιοκτησίας του Μάρτυρα 8 στο κατηγορητήριο και LBC731 μάρκας BMW, ιδιοκτησίας του Μάρτυρα 11 στο κατηγορητήριο, τέκνων της κατηγορούμενης. Στις 27.8.2016 κλήθηκε στο ΤΑΕ Λάρνακας ο Μάρτυρας 20 στο κατηγορητήριο, ο οποίος σε κατάθεση του ανέφερε ότι η κατηγορούμενη κατά διαστήματα του κατέθετε στο λογαριασμό του διάφορα ποσά, λόγω φιλίας που ανέπτυξαν μεταξύ τους. Μετά από έλεγχο που έγινε, αφού ο Μάρτυρας 20 στο κατηγορητήριο παρέλαβε από το Συνεργατικό καταστάσεις λογαριασμών, διαπιστώθηκε ότι από το ταμείο της η κατηγορούμενη έκανε εμβάσματα στο λογαριασμό του, ποσό ύψους €6.000 περίπου, το οποίο ο Μάρτυρας 20 ανέφερε ότι θα επιστρέψει πίσω στο Συνεργατικό. Δεν γνώριζε ότι τα λεφτά αυτά η κατηγορούμενη τα έκλεβε από το ταμιευτήριο. Στη συνέχεια η κατηγορούμενη στις 27.8.2016 στο ΤΑΕ Λάρνακας έδωσε ακόμα μια ανακριτική κατάθεση στην παραδέχεται ενοχή για όλα τα αδικήματα και ανάφερε ότι δεν έγινε οποιοδήποτε λάθος με τις €60.000, αλλά αυτή τα πήρε από το Συνεργατικό για δική της χρήση. Επίσης παραδέχθηκε ότι κατέθετε λεφτά στο λογαριασμό του Μάρτυρα 20 στο κατηγορητήριο, αφού ανέπτυξαν μια δυνατή φιλία για να τον βοηθά. Ακόμη παραδέχθηκε ότι χρησιμοποιούσε το λογαριασμό του Μάρτυρα 9 στο κατηγορητήριο κάνοντας μεταφορές χρημάτων προς όφελος της αλλά και αναλήψεις χρημάτων τα οποία έβαζε στο λογαριασμό της πιστωτικής της κάρτας. Παραδέχθηκε ακόμη ότι έκλεψε τις €50.000 από τον Μάρτυρα 3 στο κατηγορητήριο, τις οποίες της έδωσε για να τις τοποθετήσει σε θυρίδα όπως του ανέφερε και τις χρησιμοποίησε για να καλύψει το έλλειμμα της στο ταμείο της. Η κατηγορούμενη ανέφερε ότι τα λεφτά που έκλεψε, εκτός από εκείνα που έβαζε στο λογαριασμό του Μάρτυρα 20 στο κατηγορητήριο, τα χρησιμοποίησε για διάφορα ψώνια, για ρούχα, παπούτσια, τσάντες και αρώματα. Συνολικά τα ποσά που κλάπηκαν από την κατηγορούμενη είναι τα εξής: α) από τα ταμεία έκλεψε το ποσό των €101.553,32 β) από τις συναλλαγές με τους λογαριασμούς, έκλεψε το ποσό των €160.290 γ) από τον Παναγιώτη Θεοδόση, (Μάρτυρα 3 στο κατηγορητήριο) (θυρίδα) έκλεψε το ποσό των 50.
14. Σύνολο €311.843,
15. Από τους λογαριασμούς των συγγενικών της προσώπων απέσπασε συνολικά το ποσό των €15.150, ποσό το οποίο περιλαμβάνεται στο ποσό των €160.290 ως το (β) (ανωτέρω). Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε την δήμευση των οχημάτων που παραλήφθηκαν ως τεκμήρια με αρ. εγγρ. KXD499 μάρκας FORD FIESTA ιδιοκτησίας του Μάρτυρα 8 στο κατηγορητήριο και LBC731 μάρκας BMW, ιδιοκτησίας του Μάρτυρα 11 στο κατηγορητήριο, τέκνων της κατηγορούμενης. Τα εν λόγω οχήματα σήμερα έχουν αξία το μεν BMW €8,000 και το δε FORD FIESTA €5.000 περίπου. Η κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου. Στην μακροσκελή αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης, επικαλέσθηκε ως μετριαστικούς παράγοντες, το λευκό ποινικό μητρώο της, την άμεση παραδοχή της στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο, τη συνεργασία της με τις αστυνομικές αρχές ως και την έμπρακτη μεταμέλεια της που συνίσταται στο γεγονός ότι α) στα πλαίσια της πολιτικής αγωγής με αρ. 1620/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας και της κατηγορούμενης, αυτή αποδέχθηκε την έκδοση απόφασης εναντίον της για το ποσό των €186.000 και β) στα πλαίσια της Πολιτικής Αγωγής με αρ. 1125/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, μεταξύ του Παναγιώτη Θεοδόση και της κατηγορούμενης, αυτή αποδέχθηκε την έκδοση απόφασης εναντίον της για το ποσό των €50.
16. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι η κατηγορούμενη δεν αποζημίωσε τους παραπονούμενους, όμως προτού αρχίσει η ποινική διαδικασία, αυτή επισκέφθηκε το Συνεργατικό Ταμιευτήριο, μαζί με γνωστό επιχειρηματία, με σκοπό να εξοφληθεί το έλλειμμα που είχε παρουσιαστεί. Αυτό όμως δεν κατέστη δυνατό διότι ήδη εξεταζόταν η καταγγελία από την αστυνομία. Ανέφερε περαιτέρω, ότι το κίνητρο της κατηγορούμενης για τη διάπραξη των αδικημάτων, δεν ήταν η πολυτελής ζωή και η χλιδάτη διαβίωση, αλλά η «εκμετάλλευση» που αυτή έτυχε από φιλικό της πρόσωπο το οποίο βοηθούσε οικονομικά. Έτσι η κατηγορούμενη κάτω από συνθήκες πίεσης, απόγνωσης, πανικού και σύγχυσης, διότι φοβόταν για την υπόληψη της οικογένειας της και τα επακόλουθα της σχέσης της με το πιο πάνω πρόσωπο, διέπραξε τα επίδικα αδικήματα, υπό το κράτος συναισθηματικής φόρτισης και έντασης. Επιπρόσθετα, τόνισε ότι η κατηγορούμενη προτού ακόμα αρχίσει η ποινική διαδικασία, με υπεύθυνη δήλωση της ημερομηνίας 17.8.15 προς το Συνεργατικό Ταμιευτήριο, είχε παραδεχθεί την απόσπαση εκ μέρους της των ποσών των €9.090 και €9.878,05 (Τεκμήριο 3), ως και ότι κάποιοι από τους παραπονούμενους απέσυραν τα παράπονα τους (Τεκμήριο 4). Τόνισε περαιτέρω, ότι η κατηγορούμενη έχει ήδη απωλέσει την εργασία της, βρίσκεται σε διάσταση με τον σύζυγο της λόγω των αποκαλύψεων της και η υπόληψη της έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Αναφέρθηκε στις επιπτώσεις που θα επιφέρει η επιβολή ποινής φυλάκισης στα τρία παιδιά της και ειδικότερα στην ανήλικη κόρη της ηλικίας 13 χρονών, η οποία έχει υποστεί ψυχολογικό σοκ λόγω της κράτησης της κατηγορούμενης στις Κεντρικές Φυλακές. Παρακολουθείται από Κοινωνικούς Λειτουργούς και αντιμετωπίζει προβλήματα ανασφάλειας, αβεβαιότητας, άγχους, συγκέντρωσης, τελεί υπό σύγχυση, και η προηγούμενη άριστη σχολική πορεία της έχει τραυματιστεί, ενώ στο σχολείο δέχεται σχολικό εκφοβισμό από συμμαθητές της, με αποτέλεσμα να αρνείται να πηγαίνει στο σχολείο. Επικαλέσθηκε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, σύμφωνα με την οποία η κατηγορούμενη προέρχεται από μέτριας οικονομικής κατάστασης οικογένεια. Είναι απόφοιτος Λυκείου και εργάστηκε μέχρι και το 2015 σε τραπεζικό ίδρυμα ως ταμίας. Το 1991 τέλεσε γάμο και απέκτησε τρία παιδιά, ηλικίας σήμερα 24, 21 και 13 χρονών. Από το 2015 παρουσιάστηκαν προβλήματα στις σχέσεις του ζεύγους και βρίσκονται σε διάσταση αν και διαμένουν στο ίδιο σπίτι. Ο πρώτος της γιος είναι μεταπτυχιακός φοιτητής στο ΤΕ.ΠΑ.Κ. στον Κλάδο των Οικονομικών, ενώ ο δεύτερος της γιος προσλήφθηκε πρόσφατα στην Εθνική Φρουρά. Είναι νομολογημένο ότι το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο, αντικατοπτρίζει και τη σοβαρότητα που προσδίδεται από το Νομοθέτη σε συγκεκριμένο αδίκημα, που στην περίπτωση που εδώ εξετάζουμε είναι, για το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου 14 χρόνια φυλάκιση, για το αδίκημα της ποινής για συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά, 7 χρόνια φυλάκιση ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €100.000 ή/και οι δύο ποινές, για το αδίκημα της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες, 14 χρόνια φυλάκιση ή χρηματική ποινή μέχρι €500.000 ή και οι δύο ποινές, για το αδίκημα της κλοπής 3 χρόνια φυλάκιση, για το αδίκημα της εξασφάλισης εκτέλεσης αξιογράφου με ψευδείς παραστάσεις, 5 χρόνια φυλάκιση, για το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων διά ψευδών παραστάσεων 5 χρόνια φυλάκιση, για το αδίκημα του καταρτισμού πλαστού εγγράφου 14 χρόνια φυλάκιση και για το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου 14 χρόνια φυλάκιση. Είναι περαιτέρω διαχρονική θέση της Νομολογίας ότι για το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου, πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές. Και αυτό γιατί προέχει η διαφύλαξη της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και υπαλλήλου, όπως ήταν και η σχέση Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας και κατηγορούμενης. Επομένως, ο τρόπος μεταχείρισης των δραστών σ' αυτού του είδους τα αδικήματα, πρέπει να είναι ανάλογος της σημασίας που ενέχει η διαφύλαξη της σχέσης εμπιστοσύνης, ανάγκη που παραπέμπει στην επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Σχετικά παραθέτουμε αυτούσια πιο κάτω αποσπάσματα από την υπόθεση Αθανασιάδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 801 και από το σύγγραμμα G. M. Pikis Sentencing in Cyprus, σελ. 63: «Τα αδικήματα στα οποία έχει παραδεχθεί ενοχή ο εφεσείων είναι σοβαρά αφού αναφέρονται στην ύπαρξη και διατήρηση της εμπιστοσύνης μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να προσφέρουν την κατάλληλη προστασία τιμωρώντας τα πρόσωπα που παραβιάζουν την εμπιστευτική αυτή σχέση. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια τα Δικαστήρια έχουν υποδείξει σε αριθμό υποθέσεων ότι η κατάλληλη ποινή είναι εκείνη της φυλάκισης ...» ............................................. «High standards of fidelity are expected of employees in the public and private sectors in the discharge of their duties and of persons acting in a fiduciary capacity, such as agents or trustees. Stealing by clerks, servants, company directors, agents and trustees is punishable with 7 years imprisonment. The decisions of the Supreme Court in this area indicate that a serious view is invariably taken of offences of this nature, because of their repercussions on the economic life of the country». Στην υπόθεση The Attorney General v. Vasiliotis

(1967)2 CLR 20 λέχθηκαν - σε ελεύθερη μετάφραση - μεταξύ άλλων τα ακόλουθα σε σχέση με τη σοβαρότητα του αδικήματος της κλοπής υπό υπαλλήλου: «Η κλοπή υπό υπαλλήλου τείνει να υπονομεύσει τη βάση, πάνω στην οποία εκατοντάδες άνθρωποι ασκούν την επιχειρηματική δραστηριότητα τους ως εργοδότες, ή κερδίζουν τα προς το ζην ως υπάλληλοι. Η σχέση εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας που πρέπει πάντα να υπάρχει μεταξύ τους, είναι μεγάλης σημασίας και δικαιούται επαρκούς προστασίας από το νόμο». Παραπέμπουμε επίσης και στις υποθέσεις Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 141, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(1996)1 Α.Α.Δ. 200, Sequeira v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 80, Ηρακλέους ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 174 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χατζημιτσή

(2005)2 Α.Α.Δ. για δύο λόγους. Ο πρώτος, για να τονίσουμε τη διαχρονική θέση της νομολογίας ότι αδικήματα όπως αυτά που διέπραξε η κατηγορούμενη είναι σοβαρά και γι' αυτά πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές και, ο δεύτερος, ότι η ποινή που πρέπει να επιβάλλεται στα αδικήματα αυτά δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η φυλάκιση, το ύψος της οποίας είναι ανάλογο με τα περιστατικά που συνθέτουν την κάθε υπόθεση, με κυρίαρχα στοιχεία αφενός μεν τον τρόπο που ενήργησε ο παραβάτης και αφετέρου το ύψος του ποσού που απέσπασε ή την αξία της περιουσίας που έκλεψε. Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης συντρέχουν και τα δύο πιο πάνω στοιχεία, τα οποία αφ' εαυτών προσδίδουν ιδιαίτερη σοβαρότητα στα αδικήματα που διέπραξε η Κατηγορούμενη. Συγκεκριμένα: Το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου - Λάρνακας ευεργέτησε την κατηγορούμενη προσλαμβάνοντας την, και τοποθετώντας την στην πολύ σημαντική θέση της Κεντρικής Ταμία του υποκαταστήματος όπου εργαζόταν. Την περιέβαλε επομένως με εμπιστοσύνη, στο πλαίσιο της οποίας της ανάθεσε την φύλαξη του μεγάλου χρηματοκιβωτίου του οποίου είχε τα κλειδιά, όπως επίσης και των θυρίδων των υπολοίπων ταμείων και έτσι είχε πρόσβαση σε όλα τα ταμεία. Την εμπιστοσύνη αυτή η κατηγορούμενη την καταχράστηκε. Εκμεταλλευόμενη τη δυνατότητα που της παρείχε η θέση της, συστηματικά για περίοδο 8 χρονών έκλεψε από τα ταμεία του πιο πάνω Συνεργατικού Ταμιευτηρίου το ποσό των €101.553,32, από τις συναλλαγές με τους λογαριασμούς το ποσό των €160.290 και από τον Παναγιώτη Θεοδόση (Μάρτυρα 3 στο κατηγορητήριο) το ποσό των €50.000. Καταχράστηκε επομένως βάναυσα την εμπιστοσύνη του εργοδότη της και συνολικά έκλεψε το υπερβολικά μεγάλο ποσό των €311.843,32. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, είναι νομίζουμε αυτονόητο ότι η ποινή που πρέπει να επιβληθεί στην κατηγορούμενη δεν μπορεί να είναι άλλη παρά αυτή της φυλάκισης. Σημειώνουμε επιπρόσθετα, ότι η νομολογία σ' ό,τι αφορά την ποινική μεταχείριση δραστών για τα αδικήματα πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις είναι πλούσια. Παραπέμπουμε προς τούτο στις υποθέσεις Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 179, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ 216, Μουσικός ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Δημητρίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 46, Ali Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 661 και Α. Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 376, στις οποίες τονίστηκε ότι τα αδικήματα πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστογραφημένων εγγράφων που απαριθμούνται στο άρθρο 336 του Κεφ. 154 φέρουν ποινή φυλάκισης 14 χρόνων, γεγονός που δίνει το στίγμα της σοβαρότητας των αδικημάτων αυτής της φύσεως. Η επιβολή αυστηρών ποινών για αδικήματα αυτής της φύσεως, σκοπό έχει όχι μόνο την τιμωρία του παραβάτη και την πιθανή αναμόρφωση του, αλλά και την αποτροπή άλλων επίδοξων παραβατών, οι οποίοι, όταν γνωρίζουν ότι εγκληματικές τους ενέργειες θα αντιμετωπισθούν αυστηρά, ενδεχομένως να κάμουν δεύτερες σκέψεις. Σ' ό,τι αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ευτύχιου Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 40/15 ημερ. 25.11.16 με την οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. Υπό τα περιστατικά της κρινόμενης περίπτωσης, εντοπίζεται έκδηλα ότι η κατηγορουμένη ανέπτυξε πλούσια εγκληματική δράση, στη βάση καλά οργανωμένου σχεδίου που δεν είχε άλλο στόχο από την εξαπάτηση τόσο του εργοδότη της, όσο και ανυποψίαστων συνανθρώπων της. Η όλη δράση της συνιστά μια επικίνδυνη εκδήλωση αντικοινωνικής συμπεριφοράς, γι' αυτό και επιβάλλεται όπως η ποινή έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Θεωρούμε ακόμα ως επιβαρυντικά στοιχεία της υπόθεσης, την έκταση της εγκληματικής δραστηριότητας της κατηγορούμενης και τη μεγάλη χρονική της διάρκεια, καθώς και το ύψος του κλαπέντος ποσού ύψους €311.843,32 για το οποίο οι παραπονούμενοι δεν έχουν αποζημιωθεί. Από την άλλη όμως, δεν θα αγνοήσουμε όσους μετριαστικούς παράγοντες συντρέχουν στην περίπτωση της κατηγορούμενης και ως τέτοιους θεωρούμε το λευκό ποινικό μητρώο της, την αρχική παραδοχή της σε αξιωματούχους του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου (Τεκμήριο 3) στις 17.8.15 - σημειώνοντας βεβαίως ότι αυτή αφορούσε μόνο τα ποσά των €9.090 και €9.878,05 και όχι το συνολικό κλαπέν ποσό των €311.843,32 - και στη συνέχεια τη συνεργασία που επέδειξε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία ως και την άμεση παραδοχή της στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, και Andrei Alin Bandits ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 94/15 ημερ. 21.10.15). Προς όφελος της κατηγορούμενης θα προσμετρήσουμε περαιτέρω τις δυσμενείς επιπτώσεις που είχε η εξιχνίαση αυτής της υπόθεσης στην επαγγελματική σταδιοδρομία της, η οποία έχει ήδη απωλέσει την εργασία της ως και ότι οι δυσκολίες για εργοδότηση της στον τομέα της εργασίας της στο μέλλον, είναι αυτονόητες. Αυτός ο παράγοντας, σύμφωνα με την νομολογία, αποτελεί ισχυρό μετριαστικό παράγοντα τον οποίο και θα λάβουμε υπόψη μας προς όφελος της κατηγορούμενης (βλ. Papas v. Republic

(1970)2 C.L.R. 89, Κολοκασίδη ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 252, Αθανασιάδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 701 και Πέτρος Πέτρου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α. Α. Δ. 219). Όμως δεν θεωρούμε μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι η κατηγορουμένη αποδέχθηκε απόφαση στα πλαίσια δύο πολιτικών αγωγών για τα ποσά των €186.000 και €50.000 προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας και Παναγιώτη Θεοδοσίου αντίστοιχα, ως και ότι είχε επισκεφθεί, μαζί με γνωστό επιχειρηματία, τον Διευθυντή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου προκειμένου να εξευρεθεί τρόπος ώστε ο εν λόγω επιχειρηματίας να εξοφλήσει το κλαπέν ποσό, προσπάθεια η οποία τελικά δεν τελεσφόρησε εφόσον η υπόθεση ήδη διερευνάτο από την Αστυνομία. Και τούτο γιατί παραμένει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι η κατηγορούμενη μέχρι σήμερα δεν έχει αποζημιώσει κανένα ποσό από το πολύ μεγάλο ποσό των €311.843,32 το οποίο έκλεψε και οικειοποιήθηκε, η δε αποδοχή εκ μέρους της αποφάσεων στις δύο πολιτικές αγωγές, έγινε στα πλαίσια πολιτικής διαδικασίας, ενώ στα πλαίσια της παρούσας ποινικής υπόθεσης κανένα ποσό δεν έχει καταβληθεί. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ιωάννης Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, σελ. 540: «Κρίνεται ότι το Κακουργιοδικείο ορθά δεν έλαβε υπόψη την καταβολή ποσών στα πλαίσια της πολιτικής αγωγής, εφόσον όπως εξήγησε στο σκεπτικό της ποινής στη σελ. 1, αυτό δεν είχε δοθεί στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης. .............................................. Η περαιτέρω θέση ότι το Κακουργιοδικείο έπρεπε να λάβει υπόψη και την προθυμία και πρόθεση των εφεσειόντων να αποδώσουν χρήματα στο Ταμείο από την αρχή ή και κατά τη διάρκεια της δίκης, δεν έχει έρεισμα, εφόσον όντως η αποκατάσταση αυτή δεν έγινε και δεν ήταν δυνατό βέβαια για το Κακουργιοδικείο να προχωρήσει στη διαπίστωση ευθύνης ως προς τη μη τελεσφόρηση αυτή. Έργο του Κακουργιοδικείου ήταν η εξέταση της ποινικής ευθύνης και μόνο και η επιβολή μετά την καταδίκη της αρμόζουσας ποινής.» Με το ίδιο σκεπτικό δεν θα προσμετρήσουμε προς όφελος της κατηγορουμένης τις δηλώσεις των πέντε παραπονουμένων (Τεκμήριο 4) ότι δεν έχουν κανένα παράπονο και καμιά απαίτηση από την κατηγορούμενη και δεν επιθυμούν την ποινική δίωξη της, σημειώνοντας ότι πρόκειται για στενά συγγενικά της πρόσωπα από τα οποία απέσπασε το πολύ μικρό ποσό των €15.150, εν αντιθέσει με το πολύ μεγαλύτερο και υπέρογκο ποσό, το οποίο απέσπασε από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο και τον Παναγιώτη Θεοδόση, και οι οποίοι βεβαίως σε καμιά σχετική δήλωση προέβηκαν ούτε και τέθηκε τέτοια δήλωση τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, τονίζουμε ότι το κίνητρο της κατηγορούμενης για να διαπράξει τα επίδικα αδικήματα, δηλαδή η «στενή φιλική της σχέση» με πρόσωπο το οποίο βοηθούσε οικονομικά, και από το οποίο αυτή έτυχε «εκμετάλλευσης», δεν μπορεί να προσμετρήσει προς όφελος της, εφόσον είναι απαράδεκτο για οποιοδήποτε πρόσωπο να εκμεταλλεύεται την εργασιακή του θέση και να προβαίνει σε κλοπή από τον εργοδότη του υπέρογκων ποσών - όπως είναι και η παρούσα περίπτωση - κατ' επίκληση της «φιλικής σχέσης» που ήθελε αναπτύξει με άλλο πρόσωπο. Εάν τέτοια «προσωπική σχέση», συνδεόμενη με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά, οικονομικά ή υγείας μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου. Η νομική προσέγγιση είναι ότι τα προβλήματα αυτής της μορφής ως παράγοντες μειωμένης αντίστασης δεν μπορούν να επιδράσουν κατά τρόπο που να εξασθενίζει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου [βλ. Jovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635, Παναγιώτη Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 33/12, ημερ. 15.1.2013 και Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 211/12, ημερ. 25.1.2013]. Λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες της κατηγορούμενης, ως και τις δυσμενείς επιπτώσεις που θα επιφέρει η ποινή φυλάκισης που θα της επιβληθεί, στην οικογένεια της και ιδιαίτερα στην ανήλικη θυγατέρα της, η οποία έχει υποστεί ψυχολογικό σοκ λόγω της κράτησης της κατηγορούμενης στις Κεντρικές Φυλακές, αντιμετωπίζει προβλήματα ανασφάλειας, αβεβαιότητας και άγχους, τελεί υπό σύγχυση και δέχεται σχολικό εκφοβισμό από τους συμμαθητές της στο σχολείο. Ωστόσο, τονίζουμε συγχρόνως την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων δεν παραβλέπονται, αλλά η σημασία τους είναι σαφώς μειωμένη και επηρεάζεται άμεσα από το στοιχείο της αποτροπής που θα πρέπει να καλύπτει την ποινή. Η εξατομίκευση δεν πρέπει να εξουδετερώνει ή να αποδυναμώνει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας [βλ. Redjep v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 217, 221]. Παραθέτουμε σχετικά τα πιο κάτω αποσπάσματα από τις υποθέσεις Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 και Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: «Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δε συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι, όπως και στην προκείμενη υπόθεση, για την απόδοση και αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει και στο άτομο του παραβάτη. Στη μεταγενέστερη απόφαση μας, στην Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ 135, επισημάναμε:- (σελ. 138). Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194].» Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, τη σοβαρότητα, δηλαδή αφ΄ενός των αδικημάτων που διέπραξε η κατηγορούμενη και αφ' ετέρου τους αναφερθέντες μετριαστικούς παράγοντες και εξαντλώντας κάθε όριο επιείκειας, επιβάλλουμε στην κατηγορουμένη:

1. Στην κατηγορία της κλοπής υπό υπαλλήλου (1η κατηγορία) ποινή φυλάκισης 6 χρόνων.
2. Στην κατηγορία της ποινής για συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά (2η κατηγορία) ποινή φυλάκισης 3 χρόνων.
3. Σ' έκαστη των κατηγοριών της Νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (3η, 5η και 7η κατηγορία), ποινή φυλάκισης 6 χρόνων.
4. Σ' έκαστη των κατηγοριών της κλοπής (4η και 6η κατηγορία), ποινή φυλάκισης 2 χρόνων.
5. Σ' έκαστη των κατηγοριών της Εξασφάλισης εκτέλεσης αξιογράφου με ψευδείς παραστάσεις (8η, 10η, 12η και 14η κατηγορία), ποινή φυλάκισης 3 χρόνων.
6. Σ' έκαστη των κατηγοριών της Απόσπασης χρημάτων διά ψευδών παραστάσεων (9η, 11η, 13η, 15η, 20η, 23η, 26η, 41η, 48η, 51η, 54η, 61η, 74η, 77η, 80η, 83η, 86η, 89η, 98η, 101η, 104η, 119η, 122η, 125η, 130η, 133η, 136η, 139η, 142η, 145η, 148η, 151η και 154η κατηγορία), ποινή φυλάκισης 3 χρόνων.
7. Σ' έκαστη των κατηγοριών του Καταρτισμού Πλαστού Εγγράφου (16η, 18η, 134η κατηγορία) ποινή φυλάκισης 6 χρόνων.
8. Σ' έκαστη των κατηγοριών της Κυκλοφορίας Πλαστού Εγγράφου (17η και 19η κατηγορία), ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και αρχίζουν από την ημέρα που η κατηγορούμενη τελεί υπό κράτηση, δηλαδή από 24.2.
9. Το αίτημα του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής για δήμευση των οχημάτων που παραλήφθηκαν και κρατούνται από την Αστυνομία ως τεκμήρια, με αρ. εγγραφής KXD499 και LBC731, ιδιοκτησίας των Μαρτύρων 8 και 11 στο κατηγορητήριο, στην αγορά των οποίων η κατηγορούμενη συνείσφερε με το ποσό των €15.000, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Και τούτο γιατί η Κατηγορούσα Αρχή παρέλειψε να ακολουθήσει τη διαδικασία που ο Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος 188(Ι)/2007 προβλέπει και ειδικότερα τα άρθρα 6, 7 και 8 που αφορούν τα Διατάγματα Δήμευσης και με βάση τα οποία, απαιτείται η υποβολή σχετικής αίτησης στο Δικαστήριο εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Tekinder Pal κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551, σελ. 600. Τα υπόλοιπα τεκμήρια που κρατούνται από την Αστυνομία, δηλαδή έγγραφα, αποδείξεις πληρωμής και είσπραξης, και καταστάσεις λογαριασμών, να επιστραφούν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου - Λάρνακας. (Υπ.)................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Κ. Λυκούργου, Α.Ε.Δ /ΛΗ