Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Κύπρος Κυπριανού, Αρ. Υπ.: 14792/12, 20/1/2017

(1)και 303Α

(2)(γ) του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 01/03/2008 με 26/03/2008, στην Λάρνακα, με σκοπό καταδολίευσης του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λάρνακας χωρίς νόμιμη εξουσία είχε καταρτίσει το ακυρωτικό έγγραφο του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ2062/2006, το οποίο είχε υπογράψει, χωρίς να έχει εξουσία, στο όνομα του δικαιούχου Ανδρέα Ιεροδιακόνου και στις 27/03/2012 το είχε θέσει σε κυκλοφορία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εν γνώσει του ότι ήταν πλαστογραφημένο. Επιπρόσθετα, μεταξύ των ημερομηνιών 01/11/2006 με 27/03/2008 με ψευδείς παραστάσεις είχε αποσπάσει από τον Ηρόδοτο Αργυρού το ποσό των €127,717.95- συνιστάμενες στο ότι είχε πωλήσει το διαμέρισμα με αριθμό ΠΩΕ2062/2006 έναντι του ποσού των €85.000- στον Ανδρέα Ιεροδιακόνου και στην συνέχεια είχε ακυρώσει το συγκεκριμένο πωλητήριο έγγραφο και είχε πωλήσει το ίδιο διαμέρισμα στον Ηρόδοτο Αργυρού χωρίς την συγκατάθεση του Ανδρέα Ιεροδιακόνου. Κατά την ίδια χρονική περίοδο και με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση είχε αποσπάσει από τον Ηρόδοτο Αργυρού το ποσό των €49.122,30- και ένα διαμέρισμα στην περιοχή Κάππαρη, όλα συνολικής αξίας €127.717,95- με ψευδείς παραστάσεις συνιστάμενες στο ότι είχε το δικαίωμα πώλησης του διαμερίσματος με αριθμό 2 στην πολυκατοικία FAMAGUSTA GARDENS 27, (ALEXANDER 1) ενώ αυτό ανήκε στον Ανδρέα Ιεροδιακόνου, ο οποίος δεν είχε συγκατατεθεί στην πώλησή του. Παράλληλα κατηγορείται ότι με σκοπό την καταδολίευση είχε συναλλαχθεί με περιουσία που ανήκε σε άλλο πρόσωπο. Προς απόδειξη των κατηγοριών κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή έξι

(6)μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο Λοχ.837 Χρυσάνθου, Μ.Κ.1, ο οποίος έχει ειδικότητα γραφολόγου και υπηρετεί στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, το Βιογραφικό του Σημείωμα. Είχε ετοιμάσει Έκθεση, της οποίας το περιεχόμενο υιοθέτησε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2. Στην Έκθεσή του είχε καταλήξει ότι η υπογραφή του Ανδρέα Ιεροδιακόνου στο πιστοποιητικό δεν ήταν η γνήσια υπογραφή του αλλά ήταν μια προσπάθεια αντιγραφής ή απομίμησης από πρόσωπο που γνώριζε ή είχε στην κατοχή του γνήσια υπογραφή καθώς και ότι το όνομα «Ανδρέας Ιεροδιακόνου» είχε γραφτεί στο συγκεκριμένο έγγραφο από τον Κύπρο Κυπριανού. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 3, το έγγραφο ακύρωσης του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ2062/06, ως Τεκμήριο 4 δέκα

(10)δείγματα γραφής και υπογραφής του Ανδρέα Ιεροδιακόνου, ως Τεκμήριο 5 δέκα

(10)δείγματα γραφής και υπογραφής του Κατηγορούμενου, ως Τεκμήριο 6 δώδεκα

(12)δείγματα γραφής και υπογραφής της Μαρίας Αντωνίου, ως Τεκμήριο 7 είκοσι

(20)δείγματα γραφής και υπογραφής του Κύπρου Κυπριανού και ως Τεκμήριο 8 τους συγκριτικούς πίνακες τους οποίους είχε ετοιμάσει ο ίδιος και αφορούσαν την σύγκριση των υπογραφών. Εξήγησε ότι είχε φωτογραφήσει την αμφισβητούμενη υπογραφή από το Τεκμήριο 3 και την είχε μεγεθύνει. Είχε μεγεθύνει και τα δείγματα υπογραφών του κ. Ιεροδιακόνου και τα είχε τοποθετήσει στο Τεκμήριο

1. Παρόλο που φαίνεται να υπάρχει μια οπτική ομοιότητα ως προς την γενική μορφή ήταν η θέση του ότι εξετάζοντας τις μικρολεπτομέρειες προκύπτει διαφορά. Τα 13 σημεία που αποτυπώθηκαν με κόκκινο χρώμα καταδεικνύουν τις διαφορές που ο ίδιος είχε εντοπίσει και είχε επεξηγήσει με λεπτομέρεια. Όσο αφορά την γραφή του ονόματος του Ανδρέα Ιεροδιακόνου είχε ετοιμάσει άλλο συγκριτικό πίνακα, τον οποίο είχε καταθέσει ως Τεκμήριο
2. Μεταξύ της αμφισβητούμενης γραφής και των δειγμάτων γραφής που αποδίδονται στον Κύπρο Κυπριανού υπήρχαν ουσιώδεις ομοιότητες μεταξύ τους και ο ίδιος είχε καταλήξει ότι η αμφισβητούμενη γραφή του ονόματος είχε γίνει από τον Κύπρο Κυπριανού. Είχε σημειώσει με βέλη τις 10 ουσιώδεις ομοιότητες. Στο συγκεκριμένο σημείο της διαδικασίας ο Κατηγορούμενος είχε αποδεχτεί ότι είχε γράψει ο ίδιος το όνομα του Ανδρέα Ιεροδιακόνου και είχε καταστεί παραδεκτό γεγονός. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι είχε συγκρίνει τα δείγματα γραφής του Ανδρέα Ιεροδιακόνου με την αμφισβητούμενη γραφή στο συγκεκριμένο έγγραφο, Τεκμήριο
3. Εξήγησε ότι είχε εξετάσει και τα 10 δείγματα υπογραφών του κ. Ιεροδιακόνου και οι ελάχιστες διαφοροποιήσεις που είχαν παρατηρηθεί ήταν μέσα στο πλαίσιο των φυσικών παραλλαγών οι οποίες υπάρχουν σε όλα τα άτομα και είναι ένα στοιχείο που προσδίδει γνησιότητα. Υποστήριξε ότι στην αμφισβητούμενη υπογραφή υπάρχει κάποια τεχνική ώστε να μπορούν να εντοπιστούν οι συγκεκριμένες διαφορές που καταγράφονται και είχαν οδηγήσει στο συγκεκριμένο συμπέρασμα ότι δεν είναι η γνήσια υπογραφή του. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συγκεκριμένη υπογραφή είναι μίμηση κάποιων γραμμικών κινήσεων και δεν μπορεί να διεξαχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω σύγκριση και να εκφραστεί άποψη ως προς το άτομο που έχει κάνει την απομίμηση ή συγγραφή. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο Αστ.306 Κυριάκου, Μ.Κ.2, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι στις 02/09/2011 είχε καταγγελθεί από τον Ανδρέα Ιεροδιακόνου ότι μεταξύ των ετών 2006 με 2008 είχε πληρώσει στον Κύπρο Κυπριανού το χρηματικό ποσό των €85.000- για την αγορά του διαμερίσματος με αριθμό 2 στην πολυκατοικία FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER 1, στο Παραλίμνι και το πωλητήριο έγγραφο είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και είχε λάβει τον αριθμό ΠΩΕ2062/
5. Είχε προβεί σε έρευνα και είχε διαπιστώσει ότι το πωλητήριο έγγραφο με αριθμό ΠΩΕ 2062/2006 είχε ακυρωθεί στις 27/03/2008 χωρίς την συγκατάθεσή του και το διαμέρισμα είχε πωληθεί την ίδια μέρα με το έγγραφο ΠΩΕ583/2008 στον Ηρόδοτο Αργυρού. Ο ίδιος είχε παραλάβει διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια. Είχε λάβει κατάθεση από τον Πανίκο Στυλιανού, Κτηματολογικό Λειτουργό του Κτηματολογίου Αμμοχώστου, ο οποίος είχε επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του κ. Ιεροδιακόνου. Είχε παραλάβει διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια. Είχε επίσης λάβει κατάθεση από τον Μιχάλη Χαραλάμπους, πιστοποιών υπάλληλο, στην οποία ανέφερε ότι ο Κύπρος Κυπριανού του έπαιρνε συμπληρωμένα έγγραφα και πιστοποιούσε τις υπογραφές χωρίς τα εμπλεκόμενα μέρη να είναι παρόντα. Έλαβε ανακριτικές καταθέσεις από τον Κύπρο Κυπριανού και την Μαρία Αντωνίου και σε μεταγενέστερη ημερομηνία είχε κατηγορήσει τον Κύπρο Κυπριανού. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου, ως Τεκμήριο 12 την γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε, ως Τεκμήριο 13 τις δυο συγκαταθέσεις για λήψη δειγμάτων γραφικού χαρακτήρα, ως Τεκμήριο 14 τον κατάλογο τεκμηρίων, ως Τεκμήριο 15 τα δυο πωλητήρια έγγραφα που αφορούσαν τον κ. Ιεροδιακόνου, ως Τεκμήριο 16 τα δυο πωλητήρια έγγραφα που αφορούσαν τον κ. Αργυρού, ως Τεκμήριο 17 δυο επιταγές, μια της Alpha Bank και μια της Τράπεζας Κύπρου, ως Τεκμήριο 18 δέσμη αποδείξεων εισπράξεως της εταιρείας Famagusta Developers Ltd. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι το ποσό το οποίο ο Παραπονούμενος, κ. Ιεροδιακόνου, ισχυριζόταν ότι είχε καταβάλει στον Κατηγορούμενο τεκμηριωνόταν από τις αποδείξεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
6. Ο ίδιος είχε διενεργήσει έρευνα στον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με το ποιος ήταν ο διευθυντής της εταιρείας Famagusta Developers Ltd και κατέθεσε το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ως Τεκμήριο 19 στο οποίο καταγραφόταν ως διευθυντής ο κ. Κύπρος Κυπριανού. Υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε διεξάγει την έρευνα του σύμφωνα με τα έγγραφα, την μαρτυρία του Παραπονούμενου, την μαρτυρία του Κτηματολογικού Λειτουργού, του κ. Στυλιανού καθώς και του πιστοποιούντος υπαλλήλου, ο οποίος είχε αναφέρει ότι ο κ. Ιεροδιακόνου δεν είχε πάει ενώπιόν του να υπογράψει αλλά λόγω της φιλίας του με τον κ. Κυπριανού του είχε κάνει την διευκόλυνση. Επόμενος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ένας εκ των παραπονούμενων, ο κ. Ανδρέας Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.
7. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
8. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε γραπτώς είχε συμφωνήσει, στις 29/11/2006, με τον Κύπρο Κυπριανού για να του πωλήσει ένα διαμέρισμα στο συγκρότημα με την ονομασία FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER 1, διαμέρισμα 2, στο Παραλίμνι για το ποσό των £50,000 (Λ.Κ.). Του είχε δώσει προκαταβολή £10,000 και είχε υπογραφτεί σχετικό πωλητήριο έγγραφο και είχε εκδοθεί σχετική απόδειξη. Σε διάφορες ημερομηνίες είχαν δοθεί, έναντι απόδειξης, διάφορα ποσά συνολικού ύψους €14.
9. Το καλοκαίρι του 2006 ο ίδιος είχε επισκεφτεί το συγκεκριμένο διαμέρισμα και είχε διαπιστώσει ότι διέμεναν άλλα πρόσωπα εντός του διαμερίσματος και συγκεκριμένα ο κ. Ρόης, ο οποίος τον είχε ενημερώσει ότι είχε μεταβεί στο Κτηματολόγιο με την υπάλληλο του Κύπρου Κυπριανού, την Μαρία και του είχε μεταβιβάσει το 1/8 μερίδιο του τεμαχίου. Ο ίδιος είχε προβεί σε έλεγχο στο Κτηματολόγιο και είχε ενημερωθεί ότι το συμβόλαιό του είχε ακυρωθεί στις 27/03/
10. Όμως δεν είχε υπογράψει οποιαδήποτε δήλωση για ακύρωση ο ίδιος ούτε είχε εξουσιοδοτήσει οποιονδήποτε να το πράξει. Σε συνάντηση με τον Κύπρο Κυπριανού, του είχε αναφέρει ότι θα του παραχωρούσε άλλη κτηματική περιουσία σε αντικατάσταση του συγκεκριμένου διαμερίσματος. Δεν του παραχώρησε άλλη κτηματική περιουσία αλλά του είχε δώσει δυο επιταγές, μια της Τράπεζας Κύπρου και μια της Alpha Bank, συνολικής αξίας €95.000-, οι οποίες δεν είχαν τιμηθεί. Αναγνώρισε το πωλητήριο έγγραφο στο Τεκμήριο 15 και τις αποδείξεις εισπράξεως που του παραδίδονταν στο Τεκμήριο
11. Εξήγησε ότι τις αποδείξεις του τις έδιναν πότε η υπάλληλος του Κύπρου και πότε ο ίδιος. Αναγνώρισε τις δυο επιταγές που του είχαν δοθεί στο Τεκμήριο
12. Υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν είχε υπογράψει ποτέ ακυρωτικό έγγραφο και ότι απλώς όταν είχε επισκεφθεί το διαμέρισμά του, στο FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER 1, διαμέρισμα 2, είχε βρει άλλα άτομα να διαμένουν σε αυτό. Ο Κατηγορούμενος του είχε δώσει σε μετρητά €1.000- και ένα πελάτης του Κατηγορούμενου που του χρωστούσε του είχε δώσει €900- σε μετρητά. Ο ίδιος όμως του είχε καταβάλλει γύρω στις €22.000- μπορεί και €24.000- σύμφωνα με τις αποδείξεις. Ήταν η θέση του ότι ακόμα και μετά που είχε κατοικήσει μέσα στο διαμέρισμα ο δεύτερος αγοραστής ο Κατηγορούμενος συνέχιζε να εισπράττει από τον ίδιο λεφτά. Ισχυρίστηκε, ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα ο Κατηγορούμενος είχε προσφερθεί να του το πωλήσει στην μισή τιμή για να τον δικαιώσει για άλλες διαφορές που είχαν πριν χρόνια. Αντεξετασθείς αρνήθηκε την υποβολή ότι του είχαν επιστραφεί τμηματικά €22.000- σε δόσεις των €1.000- και ισχυρίστηκε ότι του είχε γίνει πρόταση, το 2012, για να του δοθεί άλλο διαμέρισμα και εκείνη την μέρα επειδή ο Κατηγορούμενος δεν ήθελε να ακούσει την συνομιλία τους ο Κίκης Φιλίππου, Πρόεδρος του Σωματείου Άχνα, που αφορούσε το διαμέρισμα ο Κατηγορούμενος τον είχε σκουντήσει, είχε πέσει και είχε χτυπήσει και ακολούθως ο ίδιος Κατηγορούμενος τον είχε μεταφέρει στο Νοσοκομείο. Επέμενε στην θέση του ότι ο ίδιος δεν είχε δεχθεί να ανταλλάξει το διαμέρισμά του και ζητούσε να δει τον τίτλο ιδιοκτησίας των διαμερισμάτων που ο Κατηγορούμενος του προσέφερε για ανταλλαγή. Υποστήριξε ότι το διαμέρισμα 7, στο συγκρότημα «SUNSET», του είχε παραχωρηθεί για να διαμένει όμως ανήκει σε άλλο πρόσωπο, στον Άγγελο και ο ίδιος έχει καταβάλλει περίπου €7.000- μέχρι τώρα σε φόρους και ηλεκτρισμούς. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τον είχε συμβουλέψει να κινήσει αγωγή του κ. Ηροδότου για να τον βγάλει έξω από το διαμέρισμα που είχε αγοράσει. Υποστήριξε ότι ο λόγος που είχε καθυστερήσει να καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία ήταν γιατί για δυο χρόνια γύρευαν τον φάκελο που αφορούσε το συγκεκριμένο ακίνητο γιατί τον είχαν χάσει στο Κτηματολόγιο και ο ίδιος πηγαινοερχόταν για να μάθει τι είχε συμβεί. Όσο αφορά τις δυο επιταγές επέμενε στην θέση του ότι του είχαν δοθεί από τον ίδιο την κ. Κυπριανού. Σε σχέση με την επιταγή των €85.000- και ο ίδιος είχε διερωτηθεί γιατί του την είχε δώσει ο κ. Κυπριανού και τον είχε ρωτήσει και τελικά ο κ. Κυπριανού του είχε πει ότι ήθελε τα λεφτά για τον εαυτό του μετά την εξαργύρωση. Αρνήθηκε πεισματικά ότι ο ίδιος είχε υπογράψει το ακυρωτικό έγγραφο, Τεκμήριο
13. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είναι έτοιμος να καταβάλλει το υπόλοιπο του τιμήματος του συγκεκριμένου διαμερίσματος σε μετρητά ακόμα και τώρα. Aκολούθως έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο κ. Μιχάλης Χαραλάμπους, Μ.Κ.4, του οποίου η κατάθεση είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο
14. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του είναι πιστοποιών υπάλληλος και τον συνδέει φιλική σχέση με τον Κατηγορούμενο στον οποίο έτυχε να παρέχει και υπηρεσίες πιστοποιούντος υπαλλήλου. Είχαν γνωριστεί γιατί ο ίδιος την περίοδο 2004 με 2010 ήταν Γενικός Γραμματέας του Σωματείου «Ολυμπιακός» και ο κ. Κύπρος Κυπριανού είχε δαπανήσει για το συγκεκριμένο Σωματείο περί τις €500.
15. Στο έγγραφο με αριθμό 2062/06 ημερομηνίας 29/11/2006 είχε πιστοποιήσει την υπογραφή του Αντρέα Ιεροδιακόνου χωρίς να είναι παρόν και χωρίς να τον δει να υπογράφει. Του είχε δοθεί το συγκεκριμένο έγγραφο, από τον κ. Κυπριανού, συμπληρωμένο με την υπογραφή καθώς και το όνομα. Ο ίδιος λόγω του ότι τον εμπιστευόταν είχε πιστοποιήσει την συγκεκριμένη υπογραφή. Σε σχέση με το ακυρωτικό έγγραφο Τεκμήριο 3, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι του είχε προσκομίσει το έγγραφο αυτό ο Κατηγορούμενος και σε αυτό υπήρχαν ήδη οι υπογραφές που αποδίδονται στον Παραπονούμενο. Ο Κατηγορούμενος του είχε ζητήσει να πιστοποιήσει τις υπογραφές διαβεβαιώνοντας τον ότι όλα είναι εντάξει και ότι ο Παραπονούμενος είχε πράγματι υπογράψει και αυτός είχε πιστοποιήσει τη γνησιότητα της υπογραφής παρά το ότι δεν είχε υπογράψει ενώπιον του. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι χορηγός του Σωματείου «Ολυμπιακός» ήταν η εταιρεία Famagusta Developers. Ερωτηθείς ανέφερε ότι για να πιστοποιήσει οποιοδήποτε έγγραφο έπρεπε να του το προσκομίσει ο Κύπρος Κυπριανού γιατί μόνο αυτού είχε εμπιστοσύνη και κανενός άλλου. Η ορθή τακτική όμως είναι ο υπογράφων να υπογράφει ενώπιον του πιστοποιούντος υπαλλήλου. Ο κ. Ιεροδιακόνου δεν είχε υπογράψει ενώπιον του. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν είχε κάνει σωστά την δουλειά του και με τον ίδιο τρόπο είχε πιστοποιήσει 5 με 6 έγγραφα που του είχε υποδείξει ο κ. Κυπριανού. Μαρτυρία δόθηκε και από τον δεύτερο παραπονούμενο τον κ. Ηρόδοτο Αργυρού, Μ.Κ.5, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι το 2001 είχε αγοράσει ένα διαμέρισμα στην περιοχή Κάππαρη, στο Παραλίμνι. Όμως λόγω του ότι βρισκόταν δίπλα από τα γραφεία της εταιρείας K. & M. Famagusta Developers καθώς επίσης και λόγω του ότι ήθελε ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα αποφάσισε να το ανταλλάξει. Μετά από συνεννόηση με τον Κύπρο Κυπριανού είχε αποφασίσει να αγοράσει το διαμέρισμα 2, στο συγκρότημα Famagusta Gardens, Alexander
16. Όμως επειδή ο ίδιος γνώριζε ότι ο Κύπρος δεν ήταν εντάξει στις συναλλαγές του του είχε ζητήσει να υποθηκεύσει το μερίδιο του συγκεκριμένου διαμερίσματος και να πάρει τα λεφτά από την Τράπεζα. Όταν κατατέθηκε το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ583/08 η Τράπεζα του είχε καταβάλλει το ποσό των €45.
17. Το 2009 είχε τηλεφωνήσει, στην σύζυγό του, κάποιος Ανδρέας Ιεροδιακόνου και της είχε αναφέρει ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα ήταν δικό του και ότι το είχε αγοράσει πριν τρία χρόνια από τον κ. Κυπριανού. Ο ίδιος είχε ενημερώσει τον κ. Ιεροδιακόνου ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα είχε υποθηκευτεί προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας και ότι η Τράπεζα είχε διενεργήσει έρευνα και το είχε βρει καθαρό. Αναγνώρισε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 το πωλητήριο έγγραφο που είχε καταρτιστεί μεταξύ του και του Κατηγορούμενου και είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο. Υποστήριξε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου ακινήτου. Αντεξετασθείς υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε αγοράσει το συγκεκριμένο διαμέρισμα από την εταιρεία που καταγράφεται στο πωλητήριο έγγραφο. Η πράξη πώλησης είχε ολοκληρωθεί, το πωλητήριο έγγραφο είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και τα λεφτά είχαν καταβληθεί στον κ. Κυπριανού. Ισχυρίστηκε ότι η ανταλλαγή των διαμερισμάτων είχε γίνει ταυτόχρονα, την ίδια μέρα. Ο ίδιος είχε δώσει το διαμέρισμα που είχε και του είχε μεταβιβαστεί το 1/8 μερίδιο της ακίνητης ιδιοκτησίας. Ο ίδιος δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε του είχε τηλεφωνήσει ο κ. Ιεροδιακόνου σε σχέση με το συγκεκριμένο διαμέρισμα. Επέμενε στην θέση του ότι η συμφωνία είχε γίνει με τον Κύπρο Κυπριανού για την ανταλλαγή του διαμερίσματος και όχι με την Μαρία Αντωνίου. Με την Μαρία Αντωνίου είχε πάει στο Κτηματολόγιο η απόφαση όμως είχε ληφθεί από τον Κύπρο Κυπριανού για την νέα συμφωνία. Για τον ίδιο οι διαδικασίες είχαν γίνει νομότυπα. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο κ. Παναγιώτης Στυλιανού, Κτηματολογικός Λειτουργός, Μ.Κ.
18. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των δυο καταθέσεών του και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 23 και
19. Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 23 καταγράφει ότι το ΠΩΕ2062/2006 αφορούσε την αγορά του διαμερίσματος 2 στο συγκρότημα Famagusta Gardens, Alexander 1, στο Παραλίμνι. Είχε παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στις 29/11/2006, είχε ελεγχθεί, είχε γίνει αποδεκτό και είχε σημειωθεί ως αγοραστής ο κ. Ανδρέας Ιεροδιακόνου με δηλωθείσα τιμή πώλησης €85.
20. Στις 27/03/2008 είχε παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου επιστολή για ακύρωση του συγκεκριμένου πωλητηρίου εγγράφου. Για να γίνει αποδεκτή η ακύρωση έπρεπε ο Ανδρέας Ιεροδιακόνου να παρουσιαστεί αυτοπροσώπως στο Κτηματολόγιο για να υπογράψει υποδεικνύοντας την ταυτότητά του ή η υπογραφή του στο έγγραφο να είναι πιστοποιημένη από εγκεκριμένο πιστοποιών υπάλληλο ή τον κοινοτάρχη. Δεν μπορούσε να διακριβωθεί τι είχε γίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση γιατί δεν είχε εντοπιστεί ο φάκελος που περιείχε τα έγγραφα λόγω του ότι είχε απωλεσθεί. Είχαν περιέλθει στην αντίληψή του, τα συγκεκριμένα έγγραφα, όταν ο κ. Ιεροδιακόνου είχε αιτηθεί, στις 04/08/2011, για παραχώρηση αντιγράφου. Παρά τις προσπάθειες για ανεύρεση του συγκεκριμένου φακέλου με τα έγγραφα αυτό δεν κατέστη δυνατό. Όμως την ίδια μέρα που είχε ακυρωθεί το πωλητήριο έγγραφο ΠΩΕ2062/06 είχε κατατεθεί, για το ίδιο διαμέρισμα, το ΠΩΕ583/08 με αγοραστή τον Ηρόδοτο Αργυρού και πωλητές την εταιρεία K. & M. Famagusta Developers Ltd και τον Ανδρέα Αλεξάνδρου. Στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 24, ημερομηνίας 25/11/2011 καταγράφει ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα είχαν ανευρεθεί. Αναγνώρισε στα Τεκμήρια 15 και 16 τα πωλητήρια έγγραφα που αφορούσαν το διαμέρισμα 2, στο συγκρότημα Famagusta Gardens, Alexander
21. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 3 το ακυρωτικό έγγραφο του ΠΩΕ2062/
22. Εξήγησε ότι πρώτα είχε ακυρωθεί το ΠΩΕ2062/06 και ακολούθως είχε γίνει αποδεκτό το δεύτερο έγγραφο. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι στο Τεκμήριο 3 φαίνεται να έχει υπογράψει ο ίδιος ο Ανδρέας Ιεροδιακόνου. Ο ίδιος όμως δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιος το είχε προσκομίσει στο Κτηματολόγιο. Εξήγησε ότι είτε υπογράφεται ενώπιον του κτηματολογικού υπαλλήλου είτε η υπογραφή πιστοποιείται από πιστοποιών υπάλληλο. Στο Τεκμήριο 3 η υπογραφή φαίνεται να είχε πιστοποιηθεί από πιστοποιών υπάλληλο. Από τα έγγραφα προέκυψε ότι την ημέρα που είχε γίνει η απόσυρση του ΠΩΕ2062/2006 είχε κατατεθεί το ΠΩΕ583/2008, το οποίο είχε γίνει αποδεκτό. Το ίδιο πρόσωπο φαίνεται να είχε προσκομίσει και τα δυο έγγραφα. Παραδέχθηκε ότι γίνεται έλεγχος το ακίνητο που πωλείται να μην είναι πωλημένο. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχε στην κατοχή του έγγραφο που έδειχνε την γενική εικόνα του ακινήτου, σε σχέση με τις υποθήκες, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
23. Από την σελίδα 4 προκύπτει ότι είχε εγγραφεί μια υποθήκη στις 27/03/2008 με οφειλέτη τον Ηρόδοτο Αργυρού και δανειστή την Ελληνική Τράπεζα. Μετά το πέρας της παρουσίασης της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως και να καλέσει δεκατρείς

(13)μάρτυρες. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο

1. Στην γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι η Μαρία Αντωνίου είχε υπογράψει ως μοναδικός διευθυντής στην δήλωση μεταβίβασης σε σχέση με το διαμέρισμα 2, στο Famagusta 27, Alexander 1, για την μεταβίβαση του 1/8 μεριδίου στον Ηρόδοτο Αργυρού παρά το γεγονός ότι δεν είχε εξουσιοδότηση να το πράξει γιατί είχε αποχωρήσει από την εταιρεία στις 22/01/
2. Όλες οι πράξεις είχαν διεκπεραιωθεί από την Μαρία Αντωνίου με την πλαστογράφηση διαφόρων εγγράφων. Η δική του θέση είναι ότι ο Ανδρέας ιεροδιακόνου με την ολοκλήρωση του διαμερίσματος δεν ήταν πρόθυμος να το εξοφλήσει. Ο ίδιος του είχε προτείνει να ανταλλάξει το συγκεκριμένο διαμέρισμα και στις 26/03/2008 υπογράφτηκε νέα συμφωνία για το διαμέρισμα στο VAROSIA 8 και ο Ιεροδιακόνου είχε υπογράψει την ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου για το διαμέρισμα 2, στο Famagusta 27, Alexander
3. Όμως ο Ανδρέας Ιεροδιακόνου ήθελε να του επιστραφούν τα χρήματα που είχε καταβάλλει και για αυτό είχε επικοινωνήσει με τον Ηρόδοτο Αργυρού αναφέροντάς του ότι δεν είχε ακυρώσει την συμφωνία. Ο ίδιος είχε επιστρέψει στον Ανδρέα Ιεροδιακόνου κάποιες χιλιάδες ευρώ ενώ το 2010 είχε κάνει μαζί του νέα συμφωνία για το διαμέρισμα 7 στο συγκρότημα SUNSET, το οποίο του έχει παραδοθεί και διαμένει μέχρι σήμερα χωρίς να έχει καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό. Είχε συνταχθεί και χειρόγραφη συμφωνία ανταλλαγής. Κατέθεσε σωρεία εγγράφων που αφορούσαν έγγραφα του Κτηματολογίου, της Ελληνικής Τράπεζας και του Συμβουλίου Βελτιώσεων Παραλιμνίου ως έγγραφα στην κατοχή του και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια Α μέχρι Κ για αναγνώριση. Αντεξετασθείς συμφώνησε με το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο
4. Ήταν η θέση του ότι στις 22/01/2010 ήταν διευθυντής της εταιρείας Famagusta Developers όμως πριν την συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν στο οικοδομικό τμήμα της εταιρείας και βοηθούσε παράλληλα στις πωλήσεις. Όμως το Κτηματολόγιο και η υπογραφή εγγράφων γινόταν από την Μαρία Αντωνίου. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχε επιστρέψει στον κ. Ιεροδιακόνου το ποσό των €20.000 για το διαμέρισμα 2, στο Famagusta 27, Alexander 1 και στην συνέχεια ανέφερε ότι ο Ιεροδιακόνου είχε πάρει κάποιες χιλιάδες ευρώ. Υποστήριξε ότι ο κ. Ιεροδιακόνου είχε αγοράσει το συγκεκριμένο διαμέρισμα στις 26/11/2006 όμως δεν ήταν πρόθυμος να πληρώσει το υπόλοιπο ποσό όταν είχε ολοκληρωθεί το διαμέρισμα. Αρχικά είχε συμφωνηθεί να του δοθεί το διαμέρισμα 13 στο συγκρότημα VAROSIA 8 όμως στην συνέχεια είχε ζητήσει τα λεφτά του πίσω για αυτό και του είχαν επιστραφεί γύρω στις €20.000 για να μην έχει οποιαδήποτε άλλη απαίτηση. Σε σχέση με τις δυο επιταγές που είχαν δοθεί στον κ. Ιεροδιακόνου ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχαν δοθεί από την εταιρεία και συγκεκριμένα την Μαρία Αντωνίου. Ο ίδιος τις είχε παραδώσει στον κ. Ιεροδιακόνου μετά από διαβεβαιώσεις της κας Μαρίας Αντωνίου ότι η επιταγή των €10.000 θα εξαργυρωνόταν και η άλλη επιταγή των €85.000 ήταν η εγγύηση για να του παραδοθεί το διαμέρισμα υπό την προϋπόθεση ότι θα ξοφλούσε το διαμέρισμα στο συγκρότημα VAROSIA
5. Υποστήριξε ότι ο κ. Ιεροδιακόνου είχε υπογράψει το Τεκμήριο 3 και ο λόγος που υπάρχει διαφορά στην υπογραφή είναι γιατί δεν ήθελε να υπογράψει και είχε υπογράψει με το ζόρι. Όμως την ίδια μέρα είχε γίνει η συμφωνία για το διαμέρισμα στα συγκρότημα VAROSIA
6. Ακολούθως του δόθηκα άλλο διαμέρισμα, το διαμέρισμα 7, στο συγκρότημα SUNSET
7. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ισχύει η συμφωνία σε σχέση με το VAROSIA 8 καθώς και ότι ο κ. Ιεροδιακόνου είχε πάρει ένα ποσό, €5.000 ή €10.000 ή €20.
8. Στην συνέχεια ο ίδιος δυσκολευόταν να ξοφλήσει τις άλλες €10.000 ή €15.000 και ο κ. Ιεροδιακόνου δεν πλήρωνε το ποσό για το διαμέρισμα στο VAROSIA 8 και έγινε η συμφωνία ανταλλαγής με το SUNSET 7, την οποία είχε καταθέσει στο Δήμο Παραλιμνίου και στην Α.Η.Κ. Υποστήριξε ότι είναι εκ των υστέρων σκέψη του κ. Ιεροδιακόνου ότι δεν είχε συγκατατεθεί για την ακύρωση του πωλητηρίου του διαμερίσματος στο Famagusta 27, Alexander
9. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος είχε πάρει το Τεκμήριο 3 στον πιστοποιών υπάλληλο για πιστοποίηση της υπογραφής του κ. Ιεροδιακόνου. Σε σχέση με την αγορά του ίδιου διαμερίσματος από τον Ηρόδοτο Αργυρού ήταν η δική του θέση ότι το είχε αγοράσει από την εταιρεία K. & M. Famagusta Developers Ltd μέσω της Μαρίας Αντωνίου και όλες οι συμφωνίες είχαν γίνει με την Μαρία Αντωνίου, η οποία είχε πάρει και τα λεφτά από τον κ. Αργυρού για το συγκεκριμένο διαμέρισμα. Όταν είχε φύγει από την εταιρεία η κα Αντωνίου είχε πλαστογραφήσει την δική του υπογραφή και είχε μεταβιβάσει το συγκεκριμένο διαμέρισμα στον κ. Αργυρού παρόλο που ο ίδιος της είχε πει να μην το κάνει γιατί ο Ιεροδιακόνου αμφισβητούσε την υπογραφή του. Παραδέχθηκε παράλληλα ότι την χρονική περίοδο που είχε γίνει η μεταβίβαση, στις 29/04/2010, η Μαρία Αντωνίου δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την εταιρεία. Ερωτηθείς εκ νέου σε σχέση με το Τεκμήριο 3 υποστήριξε ότι το είχε κάνει ο ίδιος και ότι την μεταβίβαση την είχε κάνει η Μαρία Αντωνίου. Κατέληξε, ενόψει του ότι οι ερωτήσεις που του είχαν τεθεί αφορούσαν το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 11, ότι η κατάθεση είχε δοθεί κάτω από ορισμένες συνθήκες και λόγω της πίεσης που είχε τότε προσπαθούσε να εξαιρέσει τον εαυτό του από όλα αυτά. Μαρτυρία δόθηκε και από τις Μαρίνα Φραντζίδου, Μ.Υ.1, Έλλη Ηρακλέους, Μ.Υ.2 και την κα Άντρη Σεργίου, Μ.Υ.10, όλες εργαζόμενες στην Ελληνική Τράπεζα. Η μαρτυρία τους αφορούσε την υποθήκευση του 1/8 μεριδίου στο συγκρότημα Famagusta 27, Alexander 1, στις 27/03/2008, προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας για εξασφάλιση δανείου με οφειλέτη τον κ. Αργυρού για το ποσό των €68.
10. Η επιταγή είχε εκδοθεί από την Ελληνική Τράπεζα προς όφελος της εταιρείας Famagusta Developers. Στις 08/04/2010 η Τράπεζα είχε συγκατατεθεί στο να μεταβιβαστεί το συγκεκριμένο μερίδιο στον κ. Αργυρού. Είχε δοθεί μαρτυρία και από τους ακόλουθους κτηματολογικούς λειτουργούς: Χρυσοβαλάντια Κυπριανού, Μ.Υ.3, Μαρία Δημητρίου, Μ.Υ.4, Γιώργο Πετεινάρη, Μ.Υ.5, Παντελή Σεργίου, Μ.Υ.6 και Λουκία Πογιατζή, Μ.Υ.
11. Η Μ.Υ.3 είχε αποδεχθεί, στις 29/04/2010, την μεταβίβαση ανταλλαγής μεταξύ της K. & M. Famagusta Developers και του κ. Ηρόδοτου Αργυρού την οποία είχε υπογράψει η κα Μαρία Αντωνίου και ο αγοραστής Ηρόδοτος Αργυρού, Τεκμήριο
12. Λόγω του ότι η υπεύθυνη δήλωση είχε υπογραφτεί ενώπιόν της την είχε πιστοποιήσει, Τεκμήριο
13. Η ίδια όμως δεν είχε ελέγξει κατά πόσο τα όσα είχε δηλώσει η Μαρία Αντωνίου στην υπεύθυνη δήλωση ανταποκρίνονταν στην αλήθεια. Είχε καταγράψει ότι η Μαρία Αντωνίου είναι η μοναδική διευθύντρια, σύμφωνα με το αρχείο που τηρείτο στο Κτηματολόγιο και με βάση τα στοιχεία που παραχωρούνται από τις ίδιες τις εταιρείες. Όμως πράξεις για την συγκεκριμένη εταιρεία έκαμνε και ο Κύπρος Κυπριανού. Η Μ.Υ.4 είχε προβεί στην ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ2062/2006, στις 27/03/
14. Λόγω του ότι το έγγραφο ακύρωσης ήταν πιστοποιημένο μπορούσε να κατατεθεί στο Κτηματολόγιο από οποιονδήποτε και δεν χρειαζόταν να γίνει οποιοσδήποτε έλεγχος. Την ίδια μέρα είχε γίνει η κατάθεση του ΠΩΕ583/08 και είχε επίσης υποθηκευτεί το 1/8 μερίδιο του ακινήτου προς όφελος της Τράπεζας ως εξασφάλιση δανείου από τον Ηρόδοτο Αργυρού, ο οποίος ήταν παρόν κατά την διαδικασία. Κλήθηκε και η κα Ροτσάκη, Μ.Υ.7, από τον Έφορο Εταιρειών για να καταθέσει πιστοποιητικό διευθυντών της εταιρείας K. & M. Famagusta Developers Ltd, Τεκμήριο
15. Καθώς και η κα. Κυριακή Χατζημάρκου, Μ.Υ.8, η οποία εργάζεται στην Α.Η.Κ. για να αναφέρει ότι στο διαμέρισμα 7, στο συγκρότημα SUNSET, στο Παραλίμνι, διατίθεται ρεύμα και ο λογαριασμός είναι στο όνομα του Ανδρέα Ιεροδιακόνου, Τεκμήριο 34 τα έγγραφα που είχε στην κατοχή της. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας ο Κατηγορούμενος παρέθεσε γραπτώς τις θέσεις του υποστηρίζοντας την αθωότητα του. Αντίθετη ήταν η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του τις αγορεύσεις και των δυο πλευρών και θα κάνει αναφορά όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ_ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας αναφερθεί στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές και στις εκατέρωθεν θέσεις έρχομαι τώρα στο δύσκολο και λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αυτό της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν εξετάζεται μικροσκοπικά αλλά εξετάζεται σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506. Η αξιολόγηση είναι ατομική πλην όμως τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα θα πρέπει να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αντικρίζεται και αξιολογείται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και πάντοτε σε συνάρτηση και σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Δεν είναι ορθή μικροσκοπική εξέτασή της. Πρέπει να προσεγγίζεται σφαιρικά και κάτω από το πρίσμα των περιστάσεων. Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. Παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας αυτής είναι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο. Στο νοηματικό περιεχόμενο του όρου «εντύπωση» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι αντιδράσεις του μάρτυρα, ο τρόπος που απαντά, η ευχέρεια που είχε να αντιληφθεί τα γεγονότα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει. Το σύνολο δηλαδή των γνωρισμάτων που συνθέτουν αφενός τον μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με την μαρτυρία του βλ. Χ' Γεωργίου ν Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 174 στην σελ. 180 και Phipson on Evidence, 16η έκδοση, σελ. 333. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας ενώ έδιναν ένορκη μαρτυρία ενώπιόν μου καθώς επίσης και τον Κατηγορούμενο και τους μάρτυρες που είχε καλέσει για να προωθήσει την Υπεράσπισή του. Κατέγραψα σε κάθε περίπτωση νοητικά την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη μνήμη, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και της ευκαιρίας που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα. Αρχίζοντας από τους μάρτυρες κατηγορίας, όσο αφορά τον Λοχ.837 Χρυσάνθου, Μ.Κ.1, είχε προσέλθει στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Όπως έχει τονιστεί σε σωρεία αποφάσεων, η υποχρέωση ενός εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει το δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του ώστε να σχηματίσει ίδιαν ανεξάρτητη γνώμη βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Φίλιππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ. 1. Στην υπόθεση Φιλίππου (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Στα Δικαστήρια συνήθως, καλούνται από τους διάδικους προς υποστήριξη των αντίστοιχων ισχυρισμών τους, εμπειρογνώμονες μάρτυρες για να καταθέσουν πάνω σε τεχνικά ζητήματα. Το καθήκον τους είναι να εφοδιάσουν τον δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε να καταστεί ικανός ο Δικαστής να σχηματιστεί τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με τη μαρτυρία (Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 97,Κουππής ν. Δημοκρατίας

(1977)2 Α.Α.Δ. 361). Είναι νομολογημένο ότι η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα εισάγεται υπό την αίρεση της απόδειξης του πραγματικού της υπόβαθρου με τον τρόπο που αποδεικνύεται κάθε άλλο γεγονός και ότι η αποτυχία απόδειξης αυτού του υπόβαθρου με αποδεκτή μαρτυρία θα αφήσει τη γνώμη του εμπειρογνώμονα μετέωρη και χωρίς αξία». Ο Λοχ.837 Χρυσάνθου, Μ.Κ.1, ήταν σταθερός στην θέση του περί του γεγονότος ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή δεν μπορεί να αποδοθεί στον Ανδρέα Ιεροδιακόνου αλλά ούτε και στον Κατηγορούμενο. Έχει καταφέρει να πείσει για την εκδοχή του με αναφορά στους συγκριτικούς πίνακες και η γνώμη του δεν έχει κλονιστεί από την αντεξέταση. Θεωρώ πειστική την μαρτυρία του γιατί όχι μόνο ήταν σταθερός στις θέσεις του αλλά ήταν και ειλικρινής αναφέροντας την αλήθεια, μια αλήθεια που τελικά είχε παραδεχθεί και ο Κατηγορούμενος. Δηλαδή ότι η καταγραφή του ονόματος του Ανδρέα Ιεροδιακόνου είχε γίνει από τον Κατηγορούμενο. Ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ.306 Κυριάκου, Μ.Κ.2, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του, Τεκμήριο 10, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, στην οποία καταγράφει όλες τις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Τα όσα ο μάρτυρας ανάφερε, τα οποία σχετίζονται αποκλειστικά με τις δικές του ενέργειες, γίνονται αποδεκτά στο σύνολο τους από το Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει δεν είχε αμφισβητηθεί ότι είχε παραλάβει τα συγκεκριμένα τεκμήρια τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο. Όσο αφορά τον τρόπο που είχε διενεργήσει την έρευνά του είχε ακολουθήσει τις πληροφορίες που του είχαν δοθεί. Ο Παραπονούμενος, Ανδρέας Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.3, φάνηκε στο Δικαστήριο ειλικρινής μάρτυρας και σε όλη την διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν φορτισμένος και θυμωμένος με τον εαυτό του, θα μπορούσε κάποιος να πει, γιατί είχε δείξει εμπιστοσύνη στον Κατηγορούμενο για δεύτερη φορά, η πρώτη ήταν το 1985 όπου είχε δώσει στον Κατηγορούμενο £200.000 και σε αντάλλαγμα είχε εξαπατηθεί και είχε μείνει χωρίς διαμέρισμα λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος το είχε πωλήσει και μεταβιβάσει στον Ηρόδοτο Αργυρού. Ήταν απλός άνθρωπος, αυθεντικός και αυτό μπορούσε να γίνει αμέσως αντιληπτό από τον τρόπο που μιλούσε. Ένοιωθε πικραμένος, λόγω και της ηλικίας του από την εξαπάτηση. Ο ίδιος είχε αγοράσει το διαμέρισμα στο συγκρότημα FAMAGUSTA Gardens No. 27 - Alexander 1, διαμέρισμα 2, στο Παραλίμνι για το ποσό των £50,000, το 2006 για να μάθει δυο χρόνια αργότερα ότι το διαμέρισμα ήταν εγγεγραμμένο επί ονόματι του κ. Αργυρού από τις 27/03/

1. Αυτός ο ισχυρισμός του ενισχύθηκε και από την μαρτυρία του κ. Αργυρού ο οποίος ανέφερε ότι είχε λάβει τηλεφώνημα από τον κ. Ιεροδιακόνου το
2. Δεν έχω λόγο να απορρίψω την θέση του ότι είχε συναντήσει, είχε συνομιλήσει και είχε δώσει λεφτά κατά κύριο λόγο στον Κατηγορούμενο αλλά και στην Μαρία Αντωνίου. Η θέση του ότι δεν είχε υπογράψει το έντυπο απόσυρσης του πωλητηρίου εγγράφου, το Τεκμήριο 3, υποστηρίχθηκε και ενισχύθηκε από την μαρτυρία του Λοχ. Χρυσάνθου, Μ.Κ.1 και το περιεχόμενο της Έκθεσής του, Τεκμήριο
3. Επίσης τίθεται το ερώτημα αν ο ίδιος είχε υπογράψει ακυρωτικό έγγραφο στις 27/03/2008 και είχε αξιώσει τα λεφτά του, όπως ήταν ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου, γιατί συνέχιζε να καταβάλλει λεφτά στον Κατηγορούμενο, ήτοι στις 21/08/2008, στις 27/11/2008, στις 31/03/2009 και στις 22/05/2009, σύμφωνα με το Τεκμήριο
4. Όσο αφορά το γεγονός ότι είχε γίνει ανταλλαγή του συγκεκριμένου διαμερίσματος με διαμέρισμα στο συγκρότημα «SUNSET» ο Παραπονούμενος ήταν ειλικρινής και είχε αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ένα διαμέρισμα αλλά δεν του έχει μεταβιβαστεί γιατί ανήκει σε κάποιον Άγγελο, ο οποίος επίσης είχε παραπλανηθεί από τον Κατηγορούμενο. Η θέση του ότι είχε χαθεί ο φάκελος που αφορούσε το ακίνητο του είχε επιβεβαιωθεί από την μαρτυρία του κ. Στυλιανού, Μ.Κ.6, Κτηματολογικού Λειτουργού. Η μαρτυρία του ενισχύθηκε τόσο από την πραγματική μαρτυρία, τα τεκμήρια αλλά και από τους μάρτυρες που παρέλασαν ενώπιον του Δικαστηρίου όπως τον κ. Χαραλάμπους, Μ.Κ.4, τον κ. Στυλιανού, Μ.Κ.6 ακόμα και από τον κ. Αργυρού, Μ.Κ.
5. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Μιχάλης Χαραλάμπους, Μ.Κ.4, πιστοποιών λειτουργός ο οποίος δεν δίστασε να πει την αλήθεια ότι το Τεκμήριο 3 δεν είχε υπογραφτεί ενώπιόν του από τον κ. Ιεροδιακόνου αλλά του το είχε προσκομίσει ο Κατηγορούμενος υπογεγραμμένο, μια συνήθης πρακτική μεταξύ τους λόγω την εμπιστοσύνης που ο ίδιος έτρεφε στο πρόσωπο του Κατηγορούμενου. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο είχε αναφέρει αυτολεξεί «Εγώ πείστηκα από εσένα Κύπρο και έκαμα αυτό το πράμα. Η τακτική μας δεν είναι αυτή. Δεν έκαμα σωστά την δουλειά μου.». Ο κ. Αργυρού, Μ.Κ.5, άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι ο ίδιος δεν ήθελε να βρίσκεται στο Δικαστήριο γιατί είχε αγοράσει ένα ακίνητο το οποίο είχε εγγραφεί στο όνομά του και κατά τον χρόνο που το αγόραζε ήταν ελεύθερο από οποιαδήποτε βάρη. Οπόταν, όλα όσα είχαν συμβεί μεταξύ του Κατηγορούμενου και του κ. Ιεροδιακόνου δεν τον αφορούσαν. Αυτό που αποκομίζεται από την μαρτυρία του είναι ότι πράγματι είχε λάβει τηλεφώνημα, η σύζυγός του, το 2009 από τον κ. Ιεροδιακόνου με το οποίο είχε πληροφορηθεί ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα του ανήκε. Επίσης εξάγεται από την μαρτυρία του το γεγονός ότι είχε πειστεί από τον Κατηγορούμενο ότι το συγκεκριμένο ακίνητο ήταν ελεύθερο προς πώληση, ήτοι ανταλλαγή και για αυτό και είχε αποδεχθεί γιατί γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος είχε κάποιο θέμα με τις συναλλαγές του. Ο κ. Παναγιώτης Στυλιανού, Μ.Κ.6, Κτηματολογικός Λειτουργός είχε περιοριστεί σε αυτά που μπορούσε να αναφέρει από το περιεχόμενο του φακέλου. Δεν υπάρχει λόγος απόρριψης της μαρτυρίας του αφού προέκυψε στην ολότητά της από την εκτέλεση των καθηκόντων του. Αυτό που πρέπει να σημειωθεί από την μαρτυρία του είναι ότι ο φάκελος του Κτηματολογίου, που περιείχε το πωλητήριο έγγραφο του κ. Ηροδότου με την αποδοχή του καθώς και το έγγραφο ακύρωσης του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ2062/2006, είχε απολεσθεί. Θέση η οποία ενισχύει τον ισχυρισμό του κ. Ιεροδιακόνου ότι ο λόγος που περίμενε και δεν είχε προβεί άμεσα σε καταγγελία ήταν γιατί δεν έβρισκε, παρά τις επισκέψεις του στο Κτηματολόγιο, το έγγραφο το οποίο είχε ακυρώσει το δικό του πωλητήριο. Στην αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος στην ένορκη απολογία του προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Προφανώς είχε λησμονήσει την μαρτυρία του κ. Μ. Χαραλάμπους, Μ.Κ.4, ο οποίος είχε αναφέρει ότι δεν είχε υπογραφτεί ενώπιον του το Τεκμήριο 3 καθώς επίσης και την μαρτυρία του Λοχ.837 Χρυσάνθου, Μ.Κ.1, ο οποίος είχε καταλήξει ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή στο Τεκμήριο 3 δεν συνιστούσε γνήσια υπογραφή του Ανδρέα Ιεροδιακόνου «αλλά επρόκειτο για προσπάθεια αντιγραφής ή απομίμησης από πρόσωπο που γνώριζε ή είχε στην κατοχή του γνήσια υπογραφή του». Αρνήθηκε ότι ήταν ο ίδιος που είχε πάρει το έγγραφο ακύρωσης, το Τεκμήριο 3, για πιστοποίηση προφανώς ξεχνώντας ότι είχε υποβάλλει στον κ. Χαραλάμπους, κατά την αντεξέτασή, του ότι είχε εκτελέσει την εργασία του λανθασμένα πιστοποιώντας το έγγραφο που ο ίδιος του είχε παρουσιάσει. Επίσης είχε λησμονήσει ότι είχε παραδεχθεί ότι ο ίδιος είχε γράψει το όνομα του κ. Ανδρέα Ιεροδιακόνου στο συγκεκριμένο έγγραφο. Μια παραδοχή που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτός που είχε στην κατοχή του το Τεκμήριο 3 ήταν ο ίδιος. Οπόταν ο ισχυρισμός του κ. Χαραλάμπους, Μ.Κ.4, ότι ο Κατηγορούμενος του είχε παρουσιάσει το έγγραφο είχε ενισχυθεί. Επιπρόσθετα παρουσίασε μια συμφωνία για πώληση διαμερίσματος στο VAROSHIA GARDENS με τον κ. Ιεροδιακόνου και ένα χειρόγραφο έγγραφο για πώληση διαμερίσματος στο SUNSET Apartments. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, δηλαδή υπήρχε γνήσια πρόθεση για ανταλλαγή του διαμερίσματος στο συγκρότημα Famagusta 27, Alexander 1 με ένα άλλο διαμέρισμα γιατί δεν είχε κατατεθεί πωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο. Όμως και σε αυτό το σημείο ο Κατηγορούμενος είχε παρουσιάσει αντιφατικές εκδοχές. Υποστήριξε ότι ο κ. Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.3, ήθελε την επιστροφή των λεφτών του και για αυτό του είχε αποπληρώσει τμηματικά το ποσό των €22.
6. Σημειώνεται ότι στην κατάθεσή του είχε αναφέρει ότι είχε πληρωθεί σε επιταγές το ποσό των €22.
7. Όμως παράλληλα του είχαν δοθεί, του κ. Ιεροδιακόνου και δυο επιταγές συνολικού ύψους €95.
8. Πως γίνεται να του είχε επιστραφεί το ποσό των €22.000, δηλαδή να είχε εξοφληθεί το ποσό που είχε καταβάλλει για την αγορά του συγκεκριμένου διαμερίσματος και παράλληλα να του δίδεται και ποσό €95.000, το 2009, αφού η συμφωνία ήταν η ανταλλαγή με το διαμέρισμα στο VAROSHIA GARDENS ή στο SUNSET Apartments. Όταν προσπάθησε να εξηγήσει την παραχώρηση των επιταγών στον κ. Ιεροδιακόνου είχε κάνει τα πράγματα χειρότερα αναφέροντας ότι η επιταγή των €85,000 του είχε δοθεί ως εγγύηση για να του παραδοθεί το διαμέρισμα στο συγκρότημα VAROSHIA. Είχε λησμονήσει ότι στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 11, την οποία είχε υιοθετήσει είχε προωθήσει τον ισχυρισμό ότι το διαμέρισμα 2, στο FAMAGUSTA Gardens No. 27, Alexander 1 είχε πωληθεί με την σύμφωνη γνώμη του κ. Ιεροδιακόνου και του είχε δοθεί το ποσό της πώλησης. Οι ισχυρισμοί και οι τόσες διαφορετικές εκδοχές που είχε προωθήσει ο Κατηγορούμενος είναι το λιγότερο εξωπραγματικοί και πόρρω απέχουν από την αλήθεια ενώ βρίσκονται σε αντίφαση με το περιεχόμενο της κατάθεσής του. Προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια αφού είχαν δοθεί μέχρι και ακάλυπτες επιταγές για να λυθεί το πρόβλημα με τον κ. Ιεροδιακόνου. Προσπάθησε να επιρρίψει όλες τις ευθύνες, ο Κατηγορούμενος, στην Μαρία Αντωνίου, διευθύντρια τότε της εταιρείας K. & M. Famagusta Developers Ltd, κάτι που είχε παραδεχθεί στο τέλος της αντεξέτασής του, προφανώς λησμονώντας ότι ο πιστοποιών υπάλληλος κ. Χαραλάμπους, ΜΚ3, είχε αναφέρει ότι μόνο του Κύπρου είχε εμπιστοσύνη να πιστοποιήσει υπογραφή ατόμου που δεν ήταν παρόν καθώς επίσης και την μαρτυρία του κ. Αργυρού, Μ.Κ.5, ο οποίος είχε αναφέρει ότι τις αποφάσεις τις λάμβανε ο Κύπρος Κυπριανού. Τόση σύγχυση επικρατούσε στο μυαλό του που δεν μπορούσε να αντιληφθεί για ποιο λόγο βρισκόταν στο Δικαστήριο και είχε καλέσει 13 μάρτυρες, οι οποίοι ουσιαστικά είχαν επαναλάβει τα ίδια πράγματα τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν βοηθούσαν την υπόθεσή του αλλά αντίθετα είχαν ενισχύσει τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής. Όσο αφορά τους υπόλοιπους μάρτυρες Υπεράσπισης, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, δεν μπορούσαν να βοηθήσουν την προώθηση της προβληθείσας, από τον Κατηγορούμενο, υπεράσπισης ή και υπερασπίσεων αφού ήταν υπάλληλοι της Ελληνικής Τράπεζας, του Κτηματολογίου και της Αρχής Ηλεκτρισμού. Η κα Φραντζίδου, Μ.Υ.1, η κα Ηρακλέους, Μ.Υ.2 και η κα Σεργίου,Μ.Υ.10, όλοι υπάλληλοι της Ελληνικής Τράπεζας, επιβεβαίωσαν τις θέσεις του κ. Αργυρού, Μ.Κ.5 ότι είχε αγοράσει το διαμέρισμα 2, στο FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER 1 και είχε λάβει δάνειο από την Ελληνική Τράπεζα και το 1/8 μερίδιο επι του ακινήτου είχε υποθηκευτεί προς εξασφάλιση του δανείου. Δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν κατά πόσο υπήρχε άλλο αγοραπωλητήριο σε σχέση με το συγκεκριμένο ακίνητο. Η θέση τους ενισχύεται από το γεγονός ότι πράγματι δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν αφού πρώτα είχε ακυρωθεί το πωλητήριο έγγραφο που αφορούσε τον κ. Ιεροδιακόνου, με την κατάθεση του Τεκμηρίου 3 και ακολούθως είχε κατατεθεί το πωλητήριο έγγραφο του κ. Αργυρού σε σχέση με το ίδιο διαμέρισμα. Η κα. Κυπριανού, Μ.Υ.3, η κα. Δημητρίου, Μ.Υ.4, ο κ. Πετεινάρης, Μ.Υ.5, ο κ. Σεργίου, Μ.Υ.6 και η κα Πογιατζή, Μ.Υ.9, ήταν όλοι Κτηματολογικοί Λειτουργοί. Η μαρτυρία τους περιορίστηκε στο περιεχόμενο των φακέλων που τηρούνταν στο Κτηματολόγιο. Με την συγκεκριμένη μαρτυρία υποστηρίχθηκε ότι είχε γίνει ανταλλαγή του διαμερίσματος που αρχικά είχε αγοράσει ο κ. Αργυρού με το διαμέρισμα 2 στο FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER 1 και το συγκεκριμένο ακίνητο είχε υποθηκευτεί προς διασφάλιση του δανείου που είχε ληφθεί από την Ελληνική Τράπεζα. Πριν όμως να γίνει η ανταλλαγή είχε ακυρωθεί το πωλητήριο έγγραφο που ήταν κατατεθειμένο, σε σχέση με το ίδιο διαμέρισμα, με αγοραστή τον κ. Ιεροδιακόνου. Καταλήγω λοιπών ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος γνωριζόταν με τον κ. Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.3 και παραπονούμενο από παλιά, από το
9. Το 2006 ο Κατηγορούμενος τον είχε πείσει να αγοράσει διαμέρισμα στο Παραλίμνι και συγκεκριμένα το διαμέρισμα 2, στο FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER
10. Είχε υπογραφτεί πωλητήριο έγγραφο, στις 29/11/2006, Τεκμήριο 15 και είχε συμφωνηθεί ως τίμημα πώλησης του συγκεκριμένου διαμερίσματος το ποσό των £50,
11. Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και είχε λάβει αριθμό ΠΩΕ2026/06 και πληρωνόταν το αντάλλαγμα έναντι αποδείξεων, Τεκμήριο 18, μέχρι και τον Μάιο
12. Το συγκεκριμένο πωλητήριο έγγραφο είχε αποσυρθεί, δυο χρόνια μετά, από το Κτηματολόγιο στις 26/03/2008 με σχετική αίτηση η οποία όμως ουδέποτε είχε υπογραφτεί από τον αγοραστή, κ. Ιεροδιακόνου παρόλο που η υπογραφή του είχε πιστοποιηθεί από πιστοποιών υπάλληλο. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα είχε πωληθεί ξανά, στις 27/03/2008, την ημέρα απόσυρσης του πρώτου πωλητηρίου, στον Ηρόδοτο Αργυρού, Τεκμήριο 16, έναντι του ποσού των €111,059,09 πλέον Φ.Π.Α. Το πωλητήριο έγγραφο είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο και είχε λάβει τον αριθμό ΠΩΕ583/
13. Ένα χρόνο μετά, το 2009, ο κ. Ιεροδιακόνου είχε ανακαλύψει ότι στο δικό του διαμέρισμα διέμενε ο κ. Αργυρού. Μετά την συγκεκριμένη αποκάλυψη ο κ. Ιεροδιακόνου είχε προσπαθήσει να ανακαλύψει τι είχε συμβεί αλλά ο φάκελος που αφορούσε τις συνδιαλλαγές που είχαν γίνει σε σχέση με το συγκεκριμένο ακίνητο είχε απωλεσθεί από το Κτηματολόγιο και δεν είχε ανευρεθεί μέχρι τις 25/11/2011, Τεκμήριο 23(Α). Σε μια προσπάθεια να διορθωθεί η απάτη είχαν δοθεί στον κ. Ιεροδιακόνου δυο επιταγές με ημερομηνίες 15/09/2009 για το ποσό των €85.000 και 01/10/2009 για το ποσό των €10.000, Τεκμήριο
14. Οι συγκεκριμένες επιταγές δεν είχαν τιμηθεί. Για να ικανοποιηθεί ο κ. Ιεροδιακόνου του είχε παραχωρηθεί διαμέρισμα στο συγκρότημα Sunset Apartments, τον Μάιο 2011, το οποίο όμως ανήκει σε κάποιον Άγγελο και δεν μπορεί να του μεταβιβαστεί. Λόγω όλων αυτών των γεγονότων είχε αποφασίσει, τον Σεπτέμβριο 2011, να καταγγείλει τα καταγγείλει την απάτη που είχε γίνει σε βάρος του στην Αστυνομία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχοντας προβεί στις προαναφερθείσες διαπιστώσεις θα εξεταστεί η νομική πτυχή της υπόθεσης. Η 1η κατηγορία αφορά τον καταρτισμό εγγράφων άνευ εξουσίας κατά παράβαση του άρθρου 343(α) του Ποινικού Κώδικα. Το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει: «
15. ΄Οποιος, µε σκοπό καταδολίευσης— (α) χωρίς νόµιµη εξουσία ή δικαιολογία, καταρτίζει, υπογράφει ή εκτελεί εκ µέρους, στο όνοµα, ή για λογαριασµό άλλου, είτε µε εξουσιοδότηση είτε µε άλλο τρόπο, οποιοδήποτε έγγραφο ή γραπτό· ή ........................................... είναι ένοχος κακουργήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι ο καταρτισμός ή η υπογραφή ή η εκτέλεση χωρίς νόμιμη εξουσία ή δικαιολογία οποιουδήποτε εγγράφου με σκοπό την καταδολίευση. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε την άδεια του κ. Ιεροδιακόνου για να καταρτίσει, με την γραφή του ονόματός του και την πιστοποίηση της υπογραφής του από πιστοποιών λειτουργό στην απουσία του και ακολούθως να εκτελέσει το έγγραφο ακύρωσης του πωλητηρίου εγγράφου ΠΩΕ2062/2006, πλην όμως το έπραξε με σκοπό να καταδολιεύσει τον Κτηματολογικό Υπάλληλο και να πετύχει την απόσυρση του από το κτηματολογικό μητρώο έτσι ώστε να μπορέσει να μεταβιβαστεί άμεσα στο όνομα του κ. Αργυρού ελεύθερο από οποιαδήποτε βάρη και να υποθηκευτεί προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας, η οποία είχε καταβάλει στην εταιρεία του Κατηγορούμενου το ποσό των €49.122,30, Τεκμήριο
16. Συνεπακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην Κατηγορία
17. Η 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορά την πλαστογραφία επίσημου εγγράφου. Σύμφωνα με το άρθρο 333 του Ποινικού Κώδικα καταρτίζεται πλαστό έγγραφο όταν: «
18. Καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος- (β) αλλοιώνει έγγραφο χωρίς εξουσία κατά τέτοιο τρόπο ώστε αν η αλλοίωση είχε εξουσιοδοτηθεί, αυτή θα μετέβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου (γ) κατά τη σύνταξη του εγγράφου, εισάγει κάτι σε αυτό χωρίς εξουσία το οποίο, αν εισαγόταν κατόπιν εξουσίας θα μετέβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου (δ) υπογράφει έγγραφο- (i) με το όνομα άλλου χωρίς την εξουσιοδότηση του, ανεξάρτητα αν το όνομα αυτό είναι το ίδιο με εκείνο που υπογράφει αυτός ή όχι (ii) με το όνομα φανταστικού προσώπου που προβάλλεται ότι υπάρχει, ανεξάρτητα αν το φανταστικό πρόσωπο προβάλλεται ή όχι, ότι έχει το ίδιο όνομα με εκείνο που υπογράφει ή (iii) με όνομα παριστάμενου ότι ανήκει σε πρόσωπο διαφορετικό από εκείνο που υπογράφει και που σκοπεύεται να θεωρηθεί ότι είναι το όνομα του εν λόγω προσώπου (iv) με το όνομα προσώπου, πλαστοπροσωπουμένου από εκείνο που υπογράφει το έγγραφο, νοουμένου ότι οι συνέπειες του εγγράφου εξαρτώνται από την ταύτιση εκείνου του προσώπου που υπογράφει το έγγραφο με το πρόσωπο το οποίο αυτός ισχυρίζεται ότι είναι.» Το άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα δημιουργεί τεκμήριο «πρόθεσης καταδολίευσης» στις περιπτώσεις όπου: «Πρόθεση καταδολίευσης τεκμαίρεται, αν φαίνεται ότι κατά το χρόνο όταν καταρτίστηκε το πλαστό έγγραφο υπήρχε συγκεκριμένο πρόσωπο, εξακριβωμένο ή όχι, που δύναται να καταδολιευθεί με το έγγραφο, και το τεκμήριο αυτό δεν ανατρέπεται με την απόδειξη ότι ο υπαίτιος έλαβε ή προτίθετο να λάβει μέτρα για να αποτρέψει την καταδολίευση στην πράξη τέτοιου προσώπου, ή για το γεγονός ότι ο υπαίτιος είχε ή νόμιζε ότι είχε δικαίωμα στο πράγμα που θα αποκτώταν με το πλαστό έγγραφο.» Σημειώνεται ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί ότι είχε γράψει το όνομα του κ. ιεροδιακόνου πάνω στο ακυρωτικό έγγραφο, Τεκμήριο
19. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Archbold, 35 εκδ., σελ. 775, η έννοια της πρόθεσης καταδολίευσης, όπως έχει δοθεί στα πλαίσια του αγγλικού Forgery Act 1913 στην υπόθεση Welham v. D.P.P. [1960] 44 Cr. App.R. 12 έχει ως εξής: «"intend to defraud" means an intend to practice a fraud on someone and would therefore include an intend to deprive another person of a right, or to cause him to act in any way to his detriment or prejudice, or contrary to what would otherwise be his duty, notwithstanding that there was no intention to cause pecuniary or economic loss». Περαιτέρω εάν μπορεί να συναχθεί από τα περιστατικά της υπόθεσης ότι ήταν η πρόθεση του κατηγορούμενου να καταδολιεύσει δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι εξαπατήθηκε ή ότι υπήρχε πρόθεση εξαπάτησης κάποιου συγκεκριμένου προσώπου. Αντίθετα, η πρόθεση καταδολίευσης αποδεικνύεται επαρκώς αν υπάρχει κάποιο άτομο γενικά που θα μπορούσε να καταδολιευτεί δηλαδή, οι ενέργειες του κατηγορούμενου να μπορούσαν να οδηγήσουν κάποιο πρόσωπο - όχι συγκεκριμένο - να ενεργήσει σε βλάβη του. Στην προκειμένη περίπτωση και ως διαφαίνεται από τα ευρήματα, η υπογραφή του Παραπονούμενου Ανδρέα Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.3, στην αίτηση για ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 3, είχε πλαστογραφηθεί αφού δεν ανήκει στον ίδιο και ούτε είχε εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε πρόσωπο να υπογράψει εκ μέρους του. Η πρόθεση του πλαστογράφου προκύπτει αβίαστα από τα γεγονότα αφού μέσω της πλαστογράφησης το επίδικο διαμέρισμα απελευθερώθηκε για να διατεθεί ξανά, την ίδια μέρα, προς πώληση στον κ. Αργυρού για αποκόμιση περαιτέρω οικονομικού οφέλους για τον πωλητή, Τεκμήριο 16, ήτοι τον Κατηγορούμενο. Πράγματι δε, όπως φαίνεται και από το συγκεκριμένο τεκμήριο αλλά και από την υπόλοιπη μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή, το διαμέρισμα είχε πωληθεί κα μεταβιβαστεί την ίδια μέρα, μετά την ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου που είχε καταρτιστεί με συμβαλλόμενο τον κ. Ιεροδιακόνου, στις 27/03/2008, έναντι τιμήματος του οποίου ο Κατηγορούμενος είχε επωφεληθεί. Σημειώνεται δε ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του κ. Αργυρού, Μ.Κ.5, ο ίδιος συνομιλούσε με τον κ. Κυπριανού για την διαδικασία ανταλλαγής του διαμερίσματος με το επίδικο και όχι με την κα Μαρία Αντωνίου. Tα συστατικά στοιχεία της πλαστογραφίας είναι τα ακόλουθα: Πρώτον, να έχει καταρτιστεί πλαστό έγγραφο δεύτερον, ότι ο κατηγορούμενος είναι συντάκτης του εγγράφου και το πρόσωπο που το χρησιμοποίησε και τρίτον, να υπήρξε πρόθεση καταδολίευσης από πλευράς του κατηγορούμενου. Το τρίτο συστατικό στοιχείο έχει ερμηνευθεί να σημαίνει ότι κατά την σύνταξη του εγγράφου υπήρχε συγκεκριμένο πρόσωπο που θα μπορούσε να καταδολιευθεί από το περιεχόμενο του εγγράφου (βλ. Ioannou v. Police

(1985)2 CLR 14). Η νομολογία υποδεικνύει ότι η καλύτερη μαρτυρία για την απόδειξη πλαστογραφίας είναι η άμεση καθώς και αυτή που προέρχεται από εμπειρογνώμονα-γραφολόγο. Η άμεση μαρτυρία δίδεται από άτομο που επιμαρτύρησε την πράξη της πλαστογράφησης. Η μαρτυρία εμπειρογνώμονα-γραφολόγου είναι επίσης ουσιαστική στα πλαίσια απόδειξης κατηγορίας πλαστογραφίας βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Άντρης Ηρακλέους κ.α.

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. Η μαρτυρία όμως ενός εμπειρογνώμονα εισάγεται υπό την αίρεση της απόδειξης του πραγματικού της υποβάθρου με τον τρόπο που αποδεικνύεται κάθε άλλο γεγονός και ότι η αποτυχία απόδειξης αυτού του υποβάθρου με αποδεκτή μαρτυρία θα αφήσει τη γνώμη του εμπειρογνώμονα μετέωρη και χωρίς αξία βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ευρυπίδου κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 176/2013, ημερ. 06/04/
2. Επίσης διευκρινίζεται ότι η μαρτυρία του εμπειρογνώμονα δεν υποκαθιστά την πρωτογενή μαρτυρία των εμπλεκομένων μερών της διαφοράς. Θεμελιώνει επιστημονικά τη μία ή την άλλη εκδοχή των διαδίκων αλλά το πράττει συμπληρωματικά και προς επίρρωση ή αναίρεση, αναλόγως, της πρωταρχικής και ουσιαστικής μαρτυρίας των ιδίων των μερών βλ. Ευσταθίου v. Alpha Bank Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ.

1. Η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί σε σχέση με την πλαστότητα του συγκεκριμένου έγγραφου, από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, είναι ότι ο Παραπονούμενος δεν το είχε υπογράψει. Οπόταν, με αυτό ως δεδομένο το έγγραφο δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως πλαστογραφημένο. Υπάρχει η παραδοχή του ίδιου του Κατηγορούμενου ότι ο ίδιος είχε γράψει το όνομα του κ. Ανδρέα Ιεροδιακόνου στο Τεκμήριο 3 και υπάρχει μαρτυρία ότι ο ίδιος το είχε παρουσιάσει για πιστοποίηση στον κ. Χαραλάμπους, Μ.Κ.4, πιστοποιών υπάλληλο. Μπορεί, με αυτά τα δεδομένα, δηλαδή την περιστατική μαρτυρία, να θεωρηθεί ότι ο Κατηγορούμενος είχε καταρτίσει το Τεκμήριο 3 για να μπορέσει να παραχωρήσει το διαμέρισμα 2, στο συγκρότημα FAMAGUSTA Gardens No. 27, Alexander 1, μια μέρα μετά στον κ. Αργυρού και να εισπράξει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω συμπερασμάτων ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην 2ην κατηγορία. Η 3η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορά το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Αυτό που αποδίδεται στον Κατηγορούμενο είναι ότι στις 27/03/2008 είχε κυκλοφορήσει το πλαστό έγγραφο, Τεκμήριο 3, παρουσιάζοντας το στο Δικαστήριο. Το άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα, που πραγματεύεται το εν λόγω αδίκημα, προνοεί ρητά τα εξής: «Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος.». Τα συστατικά στοιχεία του συγκεκριμένου αδικήματος είναι: Πρώτον, ο κατηγορούμενος να γνωρίζει και δεύτερον, με δόλιο τρόπο να θέτει σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο. Δεν δόθηκε μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος είχε εμφανιστεί, στις 27/03/2012, στο Δικαστήριο και ότι είχε παρουσιάσει σε οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε πλαστογραφημένο έγγραφο. Συνεπακόλουθα ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί από την κατηγορία
2. Η 4η και 5η κατηγορία αφορούν την απόσπαση χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298

(1)του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 297 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» Το άρθρο 298

(1)προνοεί: «

(1)Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Σωρευτικά από το λεκτικό των άρθρων 297 και 298 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι: Πρώτον, η ύπαρξη της ψευδούς παράστασης δηλαδή παράσταση γεγονότος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά η οποία να είναι ψευδής στην πραγματικότητα. Δεύτερον, εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή να γνωρίζει ότι η παράσταση είναι ψευδής ή να μην πιστεύει ότι είναι αληθινή. Τρίτον, η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης και τέταρτον με τη ψευδή παράσταση δηλαδή ως αποτέλεσμα αυτής ο κατηγορούμενος να εξασφαλίζει ή να αποκτά από άλλο πρόσωπο οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Όσον αφορά την πρόθεση ή τον σκοπό της καταδολίευσης το στοιχείο αυτό δεν είναι πάντοτε δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289 και Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice, 36η έκδ., σελ. 715 παρα. 1956). Στην υπόθεση R. v. Williams

(1836)7 C. AND P. σελ. 354, έχει λεχθεί ότι όπου ο κατήγορος αποδεικνύει την ψευδή παράσταση και τη γνώση του κατηγορούμενου περί του ψευδούς, αυτό αποτελεί εκ πρώτης όψης μαρτυρία της πρόθεσης καταδολίευσης, αλλά δεν είναι αρκετό αν τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση. Αν όμως η ψευδής παράσταση έγινε με ειλικρινή πεποίθηση ότι ήταν αληθινή, τότε αυτό δείχνει την έλλειψη της ύπαρξης πρόθεσης καταδολίευσης (βλ. Police v. Petrou alias Yiatros

(1971)12 J.S.C. 1524). Στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ.861 σε σχέση με το συστατικό στοιχείο της ψευδούς παράστασης και της πρόθεσης καταδολίευσης λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ψευδές της παράστασης, όπως και της πρόθεσης καταδολίευσης, που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποινική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις ανάγεται στην ίδια την εξ αρχής βέβαια πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους να μην εκπληρώσει τις υποσχέσεις που δίδει, όπως ήταν και η αποδιδόμενη στο κατηγορητήριο στον Εφεσείοντα πρόθεση. Και τούτο διότι, για να θυμηθούμε το χαρακτηριστικότατο τρόπο που το έθεσε ο Bowen, L.J. (Edgington ν Fitzmaurice

(1885)29 Ch.D. 459, 483), "The state of a man´s mind is as much a fact as the state of his digestion". Το ψευδώς παριστάμενο γεγονός είναι λοιπόν η ίδια η υποκειμενική πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους κατά το χρόνο της παράστασης και όχι η εκ των υστέρων ένοχη συμπεριφορά του. Η τέτοια υποκειμενική πρόθεση μπορεί βεβαίως να αποδειχθεί με αντικειμενικά στοιχεία που συναρτώνται προς αυτή, περιλαμβανομένης της όλης μετέπειτα συμπεριφοράς, τα στοιχεία αυτά όμως πρέπει να είναι τόσο σαφή και μονοσήμαντα ώστε να μην αφήνουν, στο τέλος της ημέρας, την αμφιβολία εκείνη που αναιρεί ποινική καταδίκη». Από τα όσα έχουν λεχθεί ανωτέρω σε σχέση με τα υπό αναφορά αδικήματα, συνάγεται ότι για να στοιχειοθετηθούν αυτά πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αδικοπραγών προβαίνει σε ψευδή παράσταση, το ψευδές της οποίας γνωρίζει κατά το χρόνο που κάνει την παράσταση και περαιτέρω ότι τον ίδιο χρόνο το κάνει αυτό με σκοπό καταδολίευσης. Κατά συνέπεια κρίσιμος χρόνος για να κριθεί τόσο η γνώση του αδικοπραγούντος για το ψευδές της παράστασης όσο και η απαιτούμενη πρόθεση καταδολίευσης είναι ο χρόνος που αυτός κάνει την εν λόγω παράσταση. Όσον αφορά το στοιχείο της ψευδούς παράστασης αυτή δεν είναι ανάγκη να είναι με λέξεις. Είναι αρκετή ακόμη και συμπεριφορά και πράξεις χωρίς προφορική επικοινωνία από τα οποία συνάγεται τέτοια παράσταση. Περαιτέρω η παράσταση αυτή πρέπει να αφορά γεγονός του παρελθόντος ή του παρόντος δηλαδή παράσταση ότι ένα γεγονός υπάρχει ή υπήρξε. Είναι πρόδηλο πως οι ενέργειες του Κατηγορουμένου, εμπίπτουν στον πιο πάνω ορισμό. Να διευκρινίσω απλώς ότι η ψευδής παράσταση μπορεί να γίνει ακόμα και δια της σιωπηρής παράδοσης πλαστογραφημένου εγγράφου προς απόσπαση βεβαίως από τις αρμόδιες αρχές, εγγραφής, άδειας ή έκδοσης οιουδήποτε πιστοποιητικού. Η σκοπούμενη καταδολίευση αποδεικνύεται στην παρούσα υπόθεση και πάλι από τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο Κατηγορούμενος γνώριζε ότι το ο κ. Ιεροδιακόνου δεν συναινούσε στην απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου που αφορούσε το διαμέρισμα 2, στο συγκρότημα FAMAGUSTA Gardens No. 27, Alexander 1, πλην όμως προέβη σε ψευδή παράσταση προς τον Ηρόδοτο Αργυρού ότι το διαμέρισμα ήταν ελεύθερο προς πώληση και είχε καταρτίσει μαζί του πωλητήριο έγγραφο πριν ακόμα αποσυρθεί το πωλητήριο έγγραφο με αγοραστή τον κ. Ιεροδιακόνου. Επιπρόσθετα είχε προβεί σε ενέργειες έτσι ώστε να καταστεί ευχερής η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου με τον κ. Αργυρού στο Κτηματολόγιο παριστάνοντας ότι είχε την εξουσία να το πράξει ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε την έγκριση του κ. Ιεροδιακόνου για την συγκεκριμένη πώληση. Θεωρώ ότι τα συστατικά στοιχεία της 5ης κατηγορίας έχουν αποδειχθεί και ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να κριθεί ένοχος. Όσο αφορά την 4ην κατηγορία από τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως περιγράφονται εμπεριέχεται στην 5ην κατηγορία και είναι εκ του περισσού. Η 6η κατηγορία αφορά τις δόλιες συναλλαγές σε ακίνητη περιουσία κατά παράβαση του άρθρου 303Α

(2)(γ) του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 303Α

(2)(γ) διαλαμβάνει: «303Α.

(1)Πρόσωπο το οποίο, µε σκοπό καταδολίευσης, συναλλάττεται σε ακίνητη περιουσία που ανήκει σε άλλο είναι ένοχο κακουργήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση εφτά χρόνων.

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου πρόσωπο συναλλάττεται σε ακίνητη περιουσία όπου - ................................................ (γ) συνάπτει συµφωνία για την πώληση σε άλλο, ή την ενοικίαση σε άλλο, ή την υποθήκευση σε άλλο, ή την επιβάρυνση µε οποιοδήποτε τρόπο προς όφελος άλλου, ή τη χρήση από άλλον ακίνητης περιουσίας, ή

(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, πρόσωπο ενεργεί µε σκοπό καταδολίευσης εάν προβεί σε οποιαδήποτε από τις πράξεις που καθορίζονται στο εδάφιο

(2)ενώ γνωρίζει ή, υπό τις περιστάσεις, έπρεπε εύλογα να γνωρίζει, ότι δεν έχει τη συγκατάθεση του εγγεγραµµένου ιδιοκτήτη της ακίνητης περιουσίας, ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχει νόµιµη εξουσία παροχής τέτοιας συγκατάθεσης.» Από την μαρτυρία του κ. Αργυρού, Μ.Κ.4, προέκυψε ότι ο ίδιος είχε αναφέρει στον Κατηγορούμενο, με τον οποίο συζητούσε την ανταλλαγή του διαμερίσματός του ότι ήθελε διαμέρισμα με τίτλο. Κατά τον χρόνο πώλησης του διαμερίσματος αρ. 2, στο συγκρότημα FAMAGUSTA GARDENS 27, ALEXANDER 1, με απώτερο σκοπό να πείσει τον κ. Αργυρού και να εισπράξει οικονομικό όφελος ο Κατηγορούμενος δεν του είχε αναφέρει ότι υπήρχε κατατεθημένο στο Κτηματολόγιο, με αγοραστή τον κ. Ιεροδιακόνου, πωλητήριο έγγραφο για το ίδιο διαμέρισμα και ότι θα το ακύρωνε την ίδια μέρα. Παράλληλα ο κ. Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.3, δεν γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος συνδιαλλασσόταν με τον κ. Αργυρού για την πώληση του διαμερίσματός του χωρίς την άδειά του. Με βάση τα πιο πάνω καταγραφέντα ευρήματα ο Κατηγορούμενος, σε συνάρτηση με την κατηγορία 1, πώλησε το συγκεκριμένο ακίνητο στον κ. Αργυρού, γνωρίζοντας ότι το ακίνητο δεν του ανήκε και ότι δεν είχε την άδεια του κ. Ιεροδιακόνου για να το πωλήσει. Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι ο Κατηγορούμενος είχε πρόθεση και ενήργησε με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να καταδολιεύσει τον νόμιμο δικαιούχο του ακινήτου, κ. Ιεροδιακόνου ως αναλύεται πιο πάνω. Καταληκτικά ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 2, 5 και 6 και αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 3 και 4. (Υπ.) .............................. Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο