← Κύπρος

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. PLYNTEX PUBLIC LIMITED κ.α., Αρ. υπόθεσης: 8650/2013, 19/9/2017

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. PLYNTEX PUBLIC LIMITED κ.α., Αρ. υπόθεσης: 8650/2013, 19/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2017:B13 Διορθωμένη απόφαση δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.9.2017 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 8650/2013 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν

  1. PLYNTEX PUBLIC LIMITED
  2. ΝΙΚΟΣ ΕΦΡΑΙΜ
  3. ΡΕΝΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ Κατηγορούμενοι 19 Σεπτεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Παντελή δια Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για κατηγορούμενο 3: κ. Βασιλακάς Κατηγορούμενος 3, παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει 19 κατηγορίες που αφορούν ισχυριζόμενες παραβάσεις του περί Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών Νόμου 106(Ι)/
  4. Πολύ συνοπτικά, κατηγορείται στη βάση του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα ότι ως συναυτουργός της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και περί τις 26.10.2011 την παρακίνησε ή συνέδραμε στην απόρριψη, εναπόθεση ή πρόκληση ή ανοχή εναπόθεσης υγρών αποβλήτων «σε εγκατάσταση βιομηχανικού πλυντηρίου και συγκεκριμένα σε αργάκι το οποίο κατέληγε στην Αλυκή Λάρνακας χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος». Σημειώνω παρενθετικά ότι η διαδικασία ολοκληρώθηκε σε ενωρίτερο στάδιο αναφορικά με τους κατηγορούμενους 1 και 2 και η ακρόαση της υπόθεσης αφορούσε μόνο τον κατηγορούμενο
  5. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο πέντε μάρτυρες των οποίων τη μαρτυρία συνοψίζω κατωτέρω. Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο κ. Κωνσταντίνος Σιούφτας, λειτουργός στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας (ΜΚ1). Ανέφερε ότι η πρώην κατηγορούμενη 1 εταιρεία λειτουργούσε βιομηχανικό πλυντήριο ρούχων στην Αραδίππου και ο κατηγορούμενος 3 είναι διευθυντής της (Τεκμήριο 2). Συνέχισε λέγοντας πριν τον επίδικο χρόνο το Τμήμα Περιβάλλοντος είχε ενημερωθεί ότι η κατηγορούμενη 1 διοχέτευε υγρά απόβλητα σε παρακείμενα τεμάχια και είχαν εκδοθεί σχετικά εξώδικα μεταξύ 18.6.2010 και 27.7.2011 τα οποία και πληρώθηκαν από την εταιρεία (σχετικά τα Τεκμήρια 3, 4 και 5). Συνέχισε λέγοντας ότι στις 26.10.2011 το Τμήμα έλαβε παράπονο από την υγειονομική επιθεωρήτρια του Δήμου Αραδίππου για απόρριψη υγρών αποβλήτων σε ρυάκι που κατέληγε στην Αλυκή Λάρνακας. Μετέβη στις εγκαταστάσεις της εταιρείας μαζί με την Υγειονομική Επιθεωρήτρια κα Ελένη Μηνά και τον υπάλληλο του Δήμου Αραδίππου κ. Χαράλαμπο Ιωάννου και κατά την επιθεώρηση του διαπίστωσε ότι η εταιρεία είχε τοποθετήσει πλαστικό αγωγό υγρών αποβλήτων/λαστιχένιο σωλήνα σε υπό κατασκευή τσιμεντένιο οχετό ο οποίος χρησιμοποιείτο στην περιοχή για απόρριψη ομβρίων υδάτων και σε ένα σημείο διαπιστώθηκε η διοχέτευση υγρών αποβλήτων σε ρυάκι το οποίο κατέληγε στην Αλυκή. Παρουσίασε φωτογραφίες που είχε λάβει κατά την επιθεώρηση του (Τεκμήριο 9). Αναφέρει επιπρόσθετα ότι κατά την επιθεώρηση του ο κατηγορούμενος 3, ο οποίος ήταν παρών, παραδέχτηκε «ότι τοποθέτησε αγωγό, τα υγρά απόβλητα του οποίου διοχετεύονται σε ρυάκι, το οποίο κατέληγε στην Αλυκή Λάρνακας». Ο ΜΚ1 κατέγραψε την παραδοχή αυτή και στην Έκθεση Γεγονότων που ετοίμασε στις 20.2.2013 (Τεκμήριο 1). Ο ΜΚ1 συνέχισε λέγοντας ότι η απόρριψη υγρών πλυντηρίου με αυτό τον τρόπο μπορούσε να ρυπάνει το έδαφος και τα νερά και να θέσει σε κίνδυνο το οικοσύστημα της Αλυκής. Κατά την επιθεώρηση του έλαβε δείγμα υγρών αποβλήτων από δεξαμενές στις εγκαταστάσεις της εταιρείας και από σημείο σε ρυάκι που βρίσκεται παρά την οδό Αγίου Γρηγορίου στην Αραδίππου το οποίο έστειλε στο Γενικό Χημείο για έλεγχο (Τεκμήρια 6 και 7). Πρόσθεσε ότι η απόρριψη υγρών αποβλήτων από την εταιρεία τερματίστηκε στις 23.11.2011 οπόταν η εταιρεία συνδέθηκε με το Αποχετευτικό Σύστημα Λάρνακας. Κατά την αντεξέταση του σε σχέση με φωτογραφίες που παρουσίασε (Τεκμήριο 9), ο ΜΚ1 ανέφερε ότι αυτές δεν παρουσιάζουν ροή αποβλήτων από τον αγωγό ενώ ούτε ο ίδιος είδε υγρό να ρέει από τον αγωγό κατά την επιθεώρηση του στις 26.10.
  6. Ανέφερε ότι η παραγωγή αποβλήτων δεν ήταν συνεχής αλλά ανάλογα με την λειτουργία του πλυντηρίου. Είπε ότι κάποιες φωτογραφίες δείχνουν την ύπαρξη όμβριων υδάτων, υποστηρίζοντας ότι από τους υπολογισμούς του και λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο αποβλήτων του πλυντηρίου, πρέπει να είχαν προέλθει από το πλυντήριο της εταιρείας. Παραδέχτηκε όμως ότι δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα όμβρια ύδατα που φαίνονται στις φωτογραφίες προήλθαν από το πλυντήριο. Αμφισβητήθηκε η αναφορά του σε παραδοχή του κατηγορούμενου 3 και ο ΜΚ1 απάντησε ότι του είχε αναφέρει ότι γινόταν απόρριψη στο ρυάκι χωρίς όμως να είναι σε θέση να διευκρινίσει πότε ήταν η ημερομηνία κατά την οποία έγινε η τελευταία απόρριψη από την εταιρεία. Συνέχισε λέγοντας ότι στο παρελθόν η εταιρεία απέρριπτε τα απόβλητα της σε παρακείμενα τεμάχια, είχαν εκδοθεί εξώδικα και αυτό είχε σταματήσει. Αφού η παραγωγή αποβλήτων ήταν συνεχής, ακολουθεί - σύμφωνα με τον ΜΚ1 - ότι η απόρριψη γινόταν στο ρυάκι. Τέθηκε στον ΜΚ1 ότι η εταιρεία εργοδοτούσε κατά τον επίδικο χρόνο τεχνικό με ειδίκευση στη διαχείριση αποβλήτων ονόματι Γιώργος Τζιάθας όμως ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν τον συνάντησε και ότι δεν γνωρίζει για την εσωτερική δομή και οργανόγραμμα της εταιρείας. Δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η κα Έλενα Μηνά, Υγειονομική Επιθεωρήτρια του Δήμου Λάρνακας (ΜΚ2). Η ΜΚ2 ανέφερε ότι μετά από παράπονα που δέχτηκε ο Δήμος, διενήργησε έλεγχο στην περιοχή στις 19.10.2011 και διαπίστωσε ότι από τους αποχετευτικούς λάκκους του πλυντηρίου της πρώην κατηγορούμενης 1 εταιρείας διοχετεύονταν απόβλητα σε μεγάλη απόσταση και ότι η ροή των λυμάτων κατέληγε στην Αλυκή Λάρνακας. Ήταν παρούσα κατά την επιθεώρηση που έγινε στα υποστατικά της εταιρείας στις 26.10.2011 με τον ΜΚ1 και διαπίστωσε ότι είχε τοποθετηθεί αγωγός σε ρυάκι που είχε διανοιχθεί και ένωνε τον Δήμο Αραδίππου με το Δήμο Λάρνακας. Ήταν επίσης παρούσα κατά τη λήψη των δειγμάτων που στάληκαν για ανάλυση στο Γενικό Χημείο και ήταν επίσης παρούσα όταν ο κατηγορούμενος 3 παραδέχτηκε ότι «τοποθέτησε αγωγό και ότι τα υγρά απόβλητα αυτού διοχετεύονταν σε ρυάκι το οποίο καταλήγει στην Αλυκή». Αντεξεταζόμενη σε σχέση με την παραδοχή στην οποία αναφέρθηκε, η ΜΚ2 υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος 3 της είπε ότι γνώριζε για την ρήψη των λυμάτων όμως δεν της είπε ότι αυτό γινόταν κατόπιν οδηγιών του. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κάποιο πρόσωπο με το όνομα Γιώργος Τζιάθας. Σε σχέση με τις φωτογραφίες Τεκμήριο 9, η ΜΚ2 ανέφερε ότι τόσο κατά τις 26.10.2011 αλλά και κατά τις 19.10.2011, δεν διαπίστωσε ότι έρεαν λύματα ή απόβλητα από τον αγωγό που ξεκινούσε από το πλυντήριο καθώς και ότι δεν γνωρίζει την προέλευση των λυμάτων που φαίνονται στον οχετό στις φωτογραφίες. Πρόσθεσε ότι είχαν υποβληθεί στο παρελθόν παράπονα και για άλλο υποστατικό στην περιοχή, ότι απορρίπτει απόβλητα, αλλά αυτό αφορούσε προγενέστερη περίοδο. Τέλος ανέφερε ότι όταν είχε ακολουθήσει τη ροή του ρυακιού υπήρχαν σημεία στη διαδρομή που δεν είχε οπτική επαφή μαζί του λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους καθώς και ότι δεν μπορεί να αποκλείσει ότι γινόταν απόρριψη στο ρυάκι από άλλα άτομα. Επόμενος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο κ. Χαράλαμπος Ιωάννου, υπάλληλος στο Δήμο Αραδίππου (ΜΚ3) ο οποίος ήταν επίσης παρών κατά την επιθεώρηση που είχε γίνει στις 26.10.
  7. Κατά την επιθεώρηση, είπε, διαπιστώθηκε η τοποθέτηση αγωγού από την εταιρεία στο ρυάκι και αναφέρθηκε στην παραδοχή του κατηγορούμενου 3 όπως και η ΜΚ2 ανωτέρω. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ3 ανέφερε ότι πριν από τον επίδικο χρόνο είχε συνομιλήσει με τον κατηγορούμενο 3 για τα απόβλητα της εταιρείας και αυτός τον είχε ενημερώσει ότι είχαν γίνει διευθετήσεις με το Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λάρνακας για απόρριψη τον αποβλήτων του πλυντηρίου στο αποχετευτικό και ότι για το σκοπό αυτό είχε τοποθετηθεί αγωγός. Όταν του υποδείχθηκε ο αγωγός που παρουσιάζεται στην φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου 9, ο ΜΚ3 δεν τον αναγνώρισε ως τον αγωγό που είχε τοποθετηθεί από την εταιρεία αλλά ανέφερε ότι δεν νομίζει να είναι αυτός. Σε κάθε περίπτωση, συμφώνησε με τους ΜΚ1 και ΜΚ2 ότι κατά την επιθεώρηση που έγινε στις 26.10.2013 δεν υπήρχε ροή από τον αγωγό στο αυλάκι. Σε σχέση με την παραδοχή του κατηγορούμενου 3, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι αυτός τους είχε πει ότι τοποθέτησε τον αγωγό και ότι έχει προβεί σε διευθετήσεις με το Αποχετευτικό Λάρνακας για να απορρίπτει το πλυντήριο τα απόβλητα του στο αποχετευτικό. Ο ΜΚ3 ανέφερε επίσης ότι γνώριζε μόνο τον κατηγορούμενο 3 και όχι οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ως υπεύθυνο για την πρώην κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Σε σχέση με τα δείγματα από τα λύματα που είχαν ληφθεί για εξετάσεις, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι ένα δείγμα είχε ληφθεί από τις δεξαμενές του πλυντηρίου και άλλο δείγμα από όμβρια ύδατα στο ρυάκι, περίπου 150 μέτρα πριν από το σημείο που τελείωνε ο αγωγός. Τέταρτη μάρτυρας ήταν η κα Ελένη Δημητρίου, Προϊσταμένη στο Κρατικό Χημείο (ΜΚ4). Αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά της προσόντα και στις αναλύσεις που έγιναν στα δείγματα νερού (Τεκμήρια 6 και 7). Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι τα δείγματα νερού που εξέτασε είναι «επιβαρυμένα» και μπορούν να προκαλέσουν ρύπανση. Κατά την αντεξέταση ζητήθηκε από την ΜΚ4 να δηλώσει κατά πόσο το δείγμα που είχε ληφθεί από τις δεξαμενές της εταιρείας ταυτοποιείται με το δείγμα που είχε ληφθεί από το ρυάκι. Η ΜΚ4 απάντησε «Δεν το ξέρω. Ούτε αν είναι τα ίδια μπορώ να πω ούτε αν είναι διαφορετικά». Ερωτήθηκε κατά πόσο μπορεί να συμπεράνει ότι το δείγμα που λήφθηκε από το ρυάκι αφορά νερό το οποίο προήλθε από τις δεξαμενές της εταιρείας. Απάντησε «Με αυτές τις αναλύσεις δεν μπορώ να πω.» Χρειάζονταν, ανέφερε, πιο εξειδικευμένες αναλύσεις για να μπορεί να προβεί σε τέτοιο συμπέρασμα οι οποίες δεν έγιναν σε αυτή την περίπτωση. Δέχτηκε ότι τα δύο δείγματα που εξέτασε παρουσιάζουν «μεγάλες διαφορές». Τελευταία μάρτυρας κατηγορίας ήταν η κα Ελένη Ξενοφώντος, υπεύθυνη υγειονομικών υπηρεσιών του Δήμου Αραδίππου (ΜΚ5). Η ΜΚ5 ανέφερε ότι περί τον Οκτώβριο 2011, μετά από παράπονα που δέχτηκε ο Δήμος, η ίδια κάλεσε το Τμήμα Περιβάλλοντος να λάβει δείγματα νερού για εξέταση. Μετά την παρουσίαση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος 3 κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κατά τη μαρτυρία του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ήταν γενικός διευθυντής της πρώην κατηγορούμενης 1 εταιρείας όμως τα καθήκοντα του δεν περιελάμβαναν την διαχείριση αποβλήτων της εταιρείας καθώς για αυτή τη δραστηριότητα η εταιρεία εργοδοτούσε συγκεκριμένο άτομο, τον κ. Γιώργο Τζιάθα. Πρόσθεσε ότι εκτός από διευθυντής κατείχε και περί το 1% των μετοχών της εταιρίας, η οποία ήταν δημόσια. Ανέφερε ότι κανένα από τα εξώδικα που είχαν εκδοθεί πριν τον επίδικο χρόνο εναντίον της εταιρείας δεν αφορούσα απόρριψη αποβλήτων σε αργάκι αλλά σε παρακείμενα ακίνητα. Πρόσθεσε ότι η εταιρεία τα είχε πληρώσει αφού στις περιπτώσεις εκείνες υπήρξε υπερχείλιση της δεξαμενής αποβλήτων της εταιρείας με αποτέλεσμα να υπάρξει ροή υδάτων σε παρακείμενα τεμάχια. Συνέχισε λέγοντας ότι περί το τέλος 2010 ο Δήμος Αραδίππου είχε δημιουργήσει τεχνικό οχετό για να γίνεται απόρριψη όμβριων υδάτων σε όλη την περιοχή. Πρόσθεσε ότι η εταιρεία είχε τοποθετήσει αγωγό στον οχετό μετά από άδεια που έλαβε από το Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λάρνακας, με την προφορική συναίνεση του Δήμου Λάρνακας και του Δήμου Αραδίππου, με σκοπό να απορρίπτει τα λύματα του πλυντηρίου στους αγωγούς του ΣΑΛ. Ο αγωγός αυτός κατέληγε σε σημείο που είχε υποδείξει ο ΣΑΛ με σκοπό να ενωθεί με το δίκτυο του αποχετευτικού. Πρόσθεσε ότι στις 26.10.2011 όταν έγινε η επιθεώρηση από τον ΜΚ1, ο αγωγός αυτός δεν ήταν ενωμένος με το αντλιοστάσιο του ΣΑΛ, καθώς και ότι στην περιοχή όπου στις φωτογραφίες παρουσιάζονται νερά, γίνεται απόρριψη υδάτων από πολλά υποστατικά κάτι που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Αρνήθηκε ότι είχε παραδεχτεί οποιαδήποτε παρανομία εκ μέρους της εταιρείας στους ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ
  8. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο κ. Γιαννάκης Βεντούρης, υπεύθυνος του Τμήματος Λειτουργίας και Συντήρησης του ΣΑΛ (ΜΥ2). Αναφέρθηκε σε συνάντηση με τον κατηγορούμενο 3 που έλαβε χώρα περί τον Ιούλιο 2011 κατά την οποία είχε ζητηθεί να ενωθεί η εταιρεία με το αποχετευτικό σύστημα της Λάρνακας για να απορρίπτονται σε αυτό λύματα του πλυντηρίου. Μετά από μελέτη το αίτημα έγινε αποδεκτό και προς υλοποίηση το πλυντήριο είχε μεριμνήσει για την τοποθέτηση αγωγού σε αυλάκι από το εργοστάσιο μέχρι το δίχτυο του ΣΑΛ. Πρόσθεσε ότι η σύνδεση του αγωγού με το ΣΑΛ έγινε περί τις 24.11.2011 και ότι ο ίδιος ήταν παρών όταν ο αγωγός είχε ενωθεί με το δίκτυο. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι χρειάστηκαν περί τα 20-25' για να ξεκινήσει η ροή από το λάστιχο του αγωγού που, σύμφωνα την εμπειρία του, ήταν ο χρόνος που χρειαζόταν το υγρό για να διέλθει από το λάστιχο γιατί αυτή ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιείτο. Εάν, ανέφερε, το λάστιχο είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν για απόρριψη λυμάτων τότε η ροή θα ήταν άμεση και χωρίς καθυστέρηση. Του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και ανέφερε ότι στο σημείο όπου παρουσιάζεται συλλογή υδάτων, αυτή ανέκαθεν υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει. Κατά την ακροαματική διαδικασία παρακολούθησα όλους του μάρτυρες και έχω μελετήσει όλα τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Σε σχέση με τη δια ζώσης μαρτυρία, έδωσα ιδιαίτερη βαρύτητα στο περιεχόμενο των απαντήσεων των μαρτύρων, την αμεσότητα, ευθύτητα και αυθορμητισμό των όσων κατέθεσαν, την εσωτερική συνοχή και λογική των θέσεων τους. Ξεκινώντας από τους ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 κρίνω ότι ήταν μάρτυρες αξιόπιστοι. Πρόκειται για δημόσιους λειτουργούς, χωρίς προσωπικό συμφέρον στην υπόθεση και δεν διέκρινα προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου από μέρους τους. Υπήρχαν κάποιες αναφορές στη μαρτυρία τους σε γεγονότα για τα οποία δεν είχαν ίδια γνώση καθώς και κάποιες εκφράσεις συμπερασμάτων, απόψεων και αναφορών για τις οποίες δεν ήταν σίγουροι. Με εξαίρεση αυτά τα σημεία της μαρτυρίας τους, το υπόλοιπο γίνεται αποδεκτό και συνιστά μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Αποδεκτή πλήρως και η μαρτυρία εμπειρογνωμοσύνης της ΜΚ4 της οποίας η αξιοπιστία δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Τα όσα κατέθεσε αλλά και το περιεχόμενο των αναλύσεων που διενήργησε στα δείγματα υδάτων καθίστανται επίσης μέρος των ευρημάτων. Περιορισμένης χρησιμότητας αλλά επίσης αξιόπιστη κρίνω και τη μαρτυρία του ΜΚ
  9. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του κατηγορούμενου 3 πρέπει να πω ότι παρακολουθώντας τον στο εδώλιο σχημάτισα την αίσθηση ότι η μαρτυρία του δεν ήταν αυθόρμητη αλλά είχε προετοιμάσει εκ των προτέρων την εκδοχή που θα προέβαλλε με σκοπό να παρουσιάσει γεγονότα με τον λιγότερο επιβαρυντικό για τον ίδιο τρόπο. Προσεγγίζω τη μαρτυρία του με ιδιαίτερη προσοχή για το λόγο αυτό όμως πρέπει να σημειώσω ότι το αποτέλεσμα της παρούσας δεν κρίνεται από την αξιολόγηση ή το περιεχόμενο της δικής του μαρτυρίας. Ο ΜΥ2, κρίνω ότι ήταν αξιόπιστος. Θεωρώ ότι ήταν ανεξάρτητος, αμερόληπτος και αποστασιοποιημένος από οποιοδήποτε συμφέρον στην υπόθεση και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της και καθίσταται επίσης μέρος των ευρημάτων. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης και των αντίστοιχων συμπερασμάτων αναφορικά με τα γεγονότα, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αποδίδει στον κατηγορούμενο 3 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το βάρος απόδειξης ήταν και παραμένει πάντα στους ώμους της. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του περί του Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών Νόμου 106(Ι)/2002, άρθρο 6: «6.—

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων
(2),
(3),
(4)και
(5), πρόσωπο, το οποίο- (α) απορρίπτει, εναποθέτει ή διαθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση, σε ρυάκι ή στην ξηρή κοίτη οποιουδήποτε ρυακιού του ή σε παράκτια νερά, λίμνη ή υδατοφράκτη οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης, η οποία ρυπαίνει ή τείνει να ρυπάνει τα νερά τους, (β) απορρίπτει, εναποθέτει ή διαθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση, στο έδαφος ή στο υπέδαφος οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης, κατά τρόπο ώστε αυτή να ρυπαίνει ή να τείνει να ρυπάνει τα παράκτια νερά ή τα υπόγεια νερά ή τα νερά ρυακιού, λίμνης ή υδατοφράκτη, (γ) εναποθέτει ή προκαλεί ή επιτρέπει την εναπόθεση ή ρίψη οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης σε τόπο από τον οποίο δυνατό να πέσει ή μεταφερθεί σε ρυάκι ή στην ξηρή κοίτη οποιουδήποτε ρυακιού του ή σε λίμνη ή υδατοφράκτη, κατά τρόπο ώστε να ρυπαίνει ή να τείνει να ρυπάνει τα νερά τους, (δ) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει την εναπόθεση ή ρίψη οποιουδήποτε αντικείμενου, ουσία ή ύλης, υγρού αποβλήτου, λάσπης ή άλλου ημίρρευστου ή στερεού αποβλήτου, επί ή εντός του εδάφους ή του υπεδάφους, (ε) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί, επιτρέπει ή ανέχεται την απόρριψη ή εναπόθεση από οποιαδήποτε εγκατάσταση σε επιφανειακά χερσαία νερά ή σε παράκτια νερά, οποιουδήποτε υγρού ή στερεού αποβλήτου ή οποιουδήποτε άλλου υγρού που περιέχει αιωρούμενη ύλη. είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Οι έννοιες «ρύπανση» και «ρυάκι», ερμηνεύονται στο άρθρο 2 του Ν. 106(Ι)/2002 ως ακολούθως: ««ρυάκι» σημαίνει κάθε ροή νερού στην επιφάνεια της γης, είτε φυσική είτε τεχνητή, αλλά δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε αποχέτευση που ανήκει σε αρχή τοπικής αυτοδιοίκησης· «ρύπανση» σημαίνει την άμεση ή έμμεση εισαγωγή στα νερά ή στο έδαφος, ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου που- ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβη στην ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, να υποβαθμίσουν υλικά αγαθά, να παραβλάψουν ή να παρεμποδίσουν τις ανέσεις και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος, να προκαλέσουν βλάβη στους ζώντες οργανισμούς που διαβιούν στα νερά ή στο έδαφος, να βλάψουν το υδατικό ή εδαφικό οικολογικό σύστημα, ή να καταστρέψουν τους βιολογικούς πόρους και «ρυπαίνω» ερμηνεύεται ανάλογα·» Ο όρος «απόβλητα» έχει την έννοια που του αποδίδεται στο άρθρο 2 του περί Αποβλήτων Νόμου 185(Ι)/2011, και ερμηνεύεται ως εξής: ««απόβλητο» σημαίνει κάθε ουσία ή αντικείμενο, το οποίο ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει» Στρέφομαι στο κατηγορητήριο και ειδικότερα στη διατύπωση των λεπτομερειών του αδικήματος κάθε κατηγορίας. Σε σχέση με το χρόνο διάπραξης του αδικήματος, αυτός προσδιορίζεται σε όλες τις κατηγορίες ως «κατά ή περί την 26/10/2011 και/ή σε χρόνο προγενέστερο και μέχρι την 23/11/2011». Εν πρώτοις σημειώνω ότι δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία από την κατηγορούσα αρχή που να εισηγείται ή να αφορά την περίοδο μετά την 26.10.
  1. Κατά δεύτερο, δεν παραβλέπω ότι υπήρχαν αναφορές σε παράπονα που είχαν προηγηθεί και σε επιθεώρηση της ΜΚ2 που έγινε στις 19.10.2011, όμως δεν έχω αμφιβολία ότι η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που η κατηγορούσα αρχή είχε κατά νου ήταν η 26.10.
  2. Στα γεγονότα αυτής της ημερομηνίας επικεντρώνεται η μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας και αυτή ήταν η ημερομηνία κατά την οποία είχαν ληφθεί και τα δείγματα νερού που υποβλήθηκαν σε χημική ανάλυση. Οι λεπτομέρειες όλων των κατηγοριών αναφέρονται σε απόρριψη υγρών αποβλήτων σε αργάκι το οποίο κατέληγε στην Αλυκή Λάρνακας. Η θέση των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 ήταν ότι η απόρριψη γινόταν με αγωγό/λάστιχο ο οποίος ξεκινούσε από τις εγκαταστάσεις της πρώην κατηγορούμενης 1 εταιρείας και ο οποίος είχε τοποθετηθεί σε τεχνιτό αυλάκι/οχετό. Όμως οι ίδιοι μάρτυρες ανέφεραν ότι κατά την επιθεώρηση που έγινε στις 26.10.2011 δεν υπήρχε καμία ροή νερού από τον αγωγό στο αυλάκι. Η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι η απόρριψη γινόταν από το συγκεκριμένο αγωγό (σωλήνα/λάστιχο), δεν συνάδει και είναι αντίθετη με οποιαδήποτε εισήγηση ότι τα λύματα/ύδατα που παρουσιάζονται στις φωτογραφίες να ρέουν παράλληλα και κατά μήκος του αγωγού - και όχι στο τέλος του - προέρχονται από εκείνον. Οι εξετάσεις που διενήργησε η ΜΚ4 είναι καθοριστικής σημασίας. Η χημική ανάλυση που διενεργήθηκε έγινε από δείγμα που λήφθηκε από τις δεξαμενές της εταιρείας και από λιμνάζοντα όμβρια ύδατα. Όμως η μαρτυρία της ΜΚ4, είναι ότι δεν μπορεί να ταυτοποιήσει τα δύο δείγματα και ούτε μπορεί να συμπεράνει ή να δηλώσει ότι το δείγμα από τα όμβρια ύδατα προέρχεται από τις δεξαμενές του πλυντηρίου. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει τις κατηγορίες. Προσθέτω και τα εξής. Οι 12η, 13η και 14η κατηγορίες, αφορούν το αδίκημα του άρθρου 6(δ) του Ν. 106(Ι)/2002 που παραπέμπει σε απόρριψη αποβλήτων στο έδαφος ή υπέδαφος. Οι λεπτομέρειες των κατηγοριών αυτών αλλά και η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι στην προκειμένη περίπτωση γινόταν απόρριψη σε αργάκι το οποίο κατέληγε στην Αλυκή Λάρνακας και όχι στο έδαφος ή υπέδαφος. Ακολουθεί ότι οι συγκεκριμένες κατηγορίες δεν στοιχειοθετούνται. Τέλος, σε σχέση με τις αναφορές των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 σε παραδοχή του κατηγορούμενου 3 πρέπει να πω ότι δεν μπορούν από μόνες τους να διαφοροποιήσουν το αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 ο κατηγορούμενος 3 είχε παραδεχτεί ότι είχε τοποθετήσει αγωγό μέσω του οποίου απορρίπτονταν απόβλητα που κατέληγαν στην αλυκή. Οι αναφορές όμως αυτές δεν υποστηρίζουν τα συγκεκριμένα αδικήματα που αποδίδονται στον κατηγορούμενο 3 στην παρούσα υπόθεση. Και οι τρεις αυτοί μάρτυρες κατηγορίας δήλωσαν ότι την επίδικη ημέρα, στις 26.10.2011, δεν υπήρχε οποιαδήποτε ροή στον αγωγό που ξεκινούσε από το πλυντήριο ενώ η μαρτυρία του ΜΥ2 είναι ότι ο αγωγός είχε χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά τον Νοέμβριο 2011 όταν ενώθηκε με το δίκτυο του ΣΑΛ. Μαρτυρία για την ύπαρξη άλλου, δεύτερου αγωγού δεν υπάρχει. Επιπρόσθετα, ενόψει των ευρημάτων της ΜΚ4, δεν υπάρχει μαρτυρία που να συνδέει τα υγρά απόβλητα που φαίνονται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 9 με το πλυντήριο της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Από τη στιγμή που ελλείπουν τα στοιχεία αυτά, η όποια παραδοχή παραμένει μετέωρη. Ενόψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω εξηγήσει, καταλήγω ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί τις κατηγορίες που αποδίδονται στον κατηγορούμενο 3 στον απαιτούμενο βαθμό και ο κατηγορούμενος 3 απαλλάσσεται και αθωώνεται από όλες τις κατηγορίες. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.